Procedura : 2018/2770(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0315/2018

Teksty złożone :

B8-0315/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 05/07/2018 - 6.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0313

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 347kWORD 49k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0315/2018
2.7.2018
PE621.741v01-00
 
B8-0315/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach (2018/2770(RSP))


Agustín Díaz de Mera García Consuegra, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Cristian Dan Preda, Luis de Grandes Pascual, José Inácio Faria, Verónica Lope Fontagné, Gabriel Mato, David McAllister, Dubravka Šuica, Sandra Kalniete, Elmar Brok, Lorenzo Cesa, Michael Gahler, Francisco José Millán Mon, Tunne Kelam, Fernando Ruas, Laima Liucija Andrikienė, Eduard Kukan, Julia Pitera, Ivan Štefanec, Jaromír Štětina, Esteban González Pons w imieniu grupy PPE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach (2018/2770(RSP))  
B8-0315/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucje z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(1), z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli(2), z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(3), z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(4), z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(5), z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(6) oraz z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów w Wenezueli(7),

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego,

–  uwzględniając oświadczenie prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego Fatou Bensoudy z dnia 8 lutego 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka z dnia 31 marca 2017 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie Biura Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka (OHCHR) zatytułowane „Przypadki łamania i naruszania praw człowieka w kontekście protestów w Boliwariańskiej Republice Wenezueli” z dnia 22 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając wydane dnia 28 kwietnia 2017 r. wspólne oświadczenie specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. obrońców praw człowieka oraz Grupy Roboczej ONZ ds. Arbitralnych Zatrzymań,

–  uwzględniając oświadczenie przywódców państw grupy G-7 z dnia 23 maja 2018 r.,

–  uwzględniając deklaracje Grupy z Limy z dnia 23 stycznia 2018 r., z dnia 14 lutego 2018 r., z dnia 21 maja 2018 r. i z dnia 15 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając deklarację Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie pogarszającej się sytuacji humanitarnej w Wenezueli,

–  uwzględniając sprawozdanie Sekretariatu Generalnego Organizacji Państw Amerykańskich oraz zespołu niezależnych ekspertów międzynarodowych z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie możliwego popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości w Wenezueli,

–  uwzględniając opublikowane przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka (IACHR) w dniu 12 lutego 2018 r. sprawozdanie zatytułowane „Instytucje demokratyczne, państwo prawa i prawa człowieka w Wenezueli” oraz rezolucję IACHR z dnia 14 marca 2018 r,

–  uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 26 stycznia 2018 r., z dnia 19 kwietnia 2018 r. i z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 listopada 2017 r., z dnia 22 stycznia 2018 r., z dnia 28 maja 2018 r. i z dnia 25 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie komisarza ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego Christosa Stylianidesa w sprawie oficjalnej misji do Kolumbii w marcu 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie swojego Zespołu ds. Wspierania Demokracji i Koordynacji Wyborów z dnia 23 kwietnia 2018 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności w Wenezueli stale się pogarsza; mając na uwadze, że Wenezuela jest pogrążona w bezprecedensowym kryzysie politycznym, społecznym, gospodarczym i humanitarnym, skutkującym wzrastającą liczbą ofiar śmiertelnych oraz coraz większą liczbą uchodźców i migrantów;

B.  mając na uwadze, że coraz większa liczba Wenezuelczyków, w szczególności grupy znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji, takie jak kobiety, dzieci i osoby chore, cierpi na niedożywienie będące skutkiem ograniczonego dostępu do dobrej opieki zdrowotnej, leków, żywności i wody; mając na uwadze, że pomimo gotowości społeczności międzynarodowej rząd Wenezueli niestety uporczywie zaprzecza powadze problemu oraz odmawia jawnego przyjmowania i ułatwienia dystrybucji międzynarodowej pomocy humanitarnej;

C.  mając na uwadze, że sytuacja gospodarcza znacznie się pogorszyła; mając na uwadze, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy zakłada wzrost hiperinflacji w Wenezueli do poziomu 13 000 % w 2018 r. z poziomu szacowanego w 2017 r. na 2400 %, co spowoduje wzrost cen średnio o prawie 1,5 % na godzinę;

D.  mając na uwadze, że w opublikowanym w dniu 22 czerwca 2018 r. sprawozdaniu OHCHR podkreślono, iż władze wenezuelskie nie pociągnęły do odpowiedzialności sprawców poważnych naruszeń praw człowieka, w tym zabójstw, użycia nadmiernej siły wobec demonstrantów, arbitralnych zatrzymań, złego traktowania i tortur; mając na uwadze, że powszechna wydaje się również bezkarność funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa podejrzanych o pozasądowe zabójstwa demonstrantów; mając na uwadze, że ustalenia te świadczą o dalszej eskalacji napiętej sytuacji w tym kraju;

E.  mając na uwadze, że wybory, które miały miejsce w dniu 20 maja 2018 r., odbyły się bez poszanowania minimalnych standardów międzynarodowych dotyczących wiarygodnego procesu wyborczego i nie były zgodne z zasadami pluralizmu politycznego, demokracji, przejrzystości i praworządności; mając na uwadze, że stanowi to dodatkową przeszkodę w staraniach zmierzających do rozwiązania kryzysu politycznego; mając na uwadze, że UE wraz z innymi demokratycznymi organami nie uznaje wyborów ani władz powołanych w wyniku tego bezprawnego procesu;

F.  mając na uwadze, że obecny wielowymiarowy kryzys w Wenezueli jest powodem największego w historii przesiedlenia ludności w regionie; mając na uwadze, że według UNHCR i Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM) drastycznie wzrosła całkowita liczba Wenezuelczyków, którzy opuścili kraj: z 437 000 w 2005 r. do 1,6 mln w 2017 r.; mając na uwadze, że w latach 2015–2017 kraj opuściło ok. 945 000 Wenezuelczyków; mając na uwadze, że w 2018  r. całkowita liczba osób, które opuściły kraj od 2014 r. przekroczyła 2 mln; mając na uwadze, że wzrost liczby obywateli Wenezueli ubiegających się o azyl na całym świecie wyniósł 2000 %, osiągając do połowy czerwca 2018 r. liczbę ponad 280 000 osób;

G.  mając na uwadze, że według Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) Kolumbia przyjęła największy odsetek wysiedleńców, w związku z czym na terenie tego kraju mieszka obecnie ponad 820 000 Wenezuelczyków; mając na uwadze, że w miastach Cucuta i Boa Vista, znajdujących się przy granicy z Wenezuelą, obserwuje się ogromny napływ ludności, w wielu przypadkach wycieńczonej i niedożywionej; mając na uwadze, że również Peru, Chile, Argentyna, Panama, Brazylia, Ekwador, Dominikana, Kostaryka, Urugwaj, Boliwia i Paragwaj stawiają czoła napływowi ogromnej liczby migrantów i uchodźców; mając na uwadze rosnące znaczenie szlaków morskich, w szczególności prowadzących na wyspy karaibskie takie jak Aruba, Curaçao, Bonaire oraz Trynidad i Tobago; mając na uwadze, że w coraz większym stopniu dotyka to również kraje europejskie, w szczególności Hiszpanię; mając na uwadze, że państwom przyjmującym coraz trudniej jest zapewniać pomoc nowo przybyłym;

H.  mając na uwadze, że w dniu 17 marca 2018 r. UE przeznaczyła na rzecz Ameryki Łacińskiej i Karaibów pakiet pomocy humanitarnej w wysokości 31 mln EUR, z czego 6 mln EUR przeznaczono dla Kolumbii, zaś kolejne 2 mln EUR na rzecz osób dotkniętych kryzysem w Wenezueli; mając na uwadze, że w dniu 7 czerwca 2018 r. Komisja zapowiedziała pakiet w wysokości 30,1 mln EUR, który zostanie przeznaczony na pomoc nadzwyczajną i średnioterminową pomoc rozwojową w celu wsparcia ludności Wenezueli i krajów sąsiadujących dotkniętych kryzysem; mając na uwadze, że w 2018 r. za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju przydzielono kwotę 5 mln EUR na działania zapobiegające konfliktom na granicach Brazylii i Kolumbii;

1.  jest głęboko wstrząśnięty i zaniepokojony katastrofalną sytuacją humanitarną w Wenezueli, która doprowadziła do śmierci wielu osób oraz bezprecedensowego napływu uchodźców i migrantów do sąsiednich krajów i dalej; wyraża solidarność z wszystkimi obywatelami Wenezueli, którzy byli zmuszeni do opuszczenia swojego kraju z powodu niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, takich jak dostęp do żywności, wody pitnej, usług opieki zdrowotnej i lekarstw;

2.  wzywa władze Wenezueli do uznania trwającego kryzysu humanitarnego, do zapobieżenia dalszemu pogorszeniu sytuacji oraz do sprzyjania politycznym i gospodarczym rozwiązaniom w celu zapewnienia bezpieczeństwa wszystkich obywateli oraz stabilności w kraju i regionie;

3.  domaga się, by władze wenezuelskie pilnie zezwoliły na niezakłóconą pomoc humanitarną dla tego kraju w celu zapobieżenia zaostrzeniu się kryzysu humanitarnego i sytuacji kryzysowej w zakresie zdrowia publicznego, a w szczególności powrotowi takich chorób jak odra, malaria, błonica i pryszczyca, oraz by zapewniły nieograniczony dostęp międzynarodowym organizacjom pragnącym nieść pomoc wszystkim dotkniętym grupom w obrębie społeczeństwa; apeluje o szybką reakcję w celu zapobieżenia niedożywieniu wśród grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, takich jak kobiety, dzieci i osoby chore;

4.  wyraża uznanie dla rządu kolumbijskiego za szybką reakcję i wsparcie, jakiego udzielił wszystkim przybywającym Wenezuelczykom; wyraża również uznanie dla Brazylii i innych krajów tego regionu, w szczególności Peru, organizacji regionalnych i międzynarodowych, podmiotów prywatnych i publicznych, Kościoła katolickiego i zwykłych obywateli z całego regionu za ich aktywną pomoc i solidarność z wenezuelskimi uchodźcami i migrantami;

5.  wzywa społeczność międzynarodową do ustanowienia skoordynowanego i kompleksowego działania w reakcji na kryzys na poziomie regionalnym oraz do zwiększenia pomocy finansowej i materialnej dla krajów otrzymujących pomoc w ramach wywiązania się ze zobowiązań; z zadowoleniem przyjmuje przyznaną dotychczas pomoc humanitarną UE i wzywa do pilnego uwolnienia dodatkowego wsparcia humanitarnego ze środków na pomoc nadzwyczajną w celu zaspokojenia szybko rosnących potrzeb dotkniętej kryzysem wenezuelskim ludności w sąsiednich krajach;

6.  wzywa władze wenezuelskie do natychmiastowego położenia kresu wszystkim przypadkom łamania praw człowieka – w tym względem ludności cywilnej – oraz do pełnego respektowania wszystkich praw człowieka i podstawowych wolności, w tym wolności słowa, wolności prasy i wolności zgromadzeń; wzywa władze wenezuelskie do przywrócenia porządku demokratycznego, który jest niezbędnym warunkiem przezwyciężenia pogłębiającego się kryzysu;

7.  wzywa do przeprowadzenia nowych wyborów prezydenckich zgodnie z uznanymi międzynarodowymi standardami demokratycznymi i wenezuelskim porządkiem konstytucyjnym; podkreśla, że prawowity rząd powołany w wyniku takich wyborów musi pilnie zająć się obecnym kryzysem gospodarczym i społecznym w Wenezueli i podjąć działania na rzecz pojednania narodowego;

8.  z zadowoleniem przyjmuje szybkie przyjęcie dodatkowych ukierunkowanych i możliwych do cofnięcia sankcji – które nie szkodzą ludności Wenezueli – nałożonych za przeprowadzenie bezprawnych wyborów w dniu 20 maja 2018 r., które nie zostały uznane na szczeblu międzynarodowym i które odbyły się bez porozumienia co do daty lub warunków ich przeprowadzenia oraz w okolicznościach, które nie pozwoliły na równoprawny udział wszystkich partii politycznych; przypomina o możliwości nałożenia nowych sankcji na osoby odpowiedzialne za pogłębiający się kryzys polityczny, społeczny, gospodarczy i humanitarny, a zwłaszcza na prezydenta Nicolása Maduro;

9.  w pełni popiera postępowania prowadzone przez Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) w sprawie znacznej liczby zbrodni i aktów represji popełnionych przez reżim wenezuelski oraz wzywa UE do odegrania aktywnej roli w tym zakresie; popiera apel Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka o powołanie komisji śledczej do zbadania sytuacji w Wenezueli oraz o większe zaangażowanie MTK;

10.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom Republiki Kolumbii, Republiki Brazylii, Republiki Peru, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich i Grupie z Limy.

 

(1)

Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 145.

(2)

Dz.U. C 294 z 12.8.2016, s. 21.

(3)

Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 190.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0269.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0200.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0041.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

Ostatnia aktualizacja: 4 lipca 2018Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności