Procedura : 2019/2945(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0246/2019

Teksty złożone :

B9-0246/2019

Debaty :

PV 18/12/2019 - 19
CRE 18/12/2019 - 19

Głosowanie :

PV 19/12/2019 - 6.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2019)0110

<Date>{16/12/2019}16.12.2019</Date>
<NoDocSe>B9-0246/2019</NoDocSe>
PDF 158kWORD 52k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji/wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji Ujgurów w Chinach (wyciek dokumentów China Cables)</Titre>

<DocRef>(2019/2945(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Kati Piri, Evelyne Gebhardt, Isabel Santos, Raphaël Glucksmann</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0246/2019

B9-0246/2019

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji Ujgurów w Chinach (wyciek dokumentów China Cables)

(2019/2945(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Chinach, zwłaszcza rezolucję z dnia 18 kwietnia 2019 r. w sprawie Chin, w szczególności sytuacji mniejszości religijnych i etnicznych[1], rezolucję z dnia 4 października 2018 r. w sprawie masowych arbitralnych zatrzymań Ujgurów i Kazachów w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur[2], rezolucję z dnia 12 września 2018 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Chinami[3] oraz rezolucję z dnia 15 grudnia 2016 r. w sprawie tybetańskiej akademii buddyjskiej Larung Gar i Ilhama Tohtiego[4],

 uwzględniając decyzję Konferencji Przewodniczących o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa za 2019 r. Ilhamowi Tohtiemu, ujgurskiemu ekonomiście walczącemu o prawa mniejszości ujgurskiej w Chinach,

 uwzględniając wspólne oświadczenie z 21. szczytu UE-Chiny, który odbył się 9 kwietnia 2019 r.,

 uwzględniając 37. rundę dialogu UE-Chiny na temat praw człowieka, która odbyła się w dniach 1–2 kwietnia 2019 r. w Brukseli,

 uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wysokiego przedstawiciela unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 12 marca 2019 r. pt. „UE-Chiny – perspektywa strategiczna” (JOIN(2019)0005),

 uwzględniając pkt 4 oświadczeń ustnych UE wydanych na 39. sesji Rady Praw Człowieka ONZ w dniu 18 września 2018 r., a także oświadczenia Zjednoczonego Królestwa, Niemiec, Francji, Finlandii i Kanady, w których wyrażono zaniepokojenie arbitralnymi zatrzymaniami Ujgurów w obozach „reedukacyjnych” w Sinciang,

 uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie przypadków łamania i naruszania praw człowieka w Sinciang wydane 29 października 2019 r. przez stałego przedstawiciela Zjednoczonego Królestwa przy ONZ w imieniu 23 państw, w tym 14 państw członkowskich UE, przed Komitetem ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej,

 uwzględniając art. 36 konstytucji Chińskiej Republiki Ludowej gwarantujący wszystkim obywatelom prawo do wolności wyznania oraz jej art. 4, w którym zapisano prawa mniejszościowych grup etnicznych,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 16 grudnia 1966 r., który Chiny podpisały w 1998 r., lecz którego nigdy nie ratyfikowały,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

 uwzględniając uwagi końcowe zawarte w sprawozdaniu na temat Chin opracowanym przez Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że propagowanie praw człowieka, demokracji i praworządności oraz przestrzeganie ich powinny pozostać centralnym elementem długofalowego partnerstwa UE i Chin, zgodnie ze zobowiązaniem UE do obrony tych wartości w jej działaniach zewnętrznych oraz w związku z faktem, że Chiny wyrażają zainteresowanie przestrzeganiem ich we własnym rozwoju i we współpracy międzynarodowej;

B. mając na uwadze, że sytuacja w Sinciang, gdzie mieszka ponad 10 mln muzułmańskich Ujgurów i Kazachów, szybko pogorszyła się w ciągu ostatnich kilku lat, gdyż bezwzględna kontrola nad Sinciang była najwyższym priorytetem, podsycanym zagrożeniem dla stabilności i bezpieczeństwa, jakie rzekomo stanowią Ujgurzy dla Sinciang, oraz strategicznym położeniem Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur dla inicjatywy „Jeden pas i jeden szlak”;

C. mając na uwadze, że dostępne są wiarygodne informacje sugerujące, że wobec Ujgurów i innych głównie muzułmańskich mniejszości etnicznych w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur stosuje się arbitralne zatrzymania, tortury, jawne ograniczenia praktyk religijnych i kultury oraz system nadzoru cyfrowego tak wszechobecny, że monitorowany jest każdy aspekt życia codziennego – za pośrednictwem kamer do rozpoznawania twarzy, skanerów telefonów komórkowych, gromadzenia DNA oraz szeroko zakrojonej i natrętnej obecności policji;

D. mając na uwadze, że władze Chin rozpoczęły w 2014 r. kampanię „mocnego uderzenia przeciwko brutalnemu terroryzmowi” pod pretekstem walki z zakrojonymi na szeroką skalę i mającymi międzynarodowe powiązania zagrożeniami terrorystycznymi, aby uzasadnić wszechobecne restrykcje wobec mniejszości etnicznych w Sinciang i rażące przypadki łamania praw człowieka tych mniejszości;

E. mając na uwadze, że istnieją wiarygodne doniesienia o tym, iż co najmniej setki tysięcy osób (a być może nawet ponad milion) są lub były osadzone w tzw. ośrodkach „reedukacji politycznej”, co stanowi dzisiaj największe masowe uwięzienie mniejszości etnicznej na świecie; mając na uwadze, że istnieją doniesienia o tym, iż małe dzieci wysłano do państwowych sierocińców, nawet gdy jedno z ich rodziców zatrzymano w obozie internowania;

F. mając na uwadze, że publikacja doniesień zawartych w dokumentach China Cables rzuciła światło na niespotykane dotąd dowody na to, że przygotowania do represyjnych działań wobec Ujgurów, Kazachów i innych mniejszości zapowiedziano w serii przemówień wygłoszonych przy drzwiach zamkniętych przez prezydenta Xi Jinpinga do urzędników podczas wizyty w Sinciang w kwietniu 2014 r.;

G. mając na uwadze, że zatrzymania i prześladowania Ujgurów i innych mniejszości muzułmańskich w Sinciang zmusiły wiele osób do zaprzestania komunikowania się z rodziną i znajomymi za granicą, w tym w Europie, z obawy przed odwetem ze strony władz;

H. mając na uwadze, że przepisy dotyczące kwestii religijnych, które weszły w życie w lutym 2018 r., ograniczają działalność grup religijnych i zmuszają je do większego dostosowania się do polityki partyjnej; mając na uwadze, że nowe przepisy stanowią zagrożenie dla osób powiązanych ze wspólnotami religijnymi, które nie posiadają statusu prawnego w kraju; mając na uwadze, że wspólnoty religijne spotykają się z coraz większymi represjami w Chinach;

I. mając na uwadze, że w sierpniu 2018 r. Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej zarzucił rządowi Chińskiej Republiki Ludowej nadużycia w regionie Sinciang, w tym utworzenie masowych arbitralnych obozów detencyjnych; mając na uwadze, że we wrześniu 2018 r. wysoka komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet odnotowała w swoim pierwszym przemówieniu w tej roli „głęboko niepokojące doniesienia o masowych arbitralnych zatrzymaniach Ujgurów i innych społeczności muzułmańskich w tzw. obozach reedukacji w całej prowincji Sinciang”;

J. mając na uwadze, że obozy internowania w Sinciang szybko rozrosły się po tym, jak w sierpniu 2016 r. na gubernatora regionu mianowano Chena Quanguo;

K. mając na uwadze, że wspólnoty chińskich mniejszości zamieszkałe w UE są nękane i prześladowane przez władze chińskie lub ich pełnomocników;

L. mając na uwadze, że w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat Chiny poczyniły postępy w realizacji praw gospodarczych i społecznych, czego przejawem jest podźwignięcie 700 milionów osób z ubóstwa, lecz zdecydowanie nie gwarantują podstawowych międzynarodowych standardów praw człowieka ani podstawowych wolności;

M. mając na uwadze, że 4 grudnia 2019 r. Kongres USA przyjął akt o ochronie praw człowieka Ujgurów, w którym zobowiązuje amerykański rząd federalny do podjęcia natychmiastowych działań na rzecz ochrony praw człowieka i sankcjonowania działań władz chińskich w prowincji Sinciang, jednocześnie chroniąc Ujgurów mieszkających w USA przed nękaniem i prześladowaniem ze strony Chin;

N. mając na uwadze, że w strategicznych ramach dotyczących praw człowieka i demokracji Unia zadeklarowała, że zwiększy wysiłki na rzecz propagowania praw człowieka, demokracji i praworządności we wszystkich aspektach swoich działań zewnętrznych oraz że prawa człowieka będą dla niej centralnym elementem stosunków ze wszystkimi państwami trzecimi, również z jej partnerami strategicznymi;

1. zdecydowanie potępia wysłanie setek tysięcy Ujgurów i Kazachów do „obozów reedukacji politycznej” na podstawie analizy danych zebranych przez system policyjnej prewencji, w tym z powodu podróży za granicę lub uznania za osobę nadmiernie pobożną; podkreśla, że w świetle międzynarodowych ram prawnych każdy rodzaj zatrzymania, gdy stosuje się go z naruszeniem podstawowych praw międzynarodowych, prześladowanie określonych osób lub grup ze względów etnicznych, kulturowych lub religijnych i inne nieludzkie traktowanie powodujące głębokie cierpienie lub poważne obrażenia, gdy dopuszcza się do niego w ramach powszechnego lub systematycznego ataku na ludność cywilną, są niemożliwe do zaakceptowania;

2. wzywa władze Chin, aby natychmiast i bezwarunkowo uwolniły ujgurskiego uczonego Ilhama Tohtiego, oraz by w międzyczasie zapewniły mu regularny, nieograniczony dostęp do rodziny i wybranych przez niego prawników, a także dopilnowały, aby nie był poddawany torturom ani innemu złemu traktowaniu; apeluje o przeprowadzenie natychmiastowego, skutecznego i bezstronnego dochodzenia w sprawie domniemanego torturowania Ilhama Tohtiego oraz o postawienie osób odpowiedzialnych przed sądem;

3. wzywa władze chińskie w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, aby przekazały informacje na temat miejsca przebywania i stanu zdrowia osób zatrzymanych oraz by niezwłocznie uwolniły je, jeżeli nie istnieją dowody na prowadzenie przez nich rzeczywistej działalności przestępczej; wzywa władze chińskie, aby natychmiast zaprzestały praktyki arbitralnego zatrzymywania – bez przedstawienia zarzutów, bez procesu sądowego ani wyroku skazującego za przestępstwo – członków mniejszości ujgurskiej i kazachskiej oraz Tybetańczyków, aby zamknęły wszystkie obozy i więzienia oraz by natychmiast i bezwarunkowo zwolniły przetrzymywane osoby; ponownie wzywa władze chińskie, aby umożliwiły dziennikarzom i obserwatorom międzynarodowym, w tym Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz osobom upoważnionym w ramach specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ, swobodny, znaczący i nieskrępowany dostęp do prowincji Sinciang;

4. wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami o prześladowaniach Ujgurów za granicą przez władze chińskie, których celem jest przymuszenie ich do działania w charakterze informatorów przeciwko innym Ujgurom, powrotu do Sinciangu lub milczenia na temat sytuacji w tej prowincji – nieraz poprzez przetrzymywanie członków ich rodzin; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie UE do pilnego zbadania tych doniesień, zapewnienia ochrony członków diaspory z Sinciangu i przyspieszenia rozpatrywania wniosków o azyl od Ujgurów i innych turkijskich muzułmanów; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Niemiec i Szwecji o zawieszeniu powrotu wszystkich etnicznych Ujgurów, Kazachów i innych turkijskich muzułmanów do Chin ze względu na ryzyko arbitralnego zatrzymania, tortur lub innego rodzaju złego traktowania;

5. zauważa z niepokojem, że zasadnicze znaczenie „trwałej stabilizacji” w regionie Sinciangu dla powodzenia inicjatywy „Jeden pas i jeden szlak” spowodowało wzmocnienie długoterminowych strategii kontroli wspieranych różnorodnymi innowacyjnymi technologiami i szybko rosnącymi wydatkami na bezpieczeństwo wewnętrzne oraz wykorzystywanie środków zwalczania terroryzmu do uznawania sprzeciwu za przestępstwo a dysydentów za przestępców przez zastosowanie szerokiej definicji terroryzmu; wyraża zaniepokojenie wdrażaniem przez Chiny środków mających zapewnić „kompleksowy nadzór” nad Sinciangiem, takich jak instalowanie systemu elektronicznego nadzoru „Skynet” na obszarach dużych metropolii i lokalizatorów GPS we wszystkich pojazdach silnikowych, stosowanie skanerów do rozpoznawania twarzy na przejściach granicznych, dworcach kolejowych i stacjach benzynowych oraz kampanię pobierania krwi przez policję Sinciangu w celu powiększenia chińskiej bazy danych DNA; wyraża dalsze zaniepokojenie faktem, że Chiny eksportują takie technologie do autorytarnych reżimów na całym świecie;

6. wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami o możliwym wykorzystywaniu pracy przymusowej osób osadzonych w obozach dla internowanych w łańcuchu dostaw przedsiębiorstw UE prowadzących działalność gospodarczą w Sinciangu oraz doniesieniami o współpracy z instytucjami chińskimi zaangażowanymi w masowy nadzór lub zatrzymywanie członków ludności ujgurskiej; wzywa podmioty z sektora prywatnego, by oceniły swoje zaangażowanie w regionie Sinciang i zakończyły stosunki handlowe, w przypadku gdy okaże się, że bezpośrednio lub pośrednio naruszają one prawa człowieka;

7. wzywa władze chińskie, aby natychmiast i bezwarunkowo uwolniły wszystkich obrońców praw człowieka, działaczy, prawników, dziennikarzy oraz wnioskodawców petycji, którzy zostali zatrzymani za działalność na rzecz praw człowieka, oraz aby zaprzestały stosowanych wobec nich represji, które przybrały formę zatrzymywania, nękania sądowego i zastraszania; podkreśla ponadto, że władze chińskie muszą zapewnić, aby wszystkie osoby przetrzymywane bez prawa kontaktu mogły niezwłocznie nawiązać kontakt z rodziną i prawnikami, oraz że warunki, w jakich przebywają wszystkie osoby zatrzymane, muszą spełniać normy określone w „Zbiorze zasad mających na celu ochronę wszystkich osób poddanych jakiejkolwiek formie aresztowania bądź uwięzienia ”, przyjętym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w rezolucji nr 43/173 z dnia 9 grudnia 1988 r., w tym normy w zakresie dostępu do opieki medycznej;

8. wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie do podjęcia wszelkich niezbędnych środków w celu przekonania rządu chińskiego do zamknięcia obozów i położenia kresu wszelkim przypadkom łamania praw człowieka w Sinciangu; wzywa UE i jej państwa członkowskie, aby przy każdej okazji i na najwyższym szczeblu powtarzały to przesłanie rządowi chińskiemu; wyraża ubolewanie, że przyjęte podejście i narzędzia stosowane dotychczas przez UE nie przyniosły namacalnych postępów w zakresie praw człowieka w Chinach, których przestrzeganie jedynie się pogorszyło w ciągu ostatniej dekady; wzywa nową Komisję do opracowania i wdrożenia całościowej strategii UE w celu zapewnienia rzeczywistych postępów w dziedzinie praw człowieka w Chinach;

9. podkreśla fakt, że we wspólnym oświadczeniu wydanym po 21. szczycie UE-Chiny UE i Chiny potwierdziły, że wszystkie prawa człowieka są powszechne, niepodzielne, współzależne i wzajemnie powiązane;

10. wzywa UE, jej państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do działania na rzecz wprowadzenia odpowiednich mechanizmów kontroli eksportu, aby uniemożliwić Chinom dostęp do technologii wykorzystywanych do naruszania praw podstawowych;

11. przypomina o znaczeniu dalszego podnoszenia przez UE kwestii łamania praw człowieka w Chinach, a w szczególności w przypadku mniejszości w Tybecie i Sinciangu – których podstawowe wolności i prawa są od dawna ograniczane przez władze chińskie – w każdym dialogu politycznym i dialogu na temat praw człowieka z władzami chińskimi, zgodnie ze zobowiązaniem UE do propagowania silnego, jasnego i jednolitego głosu w jej podejściu do tego kraju; przypomina, że w trwającym procesie reform i rosnącym zaangażowaniu na arenie międzynarodowej Chiny włączyły się w międzynarodowe ramy dotyczące praw człowieka, podpisując szereg międzynarodowych traktatów dotyczących praw człowieka; wzywa zatem do nawiązania dialogu z Chinami, aby zachęcić je do wypełnienia tych zobowiązań; podkreśla ponadto szczególną potrzebę kontynuowania przez władze chińskie wdrażania reform krajowych niezbędnych do ratyfikacji Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., podpisanego przez Chiny w 1998 r.;

12. zachęca do korzystania z pełnego zakresu instrumentów, w tym ukierunkowanych sankcji, jeżeli zostaną one uznane za właściwe i skuteczne, przeciwko chińskim urzędnikom odpowiedzialnym za opracowanie i wdrożenie polityki masowego przetrzymywania Ujgurów i innych tureckich muzułmanów w Sinciangu oraz za zorganizowanie poważnych represji wobec wolności wyznania, swobody przemieszczania się i innych podstawowych praw w regionie;

13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej.

 

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0422.

[2] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0377.

[3] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0343.

[4] Dz.U. C 238 z 6.7.2018, s. 108.

Ostatnia aktualizacja: 18 grudnia 2019Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności