Procedura : 2019/2883(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0161/2019

Teksty złożone :

B9-0161/2019

Debaty :

PV 23/10/2019 - 21
CRE 23/10/2019 - 21

Głosowanie :

PV 24/10/2019 - 8.10
CRE 24/10/2019 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0050

<Date>{22/10/2019}22.10.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0161/2019</NoDocSe>
PDF 148kWORD 48k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią</Titre>

<DocRef>(2019/2883(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Michael Gahler, Željana Zovko, David McAllister, Sandra Kalniete, Kinga Gál, Andor Deli, László Trócsányi</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0156/2019

B9‑0161/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią

(2019/2883(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając konkluzje Rady z dni 17 oraz 18 października 2019 r.,

 uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 czerwca 2019 r. w sprawie rozszerzenia oraz procesu stabilizacji i stowarzyszenia,

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 29 maja 2019 r. zatytułowany „Polityka rozszerzenia UE” (COM(2019)0260) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze służb Komisji zatytułowane „Sprawozdanie dotyczące Albanii za 2019 r.” (SWD(2019)0215) oraz „Sprawozdanie dotyczące Macedonii Północnej za 2019 r.” (SWD(2019)0218),

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Albanii i Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii, w szczególności rezolucje z dnia 15 lutego 2017 r.[1] i 29 listopada 2018 r.[2] w sprawie sprawozdań Komisji dotyczących Albanii za rok 2016 i 2018 oraz rezolucje z dnia 14 czerwca 2017 r.[3] i 29 listopada 2018 r.[4] w sprawie sprawozdań Komisji dotyczących Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii / Macedonii Północnej za rok 2016 i 2018,

 uwzględniając przystąpienie Albanii do NATO w 2009 r. oraz fakt, że Macedonia Północna jest obecnie na drodze do uzyskania statusu 30. członka NATO,

 uwzględniając wspólne pismo przewodniczących Donalda Tuska, Davida-Marii Sassolego i Jeana Claude’a Junckera oraz nowo wybranej przewodniczącej Ursuli von der Leyen z dnia 3 października 2019 r. w sprawie rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią,

 uwzględniając komunikat Komisji z dnia 16 października 2013 r. zatytułowany „Strategia rozszerzenia i najważniejsze wyzwania na lata 2013-2014” (COM(2013)0700),

 uwzględniając konkluzje prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Salonikach w dniach 19-20 czerwca 2003 r. dotyczące perspektywy przystąpienia państw Bałkanów Zachodnich do Unii Europejskiej,

 uwzględniając umowę końcową w sprawie rozstrzygnięcia rozbieżności opisanych w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 817 (1993) i 845 (1993), rozwiązania umowy przejściowej z 1995 r. i ustanowienia w dniu 17 czerwca 2018 r. partnerstwa strategicznego między Grecją a Byłą Jugosłowiańską Republiką Macedonii, znaną również jako porozumienie znad Prespy,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze fakt, że w 2003 r. Rada Europejska w Salonikach podkreśliła swoje poparcie dla przyszłej integracji krajów Bałkanów Zachodnich ze strukturami europejskimi i stwierdziła, że ich ostateczne członkostwo w Unii stanowi dla UE wysoki priorytet oraz że Bałkany będą integralną częścią zjednoczonej Europy;

B. mając na uwadze, że Rada Europejska postanowiła wrócić do kwestii rozszerzenia przed szczytem UE‑–Bałkany Zachodnie, który odbędzie się w maju 2020 r. w Zagrzebiu;

C. mając na uwadze, że decyzję o rozpoczęciu negocjacji z Macedonią Północną i Albanią odroczono już w czerwcu 2019 r;

D. mając na uwadze, że w Macedonii Północnej ogłoszono szybkie wybory w odpowiedzi na odroczenie decyzji o rozpoczęciu negocjacji z tym krajem;

1. wyraża głębokie rozczarowanie faktem, że UE nie osiągnęła porozumienia w sprawie otwarcia rozmów akcesyjnych z Macedonią Północną i Albanią, ponieważ oba te kraje poczyniły znaczne wysiłki w celu spełnienia wymogów UE dotyczących otwarcia negocjacji akcesyjnych, co oznacza także trudne i historyczne osiągnięcia, takie jak ratyfikacja porozumienia znad Prespy przez Północną Macedonię i przeprowadzenie reformy sądownictwa przez Albanię;

2. podkreśla, że taki brak decyzji ma szkodliwy wpływ na wiarygodność UE, ponieważ integracja kwalifikujących się krajów pomaga UE w utrzymaniu jej międzynarodowej roli i ochronie jej interesów, a postępy na drodze do przystąpienia do UE mają również wpływ transformacyjny na same kraje kandydujące; stwierdza ponadto, że polityka rozszerzenia UE jest najskuteczniejszym instrumentem polityki zagranicznej Unii i że jej stopniowa likwidacja może prowadzić do coraz bardziej niestabilnej sytuacji w bezpośrednim sąsiedztwie UE;

3. zauważa, że po rozpoczęciu procesu rozszerzenia nie można przeprowadzić reformy procesu rozszerzenia i że proces ten nie powinien utrudniać krajom – spełniającym wymogi – otwarcia negocjacji akcesyjnych; zauważa ponadto, że kraje kandydujące powinny być oceniane na podstawie ich własnych zasług i obiektywnych kryteriów, a nie na podstawie rozważań dotyczących polityki wewnętrznej w poszczególnych państwach członkowskich, oraz że to szybkość i jakość reform decyduje o harmonogramie przystąpienia do UE;

4. podkreśla, że niepowodzenie UE w rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych spowodowało, że w Macedonii Północnej przeprowadzono szybkie wybory, co doprowadziło do utraty wiarygodności przez tych, którzy poszli na kompromis; uważa, że z perspektywy stosunków dobrosąsiedzkich sytuacja ta stwarza negatywny obraz tych krajów kandydujących; stwierdza z zaniepokojeniem, że mogłoby to umożliwić innym podmiotom zagranicznym, których działania mogą być niezgodne z wartościami i interesami UE, mocniejsze zaangażowanie się w stosunki zarówno z Macedonią Północną, jak i Albanią;

5. podkreśla, że decyzja ta stanowi sygnał ostrzegawczy dla innych krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących z Bałkanów Zachodnich oraz stwarza możliwości wywierania wpływów przez różne strony;

6. ubolewa, że podjęta decyzja jest sprzeczna z wysiłkami podejmowanymi przez Parlament w ramach procesu rozszerzenia UE oraz ze strategią na rzecz Bałkanów Zachodnich;

7. wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie nie były w stanie podjąć jednomyślnej decyzji o rozpoczęciu negocjacji i wzywa państwa członkowskie do wykazania się odpowiedzialnością wobec Albanii i Macedonii Północnej oraz do podjęcia jednomyślnej pozytywnej decyzji o rozpoczęciu negocjacji, pamiętając jednocześnie o konsekwencjach braku działań, ponieważ niepodjęcie śmiałych decyzji podważa stabilność, przewidywalność i wiarygodność UE w oczach naszych partnerów;

8. uważa, że rozpoczynająca swoją kadencję Komisja powinna niezwłocznie dokonać podsumowania polityki rozszerzenia, uwzględniając skutki spowodowane niedawną decyzją Rady, podkreślając jednocześnie korzyści płynące z rozszerzenia zarówno dla krajów kandydujących, jak i dla państw członkowskich UE; uważa ponadto, że zgodnie z powyższym Komisja powinna ponownie ocenić i zmienić strategię na rzecz Bałkanów Zachodnich z lutego 2018 r;

9. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE oraz rządom i parlamentom Macedonii Północnej i Albanii.

 

[1] Dz.U. C 252 z 18.7.2018, s. 122.

[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0481.

[3] Dz.U. C 331 z 18.9.2018, s. 88.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0480.

Ostatnia aktualizacja: 23 października 2019Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności