Procedura : 2020/2685(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0196/2020

Teksty złożone :

B9-0196/2020

Debaty :

PV 17/06/2020 - 21
CRE 17/06/2020 - 21

Głosowanie :

Teksty przyjęte :

P9_TA(2020)0173

<Date>{16/06/2020}16.6.2020</Date>
<NoDocSe>B9-0196/2020/REV</NoDocSe>
PDF 199kWORD 57k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczeń Rady i Komisji</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie protestów antyrasistowskich po śmierci George’a Floyda</Titre>

<DocRef>(2020/2685(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Michael Gahler, Isabel Wiseler-Lima, Roberta Metsola, Sandra Kalniete, Esteban González Pons</Depute>

<Commission>{PPE}w imieniu grupy PPE</Commission>

<Depute>Evin Incir, Birgit Sippel, Tonino Picula, Kati Piri, Simona Bonafè, Javier Moreno Sánchez, Iratxe García Pérez, Juan Fernando López Aguilar, Sylvie Guillaume</Depute>

<Commission>{S&D}w imieniu grupy S&D</Commission>

<Depute>Sophia in ’t Veld, Hilde Vautmans, Samira Rafaela, Nicolae Ştefănuță</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

<Depute>Alice Kuhnke</Depute>

<Commission>{Verts/ALE}w imieniu grupy Verts/ALE</Commission>

<Depute>Martin Schirdewan, Clare Daly, Younous Omarjee, Pernando Barrena Arza, Konstantinos Arvanitis, Malin Björk, Marisa Matias, José Gusmão, Sira Rego, Cornelia Ernst, Miguel Urbán Crespo</Depute>

<Commission>{GUE/NGL}w imieniu grupy GUE/NGL</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9-0196/2020

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie protestów antyrasistowskich po śmierci George’a Floyda

(2020/2685(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności motyw drugi oraz czwarty do siódmego jego preambuły, a także jego art. 2, art. 3 ust. 3 akapit drugi i art. 6, 

 uwzględniając art. 10 i 19 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),

 uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 2, 3, 4, 5 i 21,

 uwzględniając dyrektywę Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne[1],

 uwzględniając decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych[2],

 uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiającą normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępującą decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW[3],

 uwzględniając sprawozdanie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej (FRA) za rok 2020 dotyczące praw podstawowych; drugie Badanie Unii Europejskiej na temat mniejszości i dyskryminacji (EU-MIDIS II) opublikowane w grudniu 2017 r. przez FRA, badania FRA „Being Black in the EU” (Sytuacja osób ciemnoskórych w UE) opublikowane odpowiednio 23 listopada 2018 r. i 15 listopada 2019 r. oraz sprawozdanie FRA na temat dyskryminacji rasowej i przemocy na tle rasowym, których doświadczają osoby pochodzenia afrykańskiego i czarnoskórzy Europejczycy w UE,

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw podstawowych w Unii Europejskiej w 2017 r.[4],

 uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie rasizmu i nienawiści wobec mniejszości na świecie,

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie praw podstawowych osób pochodzenia afrykańskiego i czarnoskórych Europejczyków w Europie[5],

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 lutego 2019 r. w sprawie prawa do pokojowego protestu i proporcjonalnego użycia siły[6],

 uwzględniając utworzenie w czerwcu 2016 r. Unijnej Grupy Wysokiego Szczebla ds. Zwalczania Rasizmu, Ksenofobii i Innych Form Nietolerancji,

 uwzględniając ogólne zalecenia polityczne Europejskiej Komisji przeciwko Rasizmowi i Nietolerancji (ECRI),

 uwzględniając wideokonferencję prasową z udziałem wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w dniu 2 czerwca 2020 r. w związku ze śmiercią George’a Floyda,

 uwzględniając wymianę poglądów przeprowadzoną w Podkomisji Praw Człowieka 5 czerwca 2020 r. na temat sprawy George’a Floyda,

 uwzględniając publikację FRA z 5 grudnia 2018 r. zatytułowaną „Zapobieganie niezgodnemu z prawem profilowaniu obecnie i w przyszłości: przewodnik”,

 uwzględniając Protokół nr 12 w sprawie zakazu dyskryminacji do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,

 uwzględniając zalecenie Komitetu Ministrów Rady Europy z 19 września 2001 r. w sprawie europejskiego kodeksu etyki policyjnej,

 uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

 uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (MPPOiP) z 1966 r.,

 uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej oraz zalecenia ogólne Komitetu ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Rasowej,

 uwzględniając oświadczenie wysokiej komisarz ONZ ds. praw człowieka Michelle Bachelet z dnia 28 maja 2020 r., potępiające zabójstwo George’a Floyda,

 uwzględniając oświadczenie niezależnych ekspertów specjalnych procedur Rady Praw Człowieka ONZ z 5 czerwca 2020 r. w sprawie protestów przeciwko rasizmowi systemowemu w Stanach Zjednoczonych,

 uwzględniając deklarację durbańską i program działania z 2002 r. oraz działania następcze, a także sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. współczesnych form rasizmu, dyskryminacji rasowej, ksenofobii i pokrewnych przejawów nietolerancji dotyczące walki z rasizmem, dyskryminacją rasową, ksenofobią i pokrewnymi przejawami nietolerancji,

 uwzględniając Międzynarodową Dekadę Ludności Pochodzenia Afrykańskiego,

 uwzględniając konstytucję USA,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w dniu 25 maja 2020 r. George Floyd, 46-letni nieuzbrojony Amerykanin afrykańskiego pochodzenia, został zatrzymany w Minneapolis w stanie Minnesota w związku z rzekomą próbą zapłacenia podrobionym banknotem i poniósł śmierć, po tym jak biały funkcjonariusz policji przygniatał go kolanem, klęcząc na jego szyi przez 8 minut i 46 sekund; George Floyd wielokrotnie powtórzył, że nie może oddychać;

B. mając na uwadze, że śmierć George’a Floyda, która dopisała się do listy innych przykładów stosowania nadmiernej siły i zabójstw ze strony funkcjonariuszy policji, wywołała masowe demonstracje i protesty przeciwko aktom rasizmu i brutalności policji w całych Stanach Zjednoczonych, a także na całym świecie;

C. mając na uwadze, że po masowych protestach początkowy zarzut zabójstwa trzeciego stopnia bez zamiaru spowodowania śmierci postawiony funkcjonariuszowi policji Derekowi Chauvinowi został zmieniony na zarzut zabójstwa drugiego stopnia i morderstwa, za co łączny maksymalny wymiar kary wynosi 35 lat pozbawienia wolności; mając na uwadze, że trzech innych funkcjonariuszy policji uczestniczących w aresztowaniu George’a Floyda zostało zwolnionych ze służby i postawiono im zarzuty pomocnictwa;

D. mając na uwadze, że protesty po śmierci George’a Floyda poprzedza długoletnia historia protestów przeciwko brutalności policji i rasizmowi w USA; mając na uwadze, że w USA osoby ciemnoskóre i osoby należące do mniejszości rasowych stanowią nawet 40 % osadzonych, podczas gdy osoby te stanowią 13 % całkowitej liczby ludności; mając na uwadze, że wskaźnik śmiertelności w areszcie policyjnym w USA jest sześciokrotnie wyższy w przypadku osób ciemnoskórych niż w przypadku osób białoskórych i jest trzykrotnie wyższy w przypadku ludności pochodzenia latynoskiego[7], podobnie jak stosowanie nadmiernej lub śmiercionośnej siły, co w sposób nieproporcjonalny dotyka osób należących do mniejszości rasowych;

E. mając na uwadze, że podczas protestów doszło do pojedynczych przypadków przemocy, w tym w Minneapolis;

F. mając na uwadze, że prezydent Trump zmobilizował Gwardię Narodową;

G. mając na uwadze, że reakcja i retoryka zaostrzająca konflikt użyta przez prezydenta USA, w tym groźby użycia armii amerykańskiej, jeżeli trwające protesty nie ustaną, przyczyniły się jedynie do nasilenia protestów;

H. mając na uwadze, że reporter CNN Omar Jimenez i jego koledzy zostali aresztowani w trakcie relacjonowania protestów w Minneapolis, a następnie zwolnieni po potwierdzeniu, że pracują dla mediów; mając na uwadze, że bardzo wielu dziennikarzom uniemożliwiano swobodne relacjonowanie demonstracji, choć wyraźnie legitymowali się jako przedstawiciele mediów, a kilkudziesięciu zostało zaatakowanych przez siły policyjne i niektórzy odnieśli poważne obrażenia;

I. mając na uwadze, że UE jest zobowiązana szanować wolność wypowiedzi i informacji oraz wolność pokojowego zgromadzania się i zrzeszania się; mając na uwadze, że zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) wszelkie ograniczenia praw podstawowych muszą być zgodne z zasadami legalności, konieczności i proporcjonalności;

J. mając na uwadze, że po śmierci George’a Floyda i protestach w USA tysiące ludzi uczestniczyło w marszach w europejskich miastach i innych miastach na całym świecie, wspierając protesty w USA i protestując przeciwko rasizmowi w solidarności z ruchem „Black Lives Matter”; mając na uwadze, że ruch „Black Lives Matter” nie jest nowy;

K. mając na uwadze, że w niektórych państwach członkowskich UE protesty przyczyniły się do nasilenia walki z rasizmem, który jest skierowany przeciwko ciemnoskórym i osobom należącym do mniejszości rasowych, a także do przypomnienia o przeszłości kolonialnej Europy i jej roli w transatlantyckim handlu niewolnikami; mając na uwadze, że te niesprawiedliwość i zbrodnie przeciwko ludzkości powinny być uznane na szczeblu UE i na szczeblu krajowym oraz że należy się nimi zająć na szczeblu instytucjonalnym i w ramach edukacji;

L. mając na uwadze, że demokratyczna wspólnota międzynarodowa zdecydowanie odrzuciła nadużywanie siły, potępiła wszelkiego rodzaju przemoc i rasizm oraz wezwała do szybkiego i skutecznego zajęcia się takimi incydentami przy pełnym poszanowaniu praworządności i praw człowieka;

M. mając na uwadze, że demokracja, praworządność i prawa podstawowe są kluczowymi zasadami zapisanymi w prawie UE; mając na uwadze, że te wspólne zasady i wartości powinny zjednoczyć nas w walce z niesprawiedliwością, rasizmem i wszelkimi formami dyskryminacji;

N. mając na uwadze, że prawo do równego traktowania i niedyskryminacji stanowi prawo podstawowe zapisane w traktatach oraz w karcie praw podstawowych oraz że należy zapewnić jego pełne poszanowanie;

O. mając na uwadze, że zgodnie z art. 21 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakazana jest wszelka dyskryminacja ze względu na płeć, przynależność rasową, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub światopogląd, przekonania polityczne lub wszelkie inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;

P. mając na uwadze, że unijne motto „Zjednoczeni w różnorodności“ obejmuje nie tylko narodowość, ale także wszystkie wyżej wymienione podłoża;

Q. mając na uwadze, że rasizm to problem występujący na całym świecie;

R. mając na uwadze, że według FRA dyskryminacja rasowa i napastowanie ze względu na rasę pozostają powszechnym problemem w całej Unii Europejskiej[8]; mając na uwadze, że mniejszości rasowe i etniczne są narażone na napastowanie, przemoc i mowę nienawiści, zarówno w internecie, jak i poza nim; mając na uwadze, że mniejszości rasowe i etniczne w UE zmagają się z dyskryminacją strukturalną we wszystkich obszarach, łącznie z mieszkalnictwem, opieką zdrowotną, zatrudnieniem i edukacją;

S. mając na uwadze, że zgodnie z danymi FRA grupami rasowymi najbardziej narażonymi w Europie na rasizm i dyskryminację o podłożu etnicznym lub imigracyjnym są Romowie i osoby pochodzące z Afryki Północnej lub strefy subsaharyjskiej[9];

T. mając na uwadze, że niektóre podmioty opiniotwórcze i niektórzy politycy w całej UE przyjmują postawy rasistowskie i ksenofobiczne, przyczyniając się do powstania klimatu społecznego, który stanowi podatny grunt dla rasizmu, dyskryminacji i przestępstw z nienawiści; mając na uwadze, że klimat ten jest dodatkowo zasilany ruchami populistycznymi i ekstremistycznymi, które próbują podzielić nasze społeczeństwa mając na uwadze, że czyny te są sprzeczne ze wspólnymi wartościami europejskimi, do których przestrzegania zobowiązały się wszystkie państwa członkowskie;

U. mając na uwadze, że celem działań policji i organów ścigania jest obrona bezpieczeństwa obywateli w UE oraz ich ochrona przed przestępczością, terroryzmem i nielegalnymi działaniami lub czynami, a także stosowanie prawa, czasami w trudnych warunkach;

V. mając na uwadze, że w UE także w policji występują rasizm, dyskryminacja i nadmierne użycie siły ze skutkiem śmiertelnym; mając na uwadze, że organy ścigania w kilku państwach członkowskich były krytykowane za nadmierne stosowanie siły; mając na uwadze, że w przypadku zatrzymania przez policję lub innych funkcjonariuszy państwowych użycie siły, które nie było absolutnie konieczne ze względu na zachowanie osoby zatrzymanej, umniejsza godność ludzką i w zasadzie stanowi naruszenie prawa, o którym mowa w art. 3 europejskiej konwencji praw człowieka[10]; mając na uwadze, że nadmierne użycie siły należy zdecydowanie potępić;

W. mając na uwadze, że według FRA osoby ciemnoskóre i osoby należące do mniejszości rasowych doświadczają w UE dyskryminacyjnego profilowania rasowego; mając na uwadze, że spośród wszystkich osób pochodzenia afrykańskiego ankietowanych przez FRA jedna czwarta była zatrzymana przez policję w ciągu pięciu lat przed ankietą, z czego 41% było ostatnio zatrzymanych w oparciu o profilowanie rasowe[11];

X. mając na uwadze, że większość (63%) ofiar fizycznych ataków rasistowskich ze strony policji nie zgłaszała tych incydentów albo z powodu przekonania, że zgłoszenie nic by nie zmieniło (34%), albo z powodu braku zaufania do policji czy odczuwania strachu przed nią (28%)[12]; mając na uwadze, że istnieje konieczność zapewnienia ochrony ofiarom policyjnej przemocy oraz dostępu do wymiaru sprawiedliwości;

Y. mając na uwadze, że w corocznym sprawozdaniu Biura Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (ODIHR) OBWE na temat przestępstw z nienawiści wskazano, że osoby ciemnoskóre i osoby należące do mniejszości rasowych często padają ofiarą przemocy na tle rasowym, lecz w wielu państwach brakuje pomocy prawnej i wsparcia finansowego dla ofiar, gdy wracają do zdrowia po brutalnych atakach;

Z. mając na uwadze, że instytucje europejskie muszą podjąć konkretne działania, aby rozwiązać problem rasizmu strukturalnego, dyskryminacji i niedostatecznej reprezentacji grup mniejszości rasowych i etnicznych w swoich strukturach;

AA. mając na uwadze, że walka z rasizmem i dyskryminacją w naszych społeczeństwach musi zostać przyspieszona i stanowi wspólną odpowiedzialność; mając na uwadze, że Unia Europejska musi pilnie zastanowić się nad zwalczaniem rasizmu strukturalnego i dyskryminacji doświadczanych przez wiele grup mniejszościowych, a także zobowiązać się do ich zwalczania;

1. potwierdza, że życie osób ciemnoskórych się liczy („Black Lives Matter”);

2. zdecydowanie potępia bestialskie zabójstwo George’a Floyda w USA, a także podobne zabójstwa na całym świecie; przekazuje wyrazy współczucia jego rodzinie i przyjaciołom, a także rodzinom i przyjaciołom innych ofiar; nawołuje władze do dogłębnego zbadania tych spraw i doprowadzenia osób odpowiedzialnych przed wymiar sprawiedliwości;

3. stanowczo potępia wszelkie formy rasizmu, nienawiści i przemocy, a także wszelkie fizyczne lub słowne ataki skierowane do osób o danym pochodzeniu rasowym lub etnicznym, danej religii lub danym światopoglądzie oraz danej narodowości, występujące zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej; przypomina, że w naszych społeczeństwach nie ma miejsca na rasizm i dyskryminację; apeluje do Komisji, Rady Europejskiej i Rady o zajęcie stanowczego i zdecydowanego stanowiska przeciw rasizmowi, przemocy i niesprawiedliwości w Europie;

4. wzywa rząd i władze Stanów Zjednoczonych do podjęcia zdecydowanych kroków w celu rozwiązania problemu rasizmu strukturalnego i nierówności w tym kraju odzwierciedlanych przez brutalność policji; potępia policyjne represje wobec pokojowych demonstrantów i dziennikarzy w USA, a także zdecydowanie ubolewa nad groźbą prezydenta USA, że użyje wojska;

5. popiera ostatnie masowe protesty przeciwko rasizmowi i dyskryminacji prowadzone w stolicach i miastach europejskich w następstwie śmierci George’a Floyda; podkreśla apel protestujących o zajęcie stanowiska przeciw opresji i rasizmowi strukturalnemu w Europie; wyraża solidarność, szacunek i wsparcie dla pokojowych protestów oraz jest przekonany, że nasze społeczeństwa muszą położyć kres rasizmowi strukturalnemu i nierówności; przypomina o prawie każdej osoby do pokojowego protestu, zapisanym w międzynarodowych traktatach; ubolewa, że zdarzyły się indywidualne przypadki przemocy;

6. wzywa wszystkich liderów politycznych, aby powstrzymali się od regresu wartości, a także nasilili propagowanie praw człowieka, demokracji, równości wobec prawa oraz wolnych i niezależnych mediów; potępia te oświadczenia i działania liderów, które mogą podważyć te wartości i zwiększyć podziały w naszych społeczeństwach; zauważa, że wartości te są wspólne dla podstaw UE i USA oraz dla naszej współpracy transatlantyckiej; podkreśla znaczenie ściślejszej współpracy parlamentarnej w ramach Transatlantyckiego Dialogu Legislatorów w celu wymiany poglądów i najlepszych praktyk podczas nadchodzących posiedzeń, a także znaczenie określenia środków prawnych służących zwalczaniu rasizmu strukturalnego i ochronie praw człowieka;

7. apeluje o ściślejszą współpracę wielostronną w celu zwalczania rasizmu i dyskryminacji; wzywa Komisję do ścisłej współpracy z takimi podmiotami międzynarodowymi jak Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), ONZ, Unia Afrykańska i Rada Europy, a także z innymi partnerami międzynarodowymi, w celu zwalczania rasizmu na szczeblu międzynarodowym; z zadowoleniem przyjmuje wniosek 54 państw afrykańskich o pilną debatę na forum Rady Praw Człowieka ONZ, której posiedzenie ma się odbyć 17 czerwca 2020 r. i dotyczyć obecnych naruszeń praw człowieka spowodowanych rasizmem, rasizmu systemowego, brutalności policji oraz przemocy wobec pokojowych protestów;

8. wzywa instytucje, agencje i organy UE, a także państwa członkowskie, aby stanowczo i publicznie potępiły nieproporcjonalne używanie siły oraz tendencje rasistowskie w siłach porządkowych, gdziekolwiek ma to miejsce, czy to w UE, USA czy na świecie;

9. uważa, że walka z rasizmem jest kwestią horyzontalną i że należy ją uwzględniać we wszystkich obszarach polityki Unii; przypomina, że wszyscy obywatele powinni być uprawnieni do ochrony przed wspomnianymi nierównościami, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, w tym do środków pozytywnych na rzecz promowania przysługujących im praw oraz pełnego i równego korzystania z nich;

10. przypomina o przyjętej w dniu 26 marca 2019 r. rezolucji w sprawie praw podstawowych osób pochodzenia afrykańskiego oraz pilnie wzywa UE i państwa członkowskie do jej wdrożenia;

11. wyraża głębokie zaniepokojenie doniesieniami o przypadkach ekstremizmu prawicowego w siłach bezpieczeństwa, które wyszły na jaw w ostatnich latach w UE[13];

12. wzywa instytucje i państwa członkowskie UE do oficjalnego uznania niesprawiedliwości i zbrodni przeciwko ludzkości popełnianych w przeszłości na osobach ciemnoskórych i osobach należących do mniejszości rasowych; uznaje handel niewolnikami za zbrodnię przeciwko ludzkości i wzywa do ogłoszenia 2 grudnia Europejskim Dniem Pamięci Zniesienia Handlu Niewolnikami; zachęca państwa członkowskie, aby w programach nauczania uwzględniały historię osób ciemnoskórych i osób należących do mniejszości rasowych;

13. przypomina o kluczowej roli edukacji w obalaniu uprzedzeń i stereotypów oraz promowaniu tolerancji, zrozumienia i różnorodności, a także zwraca uwagę, że edukacja jest narzędziem kluczowym dla zlikwidowania dyskryminacji strukturalnej i rasizmu strukturalnego w naszych społeczeństwach;

14. zwraca się do przywódców UE o zorganizowanie w najbliższej przyszłości Europejskiego Szczytu przeciwko Rasizmowi, poświęconego walce z dyskryminacją strukturalną w Europie; apeluje do Komisji, aby przedstawiła kompleksową strategię walki z rasizmem i dyskryminacją oraz ramy unijne dla krajowych planów przeciwdziałania rasizmowi, obejmujące element specjalnie dotyczący walki z tymi zjawiskami w organach ścigania, przy zastosowaniu podejścia przekrojowego; zwraca się do Rady o rozważenie utworzenia specjalnego składu Rady, zajmującego się sprawami równości; wzywa instytucje UE do utworzenia międzyinstytucjonalnej grupy zadaniowej w celu zwalczania rasizmu i dyskryminacji na szczeblu UE;

15. wzywa państwa członkowskie, aby promowały politykę antydyskryminacyjną we wszystkich obszarach oraz opracowały krajowe plany działania przeciwko rasizmowi, dotyczące obszarów takich, jak edukacja, mieszkalnictwo, zdrowie, zatrudnienie, ochrona porządku publicznego, usługi społeczne, wymiar sprawiedliwości oraz udział polityczny i reprezentacja polityczna, w ścisłej współpracy ze społeczeństwem obywatelskim i zainteresowanymi społecznościami;

16. pilnie wzywa do zwalczania dyskryminacji z dowolnych względów w UE, w związku z czym wzywa Radę, aby niezwłocznie odblokowała i zakończyła negocjacje dotyczące dyrektywy horyzontalnej w sprawie niedyskryminacji, która pozostaje zablokowana od czasu przedłożenia jej przez Komisję w 2008 r.;

17. potępia wszelkiego rodzaju przestępstwa z nienawiści i mowę nienawiści, zarówno w internecie, jak i poza nim, do których codziennie dochodzi w UE, oraz przypomina, że rasizm i ksenofobia to przestępstwa, a nie opinie;

18. nalega, aby państwa członkowskie wdrożyły i odpowiednio egzekwowały decyzję ramową Rady 2008/913/WSiSW z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwalczania pewnych form i przejawów rasizmu i ksenofobii za pomocą środków prawnokarnych, w szczególności przez badanie uprzedzeń jako motywu przestępstw na tle rasowym, narodowym lub etnicznym oraz zapewnienie rejestrowania rasistowskich przestępstw z nienawiści, prowadzenia dochodzeń w ich sprawie oraz ścigania i karania ich sprawców; ponadto wzywa Komisję do przeglądu i zmiany, w stosownym przypadku, decyzji ramowej i jej wdrażania oraz do podjęcia działań przeciwko państwom członkowskim, które nie wdrażają jej w pełni;

19. wzywa Komisję i państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz gromadzenia dodatkowych danych w podziale ze względu na pochodzenie rasowe i etniczne (w rozumieniu dyrektywy UE w sprawie równości rasowej), podawanych dobrowolnie i anonimowo; uważa, że jedynym celem gromadzenia danych na temat dyskryminacji etnicznej i przestępstw z nienawiści powinno być wskazanie ich przyczyn oraz zwalczanie rasistowskich i dyskryminacyjnych wypowiedzi i działań, zgodnie z przepisami krajowymi i unijnym prawodawstwem dotyczącym ochrony danych;

20. odnotowuje, że Komisja przedstawi pierwsze z rocznych sprawozdań na temat praworządności, o ograniczonym zakresie; ponawia apele Parlamentu Europejskiego o kompleksowy mechanizm dotyczący demokracji, praworządności i praw podstawowych, który powinien obejmować monitorowanie sytuacji w zakresie rasizmu i dyskryminacji we wszystkich państwach członkowskich UE;

21. potępia profilowanie rasowe i etniczne stosowane przez policję i organy ścigania oraz uważa, że policja i organy ścigania muszą wykazywać się wzorowym postępowaniem w dziedzinie przeciwdziałania rasizmowi i dyskryminacji; wzywa UE i państwa członkowskie do opracowania strategii i środków mających na celu zwalczanie dyskryminacji oraz położenie kresu wszelkiego rodzaju profilowaniu rasowemu lub etnicznemu w związku z egzekwowaniem prawa karnego, środkami antyterrorystycznymi i kontrolą imigracji; zaznacza w szczególności, że nowe technologie, które mają być stosowane przez organy ścigania, muszą być zaprojektowane i wykorzystywane w taki sposób, aby nie stwarzały ryzyka dyskryminacji mniejszości rasowych i etnicznych; proponuje działania mające na celu poprawę szkolenia funkcjonariuszy policji i organów ścigania w zakresie strategii mających na celu walkę z rasizmem i dyskryminacją oraz zapobieganie profilowaniu rasowemu, identyfikowanie takich przypadków i reagowanie na nie; wzywa państwa członkowskie, aby nie pozostawiały bezkarnie przypadków brutalności i nadużyć policji i odpowiednio prowadziły dochodzenia w związku z nimi oraz ścigały i karały ich sprawców;

22. potępia użycie przemocy i nieproporcjonalne interwencje organów państwowych; zachęca właściwe władze do zapewnienia przejrzystego, bezstronnego, niezależnego i skutecznego dochodzenia w przypadku podejrzeń lub zarzutów nieproporcjonalnego użycia siły; przypomina, że organy ścigania muszą zawsze odpowiadać za wypełnianie swoich obowiązków i przestrzeganie odpowiednich ram prawnych i operacyjnych, w szczególności Podstawowych zasad w sprawie stosowania przymusu i broni palnej przez służby wymiaru sprawiedliwości;

23. wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania, że użycie siły przez organy ścigania jest zawsze zgodne z prawem, proporcjonalne, konieczne i traktowane jako środek ostateczny oraz odbywa się przy zapewnieniu ochrony życia ludzi i ich integralności fizycznej; zauważa, że nadmierne stosowanie siły wobec tłumów jest sprzeczne z zasadą proporcjonalności;

24. zwraca się do Komisji o utworzenie niezależnej grupy ekspertów, której zadaniem byłoby opracowanie unijnego kodeksu etyki policyjnej, zawierającego zbiór zasad i wytycznych, który mógłby też pomóc funkcjonariuszom policji w codziennej pracy, jeśli chodzi o prawidłowe egzekwowanie zakazu rasizmu, dyskryminacji i profilowania etnicznego;

25. zaznacza, że wolna prasa jest nieodzownym filarem każdej demokracji; dostrzega ważną rolę dziennikarzy i fotoreporterów w zgłaszaniu przypadków nieproporcjonalnej przemocy i potępia wszystkie przypadki, w których byli oni celem umyślnych ataków;

26. wzywa właściwe agencje UE, w tym FRA, Agencję Unii Europejskiej ds. Szkolenia w Dziedzinie Ścigania (CEPOL) i Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (EUROPOL), aby w ramach swoich mandatów usilniej zwalczały rasizm i dyskryminację;

27. przypomina o znaczeniu zapewnienia odpowiedniego finansowania przez UE działań podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, w tym zajmujących się przeciwdziałaniem rasizmowi i dyskryminacji; ubolewa nad faktem, że proponowana kwota w pozycji „Sprawiedliwość, prawa i wartości” została jeszcze bardziej zmniejszona w zmienionych wnioskach dotyczących wieloletnich ram finansowych;

28. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu przedstawicielowi UE ds. praw człowieka, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Europy, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Organizacji Narodów Zjednoczonych, prezydentowi USA Donaldowi Trumpowi i jego administracji oraz Kongresowi USA.

 

[1] Dz.U. L 180 z 19.7.2000, s. 22.

[2] Dz.U. L 328 z 6.12.2008, s. 55.

[3] Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57.

[4] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0032.

[5] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0239.

[6] Teksty przyjęte, P8_TA(2019)0127.

[7] https://www.ncbi.nih.gov/pmc/articles/PMC5559881/

[8] https:// fra.europa.eu/en/news/2019/rising-inequalities-and-harassment-fundamental-rights-protection-falters

[9] https://fra.europa.eu/en/publication/2017/second-european-union-minorities-and-discrimination-survey-main-results/

[10] Wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 17 kwietnia 2012 r., sprawa Rizvanov przeciw Azerbejdżanowi, ust. 49.

[11] FRA, Second European Union Minorities and Discrimination Survey: Being black in the EU [Drugie badanie Unii Europejskiej na temat mniejszości i dyskryminacji: sytuacja osób ciemnoskórych w UE],  https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/c046fe4f-388-11e8-9982-01aa75ed71a1/language-en

[12] FRA, Second European Union Minorities and Discrimination Survey: Being black in the EU [Drugie badanie Unii Europejskiej na temat mniejszości i dyskryminacji: sytuacja osób ciemnoskórych w UE], https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/c046fe4f-f388-11e8-9982-01aa75ed71a1/language-en

[13] https://www.dw.com/en/germany-over-500-right-wing-extremists-suspected-in-bundeswehr/a-52152558

Ostatnia aktualizacja: 3 lipca 2020Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności