Verbatim report of proceedings

Wednesday, 9 July 2025 - Strasbourg

19.3. Urgent need to protect religious minorities in Syria following the recent terrorist attack on Mar Elias Church in Damascus

  President. – The next item is the debate on eight motions for resolutions on the urgent need to protect religious minorities in Syria following the recent terrorist attack on Mar Elias Church in Damascus (2025/2798(RSP)).

  Ingeborg Ter Laak, author. – Mr President, Commissioner, dear colleagues, it is not that long ago that we negotiated a resolution for just transition for Syria. I continue to be hopeful, and we should give trust to the transitional government to create connections among citizens and groups and create a peaceful, democratic society – hence the conditional lifting of the sanctions, as well as diplomatic conversations with the transitional authorities. It is a prerequisite for good relations within Syria, and this is also the only chance to create a new Syria. This is the time for change in Syria. As Europe, we need to take our diplomatic role, facilitate stability in the region and be a helpful partner where possible for the reconstruction of Syria.

And yes, I was shocked by the horrific attacks on the Mar Elias Church in Damascus. Religious minorities are under pressure and still under threat in Syria. The Christian communities in Syria are vulnerable, as are other minorities and communities, including Arabs, Kurds, Alawites, Druze and Yazidis.

The new regime must now put its fine words into action. The EU should urge the Syrian transitional authorities to guarantee freedom of religion and act upon actors responsible for religious freedom violations within Syria. The end goal must be a peaceful and harmonious Syria in which all communities and the full colourful mosaic of Syria, with all its religious and ethnic diversity, is protected, and they are free from violent attacks.

  Marco Tarquinio, autore. – Signor Presidente, signor Commissario, onorevoli colleghi, la strage di cristiani a Mar Elias ha riaperto ferite profonde.

Quando vite vengono spente da odio e fanatismo è un'atroce sconfitta comune.

L'Unione europea, gli Stati membri e l'intera comunità internazionale devono perciò supportare le autorità siriane nella lotta contro il terrorismo – in questo caso islamista – affinché simili orrori divengano un ricordo del passato.

Questo significa anche sostenere un processo di transizione democratica basato sul rispetto dei diritti umani, sul coinvolgimento delle comunità siriane e della società civile, e sul diritto internazionale, che, ricordo, tutela anche l'integrità territoriale della Siria, purtroppo ancora oggi violata da paesi confinanti, Israele e Turchia usano in modo diverso le differenti comunità siriane per spaccare il paese.

Se vogliamo difendere tutto il popolo di una Siria che è mosaico di culture e fedi, umanità e buon diritto siano la nostra stella polare.

  Nathalie Loiseau, auteur. – Monsieur le Président, l’horreur et l’effroi ont frappé les chrétiens en Syrie lorsqu’un attentat-suicide a tué 25 fidèles et en a blessé plus de 60 dans l’église Saint-Élie de Damas. L’horreur et l’effroi avaient frappé la communauté alaouite il y a quelques mois. Les Kurdes sont inquiets, les Druzes sont inquiets. Ici, en Europe, on scrute l’attitude des nouvelles autorités syriennes.

On fait bien de s’inquiéter du sort de la Syrie et des Syriens, mais, franchement, nous étions bien peu nombreux à nous en émouvoir quand Bachar al-Assad dressait les Syriens les uns contre les autres et que le pays comptait un demi-million de morts. Toutes les communautés syriennes ont alors souffert: les sunnites, majoritaires, et toutes les minorités, pris en étau entre un régime appuyé par la Russie et l’Iran d’un côté et Daech de l’autre.

Aujourd’hui, les nouvelles autorités sont seules. Daech est affaibli, mais toujours là. La Syrie est fragile, et ni la Turquie ni Israël n’aident à la stabiliser. Il nous revient de veiller à la protection de toutes les communautés de Syrie sans exception, de continuer à lutter contre Daech, et aussi – peut-être surtout – d’éviter de se servir de la cause des chrétiens d’aujourd’hui pour couvrir les complicités d’hier de certains politiques, y compris dans ce Parlement, aux côtés du «boucher de Damas».

  Hannah Neumann, author. – Mr President, dear colleagues, Assad may be gone, but the hate and division he sowed still poison Syria. The massacres of Alawites on the coast, the brutal attack on Christians praying in Mar Elias Church, hundreds of violent flashpoints across Syria – no community is untouched. Syria's authorities must act. Heal the deep wounds, pursue real justice, dismantle armed radicalism and rebuild trust shattered by war.

We Europeans have a responsibility too, not to use Syrians as pawns in a political game, but to stand with them and to say it clearly: today's Syria is not safe. We must restart asylum processes, allow family reunification, create safe ways to visit Syria without forcing return.

There are many in this Chamber who speak so passionately for persecuted Christians. But why don't you show the same passion extending Christian values to all Syrians seeking refuge in Europe? As in Leviticus 19, verse 33, it says: 'the foreigners residing amongst you must be treated as your native-born. Love them as yourself, for you were foreigners in Egypt too.'

  Νικόλας Φαραντούρης, συντάκτης. – Κύριε Πρόεδρε, είχα προειδοποιήσει για αυτό που συνέβη, για τον εξτρεμισμό που σαρώνει τη Συρία. Με ερώτησή μου από τον Ιανουάριο. Με επιστολή μου προς την Ύπατη Εκπρόσωπο τον Φεβρουάριο. Με προσωπική μου επίσκεψη στη Δαμασκό και τη Συρία τις ημέρες των μεγάλων σφαγών, τον Μάρτιο, 7 με 9 Μαρτίου. Με καινούργια ερώτηση προς την Επιτροπή τον Απρίλιο. Και τελικά έχουμε θύματα. Ανθρώπους, ορθόδοξους χριστιανούς που πήγαν να λειτουργηθούν την Κυριακή στην Εκκλησία.

Πώς είναι δυνατόν να αίρονται οι κυρώσεις χωρίς ένα στοιχειώδες χρονοδιάγραμμα για δημοκρατικές εκλογές; Πώς είναι δυνατόν να μην αντιπροσωπεύονται οι εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες της Συρίας με υπερχιλιετή παρουσία εκεί; Σας καλώ να υπερψηφίσετε το ψήφισμα και σας καλώ επίσης επιτέλους για δράση.

  Silvia Sardone, autrice. – Signor Presidente, onorevoli colleghi, una certa sinistra non ce la fa proprio a mettere "islamico" vicino alla parola "terrorista".

L'abbiamo visto anche in questa risoluzione, così come abbiamo visto le immagini della chiesa insanguinata a Damasco, che dovrebbero scuotere le coscienze. Eppure, alcuni media, alcune istituzioni – anche istituzioni europee – e partiti di sinistra tentano da tempo di cancellare l'orrore: scene agghiaccianti che sono di una chiara matrice islamista.

Negarlo è semplicemente indecente e lo dico guardando proprio le persone che volevano negarlo.

La comunità cristiana siriana resta, ovviamente, particolarmente esposta sotto questo governo islamico di transizione, con cui ora, persino, qualcuno ha in mente di collaborare. Il rischio concreto è quello di avere un nuovo califfato, istituzionalizzato e legittimato proprio dall'Europa.

Basta silenzi contro le continue persecuzioni dei cristiani, anche perché – dobbiamo dirlo chiaramente, dobbiamo dircelo qua – i cristiani sono il gruppo religioso più perseguitato al mondo.

L'Unione europea ha – come dire – quasi il timore di dire che questi crimini sono frutto dell'estremismo islamico. Questo silenzio puzza di sottomissione e non solo di sottomissione, anche di arretramento sconvolgente sui nostri valori.

Ma vi rendete conto? Voi tirate uno schiaffo nei confronti di chi chiede aiuto, chi vuole professare la propria fede e chi si rifiuta di piegarsi all'islamismo.

  Bert-Jan Ruissen, auteur. – Voorzitter, beste collega's, de christenen in Syrië zijn bang, heel erg bang. En dat geldt ook voor andere bevolkingsgroepen, zoals de alawieten en de druzen.

Al-Julani, die zich tegenwoordig al-Sharaa laat noemen, mag dan inmiddels keurige pakken dragen en door veel westerse leiders als een held worden ontvangen, dat maakt van Syrië nog geen land waar het voor minderheden goed toeven is. De gruwelijke aanslag op de Mar Elias-kerk in Damascus en het geweld tegen de alawieten en de druzen bewijzen het tegendeel.

Wat moet Europa nu doen? In elk geval niet langer genoegen nemen met vage beloftes, maar eisen dat alle daders worden opgepakt en berecht en het jihadistisch geweld stopt en dat minderheden worden beschermd en gelijke rechten krijgen. Ik denk aan grondwettelijke erkenning van het Aramese volk, de Aramese taal en bescherming van het Aramees als cultureel erfgoed. En natuurlijk ook zo snel mogelijk vrije en eerlijke verkiezingen.

Maakt al-Sharaa hier onvoldoende werk van, dan moeten wij de sancties maar opnieuw opschorten en de toegezegde steun ook opschorten. Ik bedoel: de sancties weer opnieuw instellen. Want al-Sharaa moet nu laten zien dat hij de angst die er is onder christenen en anderen, serieus neemt en daadwerkelijk wil investeren in een vreedzame samenleving.

  Tomasz Froelich, Verfasser. – Herr Präsident! In Syrien werden systematisch Minderheiten abgeschlachtet – Christen, Alawiten, Schiiten. Kirchen werden bombardiert, die neuen dschihadistischen Herrscher zementieren ihren Machtanspruch mit Terror, und was macht die EU? Sie schickt noch mehr Geld nach Damaskus. Sie verurteilt die, die sich dem blutigen Terror nicht beugen. Sie stellt sich auf die Seite des islamistischen Terrorregimes, und sie adelt den neuen Machthaber al‑Dschaulani. Gestern noch Al‑Qaida‑Kämpfer, heute schon vorzeigbarer Westminster-Musterdemokrat. Was für eine moralische Bankrotterklärung!

Ja, wir müssen mit den neuen Realitäten in Syrien umgehen, aber nicht so, wie das gerade geschieht. Syrien wurde 15 Jahre lang mit härtesten Sanktionen geknebelt, ohne Rücksicht auf die Bevölkerung. Jetzt, wo Assad weg ist, hebt die EU alle Sanktionen auf. Selbst dann, wenn die neuen Machthaber zum Genozid schreiten. Sind ja nur Christen, Alawiten und Schiiten, die da ums Leben kommen – einfach nur schäbig! Wir müssen auf Damaskus Druck ausüben, um zwei Dinge zu verlangen: Erstens, den Schutz religiöser Minderheiten, zweitens, die Millionenfache Rücknahme sunnitischer Syrer aus Europa.

  Sander Smit, on behalf of the PPE Group. – Mr President, the suicide bombing of the Mar Elias Antiochian Orthodox Church in Damascus killing 25 innocent worshippers and wounding over 60 is a vile act of terror which must be condemned with the strongest possible words.

Religious minorities in Syria – Syriac, Aramean, Armenian, Chaldean Christians, Alawites and Yazidis – face increasing violence and existential threats to their ancient identity and heritage, including the Aramaic language and culture as preserved in places like Maaloula, are vanishing before our eyes. Let us not forget, the See of Antioch and the biblical city of Damascus are among Christianity's first cradles.

Let me be very clear: there must be no more EU funds for the new Islamist‑led Syrian transitional authorities without firm guarantees for the full protection of Christians and all religious and ethnic minorities. And yes, the lifted sanctions can be reinstated in case of non‑compliance, as rightly secured by the Dutch Government.

Freedom of religion is non-negotiable. The Mar Elias bloodbath should be a wake‑up call to stop our silence.

Save the minorities of Syria!

  Γιάννης Μανιάτης, εξ ονόματος της ομάδας S&D. – Κύριε Πρόεδρε, η τρομοκρατική επίθεση στον ελληνορθόδοξο ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό της Συρίας, με 25 νεκρούς και πάνω από 60 τραυματίες, μας υπενθυμίζει ότι η πτώση του καθεστώτος Assad από μόνη της δεν είναι αρκετή για την αλλαγή σελίδας σε αυτή τη δοκιμαζόμενη περιοχή. Η αύξηση των τρομοκρατικών επιθέσεων με θρησκευτικά κίνητρα, οι βιαιοπραγίες, οι αρπαγές, οι εκφοβισμοί των χριστιανών της Συρίας έχουν αυξηθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες.

Το τζιχαντιστικό παρελθόν του μεταβατικού προέδρου al-Sharaa προκαλεί εύλογες ανησυχίες για την προστασία του πολυπολιτισμικού και διαθρησκευτικού χαρακτήρα της συριακής κοινωνίας. Είναι απαραίτητο η άρση των κυρώσεων και η οικονομική βοήθεια να συνοδεύονται από αυστηρές προϋποθέσεις, με ιδιαίτερο βάρος τόσο στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της θρησκευτικής ελευθερίας, όσο και στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της θάλασσας, ιδιαίτερα μετά τις ανακοινώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Συρίας και Τουρκίας.

  Matthieu Valet, au nom du groupe PfE. – Monsieur le Président, mesdames et messieurs, chers collègues, voilà plus de six mois que Bachar al-Assad est tombé, remplacé par un gouvernement issu du djihad et de l’islamisme radical. Après de longs mois, le Parlement se penche enfin sur le sort des chrétiens, logiquement persécutés.

Depuis six mois, les minorités religieuses, et en particulier les chrétiens, sont en danger de mort. Leur nombre est passé de 1,5 million à environ 400 000 depuis l’an dernier. Et que fait l’Union européenne? Elle soutient un pouvoir qui, sous couvert d’alternance, laisse les mains libres aux islamistes. Le costard trois-pièces du président syrien, Ahmed al-Charaa, ne remplace pas son côté djihadiste, qu’il n’a jamais quitté. Cela vaut aussi lorsqu’il est reçu, avec tapis rouge, à l’Élysée par Emmanuel Macron – c’était le 7 mai dernier. S’il a réussi à aveugler le président français, ses troupes sur le terrain n’en perpétuent pas moins leur projet mortifère: persécutions, pillages, meurtres.

Nous avions prévenu du danger mortel que représentait le soutien européen au Front al-Nosra – c’est-à-dire Al-Qaida. Par quel miracle le djihadisme est-il devenu politiquement correct à vos yeux? Au moment où, en France, s’ouvre enfin une commission d’enquête et une campagne sur l’entrisme islamiste – oui, je sais, ça fait saigner les oreilles des gauchos –, il est temps pour l’Europe de faire son examen de conscience. C’est un ancien policier qui a vu ses compatriotes exécutés par des islamistes armés de Kalachnikov le soir du 13 novembre 2015 qui vous parle, et ça m’a fait mal au bide de voir mon président recevoir un djihadiste à l’Élysée.

  Małgorzata Gosiewska, w imieniu grupy ECR. – Ostatnie miesiące w Syrii to nowa fala przemocy wobec mniejszości religijnych, zwłaszcza chrześcijan. Morderstwa. Porwania. Niszczenie cmentarzy. 22 czerwca w Damaszku, w cerkwi Mar Elias doszło do ataku terrorystycznego podczas liturgii, zginęło 25 niewinnych ludzi, ponad 60 zostało rannych. To był zamach nie tylko na życie, ale na tożsamość, na obecność chrześcijan na Bliskim Wschodzie.

Pracujący na Bliskim Wschodzie ksiądz profesor Waldemar Cisło powiedział: „Zamach w Damaszku jest tragicznym odbiciem sytuacji mniejszości chrześcijańskich w Syrii po zmianie władzy. Śmierć niewinnych chrześcijan obnaża realne zagrożenie, na które władze powinny natychmiast reagować, ale nie reagują. Rząd Ahmeda al-Szara obiecywał równość, neutralność religijną, bezpieczeństwo. Tymczasem w szkołach wprowadza się elementy szariatu, a islamizacja życia publicznego postępuje.”

Wzywam Parlament Europejski do potępienia tego ataku i wywarcia presji na nowe władze Syrii, by mniejszości religijne mogły żyć bez strachu. Domagam się międzynarodowej ochrony miejsc kultu. Warunkujmy pomoc unijną przestrzeganiem wolności religijnej. Pokażmy, że Europa nie zapomina o swoich braciach i siostrach w wierze, nawet jeśli są tysiące kilometrów stąd.

  Μιχάλης Χατζηπαντέλα (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι συνάδελφοι, η φρικτή τρομοκρατική επίθεση στον Ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό, που άφησε πίσω της δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, αποδεικνύει την τραγική πραγματικότητα που βιώνουν οι θρησκευτικές μειονότητες στη Συρία. Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε αποτρόπαια πράξη βίας που στοχεύει αθώους πιστούς εν ώρα λατρείας και εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων.

Η παρουσία του Χριστιανισμού στη Συρία είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία της περιοχής και η ορθόδοξη κοινότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πλούσιας πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της Συρίας. Αποτελεί χρέος μας να υπερασπιστούμε τα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των θρησκευτικών μειονοτήτων και να απαιτήσουμε από τις αρχές της Συρίας αλλά και από τη διεθνή κοινότητα να διασφαλίσουν την προστασία, την ελευθερία και την ασφάλεια των χριστιανικών κοινοτήτων και όλων των μειονοτήτων στη χώρα.

Η Ευρώπη οφείλει να σταθεί αρωγός στην υπεράσπιση της θρησκευτικής ελευθερίας και της προστασίας των χριστιανικών κοινοτήτων, όπου και αν αυτές βρίσκονται, για να μπορούν να συνεχίσουν να εξασκούν την πίστη τους. Οφείλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για την άμεση προστασία των χριστιανών στη Συρία. Η προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων δεν είναι μόνο ηθικό μας χρέος, αλλά και αναγκαία προϋπόθεση για τη σταθερότητα και το μέλλον της περιοχής.

  Evin Incir (S&D). – Mr President, minorities keep being in danger in the new Syria. The recent terrorist attacks on the Mar Elias Church in Damascus and the ongoing massacres on Alawites are examples of heinous violence.

Among the perpetrators are even commanders of the Minister of Defence of the new government. If we stay silent, this will be the future of all minorities in Syria.

I welcome the European Council's decision to sanction those responsible, including Turkish‑backed SNA groups, but the EU must do more. Every single support given to the new government must be done with demands on a Syria that respects all its citizens and respects international law.

  Margarita de la Pisa Carrión (PfE). – Señor presidente, señorías, señor comisario, Europa está ciega o quizá prefiere cerrar los ojos. El pasado 22 de junio, en Damasco, treinta cristianos fueron asesinados durante la misa del domingo en un atentado terrorista islámico. Su iglesia —lugar de refugio y oración— se transformó en un escenario de muerte y violencia.

¿Se puede confiar en un fundamentalismo islámico que se ha hecho con el poder? Alauitas, drusos o cristianos, que son ejemplo de reconciliación, sufren sin freno ofensas, agresiones, raptos, violaciones, masacres por su religión.

Recordemos que los cristianos en Siria son parte fundamental de la historia y los orígenes del país desde hace más de 2 000 años. Hoy, son un pilar imprescindible en la sociedad, porque ofrecen servicios esenciales, como hospitales, escuelas y atención a la discapacidad. En 2011 eran el 10 %, hoy solo el 3 %.

Su persecución y éxodo no solo supone una amenaza al cristianismo en la región, también acaba con la esperanza de un futuro democrático, de estabilidad y de paz en Oriente Medio. Pero no solo allí, nuestras raíces espirituales están allí, el alma de Europa es cristiana. Protegerlos es proteger quienes somos, proteger nuestra identidad, especialmente frente al islamismo radical que muchos de ustedes...

(el presidente retira la palabra a la oradora)

  Laurence Trochu (ECR). – Monsieur le Président, chers collègues, à Damas, le 22 juin dernier, 25 personnes ont perdu la vie et 63 autres ont été blessées parce que chrétiennes. À quelques centaines de mètres de leur église, Saint-Élie, la rue Droite était empruntée par saint Paul il y a deux mille ans. Eh oui, la Syrie fut un des berceaux du christianisme, et par conséquent de notre civilisation.

Aujourd’hui, l’islamisme est à la tête de cet État fragile, et il obtient les bonnes grâces de la communauté internationale. Pour l’Union européenne, la ligne a toujours été la même: tout sera meilleur que Bachar al-Assad, y compris le pire des islamistes. Emmanuel Macron a même déroulé le tapis rouge, à Paris, à Ahmed al-Charaa. Cette naïveté coupable a coûté la vie à des centaines d’alaouites et de chrétiens en mars dernier. Les Druzes, les ismaéliens, les Yézidis sont la cible d’exactions similaires, perpétrées par des milices plus ou moins liées au pouvoir en place, et dont les chrétiens sont une cible privilégiée.

Alors, la naïveté de l’Union européenne doit cesser au profit d’exigences et de pressions à la mesure de la situation. Le peuple syrien et ses minorités, notamment chrétienne, ne peuvent être sacrifiés sur l’autel de la passivité.

  Christophe Gomart (PPE). – Monsieur le Président, chers collègues, à plusieurs reprises, en plénière, j’ai alerté. Un nouveau massacre ciblant une minorité a eu lieu en Syrie, sous la présidence d’Ahmed al-Charaa, ancien chef terroriste islamiste issu d’Al-Qaida. Les experts en contre-terrorisme sont formels: les terroristes islamistes n’avouent pas et ne se repentent pas. Je suis sans doute l’un des rares ici à les avoir combattus directement.

Après les Kurdes et les alaouites, ce sont les 400 000 chrétiens de Syrie qui sont visés. Aux persécutions quotidiennes s’ajoute donc ce terrible attentat-suicide du 22 juin, commis dans une église bondée, à Damas même, et qui a fait 25 morts – dont plusieurs enfants – et de très nombreux blessés. Les chrétiens ont toutes les raisons de ne pas se sentir protégés dans le quatrième pays le plus corrompu de la planète, qui a pour dirigeants d’anciens terroristes islamistes – lesquels n’ont ni exprimé de regret ni admis leur responsabilité.

Malgré tout cela, l’Union européenne, dans sa grande générosité, ne regrette pas d’avoir versé, en mars, 2,5 milliards d’euros en un week-end pour le développement économique du pays. Or, qui peut ignorer la pyramide de Maslow? Il n’y aura pas de développement économique en Syrie sans avoir satisfait les besoins du pays en matière de sécurité.

J’appelle donc à adapter notre relation à la réalité du terrain. Nous devons accélérer la tenue d’élections démocratiques afin d’aider à la mise en place d’un homme de paix, au lieu de soutenir un terroriste. N’oublions pas qu’al-Charaa, alias Abou Mohammed al-Joulani, et son gouvernement sont des terroristes, avec beaucoup de sang sur les mains.

  Paolo Inselvini (ECR). – Signor Presidente, onorevoli colleghi, mentre le grandi potenze si sfidano per il dominio del globo, spesso incuranti delle vite umane, scorre senza sosta il rosso sangue di cristiani innocenti.

Violenze, abusi, omicidi nei confronti di sacerdoti, donne, bambini e anziani sono diventati ormai una triste normalità, dalla Siria al Libano, dalla Cisgiordania alla martoriata Africa, i cristiani hanno visto crescere giorno dopo giorno l'odio e le stragi nei loro confronti.

Non è un caso se i cristiani rappresentano la categoria più perseguitata al mondo. Per i figli di Cristo, il martirio per la fede è diventato quotidiano. L'ultimo esempio è la strage alla chiesa di Sant'Elia di Damasco, perpetrata in quella Siria che ancora non ha superato dieci anni di guerra civile, lì dove governano coloro che segnavano le case dei cristiani per poterli identificare e uccidere scientificamente.

Cosa dobbiamo vedere, ancora, prima di agire? Sembra che dei cristiani non interessi, e l'Europa si occupa di tutti fuorché dei cristiani. Questa sofferenza dobbiamo sopportarla ancora per tanto? Dobbiamo aspettare ancora, prima che l'Europa agisca? Agiamo, o i cristiani scompariranno uno alla volta, anche per colpa nostra.

  Joachim Stanisław Brudziński (ECR). – Panie Przewodniczący! Syria ma jedną z najstarszych wspólnot chrześcijańskich na świecie, sięgającą pierwszego wieku naszej ery. Jest opisywana jako kolebka chrześcijaństwa. Przed rozpoczęciem wojny domowej w 2011 roku chrześcijanie stanowili około 10% populacji. Przez wieki byli pomostem na Bliskim Wschodzie pomiędzy walczącymi ze sobą muzułmanami i frakcjami szyitów i sunnitów. Obecnie stanowią mniej niż 2%, a ich liczba spadła z półtora miliona w 2011 r. do zaledwie 300 000 w 2020 r., głównie z powodu wojny, trwających prześladowań, przesiedleń i emigracji. Dziś mówimy o kolejnej odsłonie islamskiego szaleństwa, islamskiego terroryzmu. Samobójca otworzył ogień podczas mszy w cerkwi, w której przebywało 350 chrześcijan.

Uważam za niewyobrażalny skandal, że po raz kolejny w tym miejscu, w Parlamencie Europejskim o tej sprawie mówimy o godz. 22.00. Kiedy mówiliśmy o prześladowanych chrześcijan w Nigerii, również Parlament Europejski wyznaczył debatę jako ostatnią w godzinach nocnych, tak jak byśmy się wstydzili w tym miejscu upominać się o braci chrześcijan. Gdyby rzecz dotyczyła wyimaginowanych prześladowań społeczności LGBT, byłaby to debata priorytetowa o dziewiątej rano.

  Γεάδης Γεάδη (ECR). – Κύριε Πρόεδρε, η τρομοκρατική επίθεση στην ελληνορθόδοξη εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό, με θύματα πιστούς, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά, είναι ένα χτύπημα στην ελευθερία της πίστης, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και στον ίδιο τον ευρωπαϊκό πυρήνα αξιών. Δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Προηγήθηκαν κατά συρροή φριχτές εκτελέσεις αμάχων. Η αδράνεια, η ανοχή και η επιβράβευση της κυβέρνησης των τρομοκρατών με άρση κυρώσεων μας οδήγησε στην επίθεση. Δυστυχώς, όταν προειδοποιούσαμε ήμασταν ακραίοι, αλλά τελικά ακραίοι ήταν αυτοί που δεν είχαν αντιληφθεί τους κινδύνους.

Είναι ηθική υποχρέωση προς τα θύματα να προχωρήσουμε με λήψη αποφασιστικών μέτρων, με αναστολή εκταμίευσης κονδυλίων μέχρι να διασφαλιστεί η προστασία όλων των θρησκευτικών και εθνοτικών μειονοτήτων. Η Ευρώπη δεν μπορεί να χρηματοδοτεί την τρομοκρατία. Αν δεν ενεργήσουμε αποφασιστικά, θα έχουμε αποτύχει όχι μόνο ως πολιτικοί αλλά και ως άνθρωποι. Καμία έκκληση και κανένα ψήφισμα δεν φέρει αποτέλεσμα εάν δεν επιφέρει κόστος. Μόνον όταν η παραβίαση δικαιωμάτων έχει συνέπειες, αρχίζει η συμμόρφωση.

Catch-the-eye procedure

  Φρέντης Μπελέρης (PPE). – Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, η προστασία των χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία δεν είναι απλώς ανθρωπιστικό καθήκον. Είναι ζήτημα γεωπολιτικής σταθερότητας, πολιτισμικής ταυτότητας και ευρωπαϊκών αξιών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να σταθεί με σαφήνεια στο πλευρό των χριστιανών της Ανατολής, οι οποίοι επί αιώνες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του πολιτισμού της περιοχής και σήμερα απειλούνται με αφανισμό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να δράσει σε τέσσερις άξονες. Πρώτον, απαιτείται διεθνής αναγνώριση της στοχευμένης βίας που έχουν υποστεί και ενσωμάτωση ρητρών προστασίας σε κάθε διαπραγμάτευση για τη μεταπολεμική Συρία. Δεύτερον, η ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να κατευθυνθεί με όρους, να στηρίξει εκείνους που σέβονται τις ελευθερίες, τα ήθη και την παράδοση. Τρίτον, χρειάζονται ασφαλείς ζώνες και μηχανισμοί παρακολούθησης για τις απειλούμενες κοινότητες στις περιοχές Χομς, Χαλέπι, Μαλούλα αλλά και αλλού. Και τέλος να διασφαλιστεί το δικαίωμα επιστροφής των εκτοπισμένων και η στήριξη της διασποράς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να ενσωματώσει την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία ως σταθερή πολιτική επιλογή. Δεν πρέπει να μείνει θεατής στον αφανισμό του Χριστιανισμού.

  Costas Mavrides (S&D). – Mr President, the recent attack against the Mar Elias Orthodox Church is one more atrocity taking place under the new jihadist regime in Syria. From the very beginning, the new rulers, according to credible reports, the same organisations that serve as our sources of information for the crimes committed during the Assad regime, hundreds of people were murdered in their homes, thousands were tortured and abducted, including children, women and men, and even more were forcibly displaced by the new jihadist regime. All of these individuals were targeted solely because of their identity or religion. And they were Alawites, Druze, Christians and Kurds.

We condemn the atrocities committed against members of ethnic and religious communities and ask for action by the High Representative. However, as long as the mastermind and the promoter of all these atrocities, the Erdoğan regime, is considered a strategic partner by some of our representatives and offices in the EU, unfortunately the deadly attack on Mar Elias will not be the last one.

(End of catch-the-eye procedure)

  Jozef Síkela, Member of the Commission. – Mr President, honourable Members of the European Parliament, as we close today's debate I wish to reiterate our firm and unequivocal condemnation of the terrorist attack perpetrated on 22 June against the Mar Elias Church in Damascus. We extend our deepest condolences to the families of the victims and to all Syrians who face sorrow once again. This heinous act is not only an attack on Christians, it is an attack on the very fabric of Syria's society. It seeks to inflame fear, create division and derail the fragile hopes of peace that have begun to take root since the fall of the brutal Assad regime.

Let us be clear: terrorism in all its forms should have no place in Syria's future. We are reminded today of the long road still ahead. The EU remains steadfast in its commitment to the Syrian people, to their dignity and to their universal human rights. This includes the right of every Syrian to worship freely their own belief, alone or with their communities, to live without fear and to participate in a national life that is inclusive and just.

We acknowledge the commitments and some positive steps taken by the transitional authorities to move toward an inclusive and peaceful transition, and we will continue to support, in every way we can, security and the protection of all Syrians with no distinction, and the rule of law must be tangible for every Syrian. We will continue to press for human rights, accountability and inclusive governance in Syria.

We call on all actors inside and outside the country to unite in the fight against terrorism. This requires moving towards integration of all armed groups into national security forces as part of a wider security‑sector reform, and a swift and comprehensive implementation of the agreement between Damascus and the Syrian Democratic Forces.

The EU is strongly engaged with international partners in the anti‑Daesh coalition and will intensify its support in this regard. International cooperation with the new Syrian authorities on the fight against terror groups is increasing and should continue to be a priority.

Human rights and fundamental freedoms must be respected, protected and fulfilled for everyone in Syria, without discrimination of any kind. Let this Parliament's voice today be one of solidarity, vigilance and commitment.

  President. – The debate is closed.

The vote will be held tomorrow.

Written Statements (Rule 178)

  Λουκάς Φουρλάς (PPE), γραπτώς. – Η επίθεση στην εκκλησία του Αγίου Ηλία (Mar Elias) στη Δαμασκό, όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 25 πιστοί και τραυματίστηκαν πάνω από 60 πιστοί, αποτελεί μία ακόμη τραγική υπενθύμιση της ευαλωτότητας των θρησκευτικών μειονοτήτων στη Συρία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τονίζει την ανάγκη για άμεση, διαφανή και ανεξάρτητη έρευνα και για λογοδοσία των υπευθύνων. Η προστασία των θρησκευτικών και πολιτιστικών χώρων είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και της ειρήνης. Ως ΕΕ, πρέπει να στηρίξουμε τη δημιουργία ενός πλαισίου που διασφαλίζει την ίση εκπροσώπηση όλων των κοινοτήτων στη Συρία. Παράλληλα, πρέπει να διατηρήσουμε στοχευμένες κυρώσεις κατά εκείνων που διαπράττουν ή ενθαρρύνουν βία κατά θρησκευτικών ομάδων. Η ανασυγκρότηση της Συρίας δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς σεβασμό στα θεμελιώδη δικαιώματα όλων των πολιτών της. Η προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό καθήκον αλλά και προϋπόθεση για βιώσιμη ειρήνη. Η Ευρώπη οφείλει να σταθεί στο πλευρό αυτών των κοινοτήτων. Το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές: δεν υπάρχει χώρος για μίσος, διακρίσεις ή τρομοκρατία.