Procedura : 2019/2615(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0165/2019

Teksty złożone :

B8-0165/2019

Debaty :

PV 13/03/2019 - 27
CRE 13/03/2019 - 27

Głosowanie :

PV 14/03/2019 - 11.18
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0219

<Date>{11/03/2019}11.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0165/2019</NoDocSe>
PDF 149kWORD 55k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji w Nikaragui</Titre>

<DocRef>(2019/2615(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>José Ignacio Salafranca Sánchez‑Neyra, Gabriel Mato, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, Francisco José Millán Mon</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0165/2019

B8‑0165/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui

(2019/2615(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucję z 31 maja 2018 w sprawie sytuacji w Nikaragui[1], rezolucję z 18 grudnia 2008 r. w sprawie ataków na obrońców praw człowieka, swobód obywatelskich i demokracji w Nikaragui[2], rezolucję z 26 listopada 2009 r. w sprawie Nikaragui[3] oraz rezolucję z 16 lutego 2017 r. w sprawie sytuacji praw człowieka i demokracji w Nikaragui[4],

 uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową z 2012 r.,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

 uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r.,

 uwzględniając konstytucję Nikaragui,

 uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z 21 stycznia 2019 r. w sprawie Nikaragui,

 uwzględniając oświadczenia w sprawie sytuacji w Nikaragui złożone w imieniu UE przez wysoką przedstawiciel w dniach 2 października 2018 r., 15 maja 2018 r., 22 kwietnia 2018 r. i 15 grudnia 2018 r., a także oświadczenie z 1 marca 2019 r. w sprawie wznowienia dialogu narodowego,

 uwzględniając konkluzje Rady w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka, przyjęte 18 lutego 2019 r.,

 uwzględniając sprawozdanie przyjęte 21 czerwca 2018 r. przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka zatytułowane „Rażące przypadki łamania praw człowieka w związku z protestami społecznymi w Nikaragui”,

 uwzględniając raport wysokiego komisarza ONZ ds. praw człowieka dotyczący przypadków naruszania i łamania praw człowieka w związku z protestami w Nikaragui od 18 kwietnia do 18 sierpnia 2018 r.,

 uwzględniając sprawozdanie interdyscyplinarnej grupy niezależnych ekspertów (GIEI) z 20 grudnia 2018 r. dotyczące gwałtownych zajść, do których doszło w Nikaragui od 18 kwietnia do 30 maja 2018 r.,

 uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet z 22 lutego 2019 r. w sprawie kryminalizacji protestów w Nikaragui,

 uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że 31 maja 2018 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie kryzysu w Nikaragui, w której zdecydowanie potępił zaistniałą sytuację; mając na uwadze, że w następstwie tej rezolucji delegacja 11 posłów do PE złożyła wizytę w tym kraju od 23 do 26 stycznia 2019 r., aby na miejscu ocenić sytuację;

B. mając na uwadze, że rząd Nikaragui udzielił gwarancji, iż nie będzie stosować środków odwetowych wobec osób, które potępiły obecną sytuację; mając na uwadze, że delegacja zaobserwowała kampanię nękania, oszczerstw i zastraszania obrońców praw człowieka i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, z którymi przeprowadziła wymianę poglądów; mając na uwadze, że od czasu wizyty delegacji w tym kraju represje nasiliły się;

C. mając na uwadze, że delegacja publicznie odrzuciła oficjalne stanowisko rządu Nikaragui, jakoby padł on ofiarą inicjowanego przez USA zamachu stanu i kampanii dezinformacyjnej; mając na uwadze, że główną przyczyną demonstracji jest głęboki kryzys demokratyczny, instytucjonalny i polityczny, który w ciągu ostatniej dekady spowodował w tym kraju osłabienie praworządności i ograniczenie podstawowych wolności, takich jak wolność zrzeszania się, demonstracji i zgromadzeń;

D. mając na uwadze, że wiele osób spotyka się z poważnymi ograniczeniami wolności wypowiedzi, zgromadzeń i demonstracji, w tym wolności wykonywania hymnu państwowego; mając na uwadze, że wielu więźniów politycznych jest przetrzymywanych za samo tylko korzystanie z przysługujących im praw; mając na uwadze niepokojące doniesienia o pogarszającej się sytuacji zatrzymanych, w tym o nieludzkim traktowaniu;

E. mając na uwadze, że postępowania sądowe przeciwko zatrzymanym naruszają normy międzynarodowe, w szczególności proceduralne i prawnokarne gwarancje prawa do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach również nie spełniają norm międzynarodowych; mając na uwadze wyraźny brak podziału władzy w Nikaragui;

F. mając na uwadze, że prawo do informacji jest poważnie zagrożone; mając na uwadze, że dziennikarze są zatrzymywani, zmuszani do emigracji i zastraszani; mając na uwadze, że zamyka się media audiowizualne lub przeprowadza się w nich rewizje bez uprzedniej zgody organu sądowego; mając na uwadze, że z powodu braku papieru i tuszu, zarekwirowanych przez rząd Nikaragui, zagrożona jest publikacja gazet;

G. mając na uwadze, że rząd Nikaragui wydalił z kraju międzynarodowe organizacje, takie jak interdyscyplinarna grupa niezależnych ekspertów GIEI i specjalny mechanizm monitorowania dla Nikaragui (MESENI), które dążyły do pokojowego rozwiązania konfliktu i pojednania narodowego; mając na uwadze, że represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego nasiliły się, a organizacje te pozbawiono statusu prawnego, co w kraju o słabych ramach instytucjonalnych stanowi podwójną karę dla ofiar represji;

H. mając na uwadze, że zagrożona jest również wolność nauki; mając na uwadze, że prawie 200 studentów wydalono z uczelni za udział w demonstracjach na rzecz demokracji, większej wolności i praw człowieka;

I. mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności musi być nieodłącznym elementem polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między UE a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.; mając na uwadze, że układ ten zawiera klauzulę demokratyczną, stanowiącą jej zasadniczy element;

J. mając na uwadze, że 16 maja 2018 r. zainicjowano dialog między prezydentem Ortegą a opozycją nikaraguańską i grupami społeczeństwa obywatelskiego oraz że mediatorem w tym dialogu był kościół katolicki, nie udało się jednak znaleźć rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu; mając na uwadze, że 27 lutego 2019 r. wznowiono wstępne rozmowy o dialogu narodowym między rządem Nikaragui a Sojuszem Obywatelskim; mając na uwadze, że 7 marca 2019 r. podjęto kolejną próbę nawiązania dialogu z udziałem kościoła katolickiego; mając na uwadze, że Sojusz Obywatelski wyznaczył sobie trzy główne cele, które chciał osiągnąć w trakcie negocjacji: uwolnienie więźniów politycznych i poszanowanie swobód osobistych, niezbędne reformy prawa wyborczego, zakończone przeprowadzeniem wyborów, oraz sprawiedliwość;

1. podkreśla, że w wyniku wydarzeń z kwietnia i maja 2018 r. w Nikaragui dochodzi do poważnych przypadków łamania zasad demokracji, poszanowania praw człowieka i praworządności; przypomina o znaczeniu rezolucji, którą przyjął 31 maja 2018 r.;

2. potępia wszelkie represyjne działania rządu Nikaragui; stwierdza, że wizyta delegacji PE posłużyła uzyskaniu prawdziwego obrazu sytuacji; zaznacza ponadto, że nie ulega wątpliwości, iż w ostatnich miesiącach, a zwłaszcza po wizycie delegacji nasiliły się represje wobec opozycji i ograniczanie podstawowych wolności; potępia w związku z tym powszechne represje i ograniczenie wolności słowa, zgromadzeń i demonstracji, delegalizację organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, wydalenie z kraju organizacji międzynarodowych, zamykanie mediów i ataki na nie, ograniczanie prawa do informacji i wykonywania hymnu państwowego, wydalanie studentów z uniwersytetów oraz pogarszającą się sytuację w więzieniach i nieludzkie traktowanie więźniów;

3. uważa, że takie działania rządu, jego instytucji i organizacji parapolitycznych stanowią planową strategię niszczenia opozycji politycznej, która w ubiegłym roku stała na czele protestów; jest zdania, że strategia ta jest stosowana metodycznie, systematycznie i selektywnie wobec wszystkich przywódców, organizacji pozarządowych, mediów i ruchów społecznych, których celem jest wyrażanie uzasadnionego żądania wolności i demokracji;

4. wyraża zaniepokojenie z powodu ogromnego ryzyka demokratycznego, politycznego i gospodarczego, przed jakim stoją mieszkańcy i cały kraj, a ze względu na trwające konflikty wewnętrzne, kryzys społeczny i upadek gospodarki ryzyko to jeszcze wzrośnie, jeżeli nie zostaną podjęte pilne działania; pilnie apeluje o opracowanie trwałego rozwiązania pokojowego, umożliwiającego wszystkim podmiotom społecznym swobodę działania i wypowiadania się, a także przywrócenie im praw obywatelskich, takich jak prawo do pokojowego protestu; ponownie podkreśla, że niezależnie od przyjętego rozwiązania wszystkie osoby odpowiedzialne za naruszenia powinny być pociągnięte do odpowiedzialności;

5. ubolewa z powodu zawieszenia mechanizmu MESENI i zakończenia mandatu grupy ekspertów GEIE Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka; zdecydowanie potępia prześladowanie, aresztowanie i zastraszanie osób współpracujących z ONZ i innymi organami międzynarodowymi;

6. wzywa rząd Nikaragui, by w trybie pilnym wdrożył środki, które będą oznaką dobrej woli w trwającym dialogu, obejmujące: natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie więźniów politycznych, unieważnienia postępowań sądowych przeciwko nim oraz zagwarantowanie im integralności fizycznej i psychicznej, a także należytego procesu i gwarancji ochrony prywatności; natychmiastowe zaprzestanie wszelkich form represji wobec obywateli Nikaragui, w tym nękania, zastraszania, szpiegowania i prześladowania przywódców opozycji, a następnie zniesienie wszelkich ograniczeń nałożonych na wymienione wyżej swobody; umożliwienie powrotu z przymusowej emigracji, m.in. dziennikarzom i studentom; przywrócenie osobowości prawnej i majątku organizacjom broniącym praw człowieka oraz umożliwienie organizacjom międzynarodowym powrotu do kraju; usunięcie wojska z ulic i rozbrojenie bojówek paramilitarnych; opracowanie jasnego planu działania na rzecz wolnych, uczciwych i przejrzystych wyborów, które zostaną zorganizowane w najbliższej przyszłości z udziałem obserwatorów międzynarodowych;

7. wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych (ESDZ) i państwa członkowskie do nałożenia na rząd Nikaragui oraz osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka ukierunkowanych sankcji indywidualnych, np. zamrożenia aktywów i zakazu wydawania wiz, bez szkody dla mieszkańców, zgodnie z konkluzjami Rady z 21 stycznia 2019 r.; wzywa do skorzystania z klauzuli demokratycznej, co oznacza zawieszenie udziału Nikaragui w układzie o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową;

8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu, Grupie z Limy, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0238.

[2] Dz.U. C 45E z 23.2.2010, s. 89.

[3] Dz.U. C 285E z 21.10.2010, s. 74.

[4] Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 189.

Ostatnia aktualizacja: 13 marca 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności