Procedura : 2018/2770(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0319/2018

Teksty złożone :

B8-0319/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 05/07/2018 - 6.13
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0313

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 359kWORD 57k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0315/2018
2.7.2018
PE621.747v01-00
 
B8-0319/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach (2018/2770(RSP))


Beatriz Becerra Basterrechea, Petras Auštrevičius, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Gérard Deprez, Martina Dlabajová, María Teresa Giménez Barbat, Charles Goerens, Marian Harkin, Nadja Hirsch, Ivan Jakovčić, Patricia Lalonde, Louis Michel, Ulrike Müller, Javier Nart, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Frédérique Ries, Robert Rochefort, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Ivo Vajgl, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach (2018/2770(RSP))  
B8-0319/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(1), rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli(2), rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(3), rezolucję z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(4), rezolucję z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(5), rezolucję z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli(6) oraz rezolucję z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów w Wenezueli(7),

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

–  uwzględniając Rzymski Statut Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK),

–  uwzględniając oświadczenie prokuratora MTK z dnia 8 lutego 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie komisarza ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego Christosa Stylianidesa w sprawie oficjalnej misji do Kolumbii w marcu 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie opublikowane przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka (IACHR) w dniu 12 lutego 2018 r. zatytułowane „Democratic Institutions, the Rule of Law and Human Rights in Venezuela” [Instytucje demokratyczne, państwo prawa i prawa człowieka w Wenezueli] oraz rezolucję IACHR z dnia 14 marca 2018 r,

–  uwzględniając oświadczenie Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka w sprawie Wenezueli z dnia 31 marca 2017 r.,

–  uwzględniając wytyczne Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) z marca 2018 r. dotyczące masowych ucieczek Wenezuelczyków z ich kraju,

–  uwzględniając deklarację Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) z dnia 20 kwietnia 2018 r. w sprawie pogarszającej się sytuacji humanitarnej w Wenezueli,

–  uwzględniając oświadczenie swojego Zespołu ds. Wspierania Demokracji i Koordynacji Wyborów z dnia 23 kwietnia 2018 r.,

–  uwzględniając wydane w dniu 28 kwietnia 2017 r. wspólne oświadczenie specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. pozasądowych, doraźnych i arbitralnych egzekucji, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. prawa do wolności pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się, specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. obrońców praw człowieka oraz Grupy Roboczej ONZ ds. Arbitralnych Zatrzymań,

–  uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dni 26 stycznia 2018 r., 19 kwietnia 2018 r. i 22 maja 2018 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,

–  uwzględniając oświadczenie przywódców państw grupy G7 z dnia 23 maja 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie zespołu niezależnych ekspertów międzynarodowych wyznaczonego przez sekretarza generalnego OPA z dnia 29 maja 2018 r., w którym stwierdzono, że istnieją uzasadnione podstawy, by przypuszczać, iż w Wenezueli popełniano zbrodnie przeciwko ludzkości przynajmniej od 12 lutego 2014 r.,

–  uwzględniając deklaracje Grupy z Limy z dni 23 stycznia 2018 r., 14 lutego 2018 r., 21 maja 2018 r. i 15 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka (OHCHR) zatytułowane „Human Rights violations in the Bolivarian Republic of Venezuela” [Przypadki łamania i naruszania praw człowieka w kontekście protestów w Boliwariańskiej Republice Wenezueli] z dnia 22 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dni 13 listopada 2017 r., 22 stycznia 2018 r., 28 maja 2018 r. i 25 czerwca 2018 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że sytuacja w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności w Wenezueli stale się pogarsza; mając na uwadze, że Wenezuela jest pogrążona w bezprecedensowym, sterowanym przez państwo kryzysie politycznym, społecznym, gospodarczym i humanitarnym skutkującym coraz większą liczbą ofiar śmiertelnych oraz uchodźców i migrantów;

B.  mając na uwadze, że obecny wielowymiarowy kryzys w Wenezueli jest powodem największego w historii przesiedlenia ludności w regionie; mając na uwadze, że według UNHCR i Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji drastycznie wzrosła całkowita liczba Wenezuelczyków, którzy opuścili kraj (z 437 000 w 2005 r. do 1,6 mln w 2017 r.); mając na uwadze, że w latach 2015–2017 kraj opuściło ok. 945 000 Wenezuelczyków; mając na uwadze, że w 2018 r. całkowita liczba osób, które opuściły kraj od 2014 r. przekroczyła 2 mln; mając na uwadze, że wzrost liczby obywateli Wenezueli ubiegających się o azyl na całym świecie wyniósł 2000%, osiągając do połowy czerwca 2018 r. liczbę ponad 280 000 osób;

C.  mając na uwadze, że według Biura Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej Kolumbia przyjęła największy odsetek osób wysiedlonych, w związku z czym na terenie tego kraju mieszka obecnie ponad 820 000 Wenezuelczyków; mając na uwadze, że w miastach Cucuta oraz Boa Vista, położonych przy granicy z Wenezuelą, obserwuje się ogromny napływ ludności, często w złym stanie zdrowia i niedożywionej; mając na uwadze, że Brazylia, Chile, Peru, Ekwador, Argentyna, Gujana, Meksyk, Kostaryka i Panama również stawiają czoła napływowi ogromnej liczby uchodźców; mając na uwadze rosnące znaczenie szlaków morskich, w szczególności prowadzących na takie wyspy karaibskie, jak Aruba, Curaçao, Bonaire, Trynidad i Tobago; mając na uwadze, że państwom przyjmującym coraz trudniej jest zapewniać pomoc nowo przybyłym;

D.  mając na uwadze, że według najnowszego sprawozdania Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu liczba złożonych przez Wenezuelczyków wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w UE wzrosła w latach 2014–2017 o ponad 3500% (z 325 do 11 980), zaś liczba wenezuelskich wniosków o azyl w UE wzrosła ze 150 w lutym 2016 r. do 985 rok później, a w lutym 2018 r. wyniosła 1400; mając na uwadze, że coraz większa liczba wniosków o azyl pochodzących z Wenezueli zbiega się ze zmianami polityczno-gospodarczymi zachodzącymi w tym kraju;

E.  mając na uwadze, że coraz większa liczba Wenezuelczyków, w tym dzieci, cierpi na niedożywienie będące skutkiem ograniczonego dostępu do rzetelnej opieki zdrowotnej, leków i żywności; mając na uwadze, że pomimo gotowości społeczności międzynarodowej rząd Wenezueli niestety uporczywie nie uznaje powagi problemu oraz odmawia swobodnego przyjmowania i ułatwiania dystrybucji międzynarodowej pomocy humanitarnej;

F.  mając na uwadze, że sytuacja gospodarcza bardzo się pogorszyła; mając na uwadze, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy zakłada, że w Wenezueli nastąpi hiperinflacja do poziomu 13 000% w 2018 r. z poziomu szacowanego w 2017 r. na 2400%, co spowoduje, że ceny będą wzrastały średnio o prawie 1,5% na godzinę;

G.  mając na uwadze, że wśród głównych przyczyn migracji znajdują się: zatrważający brak bezpieczeństwa oraz niepokojąco wysoki poziom przestępczości w Wenezueli;

H.  mając na uwadze, że w dniu 17 marca 2018 r. UE przeznaczyła na rzecz Ameryki Łacińskiej i Karaibów pakiet pomocy humanitarnej w wysokości 31 mln EUR, z czego 6 mln EUR przeznaczono dla Kolumbii, zaś kolejne 2 mln EUR na rzecz ludzi dotkniętych kryzysem politycznym i społeczno-gospodarczym oraz kryzysem praw człowieka w Wenezueli; mając na uwadze, że w dniu 7 czerwca 2018 r. Komisja zapowiedziała pakiet w wysokości 30,1 mln EUR na pomoc nadzwyczajną i pomoc rozwojową w celu wsparcia ludności Wenezueli i krajów sąsiadujących dotkniętych kryzysem; mając na uwadze, że w 2018 r. za pośrednictwem Instrumentu na rzecz Przyczyniania się do Stabilności i Pokoju przydzielono kwotę 5 mln EUR na zapobieganie konfliktom na granicach Brazylii i Kolumbii;

I.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu zespołu niezależnych ekspertów międzynarodowych wyznaczonych przez sekretarza generalnego OPA, przedstawionym w dniu 29 maja 2018 r., od lutego 2014 r. w Wenezueli popełniono siedem zbrodni przeciwko ludzkości, a sam rząd jest odpowiedzialny za największy kryzys humanitarny w regionie; mając na uwadze, że zbrodnie przeciwko ludzkości obejmują morderstwa, arbitralne zatrzymanie przedstawicieli opozycji, pozbawianie wolności, tortury, nieludzkie traktowanie, karanie, gwałt i inne formy przemocy seksualnej, prześladowania polityczne, wymuszone zaginięcia, sterowany przez państwo kryzys humanitarny, wykorzystywanie zdrowia i żywności jako broni ze względów politycznych, a także odmowa udzielenia pomocy humanitarnej; mając na uwadze, że w tym samym sprawozdaniu przedstawia się skalę zamachu na praworządność, którego dopuścił się rząd;

J.  mając na uwadze, że w sprawozdaniu OHCHR z dnia 22 czerwca 2018 r. podkreślono, iż władze Wenezueli nie pociągnęły do odpowiedzialności sprawców poważnych naruszeń praw człowieka, w tym zabójstw, użycia nadmiernej siły wobec demonstrantów, arbitralnych zatrzymań, złego traktowania i tortur; mając na uwadze, że powszechna wydaje się również bezkarność funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa podejrzanych o pozasądowe egzekucje demonstrantów; mając na uwadze, że ustalenia te świadczą o dalszej eskalacji napięć w kraju; mając na uwadze, że prokurator MTK zapowiedział wszczęcie wstępnego śledztwa w sprawie zarzutów o przestępstwa popełnione w Wenezueli od kwietnia 2017 r.;

K.  mając na uwadze, że od 2014 r., kiedy to kryzys polityczny w Wenezueli się pogłębił, z powodów politycznych uwięziono 12 341 osób, a blisko połowa (7285) podlega ograniczeniom i środkom zabezpieczającym, które zmuszają je do stawienia się przed sądem; mając na uwadze, że 237 cywili i 79 pracowników wojskowych jest uwięzionych w tym kraju z powodów politycznych; mając na uwadze, że w dniu 6 czerwca 2018 r. uwolniono 79 więźniów, lecz tylko 40 spośród nich były to osoby znajdujące się na liście więźniów politycznych obejmującej 316 nazwisk;

L.  mając na uwadze, że wybory, które miały miejsce w dniu 20 maja 2018 r., odbyły się bez poszanowania minimalnych standardów międzynarodowych dotyczących wiarygodnego procesu wyborczego i nie były zgodne z zasadami pluralizmu politycznego, demokracji, przejrzystości i praworządności; mając na uwadze, że utrudnia to dodatkowo starania zmierzające do rozwiązania kryzysu politycznego; mając na uwadze, że UE wraz z innymi organami demokratycznymi nie uznaje wyborów ani władz powołanych w wyniku tego bezprawnego procesu;

M.  mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli Parlament mówił o możliwości rozszerzenia nałożonych sankcji na osoby w dużej mierze odpowiedzialne za pogłębiający się kryzys polityczny, społeczny, gospodarczy i humanitarny, w tym na prezydenta Nicolása Maduro;

1.  jest głęboko wstrząśnięty i zaniepokojony katastrofalną sytuacją humanitarną w Wenezueli, w wyniku której śmierć poniosło wiele osób i która doprowadziła do bezprecedensowego napływu uchodźców do sąsiednich krajów i kraje bardziej odległe; wyraża solidarność z obywatelami Wenezueli zmuszonymi do opuszczenia swojego kraju z powodu braku podstawowych warunków do życia, takich jak dostęp do żywności, opieki zdrowotnej, lekarstw i wody pitnej;

2.  wzywa władze Wenezueli do uznania, iż w kraju tym panuje kryzys humanitarny, do zapobieżenia jego dalszemu pogłębianiu się oraz do wspierania rozwiązań politycznych i gospodarczych w celu zapewnienia bezpieczeństwa całej ludności cywilnej oraz stabilności kraju i regionu;

3.  domaga się, aby władze Wenezueli niezwłocznie zezwoliły na niezakłócone przekazywanie pomocy humanitarnej do tego kraju w celu zapobieżenia zaostrzeniu się kryzysu humanitarnego i sytuacji kryzysowej w obszarze zdrowia publicznego, a w szczególności pojawieniu się chorób takich jak odra, malaria i błonica, oraz aby zapewniły nieograniczony dostęp organizacjom międzynarodowym pragnącym nieść pomoc wszystkim dotkniętym grupom społecznym; apeluje o szybką reakcję w celu rozwiązania problemu niedożywienia wśród grup w najtrudniejszej sytuacji, takich jak dzieci;

4.  wyraża poważne zaniepokojenie coraz częstszymi doniesieniami, według których Wenezuelczycy uciekający z kraju, a zwłaszcza grupy w trudnej sytuacji, doświadczają dyskryminacji, wykluczenia społecznego, rasizmu, ksenofobii, przymusowej nielegalnej pracy (również nastolatków), handlu ludźmi, wykorzystywania seksualnego, przemytu migrantów i przemocy ze względu na płeć, zwłaszcza wobec ludności rdzennej i pochodzenia afrykańskiego, a także rosnącą liczbą dzieci bez opieki;

5.  wyraża uznanie dla wysiłków krajów z tego regionu zmagających się z ogromnym napływem uchodźców i migrantów uciekających z Wenezueli; wyraża uznanie dla rządu kolumbijskiego w związku z szybką reakcją i wsparciem, jakiego udzielił wszystkim przybywającym Wenezuelczykom; wyraża również uznanie dla działań Brazylii i innych krajów tego regionu, w szczególności Peru, a także organizacji regionalnych i międzynarodowych, podmiotów prywatnych i publicznych oraz zwykłych obywateli całego regionu za ich aktywną pomoc i solidarność z wenezuelskimi uchodźcami i migrantami;

6.  wzywa społeczność międzynarodową, zwłaszcza UE, OPA i Grupę z Limy, a także sąsiednie kraje i terytoria do ustanowienia skoordynowanego i kompleksowego działania na poziomie regionalnym w reakcji na sytuację w Wenezueli, aby znaleźć na szczeblu regionalnym rozwiązania dla uchodźczego i migracyjnego aspektu kryzysu;

7.  z zadowoleniem przyjmuje unijny zamiar zwiększenia pomocy humanitarnej dla ludzi uciekających przed kryzysem humanitarnym w Wenezueli i apeluje o dalszą pomoc finansową w zmaganiu się z kryzysem;

8.  apeluje do władz Wenezueli o natychmiastowe położenie kresu wszelkim przypadkom łamania praw człowieka – również w odniesieniu do ludności cywilnej – oraz o pełne przestrzeganie wszystkich praw człowieka i podstawowych wolności, w tym wolności wypowiedzi, wolności prasy i wolności zgromadzeń; wzywa władze Wenezueli, aby przywróciły porządek demokratyczny, który jest niezbędnym warunkiem zakończenia pogłębiającego się kryzysu;

9.  wzywa władze Wenezueli, by ułatwiły i przyspieszyły wydawanie i wymianę dokumentów tożsamości dla swoich obywateli, zarówno w Wenezueli, jak i za granicą, aby docelowo zapobiec przymusowej nielegalnej sytuacji migrantów, którzy nie posiadają właściwych dokumentów;

10.  zdecydowanie ponawia poprzednie apele do władz Wenezueli o natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie wszystkich pozostałych więźniów politycznych oraz poszanowanie demokratycznie wybranych organów, w tym Zgromadzenia Narodowego;

11.  wzywa do przeprowadzenia nowych wyborów prezydenckich zgodnie z uznanymi międzynarodowymi standardami demokratycznymi, w pełnym poszanowaniu kryteriów OPA, i z wenezuelskim porządkiem konstytucyjnym; podkreśla, że prawowity rząd powołany w wyniku takich wyborów musi pilnie zająć się obecnym kryzysem gospodarczym i społecznym w Wenezueli i podjąć działania na rzecz pojednania narodowego;

12.  z zadowoleniem przyjmuje embargo na broń nałożone w listopadzie 2017 r. oraz szybkie przyjęcie dodatkowych ukierunkowanych i możliwych do cofnięcia sankcji, nałożonych pod warunkiem nieszkodzenia ludności Wenezueli i możliwych do cofnięcia jedynie pod warunkiem uwolnienia więźniów politycznych i wykazania przez rząd Wenezueli wyraźnych postępów w dziedzinie demokracji, praworządności i praw człowieka; powtarza, że sankcje te nałożono na wysokich rangą urzędników winnych poważnych naruszeń praw człowieka oraz łamania zasad demokracji i praworządności w Wenezueli w okresie poprzedzającym nielegalne wybory – które nie zostały uznane na szczeblu międzynarodowym i które odbyły się w dniu 20 maja 2018 r. bez zgody co do daty lub warunków ich przeprowadzenia oraz w okolicznościach, które nie pozwoliły na równoprawny udział wszystkich partii politycznych – a także w ich trakcie i po nich; przypomina o możliwości nałożenia takich sankcji na osoby odpowiedzialne za pogłębiający się kryzys polityczny, społeczny, gospodarczy i humanitarny, a zwłaszcza na prezydenta Nicolása Maduro, zgodnie z rezolucją Parlamentu z lutego 2018 r.;

13.  przypomina, że osoby winne poważnych naruszeń praw człowieka muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności; w pełni popiera wszczęcie przez MTK postępowania w sprawie rozlicznych przestępstw i aktów represji popełnionych przez reżim wenezuelski; popiera apel zespołu niezależnych ekspertów międzynarodowych powołanego przez sekretarza generalnego OPA oraz Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka o utworzenie komisji śledczej ds. zbadania sytuacji w Wenezueli oraz o zwiększenie zaangażowania MTK; apeluje do państw członkowskich będących stronami statutu rzymskiego o domaganie się wszczęcia przez MTK śledztwa w sprawie zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych przez rząd Wenezueli; wzywa UE do odegrania aktywnej roli w tym zakresie;

14.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom Republiki Kolumbii, Republiki Brazylii, Republiki Peru, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich i Grupie z Limy.

 

 

(1)

Dz.U. C 285 z 29.8.2017, s. 145.

(2)

Dz.U. C 294 z 12.8.2016, s. 21.

(3)

Dz.U. C 316 z 30.8.2016, s. 190.

(4)

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0269.

(5)

Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0200.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0041.

(7)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

Ostatnia aktualizacja: 4 lipca 2018Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności