Procedura : 2019/2628(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0225/2019

Teksty złożone :

B8-0225/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 28/03/2019 - 8.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0327

<Date>{25/03/2019}25.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8‑0225/2019</NoDocSe>
PDF 149kWORD 51k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w Wenezueli</Titre>

<DocRef>(2019/2628(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Esteban González Pons, José Ignacio Salafranca Sánchez‑Neyra, Luis de Grandes Pascual, Cristian Dan Preda, David McAllister, Sandra Kalniete, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Paulo Rangel, Nuno Melo, Gabriel Mato, José Inácio Faria, Antonio López‑Istúriz White, Francisco José Millán Mon, Cláudia Monteiro de Aguiar, Laima Liucija Andrikienė, Lorenzo Cesa, Ivan Štefanec, Eduard Kukan, Tunne Kelam, Manolis Kefalogiannis, Julia Pitera, Fernando Ruas</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0225/2019

B8‑0225/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w Wenezueli

(2019/2628(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów prezydenckich w Wenezueli[1], rezolucję z dnia 5 lipca 2018 r. w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach[2], rezolucję z dnia 25 października 2018 r.[3], a także rezolucję z dnia 31 stycznia 2019 r.[4] w sprawie sytuacji w Wenezueli, w której uznano Juana Guaidó za prawowitego tymczasowego prezydenta Wenezueli,

 uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Wenezueli z dnia 10 stycznia 2019 r., 26 stycznia 2019 r. oraz 24 lutego 2019 r.,

 uwzględniając wspólne oświadczenie Organizacji Państw Amerykańskich w sprawie Wenezueli z dnia 24 stycznia 2019 r.,

 uwzględniając oświadczenie Grupy z Limy z dnia 25 lutego 2019 r.,

 uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka w sprawie Wenezueli z dnia 25 stycznia 2019 r.,

 uwzględniając Konstytucję Wenezueli, w szczególności jej art. 233,

 uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Wenezuela znajduje się w głębokim i bezprecendensowym kryzysie politycznym, gospodarczym, instytucjonalnym, społecznym i humanitarnym na wielu płaszczyznach, w kraju brakuje lekarstw i żywności, prawa człowieka są łamane na masową skalę oraz występuje hiperinflacja, ucisk polityczny, korupcja i przemoc; mając na uwadze, że warunki życia dramatycznie się pogorszyły, a 87 % ludności żyje obecnie w ubóstwie; mając na uwadze, że 78 % dzieci w Wenezueli grozi niedożywienie; mając na uwadze, że na każde 1000 dzieci 31 nie dożywa wieku pięciu lat;

B. mając na uwadze, że w dniu 23 lutego 2019 r. pomoc humanitarna składowana w Kolumbii i Brazylii została brutalnie odrzucona, a w niektórych przypadkach zniszczona przez siły wojskowe i paramilitarne faktycznego reżimu Nicolása Maduro; mając na uwadze, że w wyniku represji śmierć poniosło szereg osób, kilkadziesiąt osób zostało rannych, a setki – aresztowanych; mając na uwadze, że wenezuelskie operacje wojskowe stanowią zagrożenie dla stabilności w regionie, w szczególności dla sąsiadującego terytorium Kolumbii;

C. mając na uwadze, że bardzo długa przerwa w dostawie energii sprawiła, iż duża część Wenezueli pozostawała bez energii elektrycznej przez ponad 100 godzin, co pogorszyło już i tak dramatyczną sytuację w sektorze opieki zdrowotnej, który zmaga się z brakiem dostępu do wody pitnej w szpitalach, upadkiem usług i przypadkami plądrowania; mając na uwadze, że według organizacji Lekarze dla Zdrowia ze względu na brak energii elektrycznej w szpitalach śmierć poniosło co najmniej 26 osób;

D. mając na uwadze, że przerwy w dostawach prądu zdarzają się od wielu lat i są bezpośrednio związane ze złym zarządzaniem, brakiem konserwacji i korupcją reżimu Nicolása Maduro;

E. mając na uwadze, że w lutym 2019 r. delegacja złożona z czterech członków grupy Europejskiej Partii Ludowej (PPE) – oficjalnie zaproszonych przez Zgromadzenie Narodowe oraz tymczasowego prezydenta Juana Guaidó – została wydalona z tego kraju;

F. mając na uwadze, że w dniu 6 marca 2019 r. rząd Wenezueli nakazał niemieckiemu ambasadorowi opuszczenie kraju, zarzucając mu powtarzające się akty ingerencji w sprawy wewnętrzne; mając na uwadze, że ponadto aresztowano niektórych zagranicznych i lokalnych dziennikarzy, skonfiskowano ich sprzęt, a po zwolnieniu wydalono ich z kraju;

G. mając na uwadze, że Juan Guaidó powołał Ricardo Hausmanna na przedstawiciela kraju w Międzyamerykańskim Banku Rozwoju (IDB) i Międzyamerykańskiej Korporacji Inwestycyjnej (IIC);

1. potwierdza uznanie Juana Guaidó za prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli; wyraża pełne poparcie dla jego planu działania, mianowicie dla położenia kresu uzurpacji, ustanowienia krajowego rządu tymczasowego i przeprowadzenia przedterminowych wyborów prezydenckich; wzywa państwa członkowskie, które jeszcze tego nie zrobiły, do niezwłocznego uznania go za prawowitego tymczasowego prezydenta;

2. ponownie wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu krytycznej sytuacji nadzwyczajnej, która drastycznie pogarsza warunki życia Wenezuelczyków;

3. ponawia apel o pełne uznanie przedstawicieli dyplomacji powołanych przez prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli Juana Guaidó jako ambasadorów do UE i jej państw członkowskich;

4. potępia ostre represje i przemoc, których skutkiem są zabójstwa i inne przypadki ofiar śmiertelnych; wyraża solidarność z obywatelami Wenezueli, a także przekazuje szczere wyrazy współczucia rodzinom i przyjaciołom ofiar;

5. potępia przypadki nadużyć w egzekwowaniu prawa i brutalnych represji ze strony organów bezpieczeństwa, które ograniczyły dostarczanie pomocy humanitarnej; potępia wykorzystywanie nielegalnych bojówek do ataków na dystrybuujących pomoc obywateli i parlamentarzystów i do zastraszania ich;

6. zdecydowanie potępia nękanie, przetrzymywanie i wydalenie szeregu dziennikarzy, którzy relacjonowali sytuację w zakresie praw człowieka w Wenezueli;

7. powtarza, że jedynym rozwiązaniem dla tego kraju są wolne, przejrzyste i rzetelne wybory prezydenckie w oparciu o uzgodniony kalendarz, na warunkach sprawiedliwych dla wszystkich stron, zgodnie z zasadą przejrzystości i w obecności wiarygodnych międzynarodowych obserwatorów;

8. uznaje wysiłki podejmowane przez kraje Grupy z Limy będące regionalną inicjatywą zmierzającą do znalezienia demokratycznego rozwiązania kryzysu pod przywództwem Juana Guaidó jako prawowitego tymczasowego prezydenta Wenezueli;

9. zwraca uwagę na nasilający się kryzys migracyjny w całym regionie i pochwala wysiłki i solidarność krajów sąsiadujących, w szczególności Kolumbii; zwraca się do Komisji o dalszą współpracę z tymi krajami, nie tylko przez dostarczanie pomocy humanitarnej, ale również przez zapewnienie większych zasobów i za pośrednictwem polityki rozwoju;

10. apeluje o dodatkowe sankcje ukierunkowane na nielegalne zagraniczne aktywa organów państwowych oraz osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka i represje; uważa, że władze UE muszą w związku z tym ograniczyć swobodę przemieszczania się tych osób, jak również ich najbliższych krewnych, oraz zamrozić ich aktywa i anulować wizy;

11. ubolewa nad tym, że do tej pory prace grupy kontaktowej nie przyniosły konkretnych rezultatów; przypomina, że jedynym celem grupy powinno być stworzenie warunków niezbędnych do przeprowadzenia przedterminowych wyborów prezydenckich;

12. wzywa państwa członkowskie, wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz kraje regionu do zbadania możliwości ustanowienia międzynarodowej konferencji darczyńców w celu zapewnienia szerokiego wsparcia finansowego na rzecz odbudowy i przemian demokratycznych;

13. potępia wpływ kubańskiego reżimu na Wenezuelę, który za pośrednictwem swoich agentów przyczynił się do destabilizacji demokracji i nasilenia represji politycznych wobec opozycji; apeluje o rozważenie nałożenia sankcji w związku z tą interwencją w Umowie o dialogu politycznym i współpracy między UE a Kubą;

14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, prawowitemu tymczasowemu prezydentowi Republiki i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, rządom i parlamentom państw Grupy z Limy, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

 

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0313.

[3] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0436.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0061.

Ostatnia aktualizacja: 27 marca 2019Informacja prawna