Procedura : 2018/2541(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0120/2018

Teksty złożone :

B8-0120/2018

Debaty :

PV 28/02/2018 - 19
CRE 28/02/2018 - 19

Głosowanie :

PV 01/03/2018 - 8.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


PROJEKT REZOLUCJI
PDF 315kWORD 43k
21.2.2018
PE616.047v01-00
 
B8-0120/2018

złożony w następstwie oświadczenia Komisji

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie decyzji Komisji o zastosowaniu art. 7 ust. 1 TUE w związku z sytuacją w Polsce (2018/2541(RSP))


Ryszard Antoni Legutko w imieniu grupy ECR

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie decyzji Komisji o zastosowaniu art. 7 ust. 1 TUE w związku z sytuacją w Polsce (2018/2541(RSP))  
B8-0120/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie praworządności i demokracji w Polsce,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że obecny rząd polski ma silny mandat demokratyczny do przeprowadzenia reformy sądownictwa;

B.  mając na uwadze, że ostatnie reformy w Polsce są odpowiedzią na zapotrzebowanie społeczeństwa, w szczególności w związku z brakiem zaufania do sądownictwa, problemami z przewlekłością postępowań sądowych oraz ich nadmiernymi kosztami, które nie przekładają się na skuteczne wyniki;

C.  mając na uwadze, że przestrzeganie praworządności jest naczelną zasadą, którą polski rząd kieruje się w realizacji obiecanych reform;

D.  mając na uwadze, że zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) to Rada i Rada Europejska, nie zaś Komisja, są organami upoważnionymi do oceny wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia praworządności;

1.   ubolewa nad uruchomieniem przez Komisję art. 7; ponownie podkreśla, że zgodnie z art. 5 TUE, który definiuje zasadę pomocniczości, „w dziedzinach, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, Unia podejmuje działania tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie”;

2.   w związku z tym zwraca uwagę na fakt, że Komisja w swoim dialogu z Polską odniosła się do trwającego procesu legislacyjnego, stając się tym samym uczestnikiem wewnętrznej debaty politycznej, co nie ułatwia bezstronnego rozstrzygnięcia sporu;

3.   ponownie wyraża ubolewanie, że Komisja, zgłaszając swoje zastrzeżenia, często stosuje podwójne standardy, bowiem potępia polski rząd za wprowadzanie rozwiązań stosowanych również w innych państwach członkowskich, takich jak różny wiek emerytalny dla mężczyzn i kobiet;

4.  podkreśla, że na tym etapie procedury Parlament Europejski nie ma do odegrania żadnej roli, ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 1: „przed dokonaniem takiego stwierdzenia [że istnieje wyraźne ryzyko poważnego naruszenia wartości, o których mowa w art. 2] Rada wysłuchuje dane państwo członkowskie i, stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może skierować do niego zalecenia”; zaznacza, że przed podjęciem jakichkolwiek dalszych kroków Parlament powinien umożliwić przeprowadzenie tej procedury;

5.   przypomina, że stwierdzenie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia praworządności należy do kompetencji Rady i Rady Europejskiej, a nie Komisji;

6.   zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, państwom członkowskim, Radzie Europy oraz Europejskiej Komisji dla Demokracji przez Prawo.

Ostatnia aktualizacja: 23 lutego 2018Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności