PROJEKT REZOLUCJI w sprawie Russiagate: zarzuty dotyczące rosyjskiej ingerencji w procesy demokratyczne w Unii Europejskiej
5.2.2024 - (2024/2548(RSP))
zgodnie z art. 132 ust. 2 Regulaminu
Nathalie Loiseau, Petras Auštrevičius, Malik Azmani, José Ramón Bauzá Díaz, Jordi Cañas, Olivier Chastel, Katalin Cseh, Claudia Gamon, Vlad Gheorghe, Ilhan Kyuchyuk, Karin Karlsbro, Karen Melchior, Javier Nart, Maite Pagazaurtundúa, María Soraya Rodríguez Ramos, Ramona Strugariu, Dragoş Tudorache, Hilde Vautmans, Adrián Vázquez Lázara
w imieniu grupy Renew
Patrz też projekt wspólnej rezolucji RC-B9-0124/2024
B9‑0127/2024
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Russiagate: zarzuty dotyczące rosyjskiej ingerencji w procesy demokratyczne w Unii Europejskiej
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoją rezolucję z 13 lipca 2023 r. w sprawie zaleceń dotyczących reformy przepisów Parlamentu Europejskiego w zakresie przejrzystości, uczciwości, odpowiedzialności i walki z korupcją[1],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 1 czerwca 2023 r. w sprawie obcych ingerencji we wszystkie procesy demokratyczne w Unii Europejskiej, w tym dezinformacji[2],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2022 r. w sprawie obcych ingerencji we wszystkie procesy demokratyczne w Unii Europejskiej, w tym dezinformacji[3],
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie stosunków UE-Rosja, zwłaszcza rezolucję z 23 listopada 2022 r. w sprawie uznania Federacji Rosyjskiej za państwo sponsorujące terroryzm[4],
– uwzględniając swoją rezolucję z 1 marca 2022 r. w sprawie rosyjskiej agresji na Ukrainę[5],
– uwzględniając swój Regulamin i Kodeks postępowania posłów do Parlamentu Europejskiego,
– uwzględniając art.132 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że istnieją dowody na rosyjską ingerencję i manipulacje w wielu zachodnich liberalnych demokracjach, a także na jej praktyczne wsparcie dla sił ekstremistycznych i podmiotów o radykalnych poglądach w celu promowania destabilizacji Unii;
B. mając na uwadze, że Rosja dąży do nawiązania kontaktów z partiami, osobistościami i ruchami, aby przy pomocy podmiotów w instytucjach unijnych sankcjonować rosyjskie stanowiska i rządy per procura, a także naciskać na złagodzenie sankcji i konsekwencji izolacji na arenie międzynarodowej;
C. mając na uwadze, że szczegółowe śledztwo przeprowadzone przez rosyjskie, łotewskie, estońskie i szwedzkie media i opublikowane 29 stycznia 2024 r. ujawniło, że łotewska posłanka niezrzeszona zasiadająca w Parlamencie Europejskim mogła udzielać daleko idącej pomocy rosyjskim służbom wywiadowczym od co najmniej 2004 do 2017 roku;
D. mając na uwadze, że opisano wspomnianą pomoc jako obejmującą rzecznictwo polityczne w imieniu Federacji Rosyjskiej poprzez organizację wydarzeń, a także dostarczanie informacji na temat wewnętrznego funkcjonowania Parlamentu; mając na uwadze, że w raporcie ze śledztwa sugeruje się, iż wspomniana posłanka do PE co najmniej raz zażądała od swoich kontaktów zapłaty na pokrycie kosztów poniesionych w związku ze świadczonymi usługami;
E. mając na uwadze, że według opisu zarzuty te opierają się m.in. na wyciekach rozmów e-mailowych między wspomnianą posłanką a dwoma agentami prowadzącymi z V Służby Federalnej Służby Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB), począwszy od 3 października 2005 roku;
F. mając na uwadze, że wspomniana posłanka wielokrotnie wyrażała poglądy, które można uznać za prorosyjskie, włącznie ze sprzeciwem wobec istnienia Łotwy jako suwerennego kraju i odmową potępienia inwazji Rosji na Ukrainę; mając na uwadze, że posłanka ta jest również znana z angażowania się w bardzo wątpliwe działania polityczne, jak m.in. udział w misji obserwacyjnej referendum na okupowanym przez Rosję Krymie w 2014 r. i wizyta u syryjskiego dyktatora Baszszara al-Asada w 2016 roku; mając na uwadze, że posłanka celowo stwarzała wrażenie, że podróże te odbywają się w imieniu Parlamentu Europejskiego lub UE;
G. mając na uwadze, że posłanka ma bliskie relacje z członkami katalońskiej partii niepodległościowej ERC, w tym z jej przewodniczącym;
H. mając na uwadze, że przedstawiciele grupy katalońskich secesjonistów w Hiszpanii, którzy utrzymywali stosunki z osobami zbliżonymi do Kremla – w tym ze wspomnianą posłanką do PE – domagają się, aby hiszpański premier Pedro Sánchez udzielił im amnestii od wszelkiej odpowiedzialności za ich domniemane przestępstwa;
I. mając na uwadze, że ostatnie dochodzenia sugerują, iż aktualny poseł do PE z Katalonii miał bliskie osobiste relacje z Rosją i był zaangażowany w działania mające na celu budowanie wpływów politycznych i gospodarczych w celu destabilizacji demokracji w Unii Europejskiej;
J. mając na uwadze, że wspomniana posłanka nie jest jedynym posłem do Parlamentu Europejskiego, który angażował się w działania obejmujące udział w fałszywych misjach obserwacji wyborów w różnych krajach i przyczynianie się do tego, że takie działania były mylone z oficjalnymi misjami Parlamentu Europejskiego; mając na uwadze, że kilku posłów do PE zostało ukaranych za to wykroczenie w ramach procedury Zespołu ds. Wspierania Demokracji i Koordynacji Wyborów; mając na uwadze, że wizyty te odbywały się systematycznie w Rosji i krajach sprzymierzonych z Rosją;
K. mając na uwadze, że wspomniana posłanka do PE została wykluczona ze swojej grupy politycznej i obecnie jest wśród posłów niezrzeszonych; mając na uwadze, że posłanka ta uzyskała poparcie innych posłów do PE, których publiczne stanowisko w kwestiach międzynarodowych jest podobne do jej własnego; mając na uwadze, że przykładowo inni posłowie do PE podróżowali na Litwę przy kilku okazjach, podobnie jak wspomniana posłanka, aby demonstrować na rzecz Algirdasa Paleckisa, byłego dyplomaty i polityka, który został skazany za szpiegostwo na rzecz Rosji;
L. mając na uwadze, że w następstwie tych doniesień przewodnicząca Parlamentu Europejskiego natychmiast ogłosiła wszczęcie wewnętrznego dochodzenia, w tym skierowanie sprawy do Komitetu Doradczego ds. Kodeksu Postępowania; mając na uwadze, że zbadanie zarzutów zapowiedziała łotewska służba bezpieczeństwa;
M. mając na uwadze, że w 2016 r. partia rządząca w Rosji, Jedna Rosja, podpisała umowę o współpracy ze skrajnie prawicową Wolnościową Partią Austrii (FPÖ), wzywając do zacieśnienia współpracy między obiema partiami oraz silniejszych więzi politycznych i gospodarczych między Wiedniem a Moskwą; mając na uwadze, że umowę tę podpisano w obecności posła do PE z ramienia FPÖ, który od tego czasu wielokrotnie wzywał do złagodzenia sankcji UE wobec Rosji i rozpowszechniał prokremlowską dezinformację;
N. mając na uwadze, że przez wiele lat niektórzy posłowie do PE rekrutowali i zatrudniali obywateli Rosji jako stażystów, akredytowanych asystentów parlamentarnych i doradców grup i nie zaprzestali tego nawet po rozpoczęciu rosyjskiej wojny agresji przeciwko Ukrainie;
O. mając na uwadze, że Komisja Specjalna Parlamentu Europejskiego ds. Obcych Ingerencji we Wszystkie Procesy Demokratyczne w UE, w tym Dezinformacji (INGE), szczegółowo ujawniła kierowane przez Rosję działania i operacje mające na celu infiltrację europejskich demokracji i instytucji europejskich, wpływanie na nie i ingerowanie w nie;
P. mając na uwadze, że niektóre grupy polityczne bezskutecznie próbowały zapobiec rozszerzeniu mandatu komisji specjalnej ING2 w celu zajęcia się wszelkimi formami korupcji i obcych ingerencji w Parlamencie Europejskim, opowiadając się zamiast tego za komisją śledczą skupiającą się wyłącznie na Katargate;
Q. mając na uwadze, że Federacja Rosyjska od dawna angażuje się w wojnę hybrydową przeciwko UE i jej państwom członkowskim, stosując szeroki wachlarz różnych metod ingerencji, osadzonych w szerszej strategii podważania prawidłowego funkcjonowania europejskich procesów demokratycznych; mając na uwadze, że metody te obejmują między innymi cyberataki, w tym na Parlament Europejski, rekrutowanie europejskich decydentów wysokiego szczebla, ingerowanie w wybory, w tym poprzez manipulowanie informacjami i ingerowanie z zagranicy; mając na uwadze, że ta wojna hybrydowa poprzedziła nielegalną wojnę Rosji w Ukrainie i nadal wspiera tę wojnę;
R. mając na uwadze, że Rosja udziela praktycznego wsparcia siłom ekstremistycznym i podmiotom o radykalnych poglądach w celu destabilizacji UE i jej państw członkowskich; mając na uwadze, że Rosja nawiązała kontakty z partiami, osobistościami i ruchami, aby przy pomocy podmiotów w instytucjach unijnych sankcjonować rosyjskie stanowiska, wspierać ruchy niepodległościowe i rządy per procura, a także naciskać na złagodzenie sankcji i konsekwencji izolacji na arenie międzynarodowej;
S. mając na uwadze, że w następstwie doniesień w sprawie Katargate Parlament we wrześniu 2023 r. zaktualizował i znacznie wzmocnił swoje wewnętrzne ramy uczciwości, m.in. poprzez gruntowny przegląd Regulaminu, kodeksu postępowania posłów do PE i odpowiednich decyzji Prezydium;
1. jest zbulwersowany i wyraża poważne zaniepokojenie zarzutami szpiegostwa dotyczącymi niezrzeszonej posłanki do Parlamentu Europejskiego; potępia w najostrzejszych słowach domniemane próby wywierania wpływu na posłów przez Rosję, które stanowią poważną ingerencję zagraniczną w procesy demokratyczne UE;
2. podkreśla, że zainteresowana posłanka do PE została wykluczona ze swojej grupy politycznej z powodów związanych z jej stanowiskiem w sprawie Rosji i Ukrainy i obecnie jest niezrzeszona; podkreśla, że jej opinie nie odzwierciedlają opinii zdecydowanej większości posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy w przeważającej większości potępiają nielegalną inwazję Rosji na Ukrainę, stosowanie przez nią taktyki wojny hybrydowej przeciwko europejskiej demokracji oraz inne agresywne i antydemokratyczne decyzje polityczne w ostatnich latach; zauważa jednak, że niewielka liczba posłów do PE uczestniczyła w działaniach wspólnie ze wspomnianą posłanką do PE, wyrażając podobne poglądy i jawnie opowiadając się po stronie Rosji;
3. zobowiązuje się do zapewnienia pełnego wsparcia i współpracy z władzami łotewskimi w ich dochodzeniu w sprawie postępowania wspomnianej posłanki do PE; wzywa właściwe władze belgijskie do zbadania, czy posłanka podlega ściganiu na mocy belgijskiego prawa karnego, i pozostaje gotowy do zapewnienia pełnego wsparcia i współpracy w tym zakresie;
4. z zadowoleniem przyjmuje skierowanie sprawy wspomnianej posłanki do Komitetu Doradczego ds. Kodeksu Postępowania; zobowiązuje się do pełnego egzekwowania obowiązujących wewnętrznych ram sankcji; zauważa, że domniemane fakty miały miejsce przed niedawnym przyjęciem reformy ram uczciwości Parlamentu; uważa, że same przepisy nie zapobiegłyby domniemanemu nagannemu zachowaniu posłanki do PE; pozostaje jednak gotowy dokonać dalszej oceny i dopracować funkcjonowanie i sankcjonowanie ram uczciwości Parlamentu, które zostały wzmocnione w następstwie Katargate;
5. uważa, że zarzuty dotyczące wspomnianej posłanki do PE podkreślają potrzebę wzmocnienia kultury bezpieczeństwa w Parlamencie Europejskim; ponawia zatem swój apel o pełne wdrożenie zaleceń zawartych w rezolucji z 13 lipca 2023 r. w sprawie zaleceń dotyczących reformy przepisów Parlamentu Europejskiego w zakresie przejrzystości, uczciwości, odpowiedzialności i walki z korupcją[6], w tym obowiązkowego szkolenia w zakresie bezpieczeństwa dla posłów do PE i pracowników, odpowiedniego poświadczenia bezpieczeństwa i wzmocnionej kontroli pracowników, w szczególności tych uczestniczących w posiedzeniach przy drzwiach zamkniętych;
6. wyraża głębokie zaniepokojenie powiązaniami, jakie wspomniana posłanka mogła mieć z innymi posłami do PE, i stanowczo potępia wszelkie wewnętrzne skoordynowane próby realizacji programu politycznego Kremla w Parlamencie; zobowiązuje swoje służby do zbadania, czy postępowanie tych posłów do PE stanowi zachowanie podlegające sankcjom zgodnie z kodeksem postępowania;
7. apeluje, by sprawy odnośnych katalońskich posłów do PE przekazano Komitetowi Doradczemu ds. Kodeksu Postępowania; wzywa Hiszpanię do skutecznego zbadania związków między posłami do PE mającymi powiązania z Kremlem a próbami destabilizacji i ingerencji Rosji w Unii Europejskiej i jej państwach członkowskich; wzywa również do pełnego wdrożenia odpowiednich przepisów dotyczących nielegalnych stosunków z rządami państw trzecich;
8. przypomina, że obce ingerencje są zagrożeniem systemowym, któremu należy energicznie przeciwdziałać; przypomina ponadto, że chociaż Rosja pozostaje głównym źródłem obcych ingerencji i dezinformacji w Unii Europejskiej, inne kraje również prowadziły takie kampanie; podkreśla, że reakcja UE na te zagrożenia może być skuteczna tylko wówczas, gdy będzie oparta na przekrojowym, holistycznym i długoterminowym podejściu politycznym realizowanym wspólnie zarówno przez UE, jak i jej państwa członkowskie; jest zdecydowany kontynuować wysiłki na rzecz zwalczania obcych ingerencji w UE w nadchodzących latach, m.in. za pośrednictwem specjalnego organu parlamentarnego; podkreśla, że czujność i ochrona przed obcymi ingerencjami są szczególnie potrzebne w okresie poprzedzającym tegoroczne wybory europejskie;
9. stanowczo potępia ciągłe próby podważania przez Federację Rosyjską funkcjonowania europejskich procesów demokratycznych i podkreśla, że taktyki te muszą spotkać się z konsekwencjami; ponawia swój apel do państw członkowskich o dalszy rozwój i dopracowanie pakietów sankcji przyjętych wobec Federacji Rosyjskiej oraz o usunięcie luk w egzekwowaniu obecnie obowiązujących środków ograniczających;
10. podkreśla wagę powiązań Rosji z partiami i politykami w Unii oraz jej rozległe ingerencje w ruchy secesjonistyczne na terytoriach europejskich takich jak Katalonia;
11. stwierdza, że bliskie i regularne kontakty między rosyjskimi urzędnikami a przedstawicielami grupy katalońskich secesjonistów w Hiszpanii są częścią szerszej strategii Rosji polegającej na wykorzystywaniu każdej okazji do manipulowania praktyką polityczną w Europie w celu promowania jej destabilizacji;
12. wyraża zobowiązanie instytucji UE i państw członkowskich do przeprowadzenia dokładnych dochodzeń w sprawie powiązań między europejskimi politykami a Kremlem, a także w sprawie wysiłków Rosji mających na celu zakłócanie spraw Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, wpływanie na te sprawy i ingerowanie w nie;
13. podkreśla, że taktyka hybrydowa Federacji Rosyjskiej w najmniejszym stopniu nie przyczynia się do realizacji rosyjskiej agendy politycznej w UE, a wręcz przeciwnie – generuje dalszy impuls dla niezachwianego wsparcia UE dla Ukrainy w jej obronie przed nielegalnym okupantem;
14. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i wiceprzewodniczącemu Komisji / wysokiemu przedstawicielowi Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.
- [1] Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0292.
- [2] Dz.U. C, C/2023/1226, 21.12.2023, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2023/1226/oj.
- [3] Dz.U. C 347 z 9.9.2022, s. 61.
- [4] Dz.U. C 167 z 11.5.2023, s. 18.
- [5] Dz.U. C 125 z 18.3.2022, s. 2.
- [6] Teksty przyjęte, P9_TA(2023)0292.