Procedura : 2019/2854(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0124/2019

Teksty złożone :

B9-0124/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 24/10/2019 - 8.6
CRE 24/10/2019 - 8.6
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0047

<Date>{21/10/2019}21.10.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0124/2019</NoDocSe>
PDF 161kWORD 51k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie skutków upadłości Grupy Thomas Cook</Titre>

<DocRef>(2019/2854(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Elena Kountoura, Nikolaj Villumsen, Kateřina Konečná, Marisa Matias, Stelios Kouloglou, Helmut Scholz, João Ferreira, Sandra Pereira, Dimitrios Papadimoulis, Alexis Georgoulis, Emmanuel Maurel, Mick Wallace, Clare Daly, Anne‑Sophie Pelletier, Leila Chaibi, Manuel Bompard, Konstantinos Arvanitis, Petros Kokkalis, Miguel Urbán Crespo, Idoia Villanueva Ruiz, Eugenia Rodríguez Palop, Younous Omarjee</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}w imieniu grupy GUE/NGL</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0118/2019

B9‑0124/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie skutków upadłości Grupy Thomas Cook

(2019/2854(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając art. 152 i 195 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2302 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniającą rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylającą dyrektywę Rady 90/314/EWG[1],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie nowych wyzwań i koncepcji w zakresie promowania turystyki w Europie[2],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – stanowisko Parlamentu z myślą o osiągnięciu porozumienia[3],

 uwzględniając komunikat Komisji pt. „Europa – najpopularniejszy kierunek turystyczny na świecie – nowe ramy polityczne dla europejskiego sektora turystycznego” (COM(2010)0352),

 uwzględniając decyzję Komisji z dnia 14 października 2019 r. w sprawie pomocy dla linii lotniczych Condor (SA.55394),

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1309/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 („rozporządzenie w sprawie EFG”)[4],

 uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiające wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylające rozporządzenie (EWG) nr 295/91[5],

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 marca 2013 r. w sprawie ochrony pasażerów w przypadku niewypłacalności linii lotniczej (COM(2013)0129),

 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2027/97 z dnia 9 października 1997 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźnika lotniczego z tytułu wypadków lotniczych[6],

 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1008/2008 z dnia 24 września 2008 r. w sprawie wspólnych zasad wykonywania przewozów lotniczych na terenie Wspólnoty[7],

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że 23 września 2019 r. Grupa Thomas Cook oficjalnie ogłosiła upadłość, co doprowadziło do jednego z największych w historii kryzysów w sektorze turystyki;

B.  mając na uwadze, że upadek Grupy Thomas Cook spowodował, że setki tysięcy osób utknęły na całym świecie; mając na uwadze, że zaprzestanie działalności przez Grupę Thomas Cook pociągnęło za sobą konieczność repatriacji tych osób z różnych miejsc do ich krajów pochodzenia;

C. mając na uwadze, że około 22 000 osób zatrudnionych bezpośrednio przez Grupę Thomas Cook stoi w obliczu bezrobocia; mając na uwadze, że upadłość ta spowodowała zamknięcie hoteli i obiektów zakwaterowania oraz doprowadzi do utraty tysięcy miejsc pracy w sektorze turystyki i sektorach zależnych od turystyki; mając na uwadze, że wielu dostawców, w większości rentownych MŚP, może borykać się z poważnymi trudnościami wynikającymi z efektu domina, jaki wywołał upadek Grupy Thomas Cook;

D. mając na uwadze, że upadek Grupy Thomas Cook może mieć istotny negatywny wpływ na gospodarkę niektórych regionów UE, które są bezpośrednio zależne od wycieczek organizowanych przez Grupę Thomas Cook; mając na uwadze, że szereg związków zawodowych i stowarzyszeń hotelarskich w całej UE wyraziło poważne obawy spowodowane możliwością utraty dochodów i wezwało do zastosowania pilnych środków wspierających;

E. mając na uwadze, że turystyka jest kluczowym sektorem gospodarki państw członkowskich, który – biorąc pod uwagę sektory związane z turystyką – generuje ponad 10 % unijnego PKB; mając na uwadze, że turystyka jest również ważnym motorem zatrudnienia, gdyż w sektorze tym zatrudnionych jest bezpośrednio 13 mln pracowników, co odpowiada co najmniej 12 % miejsc pracy w UE;

F. mając na uwadze, że Europa jest najpopularniejszym kierunkiem turystycznym na świecie, którego udział w rynku wynosi 52 %; mając na uwadze, że sektor turystyki jest szczególnie narażony na nieprzewidziane zagrożenia mające zarówno przyczyny naturalne, jak i spowodowane przez człowieka;

G. mając na uwadze, że turystyka stanowi główną działalność społeczno-ekonomiczną w UE, mając szeroki wpływ na gospodarkę, zatrudnienie i rozwój społeczny;

H. mając na uwadze, że kilka państw członkowskich zapowiedziało środki ukierunkowane na wsparcie sektora turystyki w celu złagodzenia negatywnych skutków upadku Grupy Thomas Cook; mając na uwadze, że nie było wspólnej reakcji UE na ten kryzys w sektorze turystyki; mając na uwadze, że nie uruchomiono jeszcze unijnego mechanizmu wsparcia;

I. mając na uwadze, że od czasu wejścia w życie Traktatu z Lizbony UE jest uprawniona do wspierania lub uzupełniania działań państw członkowskich w dziedzinie turystyki; mając na uwadze, że w budżecie UE nie ma odrębnej linii budżetowej na turystykę, a działania w tej dziedzinie są finansowane w ramach wielu różnych funduszy, projektów pilotażowych i działań przygotowawczych;

J. mając na uwadze, że UE ustanowiła instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielania dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych globalnych zmian strukturalnych lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy;

K. mając na uwadze, że 25 września 2019 r. rząd federalny Niemiec powiadomił Komisję o zamiarze udzielenia pożyczki w wysokości 380 mln EUR na ratowanie niemieckich linii lotniczych Condor należących do Grupy Thomas Cook, za pośrednictwem niemieckiego publicznego banku rozwoju Kreditanstalt für Wiederaufbau (KfW), na co Komisja wyraziła zgodę 14 października 2019 r.;

L. mając na uwadze, że możliwości zwrotu kosztów za odwołane wyjazdy wakacyjne, jakie mają do dyspozycji konsumenci, znacznie różnią się między sobą; mając na uwadze, że art. 17 dyrektywy (UE) 2015/2302 nakłada na wszystkie państwa członkowskie obowiązek zapewnienia ochrony konsumentów w przypadku niewypłacalności operatora;

M. mając na uwadze, że Parlament przyjął już swoje stanowisko w sprawie przeglądu rozporządzenia nr 261/2004 w dniu 5 lutego 2014 r.[8], chociaż negocjacje między Parlamentem a Radą nie zostały jeszcze rozpoczęte, ponieważ procedura została zablokowana w Radzie;

N. mając na uwadze, że wielu konsumentów nie zdaje sobie sprawy z ryzyka finansowego, na jakie się narażają w razie upadłości organizatora wycieczek;

O. mając na uwadze, że konsumenci, którzy rezerwują bilet lotniczy bezpośrednio, nie są wystarczająco chronieni w przypadku niewypłacalności linii lotniczej, ponieważ obecne ramy prawne UE nie przewidują wymogu bezpośredniej ochrony na wypadek niewypłacalności dla posiadaczy jedynie biletów lotniczych;

P. mając na uwadze, że zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1008/2008 państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia działań, jeżeli nie akceptują adekwatności kapitałowej przewoźnika lotniczego, któremu udzielają licencji, i mogą rozważyć zawieszenie lub unieważnienie koncesji przewoźnika;

Q. mając na uwadze, że w ostatnich pięciu latach kadra zarządzająca Thomas Cook otrzymała prawie 22 mln EUR premii;

1. wyraża poważne zaniepokojenie niedogodnościami finansowymi i psychologicznymi, które dotknęły – oraz nadal dotykają – setki tysięcy konsumentów oraz tysiące pracowników i zainteresowanych stron w sektorze turystyki, głównie lokalnych MŚP, z powodu upadłości Grupy Thomas Cook;

2. wzywa władze Zjednoczonego Królestwa do dopilnowania, by wypracowane wynagrodzenia zostały w całości wypłacone pracownikom Grupy Thomas Cook, którzy zostali zwolnieni;

3. wzywa Komisję do rozważenia przepisów dotyczących ochrony pracowników na wypadek niewypłacalności, tak aby zapewnić im takie same prawa do repatriacji, jakie przysługują turystom na mocy prawodawstwa UE;

4. podkreśla, że nagłe zaprzestanie działalności przez Grupę Thomas Cook i związane z tym negatywne skutki dla sektora turystyki poważnie wpłynęły na wizerunek i reputację Europy jako najpopularniejszego kierunku turystycznego na świecie;

5. głęboko ubolewa, że zwolnieni pracownicy nie zostali odpowiednio poinformowani ani też nie zasięgnięto ich opinii; podkreśla, że głęboko wierzy w dialog społeczny na wszystkich szczeblach, oparty na wzajemnym zaufaniu i wspólnej odpowiedzialności, będący najlepszym instrumentem służącym do znajdowania kompromisowych rozwiązań i uzgodnionych koncepcji przy przewidywaniu procesów restrukturyzacyjnych, zarządzaniu tymi procesami oraz zapobieganiu im; podkreśla w związku z tym, że należy wzmocnić europejskie rady zakładowe;

6. wzywa wszystkie państwa członkowskie dotknięte tą niewypłacalnością, by w pełni wykorzystały wszystkie dostępne instrumenty, takie jak Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji i Europejski Fundusz Społeczny, a także by pomagały w przekwalifikowaniu zwolnionych pracowników oraz wspierały ich powrót na rynek pracy; przypomina Komisji, że pomoc finansowa dla zwalnianych pracowników powinna być dynamiczna i powinno się jej udzielać jak najszybciej i jak najefektywniej;

7. podkreśla potrzebę utworzenia odrębnej linii budżetowej dla zrównoważonej turystyki – czego domagał się Parlament w swojej rezolucji z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027 – biorąc pod uwagę znaczenie tego sektora dla gospodarki państw członkowskich oraz z myślą o stawieniu czoła wspólnym wyzwaniom, takim jak wpływ zmiany klimatu i inne kryzysy spowodowane przez człowieka, dzięki stworzeniu mechanizmu zarządzania kryzysowego w miejscu przeznaczenia oraz zwiększeniu konkurencyjności sektora przez m.in. promowanie Europy jako kierunku turystycznego;

8. z zadowoleniem przyjmuje plany awaryjne przyjęte przez niektóre państwa członkowskie w celu ułatwienia repatriacji turystów dotkniętych upadłością oraz złagodzenia negatywnych skutków dla lokalnych przedsiębiorstw i gospodarek; ubolewa jednak nad brakiem ram dla skoordynowanej reakcji Unii na podobne sytuacje;

9. z zadowoleniem przyjmuje decyzję o udzieleniu pożyczki w wysokości 380 mln EUR na ratowanie niemieckich linii lotniczych Condor należących do Grupy Thomas Cook, co pozwoliło tej spółce zależnej na uniknięcie zwolnień i kontynuowanie standardowych operacji lotniczych; oczekuje, że niemiecki rząd dopilnuje, by pożyczka ta została w pełni spłacona w ciągu sześciu miesięcy oraz by nie doszło do pogorszenia warunków pracy pracowników linii Condor;

10. wzywa władze krajowe do utworzenia krajowego funduszu odszkodowawczego, tak aby zapewnić zwrot kosztów dla konsumentów, którzy padli ofiarą tej upadłości podczas wyjazdu wakacyjnego lub których podróż nie doszła do skutku, jeżeli nie otrzymali oni odszkodowania z tytułu ubezpieczenia od niewypłacalności dla podróżujących, którzy zarezerwowali wycieczkę zorganizowaną;

11. zauważa, że systemy wypłaty odszkodowań dla konsumentów w tym przypadku są bardzo zróżnicowane, dlatego wzywa do minimalnej harmonizacji w celu zapewnienia najwyższych standardów w zakresie praw konsumentów w sektorze transportu i turystyki;

12. wzywa Komisję do ustanowienia prawnego obowiązku utworzenia przez przewoźników lotniczych funduszu gwarancyjnego dla konsumentów w przypadku niewypłacalności:

13. wzywa Komisję do ustanowienia ram prawnych dla wymogu bezpośredniej ochrony na wypadek niewypłacalności dla posiadaczy jedynie biletów lotniczych, w tym zobowiązania przewoźników lotniczych do zawierania ubezpieczenia na wypadek niewypłacalności przy ubieganiu się o licencję na prowadzenie działalności;

14. zachęca organy krajowe, organizatorów turystyki i organizacje konsumenckie w państwach członkowskich do właściwego i aktywnego informowania konsumentów o ich prawach w przypadku upadłości przed zarezerwowaniem lotów, zakwaterowania lub wycieczek zorganizowanych;

15. wzywa Radę, by zobowiązała się do wypracowania ogólnego podejścia w odniesieniu do wniosku Komisji w sprawie rozporządzenia (WE) nr 2027/97, ponieważ przegląd tego rozporządzenia jest niezwykle potrzebny, aby wzmocnić prawa konsumentów i zagwarantować im większą pewność prawną;

16. zwraca się do Komisji i właściwych organów państw członkowskich, których to dotyczy, o przeprowadzenie szczegółowej analizy przyczyn upadłości Grupy Thomas Cook, tak aby przewidywać kryzysy w przyszłości i sformułować strategie polityczne, które zminimalizowałyby ryzyko wystąpienia podobnych zdarzeń;

17. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

 

[1] Dz.U. L 326 z 11.12.2015, s. 1.

[2] Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 71.

[3] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0449.

[4] Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 855.

[5] Dz.U. L 46 z 17.2.2004, s. 1.

[6] Dz.U. L 285 z 17.10.1997, s. 1.

[7] Dz.U. L 293 z 31.10.2008, s. 3.

[8] Teksty przyjęte, P7_TA(2014)0092.

Ostatnia aktualizacja: 23 października 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności