PROJEKT REZOLUCJI w sprawie sytuacji Ujgurów w Chinach (wyciek dokumentów China Cables)
16.12.2019 - (2019/2945(RSP))
zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu
Phil Bennion, Abir Al‑Sahlani, Petras Auštrevičius, Malik Azmani, José Ramón Bauzá Díaz, Izaskun Bilbao Barandica, Gilles Boyer, Sylvie Brunet, Olivier Chastel, Katalin Cseh, Jérémy Decerle, Anna Júlia Donáth, Engin Eroglu, Klemen Grošelj, Christophe Grudler, Bernard Guetta, Antony Hook, Ivars Ijabs, Ondřej Kovařík, Ilhan Kyuchyuk, Ulrike Müller, Javier Nart, Jan‑Christoph Oetjen, Dragoş Pîslaru, Frédérique Ries, María Soraya Rodríguez Ramos, Monica Semedo, Susana Solís Pérez, Ramona Strugariu, Irène Tolleret, Yana Toom, Hilde Vautmans, Marie‑Pierre Vedrenne, Chrysoula Zacharopoulou
w imieniu grupy Renew
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0246/2019
B9‑0249/2019
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji Ujgurów w Chinach (wyciek dokumentów China Cables)
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji w Chinach, szczególnie z 26 listopada 2009 r. w sprawie Chin: prawa mniejszości a stosowanie kary śmierci[1], z 10 marca 2011 r. w sprawie sytuacji i dziedzictwa kulturowego w Kaszgarze (Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur w Chinach)[2], z 15 grudnia 2016 r. w sprawie tybetańskiej akademii buddyjskiej Larung Gar i Ilhama Tohtiego[3], z 12 września 2018 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Chinami[4], z 4 października 2018 r. w sprawie masowych arbitralnych zatrzymań Ujgurów i Kazachów w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur[5], a także z 18 kwietnia 2019 r. w sprawie Chin, w szczególności sytuacji mniejszości religijnych i etnicznych[6],
– uwzględniając Wytyczne UE w sprawie propagowania i ochrony wolności religii lub przekonań, przyjęte przez Radę 24 czerwca 2013 r.,
– uwzględniając wspólne oświadczenie z 21. szczytu UE-Chiny, który odbył się 9 kwietnia 2019 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 16 grudnia 1966 r., który Chiny podpisały w 1998 r., lecz nie ratyfikowały,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając uwagi końcowe zawarte w sprawozdaniu na temat Chin Komitetu ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej,
– uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w dokumentach chińskiego rządu, które wyciekły w listopadzie 2019 r., po raz pierwszy szczegółowo opisano systematyczne pranie mózgu, któremu Chiny poddają setki tysięcy muzułmanów przetrzymywanych w sieci ściśle strzeżonych obozów karnych; mając na uwadze, że rząd chiński konsekwentnie utrzymuje, iż obozy oferują edukację i szkolenie na zasadzie dobrowolności; mając na uwadze, że ujawnione dokumenty zawierają instrukcje prowadzenia obozów jako ściśle strzeżonych więzień, w których panuje surowa dyscyplina, stosuje się kary i z których nie ma możliwości ucieczki;
B. mając na uwadze, że od czasu objęcia władzy przez prezydenta Xi Jinpinga w marcu 2013 r. sytuacja w zakresie praw człowieka w Chinach stale się pogarsza; mając na uwadze, że rząd z coraz większą wrogością traktuje przejawy pokojowego sprzeciwu, wolność słowa i wyznania oraz praworządność; mając na uwadze, że władze chińskie zatrzymały i skazały setki obrońców praw człowieka, prawników i dziennikarzy;
C. mając na uwadze, że władze chińskie prowadzą coraz intensywniejszą kampanię masowego internowania, natarczywej inwigilacji, indoktrynacji politycznej i przymusowej asymilacji kulturowej;
D. mając na uwadze, że represje nasiliły się od czasu wejścia w życie 1 lutego 2018 r. nowych regulacji dotyczących spraw religijnych, przyjętych na szczeblu rządu regionalnego; mając na uwadze, że według tych przepisów publiczne lub nawet prywatne manifestowanie przynależności religijnej i kulturowej może być uznane za ekstremizm; mając na uwadze, że liczba więźniów religijnych w Chinach należy do najwyższych na świecie;
E. mając na uwadze, że sytuacja w regionie Sinciang, który zamieszkuje dziesięć milionów muzułmańskich Ujgurów, gwałtownie się pogorszyła, odkąd władze chińskie uznały stabilność i kontrolę nad regionem Sinciang za najwyższy priorytet; mając na uwadze, że pojawiły się informacje sugerujące, iż system obozów działający w Sinciangu rozprzestrzenia się na inne części Chin;
F. mając na uwadze, że stworzono zaawansowaną sieć agresywnej inwigilacji cyfrowej, obejmującą technologię rozpoznawania twarzy i gromadzenie danych;
G. mając na uwadze, że rząd Chin odrzucił szereg wniosków o wysłanie niezależnych śledczych do Sinciangu;
H. mając na uwadze, że gubernator Sinciangu Szohrat Zakir stwierdził w grudniu 2019 r., że wszystkie z 1,5 miliona osób przebywających w obozach reedukacyjnych i obozach internowania „wróciły do społeczeństwa”, nie przedstawił jednak na to żadnych dowodów;
1. jest głęboko zaniepokojony z powodu coraz bardziej represyjnej polityki wobec Ujgurów i innych muzułmańskich mniejszości etnicznych, nakładającej dodatkowe ograniczenia na konstytucyjne gwarancje prawa do swobodnej ekspresji kulturowej i wolności religii, wolności słowa i wypowiedzi oraz pokojowych zgromadzeń i zrzeszania się; domaga się, aby władze respektowały te podstawowe wolności;
2. nalega na rząd chiński, aby natychmiast zaprzestał praktyki arbitralnego zatrzymywania – bez przedstawienia zarzutów, bez procesu sądowego i wyroku skazującego za przestępstwo, aby zamknął wszystkie obozy i ośrodki przetrzymywania oraz natychmiast i bezwarunkowo zwolnił przetrzymywane osoby; nalega, aby przed wydaniem jakichkolwiek innych oświadczeń dotyczących zwolnienia więźniów podano do wiadomości publicznej niepodważalne dowody na poparcie tego twierdzenia;
3. nalega, aby rząd chiński niezwłocznie opublikował listę wszystkich przetrzymywanych osób i wszystkich osób, które zwolniono; wzywa rząd chiński, aby przekazał rodzinom pełne dane osób zaginionych w regionie Sinciang;
4. apeluje o natychmiastowe zwolnienie arbitralnie zatrzymanych osób i więźniów sumienia, w tym osób praktykujących Falun Gong, oraz o położenie kresu wymuszonym zaginięciom, i domaga się, aby wszystkie zatrzymane osoby miały możliwość wyboru swojego przedstawiciela prawnego i kontaktu z rodziną oraz miały dostęp do pomocy medycznej, a także aby ich sprawy zostały zbadane;
5. wzywa władze Chin, by stały na straży prawa do używania języka, wolności kultury i religii oraz innych podstawowych wolności Ujgurów;
6. wzywa władze chińskie, aby umożliwiły przedstawicielom niezależnych mediów i obserwatorom międzynarodowym, w tym Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz osobom upoważnionym w ramach specjalnych procedur oenzetowskiej Rady Praw Człowieka, swobodny, znaczący i nieskrępowany dostęp do Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur; uważa, że podczas następnej sesji Rady Praw Człowieka ONZ UE i państwa członkowskie powinny odegrać wiodącą rolę w sprawie rezolucji ustanawiającej misję wyjaśniającą w regionie Sinciang;
7. nalega na Chiny, aby ratyfikowały Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych;
8. wyraża rozczarowanie, że 37. runda dialogu UE-Chiny na temat praw człowieka nie przyniosła żadnych znaczących rezultatów; ubolewa ponadto, że 2 kwietnia 2019 r. delegacja chińska nie wzięła udziału w kontynuacji dialogu, który przewidywał wymianę poglądów z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego;
9. wzywa wiceprzewodniczącego/wysokiego przedstawiciela, ESDZ i państwa członkowskie, aby intensywniej monitorowali niepokojący rozwój sytuacji w zakresie praw człowieka w Sinciangu, w tym nasilone represje i inwigilację ze strony rządu, a także aby wypowiadali się zarówno prywatnie, jak i publicznie przeciwko naruszaniu praw człowieka w Chinach; wzywa wiceprzewodniczącego/wysokiego przedstawiciela, aby domagał się niezależnego dochodzenia w sprawie skali i charakteru systemu obozów internowania oraz licznych zarzutów poważnych i systematycznych naruszeń praw człowieka;
10. wzywa Radę, aby rozważyła nałożenie ukierunkowanych sankcji i zamrożenie aktywów wobec urzędników i podmiotów odpowiedzialnych za represje w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur;
11. nalega, aby UE, jej państwa członkowskie i społeczność międzynarodowa wstrzymały wszelki eksport i transfer technologii towarów i usług, które Chiny wykorzystują do rozszerzania i usprawniania aparatu cyberinwigilacji i tworzenia profili prognostycznych; uważa, że UE i jej państwa członkowskie powinny zachęcać przedsiębiorstwa europejskie do kontroli łańcuchów dostaw w celu upewnienia się, że przedsiębiorstwa te nie są zamieszane w proceder pracy przymusowej i nie są współwinne aktów represji wymierzonych w Ujgurów;
12. nalega na państwa członkowskie UE, aby podjęły konkretne działania w celu ochrony mieszkańców i obywateli Sinciangu przebywających w innych krajach przed nękaniem i zastraszaniem przez rząd chiński oraz aby zadbały o to, żeby prawa i wolności mieszkańców i obywateli państw członkowskich UE nie były naruszane przez obce mocarstwo;
13. zwraca uwagę na brak równowagi między UE a Chinami pod względem dostępu i wolności prasy; wzywa Chiny do zapewnienia mediom unijnym takich samych praw i dostępu, z jakich korzystają chińskie media w państwach członkowskich UE;
14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącemu Komisji/wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej.
- [1] Dz.U. CE 285 z 21.10.2010, s. 80.
- [2] Dz.U. CE 199 z 7.7.2012, s. 185.
- [3] Dz.U. C 238 z 6.7.2018, s. 108.
- [4] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0343.
- [5] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0377.
- [6] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0422.