Procedura : 2021/2643(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0232/2021

Teksty złożone :

B9-0232/2021

Debaty :

PV 28/04/2021 - 14
CRE 28/04/2021 - 14

Głosowanie :

PV 29/04/2021 - 19

Teksty przyjęte :

P9_TA(2021)0160

<Date>{26/04/2021}26.4.2021</Date>
<NoDocSe>B9‑0232/2021</NoDocSe>
PDF 168kWORD 48k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie piątej rocznicy porozumienia pokojowego w Kolumbii</Titre>

<DocRef>(2021/2643(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Anna Fotyga, Charlie Weimers, Jadwiga Wiśniewska, Adam Bielan, Carlo Fidanza, Hermann Tertsch, Assita Kanko, Veronika Vrecionová</Depute>

<Commission>{ECR}w imieniu grupy ECR</Commission>

</RepeatBlock-By>


B9‑0232/2021

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie piątej rocznicy porozumienia pokojowego w Kolumbii

(2021/2643(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 stycznia 2016 r. w poparciu dla procesu pokojowego w Kolumbii[1],

 uwzględniając ostateczne porozumienie między rządem Kolumbii a FARC (Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii) podpisane 24 listopada 2016 r. w celu zakończenia konfliktu zbrojnego i budowania stabilnego i trwałego pokoju,

 uwzględniając Umowę o dialogu politycznym i współpracy między UE a Wspólnotą Andyjską,

 uwzględniając sprawozdania dotyczące międzynarodowej strategii zwalczania narkotyków z 2016 r. i 2020 r. obejmujące zwalczanie narkotyków i substancji chemicznych, sporządzone przez biuro Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych odpowiedzialne za międzynarodowe aspekty zwalczania narkotyków i ścigania przestępstw;

 uwzględniając komunikat wysłany 14 kwietnia 2021 r. przez kolumbijską minister spraw zagranicznych Claudię Blum do Sekretarza Generalnego ONZ i przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie sytuacji na granicy ze względu na wsparcie, jakiego Wenezuela udziela zorganizowanym uzbrojonym grupom terrorystycznym zajmującym się handlem narkotykami,

 uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącego Komisji/wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie 5. rocznicy podpisania porozumienia pokojowego w Kolumbii,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że w listopadzie 2016 r., po wielu nieudanych próbach, grupa partyzancka Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kolumbii (FARC) i rząd Kolumbii podpisali drugie, zmienione porozumienie pokojowe, które położyło kres ponad pięciu dekadom brutalnego konfliktu i najdłużej trwającemu konfliktowi zbrojnemu w Ameryce Łacińskiej, w którym zginęło ponad 220 tys. osób;

B. mając na uwadze, że Organizacja Narodów Zjednoczonych wyraziła zgodę na monitorowanie wdrażania porozumienia pokojowego i rozbrojenia oddziałów partyzanckich FARC;

C. mając na uwadze, że FARC przekształciły się w partię polityczną i uczestniczyły w wyborach parlamentarnych w marcu 2018 r., w których nie uzyskały żadnego mandatu, co świadczy o braku poparcia społecznego;

D. mając na uwadze, że sytuacja w Kolumbii ostatnio ponownie stała się bardziej niestabilna, nie tylko z powodu obecnych trudności w procesie pokojowym, ale również ze względu na skutki wenezuelskiego kryzysu uchodźczego, w związku z którym obecnie ponad 1,8 mln uchodźców z Wenezueli mieszka w Kolumbii, gdzie przyznano im status ochrony tymczasowej, a także ze względu na skutki pandemii COVID-19;

E. mając na uwadze, że FARC-EP systematycznie naruszały porozumienie pokojowe:

  • nie uznały w pełni swojej odpowiedzialności za poważne przestępstwa i naruszenia praw człowieka, w tym egzekucje pozasądowe, porwania, przestępstwa seksualne, przymusowe aborcje, użycie broni niekonwencjonalnej i broni zakazanej przez międzynarodowe prawo humanitarne;
  • nie wywiązały się w pełni z obowiązku oddania nielegalnych towarów nagromadzonych przez dziesięciolecia, ponieważ z towarów szacowanych w ich inwentarzach na 236 mln EUR oddały one jedynie towary o wartości około 1 mln EUR w ustalonym na 31 grudnia 2020 r. terminie;
  • nie dotrzymały zobowiązania dotyczącego demobilizacji i tylko 85 % z 13 202 zdemobilizowanych członków FARC nadal uczestniczy w procesie pokojowym;
  • F. mając na uwadze, że dysydenci FARC, pod przewodnictwem byłych negocjatorów partyzanckich, którzy ostatnio wyrazili gotowość do wojskowego wspierania wenezuelskiego dyktatora Nicolása Maduro, dysponują ponad 2500 uzbrojonych mężczyzn w 20 z 32 departamentów kraju, kontrolują handel narkotykami i 93,5 % upraw kokainy oraz odpowiadają za co najmniej 14 % zabójstw przywódców ruchu społecznego w Kolumbii;

    G. mając na uwadze, że w niedawno opublikowanym przez stację telewizyjną RCN nagraniu wideo 28. front tzw. dysydentów FARC działających w departamentach Arauca, Casanare i Boyacá zadeklarował bezwarunkowe poparcie dla wenezuelskiego dyktatora Maduro poprzez podkreślenie terrorystycznego charakteru i potwierdzenie „antyimperialistycznego” zaangażowania frontu;

    H. mając na uwadze, że rząd Kolumbii, za pośrednictwem minister spraw zagranicznych Claudii Blum, wydał oświadczenie skierowane do Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, w którym ogłosił poważną sytuację na granicy ze względu na wsparcie, jakiego nielegalny reżim wenezuelski udziela zorganizowanym uzbrojonym grupom terrorystycznym;

    I. mając na uwadze, że reżim wenezuelski za czasów prezydentury Cháveza przekazał FARC 300 mln USD w 2007 r., co ujawnił Międzynarodowy Instytut Badań Strategicznych po przeanalizowaniu plików odzyskanych z komputera byłego szefa FARC Raúla Reyesa;

    J. mając na uwadze, że FARC uzyskał sprzęt wojenny dzięki dostawom z Rosji i Chin, aby stworzyć hybrydowe wojskowe oddziały graniczne przy wsparciu rosyjskich sił zbrojnych i najemników wysyłanych przez Rosjan w celu zapewnienia szkoleń, wsparcia i technologii;

    K. mając na uwadze, że 10. i 28. front FARC kontroluje szlaki przemytu narkotyków na granicy z Wenezuelą; mając na uwadze, że Cartel de los Soles jest skorumpowaną strukturą zajmującą się handlem narkotykami i stanowiącą część rządowych planów reżimu Maduro i znaczna część generałów armii bierze udział w poczynaniach tej struktury;

    L. mając na uwadze, że FARC od dziesięcioleci rozwija stosunki z rządami, reżimami i siłami strategicznymi w Wenezueli, Ekwadorze, Boliwii i Peru;

    M. mając na uwadze, że w sprawozdaniu Departamentu Stanu USA dotyczącym międzynarodowej strategii zwalczania narkotyków i substancji chemicznych z marca 2020 biuro Departamentu Stanu odpowiedzialne za międzynarodowe aspekty zwalczania narkotyków i ścigania przestępstw stwierdza, że nielegalne narkotyki, które zostały przewiezione tranzytem przez terytorium Wenezueli w 2019 r., w dużej mierze trafiły na Karaiby, do Ameryki Środkowej, Stanów Zjednoczonych, Afryki Zachodniej i Europy, oraz że kolumbijskie organizacje zajmujące się handlem narkotykami, w tym frakcje dysydenckie FARC, ELN i inne grupy przestępcze, ułatwiają przewożenie nielegalnych narkotyków przez Wenezuelę;

    N. mając na uwadze, że Departament Skarbu Stanów Zjednoczonych nałożył sankcje na co najmniej 22 osoby, w tym byłych i obecnych urzędników reżimu Maduro, wśród których znajdują się: generał Hugo Carvajal, generał Henry Rangel Silva i Ramón Rodríguez Chacín, generał dywizji Cliver Alcalá Cordones, były wiceprezydent Tareck El Aissami i figurant Samarak López, Pedro Luías Martín i jego dwóch współpracowników; mając na uwadze, że reżim Maduro nie podjął działań przeciwko tym ani innym urzędnikom rządowym i wojskowym mającym znane powiązania z FARC;

    O. mając na uwadze, że Ekwador i Boliwia nadal są ważnymi krajami tranzytu w przewozie narkotyków, w którym uczestniczą międzynarodowe organizacje przestępcze, takie jak meksykańskie kartele Los Zetas oraz kartele Sinaloa i Golfo; mając na uwadze, że FARC wykorzystuje coraz więcej prywatnych samolotów i nielegalnych dróg startowych do transportu pieniędzy do Ekwadoru i kokainy do Meksyku i Ameryki Środkowej;

    P. mając na uwadze, że podczas wielu operacji dotyczących handlu narkotykami odnotowano, że samoloty lądowały bez zezwolenia w porcie lotniczym Mariscal Sucre w Quito; mając na uwadze, że samoloty te wykorzystywały hangar prezydencki, co świadczy o ciągłym przenikaniu handlu narkotykami do instytucji i rządu Rafaela Correi; mając na uwadze, że samoloty te korzystają również z lotniska Chimoré w Chapare w departamencie Cochabamba w Boliwii;

    Q. mając na uwadze, że według Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych w 2018 r. wywodząca się z FARC dysydencka organizacja zajmująca się handlem narkotykami, Frente Oliver Sinisterra, przeprowadziła ataki wzdłuż północnej granicy Ekwadoru z Kolumbią; mając na uwadze, że tranzyt FARC przez Ekwador i ich działalność w tym kraju stanowiły stały element w czasie trwania mandatu Rafaela Correi;

    R. mając na uwadze, że cała sieć utworzona przez handlarzy narkotykami, FARC i kilka reżimów politycznych stanowi wielostronne zagrożenie będące nowym wyzwaniem dla tej półkuli i zagrożeniem dla pokoju;

    S. mając na uwadze, że specjalna jurysdykcja na rzecz pokoju była zaangażowana w niedopuszczalne nieprawidłowości ze strony jakiejkolwiek instytucji sprawiedliwości okresu przejściowego i została zakwestionowana ze względu na jej upolitycznienie, w tym obecność sędziów oskarżonych o obronę FARC w przeszłości, manipulowanie dowodami oraz stosunki z partiami politycznymi , takimi jak „Fuerza Alternativa Revolucionaria del Común (FARC)” - ideologicznie powiązanymi z byłymi oddziałami partyzanckimi FARC i przez nie utworzonymi, które powinny być sądzone przez specjalną jurysdykcję na rzecz pokoju;

    T. mając na uwadze, że specjalną jurysdykcję na rzecz pokoju utworzono trzy lata temu, ale do tej pory żaden członek FARC nie został skazany za swoje czyny, a także mając na uwadze, że podczas gdy FARC korzystają z amnestii, wobec funkcjonariuszy państwowych, którzy nie zostali skazani, stosuje się zatrzymania prewencyjne;

    U. mając na uwadze, że ramach zainicjowanych przez specjalną jurysdykcję na rzecz pokoju siedmiu dużych spraw, nie gwarantuje ona praw ofiar, nie bierze pod uwagę poważnych czynów popełnionych przez FARC, takich jak oblężenia i wysadzanie wiosek, przestępstwa seksualne i przymusowe aborcje, przymusowe wysiedlenia oraz poszukiwanie źródeł finansowania FARC; mając na uwadze, że specjalna jurysdykcja na rzecz pokoju uznaje handel narkotykami za przestępstwo podobne do przestępstw politycznych, co umożliwiło handlarzom narkotyków niepowiązanym z FARC kupienie sobie bezkarności;

    V. mając na uwadze, że ofiary FARC liczą się w milionach, podczas gdy specjalna jurysdykcja na rzecz pokoju uznała jedynie około 300 tys. z nich; mając na uwadze, że ofiary są zmuszane do ponownej wiktymizacji, aby zostać uznane przez specjalną jurysdykcję na rzecz pokoju, nawet jeśli zostały już uznane za ofiary przez inne organy i jurysdykcje w Kolumbii;

    W. mając na uwadze, że specjalna jurysdykcja na rzecz pokoju lekkomyślnie wypuściła na wolność Jesúsa Santricha, byłego dowódcę oddziału partyzanckiego FARC i członka zespołu negocjacyjnego ds. porozumień pokojowych, oskarżonego o handel narkotykami po podpisaniu porozumienia pokojowego, mimo że DEA i kolumbijska prokuratura przekazały dwanaście nagrań dźwiękowych, zawierających dowody przestępstw popełnionych po 1 grudnia 2016 r.; mając na uwadze, że decyzja ta uniemożliwiła jego ekstradycję do Stanów Zjednoczonych i przyczyniła się do jego ucieczki; mając na uwadze, że według źródeł wywiadowczych od tego czasu Santrich przewodzi dysydentom FARC z terytorium Wenezueli;

    X. mając na uwadze, że w ramach Funduszu Powierniczego UE dla Kolumbii uruchomiono 128 mln EUR z budżetu UE, 21 państw członkowskich, Chile i Zjednoczonego Królestwa; mając na uwadze, że 22 stycznia 2021 r. piąty komitet strategiczny funduszu określił swoje przyszłe linie strategiczne;

    1. podkreśla zaangażowanie rządu Kolumbii we wdrażanie ostatecznego porozumienia, zwłaszcza w kontekście nowych wyzwań wynikających z rosnących przepływów migracyjnych z Wenezueli oraz skutków zdrowotnych, społecznych i gospodarczych pandemii COVID-19;

    2. wyraża uznanie dla postępów, jakie Kolumbia poczyniła we wdrażaniu porozumienia, zwłaszcza w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, oraz podkreśla znaczenie planów rozwoju z podejściem terytorialnym (PDET) w 170 gminach najbardziej dotkniętych zaniedbaniem, ubóstwem i przemocą; podkreśla również udział sektora prywatnego w programie prac nad podatkami;

    3. kwestionuje jednak wykonalność porozumienia pokojowego w sytuacji, gdy jedna z zaangażowanych stron nie zamierza wypełnić żadnego z uzgodnionych zobowiązań, a zatem wzywa strony, aby zobowiązały się do pełnego i całkowitego wdrożenia porozumienia pokojowego;

    4. uznaje, że zajęcie się niedociągnięciami specjalnej jurysdykcji na rzecz pokoju oraz odszkodowania dla ofiar konfliktu zbrojnego stanowią główne priorytety;

    5. wzywa Komisję, aby w ramach Funduszu Powierniczego UE dla Kolumbii kontynuowała skoordynowaną współpracę z innymi darczyńcami oraz aby nadal priorytetowo traktowała obszary wiejskie, które zostały w nieproporcjonalny sposób dotknięte konfliktem;

    6. ponownie wyraża swoje pełne poparcie dla działań władz Kolumbii na rzecz obrony prawa i porządku na całym terytorium Kolumbii;

    7. wyraża swoją solidarność z Kolumbią w obliczu ciągłych naruszeń jej granic przez zajmujące się handlem narkotykami terrorystyczne organizacje działające z terytorium Wenezueli i ponownie wyraża solidarność z rządem prezydenta Duque’a w obliczu gróźb ze strony reżimu wenezuelskiego;

    8. w pełni popiera środki zwalczania handlu narkotykami, który jest głównym źródłem finansowania wszystkich siatek terrorystycznych i przestępczych, oraz popiera wznowienie lotów przeprowadzających fumigację w celu położenia kresu nielegalnej uprawie, produkcji i przetwarzaniu narkotyków oraz handlowi narkotykami;

    9  z zadowoleniem przyjmuje środki wprowadzone przez prezydenta Duque’a na rzecz integracji w Kolumbii prawie dwóch milionów wenezuelskich imigrantów uciekających przed represjami, głodem oraz przemocą i terrorem w reżimie Maduro;

    10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wiceprzewodniczącemu Komisji/ Wysokiemu Przedstawicielowi Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz rządowi Kolumbii.

     

    [1] Dz.U. C 11 z 12.1.2018, s. 79.

    Ostatnia aktualizacja: 28 kwietnia 2021Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności