Procedura : 2020/2519(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0080/2020

Teksty złożone :

B9-0080/2020

Debaty :

CRE 29/01/2020 - 23

Głosowanie :

Teksty przyjęte :


<Date>{22/01/2020}22.1.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0080/2020</NoDocSe>
PDF 153kWORD 48k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie ustawy (zmieniającej) o obywatelstwie indyjskim z 2019 r.</Titre>

<DocRef>(2020/2519(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Scott Ainslie, Hannah Neumann, Ernest Urtasun, Marcel Kolaja, Henrike Hahn, Anna Cavazzini, Klaus Buchner, Alice Kuhnke, Katrin Langensiepen, Reinhard Bütikofer</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0077/2020

B9‑0080/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie ustawy (zmieniającej) o obywatelstwie indyjskim z 2019 r.

(2020/2519(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Indii,

 uwzględniając oświadczenie ekspertów ONZ z dnia 3 lipca 2019 r. w sprawie zagrożenia bezpaństwowością w przypadku milionów osób i braku stabilności w stanie Asam (Indie),

 uwzględniając zapoczątkowane w 2004 r. partnerstwo strategiczne między UE a Indiami,

 uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci, tortur i wolności słowa,

 uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,

 uwzględniając globalne porozumienie na rzecz bezpiecznej, legalnej i uporządkowanej migracji,

 uwzględniając Konwencję ONZ dotyczącą statusu bezpaństwowców,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że celem nowej ustawy (zmieniającej) o obywatelstwie indyjskim z 2019 r. (ustawa CAA) jest przyspieszenie procedury przyznawania obywatelstwa hinduistom, sikhom, buddystom, dźinistom, zaratusztrianom i chrześcijanom uciekającym przed prześladowaniami w Afganistanie, Bangladeszu i Pakistanie, którzy mieszkają w Indiach od 2014 r.; mając jednak na uwadze, że ustawa nie przyznaje takiej samej ochrony muzułmanom; mając na uwadze, że w związku z tym ustawa CAA będzie miała dyskryminujący skutek w odniesieniu do dostępu niektórych grup religijnych, zwłaszcza muzułmanów, do przynależności państwowej;

B. mając na uwadze, że ustawa CAA nie odnosi się do pozostałych krajów graniczących z Indiami, w szczególności Bhutanu, Mjanmy, Nepalu i Sri Lanki, co oznacza wykluczenie takich mniejszości jak lankijscy Tamilowie, którzy obecnie tworzą największą grupę uchodźców w Indiach, oraz Rohingjów z Mjanmy, którzy według ONZ są najbardziej prześladowaną na świecie mniejszością;

C. mając na uwadze, że nowa ustawa zostanie poddana przeglądowi przez Sąd Najwyższy Indii; mając na uwadze, że w swojej petycji do Sądu Najwyższego rząd Kerali określił ustawę CAA jako „naruszenie świeckiego charakteru indyjskiej konstytucji” i oskarżył rząd o podział narodu według przynależności religijnej;

D. mając na uwadze, że przyjęcie ustawy CAA spowodowało masowe protesty przeciwko jej wdrożeniu, na co indyjska policja zareagowała niewspółmiernym użyciem siły, w wyniku czego zmarło 27 osób, 175 zostało rannych, a tysiące osób aresztowano; mając na uwadze, że aby zapobiec pokojowym protestom, władze wprowadziły również godzinę policyjną i ograniczyły dostęp do transportu publicznego;

E. mając na uwadze, że w kilku stanach władze Indii niemal całkowicie przerwały komunikację internetową, gdyż odcięły prawie wszystkie środki komunikacji online dla osób przebywających w Indiach i uniemożliwiły przepływ informacji na temat protestów; mając na uwadze, że władze Indii ograniczyły również dostęp do internetu na wielu obszarach w północno-wschodniej części kraju i w stanie Uttar Pradesh, gdzie mieszka znaczna część indyjskich muzułmanów; mając na uwadze, że uniemożliwienie komunikacji internetowej stanowi naruszenie podstawowego prawa dostępu do informacji;

F. mając na uwadze, że 20 grudnia 2019 r. indyjskie ministerstwo informacji i radiofonii opublikowało oświadczenie, w którym ostrzegło nadawców wiadomości telewizyjnych, aby nie emitowali treści promujących postawy antynarodowe;

G. mając na uwadze, że od czasu przejęcia władzy Indyjska Partia Ludowa (BJP) realizuje program zdecydowanego hinduskiego nacjonalizmu, co ma katastrofalne skutki dla mniejszości muzułmańskiej w Indiach; mając na uwadze, że w ostatnich latach w Indiach mnożą się przekazy przedstawiające muzułmańskich obywateli Indii jako terrorystów lub jako społeczność dążącą do eksterminacji hindusów; mając na uwadze, że rząd Indii nie wypowiedział się na temat wielu przestępstw z nienawiści popełnionych przeciwko muzułmanom; mając na uwadze, że według ośrodka badawczego Pew Research Center muzułmanie są drugą najbardziej prześladowaną grupą religijną na świecie;

H. mając na uwadze, że ustawę CAA uchwalono, gdy rząd Indii dążył do wprowadzenia ogólnokrajowej procedury weryfikacji obywatelstwa w postaci krajowego rejestru obywateli; mając na uwadze, że oświadczenia rządu wskazują na to, iż celem krajowego rejestru obywateli jest pozbawienie muzułmanów praw obywatelskich, a jednocześnie ochrona praw hindusów i innych niemuzułmanów; mając na uwadze, że w krajowym rejestrze obywateli jako obywatele figurują jedynie osoby mogące udowodnić, że one same lub ich przodkowie przybyli do Indii przed 24 marca 1971 r.; mając na uwadze, że doprowadziło to do uczynienia bezpaństwowcami prawie dwóch milionów osób w stanie Asam i osoby te mogą teraz zostać wysłane do obozów detencyjnych lub zmuszone do deportacji; mając na uwadze, że procesy te mogą skutkować jeszcze większą ksenofobią, gdyż podsycają nietolerancję religijną i dyskryminację w kraju;

I. mając na uwadze, że z powodu ustawy CAA w połączeniu z ogólnokrajową procedurą weryfikacji obywatelstwa 200 mln muzułmanów w Indiach stanie przed wyzwaniem polegającym na udowodnieniu indyjskiej narodowości lub zostanie bezpaństwowcami;

J. mając na uwadze, że według doniesień rząd indyjski deportował do Mjanmy uchodźców muzułmańskich z mniejszości Rohingjów i tym samym naruszył zasadę non-refoulement; mając na uwadze, że członkowie rządu indyjskiego najwyższego szczebla utrzymują, iż Rohingjowie prowadzą niewłaściwą i nielegalną działalność, co jeszcze bardziej stygmatyzuje tę społeczność;

K. mając na uwadze, że obecny rząd dopuścił się poważnego naruszenia praw do wolności wypowiedzi, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń, włącznie z uwięzieniem pokojowo nastawionych krytyków pod zarzutami podburzania, zniesławienia lub terroryzmu; mając na uwadze, że w roku 2018 i 2019 władze indyjskie przeprowadziły kilka nalotów na domy działaczy i pracowników akademickich, którzy głośno krytykują rząd i otwarcie domagają się przestrzegania praw człowieka;

1. wyraża głębokie zaniepokojenie przyjęciem dyskryminującej ustawy (zmieniającej) o obywatelstwie z 2019 r.; wzywa władze indyjskie do natychmiastowej zmiany zawartych w niej przepisów zgodnie z międzynarodowymi standardami w dziedzinie praw człowieka; wzywa władze Indii do dopilnowania, aby wszelkie plany weryfikacji obywatelstwa spełniały międzynarodowe standardy w zakresie praw człowieka; jest głęboko zaniepokojony, że w obecnej postaci ustawa CAA wraz z aktualizacją krajowego rejestru obywateli może spowodować jeden z największych kryzysów bezpaństwowości na świecie; przestrzega przed nasilającym się nacjonalizmem, który jest podsycany przez rząd Narendry Modiego i który doprowadził m.in. do pogłębiającej się nietolerancji religijnej i napiętnowania muzułmanów;

2. z całą surowością potępia represje wobec protestujących; wzywa władze Indii do poszanowania prawa do wolności wypowiedzi, zrzeszania się i pokojowych zgromadzeń oraz do zachowania jak największej powściągliwości w obliczu protestów, zgodnie z odpowiednimi normami i standardami międzynarodowymi; podkreśla konieczność pełnego przestrzegania przez władze Indii Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, którego Indie są stroną;

3. wzywa władze Indii do natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia protestujących i obrońców praw człowieka przetrzymywanych obecnie w areszcie; apeluje do władz Indii, aby zagwarantowały przeprowadzenie szybkiego, bezstronnego i niezależnego dochodzenia w sprawie naruszeń praw człowieka, których dopuszczono się od początku protestów, w tym również aby rozpatrzyły zarzuty złego traktowania osób zatrzymanych i niewspółmiernego użycia siły oraz by zadbały o pociągnięcie osób winnych do odpowiedzialności;

4. podkreśla, że ustawa CAA podważa zobowiązanie do równości wobec prawa, zapisane w konstytucji Indii, a także zobowiązania Indii wynikające z Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz z Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji dyskryminacji rasowej, której Indie są stroną;

5. potępia decyzję władz Indii o zablokowaniu internetowego dostępu do globalnych sieci, która uniemożliwiła mieszkańcom Indii komunikowanie się i swobodne przekazywanie informacji; podkreśla, że takie działania stanowią wyraźne naruszenie wolności słowa;

6. wzywa władze Indii do zagwarantowania, że osoby, które zostały wykluczone z krajowego rejestru obywateli w stanie Asam, lub osoby, wobec których toczą się sprawy przed trybunałami ds. cudzoziemców, nie będą pozbawiane świadczeń rządowych gwarantowanych obywatelom tego kraju;

7. wzywa władze Indii do wystosowania stałego zaproszenia dla przedstawicieli wszystkich specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ oraz do proaktywnej współpracy z nimi; w szczególności wzywa władze Indii do zapewnienia dostępu specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. mniejszości, współczesnych form rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i związanej z nią nietolerancji oraz wolności religii lub przekonań;

8. ubolewa, że od czasu przyjęcia ustawy CAA wiceprzewodniczący Komisji / wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa nie wyraził publicznie obaw związanych z tą ustawą i nadmiernym użyciem siły przez indyjskie siły bezpieczeństwa, w tym również po jego ostatniej wizycie w tym kraju; wzywa wiceprzewodniczącego / wysokiego przedstawiciela do wydania publicznego oświadczenia z apelem o zmianę ustawy CAA zgodnie z międzynarodowymi standardami w zakresie praw człowieka oraz o potępienie tłumienia demonstracji;

9. wzywa Europejską Służbę Działań Zewnętrznych, Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia praw człowieka jako priorytetowego obszaru działania w ramach planu działania UE–Indie do roku 2025; oczekuje, że ustawa CAA i sytuacja w Kaszmirze będą przedmiotem rozmów na szczycie UE–Indie, który odbędzie się 13 marca 2020 r.;

10. ostro krytykuje prywatną podróż grupy co najmniej 22 posłów do Parlamentu Europejskiego do Indii i Kaszmiru, podczas której nie zaapelowano publicznie o umożliwienie dostępu przedstawicielom specjalnych procedur ONZ ani nie potępiono naruszeń praw człowieka w tym regionie; potępia wykorzystanie tej podróży do legitymizacji nacjonalistycznego programu premiera Modiego oraz przypadków łamania praw człowieka pod jego rządami; podkreśla, że zgodnie z decyzją Prezydium z 15 kwietnia 2013 r. posłowie muszą ujawniać udział w wydarzeniach organizowanych przez strony trzecie, jeżeli koszty podróży, zakwaterowania lub pobytu są zwracane przez stronę trzecią lub strona trzecia bezpośrednio pokrywa takie koszty; przypomina, że w takich przypadkach posłowie muszą złożyć deklarację najpóźniej ostatniego dnia miesiąca następującego po ostatnim dniu ich uczestnictwa w danym wydarzeniu; ubolewa, że pięciu posłów należących do tej delegacji nie wypełniło stosownego zobowiązania; wzywa przewodniczącego do podjęcia odpowiednich środków zgodnie z art. 8 kodeksu postępowania oraz do przekazania sprawy komitetowi doradczemu;

11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, a także prezydentowi, rządowi, premierowi i parlamentowi Indii.

Ostatnia aktualizacja: 28 stycznia 2020Zastrzeżenia prawne - Polityka ochrony prywatności