Procedura : 2019/2956(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0043/2020

Teksty złożone :

B9-0043/2020

Debaty :

Głosowanie :

PV 15/01/2020 - 10.5
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0005

<Date>{10/01/2020}10.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0043/2020</NoDocSe>
PDF 230kWORD 66k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu</Titre>

<DocRef>(2019/2956(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Fredrick Federley</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0040/2020

B9‑0043/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu

(2019/2956(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając komunikat Komisji z 11 grudnia 2019 r. w sprawie Europejskiego Zielonego Ładu (COM(2019)0640),–  uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 listopada 2018 r. pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki” (COM(2018)0773) oraz pogłębioną analizę przygotowaną na poparcie propozycji zawartych w komunikacie,

 uwzględniając unijny program działań w zakresie środowiska do 2020 r. oraz plany na 2050 r.,

 uwzględniając Ramową konwencję Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC) oraz protokół z Kioto do tej konwencji, a także porozumienie paryskie,

 uwzględniając Konwencję Narodów Zjednoczonych o różnorodności biologicznej (CBD),

 uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych,

 uwzględniając sprawozdanie Europejskiej Agencji Środowiska pt. „Środowisko Europy 2020 – stan i prognozy” (SOER 2020), opublikowane 4 grudnia 2019 r.,

 uwzględniając sprawozdanie specjalne Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) zatytułowane „Globalne ocieplenie o 1,5°C”, jego 5. sprawozdanie oceniające oraz sprawozdanie podsumowujące, a także sprawozdanie specjalne dotyczące zmiany klimatu i gruntów oraz sprawozdanie specjalne dotyczące oceanów i kriosfery w zmieniającym się klimacie,

 uwzględniając sprawozdanie Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska w sprawie rozbieżności między potrzebami a perspektywami w zakresie redukcji emisji z 2019 r., opublikowane 26 listopada 2019 r.,

 uwzględniając sprawozdanie z globalnej oceny różnorodności biologicznej i funkcjonowania ekosystemów opublikowane 31 maja 2019 r. przez Międzyrządową Platformę Naukowo-Polityczną w sprawie Różnorodności Biologicznej i Funkcjonowania Ekosystemów (IPBES),

 uwzględniając globalną prognozę dotyczącą zasobów z 2019 r. Międzynarodowego Panelu ds. Zasobów Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska,

 uwzględniając coraz liczniejsze dowody na dramatyczne skutki zanieczyszczenia środowiska dla zdrowia ludzkiego, takie jak dane EUROSTATU dotyczące zgonów spowodowanych rakiem płuc (1,3 mln Europejczyków rocznie),

 uwzględniając 26. Konferencję Stron UNFCC, która odbędzie się w listopadzie 2020 r. (COP26), oraz fakt, że zgodnie z celami porozumienia paryskiego wszystkie strony UNFCC zobowiązały się do zwiększenia wkładu ustalonego na poziomie krajowym,

 uwzględniając 15. Konferencję Stron Konwencji o różnorodności biologicznej (COP15), która odbędzie się w październiku 2020 r. w Kunmingu (Chiny) i podczas której strony zadecydują o globalnych ramach powstrzymujących utratę różnorodności biologicznej na okres po 2020 r.,

 uwzględniając rezolucję z 14 marca 2019 r. w sprawie zmiany klimatu – europejska, długofalowa i zgodna z porozumieniem paryskim wizja strategiczna na rzecz dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki[1],

 uwzględniając rezolucję z 28 listopada 2019 r. w sprawie alarmującej sytuacji klimatycznej i środowiskowej[2],

 uwzględniając rezolucję z 28 listopada 2019 r. w sprawie konferencji klimatycznej ONZ w 2019 r. (COP25) w Madrycie (Hiszpania)[3],

 uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z 12 grudnia 2019 r.,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

1. podkreśla pilną potrzebę podjęcia działań w celu rozwiązania problemu zmiany klimatu i podjęcia wyzwań związanych ze środowiskiem i w związku z tym z dużym zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „Europejski Zielony Ład”; podziela zaangażowanie Komisji na rzecz transformacji UE w zdrowsze, zrównoważone, sprawiedliwe i dobrze prosperujące społeczeństwo o zerowej emisji gazów cieplarnianych netto w 2050 r., a także nowoczesnej, zasobooszczędnej i konkurencyjnej gospodarce, w której wzrost gospodarczy nie łączy się z zużywaniem zasobów i produkcją odpadów; wzywa do niezbędnej transformacji w społeczeństwo neutralne dla klimatu najpóźniej w 2050 r. i uczynienia z Europy przykładu dla całego świata;

2. podkreśla, że Zielony Ład powinien znaleźć się w centrum europejskiej strategii na rzecz nowego wzrostu i zatrudnienia; postrzega Zielony Ład jako katalizator transformacji społecznej, której celem jest neutralność klimatyczna, ochrona środowiska i kapitału naturalnego, zrównoważone korzystanie z zasobów oraz zdrowie i jakość życia obywateli w połączeniu z dobrze prosperującą, sprawiedliwą i konkurencyjną gospodarką, której wszyscy są beneficjentami, we wszystkich regionach Europy; uważa, że Zielony Ład powinien stwarzać możliwości gospodarcze i gwarantować sprawiedliwość międzypokoleniową;

3. uważa, że Zielony Ład powinien w centrum stawiać człowieka i mieć na celu ochronę zdrowia i dobrobytu obywateli przed związanymi ze środowiskiem zagrożeniami i skutkami; uważa, że osiągnięcie celów zrównoważonego rozwoju powinno znaleźć się w centrum procesu kształtowania polityki UE;

4. uważa, że badania naukowe i innowacje oraz rozwój nowych czystych technologii mają zasadnicze znaczenie dla obniżania emisyjności, zmniejszenia utraty różnorodności biologicznej i ekologizacji gospodarki; apeluje o niezbędne wsparcie finansowe podstawowych badań naukowych; apeluje o zachęty rynkowe i wsparcie dla inwestycji w zrównoważone przełomowe technologie, które mogą pomóc UE stać się światowym liderem i globalnym wzorem;

5. podkreśla, że osiągnięcie przez Unię zerowych emisji netto najpóźniej do 2050 r. wymaga znacznych inwestycji publicznych i prywatnych i postrzega to jako decydujący warunek wstępny sukcesu Zielonego Ładu; uważa, że UE musi zagwarantować inwestorom długoterminową pewność i przewidywalność regulacji, a także odpowiednie ramy finansowe, zasoby i zachęty, aby pomyślnie dokonać ekologicznej transformacji rynku; uważa, że należy tego dokonać w sposób zachęcający do wydatków i inwestycji w okresie przejściowym, w tym także do stosowania technologii przejściowych, które będą stopniowo rozwijane i wdrażane, aby osiągnąć długoterminowe cele UE;

6. podkreśla, że Parlament wykorzysta w pełni swoje uprawnienia ustawodawcze do przeglądu i zmiany wniosków Komisji w celu zagwarantowania, że są one zgodne z wszystkimi celami Zielonego Ładu, w tym dotyczącymi klimatu, środowiska i zdrowia, wzrostu i zatrudnienia, ochrony jednolitego rynku i zrównoważonego rozwoju wszystkich państw członkowskich;

Zwiększenie ambicji UE w dziedzinie klimatu na lata 2030 i 2050

7. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany wniosek w sprawie europejskiego prawa o klimacie, który zostanie przedstawiony do marca 2020 r.; uważa, że wiążące zobowiązanie UE na rzecz zerowych emisji netto najpóźniej do 2050 r. stanie się skutecznym narzędziem mobilizującym niezbędne siły polityczne, gospodarcze i technologiczne w procesie transformacji; uważa, że prawo o klimacie musi również zawierać konkretne elementy dotyczące przystosowania się do zmiany klimatu, a mianowicie zobowiązanie wszystkich państw członkowskich do przyjęcia planów przystosowania się do zmiany klimatu;

8. uważa, że aby prawo o klimacie było skuteczne, musi stanowić odrębny akt prawny, obejmujący cele pośrednie UE na lata 2030 i 2040 oraz solidne ramy zarządzania; uważa, że prawo o klimacie musi być neutralne pod względem technologicznym i odzwierciedlać najlepszą dostępną wiedzę naukową, a jego celem powinno być ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 stopnia, oraz powinno się w nim na bieżąco uwzględniać zmiany ram prawnych UE oraz cykl przeglądu porozumienia paryskiego;

9. zdecydowanie podkreśla, że transformacja jest wspólnym wysiłkiem wszystkich państw członkowskich oraz że każde państwo członkowskie musi dążyć do osiągnięcia neutralności klimatycznej w UE do 2050 r.; stwierdza, że ścieżka dekarbonizacji powinna być dostosowana do możliwości poszczególnych państw członkowskich w sposób sprawiedliwy i racjonalny pod względem kosztów, ponieważ kraje startują z różnych punktów wyjścia i mają odmienne zasoby, a niektóre z nich zmieniają się szybciej niż inne, jednak przejście na zieloną gospodarkę powinno stać się dla wszystkich regionów Europy szansą gospodarczą i społeczną;

10. wzywa do zwiększenia celu klimatycznego UE na 2030 r. do 55 % redukcji emisji gazów cieplarnianych na szczeblu UE w porównaniu z poziomami z 1990 r. i wzywa Komisję do jak najszybszego przedstawienia wniosku w tej sprawie, aby umożliwić Unii przyjęcie tego celu jako zaktualizowanego ustalonego na poziomie krajowym wkładu na długo przed COP26; wzywa ponadto do uwzględnienia tego celu w europejskim prawie o klimacie;

11. uważa, że UE musi odgrywać aktywną rolę i wykazać się silnym przywództwem w przygotowaniach do COP26, gdzie strony powinny podwyższyć wspólne zobowiązania w dziedzinie klimatu, odzwierciedlając najwyższe możliwe ambicje; w związku z tym uważa, że UE powinna przyjąć zwiększony ustalony na poziomie krajowym wkład na jak najwcześniejszym etapie w 2020 r. w celu zachęcenia innych krajów spoza UE, w szczególności największych emitentów, do podążenia jej śladem; podkreśla w tym kontekście potrzebę uzgodnienia zwiększonych ustalonych na poziomie krajowym wkładów przed planowanym szczytem UE–Chiny we wrześniu, a także szczytem UE–Afryka;

12. podkreśla, że wszystkie sektory muszą przyczyniać się do redukcji emisji; podkreśla konieczność przeglądu wszystkich stosownych unijnych środków ustawodawczych w dziedzinie klimatu i energii do czerwca 2021 r., w tym norm emisji CO2 dla samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych, aby zwiększyć poziom ambicji w dziedzinie klimatu; z zadowoleniem przyjmuje plan Komisji w tym zakresie; wzywa Komisję do uwzględnienia również dodatkowego potencjału innych istniejących przepisów UE, które wzbogacają działania na rzecz klimatu, takich jak dyrektywa w sprawie ekoprojektu, prawodawstwo UE w sprawie odpadów i gospodarki o obiegu zamkniętym;

13. podkreśla, że przejście na neutralność klimatyczną musi być zrównoważone, zwłaszcza podczas analizy obiegu węgla w różnych pochłaniaczach CO2, pozostawiając pole do rozwoju w sektorach stosujących pochłaniacze, aby umożliwić im osiąganie korzyści klimatycznych i utrzymanie lub zwiększenie pochłaniania w miarę upływu czasu;

14. podkreśla, że przyszłe wnioski ustawodawcze dotyczące wyższego poziomu ambicji w zakresie klimatu powinny mieć za podstawę kompleksowe oceny skutków, opisujące społeczno-gospodarcze i środowiskowe skutki różnych opcji, w tym całkowity wpływ na klimat i środowisko, konieczność zapobiegania ucieczce emisji, wpływ na międzynarodową konkurencyjność unijnych przedsiębiorstw, w tym MŚP, wpływ na zatrudnienie oraz na długoterminową pewność inwestycji, przy jednoczesnym zapewnieniu spójności polityki z celami redukcji emisji gazów cieplarnianych;

15. popiera zamiar Komisji opracowania mechanizmu dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2, aby zmniejszyć ryzyko ucieczki emisji w przypadku występowania różnic w poziomach ambicji klimatycznych na świecie; postrzega rozwój takiego mechanizmu jako element szerszej strategii na rzecz konkurencyjnej bezemisyjnej gospodarki UE; uważa, że przyszły mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji CO2 powinien stać na straży ambicji UE w dziedzinie klimatu, zapewniać równe warunki działania i być zgodny z zasadami WTO; uważa ponadto, że powinien on utrzymywać zachęty gospodarcze do pomyślnego przechodzenia na gospodarkę ekologiczną, a także dla pionierów w dziedzinie klimatu, i wspierać rynek niskoemisyjnych towarów w UE, oraz powinien gwarantować rzeczywistą cenę emisji dwutlenku węgla w UE przy jednoczesnym promowaniu opłat za emisję gazów cieplarnianych w innych częściach świata; podkreśla, że taki mechanizm musi być w pełni dostosowany do unijnego systemu handlu emisjami; uważa, że musi on uwzględniać specyfikę każdego sektora i może być wprowadzany stopniowo w wybranych sektorach, przy czym należy unikać nieuzasadnionych dodatkowych kosztów administracyjnych, zwłaszcza dla europejskich MŚP; zwraca się do Komisji o zbadanie różnych wariantów mechanizmu dostosowywania cen na granicach oraz o pełną ocenę skutków wszystkich wariantów przed czerwcem 2021 r. wraz z planowanym przeglądem ustawodawczym systemu handlu uprawnieniami do emisji przed przedstawieniem jakichkolwiek wniosków; ponawia wezwanie do przekazania dochodów wygenerowanych przez mechanizm do budżetu UE jako zasobów własnych przeznaczonych na działania związane z klimatem, przy czym część dochodów może również zwracać państwom członkowskim;

16. z zadowoleniem przyjmuje planowany wniosek dotyczący zmiany dyrektywy w sprawie opodatkowania energii i zgadza się, że w dyrektywie powinno się stosować zasadę „zanieczyszczający płaci”, wprowadzając minimalne progi opłat za emisję gazów cieplarnianych, przy pełnym poszanowaniu kompetencji państw członkowskich i bez ingerowania w ich politykę podatkową;

17. z zadowoleniem przyjmuje nową i ambitniejszą strategię UE w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu; podkreśla potrzebę uruchomienia publicznych i prywatnych inwestycji do przystosowania się do zmiany klimatu i wzywa do zapewnienia prawdziwej spójności w wydatkach UE, tak aby odporność na zmiany klimatu i przystosowanie się do niej były kluczowymi kryteriami finansowania i aby wykorzystać w pełni potencjał funduszy UE do budowania i wzmacniania odporności społeczności i infrastruktury; jednocześnie uważa, że zapobieganie klęskom żywiołowym, gotowość na wypadek ich wystąpienia i reagowanie na nie muszą stanowić cel solidnego instrumentu solidarności wyposażonego w wystarczające środki; apeluje o spójny i wystarczający przydział środków w budżecie UE i o zgrupowanie środków w unijnym mechanizmie ochrony ludności, biorąc pod uwagę rosnącą skalę wyzwań;

18. podkreśla rolę obywateli europejskich, społeczności lokalnych, przedsiębiorstw – w tym MŚP – oraz przemysłu w stawianiu czoła wyzwaniom związanym z klimatem i środowiskiem oraz rozwijaniu bardziej zrównoważonych stylów konsumpcji, modeli biznesowych i metod produkcji; w tym kontekście popiera ogłoszony przez Komisję europejski pakt na rzecz klimatu i uważa, że może on być użytecznym narzędziem zwiększania roli społeczności regionalnych i lokalnych w przygotowywaniu strategii politycznych w okresie przejściowym, budowania partnerstw między sektorem publicznym i prywatnym oraz rozpowszechniania najlepszych praktyk w całej UE; z zadowoleniem przyjmuje dobrowolne deklaracje, ale podkreśla, że należy je zawsze realizować przez prawdziwe działania;

Dostawa czystej, taniej i bezpiecznej energii

19. podkreśla kluczową rolę energii w procesie przejścia na gospodarkę o zerowej emisji gazów cieplarnianych netto; uważa, że konsekwentne i pełne wdrożenie niedawno przyjętego pakietu „Czysta energia dla wszystkich Europejczyków” jest niezbędnym pierwszym krokiem na drodze do osiągnięcia celów Unii w zakresie klimatu i energii; podkreśla jednocześnie, że Unia powinna w trybie pilnym ustanowić wyższe cele w zakresie energii ze źródeł odnawialnych i efektywności energetycznej, w pełnej zgodzie z zasadą „efektywność energetyczna przede wszystkim”; podkreśla, że aby osiągnąć wspomniane cele klimatyczne, kluczowe znaczenie ma dobrze funkcjonujący i w pełni zintegrowany rynek energii w Europie; w tym kontekście podkreśla, że potrzebna jest odpowiednio dofinansowana Agencja ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki, która wzmocni i pogłębi współpracę regionalną państw członkowskich oraz zagwarantuje konkurencyjność rynku energii UE, jego ukierunkowanie na potrzeby konsumentów, elastyczność i niedyskryminację;

20. wzywa Komisję do zaoferowania państwom członkowskim w razie potrzeby pomocy technicznej i doradztwa podczas zmiany krajowych planów w zakresie energii i klimatu w celu zagwarantowania ich zgodności z zobowiązaniami UE określonymi w porozumieniu paryskim; nalega na szybkie wycofanie dopłat do węgla i paliw kopalnych w UE i w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zbliżającą się nowelizację dyrektywy w sprawie opodatkowania energii i wytycznych w sprawie pomocy państwa w dziedzinie energii;

21. jest głęboko zaniepokojony spowolnieniem wzrostu udziału energii ze źródeł odnawialnych w rynku w UE; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje ogłoszenie strategii w sprawie morskiej energii wiatrowej, w której należy zawrzeć plan działania na rzecz zacieśnienia współpracy między państwami członkowskimi oraz przegląd odpowiednich przepisów; uważa, że polityka UE powinna w szczególności promować innowacyjność i zrównoważone technologie magazynowania energii oraz czyste technologie wodorowe przy jednoczesnym zapobieganiu ucieczce metanu, a także powinna być otwarta na każdą technologię, która może w sposób trwały przyspieszać osiągnięcie celów Unii w zakresie klimatu i energii;

22. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź, że do połowy 2020 r. Komisja zaproponuje środki na rzecz inteligentnej integracji i podkreśla, że dalsza integracja unijnego rynku energii będzie miała istotny wpływ na zwiększenie bezpieczeństwa dostaw energii i osiągnięcie gospodarki o zerowej emisji netto gazów cieplarnianych;

23. z zadowoleniem przyjmuje zapowiadaną falę renowacji budynków publicznych i prywatnych, takich jak szkoły i szpitale, i podkreśla, że branża budowlana ma duży potencjał w zakresie oszczędności energii oraz produkcji energii ze źródeł odnawialnych na miejscu, co może zwiększyć zatrudnienie i pomóc MŚP w rozwoju; uważa, że inteligentne i przyszłościowe ramy ustawodawcze zapewnią stabilny i przewidywalny kontekst dla przedsiębiorstw w tej branży i w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zmianę rozporządzenia w sprawie wyrobów budowlanych; wzywa do rygorystycznego egzekwowania zobowiązań państw członkowskich do renowacji budynków publicznych zgodnie z dyrektywą w sprawie efektywności energetycznej;

24. odnotowuje plany Komisji dotyczące planowanego rozszerzenia systemu handlu emisjami i włączenia do niego emisji pochodzących z budynków i transportu drogowego; uważa, że bezpośrednie ich włączenie do systemu EU ETS nie jest wykonalne; uważa, że propozycja ta wymaga dalszej analizy i oceny skutków; zdecydowanie podkreśla, że taki system ustalania cen nie powinien w żadnym wypadku zastępować ani osłabiać istniejących lub przyszłych środków lub norm, takich jak normy emisji CO2 dla samochodów osobowych, samochodów ciężarowych i budownictwa mieszkaniowego czy rozporządzenie w sprawie działań w dziedzinie klimatu, ale jeżeli zostanie wdrożony, powinien uzupełniać obowiązujące przepisy w celu zwiększenia ambicji UE w dziedzinie klimatu rynkowymi i otwartymi na technologie środkami zachęcającymi do innowacji;

Mobilizacja sektora przemysłu na rzecz czystej gospodarki o obiegu zamkniętym

25. postrzega przejście na neutralną pod względem emisji dwutlenku węgla, wysoce zasobooszczędną i konkurencyjną bazę przemysłową w UE do 2050 r. jako główne wyzwanie i szansę, i z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź, że w marcu 2020 r. Komisja przedstawi nową strategię przemysłową, a także strategię na rzecz MŚP; podkreśla, że konkurencyjność przemysłu i polityka przeciwdziałania zmianie klimatu wzajemnie się uzupełniają oraz że osiągnięcie innowacyjnego i neutralnego pod względem klimatu przemysłu zapewni konkurencyjność europejskiej gospodarki; wzywa Komisję do zbadania możliwości włączenia emisji gazów cieplarnianych do dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych;

26. podkreśla, że w strategiach dotyczących przemysłu i MŚP należy zawrzeć jasne plany działania dotyczące kompleksowego zestawu zachęt na rzecz innowacji i przełomowych technologii, a także usuwania przeszkód regulacyjnych; uważa, że strategia powinna w szczególności dotyczyć wyzwań w sektorach energochłonnych, opierać się na mechanizmach rynkowych i być otwarta na różne rozwiązania technologiczne, przy jednoczesnym uwzględnianiu ograniczeń i potrzeb MŚP; uważa, że unijne wsparcie dla pionierów w dziedzinie klimatu i zasobów powinno być neutralne pod względem technologicznym i oparte na najnowszych ustaleniach naukowych i modelach na rzecz osiągnięcia neutralności pod względem emisji dwutlenku węgla do 2050 r.; podkreśla, że wychwytywanie i składowanie dwutlenku węgla (CCS) w przemyśle ciężkim będzie konieczne, aby stał się neutralny dla klimatu;

27. z zadowoleniem przyjmuje plany Komisji dotyczące ambitnego nowego planu działania dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym, który powinien mieć na celu zmniejszenie całkowitego wpływu na środowisko i zużycia zasobów w produkcji i konsumpcji w UE, a jednocześnie zdecydowanie zachęcać do innowacji, zrównoważonej działalności gospodarczej i rozwoju rynków produktów neutralnych dla klimatu i produktów o zamkniętym cyklu życia, z uwzględnieniem efektywnego gospodarowania zasobami, zerowego zanieczyszczenia i zapobiegania powstawaniu odpadów jako kluczowych priorytetów; podkreśla silną synergię między działaniami w dziedzinie klimatu a gospodarką o obiegu zamkniętym, w szczególności w sektorach energochłonnych i wysokoemisyjnych;

28. wzywa Komisję do zaproponowania celów dotyczących selektywnej zbiórki odpadów, redukcji odpadów, ponownego wykorzystania i recyklingu, a także innych konkretnych działań, takich jak rozszerzona odpowiedzialność producenta, w priorytetowych sektorach, takich jak odpady handlowe, tekstylia, tworzywa sztuczne, elektronika, budownictwo i żywność; wzywa Komisję do opracowania środków wspierających rynek materiałów z recyklingu w Europie, obejmujących między innymi wspólne normy jakości, jak również obowiązkowe cele dotyczące wykorzystywania odzyskanych materiałów w sektorach priorytetowych, jeżeli jest to możliwe; podkreśla znaczenie opracowania nietoksycznych cyklów materiałowych przez stopniowe wycofywanie toksycznych substancji, które mogą narażać ludzi i środowisko naturalne, w szczególności tam, gdzie istnieją bezpieczniejsze alternatywy, oraz przez wspieranie badań i innowacji, które pracują nad bardziej ekologicznymi produktami; wzywa Komisję do rozważenia środków mających na celu rozwiązanie problemu produktów importowanych zawierających substancje lub składniki, które są zakazane w UE i nie powinny być ponownie wprowadzane na rynek UE w produktach konsumpcyjnych przez recykling;

29. popiera projekty polityczne promujące zrównoważone produkty, w tym uzupełnienie ekoprojektu o przepisy dotyczące wytwarzania produktów o większej trwałości, nadających się do naprawy, wielokrotnego użytku i recyklingu, oraz solidny program prac dotyczący ekoprojektu począwszy od 2020 r., który uwzględni również smartfony i inne nowe urządzenia; wzywa do opracowania wniosków ustawodawczych, w których zakaże się celowego skracania cyklu życia produktów; popiera plany Komisji dotyczące wniosków ustawodawczych, których celem jest stworzenie bezpiecznego, zgodnego z zasadami obiegu zamkniętego i zrównoważonego łańcucha wartości baterii i oczekuje, że we wniosku tym uwzględni się co najmniej środki dotyczące ekoprojektu, cele w zakresie ponownego użycia i recyklingu oraz zrównoważone, a także społecznie odpowiedzialne pozyskiwanie;

30. wzywa Komisję do eskalacji działań zapobiegających zanieczyszczeniu tworzywami sztucznymi, w szczególności w środowisku morskim, oraz apeluje o dalsze ograniczanie stosowania produktów jednorazowych z tworzyw sztucznych, które mają bardziej ekologiczne odpowiedniki; popiera prawodawstwo mające na celu rozwiązanie problemu nadmiaru opakowań oraz niedopuszczanie od 2030 r. na rynek UE opakowań, które nie nadają się do ponownego użycia lub recyklingu w sposób ekonomicznie opłacalny, przy jednoczesnym zagwarantowaniu bezpieczeństwa żywności; apeluje o działania promujące transgraniczną koordynację systemów kaucyjnych; wzywa Komisję do kompleksowego rozwiązania problemu mikrodrobin plastiku, w tym przez planowane stopniowe wycofywanie celowo dodawanych mikrodrobin plastiku oraz za pomocą nowych środków zapobiegających niezamierzonemu uwalnianiu tworzyw sztucznych, na przykład z tekstyliów, opon i granulatów z tworzyw sztucznych;

31. wzywa do stworzenia jednolitego rynku ekologicznego UE w celu zwiększenia popytu na zrównoważone produkty za pomocą specjalnych przepisów, takich jak szersze stosowanie zielonych zamówień publicznych, utworzenie instrumentu na rzecz zrównoważonego udzielania zamówień publicznych, którego celem będzie uodparnianie na klimat dużych publicznych projektów infrastrukturalnych, w oparciu o już istniejący dobrowolny mechanizm oceny ex ante dużych projektów infrastrukturalnych; ponadto wzywa do utworzenia systemu gwarancji finansowych we właściwych instrumentach UE, aby pomóc nabywcom publicznym w radzeniu sobie z ryzykiem finansowym związanym z zamówieniami na wysoce innowacyjne zrównoważone produkty i usługi;

32. uważa, że dobrze poinformowani konsumenci o mocnej pozycji mają kluczowe znaczenie dla powodzenia Zielonego Ładu, i wzywa do przyjęcia środków, które zagwarantują im dostęp do przejrzystych, porównywalnych i zharmonizowanych informacji o produktach, w tym na etykietach, opartych na solidnych danych i dowodach naukowych, aby pomóc konsumentom w dokonywaniu zdrowszych i bardziej zrównoważonych wyborów oraz informować ich o trwałości i możliwości naprawy produktów i ich śladzie środowiskowym; podkreśla konieczność wyposażenia konsumentów w skuteczne, zrozumiałe i możliwe do wyegzekwowania środki odwoławcze, w których uwzględnia się aspekty zrównoważonego rozwoju i priorytetowo traktuje ponowne użycie lub naprawę produktów zamiast ich wyrzucania, jeżeli nie działają prawidłowo;

33. uważa, że materiały odnawialne będą odgrywać ważną rolę w przechodzeniu na gospodarkę neutralną dla klimatu, oraz podkreśla potrzebę pobudzenia inwestycji w rozwój zrównoważonej biogospodarki, w której materiały wykorzystujące paliwa kopalne zastępuje się materiałami odnawialnymi i pochodzenia biologicznego, na przykład w budynkach, wyrobach włókienniczych, produktach chemicznych, opakowaniach, przemyśle stoczniowym i produkcji energii; podkreśla, że należy tego dokonać w sposób zrównoważony i zgodny z zasadami ekologii; stwierdza, że trwałe lub rozszerzone pochłanianie dwutlenku węgla wymaga z czasem pewnego pola manewru w zarządzaniu nim w perspektywie krótkoterminowej, co prowadzi do wahań w jego funkcjonowaniu; podkreśla, że biogospodarka ma potencjał tworzenia nowych zielonych miejsc pracy również na obszarach wiejskich UE oraz może pobudzać innowacyjność; wzywa do wspierania innowacji i badań nad trwałymi rozwiązaniami w zakresie zrównoważonej biogospodarki, które będą chronić również unikalną różnorodność biologiczną i ekosystemy; w związku z tym wzywa do skutecznego wdrożenia unijnej strategii dotyczącej biogospodarki jako elementu Europejskiego Zielonego Ładu;

34. przypomina o podstawowej roli technologii cyfrowych we wspieraniu zielonej transformacji, dzięki bardziej wydajnemu wykorzystywaniu zasobów i energii, gospodarowaniu odpadami, w tym śledzeniu pochodzenia chemikaliów i substancji, ograniczaniu emisji i monitorowaniu środowiska; podkreśla korzyści dla klimatu wynikające z pełnej cyfryzacji sieci przesyłu i dystrybucji oraz centrów handlu energią, a także programów reagowania na zapotrzebowanie sterowanych inteligentnym oprogramowaniem;

35. wzywa Komisję do opracowania strategii wdrażania i finansowania innowacyjnych technologii cyfrowych; wzywa do przeglądu wytycznych dotyczących TEN-E w celu uwzględnienia w ramach prawnych priorytetu, jakim jest rozwój i wdrażanie inteligentnych sieci na wszystkich poziomach dystrybucji energii elektrycznej (na szczeblu UE, państw członkowskich i lokalnie), co zapewnia bezpieczne, chronione, zrównoważone i niezawodne dostawy energii, oraz zapobiega uzależnieniu od inwestycji charakteryzujących się wysokim poziomem emisji CO2; podkreśla jednocześnie, że Komisja powinna opracować metodę monitorowania i ilościowego pomiaru rosnącego wpływu technologii cyfrowej na środowisko, unikając zbędnego obciążenia biurokratycznego; uważa, że w europejskiej strategii na rzecz jednolitego rynku danych należy określić główne cele i przeszkody utrudniające pełne wykorzystanie potencjału technologii cyfrowych; zaleca, aby technologiom cyfrowym towarzyszyły programy szkoleniowe dla użytkowników i specjalistów;

Szybsze przejście na zrównoważoną i inteligentną mobilność

36. z zadowoleniem przyjmuje szybsze przejście na zrównoważoną i inteligentną mobilność; wzywa Komisję do przedstawienia planu sprawiedliwej transformacji w kierunku neutralnego dla klimatu społeczeństwa, w którym utrzymany zostanie zarówno wysoki poziom łączności transportowej dostępnej obywatelom, jak i konkurencyjność unijnego sektora transportu, a także jego wkład w gospodarkę UE i zatrudnienie;

37. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący promowania transportu multimodalnego w celu zwiększenia wydajności i ograniczenia emisji; uważa jednak, że multimodalność można najlepiej osiągnąć jedynie za pomocą konkretnych wniosków ustawodawczych; ponadto wzywa Komisję do rozszerzenia obecnego indeksu dostępu połączeń lotniczych w indeks dostępu połączeń multimodalnych, który uwzględnia wpływ transportu na środowisko jako jeden z istotnych czynników; podkreśla ponadto, że bezemisyjny transport wodny ma kluczowe znaczenie dla rozwoju zrównoważonego transportu multimodalnego;

38. wzywa UE do aktywnego wspierania europejskiego przemysłu motoryzacyjnego w procesie transformacji, w tym przez dostęp do środków finansowych na badania i restrukturyzację produkcji, co pozwoli zatrzymać ten sektor w Europie;

39. wzywa do przeprowadzenia szybkiej i ukierunkowanej na wyniki reformy jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, zmiany unijnej kolejowej sieci transportu towarowego oraz ukończenia i uruchomienia systemu Galileo; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja zamierza zaproponować środki zwiększenia liczby połączeń między drogami, koleją i śródlądowymi drogami wodnymi prowadzące do rzeczywistej intermodalności; wzywa do zwiększenia i poparcia inwestycji w połączenie unijnych sieci kolejowych, aby wszyscy mieli równy dostęp do publicznego transportu kolejowego w całej UE;

40. z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą opracowania inteligentnych systemów zarządzania ruchem i rozwiązań z zakresu mobilności jako usługi, zwłaszcza na obszarach miejskich; wzywa Komisję do wspierania rozwoju innowacyjnych zastosowań, nowych technologii, nowych modeli biznesowych oraz nowo powstających i innowacyjnych systemów mobilności w Europie; wzywa Komisję do włączenia miast z ich praktycznym doświadczeniem i know-how do debaty na temat wdrażania przyszłych strategii w zakresie mobilności na szczeblu UE;

41. uważa, że UE musi stosować zasadę „zanieczyszczający płaci” w sprawiedliwy sposób względem wszystkich rodzajów transportu i zachęcać do bardziej ekologicznych form transportu; uważa, że dochody z podatków lub opłat za transport powinny być przeznaczane na wsparcie sektora w tym procesie transformacji, tak aby koszty te były łatwiejsze do zaakceptowania przez obywateli;

42. z zadowoleniem przyjmuje zamiar uwzględnienia przez Komisję w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji (ETS) sektora morskiego; uważa, że jego udział w tym systemie musi opierać się na ocenie skutków uwzględniającej również konkurencyjność unijnych podmiotów gospodarczych i przedsiębiorstw oraz możliwe przechodzenie z jednego rodzaju transportu na inny; podkreśla, że UE powinna bronić ambitnych celów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych w sektorze morskim, zarówno na szczeblu międzynarodowym, jak i unijnym, a jednocześnie żadne nowe środki UE nie powinny osłabiać międzynarodowej konkurencyjności statków pływających pod banderami unijnymi; uważa, że działania UE powinny uwzględniać wszelkie przyszłe wiążące środki na szczeblu światowym w ramach Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO) oraz unikać tworzenia podwójnych uregulowań dla tej branży; uważa, że środki unijne i międzynarodowe powinny iść ze sobą w parze;

43. popiera proponowane środki mające na celu zmniejszenie emisji w sektorze lotnictwa i wzmocnienie EU ETS zgodnie z unijnymi ambicjami w dziedzinie klimatu oraz ograniczenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla przedsiębiorstw lotniczych; równocześnie wzywa UE do udziału w tworzeniu mechanizmu kompensacji i redukcji CO2 dla lotnictwa międzynarodowego (CORSIA) oraz do wzmocnienia przepisów CORSIA; podkreśla ponadto potrzebę pilnych inwestycji w badania nad nowymi technologiami mającymi na celu dekarbonizację sektorów transportu morskiego i lotniczego, a także w rozwój bezemisyjnych i ekologicznych statków w oparciu o ekokomponenty, lepsze gospodarowanie odpadami i zasobami wodnymi oraz technologie napędu;

44. wzywa Komisję do przedstawienia propozycji skoordynowanych środków dotyczących opodatkowania lotnictwa w państwach członkowskich w celu wyeliminowania przestarzałych zwolnień podatkowych, stosowania zasady „zanieczyszczający płaci” i zapewnienia równych warunków działania dla różnych rodzajów transportu przy jednoczesnym uniknięciu niezamierzonych negatywnych skutków środowiskowych, gospodarczych lub społecznych;

45. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący przeglądu dyrektywy w sprawie infrastruktury paliw alternatywnych oraz rozporządzenia w sprawie TEN-T; podkreśla w związku z tym, że Komisja powinna wspierać ściślejszą koordynację organizacji całej sieci transportowej między państwami członkowskimi, na przykład poprzez wyeliminowanie obecnych różnic między krajowymi planami centralnymi w zakresie transportu oraz poprzez przyjęcie ukierunkowanych na wyniki środków ustawodawczych w celu zadbania o to, by państwa członkowskie ukończyły tworzenie sieci TEN-T w uzgodnionych terminach, a także poprzez priorytetowe potraktowanie odcinków transgranicznych oraz stworzenia zrównoważonej infrastruktury alternatywnych paliw transportowych; podkreśla, jak ważne jest sprzyjanie rozwojowi infrastruktury paliw alternatywnych w celu maksymalizacji potencjału pojazdów i statków bezemisyjnych i niskoemisyjnych; podkreśla, że należy priorytetowo traktować wspieranie bezemisyjnego transportu publicznego oraz infrastruktury rowerowej i pieszej, zwłaszcza na obszarach miejskich;

46. oczekuje na przyszłe wnioski Komisji dotyczące bardziej rygorystycznych norm emisji zanieczyszczeń powietrza dla pojazdów napędzanych silnikiem spalinowym (Euro 7) oraz zmienionych norm emisji CO2 dla samochodów osobowych i dostawczych, które utorują drogę przejściu po 2025 r. na mobilność bezemisyjną; wzywa Komisję do opracowania metod oceny cyklu życia; przypomina wyniki dogłębnej analizy zawartej w komunikacie Komisji pt. „Czysta planeta dla wszystkich – Europejska długoterminowa wizja strategiczna dobrze prosperującej, nowoczesnej, konkurencyjnej i neutralnej dla klimatu gospodarki”, zgodnie z którą przy scenariuszach zakładających neutralność klimatyczną w 2050 r. od 2040 r. wszystkie nowe samochody wprowadzane na rynek UE będą musiały być bezemisyjne, oraz wzywa do opracowania spójnych ram politycznych i programów przejściowych w celu wsparcia tego kierunku zmian; zauważa, że konieczna będzie zmiana dyrektywy o homologacji typu, aby umożliwić państwom wiodącym w tej dziedzinie stosowanie, gdy tak postanowią, bardziej rygorystycznych środków na szczeblu krajowym;

47. z zadowoleniem przyjmuje plany Komisji dotyczące przeciwdziałania zanieczyszczeniu powietrza przez transport morski i lotnictwo, w tym uregulowanie dostępu statków zanieczyszczających środowisko do portów UE oraz przeciwdziałanie zanieczyszczaniu przez statki przebywające w portach; podkreśla, jak ważne jest sprzyjanie rozwojowi portów bezemisyjnych wykorzystujących energię ze źródeł odnawialnych; podkreśla, że rozmieszczenie obszarów kontroli emisji przewidzianych w Międzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL) oraz ograniczenie prędkości żeglugi to właściwe rozwiązania na rzecz redukcji emisji, które można łatwo wdrożyć;

„Od pola do stołu” – stworzenie sprawiedliwego, zdrowego i przyjaznego środowisku systemu żywnościowego

48. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie przedstawienia strategii „Od pola do stołu” zwiastującej bardziej zrównoważoną politykę żywnościową dzięki połączeniu wysiłków na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu, ochrony środowiska i zachowania różnorodności biologicznej z zamiarem dbania o to, aby Europejczycy mieli dostęp do przystępnych cenowo, wartościowych i zrównoważonych środków spożywczych, przy jednoczesnym zapewnieniu godnych warunków życia rolnikom i rybakom oraz konkurencyjności sektora rolnego; zauważa, że zdaniem obywateli UE głównym priorytetem wspólnej polityki rolnej i wspólnej polityki rybołówstwa powinno być „zapewnienie bezpiecznej, zdrowej i wartościowej żywności”; z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar zbadania nowych sposobów lepszego informowania konsumentów, zwłaszcza ludzi młodych;

49. podkreśla potencjał inwestowania przez gospodarstwa rolne w zrównoważone praktyki, takie jak rolnictwo precyzyjne, rolnictwo ekologiczne, agroekologia, system rolno-leśny, większy dobrostan zwierząt oraz lepsze zapobieganie chorobom ludzi i zwierząt, łącznie ze zrównoważoną gospodarką leśną, wychwytywanie i utylizację dwutlenku węgla oraz lepsze gospodarowanie składnikami pokarmowymi z myślą o osiągnięciu celów Zielonego Ładu; podkreśla, jak ważne jest zachęcanie rolników do stosowania tych praktyk i do przejścia na metody, które przyniosą większe korzyści dla klimatu, środowiska i różnorodności biologicznej w sposób sprawiedliwy, terminowy i opłacalny ekonomicznie; zauważa, że dla osiągnięcia celów strategii „Od pola do stołu” zasadnicze znaczenie będzie miało rolnictwo oraz działania rolników i innych podmiotów w obrębie łańcucha dostaw żywności; przypomina o kluczowej roli zdrowej żywności w ograniczaniu występowania chorób układu krążenia i nowotworów;

50. zwraca się do Komisji o przeanalizowanie wkładu reformy wspólnej polityki rolnej (WPR) w zobowiązania UE w zakresie ochrony środowiska, przeciwdziałania zmianie klimatu i ochrony różnorodności biologicznej oraz w tradycyjne metody produkcji rolnej, jak również o dostosowanie jej do celów określonych w Europejskim Zielonym Ładzie przy uwzględnieniu konieczności utrzymania równych warunków działania w Europie w celu zapewnienia silnej, odpornej i zrównoważonej produkcji rolnej; wzywa państwa członkowskie do umieszczenia na czele ich priorytetów środowiskowych dla rolnictwa, zawartych w planach strategicznych WPR, przeciwdziałania zmianie klimatu oraz wzywa Komisję do stanowczego podejścia do tej kwestii przy ocenie planów strategicznych; podkreśla, jak ważne w nowym modelu realizacji jest oparte na wynikach i ukierunkowane podejście polegające na większej prostocie i większej przejrzystości w odniesieniu do konkretnych rezultatów i celów wartości dodanej; uważa, że należy wspierać rolników w przechodzeniu na bardziej zrównoważone rolnictwo, w tym za pośrednictwem niezależnych usług doradczych dla rolników, i w tym celu popiera wyposażenie WPR w budżet odpowiadający ambicjom UE w zakresie ochrony środowiska;

51. podkreśla związek między strategią „Od pola do stołu” a dążeniem do zerowego poziomu zanieczyszczeń; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zajęcia się problemem presji ze strony pestycydów na środowisko i zdrowie oraz do znacznego ograniczenia stosowania pestycydów chemicznych i związanego z nimi ryzyka, a także do ograniczenia stosowania nawozów i antybiotyków, w tym za pomocą środków ustawodawczych; wzywa do opracowania strategii UE mającej na celu znalezienie popartych badaniami naukowymi zrównoważonych alternatyw dla niebezpiecznych środków ochrony roślin; wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na ochronę owadów zapylających oraz apeluje do Komisji i państw członkowskich, aby zadbały o szybkie przyjęcie ogółu wytycznych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) w sprawie oceny ryzyka, na jakie narażone są pszczoły w związku ze stosowaniem środków ochrony roślin;

52. podkreśla, że europejskie rolnictwo może przyczynić się do zamkniętego obiegu w gospodarce i do zwiększenia różnorodności biologicznej oraz do promowania zrównoważonego wykorzystywania surowców odnawialnych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że strategia „Od pola do stołu” będzie również odnosić się do korzyści płynących z nowych technologii, w tym z cyfryzacji, cywilnych programów kosmicznych i usług U-space, a także z innowacji i odkryć naukowych, które mogą przyczynić się do znacznego ograniczenia biurokracji w ramach WPR oraz zwiększyć wydajność, wykorzystanie zasobów i zrównoważenie środowiskowe, jednocześnie przynosząc sektorowi korzyści ekonomiczne; podkreśla rolę integrowanej ochrony roślin i apeluje o jej stosowanie przez wszystkich rolników;

53. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmożenia działań na rzecz ograniczenia marnotrawstwa żywności; apeluje o wiążący, oparty na wspólnej metodologii ogólnounijny cel redukcji o 50 % do 2030 r.;

54. wzywa Komisję do uwzględnienia w strategii „Od pola do stołu” produktów rybołówstwa i akwakultury w celu wzmocnienia zrównoważonego łańcucha wartości w sektorze rybołówstwa (od połowów do spożycia); wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie lepszej identyfikowalności wszystkich produktów z owoców morza, w tym oznaczania pochodzenia produktów rybnych w puszkach i rezygnacji z produktów, które niszczą lub zubożają środowisko morskie;

55. wzywa Komisję do przedstawienia bez zbędnej zwłoki nowej strategii w zakresie dobrostanu zwierząt, która utoruje drogę do ram prawnych dotyczących dobrostanu zwierząt;

Zachowanie i odtworzenie ekosystemów i różnorodności biologicznej

56. wzywa UE do intensywniejszej ochrony przyrody poprzez ambitną Strategię na rzecz różnorodności biologicznej na okres do 2030 r. mającą na celu zatrzymanie i odwrócenie procesu utraty różnorodności biologicznej w Europie i na świecie, w tym konkretne działania na rzecz europejskich terytoriów zamorskich;

57. podkreśla, że strategia ta musi obejmować zarówno ambitne, możliwe do wdrożenia środki prawne mające na celu zwiększenie ochrony wrażliwych ekosystemów, jak i kompleksowe działania mające na celu zaradzenie przyczynom utraty różnorodności biologicznej; podkreśla, że dla powodzenia polityki ochrony przyrody i różnorodności biologicznej istotne znaczenie ma spójność polityki zarówno na szczeblu UE, jak i na szczeblu krajowym, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do restrukturyzacji dotacji połowowych i rolnych, aby zachęcić do działań na rzecz ochrony środowiska i w pełni realizować unijne cele w zakresie różnorodności biologicznej, wraz z kompleksowymi mechanizmami egzekwowania prawa;

58. wzywa Komisję do uwzględnienia jako jednego z celów w Strategii na rzecz różnorodności biologicznej stopniowego wycofania z użytku niebezpiecznych substancji chemicznych i do powiązania go ze strategią dotyczącą nietoksycznego środowiska;

59. wzywa Komisję do niezwłocznego przedstawienia wniosku w sprawie europejskich ram prawnych na rzecz powstrzymania wylesiania, u którego źródeł leżą produkty sprzedawane w UE;

60. wzywa Komisję do przedstawienia nowej, ambitnej strategii leśnej UE, aby w odpowiedni sposób uznać ważną i wielofunkcyjną rolę lasów europejskich w walce ze zmianą klimatu i utratą różnorodności biologicznej, przy jednoczesnym uwzględnieniu aspektów społecznych, gospodarczych i środowiskowych; podkreśla, że największą potencjalną korzyść z lasów w walce ze zmianą klimatu można osiągnąć dzięki przyjęciu dalekiej perspektywy w zrównoważonej gospodarce leśnej, aby zapewnić długoterminowe składowanie i pełnienie roli pochłaniaczy dwutlenku węgla; przypomina o potrzebie zwalczania nielegalnego pozyskiwania drewna w Europie;

61. podkreśla, że nielegalny handel dziką fauną i florą oraz niezrównoważony handel dziką fauną i florą są głównymi przyczynami utraty różnorodności biologicznej; podkreśla, że plan działania z 2016 r. przeciwko nielegalnemu handlowi dziką fauną i florą dobiegnie końca w 2020 r.; wzywa Komisję do zaktualizowania i wzmocnienia przepisów, do pełnego włączenia ich do Strategii na rzecz różnorodności biologicznej na okres do 2030 r. oraz do zapewnienia odpowiedniego finansowania; wzywa Komisję do uczynienia ze współpracy z krajami partnerskimi głównego narzędzia walki z przestępstwami przeciwko dzikiej faunie i florze oraz ze spadkiem różnorodności biologicznej;

Zrównoważone morza i oceany

62. wzywa Komisję, by przydała Zielonemu Ładowi „błękitny” wymiar oraz faktycznie uczyniła oceany kluczowym elementem Zielonego Ładu, w pełni uznając ekosystemowe usługi oceanów, dzięki opracowaniu „Planu działania na rzecz oceanów i akwakultury”, w tym konkretnych działań łączących w jedno zintegrowaną strategiczną wizję w takich obszarach polityki morskiej jak transport, innowacje i wiedza, różnorodność biologiczna, niebieska gospodarka, emisje i zarządzanie;

63. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie przeglądu wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb), którego celem będzie odbudowa biomasy zasobów rybnych powyżej maksymalnego podtrzymywalnego połowu, rozwój zrównoważonych systemów akwakultury morskiej i wodnej oraz ustanowienie skutecznego i zintegrowanego systemu zarządzania opartego na ekosystemach, uwzględniającego wszystkie czynniki mające wpływ na stada ryb i ekosystem morski, w tym zmianę klimatu i zanieczyszczenie środowiska;

64. podkreśla potrzebę zwiększenia zasobów finansowych i potencjału w celu poszerzenia wiedzy o środowisku morskim pod względem różnorodności biologicznej, klimatu i zanieczyszczenia, aby lepiej zrozumieć wpływ różnych rodzajów działalności na ekosystemy morskie i stan zasobów rybnych oraz stworzyć odpowiednie plany działania na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia jej skutków;

65. wzywa do opracowania wniosku w sprawie wiążącego celu dotyczącego rozszerzenia sieci chronionych obszarów morskich o co najmniej 30 % na szczeblu UE w ramach Strategii na rzecz ochrony różnorodności biologicznej na okres do 2030 r. w celu większej ochrony oceanów;

66. wzywa do opracowania wniosku w sprawie rozwoju zrównoważonej niebieskiej gospodarki, w tym energii ze źródeł odnawialnych, zrównoważonej turystyki i zrównoważonego przemysłu;

67. podkreśla znaczenie wspierania roli UE jako światowego lidera w zarządzaniu oceanami, w tym w wymiarze handlowym, poprzez poparcie dla przyjęcia międzynarodowego mechanizmu ochrony różnorodności biologicznej i ekosystemów morskich poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej oraz polityki zerowej tolerancji wobec nielegalnych połowów; zwraca uwagę na potrzebę zwiększenia roli UE w przyczynianiu się do realizacji ustanowionej przez ONZ dekady nauki o oceanach na rzecz zrównoważonego rozwoju w celu większego zaangażowania się w badania nad oceanami oraz w celu przyczynienia się do osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju;

Zerowy poziom emisji zanieczyszczeń na rzecz nietoksycznego środowiska

68. z zadowoleniem przyjmuje plany Komisji dotyczące planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby, które to plany powinny również dotyczyć zanieczyszczenia wód gruntowych i powinny obejmować wzmocniony monitoring;

69. podkreśla liczne korzyści, jakie społeczeństwo neutralne dla klimatu będzie miało dla zdrowia publicznego w wyniku przywrócenia różnorodności biologicznej, zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza i zmniejszenia narażenia na substancje zanieczyszczające, zarówno w odniesieniu do ogólnego dobrostanu obywateli europejskich, w tym lepszego środowiska pracy prowadzącego do poprawy stanu zdrowia w miejscu pracy, jak i w postaci zapobiegania kosztom i obciążeniom związanym z opieką zdrowotną w odniesieniu do systemów ubezpieczeń i zdrowia publicznego;

70. wzywa Komisję do niezwłocznego przedstawienia ambitnej międzysektorowej strategii na rzecz nietoksycznego środowiska; strategia ta powinna obejmować wytyczne dotyczące szybkiego zastąpienia substancji wzbudzających szczególnie duże obawy i innych niebezpiecznych substancji chemicznych, w tym substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego, oraz rozwiązania problemu połączonych skutków chemikaliów, a także powinna sprzyjać europejskim innowacjom w zakresie bezpiecznych i zrównoważonych chemikaliów; wzywa do lepszego monitorowania i intensywniejszych badań nad obecnością niebezpiecznych chemikaliów i produktów farmaceutycznych w środowisku;

71. wzywa Komisję do przedstawienia do czerwca 2020 r. ambitnych wniosków ustawodawczych mających na celu ograniczenie stosowania substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego w kosmetykach, zabawkach i opakowaniach żywności oraz zastąpienie ich bezpieczniejszymi odpowiednikami, jak również planu działania przewidującego kompleksowe ramy zminimalizowania narażenia obywateli na działanie substancji zaburzających funkcjonowanie układu hormonalnego wraz z celami i terminami;

72. wzywa Komisję do lepszej ochrony jakości powietrza zgodnie z wytycznymi WHO i apeluje o lepsze monitorowanie zanieczyszczenia powietrza w państwach członkowskich poprzez wdrożenie solidnych i zharmonizowanych metod pomiaru oraz o umożliwienie obywatelom europejskim łatwego dostępu do informacji;

Finansowanie Europejskiego Zielonego Ładu i zapewnienie sprawiedliwej transformacji

73. popiera plany dotyczące planu zrównoważonych inwestycji mające na celu zlikwidowanie luki inwestycyjnej; podkreśla, że plan powinien opierać się na doświadczeniach zdobytych przy realizacji poprzednich programów (tzw. „planu Junckera”) i kłaść szczególny nacisk na inwestycje o europejskiej wartości dodanej; podkreśla, że powinien on również obejmować finansowanie sprawiedliwej transformacji we wszystkich regionach UE; z zadowoleniem przyjmuje działania mające na celu rozwiązanie problemu luki inwestycyjnej w UE, na przykład za pośrednictwem InvestEU;

74. przyjmuje z zadowoleniem, jako ważny krok, nową politykę udzielania pożyczek w dziedzinie energetyki oraz nową strategię na rzecz działań klimatycznych i zrównoważenia środowiskowego, przyjęte przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) w dniu 14 listopada 2019 r.; przyjmuje z zadowoleniem fakt objęcia przez EBI roli europejskiego banku klimatycznego, przy czym do 2025 r. 50 % jego operacji będzie przeznaczonych na działania klimatyczne i zrównoważenie środowiskowe, do 2021 r. zakończy on wsparcie dla projektów dotyczących paliw kopalnych, a do 2020 r. wszystkie jego działania finansowe będą zgodne z zasadami i celami porozumienia paryskiego; zachęca EBI do odgrywania aktywnej roli we wspieraniu projektów, które mają wpływ na obszary polityki mające kluczowe znaczenie dla sprawiedliwej transformacji, takie jak badania, innowacje i cyfryzacja, dostęp MŚP do finansowania oraz inwestycje społeczne i umiejętności;

75. podkreśla potrzebę sprzyjania sprawiedliwej transformacji; uważa, że dobrze zaprojektowany i odpowiednio finansowany mechanizm sprawiedliwej transformacji, w tym fundusz sprawiedliwej transformacji, będzie ważnym narzędziem gospodarczym ułatwiającym takie przejście i osiągnięcie ambitnych celów w zakresie klimatu przy jednoczesnym uwzględnieniu skutków społecznych; uważa, że mechanizm ten nie powinien oznaczać zwykłego transferu środków netto na ręce rządów krajowych, lecz powinien w konkretny sposób pomagać pracownikom i przedsiębiorstwom w regionach uzależnionych od paliw kopalnych w procesie przechodzenia na ekologiczną gospodarkę przyszłości, w tym poprzez podnoszenie i zmianę kwalifikacji w celu przygotowania i dostosowania pracowników do nowych perspektyw zatrudnienia, wymogów i kompetencji; podkreśla jednak, że same fundusze nie są w stanie zapewnić transformacji i że nie powinny skutkować zniechęceniem liderów; zdecydowanie podkreśla, że fundusz sprawiedliwej transformacji musi być uwarunkowany konkretnymi działaniami na rzecz dekarbonizacji zgodnie z porozumieniem paryskim, a zwłaszcza stopniowym rezygnowaniem z węgla i transformacją regionów gospodarczych opartych na paliwach kopalnych;

76. podkreśla, że transformacja energetyczna musi być zrównoważona społecznie i nie może pogłębiać ubóstwa energetycznego w najuboższych regionach UE; uważa, że społeczności walczące z ubóstwem energetycznym muszą być wyposażone w narzędzia niezbędne do wzięcia udziału w zielonej transformacji; takimi narzędziami są edukacja i zachęcanie do inwestycji długoterminowych;

77. zwraca się do Komisji o zwiększenie finansowania pomocy technicznej i usług doradczych w celu rozwiązania problemu złożoności procedur zarządzania projektami; przypomina, że ważne jest zapewnienie sprawiedliwego rozdziału geograficznego funduszy w całej UE;

78. wzywa do określenia wiążącego celu w zakresie wydatków na ochronę różnorodności biologicznej oraz ambitnych wartości docelowych w zakresie uwzględniania kwestii klimatu, które muszą wykraczać poza poziomy ukierunkowanych wydatków określone w stanowisku Parlamentu w sprawie wieloletnich ram finansowych na lata 2021–2027[4];

79. domaga się, by Komisja zagwarantowała, że żadne unijne finansowanie publiczne w ramach żadnej z polityk UE nie będzie sprzeczne z celami porozumienia paryskiego ani z żadnymi innymi celami środowiskowych UE;

80. wzywa do ustanowienia mechanizmu zapewniającego dobrą koordynację, spójność i konsekwencję wszystkich dostępnych unijnych strategii politycznych i instrumentów finansowania w celu uniknięcia powielania działań oraz zwiększenia synergii i komplementarności finansowania, a także w celu lewarowania zrównoważonych inwestycji prywatnych i publicznych, a tym samym optymalizacji i włączenia w główny nurt wsparcia finansowego na rzecz Europejskiego Zielonego Ładu;

81. popiera wprowadzenie koszyka właściwie ukierunkowanego na nowe ekologiczne zasoby własne, który będzie sprzyjał zielonej transformacji i będzie ją ułatwiał; w związku z tym odnotowuje wnioski Komisji na ten temat;

82. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący zaktualizowania Nowego europejskiego programu na rzecz umiejętności oraz gwarancji dla młodzieży w celu zwiększenia szans na zatrudnienie w zielonej gospodarce; ponadto podkreśla, że umiejętności i zdolności przystosowawcze pracowników do sytuacji na rynku pracy mają kluczowe znaczenie dla przejścia na gospodarkę ekologiczną; zachęca państwa członkowskie do inwestowania w systemy kształcenia i szkolenia, które zapewniają szybkie podnoszenie kwalifikacji lub przekwalifikowywanie się, a tym samym ułatwiają przejście pracowników o niskich kwalifikacjach z miejsc pracy w upadających sektorach na miejsca pracy o wyższej wartości dodanej w nowo powstających sektorach;

83. wzywa UE do wspierania państw członkowskich w działaniach związanych z kształceniem zawodowym, np. poprzez rozwijanie publiczno-prywatnego dialogu i partnerstwa, ponieważ w obliczu cyfryzacji bardziej ekologiczna gospodarka potrzebuje inwestycji w sprostanie nowym potrzebom w zakresie umiejętności;

Wspieranie badań naukowych i pobudzanie innowacji

84. podkreśla, że wiodące w skali światowej badania naukowe i innowacje mają zasadnicze znaczenie dla przyszłości Europy i są niezbędne do osiągnięcia jej celów środowiskowych i klimatycznych przy jednoczesnym zapewnieniu konkurencyjności gospodarczej i dobrobytu; ponownie podkreśla, że polityka UE powinna sprzyjać doskonałości naukowej i nauce partycypacyjnej, wzmacniać współpracę między środowiskiem akademickim a przemysłem oraz propagować innowacje i kształtowanie polityki oparte na danych przy jednoczesnym wspieraniu współpracy międzynarodowej w tej dziedzinie, w tym poprzez ułatwianie wymiany dobrych praktyk w celu podnoszenia umiejętności związanych z zieloną transformacją w nowych zawodach również z nią związanych w odniesieniu do pracowników, nauczycieli i ludzi młodych;

85. podkreśla, że UE musi utrzymać w działaniu i dalej rozwijać swoje sztandarowe cywilne programy kosmiczne Copernicus i Galileo oraz Agencję UE ds. Programu Kosmicznego, które wnoszą cenny wkład w monitorowanie i gromadzenie danych na temat środowiska; podkreśla, że wszystkie usługi programu Copernicus w zakresie zmiany klimatu powinny niezwłocznie stać się w pełni funkcjonalne oraz zapewniać ciągły przepływ danych na potrzeby skutecznych działań w zakresie łagodzenia zmiany klimatu i przystosowania się do niej;

86. podkreśla znaczenie programu „Horyzont Europa” ukierunkowanego na realizację misji na lata 2021–2027, który stanowi okazję do zaangażowania wielu różnych podmiotów, w tym obywateli europejskich, w stawianie czoła niecierpiącym zwłoki globalnym wyzwaniom związanym ze zmianą klimatu oraz do częstszego prowadzenia wspólnych badań naukowych i praktyk w zakresie innowacji w dążeniu do osiągnięcia Europejskiego Zielonego Ładu;

„Nie szkodzić” – uwzględnianie kwestii zrównoważonego rozwoju we wszystkich obszarach polityki UE

87. przyjmuje z zadowoleniem zazielenienie europejskiego semestru; podkreśla, że charakter europejskiego semestru w formie, w jakiej funkcjonuje obecnie, nie może zostać złagodzony; uważa, że powinny zostać do niego włączone cele zrównoważonego rozwoju ONZ przy jednoczesnym utrzymaniu w centrum uwagi europejskiego semestru jego obecnych celów makroekonomicznych; w związku z tym popiera włączenie do semestru celów zrównoważonego rozwoju, przy czym państwa członkowskie będą zobowiązane do przedstawienia krajowych planów ich realizacji; ponadto wzywa Komisję do przedstawienia ocen spójności budżetów państw członkowskich ze zaktualizowanymi celami UE w zakresie klimatu;

88. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do zadbania o to, by wszystkie działania UE pomogły jej w osiągnięciu zrównoważonej przyszłości, w tym dzięki wykorzystaniu zielonych narzędzi budżetowych, oraz do odpowiedniego uaktualnienia wytycznych w sprawie lepszego stanowienia prawa; wzywa Komisję do przeprowadzenia usystematyzowanej oceny skutków wszystkich przyszłych wniosków w celu zapewnienia ich zgodności z celami UE w dziedzinie klimatu, środowiska i zdrowia oraz do oceny różnych ścieżek prowadzących do osiągnięcia celów Zielonego Ładu; wzywa Komisję do wspierania państw członkowskich w pełnym i prawidłowym wdrażaniu obecnego i przyszłego prawodawstwa w dziedzinie środowiska i klimatu na ich terytorium oraz do dopilnowania wyciągania konsekwencji w przypadku nieprzestrzegania przepisów;

89. podkreśla, że handel jest ważnym narzędziem promowania zrównoważonego rozwoju i wspierania walki ze zmianą klimatu; uważa, że Zielony Ład powinien oznaczać, że wszystkie międzynarodowe umowy handlowe będą zawierać solidne i możliwe do wyegzekwowania rozdziały dotyczące zrównoważonego rozwoju, w pełni spójne z międzynarodowymi zobowiązaniami, a w szczególności z porozumieniem paryskim; przyjmuje z zadowoleniem zobowiązanie Komisji do ujmowania przestrzegania postanowień porozumienia paryskiego jako podstawowej klauzuli we wszystkich przyszłych kompleksowych umowach handlowych;

90. podkreśla znaczny wpływ konsumpcji UE na środowisko naturalne i na klimat w krajach spoza UE; wzywa Komisję do opracowania celu polegającego na zmniejszeniu globalnego wpływu konsumpcji i produkcji UE na środowisko z poszanowaniem ograniczonych możliwości naszej planety;

91. podkreśla, że UE powinna udzielać pomocy finansowej i technicznej, aby pomóc krajom rozwijającym się w procesie zielonej transformacji, na przykład poprzez projekty rozwojowe;

UE w roli światowego lidera

92. podkreśla, że jako największy na świecie jednolity rynek UE jest w stanie ustalić normy, które będą stosowane w globalnych łańcuchach wartości, i uważa, że UE powinna zwiększyć swoje ambicje w zakresie ustanawiania nowych norm na rzecz zrównoważonego wzrostu oraz wykorzystać swoją potęgę gospodarczą do kształtowania międzynarodowych standardów zgodnych z ambicjami UE w dziedzinie ochrony środowiska i klimatu, wspierając jednocześnie otwarte i atrakcyjne unijne i światowe rynki zrównoważonych produktów;

93. uważa, że niepowodzenie konferencji COP25 w Madrycie w osiągnięciu konsensusu w sprawie większych globalnych ambicji w dziedzinie klimatu uwypukla rosnącą potrzebę przywództwa UE na arenie międzynarodowej i będzie wymagało od UE udoskonalenia jej dyplomacji klimatycznej i zacieśnienia dwustronnych porozumień z krajami partnerskimi, zwłaszcza przed COP26 w Glasgow;

94. wzywa Komisję do podjęcia inicjatywy na rzecz międzynarodowego porozumienia w sprawie zwalczania rozprzestrzeniania się oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe i coraz częstszego występowania chorób zakaźnych; wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do stosownego zajęcia się kwestią ryzyka niedoboru leków;

 

°

° °

95. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.

 

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0217.

[2] Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0078.

[3] Teksty przyjęte, P9_TA(2019)0079.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2018)0449.

Ostatnia aktualizacja: 14 stycznia 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności