Διαδικασία : 2019/2824(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B9-0035/2020

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B9-0035/2020

Συζήτηση :

PV 15/01/2020 - 19
CRE 15/01/2020 - 19

Ψηφοφορία :

PV 16/01/2020 - 6.5
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P9_TA(2020)0015

<Date>{09/01/2020}9.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0035/2020</NoDocSe>
PDF 243kWORD 67k

<TitreType>ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ</TitreType>

<TitreSuite>εν συνεχεία δήλωσης της Επιτροπής</TitreSuite>

<TitreRecueil>σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού</TitreRecueil>


<Titre>σχετικά με τη 15η σύνοδο της Διάσκεψης των μερών (COP15) της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα</Titre>

<DocRef>(2019/2824(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Pascal Canfin</Depute>

<Commission>{ENVI}εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων</Commission>

<Depute>Agnès Evren</Depute>

<Commission>{PPE}εξ ονόματος της Ομάδας PPE</Commission>

<Depute>César Luena</Depute>

<Commission>{S&D}εξ ονόματος της Ομάδας S&D</Commission>

<Depute>María Soraya Rodríguez Ramos</Depute>

<Commission>{Renew}εξ ονόματος της Ομάδας Renew</Commission>

<Depute>Ville Niinistö</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE</Commission>

<Depute>Alexandr Vondra</Depute>

<Commission>{ECR}εξ ονόματος της Ομάδας ECR</Commission>

<Depute>Silvia Modig</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL</Commission>

</RepeatBlock-By>

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

B9‑0035/2020

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη 15η σύνοδο της Διάσκεψης των μερών (COP15) της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα

(2019/2824(RSP))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την ενδιάμεση αναθεώρηση της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα και το ψήφισμά του, της 2ας Φεβρουαρίου 2016, σχετικά με την ενδιάμεση αναθεώρηση της Στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα[1],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 15ης Νοεμβρίου 2017, σχετικά με το σχέδιο δράσης για τη φύση, τον άνθρωπο και την οικονομία[2],

 έχοντας υπόψη το ψήφισμά του, της 25ης Οκτωβρίου 2018, σχετικά με τη 14η σύνοδο της Διάσκεψης των μερών της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα (COP14)[3],

 έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής, της 20ής Μαΐου 2015, με τίτλο «Η κατάσταση της φύσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Έκθεση σχετικά με την κατάσταση και τις τάσεις των τύπων οικοτόπων και των ειδών που καλύπτονται από την οδηγία για τους οικοτόπους και την οδηγία για τα πτηνά όσον αφορά την περίοδο 2007-2012 σύμφωνα με το άρθρο 17 της οδηγίας για τους οικοτόπους και το άρθρο 12 της οδηγίας για τα πτηνά» (COM(2015)0219),

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον[4] (οδηγία-πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική),

 έχοντας υπόψη την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων[5] (Οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα),

 έχοντας υπόψη την έκθεση για την παγκόσμια αξιολόγηση σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων που δημοσίευσε η διακυβερνητική πλατφόρμα επιστήμης-πολιτικής για τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων (IPBES) στις 31 Μαΐου 2019,

 έχοντας υπόψη τον κόκκινο κατάλογο απειλούμενων ειδών της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN),

 έχοντας υπόψη τον Χάρτη του Μετς για τη βιοποικιλότητα της 6ης Μαΐου 2019,

 έχοντας υπόψη την Ατζέντα του 2030 των Ηνωμένων Εθνών για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ), καθώς και το έγγραφο προβληματισμού της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2019, με τίτλο «Προς μια βιώσιμη Ευρώπη έως το 2030» (COM(2019)0022),

 έχοντας υπόψη τις ειδικές εκθέσεις της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) σχετικά με την κλιματική αλλαγή, την απερήμωση, την υποβάθμιση του εδάφους, τη βιώσιμη διαχείριση της γης, την επισιτιστική ασφάλεια και τις ροές αερίων του θερμοκηπίου στα χερσαία οικοσυστήματα, την ειδική έκθεσή της, της 25ης Σεπτεμβρίου 2019, για τους ωκεανούς και την κρυόσφαιρα σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, την ειδική έκθεση της IPCC με τίτλο «Αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1,5 °C», την 5η έκθεση αξιολόγησής της (AR5) και τη συγκεφαλαιωτική έκθεσή της του Σεπτεμβρίου 2018,

 έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 2019 με τίτλο «Εντατικοποίηση της δράσης της ΕΕ για την προστασία και την αποκατάσταση των δασών του πλανήτη» (COM(2019)0352) και την ανακοίνωση της Επιτροπής της 20ής Σεπτεμβρίου 2013 με τίτλο «Μια νέα δασική στρατηγική της ΕΕ: για τα δάση και τον δασικό τομέα» (COM(2013)0659),

 έχοντας υπόψη την έκθεση που εξέδωσε το 2019 ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την κατάσταση της βιοποικιλότητας στον κόσμο όσον αφορά τα τρόφιμα και τη γεωργία,

 έχοντας υπόψη τη δήλωση της 15ης Οκτωβρίου 2019 της Ύπατης Αρμόστριας του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώπιον της Τρίτης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη,

 έχοντας υπόψη την έκκληση του Πεκίνου, της 6ης Νοεμβρίου 2019, σχετικά με τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την κλιματική αλλαγή,

 έχοντας υπόψη την πρόταση ψηφίσματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

 έχοντας υπόψη τις ερωτήσεις προς την Επιτροπή και το Συμβούλιο σχετικά με τη 15η σύνοδο της Διάσκεψης των μερών (COP15) της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα, που θα διεξαχθεί στο Kunming της Κίνας το 2020 (O-000044/2019 και O-000043/2019),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι στην περιγραφή της αποστολής του στρατηγικού σχεδίου για τη βιοποικιλότητα 2011-2020 αναφέρεται η ανάληψη άμεσης και αποτελεσματικής δράσης με σκοπό την ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας προκειμένου να διασφαλιστεί ότι έως το 2020 τα οικοσυστήματα θα είναι ανθεκτικά και θα συνεχίσουν να παρέχουν ζωτικές υπηρεσίες, εξασφαλίζοντας και διατηρώντας έτσι την ποικιλομορφία ζωής στον πλανήτη και συμβάλλοντας στην ανθρώπινη ευημερία και την εξάλειψη της φτώχειας·

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι το όραμα για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2050 («όραμα για το 2050»), που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα (ΣΒΠ), είναι «να ζούμε σε αρμονία με τη φύση», και αναφέρει ότι «με ορίζοντα το 2050, η βιοποικιλότητα θα αναγνωρίζεται ως αξία, θα διατηρείται, θα αποκαθίσταται και θα χρησιμοποιείται συνετά, θέτοντας παράλληλα ως στόχους τη διατήρηση των οικοσυστημικών υπηρεσιών, τη διαφύλαξη ενός υγιούς πλανήτη και την παροχή οφελών απαραίτητων για όλους τους ανθρώπους», καθώς και για τις μελλοντικές μας γενεές·

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το όραμα για το 2050, που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα (ΣΒΠ), υποστηρίζεται από πέντε γενικούς στόχους που επίσης πλαισιώνουν τους στόχους του Aichi για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020: α) αντιμετώπιση των βασικών αιτίων της απώλειας της βιολογικής ποικιλότητας με την ενσωμάτωση της βιολογικής ποικιλότητας στο σύνολο των πρακτικών διακυβέρνησης και της κοινωνίας· β) περιορισμός των άμεσων πιέσεων που ασκούνται στη βιολογική ποικιλότητα και προώθηση της αειφόρου χρήσης· γ) βελτίωση της κατάστασης της βιολογικής ποικιλότητας με τη διαφύλαξη των οικοσυστημάτων, των ειδών και της γενετικής ποικιλότητας· δ) ενίσχυση των οφελών για όλους από τη βιολογική ποικιλότητα και τις οικοσυστημικές υπηρεσίες· και ε) ενίσχυση της εφαρμογής με βάση τον συμμετοχικό σχεδιασμό, τη διαχείριση γνώσεων και τη δημιουργία ικανοτήτων·

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, όπως επισημαίνεται στην έκθεση της IPBES για την παγκόσμια αξιολόγηση σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων, οι τρέχουσες αρνητικές τάσεις όσον αφορά τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα θα υπονομεύσουν την πρόοδο προς την επίτευξη του 80 % των αξιολογηθέντων επιδιώξεων των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ) που συνδέονται με τη φτώχεια, την πείνα, την υγεία, το νερό, τις πόλεις, το κλίμα, τους ωκεανούς και τη γη· λαμβάνοντας υπόψη ότι αναμένεται να επηρεαστούν κατά κύριο λόγο και σε σοβαρότατο βαθμό οι αυτόχθονες πληθυσμοί και πολλές από τις φτωχότερες κοινότητες του κόσμου· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απώλεια και η υποβάθμιση της βιοποικιλότητας πρέπει, ως εκ τούτου, να θεωρούνται όχι μόνο περιβαλλοντικά ζητήματα, αλλά και αναπτυξιακά, οικονομικά, κοινωνικά και δεοντολογικά ζητήματα·

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την IPCC και τη διακυβερνητική πλατφόρμα επιστήμης-πολιτικής για τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων, δεν υφίστανται βιώσιμες λύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής χωρίς να εφαρμοστούν σε μεγαλύτερο βαθμό συνεπείς και αποτελεσματικές λύσεις που βασίζονται στη φύση·

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Πρωτόκολλο της Ναγκόγια για την πρόσβαση σε γενετικούς πόρους και τον ισόρροπο και δίκαιο καταμερισμό των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από τη χρήση τους (ABS) παρέχει ένα διαφανές νομικό πλαίσιο για τον δίκαιο και ισότιμο καταμερισμό των οφελών που απορρέουν από την αξιοποίηση γενετικών πόρων και συναφών παραδοσιακών γνώσεων·

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 αποσκοπεί στην ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας και υπηρεσιών οικοσυστημάτων στην ΕΕ και στην ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας παγκοσμίως έως το 2020·

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη έχουν εγκρίνει την Ατζέντα του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τους συναφείς δεκαεπτά ΣΒΑ και έχουν δεσμευθεί πλήρως για την υλοποίησή τους·

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές της, η Επιτροπή της περιόδου 2019-2024 αναφέρει ότι η φιλοδοξία της είναι να συνεργαστεί η ΕΕ με τους παγκόσμιους εταίρους της ώστε να περιοριστεί η απώλεια της βιοποικιλότητας εντός της επόμενης πενταετίας·

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα δάση είναι απαραίτητα για την παγκόσμια διαβίωση και ότι, παρόλο που καλύπτουν μόλις το 30 % της χερσαίας έκτασης του πλανήτη, φιλοξενούν το 80 % της βιοποικιλότητάς του·

Γενικές παρατηρήσεις

1. σημειώνει με ανησυχία ότι στην έκθεση της IPBES για την παγκόσμια αξιολόγηση σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων επισημαίνεται σαφώς το μέγεθος της οικολογικής κρίσης και η ανάγκη για επείγουσες και συντονισμένες ενέργειες που θα προωθήσουν μετασχηματιστικές αλλαγές, δεδομένου ότι η φύση υποβαθμίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο με ρυθμούς πρωτοφανείς στην ανθρώπινη ιστορία, ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών επιταχύνεται και περίπου ένα εκατομμύριο είδη ζώων και φυτών απειλούνται με εξαφάνιση, γεγονός που έχει σοβαρές επιπτώσεις στους ανθρώπους ανά τον κόσμο και θα επηρεάσει τη ζωή των μελλοντικών γενεών μας·

2. εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τις πρόσθετες πιέσεις που ασκεί στη βιοποικιλότητα η κλιματική αλλαγή επί ξηράς, όπως διατυπώνεται στην ειδική έκθεση της IPCC, της 8ης Αυγούστου 2019· εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τη μείωση των θαλάσσιων θηλαστικών και άλλων ιχθυαποθεμάτων και για τη δραματική εξαφάνιση των κοραλλιογενών υφάλων, όπως τεκμηριώνεται στην ειδική έκθεση της IPCC της 24ης Σεπτεμβρίου 2019, ποσοστό άνω του 99 % των οποίων προβλέπεται να υποβαθμιστεί σε ένα σενάριο αύξησης της θερμοκρασίας κατά 2 °C σύμφωνα με την ειδική έκθεση της IPCC για την υπερθέρμανση του πλανήτη κατά 1,5 °C·

3. εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του μετά τη δημοσίευση της έκθεσης της IPCC για τους ωκεανούς και την κρυόσφαιρα σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, η οποία επισημαίνει την κλιματική αλλαγή ως έναν από τους βασικούς άμεσους παράγοντες που ευθύνονται για την απώλεια της βιοποικιλότητας και η οποία υπογραμμίζει ότι προβλέπεται να καταστούν τις επόμενες δεκαετίες ολοένα και πιο σημαντικές οι αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη φύση και τη βιοποικιλότητα, στις υπηρεσίες οικοσυστημάτων, στους ωκεανούς και στην επισιτιστική ασφάλεια· υπογραμμίζει την προειδοποίηση της IPCC ότι η υγεία των ωκεανών και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων επηρεάζεται αυτήν τη στιγμή από την υπερθέρμανση του πλανήτη, τη ρύπανση, την υπερεκμετάλλευση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, την οξίνιση, την αποξυγόνωση, τους θαλάσσιους καύσωνες, την άνευ προηγουμένου τήξη των παγετώνων και των θαλάσσιων πάγων, τη διάβρωση των ακτών και τις συχνότερες φυσικές καταστροφές, που επηρεάζουν τα θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα καθώς μεταβάλλουν τη λειτουργία τους και επιταχύνουν την εξαφάνιση των θαλάσσιων θηλαστικών και των αλιευμάτων, ενώ οδηγούν και στη δραματική εξαφάνιση των κοραλλιογενών υφάλων και της μαγκρόβιας βλάστησης· υπενθυμίζει ότι οι ωκεανοί αποτελούν μέρος της λύσης για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή στις επιπτώσεις της· καλεί, ως εκ τούτου, την ΕΕ να θέσει τους ωκεανούς μεταξύ των προτεραιοτήτων της στο πλαίσιο της στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα, και καλεί όλα τα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης για τη βιολογική ποικιλότητα (ΣΒΠ) να αναγνωρίσουν τον ωκεανό ως κοινό αγαθό της ανθρωπότητας, προκειμένου να αναπτύξουν μια νέα προσέγγιση που θα δίνει σαφώς μεγαλύτερη βαρύτητα στις ατομικές και συλλογικές ευθύνες απ’ ό,τι στις παραδοσιακές αρχές της ελευθερίας και της κυριότητας του ωκεανού, ώστε να διασφαλιστεί η διατήρησή του·

4. θεωρεί ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια περιβαλλοντική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία απαιτεί τη λήψη σημαντικών μέτρων σε επίπεδο ΕΕ και παγκοσμίως· καλεί την Επιτροπή να ορίσει ως κορυφαία προτεραιότητα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας την προστασία και αποκατάσταση της φύσης, παράλληλα με την κλιματική αλλαγή·

5. εκφράζει την ανησυχία του ότι οι στόχοι του Aichi για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 δεν θα επιτευχθούν με τον τρέχοντα ρυθμό απώλειας της βιοποικιλότητας και επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς όλα τα συμβαλλόμενα μέρη να εντείνουν επειγόντως τις προσπάθειές τους· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η ΕΕ δεν βρίσκεται σε καλό δρόμο όσον αφορά την επίτευξη του πρωταρχικού της στόχου να αναχαιτίσει την απώλεια της βιοποικιλότητας και την υποβάθμιση των οικοσυστημάτων έως το 2020· απευθύνει έκκληση στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δεσμευτούν ότι θα καταβάλουν άμεσες, ουσιαστικές και πρόσθετες υποχρεωτικές προσπάθειες για τη διατήρηση και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας, ώστε να επιτευχθούν οι παγκόσμιοι και οι ενωσιακοί στόχοι και να προωθηθεί η επίτευξη των στόχων του Aichi·

6. υπενθυμίζει ότι η βιοποικιλότητα και τα υγιή οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων των ωκεανών, οι οποίοι απορροφούν περισσότερο από το 25 % των εκπομπών CO2 και αποτελούν το κύριο μέσο παραγωγής οξυγόνου, είναι καίριας σημασίας για την επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας των Παρισίων και για την ενίσχυση των δυνατοτήτων ανθεκτικότητας και προσαρμογής της ΕΕ στην κλιματική αλλαγή· σημειώνει με λύπη ότι μόνο το 7 % των ωκεανών προστατεύεται επισήμως· υπενθυμίζει τη σημασία που έχει να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν λύσεις που βασίζονται στη φύση για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και παράλληλα για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν, ιδίως όσον αφορά την απορρόφηση διοξειδίου του άνθρακα· ζητεί, ως εκ τούτου, τη βελτίωση της συνοχής και της συνέργειας μεταξύ των τριών συμβάσεων του Ρίο[6] και την καλύτερη ευθυγράμμιση των συμβάσεων αυτών με την Ατζέντα του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη με ορίζοντα το 2030· καλεί την Επιτροπή να διασφαλίσει την πλήρη ενσωμάτωση της βιοποικιλότητας στις πολιτικές της για το κλίμα·

7. επικροτεί την έκκληση του Πεκίνου, της 6ης Νοεμβρίου 2019, σχετικά με τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την κλιματική αλλαγή·

8. επισημαίνει ότι υπάρχει αντιστάθμιση μεταξύ προστασίας του κλίματος και προστασίας της βιοποικιλότητας στον τομέα της βιοοικονομίας, ο οποίος διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη μετάβαση προς μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία· εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι η εν λόγω αντιστάθμιση δεν εξετάστηκε επαρκώς κατά τις πρόσφατες συζητήσεις πολιτικής· καλεί όλους τους συμφεροντούχους να αναπτύξουν μια συνεκτική προσέγγιση ώστε να συνδυάζεται η προστασία της βιοποικιλότητας με την προστασία του κλίματος στο πλαίσιο μια ακμαίας βιοοικονομίας·

9. τονίζει ότι η βιοποικιλότητα είναι όχι μόνον απαραίτητη για την παραγωγή τροφίμων, καυσίμων και φαρμάκων, αλλά –σε συνδυασμό με ένα υγιές φυσικό περιβάλλον– είναι επίσης σημαντική για τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη·

10. επικροτεί τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Ursula von der Leyen στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής της περιόδου 2019-2024 και στην επιστολή ανάθεσης καθηκόντων της 10ης Σεπτεμβρίου 2019 προς τον Επίτροπο για το Περιβάλλον και τους Ωκεανούς, να παρουσιάσει, εντός των πρώτων 100 ημερών της θητείας της νέας Επιτροπής, μια φιλόδοξη στρατηγική για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030 στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, και την πρόθεσή της να διαδραματίσει η ΕΕ ηγετικό ρόλο παγκοσμίως στη διάσκεψη των μερών της ΣΒΠ το 2020, όπως έπραξε στη διάσκεψη για το κλίμα στο Παρίσι το 2015· επιμένει ότι πρέπει τούτο να αποτελεί υψηλή προτεραιότητα για τη νέα Επιτροπή και ότι πρέπει η ΕΕ να ενισχύει την παγκόσμια φιλοδοξία σχετικά με τη βιοποικιλότητα ενόψει της COP15· καλεί την Επιτροπή, ενόψει της παγκόσμιας κρίσης της βιοποικιλότητας που επισημαίνεται στην πρόσφατη έκθεση της IPBES, να εφαρμόσει μια νέα προσέγγιση, να εγκαταλείψει τις εθελοντικές δεσμεύσεις και να προτείνει μια φιλόδοξη και χωρίς αποκλεισμούς στρατηγική για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030, η οποία θα θέτει νομικά δεσμευτικούς στόχους για την ΕΕ και τα κράτη μέλη της, συμπεριλαμβανομένων ειδικών στόχων για τη διατήρηση και την προστασία των φυσικών περιοχών και την αποκατάσταση των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων έως το 2030·

11. θεωρεί ότι, στο πλαίσιο της νέας αυτής στρατηγικής, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων, των οικοτόπων και των ειδών, ιδίως μέσω της έρευνας και της καινοτομίας, ώστε να υποστηριχθεί σε όλους τους τομείς η ανάπτυξη οικονομιών που βασίζονται στη φύση, κάτι που αποτελεί βασικό στοιχείο για την επίτευξη των στόχων σχετικά με τη βιοποικιλότητα·

12. τονίζει ότι η προστασία και η διατήρηση της παγκόσμιας βιοποικιλότητας αποτελεί σημαντική πρόκληση και ότι είναι ζήτημα στρατηγικού συμφέροντος της ΕΕ στο οποίο θα πρέπει να δοθεί η μέγιστη δυνατή προσοχή από πολιτική άποψη· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργαστούν ενεργά με τρίτες χώρες –ιδίως μέσω των μηχανισμών εξωτερικής δράσης τους, όπως ο Μηχανισμός Γειτονίας, Ανάπτυξης και Διεθνούς Συνεργασίας (ΜΓΑΔΣ)– για την προώθηση και τον καθορισμό στόχων σχετικά με μέτρα για την προστασία, τη διατήρηση και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και σχετικά με τη διακυβέρνηση, ιδίως όσον αφορά πολυμερείς και εμπορικές συμφωνίες και μέτρα κατά της μη συμμόρφωσης· καλεί, κατά συνέπεια, την Επιτροπή να συμπεριλαμβάνει δεσμευτικά και εκτελεστά κεφάλαια για το εμπόριο και τη βιώσιμη ανάπτυξη σε όλες τις μελλοντικές εμπορικές συμφωνίες·

13. υπενθυμίζει τη θέση του σχετικά με το γεγονός ότι ο ΜΓΑΔΣ θα πρέπει να διαθέσει το 45 % των κονδυλίων του σε επενδύσεις που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων για το κλίμα, στη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, στη βιοποικιλότητα και στην καταπολέμηση της απερήμωσης·

14. τονίζει την ανάγκη θέσπισης μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης όσον αφορά την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση με στόχο την προστασία, τη διατήρηση, την αποκατάσταση και τη βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας και των υπηρεσιών οικοσυστημάτων· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να διατηρήσουν σταθερή την προσήλωσή τους στην περαιτέρω ενίσχυση της ΣΒΠ, να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στην προετοιμασία του πλαισίου για την περίοδο μετά το 2020, ιδίως ενόψει της COP15, να δεσμευτούν για έναν στόχο αντίστοιχο με εκείνον που θέτει η Συμφωνία των Παρισίων για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη στον 1,5 ºC και να διατυπώσουν με διαφάνεια τα οράματα και τις προτεραιότητές τους για το παγκόσμιο πλαίσιο για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο μετά το 2020·

15. υπενθυμίζει ότι η διατήρηση της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων είναι εγγενώς συνεργιστική και είναι θεμελιώδης για την επίτευξη των ΣΒΑ· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν αποτελεσματικά την ενσωμάτωση της διάστασης της φύσης και της βιοποικιλότητας καθορίζοντας στόχους για τη βιοποικιλότητα σε όλους τους τομείς, να μεταβάλουν το οικονομικό μοντέλο προς την κατεύθυνση της μεγαλύτερης βιωσιμότητας λαμβάνοντας υπόψη το αποτύπωμα της EE και να ενισχύσουν τη συνοχή της περιβαλλοντικής πολιτικής σε όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ, μεταξύ άλλων στους τομείς της γεωργίας, της αλιείας, της ανανεώσιμης ενέργειας, των μεταφορών και του εμπορίου και στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για τα έτη 2021-2027, και τονίζει την αναγκαιότητα αυτών των δράσεων· θεωρεί ότι απαιτείται ενισχυμένη συνεργασία σε όλους τους τομείς για την καλύτερη ενσωμάτωση της προστασίας, της διατήρησης και της αποκατάστασης της βιοποικιλότητας· καλεί την Επιτροπή να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στον κύκλο ζωής των εμπορευματικών αγαθών από τη σύλληψη έως την κατανάλωση, με στόχο την προστασία των φυσικών πόρων και της βιοποικιλότητας και τη συνεκτίμηση των σωρευτικών επιπτώσεων, μεταξύ άλλων σε σχέση με τις μεταφορές·

16. πιστεύει ότι έχει καθοριστική σημασία να αντιμετωπιστούν οι βασικοί παράγοντες απώλειας βιοποικιλότητας με μια μακροπρόθεσμη στρατηγική προσέγγιση και να εντοπιστούν επειγόντως και να διαφυλαχθούν οι πιο καίριας και στρατηγικής σημασίας περιοχές συγκέντρωσης βιοποικιλότητας και υπηρεσιών οικοσυστημάτων, καθώς και τα οικοσυστήματα υψηλής ακεραιότητας, με κριτήρια την ευπάθεια μιας περιοχής, την παρουσία ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση, τα κενά γνώσης και/ή την αποτελεσματική διαχείριση, καθώς και την παρουσία κοινών ειδών που είναι θεμελιώδους σημασίας για τις οικολογικές διεργασίες και, τέλος, είναι ζωτικής σημασίας να περιοριστούν οι απώλειες βιοποικιλότητας και οι αρνητικές επιπτώσεις στα εδάφη και τους βιοτικούς πόρους αυτόχθονων και τοπικών κοινοτήτων·

17. υπενθυμίζει ότι, παρά τη σημασία που έχει η αποκατάσταση, τα κράτη μέλη της ΕΕ εξακολουθούν ουσιαστικά να την αγνοούν στο πλαίσιο της πρόκλησης της Βόννης·

18. τονίζει ότι η κλιματική έκτακτη ανάγκη και οι επιπτώσεις της μαζικής απώλειας βιοποικιλότητας συνιστούν σημαντική απειλή για τα ανθρώπινα δικαιώματα· υπενθυμίζει ότι, χωρίς υγιές περιβάλλον, τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου στη ζωή, την υγεία, την τροφή και το ασφαλές νερό τίθενται σε κίνδυνο· καλεί την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) να εργαστούν με στόχο μια ενωσιακή στρατηγική για την προστασία του δικαιώματος σε υγιές περιβάλλον, σε στενή συνεργασία με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), η οποία πρόσφατα δρομολόγησε μια κοινή στρατηγική με το πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP)·

Εφαρμογή της Σύμβασης και του στρατηγικού σχεδίου για τη βιολογική ποικιλότητα για την περίοδο 2011-2020

19. επικροτεί την απόφαση που ελήφθη στην COP14 στην Αίγυπτο, η οποία προτρέπει τα μέρη, μεταξύ άλλων, να επισπεύσουν σημαντικά τις προσπάθειές τους για την εφαρμογή του στρατηγικού σχεδίου για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο 2011-2020 και να εξετάσουν το ενδεχόμενο να προβούν σε αξιολογήσεις της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών λειτουργιών και υπηρεσιών σε εθνικό επίπεδο· θεωρεί υψίστης σημασίας την εντατικοποίηση των προσπαθειών για την εφαρμογή του στρατηγικού σχεδίου για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο 2011-2020, την εστίαση στην επίτευξη των στόχων του Aichi για τη βιοποικιλότητα και του πρωτοκόλλου της Ναγκόγια για την πρόσβαση σε γενετικούς πόρους και τον ισόρροπο και δίκαιο καταμερισμό των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από τη χρήση τους, καθώς και την εκπόνηση ενός φιλόδοξου στρατηγικού σχεδίου και μηχανισμού εφαρμογής για την περίοδο μετά το 2020 που θα συμπεριλαμβάνει επίσημα τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και, όσον αφορά το σενάριο για το 2050, τη συνεκτίμηση νέων προκλήσεων στον τομέα της βιοποικιλότητας σύμφωνα με τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης της Ατζέντας για το 2030·

20. σημειώνει με ανησυχία ότι στην ΕΕ, σύμφωνα με τις αξιολογήσεις[7] της κατάστασης διατήρησης των ειδών και των τύπων οικοτόπων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τη διατήρηση των ειδών, μόνο το 7 % των θαλάσσιων ειδών και το 9 % των τύπων θαλάσσιων οικοτόπων παρουσιάζουν «ικανοποιητική κατάσταση διατήρησης» ενώ το 27 % των αξιολογήσεων ειδών και το 66 % των αξιολογήσεων τύπων οικοτόπων υποδεικνύουν «δυσμενή κατάσταση διατήρησης»· τονίζει επίσης ότι, σύμφωνα με τις ίδιες αξιολογήσεις, το ποσοστό των θαλάσσιων ζωικών και φυτικών ειδών –με γνωστές πληθυσμιακές τάσεις– που μειώνονται σταθερά κατά την τελευταία δεκαετία ανέρχεται σε 48 % και, κατά συνέπεια, αυξάνεται ο κίνδυνος εξαφάνισης των παρακολουθούμενων ειδών·

Παγκόσμιο πλαίσιο για τη βιοποικιλότητα μετά το 2020

21. επικροτεί την πρόοδο που σημειώθηκε στην COP14 όσον αφορά μια ολοκληρωμένη και συμμετοχική διαδικασία με στόχο την ανάπτυξη ενός παγκόσμιου πλαισίου για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο μετά το 2020· στηρίζει τον Χάρτη του Μετς για τη βιοποικιλότητα που εγκρίθηκε από την G7·

22. υπογραμμίζει την ανάγκη να τεθούν πιο φιλόδοξοι στόχοι και να ενισχυθεί η χωρίς αποκλεισμούς συμμετοχή και η λειτουργικότητα για το παγκόσμιο πλαίσιο για τη βιοποικιλότητα μετά το 2020· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τους μηχανισμούς εφαρμογής της ΣΒΠ και να επιδιώξουν ενεργά την ανάπτυξη φιλόδοξων και νομικά δεσμευτικών στόχων, λεπτομερών χρονοδιαγραμμάτων, σαφών δεικτών επιδόσεων, μέσων παρακολούθησης και μηχανισμών αξιολόγησης/υποβολής εκθέσεων από ομότιμους ειδικούς βάσει κοινών προτύπων –ιδανικά σε συνεργασία με κυβερνήσεις σε υποεθνικό επίπεδο– με σκοπό τη διασφάλιση πλήρους διαφάνειας και λογοδοσίας των μερών και τη συνολική αποτελεσματικότητα του επόμενου παγκόσμιου σχεδίου στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα·

23. επισημαίνει το γεγονός ότι απαιτείται ένα διεθνές πλαίσιο υπό μορφή μιας παγκόσμιας και νομικά δεσμευτικής συμφωνίας με σκοπό την προστασία της βιοποικιλότητας σε παγκόσμιο επίπεδο, την ανάσχεση της τρέχουσας υποβάθμισής της και την αποκατάσταση όλων των πτυχών της βιοποικιλότητας· πιστεύει ότι ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να βασίζεται σε συγκεκριμένους, μετρήσιμους, ποσοτικά προσδιορίσιμους, φιλόδοξους, ρεαλιστικούς, τομεακούς και χρονικά δεσμευτικούς στόχους και σταθερές δεσμεύσεις, που θα περιλαμβάνουν την ενισχυμένη εθνική στρατηγική και σχέδια δράσης για τη βιοποικιλότητα και άλλα κατάλληλα μέσα, όπως σχέδια δράσης σε υποεθνικό επίπεδο, οικονομικές δεσμεύσεις και καλύτερες εγγυήσεις για την ανάπτυξη ικανοτήτων, καθώς και έναν μηχανισμό παρακολούθησης και επανεξέτασης ανά πενταετία, με έμφαση στην όλο και πιο φιλόδοξη στοχοθεσία· επισημαίνει την ανάγκη για τακτική υποβολή αναφορών από τα μέρη και εναρμονισμένη συλλογή και επεξεργασία συγκρίσιμων και συνεκτικών δεδομένων και δεικτών με στόχο μια ορθή διαδικασία παρακολούθησης·

24. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν τον καθορισμό ενός νέου παγκόσμιου στόχου ώστε να αντιστραφεί, έως το 2030, η καμπύλη της παγκόσμιας απώλειας βιοποικιλότητας, να τεθεί η φύση σε πορεία αναγέννησης προς όφελος όλων και να στηριχθεί η προστασία της βιοποικιλότητας, ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή σε αυτήν, η καταπολέμηση της απερήμωσης και της υποβάθμισης του εδάφους, καθώς και η επισιτιστική ασφάλεια· καλεί την ΕΕ να ασκήσει πίεση κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για υψηλότερο επίπεδο φιλοδοξίας και, ενδεχομένως, να ζητήσει την προστασία του μισού πλανήτη έως το 2050· είναι της άποψης ότι, στο πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2020, θα πρέπει να καθοριστούν ένας σαφής στόχος διατήρησης σε παγκόσμιο επίπεδο ποσοστού τουλάχιστον 30 % των φυσικών περιοχών και ο στόχος αποκατάστασης τουλάχιστον του 30 % των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων που μπορούν να αποκατασταθούν, και ότι η ΕΕ θα πρέπει να θέσει παρόμοιους στόχους στο εσωτερικό της·

25. υπογραμμίζει ότι οι διεθνείς προσπάθειες και συμφωνίες θα αποδώσουν καρπούς μόνο με την ενεργό συμμετοχή όλων των συμφεροντούχων· ζητεί τη δημιουργία ενός συνασπισμού των συμφεροντούχων, τόσο από τον δημόσιο όσο και από τον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να υλοποιηθεί το παγκόσμιο πλαίσιο για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο μετά το 2020· επισημαίνει τη χρησιμότητα του «Θεματολογίου Λύσεων» που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Παρισίων, προκειμένου να καταρτιστεί ένα θετικό θεματολόγιο για όλους τους συμφεροντούχους που σχετίζονται με τη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και ζητεί να συμπεριληφθούν παρόμοιες δράσεις στο πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2020·

26. επισημαίνει τη σημασία της ελαχιστοποίησης των χρονικών υστερήσεων που ενδέχεται να ανακύψουν μεταξύ της έγκρισης του παγκόσμιου πλαισίου για τη βιοποικιλότητα για την περίοδο μετά το 2020 και της αποτύπωσής του σε εθνικούς στόχους για τη βιοποικιλότητα και σε σχέδια δράσης σε υποεθνικό επίπεδο, ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις στην ανάληψη συγκεκριμένων δράσεων με στόχο την ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας·

Στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030

27. παροτρύνει την Επιτροπή να σχεδιάσει μια στρατηγική που θα αντιμετωπίζει τους κύριους παράγοντες της απώλειας βιοποικιλότητας, τόσο εγχώρια όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο·

28. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν η στρατηγική «από το αγρόκτημα στο πιάτο» και η φιλοδοξία για μηδενική ρύπανση συνάδουν με την κοινή γεωργική πολιτική για την περίοδο μετά το 2020, ιδίως με στόχο τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων·

29. καλεί την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) να συμπεριλάβουν στα χρηματοοικονομικά τους μέσα στοιχεία που ενισχύουν τη βιοποικιλότητα, προκειμένου να αποφευχθούν οι δυσμενείς επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα· καλεί την ΕΤΕπ να επικαιροποιήσει τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά της πρότυπα σύμφωνα με τις διατάξεις της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030·

30. ζητεί να τεθεί ένας νομικά δεσμευτικός στόχος σε επίπεδο ΕΕ για την αποκατάσταση των υποβαθμισμένων οικοτόπων έως το 2030, μέσω της αποκατάστασης των φυσικών δασών, των τυρφώνων, των πλημμυρικών περιοχών, των υγροτόπων, των πλούσιων σε βιοποικιλότητα λειμώνων, των παράκτιων ζωνών και των θαλάσσιων περιοχών· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η στρατηγική για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2020 δεν πέτυχε τον στόχο της αποκατάστασης του 15 % των υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων·

31. παροτρύνει την Επιτροπή και την ΕΤΕπ να συμπεριλάβουν στην εξωτερική δράση της ΕΕ την ενίσχυση της βιοποικιλότητας, ιδίως στο εξωτερικό χρηματοδοτικό της μέσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι κανένα ταμείο ή χρηματοδοτικό σύστημα της ΕΕ δεν συμβάλλει σε καθαρή απώλεια βιοποικιλότητας·

32. είναι της άποψης ότι η φιλοδοξία της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο θα πρέπει να συνάδει με την εγχώρια δράση της στο πλαίσιο της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030·

33. καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει τη μείωση του παγκόσμιου αποτυπώματος της ΕΕ ως σημαντικό σημείο εστίασης της στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030, προκειμένου να αποφευχθεί η ασυνέπεια μεταξύ των εγχώριων και των διεθνών δράσεων της ΕΕ·

Οικονομικά ζητήματα και χρηματοδότηση

34. επικροτεί τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στην COP14 από 196 κυβερνήσεις, για ενίσχυση των επενδύσεων για τη φύση και τους ανθρώπους με χρονικό ορίζοντα το 2020 και μετά· υπογραμμίζει ότι η οικονομική ανάπτυξη μπορεί να διευκολύνει τη βιώσιμη ανάπτυξη μόνον εάν αποσυνδεθεί ολοκληρωτικά από την υποβάθμιση της βιοποικιλότητας και της ικανότητας της φύσης να συνεισφέρει στην ευημερία των ανθρώπων·

35. επισημαίνει την ανάγκη κατάλληλης και επαρκούς χρηματοδότησης για τη βιοποικιλότητα· ζητεί να συμπεριληφθούν στο επόμενο ΠΔΠ μέτρα για τη βελτίωση της βιοποικιλότητας και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας στην κλιματική αλλαγή και ζητεί επίσης να ενισχυθεί η ενσωμάτωση της διάστασης της βιοποικιλότητας σε όλους τους τομείς πολιτικής, ώστε να σημειωθεί σημαντική και θετική πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη του οράματος για το 2050· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να θεσπίσουν σαφή στόχο δαπανών για την ενσωμάτωση της διάστασης της βιοποικιλότητας, ύψους τουλάχιστον 10 % στο ΠΔΠ, επιπλέον του στόχου για τις δαπάνες που αφορούν την ενσωμάτωση της διάστασης του κλίματος· τονίζει, περαιτέρω, την ανάγκη θέσπισης μιας περισσότερο διαφανούς, ολοκληρωμένης και αυστηρής μεθοδολογίας για την παρακολούθηση των δαπανών σχετικά με τη βιοποικιλότητα και το κλίμα· επαναλαμβάνει τις εκκλήσεις του για τον διπλασιασμό, τουλάχιστον, του υφιστάμενου επιπέδου χρηματοδότησης για το πρόγραμμα LIFE· ζητεί, επιπλέον, τη σταδιακή κατάργηση των επιζήμιων επιδοτήσεων και τη διασφάλιση της συνοχής μεταξύ όλων των ταμείων και των προγραμμάτων της ΕΕ, έτσι ώστε να μην μπορεί καμία δαπάνη στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της ΕΕ να συμβάλει στην απώλεια βιοποικιλότητας·

36. τονίζει ότι η ενσωμάτωση της διάστασης της βιοποικιλότητας πρέπει να συνοδεύεται από συλλογή δεδομένων· σημειώνει με ανησυχία ότι η βασική έρευνα, συμπεριλαμβανομένης της ταξινομίας, που είναι ζωτικής σημασίας για τον σκοπό αυτόν, αντιμετωπίζει σημαντική έλλειψη πόρων και δεν λαμβάνει επαρκές επίπεδο χρηματοδότησης για τις πολιτικές και την έρευνα· ζητεί τη χορήγηση –στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη»– επαρκούς χρηματοδότησης για βασικά ερευνητικά σχέδια και ανάπτυξη ικανοτήτων και τη χρήση του άξονα τεχνικής βοήθειας άλλων ταμείων της ΕΕ για τον σκοπό αυτόν·

37. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν τη θέσπιση επιπλέον διεθνών χρηματοδοτικών μηχανισμών για την προστασία και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας που συνδέονται με τη ΣΒΠ και, παράλληλα, να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την ενσωμάτωση της διάστασης της βιοποικιλότητας σε υφιστάμενα ταμεία· σημειώνει ότι οι οικονομικές δραστηριότητες μπορεί να αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για τη φθίνουσα πορεία της παγκόσμιας βιοποικιλότητας και την απώλεια φυσικού κεφαλαίου· καλεί, συνεπώς, τις επιχειρήσεις και τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς να αναλάβουν ξεχωριστά και από κοινού ισχυρές δεσμεύσεις και να προβούν σε συνεισφορές για τη βιοποικιλότητα, μεταξύ άλλων διασφαλίζοντας τη συμβατότητα των δραστηριοτήτων τους με την προστασία της βιοποικιλότητας, και επισημαίνει τη σημασία της μόχλευσης ιδιωτικών χρηματοδοτικών πρωτοβουλιών ως προς αυτό· αποδοκιμάζει την έλλειψη συνοχής των δεδομένων όσον αφορά τις χρηματοδοτικές ροές για τη βιοποικιλότητα, που προέρχονται από εγχώριες και διεθνείς δημόσιες και ιδιωτικές πηγές, η οποία θέτει σε κίνδυνο τα συστήματα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων και επηρεάζει αρνητικά κάθε ενδεχόμενη μεταρρύθμιση· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και την ΕΤΕπ να αναπτύξουν συνεκτικά πρότυπα όσον αφορά τα σύνολα δεδομένων σχετικά με τις χρηματοοικονομικές ροές για τη βιοποικιλότητα· τονίζει ότι το μελλοντικό σχέδιο για τη βιώσιμη χρηματοδότηση θα πρέπει να συμπεριλάβει τη βιοποικιλότητα στις απαιτήσεις δημοσιοποίησης οικονομικών στοιχείων, προκειμένου να βοηθήσει τους συμμετέχοντες στις χρηματοπιστωτικές αγορές να κατανοήσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την απώλεια της βιοποικιλότητας·

38. τονίζει τη σημασία της αύξησης των επενδύσεων, μεταξύ άλλων σε λύσεις που βασίζονται στη φύση και στις αντίστοιχες πρωτοβουλίες, οι οποίες οδηγούν σε παράλληλα οφέλη για τη βιοποικιλότητα και την κλιματική δράση, που με τη σειρά τους θα μειώσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη βιοποικιλότητα, ενώ παράλληλα θα καταργήσουν σταδιακά τις επενδύσεις που είναι επιζήμιες για το περιβάλλον· υπενθυμίζει ότι το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεων που υλοποιήθηκαν στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Παρισίων πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας· εκφράζει, ωστόσο, τη λύπη του για το γεγονός ότι, παρά το δυναμικό των λύσεων που βασίζονται στη φύση, οι προσπάθειες παγίδευσης διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος λαμβάνουν μόνο το 2,5 % περίπου του συνολικού προϋπολογισμού για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής· ζητεί να ενισχυθεί η αξιοποίηση της ενωσιακής και διεθνούς χρηματοδότησης για το κλίμα στην κατεύθυνση της προστασίας και της αποκατάστασης φυσικών οικοσυστημάτων, έτσι ώστε να επιτευχθούν κοινά οφέλη μεταξύ βιοποικιλότητας και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε αυτήν·

39. επικροτεί την απόφαση του ομίλου ΕΤΕπ να ευθυγραμμίσει όλες τις χρηματοδοτικές δραστηριότητές του με τους στόχους της συμφωνίας των Παρισίων και να διαθέσει τουλάχιστον το 50 % της χρηματοδότησης με κεφάλαια του ΕΤΕπ για δράσεις για το κλίμα· καλεί την ΕΤΕπ να συνεχίσει την επέκταση των μέτρων προστασίας και διατήρησης της βιοποικιλότητας στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού της κονδυλίου· καλεί την Επιτροπή να συνεργαστεί με τα κράτη μέλη και τον χρηματοοικονομικό τομέα ώστε να ευθυγραμμίσει τις δραστηριότητές τους με τη συμφωνία των Παρισίων και να διασφαλίσει την προστασία του κλίματος και της βιοποικιλότητας στο πλαίσιο των συναλλαγών και των επενδύσεων σε επίπεδο ΕΕ και πέραν αυτής·

40. σημειώνει ότι διεθνείς οργανισμοί όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP) και ο ΟΟΣΑ συμφωνούν ότι η περιβαλλοντική φορολογία είναι απαραίτητο εργαλείο για την αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προκλήσεων όπως η απώλεια της βιοποικιλότητας· επικροτεί πρωτοβουλίες, όπως το δίκτυο πράσινης φορολογικής πολιτικής του UNEP και του ΔΝΤ, που διευκολύνουν την ανταλλαγή γνώσεων και τον διάλογο για την πράσινη φορολογική μεταρρύθμιση· εφιστά την προσοχή στον στόχο 3 του Aichi και στην ανάγκη για θετικά κίνητρα για τη διατήρηση και τη βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας, καθώς και στον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) 15 και στην ανάγκη να κινητοποιηθούν και να αυξηθούν σημαντικά οι χρηματοοικονομικοί πόροι από όλες τις πηγές, προκειμένου να διατηρούνται και να χρησιμοποιούνται με βιώσιμο τρόπο η βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα· τονίζει, ως εκ τούτου, το δυναμικό της δίκαιης περιβαλλοντικής φορολογίας, που συνάδει με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», ως τρόπου μείωσης της ζημίας στο περιβάλλον και δημιουργίας χρηματοοικονομικών πόρων για την προστασία της φύσης· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να αναπροσανατολίσουν τα φορολογικά συστήματα προς την κατεύθυνση της αυξημένης χρήσης της περιβαλλοντικής φορολογίας·

41. σημειώνει με ανησυχία ότι μόνο το 8,3 % των συνολικών χρηματοδοτικών υποχρεώσεων σχετίζονται με την αντιστροφή της φθίνουσας πορείας της βιοποικιλότητας, το οποίο αποτελεί το χαμηλότερο ποσοστό από το 2015, παρά το πρωτοφανές και ολοένα αυξανόμενο ποσοστό εξαφάνισης των ειδών· ζητεί από την Επιτροπή να αυξήσει την κατανομή πόρων για να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη και συνεκτική προστασία της βιοποικιλότητας σε ολόκληρη την ΕΕ· επιμένει ότι το επόμενο ΠΔΠ θα πρέπει να βασίζεται σε μια αξιόπιστη μεθοδολογία για την παρακολούθηση της βιοποικιλότητας και την αποφυγή του κινδύνου υπερεκτίμησης της δράσης για τη βιοποικιλότητα·

Δασοκομία, γεωργία, αλιεία και εδάφη

42. υπογραμμίζει τη στενή σχέση μεταξύ των γεωργικών και αλιευτικών δραστηριοτήτων, των υγιών εδαφών και της διατήρησης της βιοποικιλότητας· επισημαίνει τις αρνητικές επιπτώσεις της μη βιώσιμης γεωργίας, δασοκομίας και αλιείας στη βιοποικιλότητα· τονίζει, ωστόσο, ότι η βιώσιμη γεωργία, δασοκομία και αλιεία μπορούν να περιορίσουν τον αρνητικό αντίκτυπο σε είδη, οικοτόπους και οικοσυστήματα, καθώς και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής·

43. καλεί, επομένως, την ΕΕ και τα μέρη να αναλάβουν ισχυρές δεσμεύσεις προς την κατεύθυνση των βιώσιμων συστημάτων τροφίμων και της βιώσιμης γεωργίας, δασοκομίας και αλιείας, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων και στρατηγικών για τη βιώσιμη χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων και θρεπτικών στοιχείων, τη μείωση της χρήσης φυτοφαρμάκων και την προστασία εδαφών, οικοτόπων και ειδών που παρέχουν καίριας σημασίας υπηρεσίες οικοσυστημάτων, όπως η επικονίαση, και αυξημένη επιλεκτικότητα προκειμένου να περιορίσουν τις σωρευτικές επιπτώσεις στα θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα και να συμβάλουν στην αποκατάσταση των ιχθυαποθεμάτων σε ευαίσθητες περιοχές και περιοχές υπεραλίευσης· καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει δεσμευτικούς στόχους μείωσης σε επίπεδο ΕΕ στην επικείμενη αναθεώρηση της οδηγίας της ΕΕ σχετικά με την ορθολογική χρήση των γεωργικών φαρμάκων (2009/128/ΕΚ) και ζητεί επίσης από την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τις περιφερειακές κυβερνήσεις να παρέχουν άμεση στήριξη για βιώσιμες πρακτικές και οικολογικά προγράμματα στους τομείς της γεωργίας, της δασοκομίας και της αλιείας·

44. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να στηρίξουν οικονομικά τις γεωργικές και δασοκομικές πρακτικές που συνάδουν με στόχους βιοποικιλότητας, όπως η ολοκληρωμένη διαχείριση επιβλαβών οργανισμών και θρεπτικών ουσιών, η βιολογική γεωργία, οι αγροοικολογικές πρακτικές, οι πρακτικές διατήρησης του εδάφους και των υδάτων, η γεωργία διατήρησης, η γεωργοδασοκομία, τα δασολιβαδικά συστήματα, η διαχείριση της άρδευσης, τα συστήματα μικρής κλίμακας ή μικροεκμετάλλευσης και οι πρακτικές για τη βελτίωση της καλής διαβίωσης των ζώων·

45. υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Εντατικοποίηση της δράσης της ΕΕ για την προστασία και την αποκατάσταση των δασών του πλανήτη», τα δάση είναι απαραίτητα για τα συστήματα στήριξης της ζωής του πλανήτη, δεδομένου ότι καλύπτουν το 30 % της χερσαίας έκτασης της Γης και φιλοξενούν το 80 % της βιοποικιλότητάς της· τονίζει ότι η αποψίλωση των δασών αποτελεί σημαντική αιτία μείωσης της βιοποικιλότητας και ότι οι εκπομπές που προκύπτουν από χρήση της γης, αλλαγή στη χρήση της γης και δασοκομικές δραστηριότητες και συνδέονται με την αποψίλωση αποτελούν σημαντική αιτία της κλιματικής αλλαγής· εκφράζει την ανησυχία του για τον αντίκτυπο της κατανάλωσης της ΕΕ στην αποψίλωση, δεδομένου ότι η ΕΕ είναι ο τελικός καταναλωτής του 10 % των προϊόντων που συνδέονται με την αποψίλωση· ζητεί από την Επιτροπή να υιοθετήσει έναν μοναδικό και ενιαίο ορισμό της «μηδενικής αποψίλωσης»·

46. καλεί την Επιτροπή να προτείνει μια ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας, για τη μείωση του αποτυπώματος κατανάλωσης της ΕΕ στη γη, που θα βασίζεται στην αρχή της δέουσας επιμέλειας και θα διασφαλίζει βιώσιμες αλυσίδες εφοδιασμού μηδενικής αποψίλωσης για τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά της ΕΕ, καθώς και ένα σχέδιο δράσης της ΕΕ για το φοινικέλαιο· είναι της άποψης ότι η δράση της ΕΕ κατά της αποψίλωσης θα πρέπει να αντιμετωπίσει τους βασικούς συντελεστές αυτής, όπως είναι το φοινικέλαιο, η σόγια, το βόειο κρέας και το κακάο· ζητεί από την Επιτροπή να καταργήσει σταδιακά, το συντομότερο δυνατόν, τα βιοκαύσιμα που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ και τα οποία είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν έμμεσες αλλαγές στη χρήση γης·

47. τονίζει ότι οι δασικές πολιτικές πρέπει να είναι συνεκτικές, πρέπει να καταπολεμούν την απώλεια της βιοποικιλότητας και τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής και πρέπει να ενισχύουν τις φυσικές καταβόθρες της ΕΕ, προστατεύοντας, διατηρώντας και προάγοντας παράλληλα τη βιοποικιλότητα·

48. τονίζει ότι κανένα αποτέλεσμα υποκατάστασης δασικών προϊόντων δεν μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια παρθένων και πρωτογενών δασών, τα οποία αναγνωρίζονται ως αναντικατάστατα[8] και θα πρέπει να προστατεύονται με νομικά μέσα που παρέχουν κίνητρα και στοχεύουν στην πολυπλοκότητα, τη συνδεσιμότητα και την αντιπροσωπευτικότητά τους·

49. επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την έκθεση World Population Prospects (Προοπτικές του Παγκόσμιου Πληθυσμού) του Ιουνίου 2019, ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να αυξηθεί κατά 2 δισεκατομμύρια τα επόμενα 30 χρόνια, εντείνοντας τις επιπτώσεις της χρήσης γης και θάλασσας στη βιοποικιλότητα και την παγίδευση του διοξειδίου του άνθρακα· σημειώνει ότι η ενίσχυση της απώλειας της βιοποικιλότητας θέτει σε κίνδυνο την επισιτιστική ασφάλεια και τη διατροφή· καλεί τα συμβαλλόμενα μέρη να προωθήσουν τη βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας σε προγράμματα που συμβάλλουν στην επισιτιστική ασφάλεια και στη βελτίωση της διατροφής, συμβάλλοντας παράλληλα στην επίτευξη των ΣΒΑ, με ιδιαίτερη έμφαση στον ΣΒΑ 2 (μηδενική πείνα)·

Αστικές περιοχές

50. σημειώνει ότι η ρύπανση, η αστική επέκταση, η σφράγιση του εδάφους και η καταστροφή των οικοτόπων συνιστούν επίσης σημαντικές αιτίες καταστροφής της βιοποικιλότητας· υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με την έκθεση της IPBES για την παγκόσμια αξιολόγηση σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων, η επιφάνεια των αστικών περιοχών έχει διπλασιαστεί από το 1992, με δύο στους τρεις πολίτες της ΕΕ να ζουν σε αστικές περιοχές· ζητεί καλύτερη αξιολόγηση του ρόλου των αστικών περιοχών και των πόλεων στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και μεγαλύτερη συμμετοχή των πόλεων και των τοπικών αρχών στη χάραξη πολιτικών με στόχο την προστασία και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και των υπηρεσιών οικοσυστημάτων, όπως επίσης και στην παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και την επαλήθευση·

51. επιμένει ότι έχει υποτιμηθεί το δυναμικό των πόλεων να συμβάλλουν στην προστασία της βιοποικιλότητας και των υπηρεσιών οικοσυστημάτων· υπενθυμίζει ότι η ενίσχυση των οφελών από τη βιοποικιλότητα, τις υπηρεσίες οικοσυστημάτων και τις πράσινες αστικές υποδομές στις πόλεις και τις περιαστικές περιοχές βελτιώνει την ανθρώπινη υγεία· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν την ενσωμάτωση και την περαιτέρω ένταξη της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημικών λειτουργιών στον αστικό σχεδιασμό, την πολιτική και την πολεοδομία, μειώνοντας παράλληλα τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και ενισχύοντας την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή·

52. επισημαίνει ότι οι αστικές περιοχές μπορούν να διαδραματίσουν μετασχηματιστικό ρόλο στην ΕΕ όσον αφορά τη βιοποικιλότητα· τονίζει ότι η ρύπανση από πλαστικά και η ρύπανση των υδάτων αποτελούν σημαντικές αιτίες για την απώλεια βιοποικιλότητας· πιστεύει ότι μια ισχυρή κυκλική οικονομία, στο πλαίσιο του νέου σχεδίου δράσης για την κυκλική οικονομία, θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις προσπάθειες της ΕΕ για την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας·

53. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα πλαστικά και η ρύπανση, για παράδειγμα από μονάδες επεξεργασίας υδάτων, φαρμακολογικά προϊόντα και μη βιώσιμες γεωργικές πρακτικές όπως η εντατική χρήση θρεπτικών ουσιών, επηρεάζουν σημαντικά την υγεία των ωκεάνιων οικοσυστημάτων·

Προστατευόμενες περιοχές της ΕΕ

54. ζητεί διεξοδική ανάλυση όλων των προστατευόμενων περιοχών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών Natura 2000, και βελτίωση, καλύτερη σύνδεση και επέκταση των εν λόγω περιοχών· υπογραμμίζει την ανάγκη για μια τυποποιημένη μέθοδο υπολογισμού των προστατευόμενων περιοχών και για σαφή ορισμό της έννοιας «προστατευόμενη περιοχή» στην ΕΕ· τονίζει ότι, υπό το φως της πρόσφατης έκθεσης της IPCC για τους ωκεανούς και την κρυόσφαιρα σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα, απαιτείται μια εμπεριστατωμένη αξιολόγηση και σημαντική ενίσχυση του αριθμού των προστατευόμενων παράκτιων και θαλάσσιων περιοχών της ΕΕ και της διακυβέρνησής τους· ζητεί την επέκταση των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών της ΕΕ ώστε να περιλαμβάνουν περισσότερα εξωχώρια ύδατα· τονίζει ότι, εκτός από την ποσότητα, η ποιότητα των προστατευόμενων περιοχών είναι επίσης απαραίτητη για την πρόληψη της απώλειας βιοποικιλότητας και ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην ορθή και βιώσιμη διαχείρισή των περιοχών αυτών·

55. καλεί την Επιτροπή να εξακολουθήσει να κινεί νομικές διαδικασίες όταν διαπιστώνει ότι δεν τηρούνται οι νόμοι της ΕΕ για την προστασία της φύσης· επισημαίνει ότι οι διαδικασίες πρέπει να είναι πιο αποτελεσματικές στο πεδίο των περιβαλλοντικών παραβάσεων, λόγω του κινδύνου πρόκλησης μη αναστρέψιμων ζημιών στο περιβάλλον· επισημαίνει ότι είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί επειγόντως η ορθή εφαρμογή των οδηγιών για τη φύση και να δοθεί συνέχεια, με διαφανή τρόπο, στις καταγγελίες σχετικά με παραβιάσεις της νομοθεσίας·

56. σημειώνει ότι το πλαίσιο για τη διατήρηση της φύσης θα μπορούσε, σε περίπτωση ανεπαρκούς εφαρμογής, να δημιουργήσει ενδεχομένως ένα εχθρικό περιβάλλον για τους ακτιβιστές και τους υπέρμαχους της διατήρησης και να θέσει άμεσα ή έμμεσα τη ζωή τους σε κίνδυνο· υπογραμμίζει ότι οι δολοφονίες περιβαλλοντικών ακτιβιστών και υπέρμαχων της προστασίας του περιβάλλοντος θα πρέπει να καταδικάζονται ενεργά από την ΕΕ·

57. επισημαίνει ότι οι πράσινες υποδομές παρέχουν υπηρεσίες οικοσυστημάτων οι οποίες στηρίζουν τη βιοποικιλότητα, αυξάνοντας —για παράδειγμα— τον αριθμό των οικολογικών διαδρόμων σε αστικά περιβάλλοντα·

Καινοτομία, έρευνα και εκπαίδευση

58. υπενθυμίζει τη σημασία της καινοτομίας, της έρευνας και της ανάπτυξης για την επίτευξη των στόχων του οράματος για το 2050· υπογραμμίζει τη σημασία της υποστήριξης της έρευνας και των συμμετοχικών επιστημών για την ενίσχυση της γνώσης, ιδίως όσον αφορά τους ωκεανούς, το μεγαλύτερο τμήμα των οποίων δεν έχει ακόμη εξερευνηθεί· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να αυξήσουν τα κονδύλια του προϋπολογισμού για το πρόγραμμα «Ορίζων Ευρώπη» σε 120 δισεκατομμύρια EUR στο επόμενο ΠΔΠ, προς όφελος ιδίως των φορέων για τους φυσικούς πόρους, συμπεριλαμβάνοντας τόσο τη βασική όσο και την εφαρμοσμένη έρευνα, για παράδειγμα στον τομέα της ταξινομίας, και να δρομολογήσουν αποστολή για την προστασία και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας στο πλαίσιο του προγράμματος «Ορίζων Ευρώπη»· καλεί τα μέρη να εστιάσουν ιδίως στους τρόπους με τους οποίους συνδέεται η διατήρηση της βιοποικιλότητας με τα οφέλη για την ανθρώπινη υγεία και την οικονομική ευημερία και να συντονίσουν μέτρα για τη συλλογή δεδομένων·

59. καλεί την Επιτροπή να στηρίξει την περαιτέρω έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις που έχουν η χρήση της γης και η αλλαγή της χρήσης γης, συμπεριλαμβανομένων της αποψίλωσης των δασών και της παραγωγής βιοενέργειας, στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και να λάβει υπόψη τα αποτελέσματα κατά τη χάραξη πολιτικής στο μέλλον·

60. σημειώνει ότι, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στρατηγική για τις πλαστικές ύλες σε μια κυκλική οικονομία, που εγκρίθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2018, τα 150 εκατομμύρια τόνων πλαστικού που έχει συσσωρευτεί στους ωκεανούς του πλανήτη θα μπορούσαν να διπλασιαστούν έως το 2030, με αποτέλεσμα να τεθούν σε κίνδυνο περισσότερα από 660 είδη και να προκληθεί ζημία στο περιβάλλον μας· καλεί την Επιτροπή να υλοποιήσει εμβληματικές πρωτοβουλίες κατά της ρύπανσης από πλαστικά και των επιπτώσεών της στη βιοποικιλότητα· υπογραμμίζει την ειδική περίπτωση των μικροπλαστικών, τα οποία αντιπροσωπεύουν πάνω από το 80 % των θαλάσσιων απορριμμάτων που συλλέγονται και θέτουν σε κίνδυνο τη θαλάσσια βιοποικιλότητα· εκφράζει, ως εκ τούτου, την ικανοποίησή του για τη δέσμευση της Ursula von der Leyen να ανοίξει νέο μέτωπο στον αγώνα μας κατά των πλαστικών αποβλήτων αντιμετωπίζοντας το ζήτημα των μικροπλαστικών· τονίζει την ανάγκη για μια προσέγγιση κυκλικής οικονομίας που θα δίνει έμφαση στην έρευνα και την καινοτομία για βιώσιμα προϊόντα·

61. τονίζει ότι η εκπαίδευση είναι σημαντική για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη βιοποικιλότητα και την προστασία του περιβάλλοντος· σημειώνει ότι οι προστατευόμενες περιοχές που χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς αποτελούν σημαντικό και αποδοτικό εργαλείο για την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ενίσχυση της διατήρησης·

Ανάπτυξη ικανοτήτων, ευαισθητοποίηση του κοινού και συμμετοχή όλων των παραγόντων

62. τονίζει ότι η ανάπτυξη ικανοτήτων και η ευαισθητοποίηση είναι βασικοί παράγοντες για αποτελεσματική εφαρμογή και για την καλύτερη κατανόηση της σημασίας της βιοποικιλότητας· επικροτεί, ως εκ τούτου, την απόφαση της COP14, η οποία καλεί τα μέρη, τις άλλες κυβερνήσεις και τους χορηγούς που είναι σε θέση να το πράξουν, να παράσχουν χρηματοδοτικούς πόρους με σκοπό την ανάπτυξη ικανοτήτων, την τεχνική βοήθεια και τη μεταφορά τεχνολογίας·

63. τονίζει τη σημασία της παροχής ολοκληρωμένης πληροφόρησης και της επιδίωξης μεγαλύτερης συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών και μελών του κοινού από διάφορες ηλικιακές ομάδες, προκειμένου να επιτευχθούν οι ενωσιακοί και οι παγκόσμιοι στόχοι·

64. καλεί τα μέρη να προωθήσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού και τη συμμετοχή πολλαπλών ενδιαφερόμενων φορέων, προκειμένου να παράσχουν ειδικά σχεδιασμένες λύσεις σε συνεργασία με τις τοπικές κοινότητες και τους αυτόχθονες πληθυσμούς, με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης χρήσης των εκτάσεων γης για την ενίσχυση της βιοποικιλότητας ώστε να γίνονται πλήρως σεβαστές οι περιφερειακές διαφορές ως προς τα τοπία και τους οικοτόπους·

65. επικροτεί την πρόθεση να επιδιωχθεί ενεργά μια πολυμερής προσέγγιση, η οποία είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση της αξίας, την προστασία, τη διατήρηση, τη βιώσιμη χρήση και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας, και υπογραμμίζει ότι η βελτίωση της συνεργασίας με τα διάφορα επίπεδα διακυβέρνησης, τους τομείς και τους ιδιωτικούς φορείς, αλλά και μεταξύ αυτών, θα δημιουργήσει ευκαιρίες για την ενσωμάτωση των στόχων για τη βιοποικιλότητα σε άλλες πολιτικές· θεωρεί ότι είναι καίριας σημασίας η συμμετοχή επιχειρήσεων και χρηματοοικονομικών οργανισμών και, εν προκειμένω, επικροτεί τις προσπάθειες της Επιτροπής να εμπλέξει τον ιδιωτικό τομέα στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, ιδίως μέσω του πλαισίου της Πλατφόρμας της ΕΕ για τις Επιχειρήσεις και τη Βιοποικιλότητα· με την προοπτική αυτή, εκφράζει την ικανοποίησή του για πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα, όπως η δρομολόγηση του συνασπισμού «One Planet Business for Biodiversity» (Ένας Πλανήτης – Επιχειρήσεις για τη Βιοποικιλότητα) στη σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα στη Νέα Υόρκη·

66. καλεί την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας εναρμονισμένης μεθοδολογίας για τον υπολογισμό του οικολογικού αποτυπώματος των εταιρειών της ΕΕ, καθώς και του αντικτύπου τους στη βιοποικιλότητα·

67. θεωρεί ότι απαιτούνται μετασχηματιστικές αλλαγές στις κοινωνίες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και της απώλειας της βιοποικιλότητας· τονίζει ότι είναι σημαντικό να τηρείται η αρχή της δίκαιης μετάβασης, η οποία διασφαλίζει ότι η διαδικασία είναι δίκαιη και χωρίς αποκλεισμούς·

68. σημειώνει ότι η ευαισθητοποίηση του κοινού και η πρόσβαση σε ολοκληρωμένη και εύληπτη πληροφόρηση δίνουν τη δυνατότητα στους καταναλωτές να προβαίνουν σε τεκμηριωμένες επιλογές αγοράς και προωθούν τη βιώσιμη κατανάλωση και επιμένει, ως εκ τούτου, ότι πρέπει να περιλαμβάνονται σε μια ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, ιδίως όσον αφορά τα προϊόντα που οδηγούν σε αποψίλωση των δασών, καταστροφή του οικοσυστήματος και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την ιχνηλασιμότητα και τον έλεγχο των προϊόντων μέσω των αλυσίδων αξίας και εφοδιασμού τους και να διασφαλίζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο πλήρη διαφάνεια για τους καταναλωτές·

69. τονίζει την ανάγκη για καλύτερη οικολογική σήμανση και καλύτερη πιστοποίηση της παραγωγής με μηδενική αποψίλωση·

70. εκφράζει την ικανοποίησή του για τη συνεδρίαση της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης, που θα πραγματοποιηθεί στη Μασσαλία το 2020· καλεί την Επιτροπή να στείλει, κατά τη διάρκεια του εν λόγω φόρουμ, ηχηρά μηνύματα στήριξης όσον αφορά τις δεσμεύσεις της για τη βιοποικιλότητα·

o

o o

71. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή.

 

[1] ΕΕ C 35 της 31.1.2018, σ. 2.

[2] ΕΕ C 356 της 4.10.2018, σ. 38.

[3] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P8_TA(2018)0431.

[4] ΕΕ L 164 της 25.6.2008, σ. 19.

[5] ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1.

[6] Η σύμβαση για τη βιολογική ποικιλότητα, η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση της απερήμωσης και η σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος.

[7] The Regional Assessment Report on Biodiversity and Ecosystem Services for Europe and Central Asia (Έκθεση περιφερειακής αξιολόγησης για τη βιολογική ποικιλότητα και τις οικοσυστημικές υπηρεσίες στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία)

https://www.ipbes.net/system/tdf/downloads/spm_2b_eca_digital_20180622.pdf?file=1&type=node&id=28318

[8] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, της 23ης Ιουλίου 2019, με τίτλο «Εντατικοποίηση της δράσης της ΕΕ για την προστασία και την αποκατάσταση των δασών του πλανήτη» (COM(2019)0352).

Τελευταία ενημέρωση: 15 Ιανουαρίου 2020Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου