Procedura : 2019/2883(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0160/2019

Teksty złożone :

B9-0160/2019

Debaty :

PV 23/10/2019 - 21
CRE 23/10/2019 - 21

Głosowanie :

PV 24/10/2019 - 8.10
CRE 24/10/2019 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0050

<Date>{22/10/2019}22.10.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0160/2019</NoDocSe>
PDF 145kWORD 45k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią</Titre>

<DocRef>(2019/2883(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Hilde Vautmans, Ilhan Kyuchyuk</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0156/2019

B9‑0160/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią

(2019/2883(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając decyzję Rady Europejskiej z dnia 16 grudnia 2005 r. o przyznaniu Macedonii Północnej statusu kraju kandydującego do członkostwa w UE, a także decyzję Rady Europejskiej z 26–27 czerwca 2014 r. o przyznaniu Albanii statusu kraju kandydującego,

 uwzględniając układy o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Albanią i Macedonią Północną,

 uwzględniając umowę końcową w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności opisanych w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 817 (1993) i 845 (1993), rozwiązania umowy przejściowej z 1995 r. i ustanowienia partnerstwa strategicznego między Grecją a byłą jugosłowiańską republiką Macedonii z 17 czerwca 2018 r., znaną również jako umowa znad Prespy,

 uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 28 czerwca 2018 r. stanowiące potwierdzenie konkluzji Rady z 26 czerwca 2018 r. w sprawie rozszerzenia oraz procesu stabilizacji i stowarzyszenia,

 uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z czerwca i października 2019 r.,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że rozszerzenie UE na kraje Bałkanów Zachodnich stanowi centralny element projektu integracji europejskiej oraz strategiczną inwestycję na rzecz pokoju, demokracji, dobrobytu, bezpieczeństwa i stabilności w Europie; mając na uwadze, że na szczycie w Salonikach w 2003 r. wszystkim krajom Bałkanów Zachodnich jasno obiecano perspektywę przyszłego członkostwa w Unii Europejskiej;

B. mając na uwadze, że Albania złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej w 2009 r. i uzyskała status kraju kandydującego w 2014 r.; mając na uwadze, że w 2016 r. Komisja zaleciła rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Albanią; mając na uwadze, że Macedonia Północna złożyła wniosek o członkostwo w 2004 r. i uzyskała status kraju kandydującego w 2005 r.; mając na uwadze, że Komisja wielokrotnie zalecała rozpoczęcie oficjalnych negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną;

C. mając na uwadze, że Unia Europejska powinna podjąć się dogłębnego procesu reform demokratycznych, aby być w stanie skutecznie działać w oparciu o zasady demokracji również w przypadku większej liczby państw członkowskich;

D. mając na uwadze, że należy dokonać przeglądu procesu akcesyjnego, aby zweryfikować wcześniejsze doświadczenia oraz uczynić ten proces sprawniejszym i bardziej celowym;

E. mając na uwadze, że negocjacje akcesyjne umożliwią UE ścisłą kontrolę, a także będą stanowić silny bodziec do wdrażania reform oraz do konsolidacji demokratycznych instytucji i praktyk, zwłaszcza w dziedzinie sądownictwa, praworządności i praw podstawowych, a to dzięki pracom nad sektorowymi rozdziałami negocjacyjnymi nr 23 i 24, które mają centralne i fundamentalne znaczenie w ramach całego procesu;

F. mając na uwadze, że rozpoczęcie negocjacji to zaledwie początek długiego procesu obejmującego wszystkie aspekty ustawodawstwa UE oraz stopniowe dostosowywanie się do standardów UE; mając na uwadze, że każde państwo kandydujące należy oceniać indywidualnie na podstawie jego osiągnięć, a harmonogram i tempo negocjacji powinny być uzależnione od tempa i jakości reform;

1. zwraca uwagę, że na posiedzeniu w dniach 17–18 października Rada Europejska nie podjęła, zgodnie z wymogami, jednomyślnej decyzji o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych z Albanią lub Macedonią Północną oraz że podjęta decyzja ponownie będzie przedmiotem obrad w maju 2020 r.;

2. przypomina, że Parlament zdecydowanie poparł rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z obydwoma krajami, zgodnie z propozycją Komisji;

3. podkreśla, że podjęta w październiku decyzja o odroczeniu wpisuje się w podobne decyzje Rady Europejskiej z czerwca 2018 r. i z czerwca 2019 r., co stanowi dodatkową przeszkodę dla Albanii i Macedonii Północnej oraz może zagrozić europejskiemu procesowi reform w zainteresowanych krajach oraz w całym regionie;

4. zauważa, że jednym z argumentów przemawiających za odroczeniem była potrzeba dokonania przeglądu obecnego formatu negocjacji akcesyjnych; uważa, że takiego przeglądu, który obejmowałby doświadczenia z wcześniejszych rozszerzeń, powinna dokonać nowa Komisja Europejska równolegle do prac legislacyjnych nad nowym instrumentem finansowym na rzecz pomocy przedakcesyjnej (IPA III) na podstawie ambitnego harmonogramu uwzględniającego posiedzenie Rady Europejskiej w Zagrzebiu w maju 2020 r.;

5. podkreśla potrzebę demokratycznych reform, jeżeli polityka Unii w zakresie rozszerzania ma pozostać ambitna, wiarygodna i skuteczna we wszystkich swoich aspektach; podkreśla, że zaplanowana konferencja na temat przyszłości Europy utoruje drogę dla takich reform; zwraca uwagę na pilną potrzebę jasnego programu reform wewnętrznych z myślą o ochronie wiarygodności UE w procesie rozszerzania;

6. apeluje do Albanii i Macedonii Północnej o kontynuowanie krajowych programów reform, zwłaszcza w zakresie sądownictwa, praworządności i walki z korupcją, aby utrzymać energiczne tempo działania i wiarygodność jako poważne i zaangażowane kraje kandydujące gotowe do przystąpienia do długich negocjacji akcesyjnych; podkreśla, jak ważne dla UE jest wspomożenie krajów Bałkanów Zachodnich w ich wysiłkach reformatorskich, w tym również poprzez wsparcie techniczne i gospodarcze;

7. wyraża swoje zaangażowanie na rzecz przyszłego członkostwa krajów Bałkanów Zachodnich w UE, a także wskazuje na potrzebę zadbania o to, aby proces rozszerzania pozostał wiarygodną zachętą do rozwoju i reform w tym regionie;

8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim UE oraz krajom kandydującym i potencjalnym krajom kandydującym na Bałkanach Zachodnich.

 

Ostatnia aktualizacja: 23 października 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności