Procedura : 2017/2973(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0674/2017

Teksty złożone :

B8-0674/2017

Debaty :

PV 12/12/2017 - 11
CRE 12/12/2017 - 11

Głosowanie :

PV 14/12/2017 - 8.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2017)0500

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 359kWORD 95k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0668/2017
6.12.2017
PE614.293v01-00
 
B8-0674/2017

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie Mjanmy/Birmy – sytuacji ludu Rohingja (2017/2973(RSP))


Younous Omarjee, Marie-Christine Vergiat, Patrick le Hyaric, Sofia Sakorafa, Merja Kyllönen, Lola Sanchez Caldentey, Josu Juaristi Abaunz, Marisa Matias, Dimitris Papadimoulis, Kostadinka Kuneva, Stelios Kouloglou, Javier Couso Permuy, Marina Albiol, Tania Gonzalez Peñas, Estefania Torres Martinez, Xabier Benito Ziluaga, Miguel Urbán Crespo w imieniu grupy GUE/NGL

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Mjanmy/Birmy – sytuacji ludu Rohingja (2017/2973(RSP))  
B8-0674/2017

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje liczne rezolucje w sprawie Mjanmy/Birmy i ludu Rohingja, w szczególności rezolucje z dnia 16 września 2017 r., 15 grudnia 2016 r., 7 lipca 2016 r. i 21 maja 2015 r. w sprawie masowych grobów odkrytych w Tajlandii,

–  uwzględniając swoje sprawozdanie w sprawie bezpaństwowości w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej z dnia 13 czerwca 2017 r. oraz swoje sprawozdanie z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie realizacji zaleceń Parlamentu z 2010 r. dotyczących norm społecznych i środowiskowych, praw człowieka oraz odpowiedzialności przedsiębiorstw,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

–  uwzględniając międzynarodowe pakty z 1966 r. dotyczące praw obywatelskich i politycznych oraz praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych ,

–  uwzględniając Konwencję ONZ z 1951 r. dotyczącą statusu uchodźców oraz protokół do tej konwencji z 1967 r.,

–  uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania,

–  uwzględniając Konwencję nowojorską dotyczącą statusu uchodźców,

–  uwzględniając Konwencję o prawach dziecka,

–  uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej,

–  uwzględniając Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,

–  uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1325 w sprawie kobiet, pokoju i bezpieczeństwa,

–  uwzględniając prace Organizacji Narodów Zjednoczonych w tej sprawie, a w szczególności sprawozdanie zatytułowane „Sytuacja w zakresie praw człowieka muzułmańskiej mniejszości Rohingja oraz innych mniejszości w Mjanmie/Birmie”, przyjęte na 32. sesji Rady Praw Człowieka ONZ,

–  uwzględniając globalny plan działań Biura UNHCR na lata 2014–2024 na rzecz eliminacji bezpaństwowości,

–  uwzględniając sprawozdanie Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka (OHCHR) w Bangladeszu z dnia 3 lutego 2017 r. w sprawie wywiadów przeprowadzonych z Rohingja uciekającymi z Mjanmy/Birmy od dnia 9 października 2016 r.,

–  uwzględniając wytyczne Unii Europejskiej w sprawie obrońców praw człowieka, w tym wytyczne dotyczące swobody wypowiedzi,

–  uwzględniając oświadczenie Federyki Mogherini, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i wiceprzewodniczącej Komisji, wygłoszone na konferencji prasowej w dniu 2 maja 2017 r. wraz z Aung San Suu Kyi, doradczynią stanu i minister spraw zagranicznych Mjanmy/Birmy,

–  uwzględniając negocjowaną obecnie umowę o ochronie inwestycji między UE a Mjanmą/Birmą,

–  uwzględniając powtarzające się sprawozdania organizacji pozarządowych na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie, a w szczególności na temat Rohingja,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie strategii UE wobec Mjanmy/Birmy,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 16 października 2017 r.,

–  uwzględniając wizytę w Bangladeszu oraz oświadczenie wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel Federiki Mogherini z dnia 19 listopada 2017 r,

–  uwzględniając komunikat Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka z dnia 5 grudnia 2017 r. wygłoszony na specjalnej sesji Rady Praw Człowieka ONZ,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.mając na uwadze, że ludność Rohingja z Mjanmy/Birmy stanowi największą na świecie populację bezpaństwowców; że stosowane wobec nich prześladowania, przemoc i dyskryminacja nadal nasilają się; że dostęp organizacji pozarządowych, niezależnych obserwatorów i dziennikarzy do stanu Arakan pozostaje w dużej mierze ograniczony;

B.mając na uwadze, że od 25 sierpnia 2017 r. ponad 600 000 Rohingjów znalazło schronienie w Bangladeszu, a od 200 000 do 300 000 uchodźców Rohingja przybyło do tego kraju już wcześniej, na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat; że Bangladesz jest jednym z najbiedniejszych krajów na świecie; że kryzys humanitarny zaczyna się pogłębiać wraz z kryzysem sanitarnym i ryzykiem wybuchu epidemii; że odnotowano już przypadki poważnego ostrego niedożywienia; że UNICEF, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i władze Bangladeszu rozpoczęły w zeszłym miesiącu szeroko zakrojoną kampanię szczepień, planując wydanie 900 000 dawek szczepionki;

C.mając na uwadze podpisanie w dniu 23 listopada br. porozumienia między Bangladeszem a Mjanmą/Birmą; mając na uwadze, że porozumienie to obejmuje dobrowolną repatriację wysiedleńców Rohingja od października 2016 roku; że mechanizm i wspólna grupa robocza zostaną ustanowione w ciągu dwóch miesięcy; że w Mjanmie/Birmie należy otworzyć obozy, aby tę ludność przyjąć; mając na uwadze, że siły zbrojne Mjanmy/Birmy są odpowiedzialne za tortury, wymuszone zaginięcia, egzekucje pozasądowe i masowe bombardowania wsi zamieszkałych przez Rohingja;

D.mając na uwadze oświadczenie Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, w którym wezwał on do przeprowadzenia międzynarodowego dochodzenia karnego dotyczącego sprawców przemocy wobec ludności Rohingja, potencjalnie winnych ludobójstwa; mając na uwadze, że przedstawione przez niego analizy dotyczące powszechnych, systematycznych i szokująco brutalnych ataków na Rohingjów znajdują potwierdzenie w relacjach wielu międzynarodowych obserwatorów;

E.mając też na uwadze fakt, że w dniu 12 listopada br. Pramila Patten, specjalna przedstawiciel sekretarza generalnego ONZ ds. przemocy seksualnej podczas konfliktów, odwiedziła obozy dla uchodźców w Koks Badźar w Bangladeszu i ogłosiła zamiar zalecenia Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu (MTK) oskarżenia władz Mjanmy/Birmy o liczne naruszenia praw człowieka, co odpowiada „aktom ludobójstwa wymierzonym w ludność Rohingja”; mając na uwadze, że sam obóz Kutupalong, największy w Koks Badźar, jest domem dla ponad 400 000 uchodźców;

F.uwzględniając konferencję pozyskującą środki dla Rohingjów, która odbyła się 23 października br. w Genewie; mając na uwadze, że Unia Europejska przeznaczyła 30 mln EUR na pomoc w celu złagodzenia kryzysu humanitarnego; że należy odnowić międzynarodową pomoc humanitarną od lutego 2018 r;

G.mając na uwadze, że w sprawozdaniu byłego sekretarza generalnego ONZ Kofiego Annana z dnia 24 sierpnia, przygotowanym na zlecenie Aung San Suu Kyi, zaleca się, by Mjanma/Birma zniosła restrykcje wobec ruchu i obywatelstwa Rohingjów w celu uniknięcia podsycania ekstremizmu oraz zapewnienia pokoju i stabilności wśród birmańskiego narodu;

H.mając na uwadze powtarzające się odmowy przyznania obywatelstwa i praw pokrewnych, takich jak prawo do głosowania, milionowi Rohingjów; mając na uwadze fakt, że wiele dzieci Rohingja nie otrzymywało aktów urodzenia od lat dziewięćdziesiątych, co grozi niezapisywaniem ich do szkół publicznych i nieuzyskiwaniem przez nie dokumentów tożsamości;

I.mając na uwadze, że art. 7 i 8 Konwencji o prawach dziecka, której Mjanma/Birma jest stroną, przewidują prawo dziecka do zarejestrowania po urodzeniu oraz inne zobowiązania wynikające z odpowiednich instrumentów międzynarodowych, w szczególności w przypadkach, w których w przeciwnym razie dziecko byłoby bezpaństwowcem;

J.mając na uwadze, że armia nadal posiada nieproporcjonalnie dużą władzę nad sprawami kraju; że niektóre artykuły Konstytucji przewidują bezkarność przywódców wojskowych i cywilnych;

K.mając na uwadze, że kwestia wyznania jest wykorzystywana do celów przemocy; że nie gwarantuje się wolności myśli, sumienia i wyznania; że podżeganie do nienawiści wobec mniejszości religijnych pozostaje systematycznie bezkarne; że ksenofobia i islamofobia w społeczeństwie birmańskim są napędzane między innymi przez nasilenie się buddyjskiego ekstremizmu, napędzane polityką nacjonalistyczną, która uznaje buddyzm za element założycielski narodu birmańskiego, a nawet za wyłączny warunek istnienia tego narodu;

L.mając jednak na uwadze, że napięcia i nienawiść między społecznościami nie mogą zostać wyeliminowane jedynie przez przepisy prawne; że należy również zająć się ich pierwotnymi przyczynami, w tym poprzez dekonstrukcję dyskryminujących stereotypów oraz promowanie większej tolerancji i dostępu do usług socjalnych dla wszystkich, w tym w dziedzinie edukacji;

 

1.  wyraża swoje głębokie zaniepokojenie sytuacją humanitarną w Mjanmie/Birmie i Bangladeszu oraz domaga się, aby rząd Mjanmy/Birmy niezwłocznie zaprzestał nadużywania siły i położył kres dyskryminacji i przemocy, które wyniszczyły społeczność Rohingjów w stanie Arakan; ponownie wzywa do bezzwłocznego zapewnienia pełnego i bezwarunkowego dostępu do pomocy humanitarnej;

2.  przypomina, że Rohingjowie stanowią integralną część ludności birmańskiej i że z tego powodu muszą oni zostać prawnie uznani za część narodu;

3.  przyjmuje do wiadomości porozumienie zawarte niedawno między Bangladeszem a Mjanmą/Birmą; nalega, by UNHCR był systematycznie włączany w prace wspólnej grupy roboczej; podkreśla, że przeniesienie Rohingjów z jednego obozu do drugiego, po drugiej stronie granicy, nie stanowi godnego ani trwałego rozwiązania; popiera stanowisko Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców, który uważa, że obecnie brakuje warunków dla „bezpiecznych i trwałych powrotów”; podkreśla ponadto, że takie powroty muszą odbywać się w praktyce wyłącznie na zasadzie dobrowolności; podkreśla konieczność poszanowania zasady non-refoulement we wszystkich okolicznościach;

4.  docenia konstruktywną rolę Bangladeszu w tych trudnych okolicznościach; wzywa władze do zapewnienia większej ilości terenów, aby ograniczyć przeludnienie i niezdrowe warunki panujące w obozach; nalega, by władze złagodziły ograniczenia biurokratyczne nakładane na organizacje humanitarne, w tym pozwolenia na pracę, wizy i zatwierdzanie projektów; zachęca Bangladesz do formalnego uznania wszystkich Rohingjów za uchodźców, aby wszyscy oni mieli dostęp do podstawowej ochrony i otrzymali potrzebną im pomoc; stwierdza, że swoboda przemieszczania się jest podstawowym warunkiem umożliwiającym dostęp do podstawowych usług i możliwości edukacyjnych;

5.  podkreśla potrzebę zapewnienia warunków godnego powrotu, aby doprowadzić do trwałego rozwiązania konfliktu zgodnie z międzynarodowymi zasadami, zaczynając od odbudowy wiosek zniszczonych przez birmańskie siły zbrojne; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym decyzję Mjanmy/Birmy o utworzeniu „unijnego mechanizmu przedsiębiorczości” na rzecz pomocy humanitarnej, przesiedleń i rozwoju w stanie Arakan; podkreśla, że mechanizm ten musi iść w parze z przywróceniem pełni praw ludności Rohingja oraz z powstrzymaniem się od dalszego stosowania przemocy i publicznym potępieniem nadużywania siły przez władze birmańskie;

6.  z zadowoleniem odnotowuje, że Rada Praw Człowieka ONZ przedłużyła niedawno mandat misji wyjaśniającej; podkreśla, że działania takie jak dyskryminacja, wydalenia, nadużycia, masowe morderstwa i podżeganie do nienawiści wobec ludności Rohingja popełniane przez państwo birmańskie są z prawnego punktu widzenia równoznaczne ze „zbrodnią przeciwko ludzkości”; popiera wniosek Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka o rozważenie zalecenia dla Zgromadzenia Ogólnego ONZ, aby stworzyło ono nowy bezstronny i niezależny mechanizm, uzupełniający misję wyjaśniającą w sprawie ostatniej fali przemocy i nadużyć, mający ułatwić indywidualne dochodzenia w sprawach karnych wobec osób za nie odpowiedzialnych; popiera także utworzenie urzędu Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka w Mjanmie/Birmie, posiadającego pełny mandat;

7.  zwraca uwagę na dyskryminację, z jaką spotykają się również inne mniejszości w Mjanmie/Birmie (tamilscy Hindusi, mniejszość Kaman, mniejszość chińska itd.); uważa ustawę o obywatelstwie z 1982 r. za płodny grunt podziału, który faktycznie wprowadza niesprawiedliwe pojęcie „statusu” obywatelstwa w połączeniu z jego selektywnym stosowaniem, wieloma szczeblami biurokracji i endemiczną korupcją;

8.  podkreśla pilną potrzebę, aby rząd Mjanmy/Birmy dokonał wszechstronnego przeglądu dyskryminujących przepisów obowiązujących w tym kraju; wzywa w związku z tym rząd Mjanmy/Birmy do przyznania pełnego obywatelstwa wszystkim birmańskim mniejszościom, w tym mniejszości Rohingjów, poprzez zmianę ustawy o obywatelstwie z 1982 r. zgodnie ze standardami międzynarodowymi; wzywa rząd do zagwarantowania wszystkim mieszkańcom Mjanmy/Birmy możliwości uzyskania dokumentów tożsamości niezależnie od ich narodowości oraz do dopilnowania, by wszystkie dzieci były rejestrowane po urodzeniu, bez dyskryminacji i nieodpłatnie, a także do bezzwłocznego utworzenia systemu umożliwiającego wpisanie do akt cywilnych dzieci niezarejestrowanych, w tym dzieci należących do mniejszości Rohingjów, zgodnie z zaleceniami ONZ;

9.  wzywa władze birmańskie jak najszybszego wdrożenia wszystkich zaleceń komisji śledczej pod przewodnictwem Kofiego Annana, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii obywatelstwa i równości wobec prawa oraz w praktyce wśród obywateli kraju;

10.  wzywa Aung San Suu Kyi, by chroniła swój naród, którego lud Rohingja jest integralną częścią, oraz by potępiła nadużycia ze strony wojska; zauważa, że Aung San Suu Kyi, jako doradczyni stanu, zobowiązała się postawić przed sądem wszystkich sprawców naruszeń praw człowieka i innych przestępstw, zgodnie z zasadą praworządności, tak by w żadnym przypadku nie udało im się uniknąć kary, i że w dniu 19 września 2017 r. oświadczyła ona, że Mjanma/Birma nie obawia się skrupulatnej kontroli międzynarodowej; pozostaje jednak głęboko zaniepokojony niektórymi jej oświadczeniami i niewystarczającymi działaniami, które są niegodne laureatki Pokojowej Nagrody Nobla oraz Nagrody im. Sacharowa;

11.  potępia rosnący wpływ ultranacjonalistycznych ruchów buddyjskich, które podsycają dyskryminujące nastroje i wzywają do przyjęcia dyskryminacyjnej polityki lub prawa; przypomina, że konstytucja z 2008 r. zabrania instrumentalizacji religii do celów politycznych; wzywa władze do podjęcia niezbędnych działań mających na celu zwalczanie dyskryminacji i uprzedzeń wobec muzułmanów i członków mniejszości narodowych, etnicznych, religijnych i językowych w kraju i oraz do położenia kresu podżeganiu do nienawiści, zwłaszcza wobec muzułmanów, poprzez publiczne potępianie takich czynów, w tym w stanie Arakan;

12.  podkreśla potrzebę zajęcia się podstawowymi przyczynami długotrwałej dyskryminacji ludności Rohingja; wzywa do prawnego ugruntowania, ochrony i gwarancji dostępu do podstawowych praw gospodarczych i społecznych, zwłaszcza do lepszych możliwości edukacyjnych i dostępu do edukacji, w tym szkolnictwa wyższego, wszystkim mieszkańcom, zwłaszcza w stanie Arakan, przesiedlonym młodym ludziom i dzieciom mieszkającym w obozach;

13.  zachęca rząd birmański do priorytetowego traktowania środków zapobiegających dyskryminacji, w szczególności poprzez kampanie edukacyjne i informacyjne, szkolenie sędziów i urzędników odpowiedzialnych za utrzymywanie porządku publicznego oraz poprzez dialog kulturowy i społeczny;

14.  podkreśla, że pomyślne przejście do demokracji i praworządności w Mjanmie/Birmie zależy również od zagwarantowania przewagi władzy cywilnej nad władzą wojskową;

15.  wzywa władze birmańskie do zapewnienia pełnego poszanowania prawa do wolności wypowiedzi, wolności zgromadzeń, zrzeszania się i mediów, do zaprzestania arbitralnych aresztowań i zatrzymań oraz do powstrzymania się od nakładania nieproporcjonalnych kar na osoby korzystające z tych praw, w tym podmioty społeczeństwa obywatelskiego, polityków i dziennikarzy, którzy starają się chronić prawa mniejszości i którzy są regularnie poddawani zastraszaniu i nękaniu;

16.  wzywa Mjanmę/Birmę do ratyfikowania pięciu z ośmiu już podpisanych najważniejszych konwencji, w szczególności Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz protokołu fakultatywnego do Konwencji o prawach dziecka;

17.  wzywa wszystkie państwa regionu, w szczególności Australię, Indonezję, Malezję i Tajlandię, do przestrzegania międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw uchodźców, w szczególności poprzez podpisanie Konwencji dotyczącej statusu uchodźców (konwencji genewskiej) i protokołu do niej z 1967 r. oraz konwencji nowojorskiej dotyczącej statusu bezpaństwowców, do otwarcia granic dla osób ubiegających się o azyl, w szczególności Rohingjów, oraz do zapewnienia im przynajmniej tymczasowej ochrony;

18.  z zadowoleniem przyjmuje wzmożoną uwagę i rosnące wsparcie Unii Europejskiej w obliczu tego kryzysu; zaleca, by uzależnić pomoc Unii od rygorystycznie niedyskryminacyjnych i niesegregacyjnych programów; zauważa, że komisarz UE ds. pomocy humanitarnej Christos Stylianides podczas swojej wizyty w Bangladeszu w ubiegłym miesiącu przywołał słowa sekretarza generalnego ONZ o „czystkach etnicznych”;

19.  z zadowoleniem przyjmuje zawieszenie zaangażowania wojskowego Francji i Wielkiej Brytanii w Mjanmie/Birmie oraz zawieszenie zaproszeń Unii Europejskiej skierowanych do głównego dowódcy i innych dowódców oficjalnych sił zbrojnych tego kraju; podkreśla znaczenie unijnego embarga na broń, które powinno również obejmować dostawy sprzętu, konserwację, pomoc, szkolenia i współpracę z wojskiem Mjanmy/Birmy, i wzywa społeczność międzynarodową do uczynienia tego samego;

20.  wzywa do zawieszenia negocjacji w sprawie umowy o ochronie inwestycji między Unią Europejską a Mjanmą/Birmą do czasu trwałej poprawy sytuacji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje bezterminowe odroczenie wizyty delegacji Komisji Handlu Międzynarodowego Parlamentu Europejskiego w Mjanmnie/Birmie, która to wizyta miała nastąpić we wrześniu; przypomina, że korzyści płynące z europejskiego systemu ogólnych preferencji taryfowych (GSP) zależą od poszanowania podstawowych wolności i praw człowieka oraz że w przypadku masowego i systematycznego naruszania podstawowych praw człowieka lub prawa pracy mogą one zostać wycofane; zwraca się zdecydowanie do Rady o rozważenie tej opcji;

21.  podkreśla bardziej ogólnie, że kwestie własności gruntów i nielegalnego zawłaszczania gruntów, zwłaszcza przez przedsiębiorstwa prywatne, pozostają głównym wyzwaniem dla przyszłości Mjanmy/Birmy, sprawiedliwości społecznej i przesiedleń Rohingjów;

22.  przypomina, że w jego sprawozdaniu w sprawie wdrożenia zaleceń Parlamentu z 2010 r. dotyczących norm społecznych i środowiskowych, praw człowieka oraz odpowiedzialności biznesu uznano, iż obecne klauzule w umowach handlowych mają „ograniczony wpływ na wypełnienie obowiązków i zobowiązań dotyczących praw człowieka”, oraz wezwano Komisję i Radę przede wszystkim do „rozważenia włączenia Komisji Praw Człowieka do wszystkich umów handlowych UE, aby zapewnić poważne i systematyczne działania następcze w kwestiach dotyczących praw człowieka w ramach porozumienia”;

23.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi Mjanmy/Birmy, członkom ASEAN, sekretarzowi generalnemu ONZ oraz Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ.

Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności