Projekt rezolucji - B8-0672/2017Projekt rezolucji

    PROJEKT REZOLUCJI on the situation of the Rohingya people

    6.12.2017 - (2017/2973(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji/wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Elena Valenciano, Victor Boştinaru, Soraya Post w imieniu grupy S&D

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0668/2017

    Procedura : 2017/2973(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    Teksty złożone :
    Teksty przyjęte :


    European Parliament resolution on the situation of the Rohingya people


    Parlament Europejski,

    –  having regard to its previous resolutions on Myanmar and on the situation of Rohingya Muslims, in particular those of 14 September 2017[1], 7 July 2016[2] and 15 December 2016[3],

    –  having regard to the Council conclusions on Myanmar/Burma of 16 October 2017,

    –  having regard to the remarks by the Vice-President of the Commission / High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy (VP/HR), Federica Mogherini, in the town of Cox’s Bazar, Bangladesh, on 19 November 2017,

    –  having regard to the joint press release on the third EU-Myanmar Human Rights Dialogue of 25 November 2016,

    –  having regard to the Council conclusions on statelessness of 4 December 2015,

    –  having regard to the Presidential Statement of the UN Security Council on violence in Rakhine State of 6 November 2017,

    –  having regard to the resolution on the human rights situation in Myanmar adopted by the Third Committee of the UN General Assembly on 16 November 2017,

    –  having regard to the report of the United Nations High Commissioner for Human Rights entitled ‘Situation of human rights of Rohingya Muslims and other minorities in Myanmar’ of 20 June 2016 and to the report of the UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Myanmar of 18 March 2016,

    –  having regard to the 27th special session of the UN Human Rights Council on the human rights situation of the minority Rohingya Muslim population and other minorities in the Rakhine State of Myanmar, and its resolution of 5 December 2017 on the situation of human rights of Rohingya Muslims and other minorities in Myanmar,

    –  having regard to the 1951 UN Convention Relating to the Status of Refugees and the 1967 Protocol thereto,

    –  having regard to the 1954 Convention Relating to the Status of Stateless Persons and the 1961 Convention on the Reduction of Statelessness,

    –  having regard to the UNHCR Global Action Plan to End Statelessness 2014-2024,

    –  having regard to the Universal Declaration of Human Rights (UDHR) of 1948,

    –  having regard to the Final Report of the Advisory Commission on Rakhine State (Annan Commission),

    –  having regard to the International Covenant on Civil and Political Rights of 1966 and the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights of 1966,

    –  having regard to the ASEAN Charter,  

    –  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.  whereas Rakhine State in Myanmar is home to approximately one million Rohingya, a predominantly Muslim minority group who are denied full citizenship rights under the Myanmar Citizenship Law, which renders them stateless;

    B.  whereas the Rohingya are one of the most persecuted minorities in the world and are largely confined to camps with severe restrictions placed on free movement within and outside Rakhine State; whereas this deprivation of freedom has led to threats to life and security, denial of the right to health and education, malnutrition and food insecurity, forced labour, sexual violence and limitations on their political rights;

    C.  whereas the most recent escalation of tensions in August 2017 provoked an overwhelmingly disproportionate response from the Myanmar authorities, which committed severe human rights violations against the Rohingya people, including large-scale destruction of homes, killings, rape and torture;

    D.  whereas since August 2017, over 626 000 Rohingyas have fled to safety in neighbouring Bangladesh, bringing the total number of Rohingya refugees in Bangladesh to 838 109, a figure which is expected to exceed one million by the end of 2017; whereas those fleeing must follow treacherous routes, facing gun fire, dangerous terrain, gender-based violence, starvation and a lack of medical assistance; whereas dozens of Rohingya, including women and children, have died en route;

    E.  whereas more than 400 000 people are in need of healthcare and food assistance, and an estimated 300 000 are in need of nutrition assistance, including more than 150 000 children under 5;

    F.  whereas Bangladesh has lodged a complaint against the Myanmar authorities over the laying of landmines across a section of its border with Bangladesh;

    G.  whereas UN agencies are reported to continue to be blocked in delivering humanitarian aid, including food, water and medicine to the Rohingya;

    H.  whereas the UN High Commissioner for Human Rights, Zeid Ra’ad Al Hussein, announced on 10 September 2017 that the situation in Myanmar ‘seems like a textbook example of ethnic cleansing’ and on 5 December 2017 that an act of genocide against Rohingya Muslims by state forces in Myanmar cannot be ruled out; whereas Amnesty International has described the situation of minorities in Rakhine State as ‘apartheid’ and the UN Human Rights Council has condemned ‘the very likely commission of crimes against humanity’ in Myanmar; whereas a report produced by the US Holocaust Memorial Museum and Southeast Asia-based human rights organisation Fortify Rights cites mounting evidence of genocide against the Rohingya;

    1.  Deplores the ongoing violence, human rights abuses and loss of lives, livelihoods and shelter in Rakhine State; expresses its deepest sympathy with and full support of the Rohingya people; recalls that the Myanmar authorities have a duty to protect all civilians from abuse, without discrimination, to investigate grievous human rights violations and to prosecute those responsible, in accordance with human rights standards and obligations;

    2.  Strongly urges the Myanmar military and security forces to immediately cease the killing, harassment and rape of Rohingya people and the destruction of their homes;

    3.  Urges the Myanmar authorities to allow immediate and unhindered international humanitarian access to Rakhine State, including dedicated support for vulnerable groups such as children, the elderly and victims of sexual violence; urges the government to implement measures in line with UN Security Council resolution 2106 (2013) to prevent and respond to incidents of sexual violence;

    4.  Calls on the authorities of Myanmar to grant access to independent monitors, in particular the UN Fact-Finding Mission established by the UN Human Rights Council in March 2017, to ensure independent and impartial investigations into allegations of serious human rights violations by all parties;

    5.  Reiterates its call for the Government of Myanmar to immediately remove all landmines on the border with Bangladesh;

    6.  Acknowledges the efforts made by Bangladesh in the face of a humanitarian crisis in one of its neighbouring countries; welcomes the protection it has provided for Rohingya people fleeing Myanmar and encourages it to continue offering support in cooperation with the UNHCR, which has the technical expertise to screen for refugee status and the mandate to protect refugees and stateless people; calls on Bangladesh to further facilitate humanitarian operations by international NGOs by simplifying the bureaucratic burden, the registration process and restrictions on movement;

    7.  Urges the EU and its Member States to increase financial and material support for the accommodation of refugees, while making sure that the assistance does not go towards unacceptable solutions for refugees and returnees, such as establishing ‘safe zones’ on the Burmese side of the border; is concerned, therefore, about Bangladesh’s decision to develop an isolated and flood-prone island in the Bay of Bengal to temporarily house 100 000 Rohingya refugees, as it would deprive the refugees of their rights;

    8.  Calls, in addition, for the Government of Bangladesh, the EU, its Member States and international financing institutions to establish long-term financing that delivers a sustainable response to the needs of displaced Rohingya and host communities through access to appropriate and improved services; draws particular attention to the urgent need for funding, amounting to an estimated USD 10 million, to deliver specialist medical and mental health services for survivors of rape and gender-based violence; calls on the Commission to support a full investigation into the extent of sexual violence and other crimes against the Rohingya;

    9.  wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami o handlu kobietami i dziewczętami z ludu Rohingja w Mjanmie/Birmie i Bangladeszu oraz wzywa władze obu krajów do współpracy z Biurem Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców i organizacjami praw człowieka, aby położyć kres handlowi ludźmi, a także zapewnić kobietom i dziewczętom ochronę i wsparcie;

    10.  zwraca uwagę na umowę dwustronną o repatriacji zawartą pomiędzy Bangladeszem i Mjanmą/Birmą w dniu 23 listopada 2017 r., w której uznano prawo ludu Rohingja do powrotu i dalszego zamieszkania w Mjanmie/Birmie; podkreśla jednak, że nie należy przeprowadzać przymusowych powrotów, w szczególności w kontekście utrzymującej się przemocy i represji, które zostały określone jako równoważne z czystką etniczną; zdecydowanie wzywa władze Bangladeszu do dopilnowania, by w Mjanmie/Birmie istniała kompleksowa strategia dotycząca powrotu i integracji ludu Rohingja, której podstawą będzie wdrożenie kluczowych zaleceń zawartych w sprawozdaniu komisji Annana, zanim rozpoczną się powroty; nalega, aby władze Mjanmy/Birmy przedstawiły wiarygodne gwarancje, że osoby powracające nie będą prześladowane lub przymusowo umieszczane w obozach rozdzielonych pod kątem etnicznym lub religijnym, a także zapewniły niezależne i bezstronne monitorowanie przez organizacje praw człowieka; jest zdania, że w obecnych okolicznościach warunki bezpiecznego i dobrowolnego powrotu nie są spełnione;

    11.  podkreśla potrzebę dopilnowania, by – jeżeli dojdzie do powrotów na mocy tej umowy – proces ten przebiegał pod pełnym nadzorem ONZ, tak aby zagwarantować dobrowolny, bezpieczny i świadomy charakter tych powrotów; wzywa rząd Mjanmy/Birmy, by opracował kompleksową strategię na rzecz zamknięcia wszystkich obozów dla osób wewnętrznie przesiedlonych w centralnej części stanu Arakan oraz ułatwienia powrotu osób wewnętrznie przesiedlonych w Mjanmie/Birmie w oparciu o zalecenia zawarte w sprawozdaniu komisji Annana, w drodze konsultacji z zainteresowanymi wspólnotami i w jasno określonym terminie;

    12.  odnotowuje, że aby ułatwić powroty i przestrzegać powszechnych praw człowieka ludu Rohingja, konieczne są kompleksowe działania na rzecz rozwiązania problemu zinstytucjonalizowanej dyskryminacji i segregacji w Mjanmie/Birmie; podkreśla, że bez wyeliminowania podstawowych przyczyn tego zjawiska niemożliwe jest zaradzenie trudnej sytuacji ludu Rohingja; zauważa w związku z tym, że praw mniejszości w Mjanmie/Birmie pozbawiany jest nie tylko lud Rohingja, ale także grupy etniczne w stanach Kaczin i Szan;

    13.  wyraża głębokie ubolewanie z powodu trwającego obecnie wdrażania ustawy dotyczącej obywatelstwa Mjanmy/Birmy z 1982 r., w ramach którego lud Rohingja pozbawia się podstawowych praw człowieka w wyniku nadania im statusu bezpaństwowców; wzywa rząd Mjanmy/Birmy do zmiany ustawy o obywatelstwie i przyznania mieszkańcom z ludu Rohingja prawnie uznawanych dokumentów potwierdzających obywatelstwo, tak aby byli oni uznawani za wspólnotę oraz by ich prawo do samookreślenia było szanowane; wzywa rząd do wydawania dowodów tożsamości, które nie zawierają wzmianki o przynależności religijnej;

    14.  podkreśla, że należy położyć kres segregacji ludu Rohingja w Mjanmie/Birmie; wzywa do zniesienia godziny policyjnej wobec ludu Rohingja i usunięcia wszystkich zbędnych punktów kontrolnych; wzywa rząd Mjanmy/Birmy do zapewnienia mieszkańcom wywodzącym się z ludu Rohingja swobody podróżowania po całym stanie Arakan i pozostałym terytorium kraju, a zwłaszcza do utrzymania prawa dostępu do opieki zdrowotnej, żywności, edukacji i zatrudnienia;

    15.  przypomina, że komisja Annana została ustanowiona na wniosek doradcy stanu; zachęca władze Mjanmy/Birmy do niezwłocznego powołania organu wykonawczego w celu pełnego wprowadzenia w życie zaleceń komisji Annana; zachęca UE i ONZ do wspierania tego procesu;

    16.  podkreśla konieczność zagwarantowania, że inwestycje UE, w tym pomoc rozwojowa, przyczyniają się udostępnienia usług powszechnych całej ludności, a także zaznacza, że takie inwestycje nie mogą utrwalać segregacji w Mjanmie/Birmie, która doprowadziła już do zinstytucjonalizowanej dyskryminacji i zbrodni przeciwko ludzkości; w związku z tym wzywa UE do przeprowadzenia oceny wszystkich projektów i operacji pomocy w celu zapewnienia, że są one odpowiednio wdrażane, a także zwraca się do UE o wspieranie podmiotów i projektów, które walczą z segregacją i dyskryminacją oraz przyczyniają się do budowania bardziej integracyjnego i równego społeczeństwa;

    17.  wzywa UE i jej państwa członkowskie, by w trybie pilnym przyjęły ukierunkowane sankcje finansowe wobec funkcjonariuszy służb wojskowych i bezpieczeństwa odpowiedzialnych za utrzymujące się powszechne naruszenia praw człowieka w Mjanmie/Birmie;

    18.  wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do nałożenia na Mjanmę/Birmę całkowitego i kompleksowego embarga na broń, zawieszającego wszystkie bezpośrednie i pośrednie dostawy, sprzedaż lub przekazywanie – w tym przewóz i przeładunek – wszelkich rodzajów broni, amunicji oraz innego sprzętu wojskowego i służącego zapewnieniu bezpieczeństwa, a także organizowanie szkoleń lub udzielanie innego rodzaju wsparcia wojskowego lub w dziedzinie bezpieczeństwa;

    19.  wzywa rząd Mjanmy/Birmy do pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców zbrodni przeciwko ludzkości i naruszeń praw człowieka oraz do zadośćuczynienia ofiarom; zachęca ONZ i UE do śledzenia i wspierania dochodzeń prowadzonych przez Mjanmę/Birmę oraz do zbadania możliwości prowadzenia dochodzeń i postępowań przez międzynarodowe lub zagraniczne sądy, jeżeli władze Mjanmy/Birmy nie zdołają zapewnić rozliczalności wewnątrz kraju;

    20.  wzywa rząd Mjanmy/Birmy, w tym doradcę stanu, do potępienia nawoływania do nienawiści i nękania, do umacniania dialogu międzykulturowego i międzyreligijnego, oraz do ochrony powszechnego prawa do wolności religii lub przekonań;

    21.  ponadto wzywa ASEAN i rządy regionalne do podjęcia natychmiastowych działań, by nasilić presję na rząd Mjanmy/Birmy i siły wojskowe w kraju w celu zaprzestania naruszeń praw oraz objęcia ochroną wszystkich cywilów w stanie Arakan i w całej Mjanmie/Birmie;

    22.  wzywa laureatkę Nagrody im. Sacharowa Aung San Suu Kyi do potępienia wszystkich poważnych naruszeń praw człowieka wobec mniejszości Rohingja; przypomina oświadczenie rzecznika partii Aung San Suu Kyi z dnia 18 maja 2015 r., zgodnie z którym rząd Mjanmy/Birmy powinien przywrócić obywatelstwo członkom mniejszości Rohingja; przypomina, że Nagroda im. Sacharowa jest przyznawana obrońcom praw człowieka i praw mniejszości oraz osobom, które przestrzegają prawa międzynarodowego, oprócz innych kryteriów; zwraca uwagę na konieczność rozważenia, czy Nagroda im. Sacharowa mogłaby zostać odebrana w przypadku, gdy laureaci naruszają te kryteria po przyznaniu nagrody;

    23.  zachęca głównych międzynarodowych zwolenników stron, zwłaszcza Chiny i inne podmioty regionalne, do wykorzystania wszelkich kanałów dyplomatycznych, by domagać się zaprzestania przemocy;

    24.  ubolewa, że Radzie Bezpieczeństwa ONZ nie udało się uzgodnić zdecydowanych środków, oraz wzywa UE i jej państwa członkowskie, by nasiliły presję na tych, którzy blokują znaczące działania, w tym na Chiny i Rosję;

    25.  wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel i państwa członkowskie do dalszego wywierania presji na władze i służby bezpieczeństwa Mjanmy/Birmy, by położyć kres przemocy i dyskryminacji wobec ludu Rohingja, a także do nawiązania współpracy z ONZ, ASEAN, rządami regionalnymi i Chinami w celu zaprzestania segregacji w Mjanmie/Birmie;

    26.  zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel o poinformowanie Parlamentu o działaniach podjętych przez delegację UE na posiedzeniu ministrów spraw zagranicznych ASEM w Naypyidaw dnia 21 listopada 2017 r.;

    27.  wzywa UE i jej państwa członkowskie do poparcia globalnego planu działań Biura UNHCR na lata 2014–2024 na rzecz eliminacji bezpaństwowości;

    28.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Mjanmy/Birmy, rządowi i parlamentowi Bangladeszu, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ASEAN, Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN, specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Uchodźców oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.