Procedura : 2021/2712(RSP)
Przebieg prac nad dokumentem podczas sesji
Dokument w ramach procedury : B9-0327/2021

Teksty złożone :

B9-0327/2021

Debaty :

PV 08/06/2021 - 12
CRE 08/06/2021 - 12

Głosowanie :

Teksty przyjęte :

P9_TA(2021)0294

<Date>{07/06/2021}7.6.2021</Date>
<NoDocSe>B9‑0327/2021</NoDocSe>
PDF 162kWORD 50k

<TitreType>PROJEKT REZOLUCJI</TitreType>

<TitreSuite>złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącego Komisji / wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa</TitreSuite>

<TitreRecueil>zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu</TitreRecueil>


<Titre>w sprawie sytuacji w Afganistanie</Titre>

<DocRef>(2021/2712(RSP))</DocRef>


<RepeatBlock-By><Depute>Petras Auštrevičius, Izaskun Bilbao Barandica, Dita Charanzová, Olivier Chastel, Vlad Gheorghe, Bernard Guetta, Karin Karlsbro, Ilhan Kyuchyuk, Nathalie Loiseau, Karen Melchior, Samira Rafaela, Frédérique Ries, María Soraya Rodríguez Ramos, Nicolae Ştefănuță, Dragoş Tudorache, Hilde Vautmans</Depute>

<Commission>{Renew}w imieniu grupy Renew</Commission>

</RepeatBlock-By>

Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0324/2021

B9‑0327/2021

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Afganistanie

(2021/2712(RSP))

Parlament Europejski,

 uwzględniając Umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Islamską Republiką Afganistanu, z drugiej strony, podpisaną 18 lutego 2017 r.,

 uwzględniając oświadczenie Rady Północnoatlantyckiej z 9 grudnia 2020 r. w sprawie afgańskich negocjacji pokojowych,

 uwzględniając uwagi prezydenta Bidena z 14 kwietnia 2021 r. w sprawie dalszych działań w Afganistanie,

 uwzględniając dokument pt. „Samodzielność dzięki ramom wzajemnej odpowiedzialności”, uzgodniony podczas konferencji w sprawie Afganistanu, która odbyła się w dniach 4–5 października 2016 r. w Brukseli,

 uwzględniając art. 132 ust. 2 Regulaminu,

A. mając na uwadze, że Stany Zjednoczone podjęły jednostronną decyzję o wyprowadzeniu wszystkich oddziałów z Afganistanu do 11 września 2021 r.; mając na uwadze, że sojusznicy NATO postępują według zasady wspólnego działania („in together, out together”) i w związku z tym wycofają się w tym samym czasie;

B. mając na uwadze, że rozmowy pokojowe w Afganistanie między rządem afgańskim a talibami rozpoczęły się w 2020 r. w Ad-Dausze; mając na uwadze, że porozumienie o zawieszeniu broni nie zostało dotrzymane, rozmowy pokojowe znajdują się obecnie w impasie, a talibowie czekają na wycofanie wojsk sojuszniczych;

C. mając na uwadze, że reprezentacja kobiet i ich praw w ramach afgańskich rozmów pokojowych nie są proporcjonalne i że w związku z tym niezbędne jest bardziej zdecydowane podejście negocjujących stron;

D. mając na uwadze, że kobiety, dzieci i mniejszości etniczne w największym stopniu odczują porażkę afgańskich rozmów pokojowych i ucierpią w wyniku prób wojskowego rozwiązania konfliktu; mając na uwadze, że afgańskie kobiety już zaczęły ograniczać swoją swobodę przemieszczania się, aby zmniejszyć ryzyko, na jakie są narażone, a dostęp dzieci do edukacji i zabawy jest utrudniony ze względu na zagrożenie przemocą; mając na uwadze, że w ostatnim czasie zbombardowana została szkoła dla dziewcząt w Kabulu, w wyniku czego doszło do aż 85 ofiar śmiertelnych, wśród których było wiele uczennic;

E. mając na uwadze, że w całym Afganistanie kobiety i dziewczęta nadal zmagają się z dyskryminacją ze względu na płeć i przemocą ze względu na płeć, a skala tego zjawiska jest stale zaniżana; mając na uwadze, że kobiety i dziewczęta często obawiają się represji i nie mają zaufania do władz, a te, które zwracają się do organów odpowiedzialnych za prowadzenie dochodzeń w sprawach przemocy wymierzonej w kobiety i dziewczęta, doświadczają ciągłych zaniechań ze strony tych organów;

F. mając na uwadze, że zasadnicze znaczenie ma utrzymanie postępów poczynionych w ciągu ostatnich dwudziestu lat w Afganistanie, w szczególności w dziedzinie praw człowieka i podstawowych wolności;

G. mając na uwadze, że pandemia COVID–19 doprowadziła do znacznego zwiększenia wskaźnika ubóstwa w Afganistanie; mając na uwadze, że środki wprowadzone w związku z COVID-19 doprowadziły również do pogorszenia sytuacji w zakresie bezpieczeństwa i do ograniczenia dostępu do pomocy humanitarnej dla ludności afgańskiej;

H. mając na uwadze, że od początku pandemii UE zmobilizowała kwotę prawie 147 mln EUR, aby zaradzić bezpośredniemu kryzysowi zdrowotnemu i zapewnić potrzebującym pomoc humanitarną; mając na uwadze, że UE ostatnio zapowiedziała dodatkowe wsparcie w wysokości 35 mln EUR na rzecz walki z trwającą pandemią i łagodzenia jej skutków społeczno-gospodarczych w Afganistanie;

I. mając na uwadze, że w 2021 r. w Afganistanie wystąpi prawdopodobnie susza, w wyniku której obecna liczba 5,5 mln osób znajdujących się w sytuacji kryzysowej braku bezpieczeństwa żywnościowego jeszcze wzrośnie, a dodatkowo 17,6 mln osób stanie prawdopodobnie w obliczu poważnego braku bezpieczeństwa żywnościowego;

J. mając na uwadze, że UE jest głównym dostawcą pomocy rozwojowej w Afganistanie, a od 2002 r. zapewniła ponad 4 mld środków na rozwój;

K. mając na uwadze, że podczas konferencji genewskiej w sprawie Afganistanu w 2020 r. UE zobowiązała się do przeznaczenia dla Afganistanu 1,2 mld EUR w latach 2021–2025 zarówno na pomoc długoterminową, jak i pomoc nadzwyczajną; mając na uwadze, że zobowiązaniu temu towarzyszył komunikat UE i państw, które łącznie odpowiadają za około 80% całkowitej oficjalnej pomocy rozwojowej dla Afganistanu, a w komunikacie tym podkreślono kluczowe elementy, które wymagane są dalszego otrzymywania pomocy, w tym stałe zaangażowanie na rzecz demokracji, praworządności i praw człowieka;

L. mając na uwadze, że sytuacja w zakresie bezpieczeństwa w Afganistanie stopniowo się pogarsza, rośnie liczba ataków na siły afgańskie, a także ukierunkowanych zabójstw afgańskich działaczy, pracowników mediów, nauczycieli, lekarzy, sędziów i urzędników rządowych;

M. mając na uwadze, że liczba ataków talibów znacznie wzrosła od początku afgańskich rozmów pokojowych, a mają one na celu przejęcie kontroli nad terytoriami kontrolowanymi przez rząd;

N. mając na uwadze, że w 2018 r. koszty gospodarcze terroryzmu w Afganistanie odpowiadały niemal 20% PKB tego kraju, co sprawia, że odbiera się przyszłość afgańskim dzieciom, niweczy możliwość zdobycia wykształcenia, perspektywy stabilnego zatrudnienia i dostępu do usług, takich jak opieka zdrowotna świadczona przez państwo;

O. mając na uwadze, że przedsiębiorstwa afgańskie cierpią z powodu wymuszeń talibów, w wyniku których rolnicy są zmuszani do uprawy opium i nielegalnej działalności wydobywczej;

P. mając na uwadze, że Afganistan jest jednym z najbardziej niespokojnych krajów na świecie i jednym z tych, z których pochodzi najwyższa liczba zarejestrowanych uchodźców;

Q. mając na uwadze, że cztery miliony ludności kraju, liczącej 36 mln, zostało przesiedlonych; mając na uwadze, że w poszukiwaniu bezpieczeństwa z kraju uciekło już 2,5 mln Afgańczyków;

R. mając na uwadze, że rosnący w siłę talibowie i rozpad rządu afgańskiego mogą doprowadzić do ponownego napływu migrantów do Europy;

1. wyraża głębokie zaniepokojenie nasilającą się przemocą w Afganistanie i kategorycznie potępia ataki terrorystyczne i niedopuszczalny poziom przemocy, jakiej talibowie dopuszczają się wobec sił krajowych Afganistanu i ludności cywilnej, w tym ukierunkowane zabójstwa działaczy na rzecz praw obywatelskich, pracowników mediów, nauczycieli, lekarzy, sędziów i urzędników rządowych; składa najszczersze kondolencje ofiarom ataków terrorystycznych i ich rodzinom oraz kieruje do nich słowa wsparcia;

2. jest bardzo zaniepokojony ustaleniami zawartymi w sprawozdaniu zespołu monitorującego Organizacji Narodów Zjednoczonych, z których wynika, że związki między talibami a Al-Kaidą pogłębiły się, a także jest zaniepokojony w związku z ostrzeżeniem, że talibowie sprzeciwią się rozmowom pokojowym i będą zwolennikami przewrotu wojskowego; ponadto przyjmuje do wiadomości doniesienia wskazujące na to, że talibowie aktywnie przygotowują operacje wojskowe na 2021 r.;

3. wzywa do przeprowadzenia rzetelnego i przejrzystego dochodzenia pod auspicjami ONZ w sprawie ataku na szkołę dla dziewcząt, w którym zginęło 85 osób, głównie dziewcząt w wieku 11–17 lat należących do mniejszości szyickiej Hazarów; wzywa również ONZ do powołania komisji śledczej w celu zbadania rosnącej liczby ataków na obiekty cywilne, w tym na szkoły i meczety;

4. wzywa do natychmiastowego wznowienia afgańskich rozmów pokojowych oraz bezzwłocznego, stałego i kompleksowego zawieszenia broni, które postrzega jako warunek wstępny niezbędny do budowania zaufania i wyraz rzeczywistego zaangażowania talibów w trwałe pojednanie;

5. ponownie podkreśla potrzebę stałego wsparcia ze strony UE w celu pomagania Afganistanowi w walce z pandemią COVID-19 oraz zapewnienia Afgańczykom szczepionek i pomocy w organizowaniu szczepień;

6. popiera prowadzony przez Afgańczyków i leżący w gestii Afgańczyków proces pokojowy; wzywa strony do zawarcia porozumienia, które chroni prawa człowieka i podstawowe wolności wszystkich Afgańczyków, w szczególności kobiet, dzieci i mniejszości, oraz opiera się na osiągnięciach gospodarczych, społecznych, politycznych i rozwojowych wypracowanych od 2001 r. w demokratycznych ramach konstytucyjnych;

7. podkreśla, że jedynie porozumienie polityczne daje nadzieję na trwały pokój; zaleca, by strony zwróciły się o pomoc do mediatora zewnętrznego, takiego jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, który mógłby pomóc w uzgodnieniu politycznego planu działania na rzecz zamożnego Afganistanu, w którym panuje pokój wewnętrzny i który ma pokojowe stosunki ze swoimi sąsiadami;

8. zauważa, że Afganistan nadal jest jednym z krajów na świecie, w którym życie dzieci jest zagrożone w największym stopniu; wzywa UE i rząd Afganistanu do zapewnienia odpowiedniej ochrony dzieci przed rekrutacją przez ugrupowania zbrojne lub afgańskie siły bezpieczeństwa;

9. podkreśla konieczność niedopuszczenia do tego, by ziścił się scenariusz „upadłego państwa”, i ponownie potwierdza swoje zdecydowane zaangażowanie w dalsze wspieranie Afganistanu i rządu afgańskiego w wysiłkach na rzecz finansowania odbudowy cywilnej i potwierdza swoją gotowość do udzielania pomocy w celu zakończenia trwających negocjacji pokojowych;

10. wzywa Radę i Komisję do przygotowania kompleksowej strategii przyszłej współpracy z Afganistanem po wycofaniu oddziałów sojuszników NATO;

11. podkreśla, że skuteczna współpraca regionalna z państwami sąsiadującymi z Afganistanem ma znaczenie dla działań na rzecz stabilności i trwałego pokoju;

12. podkreśla, że do pomiaru poczynionych postępów oraz skutecznego i przejrzystego wykorzystania funduszy europejskich niezbędne są jasne wartości odniesienia i mechanizmy monitorowania;

13. podkreśla, że pomoc europejska będzie uzależniona od osiągnięć ostatnich 20 lat w zakresie budowania państwa, a także praw kobiet i edukacji;

14. uznaje wartość pracy lokalnych i międzynarodowych organizacji pozarządowych, które zapewniają Afgańczykom usługi, wsparcie i pomoc bez względu na zagrożenia dla bezpieczeństwa;

15. podkreśla, że w interesie UE leży inwestowanie w stabilność Afganistanu, aby dzięki temu uniknąć wyzwań związanych z migracją, produkcją niedozwolonych środków odurzających i handlem nimi oraz ukrywaniem bojowników terrorystycznych;

16. ostrzega, że społeczność międzynarodowa musi dopilnować, by Afganistan nie był ponownie wykorzystywany przez ugrupowania terrorystyczne do zagrażania bezpieczeństwu innych krajów;

17. podkreśla, że po wycofaniu wojsk istotna będzie skuteczna współpraca między UE a NATO w zakresie wspierania afgańskich sił krajowych w zapewnianiu bezpieczeństwa ludności Afganistanu; popiera dalsze finansowanie i szkolenie afgańskich sił bezpieczeństwa;

18. ponownie potwierdza zaangażowanie UE na rzecz zwalczania terroryzmu we wszystkich jego formach i przejawach, w tym finansowania terroryzmu, a także zaangażowanie na rzecz likwidacji infrastruktury terrorystycznej i przeciwdziałania radykalizacji postaw;

19. zauważa, że w przewidywalnej przyszłości pomoc humanitarna będzie nadal potrzebna, a dostęp podmiotów zajmujących się pomocą humanitarną i rozwojem musi być zapewniony w całym kraju, przy pełnym poszanowaniu zasad humanitarnych i międzynarodowego prawa humanitarnego; wzywa do zwiększenia wsparcia afgańskiego systemu opieki zdrowotnej, w szczególności opieki zdrowotnej dla kobiet;

20. wzywa do zwiększenia wkładu UE w działania humanitarne w celu łagodzenia skutków prognozowanej dla Afganistanu suszy, w szczególności do wypełnienia luki w finansowaniu, tak aby zapewnić humanitarną pomoc żywnościową oraz nawoływać strony konfliktu i organy rządowe do zapewnienia dostępu do pomocy humanitarnej;

21. podkreśla, że potencjalny wzrost gospodarczy Afganistanu można kształtować, wykorzystując zasoby naturalne tego kraju, takie jak lit, gaz ziemny, kobalt, złoto i inne złoża mineralne;

22. podkreśla, że europejska pomoc na rzecz rozwoju infrastruktury i wspierania górnictwa mogłaby przynieść korzyści Afgańczykom, zapewniając miejsca pracy i zasoby na potrzeby krytycznych usług publicznych;

23. podkreśla potrzebę wykorzystania funduszy europejskich do inwestowania w poprawę połączeń regionalnych w celu ułatwienia handlu i tranzytu, dzięki którym Afganistan mógłby zdobyć środki niezbędne do wzrostu gospodarczego;

24. wyraża gotowość do ściślejszej współpracy z władzami Afganistanu, w szczególności ze Zgromadzeniem Narodowym, i afgańskim społeczeństwem obywatelskim;

25. wzywa Radę i Komisję do zapewnienia stałej obecności delegatury UE w Afganistanie w bezpiecznych warunkach oraz do współpracy ze społecznością międzynarodową w celu umożliwienia nieustannej obecności dyplomatycznej, rozwojowej i humanitarnej;

26. wzywa państwa członkowskie do przyznawania wiz miejscowym pracownikom w oparciu o uzasadnione zagrożenie dla ich życia wynikające z ich współpracy z siłami sojuszniczymi i służby na ich rzecz ; apeluje, by każdą decyzję w tym względzie poprzedzała szczegółowa ocena indywidualna, w pełni uwzględniająca wszystkie aspekty kwalifikowalności i bezpieczeństwa;

27. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, specjalnemu wysłannikowi Unii Europejskiej ds. Afganistanu, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Afganistanu.

 

 

Ostatnia aktualizacja: 9 czerwca 2021Informacja prawna - Polityka ochrony prywatności