Procedura : 2020/2649(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0166/2020

Teksty złożone :

B9-0166/2020

Debaty :

PV 17/06/2020 - 30
CRE 17/06/2020 - 30

Głosowanie :

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0169

<Date>{10/06/2020}10.6.2020</Date>
<NoDocSe>B9‑0166/2020</NoDocSe>
PDF 194kWORD 51k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie stopniowego przywracania usług turystycznych w UE</Titre>

<DocRef>(2020/2649(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Marian‑Jean Marinescu, Cláudia Monteiro de Aguiar, Barbara Thaler, Elissavet Vozemberg‑Vrionidi</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0166/2020

B9‑0166/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stopniowego przywracania usług turystycznych w UE

(2020/2649(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając art. 6 lit. d) oraz Tytuł XXII art. 195 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

 uwzględniając wytyczne Komisji dotyczące bezpiecznego powrotu do podróżowania i ożywienia turystyki w Europie w 2020 r. i kolejnych latach,

 uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 27 października 2015 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu z myślą o przyjęciu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie imprez turystycznych i powiązanych usług turystycznych, zmieniającej rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 i dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE oraz uchylającej dyrektywę Rady 90/314/EWG (09173/3/2015 – C8-0281/2015 – 2013/0246(COD))[1],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 października 2015 r. w sprawie nowych wyzwań i koncepcji w zakresie promowania turystyki w Europie[2],

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że unijny przemysł turystyczny to 2,3 mln przedsiębiorstw, głównie małych i średnich (MŚP), zatrudniających ok. 12,3 mln osób;

B. mając na uwadze, że sektor podróży i turystyki przysparza 3,9 % PKB UE oraz zatrudnia 5,1 % całej siły roboczej (co oznacza ok. 11,9 mln miejsc pracy), a kiedy uwzględni się jego ścisłe powiązania z innymi sektorami gospodarki, liczby dotyczące tego sektora znacząco rosną, bo wtedy odpowiada on za 10,3 % PKB i 11,7 % ogólnego zatrudnienia (co oznacza 27,3 mln pracowników);

C. mając na uwadze, że ograniczenia dotyczące podróży związane z pandemią koronawirusa zrujnowały przemysł turystyczny, ważny podmiot unijnej gospodarki; mając na uwadze, że spodziewany spadek dochodów hoteli i restauracji może wynieść 50 %, operatorów turystycznych i biur podróży – 70 %, a linii żeglugowych i linii lotniczych – 90 %; mając na uwadze, że do Europy przybywa połowa światowej liczby turystów, a sytuacja jest szczególnie trudna w krajach europejskich zależnych od turystyki; mając na uwadze, że zagrożonych jest 6,4 mln miejsc pracy w UE;

D. mając na uwadze, że poważne ograniczenia nałożone na przemieszczanie się i podróże w następstwie pandemii koronawirusa spowodowały spadek międzynarodowych przyjazdów o 60 %–80 %, co doprowadziło na całym świecie do strat w dochodach z eksportu wynoszących od 840 mln EUR do 1,1 mld EUR; mając na uwadze, że lato jest najważniejszym sezonem turystycznym w Europie;

1. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z 13 maja 2020 r. pt. „COVID-19: wytyczne UE w sprawie stopniowego przywracania usług turystycznych oraz protokołów zdrowotnych w obiektach hotelowych“ (COM(2020)3251);

2. apeluje do Komisji o utworzenie unijnego znaku sanitarnego gwarantującego najwyższe standardy higieny i bezpieczeństwa w obiektach hotelowych UE, aby zwiększyć zaufanie turystów i pobudzić odbudowę sektora;

3. podkreśla konieczność opracowania bardziej konkretnego i szczegółowego planu działania dotyczącego monitorowania i oceny proponowanej strategii wychodzenia z kryzysu związanego z COVID-19;

4. nalega, żeby każdy środek był oparty na wiarygodnych i jednolitych danych oraz ich wymianie, a także na zobowiązaniu państw członkowskich; podkreśla, że każdy środek musi uwzględniać uzgodnione, obiektywne i niedyskryminacyjne zasady i kryteria mające na celu nieograniczoną swobodę przemieszczania się oraz właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku;

5. domaga się, aby na szczeblu UE wprowadzić mechanizm określania progu bezpieczeństwa na wypadek znoszenia lub wprowadzania ograniczeń w podróżowaniu, a także przygotować odpowiedni stopień monitorowania oraz plan działania na wypadek jakichkolwiek negatywnych zmian sytuacji epidemiologicznej;

6. domaga się, aby na szczeblu UE opracować mechanizm określania wskaźnika wystarczająco niskiego poziomu przenoszenia zakażenia, a także zagwarantować jednolite stosowanie tego wskaźnika w całej UE;

7. podkreśla, że powinno się znieść ograniczenia w podróżowaniu oraz kontrole graniczne dla tych regionów, obszarów i państw członkowskich, w których sytuacja epidemiologiczna się poprawia i jest wystarczająco podobna po ocenie z zastosowaniem wcześniej opracowanych wspólnych kryteriów; podkreśla, że poprawa sytuacji epidemiologicznej ma podstawowe znaczenie dla przywrócenia bezpiecznych podróży i transportu, a także usług turystycznych;

8. uważa, że o ile ogólne zasady przywracania łączności oraz ochrony pasażerów i pracowników transportu są dobrze przyjmowane, pilnie powinno się opracować i przyjąć na szczeblu międzynarodowym normy i szczegółowe protokoły dotyczące wspólnych środków higieny we wszystkich rodzajach transportu; uważa, że każdy operator transportu powinien stosować jednolite środki w zharmonizowany sposób, aby zapewnić przewidywalność i jasność; jest zdania, że warunkiem bezpiecznego podróżowania powinny być techniczne protokoły operacyjne;

9. z zadowoleniem przyjmuje wspólny dokument Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) i Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) pt. „COVID-19 Protokół bezpieczeństwa zdrowotnego w lotnictwie: operacyjne wytyczne na potrzeby postępowania z pasażerami lotniczymi i personelem lotniczym w sytuacji pandemii COVID-19“ i apeluje o jego szybkie wdrożenie;

10. popiera konieczność wprowadzenia i utrzymania najwyższych poziomów bezpieczeństwa i ochrony za pomocą interoperacyjnych technologii cyfrowych (np. aplikacji wspomagających mobilną lokalizację, specjalnej informacyjnej strony internetowej Komisji czy wykorzystywania ośrodków innowacji cyfrowych), aby zapewnić pomoc przemysłowi podróżno-turystycznemu oraz turystom; podkreśla, że powinno się opracować system wczesnego ostrzegania, który skutecznie ostrzegałby turystów o wszelkich ewentualnych zagrożeniach zdrowotnych w krajach docelowych, tak aby kwarantanna i protokoły ewakuacji były natychmiastowe i skuteczne;

11. kładzie nacisk na fakt, że ponowne uruchomienie sektora turystyki musi się odbyć w oparciu o środki, które zwiększają jego konkurencyjność i które koncentrują się na zapewnieniu warunków płynności i preferencyjnego finansowania dla przedsiębiorstw i osób samozatrudnionych, bez względu na ich przychody; kładzie nacisk na konieczność zapewnienia wsparcia tym pracownikom sektora turystycznego, którzy stracili pracę; domaga się w związku z tym, aby Komisja zaproponowała plan działania mający na celu osiągnięcie większego ograniczenia obciążeń administracyjnych spoczywających na MŚP z sektora turystyki i transportu, oraz ponawia apel do Komisji o opracowanie kompleksowej strategii dla sektora turystycznego, w tym sektora kultury, do finansowania ze specjalnej pozycji budżetowej w następnych wieloletnich ramach finansowych (WRF);

12. podkreśla, że przedsiębiorstwa małe i rodzinne, zwłaszcza usługodawcy oferujący kwatery agroturystyczne i niewielkie struktury hotelowe, napotkają większe trudności przy dostosowywaniu się do nowych standardów bezpieczeństwa w porównaniu z dużymi przedsiębiorstwami i infrastrukturami turystycznymi; podkreśla w związku z tym, że takie przedsiębiorstwa muszą zostać obdarzone szczególną uwagą i wsparciem; podkreśla, że takie właśnie przedsiębiorstwa występują w większości na wyspach, które są zależne od turystyki i które zmagają się z podwójną izolacją, oraz że również muszą otrzymać dostosowane do potrzeb wsparcie, aby pomóc im w odbudowie;

13. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji (UE) 2020/648 z 13 maja 2020 r. w sprawie bonów oferowanych pasażerom i podróżnym jako alternatywa dla zwrotu kosztów anulowanych imprez turystycznych i usług transportowych w kontekście pandemii COVID-19[3], co zapewnia elastyczność i wsparcie dla operatorów – również w postaci pomocy państwa i systemów gwarancji – oraz odpowiednią ochronę konsumentów; podkreśla, że ma to zasadnicze znaczenie dla zapewnienia zaufania konsumentów oraz że bez zaufania ewentualni turyści nie będą kupować podróży i usług turystycznych z wyprzedzeniem; podkreśla, że turyści muszą mieć gwarancję, że uzyskają rekompensatę, jeżeli ich podróż zostanie anulowana z powodu pandemii; podkreśla, że powinno się zachęcać turystów do wykupowania ubezpieczenia podróżnego;

14. proponuje, aby zwiększyć atrakcyjność bonów dzięki przekształceniu ich w weksle własne, co zachęci do wykorzystania ich latem 2020 r.; proponuje, aby już wydane bony mogły zapewnić turystom dodatkowe usługi, np. zniżki, możliwość ich zamiany na imprezę turystyczną lub możliwość przekazania ich komuś innemu;

15. ponawia apel do Komisji o zaproponowanie solidniejszego i opartego na prawie rozwiązania dotyczącego wydawania bonów;

16. zachęca Komisję do rozpoczęcia kampanii komunikacyjnej, także za pomocą ogólnounijnej aplikacji informacyjnej, która informowałaby o wszystkich środkach podjętych z myślą o zagwarantowaniu bezpieczeństwa podróżnych w celu uzyskania przez nich większej świadomości i poczucia większego zaufania do podróżowania w UE;

17. uważa, że unijny plan odbudowy musi obejmować możliwość udzielania dodatkowego wsparcia finansowego dla sektora turystycznego w oparciu o udział, jaki sektor podróży i turystyki ma w PKB danego państwa członkowskiego, oraz że elastyczność, jaką mają państwa członkowskie w związku ze wspieraniem sektora turystyki na podstawie przepisów o pomocy państwa, należy utrzymać do końca 2021 r.; podkreśla, że częścią skoordynowanej reakcji powinno być specjalne traktowanie państw szczególnie uzależnionych od sektora turystyki oraz że powinno się rozważyć środki szczególne w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i regionów wyspiarskich; uważa, że kwestia regionów najbardziej oddalonych, gdzie turystyka ma do odegrania dużą rolę, powinna również zostać właściwie potraktowana w planie odbudowy;

18. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie unijnego planu odbudowy i zmienionych WRF 2021–2027, uznający turystykę za ważny strategiczny obszar gospodarki, który został szczególnie dotknięty przez kryzys COVID-19; podkreśla, że nowe narzędzie służące odbudowie gospodarki, Next Generation EU, ujawnia, że turystyka może odnotować spadek przychodów o ponad 70 % w drugiej połowie 2020 r., podczas gdy podstawowe potrzeby inwestycyjne w turystykę, wynoszące 161 mld EUR, zajmują pierwsze miejsce wśród innych ekosystemów;

19. wyraża ubolewanie z powodu braku specjalnej pozycji budżetowej dla turystyki w następnych WRF, a także braku krótkoterminowego, bezpośredniego i ukierunkowanego instrumentu finansowego, który rozwiązywałby problemy z płynnością napotykane przez mikroprzedsiębiorstwa i MŚP; podkreśla, że obecnie nie istnieje specjalny przydział finansowy na turystykę oraz że przedsiębiorstwa będą miały duże trudności ze zrozumieniem, z jakich możliwości finansowania mogą skorzystać i jak mieć do nich dostęp;

20. podkreśla, że łączność to podstawowa konieczność dla regionów najbardziej oddalonych z uwagi na ich sytuację strukturalną, gospodarczą i społeczną; podkreśla, że w art. 349 TFUE uznaje się szczególną potrzebę ochrony tych regionów z powodu ich oddalenia, wyspiarskiego charakteru, niewielkich rozmiarów, trudnej topografii, klimatu oraz gospodarczej zależności od małej liczby produktów; podkreśla, że w art. 355 TFUE uznaje się potrzebę ochrony regionów wyspiarskich, które z uwagi na warunki geograficzne wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza tych wysp, które zmagają się z podwójnym odizolowaniem; podkreśla, że istnieje już popyt na wyjazdy do takich miejsc, i apeluje do UE o zagwarantowanie, że turyści będą mieli logistyczne możliwości dostania się do nich;

21. utrzymuje, że w ramach strategii odbudowy Komisja musi zwrócić szczególną uwagę na znaczenie kultury dla turystyki europejskiej, gdyż 68 % Europejczyków twierdzi, że obecność dziedzictwa kulturowego ma wpływ na wybór kierunku wyjazdów wakacyjnych[4]; podkreśla, że UE jest głównym kierunkiem turystyki kulturalnej, przede wszystkim z powodu nieporównywalnego dziedzictwa kulturowego, które obejmuje muzea, teatry, obiekty historyczne, festiwale i szlaki kulturalne;

22. apeluje w związku z tym o zwiększenie wsparcia dla sektora kultury, aby dać wszystkim Europejczykom, a zwłaszcza młodzieży, możliwość zapoznania się z innymi kulturami europejskimi i z historią europejską; apeluje o większy budżet na program Discover EU, który może znacząco pobudzić turystykę młodzieżową;

23. podkreśla szczególne potrzeby instytucji kulturalnych otrzymujących pomoc publiczną w okresie odbudowy, gdyż muszą one zapewnić bezpieczeństwo odwiedzających oraz podtrzymać swój model ekonomiczny;

24. podkreśla ważną rolę, jaką sport odgrywa w turystyce, przypominając też ważne miejsce wydarzeń i działań sportowych w uatrakcyjnianiu regionów europejskich turystom; podkreśla możliwości związane z wyjazdami sportowców i widzów na wydarzenia sportowe, które mogą przyciągnąć turystów do nawet najbardziej oddalonych regionów; podkreśla znaczenie gastronomii europejskiej, szlaków gastronomicznych i sektora HORECA dla przemysłu turystycznego i gospodarki jako takiej; podkreśla, że powyższe musi zostać w związku z tym objęte ogólną strategią turystyczną;

25. apeluje do Komisji o opracowanie długoterminowej strategii wychodzącej poza wyłącznie reaktywne środki w odpowiedzi na COVID-19 i mającej na celu zbudowanie podstaw odpornego przemysłu turystycznego w UE; podkreśla, że taka strategia musi dostosować się do nowej rzeczywistości po pandemii i stawić czoła trwałym szkodliwym skutkom; podkreśla, że strategia ta musi zawierać plan cyfryzacji sektora oraz plany odbudowy stref turystycznych; podkreśla, że strategia musi wspierać ekologiczną transformację tego sektora dzięki dostosowaniu procesów i odnowie infrastruktury oraz obiektów;

26. nalega, aby w koordynacji z Parlamentem i państwami członkowskimi przyjąć odpowiednią strategię na rzecz zrównoważonej turystyki, obejmującą środki do stosowania i przestrzegania przez wszystkie państwa członkowskie, obszary gospodarki i wszystkich turystów;

27. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz państwom członkowskim.

 

[1] Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0366.

[2] Dz.U. C 355 z 20.10.2017, s. 71.

[3] Dz.U. L 151 z 14.5.2020, s. 10.

[4] Specjalne badanie Eurobarometr 466 – Sprawozdanie dotyczące dziedzictwa kulturowego, 12/2017

Ostatnia aktualizacja: 17 czerwca 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności