Διαδικασία : 2019/2580(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B8-0181/2019

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B8-0181/2019

Συζήτηση :

Ψηφοφορία :

PV 14/03/2019 - 11.13
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P8_TA(2019)0215

<Date>{11/03/2019}11.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0181/2019</NoDocSe>
PDF 160kWORD 54k

<TitreType>ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ</TitreType>

<TitreSuite>εν συνεχεία δήλωσης του Αντιπροέδρου της Επιτροπής/Ύπατου Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας</TitreSuite>

<TitreRecueil>σύμφωνα με το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού</TitreRecueil>


<Titre>σχετικά με το ευρωπαϊκό καθεστώς κυρώσεων για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων </Titre>

<DocRef>(2019/2580(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Elena Valenciano, Victor Boştinaru, Knut Fleckenstein, Soraya Post, Ana Gomes, Pier Antonio Panzeri</Depute>

<Commission>{S&D}εξ ονόματος της Ομάδας S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Βλ. επίσης την κοινή πρόταση ψηφίσματος RC-B8-0177/2019

B8‑0181/2019

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το ευρωπαϊκό καθεστώς κυρώσεων για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων

(2019/2580(RSP))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σύμφωνα με το άρθρο 135, με τα οποία ζητούσε την επιβολή στοχευμένων κυρώσεων εις βάρος ατόμων που ενέχονται σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων τα ψηφίσματα της 19 Ιανουαρίου 2017 σχετικά με την κατάσταση στο Μπουρούντι[1], της 25 Οκτωβρίου 2018 σχετικά με τη δολοφονία του δημοσιογράφου Jamal Khashggi στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη[2], και της 14 Φεβρουαρίου 2019 σχετικά με την κατάσταση στην Τσετσενία και την υπόθεση του Oyub Titiev[3],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Σεπτεμβρίου 2017 σχετικά με τη διαφθορά και τα ανθρώπινα δικαιώματα σε τρίτες χώρες[4],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Δεκεμβρίου 2018 σχετικά με την ετήσια έκθεση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία ανά τον κόσμο το 2017 και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος[5],

 έχοντας υπόψη τη μελέτη με τίτλο «Στοχοθετημένες κυρώσεις σε βάρος φυσικών προσώπων για λόγους σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - αντίκτυπος, τάσεις και προοπτικές σε επίπεδο ΕΕ», που δημοσιεύθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Πολιτικών στις 26 Απριλίου 2018[6],

 Έχοντας υπόψη την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2018/900 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2018, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/184/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Μιανμάρ/Βιρμανίας[7],

 έχοντας υπόψη τη σύστασή του προς το Συμβούλιο της 2ας Φεβρουαρίου 2012 σχετικά με μια συνεπή πολιτική έναντι καθεστώτων, κατά των οποίων η ΕΕ εφαρμόζει περιοριστικά μέτρα, όταν οι ηγέτες αυτών προωθούν τα προσωπικά και εμπορικά τους συμφέροντα εντός των συνόρων της ΕΕ[8],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 4ης Σεπτεμβρίου 2008 σχετικά με την αξιολόγηση των κυρώσεων της ΕΕ στο πλαίσιο των δράσεων και των πολιτικών της ΕΕ στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων[9],

 έχοντας υπόψη τα ψηφίσματα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης της 27ης Ιανουαρίου 2014 σχετικά με την άρνηση της ατιμωρησίας για τους δολοφόνους του Sergei Magnitsky και της 22ας Ιανουαρίου 2019, σχετικά με τον Sergei Magnitsky και μετά από την υπόθεση αυτή - καταπολέμηση της ατιμωρησίας με στοχευμένες κυρώσεις,

 έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

 έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τα πρωτόκολλα αυτής,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 123 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) ορίζει ότι η δράση της Ένωσης έχει ως γνώμονα τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, την οικουμενικότητα και το αδιαίρετο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης και τον σεβασμό των αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του διεθνούς δικαίου·

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει αναλάβει δέσμευση για τη συστηματική εφαρμογή των κυρώσεων που αποφασίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ βάσει του Κεφαλαίου VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και ταυτόχρονα επιβάλλει αυτοτελώς κυρώσεις όταν δεν υπάρχει εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε περιπτώσεις που το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν μπορεί να αναλάβει δράση είτε επειδή δεν είναι εξουσιοδοτημένο είτε επειδή εμποδίζεται λόγω έλλειψης συμφωνίας μεταξύ των μελών του·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κυρώσεις της ΕΕ έχουν καταστεί αναπόσπαστο μέρος της εργαλειοθήκης της ΕΕ στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι κυρώσεις έχουν καταστεί κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες αναπόσπαστο μέρος της εργαλειοθήκης της ΕΕ στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων, με πάνω από 40 διαφορετικά περιοριστικά μέτρα να βρίσκονται σήμερα σε ισχύ σε βάρος 34 χωρών· λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα δύο τρίτα των κυρώσεων της ΕΕ σε βάρος συγκεκριμένων χωρών έχουν επιβληθεί για τη στήριξη στόχων στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υφιστάμενες κυρώσεις της ΕΕ στοχεύουν τόσο σε κρατικούς όσο και σε μη κρατικούς παράγοντες, όπως το Ισλαμικό Κράτος και η al-Qaeda·

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ έχει επικριθεί ότι εφαρμόζει με ασυνέπεια την πολιτική της για τις κυρώσεις σε τρίτες χώρες με παρόμοιο ιστορικό παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει επανειλημμένα τη θέσπιση ενός συνολικού καθεστώτος κυρώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ξεκίνησε, τον Νοέμβριο του 2018, μια συζήτηση μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ σχετικά με την πολιτική σκοπιμότητα ενός στοχοθετημένου καθεστώτος κυρώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε επίπεδο ΕΕ· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι προκαταρκτικές συζητήσεις συνεχίζονται σε επίπεδο ομάδας εργασίας του Συμβουλίου·

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι η χρήση στοχευμένων κυρώσεων θεωρείται προτιμότερη και πιο αποτελεσματική από τη χρήση γενικών κυρώσεων, δεδομένου ότι αποφεύγει τις αρνητικές συνέπειες και το ανθρωπιστικό κόστος για έναν ευρύτερο πληθυσμό, επηρεάζοντας άμεσα τα άτομα που είναι υπεύθυνα και λειτουργώντας αποτρεπτικά·

1. καταδικάζει απερίφραστα όλες τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο· ζητεί τη θέσπιση ενός ευέλικτου και προσαρμοσμένου παγκόσμιου καθεστώτος κυρώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο θα απευθύνεται σε όλα τα άτομα μιας δεδομένης ιεραρχίας που είναι υπεύθυνα για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως·

2. θεωρεί ότι το καθεστώς θα πρέπει να επιτρέπει τη στόχευση των ατόμων τόσο από κρατικούς όσο και από μη κρατικούς παράγοντες·

3. υπογραμμίζει ότι ο εν λόγω μηχανισμός θα ενισχύσει την εξωτερική πολιτική της ΕΕ και θα ισχυροποιήσει την υφιστάμενη εργαλειοθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην αντιμετώπιση και την πρόληψη των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς το Συμβούλιο να συνεχίσει χωρίς καθυστέρηση το έργο του στο συγκεκριμένο θέμα·

4. ζητεί ένα τέτοιο καθεστώς να είναι ολοκληρωμένο και να ενεργεί με συνοχή και να συμπληρώνει τις υφιστάμενες πολιτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλα περιοριστικά μέτρα·

5. τονίζει την ανάγκη όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ να ερμηνεύουν την εφαρμογή των κυρώσεων κατά τον ίδιο συνεπή τρόπο· θεωρεί ότι οποιαδήποτε αδυναμία λήψης κατάλληλων μέτρων σε καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από διαρκείς παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα υπονόμευε τη στρατηγική της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την πολιτική κυρώσεων και την αξιοπιστία της· είναι πεπεισμένο ότι ένα ενοποιημένο παγκόσμιο καθεστώς κυρώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα θα μετριάσει τις τρέχουσες ανισομέρειες της πολιτικής κυρώσεων της ΕΕ, θα προωθήσει τη διαφάνεια και θα ενισχύσει τον ρόλο της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

6. τονίζει ότι οι σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει να αποτελούν τη βάση για την εφαρμογή επιμέρους στοχευμένων κυρώσεων· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εντοπίσουν και να προσδιορίσουν με σαφήνεια τις σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής του καθεστώτος, συμπεριλαμβανομένων των διασυνοριακών παραβιάσεων και εκείνων που σχετίζονται με εκούσιες και μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές ζημίες μεγάλης κλίμακας· επισημαίνει τις συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα που απαιτούνται για το καθεστώς ΣΓΠ +, το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και τις βασικές συμβάσεις της Γενεύης εν προκειμένω·

7. τονίζει ότι οι στοχευμένες κυρώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν απαγορεύσεις θεωρήσεων και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων σε σχέση με τους δράστες σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και σε σχέση με οποιονδήποτε εμπλεκόμενο υποκινητή, ηθικό αυτουργό ή συνεργό και τα άμεσα μέλη της οικογένειάς τους, όπου απαιτείται·

8. υπογραμμίζει ότι τα κριτήρια που επιτρέπουν την κατάρτιση μαύρης λίστας για την επιβολή στοχευμένων κυρώσεων θα πρέπει να είναι νομικώς ορθά, σαφή και διαφανή και να βασίζονται σε τεκμηριωμένα και πειστικά αποδεικτικά στοιχεία, σε πραγματικά περιστατικά και σε επαληθευμένες πληροφορίες από διαφανείς, αξιόπιστες και ανεξάρτητες πηγές· υπογραμμίζει επίσης ότι τα δικαιώματα σε δίκαιη διαδικασία, ο δικαστικός έλεγχος και η έννομη προστασία όλων των στοχευόμενων ατόμων θα πρέπει να προστατεύονται στο υψηλότερο δυνατό βαθμό· ζητεί τη συστηματική συμπερίληψη σαφών και συγκεκριμένων συγκριτικών κριτηρίων και μιας μεθοδολογίας για την άρση των κυρώσεων και τη διαγραφή από τον κατάλογο·

9. τονίζει ότι οι στοχευμένες κυρώσεις πρέπει να αποσκοπούν στην επίτευξη ουσιαστικών και διαρκών αποτελεσμάτων· καλεί την Επιτροπή να διενεργεί τακτικές αξιολογήσεις αντικτύπου και επανεξετάσεις μετά τη θέσπιση του καθεστώτος, καθώς και να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τη συμπερίληψη στους καταλόγους και τη διαγραφή από τους καταλόγους· επιμένει ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να ασκεί εκ του σύνεγγυς έλεγχο επί του θέματος·

10. καλεί την Επιτροπή να διαθέσει επαρκείς πόρους και εμπειρογνωμοσύνη για την επιβολή και την παρακολούθηση αυτού του καθεστώτος, μόλις τεθεί σε εφαρμογή, καθώς και να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στη δημόσια επικοινωνία σχετικά με τους καταλόγους, τόσο στην ΕΕ όσο και στις ενδιαφερόμενες χώρες·

11. υποστηρίζει τις προσπάθειες των ακτιβιστών της κοινωνίας των πολιτών για τη θέσπιση ενός τέτοιου καθεστώτος και ενθαρρύνει τη συζήτηση σχετικά με την πρόταση για τη δημιουργία μιας ενδεχόμενης ανεξάρτητης συμβουλευτικής επιτροπής σε επίπεδο ΕΕ·

12. λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν θεσπίσει μηχανισμούς που δίνουν τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις τους να επιβάλλουν στοχευμένες κυρώσεις σε περιπτώσεις  σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

13. ζητεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο να επεκταθεί η εντολή του Διαμεσολαβητή της ΕΕ προκειμένου να συμπεριλάβει το παγκόσμιο καθεστώς κυρώσεων της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα·

14. τονίζει την ανάγκη για πολυμερή συνεργασία και συντονισμένη δράση από κοινού με τα Ηνωμένα Έθνη για την πρόληψη της αποφυγής των κυρώσεων και τη μεγιστοποίηση της εφαρμογής του καθεστώτος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο·

15. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στην Αντιπρόεδρο της Επιτροπής/Ύπατη Εκπρόσωπο της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, στα κοινοβούλια και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

[1] ΕΕ C 242 της 10.7.2018, σ. 10.

[2] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0434.

[3] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2019)0115.

[4] ΕΕ C 337 της 20.9.2018, σ. 82.

[5] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0515

[6] Μελέτη — «Στοχοθετημένες κυρώσεις σε βάρος φυσικών προσώπων για λόγους σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - αντίκτυπος, τάσεις και προοπτικές σε επίπεδο ΕΕ», Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Γενική Διεύθυνση Εξωτερικών Πολιτικών, Θεματικό Τμήμα Εξωτερικών Σχέσεων, 26 Απριλίου 2018.

[7] ΕΕ L 160I της 25.6.2018, σ. 9.

[8] ΕΕ C 239 E, 14.6.2013, σ. 11.

[9] ΕΕ C 295 E, 6.8.2009, σ. 49.

Τελευταία ενημέρωση: 13 Μαρτίου 2019Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου