Procedura : 2018/2870(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0497/2018

Teksty złożone :

B8-0497/2018

Debaty :

Głosowanie :

PV 25/10/2018 - 13.19

Teksty przyjęte :

P8_TA(2018)0435

PROJEKT REZOLUCJI
PDF 338kWORD 47k
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0493/2018
22.10.2018
PE624.192v01-00
 
B8-0497/2018

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu


w sprawie sytuacji na Morzu Azowskim (2018/2870(RSP))


Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Dita Charanzová, Martina Dlabajová, María Teresa Giménez Barbat, Marian Harkin, Nadja Hirsch, Ivan Jakovčić, Petr Ježek, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Frédérique Ries, Robert Rochefort, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Pavel Telička, Ramon Tremosa i Balcells, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström w imieniu grupy ALDE

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Morzu Azowskim (2018/2870(RSP))  
B8-0497/2018

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Rosji i Ukrainy, w szczególności z dnia 13 marca 2014 r. w sprawie rosyjskiej napaści na Ukrainę(1), z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie Ukrainy(2), z dnia 11 czerwca 2015 r. w sprawie strategicznej sytuacji militarnej w basenie Morza Czarnego po bezprawnej aneksji Krymu przez Rosję(3), z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie ukraińskich więźniów w Rosji oraz sytuacji na Krymie(4), z dnia 5 października 2017 r. spraw przywódców Tatarów krymskich Achtema Czijgoza, Ilmiego Umerowa i dziennikarza Mykoły Semeny(5) oraz z dnia 14 czerwca 2018 r. w sprawie Rosji, w szczególności sytuacji ukraińskiego więźnia politycznego Ołeha Sencowa(6),

–  uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Ukrainą, z drugiej strony(7),

–  uwzględniając podpisaną w 2003 r. Umowę między Federacją Rosyjską a Ukrainą o współpracy dotyczącej wykorzystania Morza Azowskiego i Cieśniny Kerczeńskiej, Memorandum budapeszteńskie o gwarancjach bezpieczeństwa z dnia 5 grudnia 1994 r. oraz pakiet środków dotyczących wdrożenia porozumień mińskich przyjęty w dniu 12 lutego 2015 r.,

–  uwzględniając środki ograniczające nałożone na Federację Rosyjską w reakcji na bezprawne przyłączenie Krymu i zamierzoną destabilizację Ukrainy, w tym ograniczenia w zakresie stosunków gospodarczych z Krymem i Sewastopolem,

–  uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o o prawie morza, Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, Kartę ONZ oraz Projekt artykułów dotyczących odpowiedzialności państw za czyny niezgodne z prawem międzynarodowym z 2001 r.,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że przed rosyjską okupacją Krymu w 2014 r. Morze Azowskie było w dużej mierze strefą zdemilitaryzowaną, do której dostęp miały zarówno statki ukraińskie, jak i rosyjskie na mocy zawartej między oboma państwami umowy, zapewniającej im prawo do przeprowadzania inspekcji na budzących podejrzenia statkach;

B.  mając na uwadze, że okupacja Krymu i budowa mostu nad Cieśniną Kerczeńską zwiększyły strategiczne znaczenie Morza Azowskiego, doprowadziły do militaryzacji tego obszaru z powodu wzmożonej obecności rosyjskiej marynarki wojennej oraz znacznie utrudniają dostęp statków do szeregu portów ukraińskich, zwłaszcza w Mariupolu i Berdiańsku;

C.  mając na uwadze, że przejęcie przez Rosję kontroli nad Cieśniną Kerczeńską ma ogólny wpływ na konflikt we wschodniej części Ukrainy oraz stanowi nowe wyzwanie dla suwerenności i integralności terytorialnej tego państwa;

D.  mając na uwadze, że budowa mostu nad Cieśniną Kerczeńską łączącego Rosję z Krymem stanowi pogwałcenie suwerenności i terytorialnej integralności Ukrainy ze strony Federacji Rosyjskiej;

E.  mając na uwadze, że w lipcu 2018 r. UE dodała sześć podmiotów rosyjskich do swojej listy sankcyjnej z powodu nielegalnego zaangażowania w budowę mostu; mając na uwadze, że na mocy unijnych środków ograniczających obowiązujących wobec Federacji Rosyjskiej oraz bezprawnie okupowanego Krymu przedsiębiorstwa europejskie nie mogą uczestniczyć w projektach infrastrukturalnych, takich jak budowa mostu nad Cieśniną Kerczeńską, ani wnosić wkładu w takie projekty; mając na uwadze, że według ustaleń kilka przedsiębiorstw europejskich dostarczyło sprzęt i materiały wykorzystane przy budowie;

F.  mając na uwadze, że Rosja często i w niewłaściwy sposób blokuje i kontroluje statki przeprawiające się przez Cieśninę Kerczeńską w drodze do lub z portów ukraińskich;

G.  mając na uwadze, że zarówno w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, jak i w umowie w sprawie Morza Azowskiego z 2003 r. przewidziano swobodę żeglugi;

1.  potępia Federację Rosyjską za pogwałcenie suwerenności Ukrainy przez nielegalną budowę mostu nad Cieśniną Kerczeńską, wzmożoną militaryzację Krymu i Morza Azowskiego, nielegalne i agresywne blokady oraz niezgodne z prawem kontrole statków handlowych przeprawiających się przez Cieśninę Kerczeńską lub Morze Azowskie, w tym zarówno statków ukraińskich, jak i statków pływających pod banderami państw trzecich, włącznie z ponad 120 statkami pod banderami różnych państw członkowskich UE, co opóźnia żeglugę na Morzu Azowskim;

2.  ponownie wyraża wsparcie dla suwerenności, niezależności i terytorialnej integralności Ukrainy, potwierdza jej suwerenność na Krymie i Morzu Azowskim oraz podkreśla bezwzględną konieczność zapewnienia temu państwu pełnego dostępu do Morza Azowskiego zgodnie z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

3.  uważa te stanowiące nadużycie i długotrwałe inspekcje Rosji za ograniczenie swobody żeglugi oraz przeszkodę w handlu i ruchu w regionie, co oznacza znaczne koszty dla wszystkich statków w drodze do i z portów Ukrainy z powodu postojów; zauważa, że inspekcje te mają istotny negatywny wpływ na natężenie działalności i rentowność odnośnych ukraińskich portów; zwraca uwagę, że statki płynące do rosyjskich portów na Morzu Azowskim są zwolnione z tych dyskryminujących kontroli;

4.  jest głęboko zaniepokojony nasilającymi się w regionie napięciami oraz zaostrzeniem konfliktu w wymiarze morskim; ponadto wyraża zaniepokojenie z powodu większej obecności rosyjskiej marynarki wojennej oraz wzmocnienia rosyjskiej Floty Czarnomorskiej i straży przybrzeżnej na Morzu Azowskim;

5.  zauważa, że w reakcji Ukraina podjęła w dniu 17 września 2018 r. decyzję o uchyleniu powszechnego „traktatu o przyjaźni” podpisanego z Rosją w 1997 r. oraz ogłosiła skierowanie do basenu Morza Azowskiego dodatkowych sił morskich i artylerii przybrzeżnej; wspiera Ukrainę w dążeniu do dalszego wykorzystywania środków dyplomatycznych i prawnych w reakcji na działania rosyjskie, włącznie z toczącym się postępowaniem arbitrażowym w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza;

6.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do podjęcia niezbędnych kroków i do zaproponowania, by aktywować mandat specjalnej misji obserwacyjnej OBWE na Ukrainie, który obejmuje całe terytorium Ukrainy, włącznie z terytorium morskim, w celu monitorowania sytuacji na Morzu Azowskim;

7.  podkreśla, że most nad Cieśniną Kerczeńską został zbudowany nielegalnie, i z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o nałożeniu środków ograniczających na sześć zaangażowanych w ten projekt przedsiębiorstw; podkreśla, że w razie potrzeby środki te mogą zostać nałożone na dalsze podmioty i osoby fizyczne;

8.  ponownie wyraża zaniepokojenie z powodu zaangażowania w budowę mostu nad Cieśniną Kerczeńską przedsiębiorstw europejskich, które świadomie lub nieświadomie osłabiły w ten sposób system sankcji UE; w związku z tym wzywa Komisję do wyjaśnienia zakresu obowiązujących środków ograniczających UE, a państwa członkowskie do podzielenia się informacjami dotyczącymi wszelkich krajowych dochodzeń celnych lub postępowań przygotowawczych w sprawie potencjalnych naruszeń; ponadto wzywa do ustanowienia niezależnego trybunału UE ds. sankcji, który orzekłby, czy unijne przedsiębiorstwa lub państwa naruszyły unijne środki ograniczające;

9.  wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel, by uważniej śledziła zmieniającą się sytuację w zakresie bezpieczeństwa na Morzu Azowskim, która może mieć poważniejsze konsekwencje polityczne dla bezpieczeństwa UE i jej państw członkowskich; apeluje również do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel o baczne śledzenie rozwoju wydarzeń, określenie struktury dowodzenia i przygotowanie możliwych unijnych środków ograniczających, które nałożono by w przypadku eskalacji;

10.  wzywa Komisję i Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) do rozważenia możliwych sposobów wsparcia przewoźników i portów, które odczuły negatywne skutki zaistniałej sytuacji, szczególnie dzięki zwiększeniu zaangażowania UE w odnośnych portach w Mariupolu i Berdiańsku za pośrednictwem nowych projektów rozwojowych i inwestycyjnych;

11.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Ukrainy, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej oraz państwom członkowskim UE.

 

(1)

Dz.U. C 378 z 9.11.2017, s. 213.

(2)

Dz.U. C 224 z 21.6.2016, s. 14.

(3)

Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 74.

(4)

Dz.U. C 263 z 25.7.2018, s. 109.

(5)

Dz.U. C 346 z 27.9.2018, s. 86.

(6)

Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0259.

(7)

Dz.U. L 161 z 29.5.2014, s. 3.

Ostatnia aktualizacja: 24 października 2018Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności