Procedura : 2019/2876(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0179/2019

Teksty złożone :

B9-0179/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 26/11/2019 - 8.8
CRE 26/11/2019 - 8.8
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


<Date>{20/11/2019}20.11.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0179/2019</NoDocSe>
PDF 178kWORD 50k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie praw dziecka w związku z 30. rocznicą uchwalenia Konwencji ONZ o prawach dziecka</Titre>

<DocRef>(2019/2876(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Jaak Madison, Annalisa Tardino, Nicolaus Fest, Tom Vandendriessche, Nicolas Bay, Markus Buchheit, Guido Reil, Gunnar Beck, Joachim Kuhs, Christine Anderson</Depute>

<Commission>{ID}w imieniu grupy ID</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9‑0179/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie praw dziecka w związku z 30. rocznicą uchwalenia Konwencji ONZ o prawach dziecka

(2019/2876(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając Konwencję ONZ o prawach dziecka z 1989 r.,

 uwzględniając art. 24 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/93/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej[1],

 uwzględniając komentarz ogólny nr 14 (2013) Komitetu Praw Dziecka ONZ w sprawie prawa dziecka do tego, by stawiać zawsze na pierwszym miejscu jego dobro,

 uwzględniając oświadczenia Rady i Komisji w sprawie praw dziecka w związku z 30. rocznicą uchwalenia Konwencji ONZ o prawach dziecka,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że według art. 1 Konwencji ONZ o prawach dziecka „dziecko oznacza każdą istotę ludzką w wieku poniżej osiemnastu lat, chyba że zgodnie z prawem odnoszącym się do dziecka uzyska ono wcześniej pełnoletność”, oraz mając na uwadze, że preambuła potwierdza, iż dzieci wymagają szczególnej opieki i troski „w tym właściwej ochrony prawnej, zarówno przed, jak i po urodzeniu”;

B. mając na uwadze, że Konwencja ONZ o prawach dziecka jest jednym z najpowszechniej ratyfikowanych międzynarodowych traktatów o prawach człowieka, została ratyfikowana przez wszystkie państwa członkowskie i ustanawia jasne zobowiązania prawne w zakresie promowania, ochrony i przestrzegania praw każdego dziecka w ich jurysdykcjach;

C. mając na uwadze, że w UE żyje około 100 mln dzieci, co stanowi 20 % populacji; mając na uwadze, że dzieci stanowią około 40 % populacji w państwach rozwijających się;

D. mając na uwadze, że współczynnik płodności w UE wynosi 1,6 dziecka na kobietę czyli poniżej progu zastępowalności pokoleń, co przyczynia się do nadejścia surowej „zimy demograficznej”; mając na uwadze, że dzieci żyją w związku z tym pod presją, ponieważ są światełkiem nadziei dla przyszłości Europy;

E. mając na uwadze, że tracimy miliony europejskich dzieci w wyniku aborcji, która ma wielowymiarowy negatywny wpływ psychologiczny na wszystkich „pożądanych” braci i siostry oraz na rodziców, jak i szerzej na społeczeństwo;

F. mając na uwadze, że prawie co czwarta ofiara handlu ludźmi zarejestrowana w UE jest dzieckiem będącym przedmiotem handlu w UE, w tym w swoich własnych państwach członkowskich; mając na uwadze, że dziewczęta są nieporównanie częstszym celem i przedmiotem handlu w celach seksualnych[2]; mając na uwadze, że w niektórych przypadkach przemyt małoletnich migrantów może prowadzić do handlu ludźmi, ponieważ wykorzystywanie i nadużycia mogą rozpocząć się podczas tranzytu lub w miejscu przeznaczenia, nawet jeżeli początkowo wyrażono zgodę;

G. mając na uwadze, że seksualne wykorzystywanie dzieci i ich niegodziwe traktowanie w celach seksualnych w środowisku internetowym stanowi poważne naruszenie podstawowych praw dzieci i prowadzi do ogromnej traumy oraz długotrwałych szkodliwych konsekwencji, które mogą utrzymywać się u dzieci będących ofiarami przez długie lata również w dorosłości, oraz że jest to zjawisko stale się rozwijające; mając na uwadze, że nowe formy przestępczości, takie jak rozpowszechnianie treści pornograficznych umotywowane zemstą czy szantaż przy użyciu treści pornograficznych, są problemem, który coraz częściej pojawia się w internecie i powinien być rozwiązany przez państwa członkowskie za pomocą konkretnych środków; mając na uwadze, że w związku z powszechnym korzystaniem z internetu według najnowszych danych liczba obrazów przedstawiających treści pornograficzne z udziałem małoletniego w internecie wzrasta drastycznie, w niespotykanym dotąd tempie, a doniesienia mówią o ponad 45 milionach zdjęć i filmów wideo oznaczonych jako seksualne wykorzystywanie dzieci[3];

H. mając na uwadze, że edukacja jest jednym z najlepszych sposobów przekazywania wartości, takich jak pokój, zrozumienie godności ludzkiej i sprawiedliwości, poprzez metody kształcenia formalnego, pozaformalnego i nieformalnego w rodzinie i w szkołach państwowych oraz mając na uwadze, że główna odpowiedzialność za edukację dziecka spoczywa przede wszystkim na rodzicach;

Uwagi ogólne

1. jest zdania, że 30. rocznica uchwalenia Konwencji ONZ o prawach dziecka jest wyjątkową okazją do zapewnienia pełnego poszanowania tych praw w polityce i w praktyce oraz do podjęcia dodatkowych środków, aby zagwarantować poszanowanie praw każdego dziecka na całym świecie, zwłaszcza dzieci w najtrudniejszej sytuacji;

2. wzywa państwa członkowskie do realizacji praktycznych środków, które pozwolą dzieciom cieszyć się dzieciństwem bez odczuwania niepokoju z powodu sytuacji na świecie, konfliktów zbrojnych lub innych przerażających zdarzeń czy problemów ukazywanych w mediach;

Likwidacja wszelkich form przemocy wobec dzieci

3. potępia wszystkie formy przemocy wobec dzieci, w tym nadużycia fizyczne, seksualne i werbalne, cyberprzemoc, przymusowe małżeństwa, pracę dzieci, prostytucję, handel, przemyt migrantów, tortury, aborcję, inne nieludzkie i poniżające traktowanie i kary, zabójstwa honorowe, okaleczanie żeńskich narządów płciowych, wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy i żywe tarcze, deprywację, zaniedbywanie i nieprawidłowe odżywianie; jest zdania, że tradycji, kultury, ideologii politycznej i religii nie wolno nigdy wykorzystywać jako usprawiedliwienia przemocy wobec dzieci;

4. wzywa państwa członkowskie do podjęcia zdecydowanych działań w walce przeciwko wykorzystywaniu seksualnemu dzieci poprzez inwestowanie w środki profilaktyczne, tworzenie szczególnych strategii wymierzonych w potencjalnych sprawców oraz udzielanie efektywnego wsparcia ofiarom;

5. wzywa państwa członkowskie do pełnego wdrożenia dyrektywy 2011/93/UE oraz rezolucji PE z dnia 14 grudnia 2017 r. w sprawie wdrożenia tejże dyrektywy[4];

6. ubolewa nad wszelkimi formami przemocy wobec dziewcząt i wzywa państwa członkowskie i przywódców religijnych do działań kładących kres zawieraniu małżeństw przez dzieci i okaleczaniu żeńskich narządów płciowych;

Inwestowanie w dzieci

7. wzywa państwa członkowskie do inwestowania w polepszanie jakości życia rodzinnego poprzez zwalczanie negatywnych stereotypów na temat rodziców pozostających w domu oraz poprzez oferowanie zachęt podatkowych i innych zachęt finansowych, które pozwoliłyby rodzinom stawiać we własnym rytmie życie rodzinne ponad pracę;

8. zauważa, że przyszłość Europy zależy od naszej zdolności do posiadania dzieci; wzywa państwa członkowskie do promowania kultury prorodzinnej, której priorytetem jest finansowanie promocji rodziny biologicznej i która pozwala młodym parom na posiadanie wielu dzieci, tak by zapobiec spadkowi demograficznemu, oraz do zaprzestania kierowania zasobów na promowanie masowej migracji zastępczej i bezdzietnych związków osób tej samej płci;

9. podkreśla, że należy chronić podstawowe prawa dziecka na każdym etapie jego rozwoju; zauważa również, że kompleksowe podejście Komisji do praw i zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, które między 2014 r. a 2016 r. kosztowało 572 mln EUR, jest sprzeczne z Konwencją ONZ o prawach dziecka, której celem jest ochrona dziecka jeszcze przed jego narodzeniem; wzywa Komisję do zmiany polityki, nadania priorytetu prawom rodziców i inwestowanie tych kwot w rzeczywistą opiekę zdrowotną nad matkami;

Edukacja

10. podkreśla, że doskonałość i innowacyjność powinny być nadrzędnymi zasadami edukacji i szkolenia w erze cyfrowej;

11. uważa, że podstawowe prawo rodziców do wychowywania dzieci należy szanować we wszystkich formach współpracy między rodzicami, nauczycielami i władzami szkolnymi, a w szczególności w tych formach uczestnictwa, które mają umożliwiać rodzicom wypowiadanie się w sprawie prowadzenia szkół;

12. wzywa państwa członkowskie do inwestowania w polepszanie jakości standardów edukacji ogólnie, a w szczególności w języku urzędowym danego regionu, tak aby następnym pokoleniom przekazać w sposób celowy i dostępny nie tylko wiedzę, ale także dziedzictwo kulturowe;

13. podkreśla, że dzieci, które wychowują się w pełnej rodzinie z matką i ojcem[5], dużo częściej odnoszą sukcesy w szkołach, są szczęśliwsze i zdrowsze psychicznie i fizycznie, rzadziej zachowują się impulsywnie, potrzebują pomocy terapeutycznej czy leczenia psychiatrycznego oraz cierpią na depresję czy myśli samobójcze[6]; zauważa, że w dniu 21 września 2019 r. Francuska Akademia Medycyny wydała oficjalne oświadczenie, które potwierdza, że „każde dziecko ma prawo mieć ojca i matkę” zwłaszcza, że jest to „podstawowy element budujący osobowość dziecka”; zachęca w związku z tym do polityki, która propaguje rodzinę nuklearną jako najlepszą dla dobra dzieci;

Dzieci znajdujące się w trudnej sytuacji

14. podkreśla konieczność stanowczego zwalczania przez państwa członkowskie wszelkich form przemocy wobec dzieci oraz podstawowych przyczyn trudnej sytuacji dzieci, w tym rozbicia rodziny, oddzielenia dzieci od jednego rodzica lub obojga rodziców, migracji ekonomicznej, polegania na opiece do dzieci (w tym cyfrowej) oraz nadużywania środków odurzających i alkoholu;

15. zachęca państwa członkowskie do badań nad negatywnymi skutkami aborcji dla rodzin („zespół osoby ocalonej od aborcji”) i do podejmowania decyzji politycznych w tej sprawie, ponieważ istnieją dowody, że jest to główna przyczyna depresji wśród dzieci i dorosłych na świecie;

16. zachęca państwa członkowskie do przyjęcia polityki, w której równy podział obowiązków rodzicielskich jest rozwiązaniem standardowym w sytuacji traumy związanej z rozbiciem rodziny, a dyskryminacja ojców jest ścigana przez prawo, ponieważ obecnie miliony dzieci wychowuje się praktycznie bez ojców, którzy w rezultacie cierpią na depresję i myśli samobójcze;

17. wzywa państwa członkowskie do efektywnej walki z ubóstwem wśród dzieci;

 

°

° °

18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.

 

[1] Dz.U. L 335 z 17.12.2011, s. 1.

[4] Dz.U. C 369 z 11.10.2018, s. 96.

[5]Anderson, J. „The impact of family structure on the health of children: Effects of divorce”, The Linacre Quarterly, 81(4), 2014, s. 378-387.

[6] Regnerus, M., „How different are the adult children of parents who have same-sex relationships? Findings from the New Family Structures Study”, Social Science Research, 41(4), 2012, s. 752-770.

(http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0049089X12000610)

Ostatnia aktualizacja: 22 listopada 2019Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności