Procedura : 2019/2938(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0186/2019

Teksty złożone :

B9-0186/2019

Debaty :

Głosowanie :

PV 28/11/2019 - 8.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0081

<Date>{25/11/2019}25.11.2019</Date>
<NoDocSe>B9‑0186/2019</NoDocSe>
PDF 150kWORD 45k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie postępowań wszczętych przez Rosję przeciwko litewskim sędziom, prokuratorom i śledczym prowadzącym dochodzenie w sprawie tragicznych wydarzeń, do których doszło w Wilnie 13 stycznia 1991 r.</Titre>

<DocRef>(2019/2938(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Petras Auštrevičius, Abir Al‑Sahlani, Malik Azmani, Phil Bennion, Gilles Boyer, Jane Brophy, Sylvie Brunet, Jordi Cañas, Dita Charanzová, Olivier Chastel, Anna Júlia Donáth, Fredrick Federley, Barbara Ann Gibson, Klemen Grošelj, Christophe Grudler, Antony Hook, Ivars Ijabs, Ondřej Kovařík, Nathalie Loiseau, Jan‑Christoph Oetjen, Urmas Paet, Michal Šimečka, Susana Solís Pérez, Ramona Strugariu, Marie‑Pierre Vedrenne</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0182/2019

B9‑0186/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie postępowań wszczętych przez Rosję przeciwko litewskim sędziom, prokuratorom i śledczym prowadzącym dochodzenie w sprawie tragicznych wydarzeń, do których doszło w Wilnie 13 stycznia 1991 r.

(2019/2938(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Rosji i stosunków UE-Rosja,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że 27 marca 2019 r. Sąd Okręgowy w Wilnie wydał wyrok w sprawie dotyczącej wydarzeń z 13 stycznia, w której Dmitrij Jazow, były minister obrony Związku Radzieckiego, Władimir Uschopczik, były dowódca garnizonu wojsk radzieckich w Wilnie, Michaił Gołowatow, były dowódca sił specjalnych KGB, oraz 64 obywateli Rosji, Białorusi i Ukrainy uznani zostali za winnych zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości za udział w radzieckiej agresji w dniu 13 stycznia 1991 r. w Wilnie; mając na uwadze, że wyroki te zostały zaskarżone;

B. mając na uwadze, że postępowanie wobec oskarżonych – z wyjątkiem dwóch byłych oficerów radzieckich Jurija Mela i Giennadija Iwanowa – toczyło się in absentia; mając na uwadze, że oskarżonych skazano na kary do 14 lat pozbawienia wolności; mając na uwadze, że wyroki wydane wiosną 2019 r. dotyczą tragicznych wydarzeń po ogłoszeniu przez Litwę w dniu 11 marca 1990 r. deklaracji niepodległości i radzieckich prób zmuszenia Litwy do unieważnienia tej deklaracji, które podjęto jesienią 1990 r., wprowadzając blokadę ekonomiczną, i których kulminacją były brutalne działania w styczniu 1991 r mające na celu obalenie rządu litewskiego;

C. mając na uwadze, że w wydarzeniach tych śmierć poniosło 14 osób cywilnych, a ponad 800 zostało rannych, w większości przypadków, gdy próbowali pokojowo bronić wieży telewizyjnej w Wilnie; mając na uwadze, że wrogie działania sił bezpieczeństwa Związku Radzieckiego trwały do sierpniowego zamachu stanu w Moskwie w dniu 23 sierpnia 1991 r.;

D. mając na uwadze, że litewskie starania, by przeprowadzić dochodzenie i postawić podejrzanych przed sądem, stanowiły długotrwały proces, hamowany przez odmowę współpracy ze strony władz rosyjskich i białoruskich, które albo ignorowały, albo odrzucały wnioski Litwy o pomoc prawną, a ostatnia częściowa odpowiedź na wniosek pochodzi z 2008 r.;

E. mając na uwadze, że początkowa reakcja Rosji na orzeczenie sądu była negatywna – rosyjska Duma Państwowa uznała proces za „umotywowany politycznie” i „próbę pisania historii na nowo”, a rosyjskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zapowiedziało, że „nie pozostawi tego bez odpowiedzi”;

F. mając na uwadze, że od lipca 2018 r. do kwietnia 2019 r. komisja śledcza Federacji Rosyjskiej wszczęła kilka postępowań karnych przeciwko litewskim sędziom, prokuratorom i śledczym prowadzącym dochodzenie lub orzekającym w sprawie wydarzeń z 13 stycznia, na podstawie art. 299 i 305 kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej, które przewidują odpowiedzialność karną za „świadome pociągnięcie do odpowiedzialności karnej niewinnej osoby” oraz za „świadome wydanie przez sędziego (sędziów) niesprawiedliwego wyroku, decyzji lub innego aktu sądowego”;

1. zauważa, że działania władz Federacji Rosyjskiej wobec litewskich sędziów i prokuratorów naruszają podstawowe wartości prawne, a mianowicie niezawisłość funkcjonariuszy sądów i prokuratury, a także zasadę mówiącą, że prawa człowieka i wolności można ograniczyć zgodnie z prawem jedynie do celów, do których ograniczenia takie narzuca prawo międzynarodowe;

2. solidaryzuje się z litewskimi urzędnikami i sędziami postawionymi w stan oskarżenia w tej sprawie przez Rosję, a także ze staraniami rządu litewskiego, by zwrócić uwagę na tę sprawę oraz ograniczyć szkody i zagrożenia, na jakie narażone są osoby niesłusznie oskarżone przez władze rosyjskie;

3. wzywa władze rosyjskie, aby wycofały te zarzuty i powstrzymały się od prób uzyskania międzynarodowych nakazów aresztowania w tej sprawie, czy to za pośrednictwem Interpolu, czy na szczeblu dwustronnym; potępia działania władz rosyjskich, uznając je za bezprawne i sprzeczne z zasadami praworządności;

4. apeluje do Wiceprzewodniczącego Komisji / Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz do Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych o dopilnowanie, by sprawy te były w pełni znane wszystkim państwom członkowskim i by zostały poruszone na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych, a także by władze rosyjskie w pełni zdawały sobie sprawę z jedności i solidarności Unii Europejskiej w tej sprawie, podobnie jak w innych powiązanych sprawach;

5. oczekuje, że wszystkie instytucje UE i wszystkie państwa członkowskie będą poruszać tę sprawę w kontaktach z władzami rosyjskimi;

6. wzywa Komisję Kontroli Akt Interpolu, odpowiedzialną za zapobieganie nieprawidłowemu wykorzystywaniu nakazów aresztowania o charakterze politycznym, aby zwracała baczną uwagę na wszelkie wnioski o wydanie międzynarodowego nakazu aresztowania oskarżonych funkcjonariuszy z Litwy;

7. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Wiceprzewodniczącemu Komisji / Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, prezydentowi, rządowi i Dumie Państwowej Federacji Rosyjskiej oraz Europolowi i Interpolowi.

 

Ostatnia aktualizacja: 27 listopada 2019Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności