Procedura : 2019/2870(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0069/2020

Teksty złożone :

B9-0069/2020

Debaty :

Głosowanie :

PV 30/01/2020 - 5.10
CRE 30/01/2020 - 5.10
Wyjaśnienia do głosowania

Teksty przyjęte :


<Date>{22/01/2020}22.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0069/2020</NoDocSe>
PDF 149kWORD 47k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć</Titre>

<DocRef>(2019/2870(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Jadwiga Wiśniewska, Elżbieta Rafalska</Depute>

<Commission>{ECR}w imieniu grupy ECR</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9‑0069/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć

(2019/2870(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 3 i art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej,

 uwzględniając art. 8, 151, 153 i 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i protokół nr 2 do tegoż traktatu,

 uwzględniając Europejski filar praw socjalnych,

 uwzględniając Agendę na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030 i cele zrównoważonego rozwoju ONZ, w szczególności cele 1, 5, 8 i 10 wraz z odpowiednimi zadaniami i wskaźnikami,

 uwzględniając roczne sprawozdanie Komisji na temat równości kobiet i mężczyzn w UE za 2019 r.,

 uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 czerwca 2019 r. pt. „Zlikwidowanie zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć: kluczowe polityki i środki”,

 uwzględniając konkluzje Rady z dnia 22 listopada 2019 r. pt. „Gospodarki w UE uwzględniające równość płci: dalsze działania”,

 uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 13 kwietnia 2016 r. zawarte między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie lepszego stanowienia prawa[1],

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że walka ze zróżnicowaniem wynagrodzenia ze względu na płeć pozostaje priorytetem dla wszystkich państw członkowskich;

B. mając na uwadze, że za zapewnienie postępu społecznego i wzrostu gospodarczego, np. dzięki krajowym reformom strukturalnym i stabilnej polityce budżetowej, w pierwszym rzędzie odpowiadają państwa członkowskie; mając na uwadze, że inicjatywy unijne nie mogą i nie powinny próbować wkraczać w kompetencje krajowe istniejące w tym obszarze;

C. mając na uwadze, że strategie polityczne na rzecz równouprawnienia płci stanowią siłę napędową inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a także warunek wstępny wspierania dobrobytu, konkurencyjności i zatrudnienia oraz inkluzywności i spójności społecznej;

D. mając na uwadze, że zarobki kobiet w całej UE są niewspółmiernie niższe od zarobków mężczyzn; mając na uwadze, że według Eurostatu średnia stawka godzinowa brutto wśród kobiet jest niższa niż wśród mężczyzn, natomiast zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć w UE nadal wynosi około 16 % i zmniejsza się bardzo powoli, a w niektórych państwach członkowskich wręcz rośnie; mając ponadto na uwadze, że ogólny wskaźnik zróżnicowania zarobków ze względu na płeć dowodzi istnienia w UE-28 luki płacowej na poziomie około 40 %;

E. mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć zdefiniowano jako różnicę między średnią stawką godzinową brutto stosowaną w przypadku mężczyzn i kobiet i wyrażoną jako odsetek średniej stawki godzinowej brutto wypłacanej mężczyznom; mając na uwadze, że zróżnicowanie ze względu na płeć zarobków miesięcznych brutto wśród pracowników w wieku 15–24 lat (7 %) było pięć razy mniejsze niż wśród pracowników w wieku 65 lat i starszych (różnice rzędu 38 %); mając na uwadze, że ubóstwo panuje głównie w rodzinach, których jedynymi żywicielami są kobiety, a w 2017 r. zagrożonych ubóstwem było 35 % samotnych matek i 28 % samotnych ojców[2];

F. mając na uwadze, że ponad połowa kobiet niepełnosprawnych w wieku produkcyjnym jest bierna zawodowo; mając na uwadze, że wskaźnik pogłębionej deprywacji materialnej kobiet z niepełnosprawnościami jest we wszystkich państwach członkowskich wyższy niż w przypadku kobiet bez niepełnosprawności;

G. mając na uwadze, że zróżnicowanie wynagrodzenia ze względu na płeć jest wynikiem całego szeregu dysproporcji na rynku pracy związanych z płcią, takich jak segregacja płciowa w kształceniu, szkoleniach i zatrudnieniu, segregacja rynku pracy, dysproporcja płci na stanowiskach kierowniczych i decyzyjnych oraz częstsze zatrudnianie kobiet w niepełnym wymiarze czasu pracy;

H. mając na uwadze, że w 2018 r. w UE w niepełnym wymiarze czasu pracowało 30,8 % zatrudnionych kobiet w wieku 20–64 lat, a wśród mężczyzn odsetek ten wyniósł 8 %;

I. mając na uwadze, że zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy, jak również opieka nad dziećmi lub niesamodzielnymi osobami dorosłymi były częściej zgłaszane przez kobiety (29 %) niż przez mężczyzn (6 %); mając na uwadze, że opieka nad dziećmi, starszymi, chorymi lub niepełnosprawnymi członkami rodziny oraz niesamodzielnymi osobami dorosłymi wymaga zaangażowania, rzadko kiedy jest płatna i nie jest dostatecznie doceniana przez społeczeństwo, choć ma ogromne znaczenie społeczne, przyczynia się do dobrobytu społecznego i można ją wymierzyć za pomocą wskaźników gospodarczych takich jak PKB;

J. mając na uwadze, że choć prawie 60 % absolwentów uczelni w UE stanowią kobiety, to ich obecność w zawodach związanych z naukami przyrodniczymi, technologią, inżynierią i matematyką (STEM) oraz z technologią cyfrową jest nadal niewspółmiernie niska; mając na uwadze, że nierówność w zakresie ścieżek zawodowych przybiera w rezultacie nowe formy i mimo inwestycji w edukację prawdopodobieństwo, że dana osoba pozostanie bierna zawodowo, jest wciąż dwa razy wyższe w przypadku młodych kobiet niż w przypadku młodych mężczyzn;

K. mając na uwadze, że UE posiada środki, by pomóc państwom członkowskim w wymianie najlepszych praktyk z myślą o państwach, które szczególnie tego potrzebują, zwłaszcza w dziedzinie równouprawnienia i zróżnicowania wynagrodzenia ze względu na płeć;

1. wzywa państwa członkowskie do wzmożenia wysiłków zmierzających do zmniejszenia różnic w wynagrodzeniu ze względu na płeć poprzez egzekwowanie na szczeblu krajowym zasady równej płacy za jednakową pracę lub pracę o takiej samej wartości, także dzięki środkom na rzecz większej przejrzystości płac;

2. apeluje do Komisji i państw członkowskich o realizację polityki promującej zatrudnienie kobiet i ich finansową niezależność, a w szczególności strategii politycznych na rzecz integracji na rynku pracy kobiet ze zmarginalizowanych grup społecznych;

3. wzywa państwa członkowskie do podjęcia skutecznych środków na rzecz promowania równouprawnienia w dziedzinie edukacji i zatrudnienia i do przeciwdziałania segmentacji rynków pracy dzięki inwestowaniu w edukację formalną, nieformalną i pozaformalną, uczenie się przez całe życie i szkolenia zawodowe dla kobiet, by zapewnić im dostęp do miejsc pracy wysokiej jakości oraz możliwość przekwalifikowania się i podnoszenia kwalifikacji z myślą o zapotrzebowaniu na rynku pracy w przyszłości; apeluje zwłaszcza o mocniejszy nacisk na promowanie wśród dziewcząt już od najmłodszych lat przedsiębiorczości, przedmiotów STEM, edukacji cyfrowej i wiedzy finansowej, by walczyć w ten sposób ze stereotypami w edukacji i zwiększyć dostęp kobiet do rozwijających się i dobrze płatnych sektorów;

4. wzywa państwa członkowskie, by wprowadziły środki oraz skutecznie wdrożyły obowiązujące środki unijne na rzecz łatwiejszego godzenia życia zawodowego i rodzinnego, m.in. dzięki poprawie dostępu do wysokiej jakości i przystępnych cenowo usług opiekuńczych;

5. apeluje do Komisji i państw członkowskich o zintegrowane podejście we wszystkich wysiłkach na rzecz zniesienia luki płacowej między kobietami i mężczyznami i promowania równouprawnienia płci, również dzięki wspieraniu zgodnie z ich kompetencjami synergii między strategiami w zakresie zatrudnienia a innymi strategiami polityki gospodarczej i społecznej dotyczącymi m.in. młodzieży, podatków, świadczeń rodzinnych, ochrony socjalnej i opieki zdrowotnej;

6. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wspierania dialogu między zainteresowanymi stronami, w tym z partnerami społecznymi, przedsiębiorstwami, krajowymi organami ds. równości i organizacjami działającymi w tym obszarze;

7. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom państw członkowskich.

 

[1] Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1.

[2] Wyliczenia Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (EIGE), europejskie badanie dochodów i warunków życia (EU-SILC).

Ostatnia aktualizacja: 27 stycznia 2020Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności