Διαδικασία : 2019/2990(RSP)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : B9-0038/2020

Κείμενα που κατατέθηκαν :

B9-0038/2020

Συζήτηση :

PV 15/01/2020 - 6
CRE 15/01/2020 - 6

Ψηφοφορία :

PV 15/01/2020 - 10.10
CRE 15/01/2020 - 10.10
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :


<Date>{09/01/2020}9.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0038/2020</NoDocSe>
PDF 174kWORD 50k

<TitreType>ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ</TitreType>

<TitreSuite>εν συνεχεία δηλώσεων του Συμβουλίου και της Επιτροπής</TitreSuite>

<TitreRecueil>σύμφωνα με το άρθρο 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού</TitreRecueil>


<Titre>σχετικά με τη διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης</Titre>

<DocRef>(2019/2990(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Zdzisław Krasnodębski</Depute>

<Commission>{ECR}εξ ονόματος της Ομάδας ECR</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9‑0038/2020

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη διάσκεψη για το μέλλον της Ευρώπης

(2019/2990(RSP))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

 έχοντας υπόψη την πρόταση που διατύπωσε η Πρόεδρος της Επιτροπής στις πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές της νέας Επιτροπής για τη διοργάνωση διάσκεψης για το μέλλον της Ευρώπης,

 έχοντας υπόψη το άρθρο 48 παράγραφος 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ),

 έχοντας υπόψη το άρθρο 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού του,

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να επανασυνδεθούν με τους πολίτες των κρατών μελών και να ανταποκριθούν στους προβληματισμούς τους σχετικά με τις κατευθύνσεις και τις δραστηριότητες της ΕΕ·

B. λαμβάνοντας υπόψη ότι επιβάλλεται επειγόντως μια εκ βάθρων επαναξιολόγηση των δράσεων της ΕΕ και μια μείζων μεταρρύθμιση, προκειμένου αυτή να είναι σε θέση να βοηθήσει αποτελεσματικά ώστε:

  να προστατεύει τους πολίτες και τα σύνορα·

  να σέβεται τα δικαιώματα και την κυριαρχία των κρατών μελών της, και ιδίως το δικαίωμά τους να προστατεύουν τις εθνικές παραδόσεις τους, τον πολιτισμό τους και την κοινή χριστιανική κληρονομιά τους·

  να δημιουργεί θέσεις εργασίας και ευημερία·

  να αναπτύξει μια ρεαλιστική και βιώσιμη οικονομία·

  να βελτιώσει την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητά της·

  να συνεργάζεται με διεθνείς εταίρους·

1. πιστεύει ότι ο στόχος μιας πραγματικά ανοικτής διάσκεψης θα συνίστατο στη διευκόλυνση μιας συζήτησης σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, δεδομένου ότι η ΕΕ έχει καταφανώς απομακρυνθεί σε μεγάλο βαθμό από τους πολίτες των κρατών μελών της· τονίζει, ωστόσο, ότι η πρωτοβουλία για μια διάσκεψη δεν θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες αυτές εάν δεν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις και εάν η λειτουργία της δεν διέπεται από βασικές αρχές·

2. τονίζει ότι η διάσκεψη, η οποία θα πρέπει να αποκαλείται «Διάσκεψη για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης», πρέπει να αποφύγει μια προσέγγιση που προϋποθέτει ότι ο σκοπός της είναι απλώς να συζητήσει διάφορες επιλογές με στόχο μια περαιτέρω ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, θεωρώντας παράλληλα ως δεδομένο το ισχύον κοινοτικό κεκτημένο·

3. ζητεί να πραγματοποιηθεί πριν από τη διάσκεψη μια ανεξάρτητη επανεξέταση του κοινοτικού κεκτημένου , συμπεριλαμβανομένου ενός ενδελεχούς ελέγχου της ΕΥΕΔ και μιας ανάλυσης κόστους-οφέλους των προγραμμάτων και των οργανισμών της ΕΕ·

4. εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για το γεγονός ότι τα μέλη μιας φεντεραλιστικής ομάδας, που εκπροσωπούνται επαρκώς στις Βρυξέλλες και στα θεσμικά όργανα της ΕΕ, θα επιδιώξουν να κυριαρχήσουν στη διάσκεψη, θέτοντας υπό τον έλεγχό τους την ημερήσια διάταξη και τις δραστηριότητές της, προκειμένου να την χειραγωγήσουν για την εξυπηρέτηση των στόχων τους·

5. υπογραμμίζει ότι η διαδικασία της διάσκεψης για να είναι επιτυχής πρέπει να βασιστεί σε τρεις βασικές αρχές:

  στον πλουραλισμός και την πολυμορφία·

  στην αναγνώριση της δημοκρατικής νομιμοποίησης των εθνικών θεσμικών οργάνων·

  στον σεβασμό της συνταγματικής δημοκρατίας·

Πλουραλισμός και πολυμορφία

6. τονίζει ότι, στο πλαίσιο της προσήλωσής της στον πλουραλισμό, η διάσκεψη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μόνο για την προώθηση της κυρίαρχης λογικής της ολοκλήρωσης της Ένωσης, αλλά ότι θα πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για να συζητηθούν ισότιμα οι αποκλίνουσες και οι διαφορετικές προτάσεις·

7. σημειώνει ότι υπάρχουν και άλλες, εξίσου έγκυρες, εναλλακτικές σε σχέση με τις παραδοσιακές φεντεραλιστικές λογικές, όπως οι προτάσεις για την επιστροφή της Ένωσης σε μια ευρωπαϊκή κοινότητα κυρίαρχων εθνών, με βάση τις ιδέες του ευρωρεαλισμού για μια συνομοσπονδιακή Ευρώπη που σέβεται τα δικαιώματα και τη δημοκρατική νομιμότητα των κρατών μελών· ζητεί οι εν λόγω δυνατότητες και πολλές άλλες να συζητηθούν ισότιμα και δίκαια στη διάσκεψη και στις συναφείς δημόσιες συνεδριάσεις που θα ακολουθήσουν·

8. επιμένει, ως εκ τούτου, ότι πρέπει να δοθεί στους συμμετέχοντες στη διάσκεψη και στις σχετικές συνεδριάσεις της μια εύλογη δυνατότητα για να συζητήσουν θέματα όπως, κατά πόσον:

  η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση προχώρησε υπέρμετρα και σε ποιους τομείς·

  ορισμένες αρμοδιότητες πρέπει να επανέλθουν στα κράτη μέλη·

  η ψηφοφορία με πλειοψηφία θα πρέπει να παύσει να είναι η συνήθης διαδικασία σε ορισμένους τομείς·

  τα υφιστάμενα δικαιώματα αρνησικυρίας των κρατών μελών θα μπορούσαν να επεκταθούν με τη θεσμοθέτηση του συμβιβασμού του Λουξεμβούργου, ώστε να μπορεί να ασκείται και πάλι το εθνικό δικαίωμα αρνησικυρίας για την προάσπιση «ζωτικών εθνικών συμφερόντων»·

  θα πρέπει να αναθεωρηθεί η μέθοδος ψηφοφορίας στο Συμβούλιο (ιδίως μετά το Brexit)·

  τα εθνικά κοινοβούλια θα πρέπει να μπορούν να επικαλούνται την αρχή της επικουρικότητας προκειμένου να αναστείλουν συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες μέσω μιας αποτελεσματικής διαδικασίας κόκκινης κάρτας·

  θα πρέπει να επανεξεταστεί η υπεροχή του δικαίου της ΕΕ έναντι του εθνικού συνταγματικού δικαίου·

  το δικαίωμα νομοθετικής πρωτοβουλίας θα πρέπει να επεκταθεί στα εθνικά κοινοβούλια·

  οι αντίστοιχοι ρόλοι και οι αρμοδιότητες των συννομοθετών χρειάζονται αποσαφήνιση·

Δημοκρατική νομιμοποίηση των εθνικών θεσμικών οργάνων

9. επισημαίνει ότι τα θεσμικά όργανα με τη μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση στην ΕΕ είναι τα θεσμικά όργανα των κρατών μελών· τονίζει ότι το Κοινοβούλιο δεν διαθέτει κανενός είδους αποκλειστική ή ειδική νομιμοποίηση σε ευρωπαϊκά ζητήματα που θα δικαιολογούσαν τον έλεγχό του επί της διάσκεψης και ότι ανά πάσα στιγμή θα πρέπει να υπενθυμίζεται ότι οι ευρωπαϊκές εκλογές αποτελούν σύνολο ξεχωριστών εθνικών εκλογών, που άπτονται κυρίως εθνικών ζητημάτων, και όχι μία ενιαία εκλογική διαδικασία για το μέλλον της Ευρώπης· επιμένει επίσης ότι η διάσκεψη θα πρέπει να αποφύγει μια συντεχνιακή προσέγγιση και να διασφαλίσει ότι τα δημοκρατικά εκλεγμένα θεσμικά όργανα των κρατών μελών θα βρίσκονται στο επίκεντρο της σχετικής διαδικασίας·

10. επαναλαμβάνει ότι οι αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι εγγενείς, όπως οι αντίστοιχες ενός κράτους, αλλά ότι πρέπει να ανατίθενται από τις Συνθήκες· τονίζει ότι οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας διέπουν την άσκηση των αρμοδιοτήτων της ΕΕ κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αρμοδιότητες ασκούνται όσο το δυνατόν εγγύτερα στον πολίτη, σύμφωνα με την αρχή της εγγύτητας που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της ΣΕΕ· εκτιμά ότι η Ένωση πρέπει να επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση των μείζονος σημασίας προκλήσεων, στις οποίες μπορεί να προσδώσει προστιθέμενη αξία· τονίζει ότι οι πόροι είναι περιορισμένοι και ότι επιβάλλεται σαφώς να εξεταστεί ο τρόπος ιεράρχησης των δραστηριοτήτων και χρησιμοποίησης με πιο αποδοτικό τρόπο των διαθέσιμων πόρων·

Συνταγματική δημοκρατία

11. επιμένει ότι πρέπει να αναγνωριστεί, εξ υπαρχής και από όλα τα ενδιαφερομένα μέρη, ότι οι εν λόγω δημόσιες διαβουλεύσεις, όπως η πρωτοβουλία για τη διάσκεψη, όσο καλά δομημένες και οργανωμένες και αν είναι, δεν αποτελούν υποκατάστατο – και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση – τη δημοκρατική νομιμοποίηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων κοινοβουλευτικών οργάνων· τονίζει, ως εκ τούτου, ότι δεν μπορεί να υπάρξει κάποιο δημοκρατικό επιχείρημα υπέρ της αυτόματης εφαρμογής των συμπερασμάτων της διάσκεψης· προτείνει, αντιθέτως, να υποβληθούν επισήμως τα συμπεράσματά της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή, ώστε τα όργανα αυτά να είναι σε θέση να επεξεργαστούν μια επίσημη απάντηση και να προβούν σε επακόλουθες ενέργειες, όπως κρίνουν σκόπιμο, προκειμένου να προχωρήσει η συζήτηση·

12. τονίζει, ότι σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 4 της ΣΕΕ, η διάσκεψη που μπορεί να προτείνει επισήμως τροποποιήσεις των Συνθηκών είναι αποκλειστικά η «Διάσκεψη των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών», και ότι, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, οι τροποποιήσεις αυτές τίθενται σε ισχύ μόνο «μετά την επικύρωσή τους από όλα τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες»·

Οργανωτικά ζητήματα

13. προτείνει η ολομέλιεα της Διάσκεψης να αποτελείται από περίπου 200 πλήρη μέλη με δημοκρατική εντολή, ήτοι:

  ένα εκπρόσωπο από κάθε κράτος μέλος·

  120 βουλευτές διορισθέντες από τα κράτη μέλη (με εθνικές αντιπροσωπείες αποτελούμενες από 2 έως 15 μέλη)·

  60 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

και 50 παρατηρητές με πλήρη δικαιώματα λόγου χωρίς ωστόσο δικαίωμα ψήφου, ήτοι:

  27 μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής·

  τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου·

  11 μέλη διορισθέντα από την Επιτροπή των Περιφερειών·

  11 μέλη διορισθέντα από την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή·

14. προτείνει να κληθούν και άλλα πρόσωπα να συμμετάσχουν σε ειδικές συνόδους της ολομέλειας ως εμπειρογνώμονες, εφόσον απαιτηθεί, χωρίς να είναι μέλη ή παρατηρητές της διάσκεψης·

15. τονίζει, ότι στο πλαίσιο της προετοιμασίας της διάσκεψης, μια αρχική συνεδρίαση των προέδρων των εθνικών κοινοβουλίων θα μπορούσε να αποτελέσει χρήσιμη ευκαιρία για την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί η ευρύτερη δυνατή συμμετοχή βουλευτών των εθνικών κοινοβουλίων· τονίζει, εν προκειμένω, ότι εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν, σύμφωνα με το συνταγματικό τους δίκαιο, ποιος θα εκπροσωπεί τα εθνικά τους κοινοβούλια· σημειώνει ειδικότερα ότι, όπως προβλέπεται στη Δήλωση 51 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), οι κοινοβουλευτικές συνελεύσεις των Κοινοτήτων και των Περιφερειών ενεργούν ως συνιστώσες του εθνικού κοινοβουλευτικού συστήματος ή ως τμήματα του εθνικού κοινοβουλίου· προτείνει τα μέλη της Διάσκεψης των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Κοινοτικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COSAC) να συμμετάσχουν πλήρως στην προετοιμασία της διάσκεψης·

16. προτείνει να συσταθεί εκ των προτέρων ένας ενιαίος φορέας για τη διεύθυνση της διαδικασίας της διάσκεψης αποκαλούμενος «συντονιστική επιτροπή», ο οποίος θα απαρτίζεται από τα πλήρη μέλη και παρατηρητές· επιμένει ότι η εν λόγω συντονιστική επιτροπή πρέπει να έχει πολύπλευρη σύνθεση και να περιλαμβάνει βουλευτές από τα θεσμικά όργανα των κρατών μελών, καθώς και από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ· συνιστά η εν λόγω συντονιστική επιτροπή να αποτελείται από περίπου 40 μέλη, μεταξύ των οποίων:

  τρία μέλη του Συμβουλίου που εκπροσωπούν τις τρεις Προεδρίες·

  τρεις Επιτρόπους·

  14 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (δύο από κάθε πολιτική ομάδα)·

  ένα βουλευτή από καθένα από τα 27 εθνικά κοινοβούλια·

  τους συμπροέδρους της διάσκεψης·

17. προτείνει η συντονιστική επιτροπή να είναι πλήρως υπεύθυνη για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων σχετικά με τις εργασίες της διάσκεψης, όπως μεταξύ άλλων:

  τη διοργάνωση φόρουμ πολιτών, σε συνεργασία με τα εθνικά κοινοβούλια·

  τις επιλογές αντικειμένων μελέτης, θεμάτων, προγραμμάτων, ομιλητών και ομάδων εμπειρογνωμόνων·

  τη διανομή εγγράφων·

  την παραγγελία ερευνών της κοινής γνώμης·

18. υπογραμμίζει ότι, ενώ η συντονιστική επιτροπή μπορεί να συγκροτεί ομάδες εργασίας που θα εστιάζουν σε συγκεκριμένα οργανωτικά θέματα, οι εν λόγω ομάδες δεν θα πρέπει να έχουν αυτόνομη εξουσία λήψης αποφάσεων, αλλά μόνο τις αρμοδιότητες που τους ανατίθενται από τη συντονιστική επιτροπή·

19. προτείνει να οριστούν τρεις συμπρόεδροι της διάσκεψης: δύο εθνικοί βουλευτές διοριζόμενοι από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ένας βουλευτής διοριζόμενος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· επιμένει ότι στις υποψηφιότητες πρέπει να αποτυπώνεται μια πολιτική και γεωγραφική ισορροπία· προτείνει οι τρεις συμπρόεδροι να είναι μέλη της συντονιστικής επιτροπής·

20. τονίζει ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί στη διάσκεψη η αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών, υπενθυμίζοντας ότι η κοινωνία αποτελεί εταιρική σχέση όλων των μελών της – παρελθόντων, παρόντων και μελλοντικών· τονίζει ότι είναι σημαντικό τα φόρουμ πολιτών που συνδέονται με τη διάσκεψη να είναι ισορροπημένα και αντιπροσωπευτικά από πλευράς ηλικίας, σύνθεσης, γεωγραφικής προέλευσης και  κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης· σημειώνει, ωστόσο, ότι ορισμένες ειδικές συνεδριάσεις πολιτών για ορισμένα ζητήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να αποκλίνουν από την αρχή αυτή, όπως συναντήσεις νέων ή συνεδριάσεις που σχετίζονται με συγκεκριμένα ζητήματα (π.χ. τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αστικές ή οι αγροτικές κοινότητες)·

21. επιμένει ότι τα φόρουμ πολιτών πρέπει να οργανώνονται κατά κύριο λόγο σε εθνικό επίπεδο και ότι στις θεματικές διεθνικές διασκέψεις με αντικείμενο τον πολίτη θα πρέπει να συνοψίζονται οι συζητήσεις που διεξάγονται σε εθνικό επίπεδο· τονίζει ότι η επιλογή των συμμετεχόντων σε όλες αυτές τις συνεδριάσεις πρέπει να γίνεται με πλήρη ανεξαρτησία και χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις· ζητεί να επιλέγονται οι συμμετέχοντες από καταξιωμένους και εγνωσμένου κύρους φορείς έρευνας της κοινής γνώμης που διαθέτουν τη δέουσα επαγγελματική εμπειρογνωμοσύνη·

22. επιμένει ότι σε όλες τις δημόσιες διαβουλεύσεις που σχετίζονται με τη διαδικασία της διάσκεψης – είτε πρόκειται για πραγματικές συνεδριάσεις είτε για άλλες μορφές διαβούλευσης, όπως δημοσκοπήσεις ή δραστηριότητες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – πρέπει να διασφαλίζεται η πολυφωνία· τονίζει ότι αυτό σημαίνει ότι όλα τα προγράμματα, οι κατάλογοι ομιλητών, οι ομάδες εμπειρογνωμόνων, η βιβλιογραφία και τα έγγραφα κ.λπ. πρέπει να είναι ισορροπημένα και να εκφράζουν μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών αντιλήψεων, η οποία αποτυπώνει την πολυμορφία των απόψεων στην Ευρώπη, προκειμένου να ενθαρρύνεται μια εμβριθής συζήτηση·

23. προτείνει τα μέλη της ολομέλειας της διάσκεψης να έχουν στη διάθεσή τους τα ίδια μέσα και τις ίδιες διευκολύνσεις για τη δημοσίευση εκθέσεων μειοψηφίας, όπως και για τη δημοσίευση των εκθέσεων της πλειοψηφίας·

°

° °

24. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

 

Τελευταία ενημέρωση: 14 Ιανουαρίου 2020Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου