Projekt rezolucji - B8-0165/2019Projekt rezolucji
B8-0165/2019

PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Nikaragui

11.3.2019 - (2019/2615(RSP))

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

José Ignacio Salafranca Sánchez‑Neyra, Gabriel Mato, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, Francisco José Millán Monw imieniu grupy PPE

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0165/2019

Procedura : 2019/2615(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
B8-0165/2019
Teksty złożone :
B8-0165/2019
Teksty przyjęte :

B8‑0165/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui

(2019/2615(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z 31 maja 2018 w sprawie sytuacji w Nikaragui[1], rezolucję z 18 grudnia 2008 r. w sprawie ataków na obrońców praw człowieka, swobód obywatelskich i demokracji w Nikaragui[2], rezolucję z 26 listopada 2009 r. w sprawie Nikaragui[3]oraz rezolucję z 16 lutego 2017 r. w sprawie sytuacji praw człowieka i demokracji w Nikaragui[4],

–  uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową z 2012 r.,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

  uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r.,

–  uwzględniając konstytucję Nikaragui,

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z 21 stycznia 2019 r. w sprawie Nikaragui,

–  uwzględniając oświadczenia w sprawie sytuacji w Nikaragui złożone w imieniu UE przez wysoką przedstawiciel w dniach 2 października 2018 r., 15 maja 2018 r., 22 kwietnia 2018 r. i 15 grudnia 2018 r., a także oświadczenie z 1 marca 2019 r. w sprawie wznowienia dialogu narodowego,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka, przyjęte 18 lutego 2019 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie przyjęte 21 czerwca 2018 r. przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka zatytułowane „Rażące przypadki łamania praw człowieka w związku z protestami społecznymi w Nikaragui”,

–  uwzględniając raport wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka dotyczący przypadków naruszania i łamania praw człowieka w związku z protestami w Nikaragui od 18 kwietnia do 18 sierpnia 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie interdyscyplinarnej grupy niezależnych ekspertów (GIEI) z 20 grudnia 2018 r. dotyczące gwałtownych zajść, do których doszło w Nikaragui od 18 kwietnia do 30 maja 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet z 22 lutego 2019 r. w sprawie kryminalizacji protestów w Nikaragui,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że 31 maja 2018 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie kryzysu w Nikaragui, w której zdecydowanie potępił zaistniałą sytuację; mając na uwadze, że w następstwie tej rezolucji delegacja 11 posłów do PE złożyła wizytę w tym kraju od 23 do 26 stycznia 2019 r., aby na miejscu ocenić sytuację;

B.  mając na uwadze, że rząd Nikaragui udzielił gwarancji, iż nie będzie stosować środków odwetowych wobec osób, które potępiły obecną sytuację; mając na uwadze, że delegacja zaobserwowała kampanię nękania, oszczerstw i zastraszania obrońców praw człowieka i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, z którymi przeprowadziła wymianę poglądów; mając na uwadze, że od czasu wizyty delegacji w tym kraju represje nasiliły się;

C.  mając na uwadze, że delegacja publicznie odrzuciła oficjalne stanowisko rządu Nikaragui, jakoby padł on ofiarą inicjowanego przez USA zamachu stanu i kampanii dezinformacyjnej; mając na uwadze, że główną przyczyną demonstracji jest głęboki kryzys demokratyczny, instytucjonalny i polityczny, który w ciągu ostatniej dekady spowodował w tym kraju osłabienie praworządności i ograniczenie podstawowych wolności, takich jak wolność zrzeszania się, demonstracji i zgromadzeń;

D.  mając na uwadze, że wiele osób spotyka się z poważnymi ograniczeniami wolności wypowiedzi, zgromadzeń i demonstracji, w tym wolności wykonywania hymnu państwowego; mając na uwadze, że wielu więźniów politycznych jest przetrzymywanych za samo tylko korzystanie z przysługujących im praw; mając na uwadze niepokojące doniesienia o pogarszającej się sytuacji zatrzymanych, w tym o nieludzkim traktowaniu;

E.  mając na uwadze, że postępowania sądowe przeciwko zatrzymanym naruszają normy międzynarodowe, w szczególności proceduralne i prawnokarne gwarancje prawa do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach również nie spełniają norm międzynarodowych; mając na uwadze wyraźny brak podziału władzy w Nikaragui;

F.  mając na uwadze, że prawo do informacji jest poważnie zagrożone; mając na uwadze, że dziennikarze są zatrzymywani, zmuszani do emigracji i zastraszani; mając na uwadze, że zamyka się media audiowizualne lub przeprowadza się w nich rewizje bez uprzedniej zgody organu sądowego; mając na uwadze, że z powodu braku papieru i tuszu, zarekwirowanych przez rząd Nikaragui, zagrożona jest publikacja gazet;

G.  mając na uwadze, że rząd Nikaragui wydalił z kraju międzynarodowe organizacje, takie jak interdyscyplinarna grupa niezależnych ekspertów GIEI i specjalny mechanizm monitorowania dla Nikaragui (MESENI), które dążyły do pokojowego rozwiązania konfliktu i pojednania narodowego; mając na uwadze, że represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego nasiliły się, a organizacje te pozbawiono statusu prawnego, co w kraju o słabych ramach instytucjonalnych stanowi podwójną karę dla ofiar represji;

H.  mając na uwadze, że zagrożona jest również wolność nauki; mając na uwadze, że prawie 200 studentów wydalono z uczelni za udział w demonstracjach na rzecz demokracji, większej wolności i praw człowieka;

I.  mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności musi być nieodłącznym elementem polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między UE a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.; mając na uwadze, że układ ten zawiera klauzulę demokratyczną, stanowiącą jej zasadniczy element;

J.  mając na uwadze, że 16 maja 2018 r. zainicjowano dialog między prezydentem Ortegą a opozycją nikaraguańską i grupami społeczeństwa obywatelskiego oraz że mediatorem w tym dialogu był kościół katolicki, nie udało się jednak znaleźć rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu; mając na uwadze, że 27 lutego 2019 r. wznowiono wstępne rozmowy o dialogu narodowym między rządem Nikaragui a Sojuszem Obywatelskim; mając na uwadze, że 7 marca 2019 r. podjęto kolejną próbę nawiązania dialogu z udziałem kościoła katolickiego; mając na uwadze, że Sojusz Obywatelski wyznaczył sobie trzy główne cele, które chciał osiągnąć w trakcie negocjacji: uwolnienie więźniów politycznych i poszanowanie swobód osobistych, niezbędne reformy prawa wyborczego, zakończone przeprowadzeniem wyborów, oraz sprawiedliwość;

1.  podkreśla, że w wyniku wydarzeń z kwietnia i maja 2018 r. w Nikaragui dochodzi do poważnych przypadków łamania zasad demokracji, poszanowania praw człowieka i praworządności; przypomina o znaczeniu rezolucji, którą przyjął 31 maja 2018 r.;

2.  potępia wszelkie represyjne działania rządu Nikaragui; stwierdza, że wizyta delegacji PE posłużyła uzyskaniu prawdziwego obrazu sytuacji; zaznacza ponadto, że nie ulega wątpliwości, iż w ostatnich miesiącach, a zwłaszcza po wizycie delegacji nasiliły się represje wobec opozycji i ograniczanie podstawowych wolności; potępia w związku z tym powszechne represje i ograniczenie wolności słowa, zgromadzeń i demonstracji, delegalizację organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, wydalenie z kraju organizacji międzynarodowych, zamykanie mediów i ataki na nie, ograniczanie prawa do informacji i wykonywania hymnu państwowego, wydalanie studentów z uniwersytetów oraz pogarszającą się sytuację w więzieniach i nieludzkie traktowanie więźniów;

3.  uważa, że takie działania rządu, jego instytucji i organizacji parapolitycznych stanowią planową strategię niszczenia opozycji politycznej, która w ubiegłym roku stała na czele protestów; jest zdania, że strategia ta jest stosowana metodycznie, systematycznie i selektywnie wobec wszystkich przywódców, organizacji pozarządowych, mediów i ruchów społecznych, których celem jest wyrażanie uzasadnionego żądania wolności i demokracji;

4.  wyraża zaniepokojenie z powodu ogromnego ryzyka demokratycznego, politycznego i gospodarczego, przed jakim stoją mieszkańcy i cały kraj, a ze względu na trwające konflikty wewnętrzne, kryzys społeczny i upadek gospodarki ryzyko to jeszcze wzrośnie, jeżeli nie zostaną podjęte pilne działania; pilnie apeluje o opracowanie trwałego rozwiązania pokojowego, umożliwiającego wszystkim podmiotom społecznym swobodę działania i wypowiadania się, a także przywrócenie im praw obywatelskich, takich jak prawo do pokojowego protestu; ponownie podkreśla, że niezależnie od przyjętego rozwiązania wszystkie osoby odpowiedzialne za naruszenia powinny być pociągnięte do odpowiedzialności;

5.  ubolewa z powodu zawieszenia mechanizmu MESENI i zakończenia mandatu grupy ekspertów GEIE Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka; zdecydowanie potępia prześladowanie, aresztowanie i zastraszanie osób współpracujących z ONZ i innymi organami międzynarodowymi;

6.  wzywa rząd Nikaragui, by w trybie pilnym wdrożył środki, które będą oznaką dobrej woli w trwającym dialogu, obejmujące: natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie więźniów politycznych, unieważnienia postępowań sądowych przeciwko nim oraz zagwarantowanie im integralności fizycznej i psychicznej, a także należytego procesu i gwarancji ochrony prywatności; natychmiastowe zaprzestanie wszelkich form represji wobec obywateli Nikaragui, w tym nękania, zastraszania, szpiegowania i prześladowania przywódców opozycji, a następnie zniesienie wszelkich ograniczeń nałożonych na wymienione wyżej swobody; umożliwienie powrotu z przymusowej emigracji, m.in. dziennikarzom i studentom; przywrócenie osobowości prawnej i majątku organizacjom broniącym praw człowieka oraz umożliwienie organizacjom międzynarodowym powrotu do kraju; usunięcie wojska z ulic i rozbrojenie bojówek paramilitarnych; opracowanie jasnego planu działania na rzecz wolnych, uczciwych i przejrzystych wyborów, które zostaną zorganizowane w najbliższej przyszłości z udziałem obserwatorów międzynarodowych;

7.  wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie do nałożenia na rząd Nikaragui oraz osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka ukierunkowanych sankcji indywidualnych, np. zamrożenia aktywów i zakazu wydawania wiz, bez szkody dla mieszkańców, zgodnie z konkluzjami Rady z 21 stycznia 2019 r.; wzywa do skorzystania z klauzuli demokratycznej, co oznacza zawieszenie udziału Nikaragui w układzie o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową;

8.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu, Grupie z Limy, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

Ostatnia aktualizacja: 11 marca 2019
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności