Procedura : 2019/2628(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B8-0229/2019

Teksty złożone :

B8-0229/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 28/03/2019 - 8.9
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P8_TA(2019)0327

<Date>{25/03/2019}25.3.2019</Date>
<NoDocSe>B8-0229/2019</NoDocSe>
PDF 168kWORD 53k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w Wenezueli </Titre>

<DocRef>(2019/2628(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Javier Nart, Dita Charanzová, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, María Teresa Giménez Barbat, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Ilhan Kyuchyuk, Louis Michel, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Frédérique Ries, Marietje Schaake, Ramon Tremosa i Balcells, Johannes Cornelis van Baalen, Hilde Vautmans, Mirja Vehkaperä</Depute>

<Commission>{ALDE}w imieniu grupy ALDE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B8-0225/2019

B8-0229/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji nadzwyczajnej w Wenezueli

(2019/2628(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z 3 maja 2018 r. w sprawie wyborów w Wenezueli[1], rezolucję z 5 lipca 2018 r. w sprawie kryzysu migracyjnego oraz sytuacji humanitarnej w Wenezueli i na jej granicach lądowych z Kolumbią i Brazylią[2] oraz rezolucję z 25 października 2018 r.[3] i z 31 stycznia 2019 r.[4] w sprawie sytuacji w Wenezueli,

 uwzględniając ostatnie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa wydane w imieniu UE w sprawie sytuacji w Wenezueli,

 uwzględniając ostatnie konkluzje Rady,

 uwzględniając Rzymski statut Międzynarodowego Trybunału Karnego,

 uwzględniając konstytucję Wenezueli, w szczególności jej art. 233,

 uwzględniając sprawozdanie Amnesty International z 20 lutego 2019 r.[5],

 uwzględniając deklaracje Grupy z Limy, zwłaszcza deklarację z 25 lutego 2019 r.[6],

 uwzględniając przesłanie sekretarza generalnego Organizacji Państw Amerykańskich z 20 kwietnia 2018 r. dotyczące pogarszającej się sytuacji humanitarnej w Wenezueli[7] oraz wspólne oświadczenie państw należących do tej organizacji w sprawie Wenezueli z 24 stycznia 2019 r.[8],

 uwzględniając środki ostrożności przyjęte przez Międzyamerykańską Komisję Praw Człowieka z myślą o ochronie Juana Guaidó,

 uwzględniając ustne informacje przekazane 20 marca 2019 r. przez Biuro Wysokiego Komisarza NZ ds. Praw Człowieka i dotyczące sytuacji w zakresie praw człowieka w Boliwariańskiej Republice Wenezueli,

 uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Wenezuela znajduje się w głębokim kryzysie humanitarnym, w kraju brakuje lekarstw i żywności, prawa człowieka są łamane na masową skalę oraz występuje hiperinflacja, ucisk polityczny, korupcja i przemoc; mając na uwadze, że warunki życia dramatycznie się pogorszyły, a 87% ludności żyje obecnie w ubóstwie;

B. mając na uwadze, że niedawna ogólnokrajowa przerwa w dostawie energii elektrycznej, która wciąż daje się odczuć w niektórych stanach, przyczynia się do dalszego pogorszenia sytuacji w zakresie opieki zdrowotnej oraz dostaw żywności i wody; mając na uwadze obawy dotyczące kolejnych awarii sieci elektroenergetycznej i wodociągowej, spodziewanych w najbliższych dniach, a także mając na uwadze, że reżim nie jest w stanie zagwarantować tych usług własnej ludności;

C. mając na uwadze, że brak energii elektrycznej zaostrzył dramatyczny kryzys w wenezuelskich szpitalach, które są również niedoinwestowane i źle utrzymane oprócz tego, że brakuje im lekarstw; mając na uwadze, że podczas przerwy w dostawie energii elektrycznej w publicznych szpitalach zmarło kilkadziesiąt osób;

D. mając na uwadze, że i tak już ograniczonym zasobom żywności w Wenezueli grozi zepsucie; mając na uwadze, że ludność z trudem zdobywa wodę, żywność i lekarstwa;

E. mając na uwadze, że braki w dostawach są skutkiem złego zarządzania, złego utrzymania i korupcji nielegalnego reżimu Nicolása Maduro;

F. mając na uwadze, że według Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) i Międzynarodowej Organizacja ds. Migracji od 2015 r. ponad 2,7 mln Wenezuelczyków opuściło kraj, a do końca bieżącego roku liczba ta może wzrosnąć do 5 mln, jeżeli kryzys będzie się zaostrzał;

G. mając na uwadze, że ludność Wenezueli jest pogrążona w bezprecedensowym kryzysie społecznym, gospodarczym i demokratycznym, w wyniku którego ponad 3 mln osób wyemigrowało, a wskaźnik inflacji przekracza 1 650 000%; mając na uwadze, że ponad milion dzieci nie uczęszcza już do szkoły;

H. mając na uwadze, że przy granicy z Brazylią i Kolumbią wciąż dochodzi do starć; mając na uwadze, że granice lądowe i morskie Wenezueli z Kolumbią, Brazylią oraz wyspami: Arubą, Bonaire i Curaçao są faktycznie zamknięte;

I. mając na uwadze, że w kilku miejscach przy granicy z Kolumbią i Brazylią zgromadzono pomoc, która czeka na wpuszczenie do kraju; mając na uwadze, że Nicolás Maduro wielokrotnie odrzucił pomoc międzynarodową i pozwala na to, aby część tej pomocy zmarnowała się, co pogłębia cierpienie ludności i zaostrza napięcia na granicy;

J. mając na uwadze, że 10 stycznia 2019 r. Nicolás Maduro bezprawnie przejął władzę prezydencką przed Sądem Najwyższym, naruszając porządek konstytucyjny;

K. mając na uwadze, że 31 stycznia 2019 r. Parlament Europejski i znacząca część społeczności międzynarodowej uznały Juana Guaidó jako prawowitego tymczasowego prezydenta Wenezueli, ale Nicolás Maduro utrzymuje kontrolę nad siłami zbrojnymi i instytucjami państwowymi;

L. mając na uwadze, że Hiszpania, Francja, Niemcy, Niderlandy, Zjednoczone Królestwo, Austria, Szwecja, Dania, Portugalia, Finlandia, Luksemburg, Łotwa, Litwa, Czechy i Estonia uznały Juana Guaidó jako tymczasowego prezydenta po tym, jak urzędujący prezydent Nicolás Maduro dał do zrozumienia, że nie rozpisze nowych wyborów; mając na uwadze, że ponad 50 krajów, w tym 24 państwa członkowskie UE, uznało już Juana Guaidó jako tymczasowego prezydenta;

M. mając na uwadze, że 8 lutego 2018 r. prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego wszczął postępowanie wstępne w sprawie sytuacji w Wenezueli;

N. mając na uwadze, że w ciągu dwóch ostatnich lat Unia przekazała Wenezueli pomoc humanitarną i rozwojową o wartości ponad 67 mln EUR i jest gotowa do zwiększenia tej pomocy;

O. mając na uwadze trwające w Wenezueli protesty, zwłaszcza w Caracas; mając na uwadze, że nasilają się ataki i akty zastraszania, których na ludności cywilnej, członkach opozycji i ustawodawcach dopuszczają się zarówno siły bezpieczeństwa, jak i nielegalne grupy zbrojne;

P. mając na uwadze, że materiały wideo ujawnione przez byłego oficera i kapitana lotnictwa Ronalda Dugarte, a następnie udostępnione Organizacji Państw Amerykańskich szczegółowo pokazują i dokumentują przypadki tortur zarejestrowane od grudnia 2018 r. do lutego 2019 r. i stanowiące zbrodnie przeciwko ludzkości;

Q. mając na uwadze, że od początku 2019 r. w ramach nasilających się represji wywołanych sprzeciwem i wymierzonych w wolność prasy zatrzymano 40 dziennikarzy, a także mając na uwadze, że represje te trwają już od kilku lat, ale przybrały na sile po 10 stycznia 2019 r.;

R. mając na uwadze, że 21 marca 2019 r. specjalne oddziały wenezuelskiej policji zatrzymały szefa gabinetu Juana Guaidó Roberta Marrero oraz siłą wtargnęły do domu członka Zgromadzenia Narodowego stanu Táchira Sergia Vergary, nie zważając na jego immunitet parlamentarny;

S. mając na uwadze, że kubańskie siły policyjne i tamtejszy wywiad wojskowy to strategiczny element umożliwiający Nicolásowi Maduro nielegalne utrzymywanie się u władzy;

T. mając na uwadze, że 23 stycznia w Międzynarodowym Porcie Lotniczym im. Simóna Bolívara w Maiquetíi wylądowały dwa samoloty należące do rosyjskich sił powietrznych z co najmniej 100 żołnierzami na pokładzie, a także mając na uwadze, że tego rodzaju akcje powtarzały się w ostatnich miesiącach;

1. wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu poważnego kryzysu humanitarnego w Wenezueli, który całkowicie niszczy podstawy życia Wenezuelczyków;

2. wyraża poparcie dla Juana Guaidó jako tymczasowego prezydenta na podstawie art. 233 konstytucji Wenezueli oraz apeluje do wiceprzewodniczącej / wysokiej przedstawiciel, a także do wszystkich państw członkowskich o uznanie Juana Guaidó jako prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, o poparcie jego planu działania mającego na celu doprowadzenie do wolnych, przejrzystych i wiarygodnych wyborów prezydenckich oraz przywrócenie demokracji; wyraża zadowolenie, że znaczna część społeczności międzynarodowej i większość państw członkowskich UE uznały już nowego tymczasowego prezydenta; wyraża ubolewanie, że Rada nie wypracowała w tej sprawie wspólnego stanowiska;

3. ponownie wyraża pełne poparcie dla Zgromadzenia Narodowego, które jest obecnie jedynym prawomocnym i demokratycznym organem władzy w Wenezueli i którego uprawnienia – w tym prerogatywy i bezpieczeństwo jego członków – powinny zostać przywrócone i szanowane;

4. ponawia swój apel o pełne uznanie jako ambasadorów do UE i jej państw członkowskich przedstawicieli dyplomacji powołanych przez prawowitego tymczasowego prezydenta Boliwariańskiej Republiki Wenezueli Juana Guaidó; z zadowoleniem przyjmuje zatwierdzenie przez radę gubernatorów Międzyamerykańskiego Banku Rozwoju i Międzyamerykańskiej Korporacji Inwestycyjnej Ricardo Hausmanna jako gubernatora Wenezueli w obydwu tych podmiotach;

5. wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu niedawnego poważnego kryzysu w sektorze elektroenergetycznym, którego przyczyną jest złe zarządzanie, niedoinwestowanie i korupcja, a którego kulminacją była ogólnokrajowa ponadstugodzinna przerwa w dostawie energii elektrycznej na początku marca 2019 r.; jeszcze bardziej pogłębiła ona kryzys humanitarny i doprowadziła do śmierci wielu osób, gdyż spowodowała chaos w całym kraju, sparaliżowała lotniska i szpitale, spowodowała przerwanie połączeń telefonicznych i internetowych oraz unieruchomiła sieć wodociągową;

6. potępia blokadę wprowadzoną przez nielegalny reżim Nicolása Maduro, która uniemożliwia dostarczenie pilnie potrzebnej pomocy humanitarnej; ponownie podkreśla, że pomoc humanitarna musi bez przeszkód dotrzeć do kraju i zostać przekazana osobom potrzebującym, które żyją w skrajnych warunkach bytowych; potępia działania reżimu Nicolása Maduro podjęte 23 lutego 2019 r., gdyż uniemożliwiły one przywóz do Wenezueli pomocy humanitarnej podarowanej przez kilka krajów i zgromadzonej na granicy z Kolumbią i Brazylią, a nawet doprowadziły do zniszczenia tej pomocy;

7. popiera członków wenezuelskiego wojska, którzy odmówili represjonowania ludności cywilnej podczas tego kryzysu i zdezerterowali; docenia wysiłki władz Kolumbii w zakresie otoczenia zbiegłych żołnierzy ochroną i opieką; zachęca personel wojskowy, zwłaszcza na wysokich stanowiskach dowódczych, do odrzucenia rozkazów, które wiążą się z łamaniem praw człowieka, oraz do wspierania drogi konstytucyjnej pod kierownictwem tymczasowego prezydenta Juana Guaidó;

8. z dużym zadowoleniem przyjmuje i zdecydowanie popiera wysiłki organizacji międzynarodowych, takich jak Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) i UNHCR, jak również innych organizacji pozarządowych, na rzecz pomocy migrantom i uchodźcom z Wenezueli m.in. w sąsiedniej Kolumbii i Brazylii;

9. wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami, z których wynika, że obecność przestępczości zorganizowanej w Wenezueli, jej ekspansja i operacje transgraniczne, zwłaszcza te skierowane do Kolumbii, zagrażają stabilności regionu;

10. wzywa do przywrócenia i poszanowania uprawnień demokratycznie wybranego Zgromadzenia Narodowego; wzywa do przestrzegania konstytucyjnie umocowanego immunitetu, wolności i bezpieczeństwa wszystkich członków Zgromadzenia Narodowego oraz przewodniczącego Zgromadzenia Juana Guaidó;

11. potępia naloty ze strony służb bezpieczeństwa reżimu Maduro i zatrzymanie szefa gabinetu tymczasowego prezydenta Juana Guaidó – Roberta Marrero, jak również niedawne wejście siłą do domu członka Zgromadzenia Narodowego Sergia Vergara; wzywa do natychmiastowego uwolnienia Marrero; potępia porwanie członka Zgromadzenia Narodowego Juana Requesensa i wzywa do jego uwolnienia;

12. przyjmuje do wiadomości powołanie – z inicjatywy Unii Europejskiej – międzynarodowej grupy kontaktowej (ICG), której celem jest stworzenie warunków do przeprowadzenia przedterminowych wyborów prezydenckich i ułatwienie dostępu pomocy humanitarnej; wzywa, by inicjatywa ta posłużyła jako skuteczny mechanizm przynoszący wymierne rezultaty w perspektywie krótkoterminowej, zwłaszcza w kontekście sytuacji nadzwyczajnej, która dotknęła cały kraj w ostatnich tygodniach, oraz w następstwie posiedzenia, które odbyło się w Montevideo dnia 7 marca; wzywa ICG, aby uniknęła wykorzystywania jej przez reżim Maduro jako pretekst do opóźniania rozwiązania kryzysu oraz aby pilnie zbadała sposoby zaspokojenia naglących potrzeb ludności wenezuelskiej i zwiększenia wsparcia dla wenezuelskich uchodźców, którzy uciekli do innych krajów w regionie i poza nim; wskazuje, że ICG musi postępować zgodnie ze stanowiskami Parlamentu Europejskiego określonymi w jego rezolucjach i współpracować z Grupą z Limy, ponieważ tenże podmiot regionalny doprowadził do sprzeciwu wobec reżimu Maduro;

13. ponownie wyraża poparcie dla pokojowego i demokratycznego rozwiązania kryzysu politycznego; podkreśla, że jedynym rozwiązaniem dla tego kraju są wolne, przejrzyste i rzetelne wybory prezydenckie w oparciu o uzgodniony kalendarz, na warunkach sprawiedliwych dla wszystkich stron, zgodnie z zasadą przejrzystości i w obecności wiarygodnych międzynarodowych obserwatorów;

14. uznaje znaczenie Grupy z Limy i wysiłki podejmowane przez jej kraje członkowskie, jako że jest to regionalny mechanizm zmierzający do znalezienia demokratycznego rozwiązania kryzysu pod przywództwem Juana Guaidó jako prawowitego tymczasowego prezydenta Wenezueli;

15. zwraca uwagę na nasilający się kryzys uchodźczy i migracyjny w całym regionie oraz wyraża uznanie dla wysiłków i solidarności krajów sąsiednich; ponadto zwraca się do Komisji o dalszą współpracę z tymi krajami – nie tylko poprzez dostarczanie pomocy humanitarnej, ale również poprzez zapewnienie większych zasobów i politykę rozwoju;

16. powtarza, że kryzys humanitarny wynika z kryzysu politycznego; zdecydowanie wzywa władze Wenezueli do natychmiastowego położenia kresu wszelkim przypadkom łamania praw człowieka – również w odniesieniu do ludności cywilnej – oraz do pełnego przestrzegania wszystkich praw człowieka i podstawowych wolności, w tym wolności wypowiedzi, wolności prasy i wolności zgromadzeń;

17. zdecydowanie potępia brutalne represje wobec osób, które sprzeciwiają się reżimowi i potępiają go – w tym wobec personelu wojskowego, lekarzy, pracowników publicznych, przeciwników politycznych, pracowników naukowych i studentów, przedstawicieli wymiaru sprawiedliwości, rdzennych społeczności, takich jak ludność Pemon, oraz członków organizacji społeczeństwa obywatelskiego – a także potępia przemoc, która doprowadziła do zabójstw i ofiar; wyraża solidarność z obywatelami Wenezueli, a także przekazuje szczere wyrazy współczucia rodzinom i przyjaciołom ofiar; apeluje do faktycznych władz Wenezueli o położenie kresu wszelkim naruszeniom praw człowieka, pociągnięcie sprawców do odpowiedzialności oraz zagwarantowanie pełnego poszanowania wszystkich podstawowych wolności i praw człowieka;

18. wzywa w trybie pilnym do natychmiastowego uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, w tym laureata Nagrody im. Sacharowa Leopolda Lópeza oraz licznych dziennikarzy, wśród których znajdują się obywatele UE;

19. zdecydowanie popiera apel sekretarza generalnego ONZ o przeprowadzenie niezależnego i pełnego dochodzenia w sprawie ofiar śmiertelnych; przypomina o zaangażowaniu UE na rzecz multilateralizmu, w ramach doktryny ONZ, jako o zbiorowym zobowiązaniu uzgodnionym przez państwa członkowskie ONZ w celu uniknięcia katastrofy humanitarnej o większych konsekwencjach; ponownie wyraża pełne poparcie dla roli MTK w walce z bezkarnością i stawianiu przed sądem sprawców przemocy i łamania praw człowieka, a także dla wszczęcia dochodzenia w następstwie wstępnych badań zbrodni popełnionych przez reżim Maduro, w tym stanowiących poważne zbrodnie przeciwko ludzkości;

20. wzywa Radę, aby niezwłocznie przyjęła dalsze ukierunkowane sankcje przeciwko przedstawicielom nielegalnego wenezuelskiego reżimu odpowiedzialnego za łamanie praw człowieka i podważanie zasad demokracji i państwa prawa oraz aby rozszerzyła te sankcje na członków ich rodzin; zwraca się do Rady, aby rozważyła możliwość nałożenia sankcji na wenezuelskie państwowe przedsiębiorstwo naftowe PDVSA Holding;

21. wzywa społeczność międzynarodową do przyjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu wdrożenia „obowiązku ochrony”, za który odpowiadają wszystkie państwa członkowskie ONZ, w obliczu zbrodni przeciwko ludzkości popełnionych przez reżim Maduro i pogorszenia się sytuacji w zakresie praw człowieka;

22. wzywa rząd Republiki Kuby, aby zaprzestał ingerencji w Boliwariańskiej Republice Wenezueli, ponieważ ma to wpływ na stosunki między Kubą a Unią Europejską;

23. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, prawowitemu tymczasowemu prezydentowi Republiki i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, międzynarodowej grupie kontaktowej, rządom i parlamentom krajów Grupy z Limy, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0199.

[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0313.

[3] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0436.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0061.

[6] https://www.canada.ca/en/global-affairs/news/2019/02/lima-group-declaration-february-25-2019.html

[7] http://www.oas.org/en/media_center/press_release.asp?sCodigo=S-013/18

[8] https://usoas.usmission.gov/oas-member-states-issue-joint-statement-on-venezuela/

Ostatnia aktualizacja: 27 marca 2019Informacja prawna