Procedura : 2019/2883(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0159/2019

Teksty złożone :

B9-0159/2019

Debaty :

PV 23/10/2019 - 21
CRE 23/10/2019 - 21

Głosowanie :

PV 24/10/2019 - 8.10
CRE 24/10/2019 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0050

<Date>{22/10/2019}22.10.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0159/2019</NoDocSe>
PDF 156kWORD 48k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią</Titre>

<DocRef>(2019/2883(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Kati Piri, Tonino Picula, Isabel Santos, Andreas Schieder, Tanja Fajon</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0156/2019

B9‑0159/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią

(2019/2883(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 16 grudnia 2005 r. o przyznaniu Macedonii Północnej statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE,

 uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Macedonią Północną, z drugiej strony[1],

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 maja 2019 r. pt. „Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2019 r.” (COM(2019)0260) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie dotyczące Macedonii Północnej za 2019 r.” (SWD (2019) 0218), w którym zalecono rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych ze względu na poczynione postępy i trwałe zaangażowanie na rzecz reform,

 uwzględniając zalecenia przyjęte na 16. posiedzeniu Wspólnej Komisji Parlamentarnej UE-Macedonia Północna, które odbyło się w dniu 28 marca 2019 r. w Strasburgu,

 uwzględniając proces dialogu im. Jeana Monneta z udziałem wysokich rangą przedstawicieli parlamentu i partii politycznych w Zgromadzeniu Macedonii Północnej (Sobranie), zainicjowany w Ochrydzie w dniach 17–18 maja 2018 r.,

 uwzględniając umowę końcową w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności opisanych w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 817 (1993) i 845 (1993), rozwiązania umowy przejściowej z 1995 r. i ustanowienia partnerstwa strategicznego między Grecją a Macedonią Północną z 17 czerwca 2018 r., znaną również jako porozumienie znad Prespy,

 uwzględniając porozumienie polityczne (tzw. porozumienie z Pržina) osiągnięte między czterema głównymi partiami politycznymi w Skopje w dniach 2 czerwca i 15 lipca 2015 r., a także czterostronne porozumienie w sprawie jego wdrożenia z dnia 20 lipca i 31 sierpnia 2016 r.,

 uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 26 i 27 czerwca 2014 r. o przyznaniu Albanii statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE;

 uwzględniając Układ o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Albanii, z drugiej strony[2],

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 maja 2019 r. pt. „Komunikat w sprawie polityki rozszerzenia UE w 2019 r.” (COM(2019)0260) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „Sprawozdanie dotyczące Albanii za 2019 r.” (SWD (2019) 0215), w którym zalecono rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych ze względu na poczynione postępy i trwałe zaangażowanie na rzecz reform,

 uwzględniając zalecenia przyjęte na 13. posiedzeniu Parlamentarnego Komitetu Stabilizacji i Stowarzyszenia UE-Albania, które odbyło się w Brukseli w dniu 15 października 2018 r.,

 uwzględniając art. 237 traktatu rzymskiego, który stanowi, że każde państwo europejskie ma prawo ubiegać się o członkostwo w Unii Europejskiej,

 uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. dotyczące perspektywy przystąpienia państw Bałkanów Zachodnich do UE,

 uwzględniając proces berliński zapoczątkowany w dniu 28 sierpnia 2014 r.,

 uwzględniając deklarację z Sofii ze szczytu UE-Bałkany Zachodnie w dniu 17 maja 2018 r. i załączony do niej program działań priorytetowych z Sofii,

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 6 lutego 2018 r. pt. „Wiarygodna perspektywa rozszerzenia dla Bałkanów Zachodnich oraz zwiększone zaangażowanie UE w tym regionie” (COM(2018)0065),

 uwzględniając wspólne pismo przewodniczących Donalda Tuska, Davida-Marii Sassolego, Jeana Claude’a Junckera i nowo wybranej przewodniczącej Ursuli von der Leyen z dnia 3 października 2019 r. w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią,

 uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 28 czerwca 2018 r., w których zatwierdzono konkluzje w sprawie rozszerzenia oraz procesu stabilizacji i stowarzyszenia przyjęte przez Radę 26 czerwca 2018 r. i jasno określono drogę w kierunku rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych w czerwcu 2019 r.,

 uwzględniając konkluzje Rady z 18 czerwca 2019 r., w których postanowiła – nie później niż w październiku 2019 r. – powrócić do kwestii zaleceń Komisji dotyczących rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią,

 uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dni 17–18 października 2019 r., w których postanowiła powrócić do kwestii rozszerzenia przed szczytem UE-Bałkany Zachodnie, który odbędzie się w maju 2020 r. w Zagrzebiu,

 uwzględniając rolę prezydenta Francji,

 uwzględniając porozumienie między przywódcami politycznymi w Macedonii Północnej dotyczące zorganizowania w dniu 12 kwietnia 2020 r. nadzwyczajnych wyborów parlamentarnych w związku z decyzją Rady Europejskiej o powrocie w maju 2020 r. do kwestii rozszerzenia,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Macedonii Północnej i Albanii,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że przez wdrożenie solidnych i pluralistycznych reform demokratycznych i aktywne zacieśnianie stosunków sąsiedzkich zarówno rząd Macedonii Północnej, jak i rząd Albanii wykazały konsekwentne zaangażowanie w kierunku europejskim;

B. mając na uwadze, że umowa z 17 czerwca 2018 r. w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności i ustanowienia partnerstwa strategicznego między Macedonią Północną a Grecją była bardzo potrzebnym pozytywnym sygnałem dla stabilizacji i pojednania w całym regionie Bałkanów Zachodnich, polepszyła atmosferę stosunków dobrosąsiedzkich i otworzyła temu krajowi drogę do integracji europejskiej;

C. mając na uwadze, że Komisja zaleca rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną od 2009 r.;

D. mając na uwadze, że w dniu 28 czerwca 2018 r. Rada Europejska zatwierdziła konkluzje Rady z dnia 26 czerwca 2018 r. i jasno określiła drogę w kierunku rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych w czerwcu 2019 r.;

E. mając na uwadze, że w dniu 18 czerwca 2019 r. Rada postanowiła, że powróci do kwestii zaleceń Komisji dotyczących rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią nie później niż w październiku 2019 r.;

F. mając na uwadze, że w dniach 17 i 18 października 2019 r. Rada Europejska postanowiła, że powróci do kwestii rozszerzenia przed szczytem UE-Bałkany Zachodnie, który odbędzie się w maju 2020 r. w Zagrzebiu;

G. mając na uwadze, że prezydent Francji odegrał istotną rolę w doprowadzeniu do tego odłożenia w czasie;

H. mając na uwadze, że każde państwo kandydujące ocenia się indywidualnie na podstawie jego osiągnięć, a harmonogram i tempo negocjacji powinny być uzależnione od tempa i jakości reform;

I. mając na uwadze, że w kwestii przystąpienia Macedonii Północnej i Albanii do UE panuje konsensus polityczny, a proces ten cieszy się w tych krajach dużym poparciem opinii publicznej;

J. mając na uwadze, że decyzja Rady Europejskiej o powrocie do kwestii rozszerzenia w 2020 r. spowodowała ogłoszenie przedterminowych wyborów w Macedonii Północnej;

K. mając na uwadze, że ciągły brak zdecydowania Rady Europejskiej i nieustanne odraczanie decyzji w sprawie rozszerzenia może prowadzić do niestabilności w zainteresowanych krajach, a także w całym regionie;

1. ubolewa nad faktem, że decyzja Rady Europejskiej o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią została zablokowana; ubolewa nad rolą prezydenta Francji i przywódców innych państw członkowskich w tym kontekście;

2. wzywa Radę do wzięcia na siebie odpowiedzialności i wywiązania się wreszcie ze swoich zobowiązań; potępia wszelkie decyzje osłabiające zobowiązania UE wobec Macedonii Północnej i Albanii; przypomina, że Komisja zaleca rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną od 2009 r.; zwraca uwagę na korzystne dla obu stron rezultaty trwających od blisko dwudziestu lat wzajemnych powiązań instytucjonalnych i politycznych między UE a tymi dwoma krajami;

3. przypomina o odnowionym konsensusie w sprawie rozszerzenia, zatwierdzonym przez Radę Europejską w grudniu 2006 r., a następnie zatwierdzonym w konkluzjach Rady Europejskiej z czerwca 2016 r.; wzywa Radę Europejską do uznania sprawiedliwych i rygorystycznych warunków oraz zasady indywidualnych osiągnięć, zapisanych w polityce rozszerzenia UE; podkreśla znaczenie zagwarantowania, że UE może utrzymać i pogłębić własny rozwój, w tym swoją zdolność do przyjęcia nowych członków;

4. ponownie stwierdza, że niezdolność UE do osiągnięcia porozumienia i rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią podważa jej wiarygodność jako skutecznego i poważnego podmiotu na arenie międzynarodowej nie tylko na Bałkanach Zachodnich, ale również na całym świecie i w oczach obywateli UE;

5. z zadowoleniem przyjmuje determinację Macedonii Północnej, by dalej realizować unijny program reform i osiągnąć wymierne i trwałe rezultaty, i tym samym spełnić warunki określone w konkluzjach Rady z czerwca 2018 r. dotyczące rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych.

6. z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane zobowiązanie polityczne rządu Macedonii Północnej do pełnego wdrożenia porozumienia z Pržina, dzięki któremu zintensyfikowano wysiłki na rzecz reform związanych z UE w oparciu o współpracę między partiami i grupami etnicznymi oraz konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim, a także podkreśla znaczenie kontynuowania tych wysiłków na rzecz europejskiej przyszłości tego kraju;

7. wyraża ogromne uznanie dla pozytywnej dyplomacji Macedonii Północnej i jej aktywnych wysiłków na rzecz budowania zaufania, które doprowadziły do osiągnięcia kompromisu, rozstrzygnięcia otwartych kwestii dwustronnych oraz do wspierania stosunków dobrosąsiedzkich; przyjmuje z satysfakcją porozumienie znad Prespy z 17 czerwca 2018 r. zawarte między Macedonią Północną a Grecją oraz traktat o dobrosąsiedzkich stosunkach między Macedonią Północną a Bułgarią, które stanowią historyczny wysiłek dyplomatyczny i osiągnięcie polityczne, a także są pozytywnym wzorem do naśladowania w tym regionie i poza nim; pochwala znaczne wysiłki obu stron, dzięki którym znaleziono przyjęte z obopólną aprobatą rozwiązanie kwestii nazwy kraju;

8. podkreśla ważne osiągnięcia uzyskane w ramach dialogu im. Jeana Monneta ze Zgromadzeniem Macedonii Północnej, zainicjowanego w Ochrydzie w dniach 17 i 18 maja 2018 r., oraz działania podjęte w związku z nim w dniach 22 i 23 czerwca 2019 r. w Skopje; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie poczynione przez przewodniczącego i kierownictwo parlamentarne Sobranie w ramach dialogu im. Jeana Monneta dotyczące zbudowania nowoczesnej europejskiej kultury parlamentarnej, w ramach której dialog demokratyczny i budowanie konsensusu będą wykorzystywane do realizacji konkretnych reform, m.in. nowego kodeksu etyki i zmiany regulaminu; wzywa do kontynuowania dialogu im. Jeana Monneta jako głównego instrumentu wsparcia w umacnianiu Zgromadzenia Macedonii Północnej oraz budowaniu kultury kompromisu i konstruktywnego dialogu politycznego, zwłaszcza wśród posłów do Parlamentu;

9. wyraża uznanie dla wniosków ze spotkania szefów czołowych sił politycznych Macedonii Północnej z dnia 20 października 2019 r., potwierdzających zaangażowanie kraju w proces przystąpienia do UE i podkreślających, że nie ma alternatywy dla Macedonii Północnej;

10. z zadowoleniem przyjmuje fakt wykazania przez Albanię determinacji, by dalej realizować unijny program reform i osiągnąć wymierne i trwałe rezultaty zgodnie z warunkami dotyczącymi rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych, określonymi w konkluzjach Rady Europejskiej z czerwca 2018 r.

11. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pomimo polaryzacji atmosfery politycznej rząd Albanii konsekwentnie wykazywał wolę polityczną do dalszych działań;

12. jest zdania, że postęp każdego z krajów kandydujących w zakresie spełnienia kryteriów przystąpienia do negocjacji akcesyjnych należy rozpatrywać oddzielnie; uważa, że na tę ocenę nie może rzutować zdolność lub brak zdolności UE do reformowania własnych procedur, czy też wewnętrzny program polityczny któregokolwiek z państw członkowskich;

13. podkreśla zalecenie Komisji i wynikającą z niego decyzję Rady o określeniu daty rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Albanią i Macedonią Północną na październik 2019 r. w dowód uznania za obiecujące wysiłki podjęte na rzecz reform; uważa, że szybkie rozpoczęcie procesu monitorowania i rozmów w sprawie przystąpienia utrzyma i zwiększy tempo reform; uważa, że rozpoczęcie negocjacji zapewniłoby dalsze zachęty do demokratyzacji oraz poprawiłoby kontrolę i rozliczalność w obu krajach oraz w całym regionie Bałkanów Zachodnich;

14. wzywa Parlament do zintensyfikowania działań wspierających demokrację (dialogi im. Jeana Monneta i budowanie zdolności) w regionie, aby tamtejsze parlamenty mogły w pełni wypełniać swoją rolę jako siła napędowa reform demokratycznych i realizować europejskie aspiracje obywateli tego regionu;

15. w związku z tym i w odpowiedzi na impas w Radzie Europejskiej wzywa Parlament do zainicjowania regionalnego dialogu parlamentarnego z kierownictwem parlamentów krajów Bałkanów Zachodnich w celu opracowania strategii dotyczącej roli parlamentów w realizacji programu reform UE oraz realizacji konkretnych środków odpowiadających europejskim aspiracjom mieszkańców tego regionu;

16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Albanii i Macedonii Północnej.

 

[1] Dz.U. L 84 z 20.3.2004, s. 13.

[2] Dz.U. L 107 z 28.4.2009, s. 166.

Ostatnia aktualizacja: 23 października 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności