Procedura : 2020/2519(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0077/2020

Teksty złożone :

B9-0077/2020

Debaty :

CRE 29/01/2020 - 23

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


<Date>{22/01/2020}22.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0077/2020</NoDocSe>
PDF 147kWORD 46k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie nowelizacji indyjskiej ustawy o obywatelstwie w 2019 r.</Titre>

<DocRef>(2020/2519(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Kati Piri</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0077/2020

B9‑0077/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie nowelizacji indyjskiej ustawy o obywatelstwie w 2019 r.

(2020/2519(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Indii,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR),

 uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej,

 uwzględniając Globalne porozumienie na rzecz bezpiecznej, legalnej i uporządkowanej migracji,

 uwzględniając Deklarację praw osób należących do mniejszości narodowych lub etnicznych, religijnych i językowych z dnia 18 grudnia 1992 r.,

 uwzględniając Podstawowe zasady w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości, przyjęte przez ONZ,

 uwzględniając konstytucję Indii,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w wyniku nowelizacji indyjskiej ustawy o obywatelstwie w 2019 r. zmieniono ustawę o obywatelstwie z 1955 r., aby umożliwić migrantom o nieuregulowanym statusie uzyskanie obywatelstwa indyjskiego w drodze naturalizacji i rejestracji; mając na uwadze, że zmieniona ustawa ma dotyczyć jednak wyłącznie hinduistów, sikhów, buddystów, dźinistów, zaratusztrian i chrześcijan z Afganistanu, Bangladeszu i Pakistanu, którzy przybyli do Indii do 31 grudnia 2014 r. włącznie;

B. mając na uwadze, że zmieniona ustawa ma wyraźnie dyskryminujący charakter, ponieważ jednoznacznie wyklucza muzułmanów, uniemożliwiając im korzystanie z tych samych przepisów co inne grupy religijne;

C. mając na uwadze, że rząd Indii, uzasadniając przyspieszone przyznawanie obywatelstwa, stwierdził, iż kraje wymienione w ustawie to państwa, w których większość stanowią muzułmanie, i jest bardziej prawdopodobne, że religie mniejszości będą narażone tam na prześladowania;

D. mając na uwadze, że Indie graniczą z Bangladeszem, Bhutanem, Mjanmą/Birmą, Nepalem, Pakistanem i Sri Lanką, jednak ustawą nie objęto lankijskich Tamilów, którzy stanowią największą grupę uchodźców w Indiach i przebywają w tym kraju od ponad trzydziestu lat;

E. mając na uwadze, że ustawa nie dotyczy również muzułmańskiej mniejszości Rohingja z Mjanmy/Birmy, którą Amnesty International i ONZ nazwały najbardziej prześladowaną mniejszością na świecie; mając na uwadze, że w ustawie nie uwzględniono też trudnej sytuacji ahmadytów w Pakistanie, muzułmańskich Biharczyków w Bangladeszu i Hazarów z Pakistanu, a wszystkie te grupy są w swoich krajach prześladowane;

F. mając na uwadze, że ustawa jest sprzeczna z art. 14 konstytucji indyjskiej, który gwarantuje każdej osobie prawo do równości i ochronę przed dyskryminacją ze względu na religię, rasę, kastę, płeć lub miejsce urodzenia; mając na uwadze, że ustawa podważa zobowiązanie Indii do przestrzegania Powszechnej deklaracji praw człowieka, ICCPR oraz Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej, których Indie są stroną i które zabraniają dyskryminacji ze względu na rasę, pochodzenie etniczne lub religię;

G. mając na uwadze, że przyjęcie ustawy wywołało masowe protesty przeciwko jej wdrożeniu, w których, według doniesień, zginęło 27 osób, 175 zostało rannych, a tysiące aresztowano; mając na uwadze, że aby zapobiec pokojowym protestom, władze indyjskie zablokowały też dostęp do internetu, wprowadziły godzinę policyjną i nałożyły ograniczenia na transport publiczny; mając na uwadze, że pojawiły się doniesienia o strzelaniu do setek demonstrantów, o ich biciu i torturowaniu, zwłaszcza w Uttar Pradeś;

H. mając na uwadze, że 5 stycznia 2020 r. zamaskowany tłum zaatakował kampus Uniwersytetu Jawaharlal Nehru, gdzie studenci protestowali przeciwko ustawie i krajowemu rejestrowi obywateli, a w wyniku tego ataku ponad 20 studentów i nauczycieli uniwersyteckich zostało rannych; mając na uwadze, że według relacji różnych mediów i studentów policja była świadkiem ataku, ale nie starała się opanować rozruchów ani aresztować sprawców;

I. mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa, w tym ONZ, wyraziła już obawy dotyczące ustawy i wywołanych przez nią aktów przemocy; mając na uwadze, że rzecznik Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka wyraziła obawę, że ustawa jest „z gruntu dyskryminująca”;

J. mając na uwadze, że ponad 100 emerytowanych urzędników wyższego szczebla, w tym trzech byłych ministrów, napisało list otwarty do społeczeństwa indyjskiego, w którym potępiło politykę rządu, określając ją jako „moralnie nie do obrony” i „nieekonomiczną”, oraz podkreśliło, że polityka ta z pewnością narazi miliony ludzi na trudności; mając na uwadze, że 4 stycznia 2020 r. ponad 100 000 demonstrantów wzięło udział w pokojowym marszu w Hajdarabadzie, protestując przeciwko ustawie;

K. mając na uwadze, że ustawę uchwalono, gdy rząd dążył do wprowadzenia ogólnokrajowej procedury weryfikacji obywatelstwa (tj. krajowego rejestru obywateli); mając na uwadze, że z oświadczeń rządu wynika, iż celem krajowego rejestru obywateli jest pozbawienie muzułmanów praw obywatelskich, a jednocześnie ochrona praw hindusów i innych niemuzułmanów; mając na uwadze, że tylko muzułmanie, którzy nie są ujęci w krajowym rejestrze obywateli, będą mogli zwracać się do sądów do spraw obcokrajowców, ustanowionych w celu ustalenia prawa do obywatelstwa; mając na uwadze, że sądy te potępiono na szczeblu międzynarodowym, ponieważ nie chronią prawa do rzetelnego procesu sądowego i gwarancji praw człowieka;

L. mając na uwadze, że rząd Indii chce wprowadzić ogólnokrajowy rejestr obywateli, który będzie dokumentował obywatelstwo ponad 1,3 mld osób mieszkających w kraju; mając na uwadze, że w wyniku niedawno zakończonej rejestracji w stanie Assam wykluczono ponad 1,9 mln osób, które uznano za nielegalnych migrantów, co sprawia, że ich przyszłość jest obecnie niepewna i może grozić im deportacja;

M. mając na uwadze, że niektóre stany indyjskie zapowiedziały już, że nie wdrożą tej ustawy; mając na uwadze, że w petycji do Sądu Najwyższego rząd Kerali określił ustawę jako „naruszenie świeckiego charakteru indyjskiej konstytucji” i oskarżył rząd Indii o podział narodu według przynależności religijnej;

1. wyraża głębokie ubolewanie z powodu przyjęcia i wdrożenia ustawy, która jest dyskryminująca, stwarza niebezpieczne podziały i może wywołać największy kryzys bezpaństwowości na świecie oraz spowodować powszechne cierpienie ludzi;

2. przypomina o międzynarodowych zobowiązaniach Indii wynikających z Powszechnej deklaracji praw człowieka i ICCPR oraz z art. 14 konstytucji indyjskiej, który gwarantuje każdej osobie prawo do równości i ochronę przed dyskryminacją ze względu na religię, rasę, kastę, płeć lub miejsce urodzenia;

3. potępia fakt, że Indie włączyły do swojej polityki dotyczącej naturalizacji i uchodźców kryteria religijne; podkreśla, że wszyscy migranci, bez względu na status imigracyjny, mają prawo korzystać z przysługujących im podstawowych praw człowieka i prawa te muszą być szanowane i chronione; wzywa rząd Indii, by zajął się uzasadnionymi zastrzeżeniami wobec krajowego rejestru obywateli, który może być wykorzystywany do ataków przeciwko grupom marginalizowanym;

4. wzywa władze Indii, by zapewniły prawo do pokojowego protestu i zagwarantowały ochronę życia i integralności cielesnej osób, które decydują się wziąć udział w demonstracji; wzywa rząd Indii, aby dopilnował przestrzegania przez siły bezpieczeństwa oenzetowskich Podstawowych zasad w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości; wzywa ponadto władze Indii, by dogłębnie rozważyły skargi leżące u podłoża protestów i merytorycznie zajęły się pierwotnymi przyczynami kryzysu politycznego i gospodarczego;

5. zdecydowanie wzywa rząd Indii, aby zapewnił funkcjonowanie sądów do spraw cudzoziemców z zachowaniem najwyższej przejrzystości i zgodnie z międzynarodowymi standardami rzetelnego procesu, dopilnowując, by uzasadnione wnioski o obywatelstwo nie były odrzucane z powodu systemowej dyskryminacji;

6. apeluje do przedstawicielstw UE i państw członkowskich w Indiach o uwzględnianie problemu dyskryminacji mniejszości etnicznych i religijnych w rozmowach z władzami indyjskimi oraz o priorytetowe traktowanie programów, które mają przeciwdziałać dyskryminacji grup etnicznych i mniejszości religijnych, w tym w takich dziedzinach jak edukacja, oraz programów, które skupiają się w szczególności na dyskryminacji mniejszości;

7. wzywa rząd Indii, aby natychmiast podjął pokojowy dialog z różnymi grupami społecznymi i uchylił dyskryminacyjne zmiany naruszające międzynarodowe zobowiązania Indii – określone w ICCPR oraz innych traktatach o prawach człowieka – zgodnie z którymi niedopuszczalne jest pozbawianie obywatelstwa ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie albo przynależność narodową lub etniczną;

8. przypomina, że choć wskazany w ustawie cel dotyczący ochrony prześladowanych grup jest pożądany, należy go osiągnąć za pomocą solidnego krajowego systemu azylowego opartego na zasadzie równości i niedyskryminacji i stosowanego wobec wszystkich osób potrzebujących ochrony przed prześladowaniami i innymi naruszeniami praw człowieka, bez względu na rasę, religię, pochodzenie narodowe lub inne zakazane powody;

9. odnotowuje, że ustawa zostanie rozpatrzona przez Sąd Najwyższy Indii i ma nadzieję, że Sąd uważnie przeanalizuje jej zgodność z konstytucją Indii i z międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka;

10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, wiceprzewodniczącemu Komisji/wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, prezydentowi Indii, rządowi Indii, premierowi Indii oraz parlamentowi Indii.

 

Ostatnia aktualizacja: 28 stycznia 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności