Projekt rezolucji - B8-0166/2019Projekt rezolucji
B8-0166/2019

PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji w Nikaragui

11.3.2019 - (2019/2615(RSP))

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

Ramón Jáuregui Atondo, Elena Valencianow imieniu grupy S&D

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0165/2019

Procedura : 2019/2615(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury :  
B8-0166/2019
Teksty złożone :
B8-0166/2019
Teksty przyjęte :

B8‑0166/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nikaragui

(2019/2615(RSP))

Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nikaragui, w szczególności rezolucje z dni 18 grudnia 2008 r.[1], 26 listopada 2009 r.[2], 16 lutego 2017 r.[3] i 31 maja 2018 r.[4],

–  uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Ameryką Środkową z 2012 r.,

–  uwzględniając krajowy dokument strategiczny UE i wieloletni program orientacyjny na lata 2014–2020 w sprawie Nikaragui,

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka z czerwca 2004 r.,

–  uwzględniając konstytucję Nikaragui,

–  uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych z 21 stycznia 2019 r. w sprawie Nikaragui,

–  uwzględniając oświadczenia w sprawie sytuacji w Nikaragui złożone w imieniu UE przez wysoką przedstawiciel w dniach 2 października 2018 r., 15 maja 2018 r., 22 kwietnia 2018 r. i 15 grudnia 2018 r., a także oświadczenie z 1 marca 2019 r. w sprawie wznowienia dialogu narodowego,

–  uwzględniając konkluzje Rady w sprawie priorytetów UE na rok 2019 na forach ONZ zajmujących się prawami człowieka, przyjęte dnia 18 lutego 2019 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie przyjęte dnia 21 czerwca 2018 r. przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka zatytułowane „Rażące przypadki łamania praw człowieka w związku z protestami społecznymi w Nikaragui”,

–  uwzględniając raport wysokiego komisarza Narodów Zjednoczonych ds. praw człowieka dotyczący przypadków naruszania i łamania praw człowieka w związku z protestami w Nikaragui w okresie od 18 kwietnia do 18 sierpnia 2018 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie interdyscyplinarnej grupy niezależnych ekspertów z dnia 20 grudnia 2018 r. dotyczące gwałtownych zajść, do których doszło w Nikaragui od 18 kwietnia do 30 maja 2018 r.,

–  uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie kryminalizacji protestów w Nikaragui,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 31 maja 2018 r. Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie kryzysu w Nikaragui, w której zdecydowanie potępił zaistniałą sytuację; mając na uwadze, że w następstwie tej rezolucji delegacja 11 posłów do PE złożyła wizytę w tym kraju w dniach 23–26 stycznia 2019 r., aby na miejscu ocenić sytuację; mając na uwadze, że rozpoczęty w dniu 16 maja 2018 r. dialog między prezydentem Ortegą a nikaraguańską opozycją i grupami społeczeństwa obywatelskiego, w którym pośredniczył Kościół katolicki, nie doprowadził do znalezienia rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu;

B.  mając na uwadze, że delegacja była w stanie realizować swój program, a rząd Nikaragui wyraził zgodę na wstęp do wszystkich obiektów, o który wystąpili posłowie do PE, w tym do dwóch więzień; mając na uwadze, że rząd Nikaragui udzielił gwarancji, iż nie będzie stosować środków odwetowych wobec osób, które potępiły obecną sytuację; mając na uwadze, że delegacja była świadkiem kampanii nękania, oczerniania i zastraszania wymierzonej przeciwko obrońcom praw człowieka i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego, z którymi przeprowadziła wymianę poglądów; mając na uwadze, że wiele organizacji odrzuciło zaproszenie do udziału w spotkaniu z delegacją ze względu na sterowane przez rząd zastraszanie i groźby; mając na uwadze, że od czasu wizyty delegacji represje w kraju nasiliły się;

C.  mając na uwadze, że delegacja publicznie odrzuciła oficjalne stanowisko rządu Nikaragui, że padł on ofiarą inicjowanego przez USA zamachu stanu i kampanii dezinformacji; mając na uwadze, że głównym powodem podsycającym demonstracje jest głęboki kryzys demokratyczny, instytucjonalny i polityczny, który w ciągu ostatniej dekady wpłynął na praworządność i spowodował ograniczenie podstawowych wolności w tym kraju, takich jak wolność zrzeszania się, demonstracji i zgromadzeń;

D.  mając na uwadze, że wielu osobom poważnie ograniczono wolność wypowiedzi, zgromadzeń i demonstracji, w tym wolność wykonywania hymnu narodowego; mając na uwadze, że wielu więźniów politycznych jest przetrzymywanych za samo tylko korzystanie z przysługujących im praw; mając na uwadze, że pojawiły się niepokojące doniesienia o pogarszającej się sytuacji zatrzymanych, w tym o nieludzkim traktowaniu;

E.  mając na uwadze, że postępowania sądowe przeciwko zatrzymanym naruszają normy międzynarodowe, w szczególności proceduralne i prawnokarne gwarancje prawa do rzetelnego procesu sądowego; mając na uwadze, że warunki panujące w więzieniach również nie spełniają odpowiednich norm międzynarodowych; mając na uwadze wyraźny brak podziału władzy w Nikaragui;

F.  mając na uwadze, że prawo do informacji jest poważnie zagrożone; mając na uwadze, że dziennikarze są zatrzymywani, zmuszani do emigracji i zastraszani; mając na uwadze, że zamyka się media audiowizualne lub przeprowadza się w nich rewizje bez uprzedniej zgody organu sądowego; mając na uwadze, że z powodu braku papieru i tuszu, zajętych przez rząd Nikaragui, zagrożona jest publikacja gazet;

G.  mając na uwadze, że rząd Nikaragui wydalił z kraju międzynarodowe organizacje, takie jak GIEI i specjalny mechanizm monitorowania dla Nikaragui (MESENI), które dążyły do pokojowego rozwiązania konfliktu i pojednania narodowego; mając na uwadze, że represje wobec organizacji społeczeństwa obywatelskiego nasiliły się i pozbawiono je statusu prawnego w kraju o słabych ramach instytucjonalnych, podwójnie karząc ofiary represji;

H.  mając na uwadze, że zagrożona jest również wolność nauki; mając na uwadze, że prawie 200 studentów zostało wydalonych z uczelni za udział w demonstracjach na rzecz demokracji, większej wolności i praw człowieka;

I.  mając na uwadze, że rozwój i umacnianie demokracji i praworządności oraz poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności muszą być nieodłącznymi elementami polityki zewnętrznej UE, w tym układu o stowarzyszeniu między UE a krajami Ameryki Środkowej z 2012 r.; mając na uwadze, że układ ten zawiera klauzulę demokratyczną, która stanowi zasadniczy element umowy;

J.  mając na uwadze, że obecność delegacji PE wywarła ogromny wpływ polityczny i społeczny w kraju; mając na uwadze, że działania polityczne delegacji na rzecz opozycji politycznej i ruchów społecznych w Nikaragui wzbudziły duże oczekiwania; mając na uwadze, że delegatura ESDZ w Managui wykonuje doskonałą pracę w terenie w celu koordynacji wysiłków UE;

K.  mając na uwadze, że w dniu 27 lutego 2019 r. wznowiono wstępne rozmowy mające doprowadzić do dialogu narodowego między rządem Nikaragui a Alianza Civica; mając na uwadze, że Alianza Civica wyznaczyła trzy główne cele do osiągnięcia w trakcie negocjacji, mianowicie: uwolnienie więźniów politycznych i poszanowanie swobód osobistych, niezbędne reformy wyborcze, które muszą zakończyć się przeprowadzeniem wyborów, oraz sprawiedliwość; mając na uwadze, że rząd Nikaragui zwolnił 100 więźniów politycznych, zgadzając się na zamianę wyroków więzienia na areszt domowy; mając na uwadze, że liczba więźniów jest nadal wysoka;

L.  mając na uwadze, że w dniu 5 marca osiągnięto porozumienie między Alianza Civica a rządem Nikaragui w sprawie harmonogramu negocjacji („Hoja de Ruta de la Negociación”); mając na uwadze, że zgodnie z harmonogramem negocjacje odbywają się obecnie co dzień; mając na uwadze, że termin zakończenia negocjacji ustalono na 28 marca;

M.  mając na uwadze, że wydarzenia te są prawdopodobnie wynikiem międzynarodowej presji wywieranej na rząd Nikaragui, a w szczególności programu politycznego opracowanego przez Parlament Europejski podczas jego wizyty w tym kraju; mając na uwadze, że skuteczność nacisków i wpływów Parlamentu Europejskiego prowadzi do nowego procesu dialogu;

1.  podkreśla, że w wyniku wydarzeń z kwietnia i maja 2018 r. w Nikaragui dochodzi do poważnych przypadków łamania zasad demokracji, poszanowania praw człowieka i praworządności; przypomina o znaczeniu rezolucji, którą przyjął dnia 31 maja 2018 r.;

2.  potępia wszelkie represyjne działania rządu Nikaragui; stwierdza, że wizyta delegacji PE posłużyła uzyskaniu prawdziwego obrazu sytuacji; stwierdza ponadto, że nie ulega wątpliwości, iż w ostatnich miesiącach, a zwłaszcza po wizycie delegacji nasiliły się represje wobec opozycji i ograniczanie podstawowych wolności; w związku z tym potępia powszechne represje i ograniczenie wolności słowa, zgromadzeń i demonstracji, delegalizację organizacji pozarządowych i społeczeństwa obywatelskiego, wydalenie z kraju organizacji międzynarodowych, zamykanie mediów i ataki na nie, ograniczanie prawa do informacji, wydalanie studentów z uczelni oraz pogarszającą się sytuację w więzieniach i nieludzkie traktowanie więźniów;

3.  uważa, że takie działania rządu, jego instytucji i organizacji parapolitycznych stanowią planową strategię niszczenia opozycji politycznej, która w ubiegłym roku stała na czele protestów; jest zdania, że strategia ta jest stosowana metodycznie, systematycznie i selektywnie wobec wszystkich przywódców, organizacji pozarządowych, mediów i ruchów społecznych, których celem jest wyrażanie uzasadnionego żądania wolności i demokracji;

4.  wyraża zaniepokojenie z powodu ogromnego ryzyka demokratycznego, politycznego i gospodarczego, przed jakim stoją mieszkańcy i cały kraj, a ze względu na trwające konflikty wewnętrzne, kryzys społeczny i upadek gospodarki ryzyko to jeszcze wzrośnie, jeżeli nie zostaną podjęte pilne działania; pilnie apeluje o podjęcie merytorycznego dialogu wewnętrznego z myślą o wypracowaniu trwałego rozwiązania pokojowego, które zapewniłoby wszystkim podmiotom społecznym przestrzeń do swobodnego działania i wypowiadania się, a także przywrócenie przysługujących im praw obywatelskich, takich jak prawo do pokojowego protestu; ponownie podkreśla, że każde rozwiązanie powinno przewidywać pociągnięcie wszystkich osób odpowiedzialnych za naruszenia do odpowiedzialności; zwraca się do wszystkich partii politycznych, ruchów społecznych, przywódców, studentów i organizacji społeczeństwa obywatelskiego, aby utrzymały i potwierdziły swoje niezachwiane zaangażowanie na rzecz pokojowych środków rozwiązania kryzysu;

5.  ubolewa z powodu zawieszenia mechanizmu MESENI i zakończenia mandatu grupy ekspertów GIEI Międzyamerykańskiej Komisji Praw Człowieka; zdecydowanie potępia prześladowanie, aresztowanie i zastraszanie osób współpracujących z ONZ i innymi organami międzynarodowymi;

6.  wzywa rząd Nikaragui, by w trybie pilnym wdrożył trzy środki, które będą oznaką dobrej woli w trwającym dialogu: natychmiastowe i bezwarunkowe uwolnienie więźniów politycznych, natychmiastowe zaprzestanie wszelkich form represji wobec obywateli Nikaragui, w tym nękania, zastraszania, szpiegowania i prześladowania przywódców opozycji, a następnie zniesienie wszelkich ograniczeń dotyczących wcześniej wymienionych swobód, a także przywrócenie osobowości prawnej i zwrot dóbr organizacjom praw człowieka oraz powrót organizacji międzynarodowych do tego kraju;

7.  zwraca uwagę, że w tych warunkach proces ten musi prowadzić do: anulowania procedur prawnych przeciwko więźniom politycznym oraz gwarancji dotyczących ich integralności fizycznej i moralnej, ich prywatności i sprawiedliwego procesu; powrotu osób zmuszonych do emigracji, w tym dziennikarzy i studentów; usunięcia wojska z ulic i rozbrojenia grup paramilitarnych oraz opracowania jasnego planu działania na rzecz wolnych, sprawiedliwych i przejrzystych wyborów, które mają zostać zorganizowane w najbliższej przyszłości z udziałem międzynarodowych obserwatorów;

8.  wzywa ESDZ, wraz z organizacjami międzynarodowymi i krajami w regionie, aby sprzyjała politycznemu podejściu do negocjacji wewnętrznych między rządem a opozycją, które powinno prowadzić do przejrzystych i wiarygodnych ram wyborczych, uznanych przez wszystkie strony za nową drogę do społecznego i demokratycznego pojednania; przypomina o fundamentalnej roli UE w rozwiązywaniu tego kryzysu i w związku z tym wzywa wiceprzewodniczącą / wysoką przedstawiciel i państwa członkowskie do opracowania wspólnej strategii, która w reakcji na żądania obywateli Nikaragui odpowie na ogromne oczekiwania i nadzieje wyrażone przez delegację PE;

9.  zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i ESDZ o ścisłe monitorowanie bieżących negocjacji i procesu dialogu toczącego się w kraju między rządem a Alianza Civica oraz wzywa kraje regionu i Organizację Państw Ameryki Środkowej do wspierania takich procesów, które powinny doprowadzić do pomyślnego porozumienia;

10.  zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, aby odpowiedziała na wszelkie postępy osiągnięte w tym odnowionym procesie dialogu i negocjacji poprzez wspieranie wzmacniania zdolności instytucjonalnych państwa oraz reform systemu sądownictwa i prawa wyborczego; zwraca się do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel i delegatury ESDZ w Managui o koordynowanie ciągłych wysiłków UE na rzecz rozwiązania problemów ludzkich wynikających z sytuacji powstałej w kraju w odniesieniu do studentów, protestujących, dziennikarzy itp.;

11.  zwraca się do ESDZ i państw członkowskich, aby zareagowały na wszelkie wstrzymywanie procesu negocjacji lub nieprzestrzeganie warunków określonych powyżej w ust. 6, wdrażając rozłożony w czasie proces ukierunkowanych i indywidualnych sankcji, takich jak zakazy wydawania wiz i zamrażanie aktywów, przeciwko rządowi Nikaragui i osobom odpowiedzialnym za łamanie praw człowieka, zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 21 stycznia 2019 r.; przypomina o możliwości uruchomienia – jedynie w ostateczności i bez szkody dla ludności – klauzuli demokratycznej układu o stowarzyszeniu, którego Nikaragua jest sygnatariuszem, wskutek czego Nikaragua mogłaby zostać zawieszona pod względem umowy do czasu pełnego poszanowania praw człowieka oraz pełnego przestrzegania i przywrócenia podstawowych wolności w kraju, zgodnie z wymogami dialogu;

12.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu, Grupie z Limy, a także rządowi i parlamentowi Republiki Nikaragui.

 

Ostatnia aktualizacja: 11 marca 2019
Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności