Projekt rezolucji - B8-0248/2018Projekt rezolucji
B8-0248/2018

    PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Nikaragui

    28.5.2018 - (2018/2711(RSP))

    złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
    zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

    Elena Valenciano, Ramón Jáuregui Atondo, Francisco Assis w imieniu grupy S&D

    Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0244/2018

    Procedura : 2018/2711(RSP)
    Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
    Dokument w ramach procedury :  
    B8-0248/2018
    Teksty złożone :
    B8-0248/2018
    Debaty :
    Teksty przyjęte :

    B8‑0248/2018

    Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui

    (2018/2711(RSP))

    Parlament Europejski,

    –  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z dnia 18 grudnia 2008 r.[1], z dnia 26 listopada 2009 r.[2] oraz z dnia 16 lutego 2017 r.[3] w sprawie sytuacji praw człowieka i demokracji w Nikaragui – sprawa Franciski Ramirez,

    –  uwzględniając oświadczenie rzecznika wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, złożone w imieniu UE w dniu 15 maja 2018 r. w sprawie rozpoczęcia dialogu narodowego w Nikaragui,

    –  uwzględniając komunikat prasowy Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich z dnia 22 kwietnia 2018 r., potępiający przemoc w Nikaragui,

    –  uwzględniając oświadczenie rzecznika Sekretarza Generalnego ONZ z dnia 23 kwietnia 2018 r. w sprawie najnowszych wydarzeń w Nikaragui,

    –  uwzględniając wspólne oświadczenie organizacji społeczeństwa obywatelskiego w sprawie gwałtownych represji wobec uczestników manifestacji w Nikaragui,

    –  uwzględniając doniesienia Nikaraguańskiego Centrum Praw Człowieka (CENIDH) z dnia 17 maja 2018 r.,

    –  uwzględniając komunikaty Konferencji Episkopatu Nikaragui, zwłaszcza ostatni z dnia 23 maja 2018 r.,

    –  uwzględniając uwagi wstępne Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka (IACHR) z dnia 21 maja 2013 r.,

    –  uwzględniając zawarty w 2012 r. układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej, który wszedł w życie w sierpniu 2013 r. i zawiera klauzule dotyczące praw człowieka,

    –  uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r. ze zmianami z 2008 r.,

    –  uwzględniając amerykańską konwencję praw człowieka z 1969 r.,

    –  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

    –  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

    –  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

    A.  mając na uwadze, że według IACHR w niedawnych protestach, które rozpoczęły się w Nikaragui w dniu 18 kwietnia po wprowadzeniu przez rząd prezydenta Daniela Ortegi zmian w krajowym systemie zabezpieczenia społecznego prowadzących do zwiększenia składek od pracowników i pracodawców oraz do zmniejszenia świadczeń emerytalnych, 76 osób zginęło, 868 zostało rannych, w tym 5 ciężko, a 438 – zatrzymanych; mając na uwadze, że projekt reformy został wycofany w dniu 23 kwietnia;

    B.  mając na uwadze, że w dniu 20 kwietnia 2018 r. oddziały pacyfikujące zaatakowały 600 studentów znajdujących się w katedrze w Managui; mając na uwadze, że IACHR udokumentowała ataki na cztery uniwersytety (UCA, UPOLL, UNA i UNAN);

    C.  mając na uwadze, że wolność wypowiedzi i wolność mediów zostały poważnie naruszone, czego wyrazem jest wyłączenie i zablokowanie czterech kanałów telewizyjnych, które przekazywały wiadomości o protestach – Canal 12, Canal de Noticias de Nicaragua (CDNN23), Telenorte i Canal 51, należący do Konferencji Episkopatu Nikaragui; mając na uwadze, że ten akt państwowej cenzury został potępiony przez IACHR w dniu 24 kwietnia; mając na uwadze, że kanał 100% Noticias był zagłuszany i nie mógł nadawać przez sześć dni; mając na uwadze, że jednym z zabitych podczas protestów był dziennikarz Ángel Eduardo Gahona; mając na uwadze, że zabójstwo to, do którego doszło podczas transmisji na żywo, wzbudziło jeszcze większe protesty i zamieszki;

    D.  mając na uwadze, że IACHR donosiła również o przypadkach arbitralnego przetrzymywania, nieludzkiego traktowania, cenzury, powszechnych ataków na media oraz zastraszania dziennikarzy, a także o atakach mających na celu uniemożliwienie demonstrantom korzystania z prawa do pokojowych protestów; mając na uwadze, że IACHR stwierdza brak neutralności oraz nadmierne wykorzystywanie siły przez oddziały bezpieczeństwa państwowego;

    E.  mając na uwadze, że organizacje praw człowieka odnotowały wiele skarg na brak opieki i leczenia, na który cierpią ranni demonstranci w szpitalach publicznych;

    F.  mając na uwadze, że w dniu 6 maja powołano komisję prawdy, a w dniu 19 maja rozpoczęto dialog narodowy, w którym mediatorami są nikaraguańscy biskupi; mając na uwadze, że w dniu 23 maja biskupi ogłosili zawieszenie dialogu narodowego – do odwołania – z powodu braku konsensusu; mając na uwadze, że biskupi zasugerowali powołanie wspólnego komitetu złożonego z sześciu osób – trzech przedstawicieli rządu i trzech przedstawicieli platformy „Alianza Cívica por la Justicia y la Democracia”;

    1.  składa kondolencje rodzinom ofiar; zdecydowanie potępia przemoc, która wybuchła w Nikaragui i w wyniku której śmierć poniosło co najmniej 76 osób; ubolewa nad nadmiernym wykorzystywaniem siły przez władze do tłumienia protestów; apeluje do rządu o natychmiastowe zaprzestanie wszelkich represji oraz arbitralnych przetrzymań, a także o rozwiązanie wszystkich grup stosujących przemoc;

    2.  zwraca się do rządu o ochronę prawa do demonstracji dzięki zapewnieniu bezpieczeństwa wszystkim pokojowym demonstrantom; apeluje do rządu o stosowanie międzynarodowych standardów dotyczących wykorzystywania siły przez oddziały bezpieczeństwa państwowego oraz o zgodę na przeprowadzenie przez międzynarodowy niezależny zespół śledczy dochodzenia w sprawie zabitych podczas protestów; apeluje także do demonstrantów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego przewodzących protestom o nieuciekanie się do przemocy podczas korzystania z przysługujących praw;

    3.  zwraca się do rządu o dołożenie wszelkich starań gwarantujących, że sprawcy nie pozostaną bezkarni, a także o zapewnienie świadkom i sygnalistom lepszego dostępu do mechanizmów ochrony; domaga się stworzenia publicznego rejestru pobytów w szpitalach, o co występuje IACHR;

    4.  ubolewa nad naruszaniem wolności mediów w Nikaragui, zarówno przed protestami, jak i w ich trakcie; uważa, że zajęcie środków masowego przekazu przez władze podczas protestów jest niedopuszczalne; apeluje do rządu o przywrócenie całkowitej wolności mediów oraz wolności wypowiedzi w całym kraju, a także o położenie kresu prześladowaniom dziennikarzy;

    5.  wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu pogarszającej się sytuacji praw człowieka w Nikaragui oraz stałego osłabiania demokracji w tym kraju, a także uszczuplania praw obywatelskich i politycznych Nikaraguańczyków; stwierdza, że demonstracje ujawniły niezadowolenie obywateli z władzy politycznej w Nikaragui; przypomina, że do początkowych protestów przeciw reformie systemu zabezpieczenia społecznego dołączono kolejne kwestie dotyczące funkcjonowania demokracji i praworządności; podkreśla, że dialog narodowy powinien także objąć reformy polityczne, zwłaszcza reformę ordynacji wyborczej, a w miarę możliwości także uzgodniony kalendarz wyborczy;

    6.  z zadowoleniem przyjmuje niedawne rozpoczęcie dialogu narodowego i powołanie komisji prawdy; przypomina, że jedyną drogą wyjścia z kryzysu jest dialog i negocjowanie; apeluje o pilne stworzenie wspólnego komitetu oraz o wznowienie negocjacji; podkreśla, że dialog powinien się toczyć bez przemocy i represji, z poszanowaniem prawa i konstytucji oraz zasady, że wszelkie zmiany w prawie powinny być dokonywane zgodnie z procedurami przewidzianymi tamże;

    7.  apeluje do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ) o kontynuowanie współpracy z Nikaraguą mającej na celu znalezienie pokojowego, wynegocjowanego rozwiązania dla kryzysu oraz o służenie mediacją i doradztwem na żądanie;

    8.  zauważa, że w świetle układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a krajami Ameryki Środkowej należy przypomnieć Nikaragui o konieczności przestrzegania zasad praworządności i demokracji oraz praw człowieka, których broni i które wspiera UE; apeluje do UE o monitorowanie sytuacji, a w razie potrzeby o przenalizowanie potencjalnie niezbędnych działań;

    9.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Ameryki Centralnej, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

     

    Ostatnia aktualizacja: 30 maja 2018
    Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności