Επιστροφή στη διαδικτυακή πύλη Europarl

Choisissez la langue de votre document :

 Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2001 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

9. Προτεραιότητες στην οδική ασφάλεια
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της κ. Hedkvist Petersen (A5-0381/2000), εξ ονόματος της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής, Μεταφορών και Τουρισμού, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών “Προτεραιότητες στην οδική ασφάλεια στην ΕΕ – Έκθεση προόδου και ιεράρχηση δράσεων”.

 
  
MPphoto
 
 

  Hedkvist Petersen (PSE) , εισηγήτρια.(SV) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχήν να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους στο Κοινοβούλιο και την επιτροπή για την υποστήριξη που μου έδωσαν κατά την εργασία εκπόνησης αυτής της έκθεσης.

Η ασφάλεια στους δρόμους μας είναι ένα πρόβλημα που μας αφορά όλους, είτε είμαστε εμείς οι εποχούμενοι είτε ένα μέλος της οικογένειάς μας είτε εάν ένα μέλος της οικογένειάς μας ή ένας φίλος μας έχασε τη ζωή του ή τραυματίστηκε σε δυστύχημα. Οι οδικές μεταφορές αποτελούν το φιλικότερο και ταχύτερα αναπτυσσόμενο μέσο μεταφοράς ανθρώπων, προϊόντων και αγαθών, είναι ωστόσο συγχρόνως και το πλέον επικίνδυνο. Κάθε χρόνο τουλάχιστον 42 000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει περισσότερα από 800 άτομα την εβδομάδα και περισσότερα από 115 άτομα σε μία μόλις ημέρα. Τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα αποτελούν τη συνηθέστερη αιτία θανάτου για παιδιά και νέους – ναι, για όλα τα άτομα κάτω των 45 ετών – σήμερα στην ΕΕ. Εκατομμύρια άνθρωποι τραυματίζονται επίσης σοβαρά κάθε χρόνο, και πολλοί παραμένουν δια βίου ανάπηροι. Τα δυστυχήματα αυτά προξενούν φοβερό ανθρώπινο πόνο και σημαντικό κόστος στην κοινωνία.

Δεν θα ανεχόμαστε σε καμία περίπτωση αυτούς τους υψηλούς αριθμούς θανάτων στις αεροπορικές ή σιδηροδρομικές μεταφορές, στις οποίες λαμβάνουμε πολύ πιο σοβαρά υπόψη την έννοια της ασφάλειας. Προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των θυμάτων των αυτοκινητιστικών δυστυχημάτων θα πρέπει επομένως να αντιμετωπίσουμε με τον ίδιο τρόπο το ζήτημα της ασφάλειας στο οδικό δίκτυο, διότι και αυτό αποτελεί ένα περίπλοκο σύστημα στο οποίο υπάρχει αλληλεξάρτηση ανθρώπου και μηχανής, ένα σύστημα το οποίο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις πιθανότητες ανθρώπινου λάθους.

Ο μακροπρόθεσμος στόχος μας θα πρέπει να είναι να μην χάνει τη ζωή του ούτε να τραυματίζεται σοβαρά κανένας άνθρωπος. Προκειμένου να επιτύχουμε το στόχο αυτό θα πρέπει να ακολουθήσουμε μία συνολική προσέγγιση αποδίδοντας την τελική ευθύνη σε αυτούς που διαμορφώνουν το οδικό σύστημα και την περιβάλλουσα υποδομή. Οι εποχούμενοι φέρουν την ευθύνη συμμόρφωσης προς τους κανόνες και την ισχύουσα νομοθεσία.

Η ανακοίνωση της Επιτροπής περιλαμβάνει συγκεκριμένες προτεραιότητες μέτρων για την απομένουσα περίοδο του προγράμματος. Συμφωνώ με την Επιτροπή σχετικά με τη σημασία πολλών από αυτά τα μέτρα, όπως για παράδειγμα την υποστήριξη προς την EuroNCAP, τις εκστρατείες ενημέρωσης, τη νομοθεσία περί ρυθμιστών ταχύτητας σε ελαφρά φορτηγά οχήματα και κυρίως τη νομοθεσία περί ασφαλέστερων μετώπων στα οχήματα.

Στην έκθεσή μου επικεντρώθηκα στη συνέχεια στην επόμενη περίοδο του προγράμματος, η οποία οφείλει να καλύπτει μία μακρύτερη περίοδο - προτείνεται η περίοδος 2002-2010 – προκειμένου να είναι δυνατή μία πιο μακρόπνοη στρατηγική. Εφόσον όμως η Επιτροπή παίρνει στα σοβαρά το στόχο της για τη μείωση του αριθμού των θυμάτων, θα πρέπει στις εργασίες μας να δώσουμε πρώτα από όλα προτεραιότητα στο συνολικό ζήτημα της ασφάλειας στην οδική κυκλοφορία, γιατί εδώ απαιτούνται αυστηρά μέτρα.

Μία αξιόπιστη στρατηγική κατά των θανάτων στα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα κατά την επόμενη δεκαετία θα πρέπει πρώτα από όλα να περιλαμβάνει συγκεκριμένους αριθμητικούς στόχους για τη μείωση του αριθμού των θανάτων. Η επιτροπή προτείνει τον στόχο που καθόρισε το Κοινοβούλιο πριν από 3 κιόλας χρόνια. Ωστόσο οι στόχοι σε επίπεδο ΕΕ δεν είναι επαρκώς συγκεκριμένοι για τα κράτη μέλη, εκεί δηλαδή ακριβώς όπου πραγματοποιείται ένα μεγάλο μέρος των σχετικών εργασιών. Για αυτό κάθε κράτος μέλος οφείλει να εκπονήσει το ίδιο το δικό του πρόγραμμα οδικής ασφάλειας, κάτι που δεν διαθέτουν όλα τα κράτη μέλη σήμερα, με συγκεκριμένες στρατηγικές για την επίτευξη των εθνικών στόχων. Μπορεί φυσικά να υπάρχουν διαφορές μεταξύ διαφόρων κρατών, ανάλογα με τις παραδόσεις και τις συνήθειές τους. Ωστόσο στη συνέχεια θα πρέπει η Επιτροπή να παρακολουθεί πώς εφαρμόζουν τα κράτη μέλη τις στρατηγικές τους και να συνεργασθεί στην ανταλλαγή εμπειριών και βέλτιστων πρακτικών.

Χρειαζόμαστε επίσης ευρωπαϊκή νομοθεσία σε ορισμένους σημαντικούς τομείς. Οι θάνατοι από οδήγηση μετά από κατανάλωση αλκοόλ ανέρχονται περίπου σε 9.000 κάθε χρόνο. Οι εξελίξεις δείχνουν εξάλλου ότι όλο και περισσότεροι νέοι οδηγούν μετά από κατανάλωση αλκοόλ. Υπολογίζεται ότι θα μπορούσαν να σωθούν περίπου 1.000 άνθρωποι με την υιοθέτηση οδηγίας η οποία να προβλέπει ανώτατο όριο 0,5‰ αλκοολαιμίας. Δυστυχώς η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέσυρε την παλαιά της πρόταση οδηγίας – αυτήν την οποία είχε υποστηρίξει το Κοινοβούλιο το 1997 και την οποία εξακολουθεί να υποστηρίζει η επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέφερε ότι η οδήγηση μετά από κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί ζήτημα επικουρικότητας. Πώς είναι όμως δυνατόν κάτι τέτοιο; Δεν είναι βέβαια δυνατό να είναι λιγότερο επικίνδυνη η οδήγηση μετά από κατανάλωση αλκοόλ στη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία, την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο, όπου ισχύει το όριο του 0,8‰, από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πιστεύω ότι μπορούμε να χρησιμοποιούμε τέτοιους κανονισμούς στους τομείς ακριβώς όπου έχουν πραγματικά αποτέλεσμα, όπως ακριβώς συμβαίνει στο ζήτημα του αλκοόλ κατά την οδήγηση. Στο σημείο αυτό αναμένω να αναλάβει πρωτοβουλία το Συμβούλιο και η σουηδική Προεδρία.

Δεν καταλαβαίνω πώς μπορούμε να είμαστε αξιόπιστοι ως ευρωπαίοι πολιτικοί εφόσον διατεινόμαστε αφενός ότι η ασφάλεια στην κυκλοφορία είναι σημαντική και αφετέρου δεν είμαστε διατεθειμένοι να λάβουμε τις αναγκαίες αποφάσεις. Πληροφορήθηκα ότι η Επιτροπή υπέβαλε σήμερα πρόταση όπου συστήνεται το όριο του 0,5‰, θα πρέπει ωστόσο να πω ότι θεωρώ περίεργο το γεγονός ότι η σύσταση αυτή υποβάλλεται σήμερα, ακριβώς την ημέρα που το Κοινοβούλιο προγραμμάτισε τη συζήτηση του ζητήματος και πριν το Κοινοβούλιο ψηφίσει σχετικά. Η Επιτροπή θα έπρεπε δηλαδή να είχε περιμένει τη συζήτηση στο Κοινοβούλιο.

Πέρα από το ζήτημα αυτό και τα ασφαλέστερα μέτωπα αυτοκινήτων, η έκθεση περιλαμβάνει και διάφορες άλλες σημαντικές προτάσεις περί μέτρων για την ασφάλεια στην κυκλοφορία. Αναφέρομαι για παράδειγμα σε ζητήματα όπως το χαμήλωμα των φώτων την ημέρα, την εκπαίδευση για χορήγηση άδειας οδηγήσεως και τα τηλεματικά συστήματα.

Τέλος: Ένα ζήτημα που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό, αν και δεν έγινε δυστυχώς δεκτό στην επιτροπή, είναι η ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών εργασίας των επαγγελματιών οδηγών.

Κύριε Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προωθούσε πάντοτε τα ζητήματα που αφορούσαν την αύξηση της ασφάλειας στην κυκλοφορία, και θα πρέπει να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας αυτές προς όφελος της ζωής και της υγείας πολλών πολιτών, κυρίως των νέων Ευρωπαίων.

 
  
MPphoto
 
 

  Vatanen (PPE-DE).(FI) Κύριε Πρόεδρε, 40.000 θύματα από τροχαία στους δρόμους της Ευρώπης είναι υπερβολικά μεγάλος αριθμός. Το Σώμα ευαισθητοποιείται και αντιδρά σε όλα τα φαινόμενα ανά τον κόσμο, όμως δεν δίνουμε την απαιτούμενη προσοχή στον δρεπανηφόρο που κάνει καλά τη δουλειά του στους δρόμους της Ευρώπης. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω καθόλου τη νόσο των τρελών αγελάδων, επιζητώ το αίσθημα του μέτρου. Στην κίνηση των δρόμων, εν συγκρίσει προς τη νόσο ΣΕΒ, πεθαίνουν χίλιες φορές περισσότεροι συνάνθρωποί μας. Στο θέμα αυτό θα ήταν δικαιολογημένος ο πανικός.

Ευχαριστώ την Επιτροπή για την εκτεταμένη ανάλυσή της. Η συνεργασία σε επίπεδο ΕΕ είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία, διότι είναι δραματικές οι διαφορές στην οδική ασφάλεια μέσα στην Κοινότητά μας. Στην Πορτογαλία πεθαίνουν, κατ’ αναλογία, τέσσερις φορές περισσότεροι άνθρωποι από ό,τι στη Μεγάλη Βρετανία. Ωστόσο, στην καθεμία χώρα υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης. Το περιβάλλον της οδικής κυκλοφορίας πρέπει να εξελιχθεί και να γίνει όσο το δυνατόν πιο ασφαλές, όμως ο οδηγός είναι πάντοτε υπεύθυνος για την ασφάλεια τη δική του και των συνεπιβατών. Το σταθμευμένο αυτοκίνητο είναι εντελώς ακίνδυνο, όμως με λάθος χρήση του είναι σαν όπλο. Οι κανόνες της οδικής κυκλοφορίας δεν είναι συνταγές μαγειρικής, τις οποίες μπορεί να εφαρμόσει ο καθένας σύμφωνα με την όρεξή του. Ο καιρός του ατομικισμού στους εθνικούς μας δρόμους έχει παρέλθει, χρειαζόμαστε στους δρόμους μας την ίδια κατηγορηματική τήρηση των κανόνων όπως και στην αεροπορία.

Προτείνω τρία σημαντικά μέτρα για τη μείωση του αριθμού των οδικών θανάτων. Καταρχάς, τη συμμόρφωση προς τα όρια ταχύτητας: οδηγώ συχνά στις κοντινές μου μεσογειακές χώρες και, πιστέψτε το αν θέλετε, σχεδόν εντός των ορίων ταχύτητας και διαρκώς με προσπερνούν. Διόλου περίεργο βέβαια, διότι σπανίως συναντώ έλεγχο ταχύτητας. Και, πραγματικά, οι στατιστικές ατυχημάτων στις περιοχές αυτές μαρτυρούν τη σκληρή αλήθεια. Η απειθαρχία πληρώνεται με ανθρώπινες ζωές και με τα δάκρυα αυτών που μένουν πίσω. Στην Ευρώπη, περίπου δύο στους τρεις οδηγούς υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας στις κατοικημένες περιοχές, ενώ οι μισοί παραβιάζουν τα όρια ταχύτητας στους επαρχιακούς δρόμους. Εάν θα πρέπει να αποσυρθούν οι τρελές αγελάδες από τα βοσκοτόπια, θα πρέπει να εκλείψουν και από τους δρόμους οι τρελοί με την ταχύτητα οδηγοί. Αποτελεσματικό μέτρο, αν και όχι ιδιαίτερα δημοφιλές, είναι ο αυτόματος έλεγχος ταχύτητας και οι αισθητές κυρώσεις. Είναι γεγονός, όμως, ότι στην πατρίδα μου, τη Φινλανδία, τα πρόστιμα των 100.000 ευρώ που έχουν πληρώσει ορισμένοι είναι καθαρή αισχροκέρδεια.

Δεύτερον, in vino veritas, δηλαδή η αλήθεια βρίσκεται στο κρασί. Αλήθεια είναι επίσης ότι η κατανάλωση οινοπνεύματος ευθύνεται για συνολικά 9.000 περιπτώσεις θανατηφόρων ατυχημάτων. Θεωρώ σημαντικό να θεσπιστεί από όλα τα κράτη μέλη ο περιορισμός του ανώτατου ορίου αλκοολαιμίας σε 0,5mg/ml, το οποίο επίσης θα ελέγχεται. Σε περίπτωση που από τα κράτη μέλη λείπει το θάρρος να υλοποιήσουν αυτό το μέτρο, πρέπει να επιληφθούμε του θέματος με λήψη απόφασης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κάποτε οι πολίτες πρέπει να προστατεύονται από τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους. Σε κατ’ επανάληψη και κατάφωρες περιπτώσεις οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος θα πρέπει να επιβάλλεται μακράς διάρκειας απαγόρευση της οδήγησης και να κατάσχεται το αυτοκίνητο από το κράτος.

Το τρίτο σημείο αφορά τη φορολόγηση. Οι υψηλοί φόροι των αυτοκινήτων έχουν ως αποτέλεσμα ένα γηρασμένο και μη ασφαλές πλήθος αυτοκινήτων. Στο θέμα αυτό η πατρίδα μου αποτελεί λυπηρό παράδειγμα. Η Φινλανδία είναι η Κούβα της Ευρώπης ως προς την ηλικία των αυτοκινήτων της. Τα αυτοκίνητα που πληρούν αυστηρές προδιαγραφές ασφαλείας θα πρέπει επίσης να απολαμβάνουν μειωμένου φόρου. Και, κατά κανόνα, η φορολόγηση θα πρέπει να εφαρμόζεται στη χρήση του αυτοκινήτου και όχι στην αγορά του. Κύριοι συνάδελφοι, σας εύχομαι ένα ασφαλές ταξίδι. Και θυμηθείτε να δέσετε τη ζώνη ασφαλείας και στο πίσω κάθισμα!

 
  
MPphoto
 
 

  Watts (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, πρώτα απ' όλα ευχαριστώ την εισηγήτρια για τη εξαίρετη δουλειά που έκανε για λογαριασμό όλων μας και επίσης ευχαριστώ τον κ. Vatanen για τη συμβολή του, εξ ονόματος της Ομάδας του ΕΛΚ. Υποστηρίζω πλήρως πολλά από τα σημεία που έθιξε, ιδιαίτερα σε σχέση με τα όρια της αλκοολαιμίας. Στην ουσία, μόνο δύο σημεία θέλω να θίξω απόψε. Έχουν να κάνουν με τα ασφαλέστερα εμπρόσθια τμήματα αυτοκινήτων και το πολύ σημαντικό ζήτημα της αλκοολαιμίας.

Σχετικά με τα ασφαλέστερα εμπρόσθια τμήματα αυτοκινήτων, νομίζω ότι αξίζει να επισημάνουμε με πόση σαφήνεια η εισηγήτρια απέδειξε την ανάγκη να προταθεί μία οδηγία από την Επίτροπο. Στην ουσία, η Επίτροπος υποσχέθηκε σε τούτο εδώ το Σώμα τον Ιανουάριο του περασμένου έτους, πριν από ένα χρόνο, ότι θα είχαμε μία οδηγία σχετικά με ασφαλέστερα εμπρόσθια τμήματα αυτοκινήτων. Ένας χρόνος πέρασε και δεν υπάρχει οδηγία. Το μόνο που υπάρχει είναι μία ακρόαση το Φεβρουάριο. Λόγια και πάλι λόγια. Καμία δράση. Στο μεταξύ, δύο χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους τον περασμένο χρόνο άδικα, χωρίς λόγο, επειδή η Επιτροπή προτιμάει τα λόγια από τη δράση. Ελπίζω ότι απόψε και αύριο η Επιτροπή θα ακούσει την ψήφο αυτού του Σώματος και θα αποφασίσει να εκπληρώσει την υπόσχεσή της για μία οδηγία σχετικά με ασφαλέστερα εμπρόσθια τμήματα αυτοκινήτων. Όχι άλλα λόγια, παρακαλώ. Ας δούμε λίγη δράση.

Το ίδιο ισχύει και για την αλκοολαιμία. Χρόνος μπαίνει, χρόνος βγαίνει, συζητούμε για αυτό το θέμα. Όλοι γνωρίζουμε ότι δέκα χιλιάδες άνθρωποι το χρόνο σκοτώνονται στην Ευρώπη σε ατυχήματα που σχετίζονται με το ποτό. Πρέπει να λύσουμε αυτό το συγκεκριμένο πρόβλημα. Αλλά μου φαίνεται φοβερή ειρωνεία, και είμαι σίγουρος ότι η επιλογή της χρονικής στιγμής δεν είναι σύμπτωση, ότι την ίδια ημέρα που συζητούμε για την αλκοολαιμία, την οδήγηση σε κατάσταση μέθης, την οδική ασφάλεια, μία ημέρα πριν ψηφίσει το Κοινοβούλιο για την οδήγηση σε κατάσταση μέθης, η Επίτροπος ήδη αποφάσισε. Εξέδωσε μία σύσταση για την οδήγηση σε κατάσταση μέθης. Δεν θα ήταν ωραία εάν η Επίτροπος είχε ακούσει τουλάχιστον τη συζήτηση, εάν είχε μάθει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας αύριο πριν αποφασίσει να προκαταλάβει τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και να εκδώσει τη σύσταση; Ξέρουμε, αλίμονο, ότι η σύσταση δεν αξίζει ούτε το χαρτί επάνω στο οποίο είναι γραμμένη. Τα κράτη μέλη χρειάζονται και στηρίζουν μία σαφή καθοδήγηση. Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα η Επίτροπος να επιδείξει σκληρή στάση απέναντι στους μεθυσμένους οδηγούς και την οδήγηση σε κατάσταση μέθης και να παρουσιάσει μία οδηγία για τον περιορισμό του ορίου στα 50 mg.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει καλή παράδοση, είδαμε δυστυχώς κατά την περίοδο των Χριστουγέννων μία αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που πίνουν και οδηγούν. Στη δική μου περιοχή, το 17% των οδηγών που ελέγχθηκαν βρέθηκαν επάνω από το νόμιμο όριο του ΗΒ που είναι 80 mg. Είναι απολύτως σαφές ότι απαιτείται δράση. Μάλιστα, η βρετανική κυβέρνηση επιζητεί μία λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Γι' αυτό, ζητώ πολύ απλά από την Επίτροπο να ακούσει τη συζήτηση απόψε και να προσέξει την ψηφοφορία αύριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Sanders-ten Holte (ELDR).(NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για την έξοχη έκθεση που κατάρτισε για ένα θέμα το οποίο απασχολεί καθημερινά όλους τους πολίτες της Ευρώπης που δεν είναι άλλο από την ασφάλεια αυτών και των παιδιών μας στο δρόμο. Θα ήθελα να υπεισέλθω σε τρία σημεία.

Καταρχάς θα ήθελα να προτείνω τη θέσπιση ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την καθιέρωση τεστ πεζών και για τα τέσσερα συναφή τεστ σύγκρουσης. Μετά από 22 χρόνια επιχορηγούμενων ερευνών στην Ευρώπη είναι απόλυτα σαφές ότι οι δοκιμές αυτές είναι χρήσιμες και μπορούν να οδηγήσουν στη διάσωση εκατοντάδων ζωών κάθε χρόνο. Αυτό έχει εξαιρετική σημασία οπωσδήποτε για μια πυκνοκατοικημένη χώρα όπως η Ολλανδία, αλλά και αλλού, για πολλούς πεζούς και ποδηλάτες.

Είναι βεβαίως συμπαθητική η ενέργεια του Επιτρόπου Liikanen να δώσει περισσότερο χρόνο στην αυτοκινητοβιομηχανία για να επιτύχει συμφωνία στους κόλπους της, η προσέγγιση από τη βάση προς τα πάνω, και μάλιστα έως τον Ιούνιο του 2001. Ωστόσο, για μένα το διάστημα αυτό είναι πολύ μεγάλο. Διοίκηση σημαίνει επιλογή. Είναι πλέον καιρός να γίνει αυτό.

Ένα δεύτερο σημείο που θέλω να θίξω είναι το όριο αλκοολαιμίας. Ορισμένα μέλη της πολιτικής μου ομάδας θα υποστηρίξουν την πρόταση της εισηγήτριας για τη θέσπιση ευρωπαϊκού κανονισμού με τον οποίο θα ορίζεται ως ανώτατο όριο το 0,5 τοις χιλίοις. Δεν θέλουμε να επεκτείνουμε το όριο αυτό, πιστεύουμε όμως ότι η εναρμόνισή του θα αυξήσει τη νομική εξασφάλιση των πολιτών σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία πολλοί διασχίζουν καθημερινά τα εσωτερικά σύνορα όπου θέλουμε να προαγάγουμε την κινητικότητα των εργαζομένων. Παρεμπιπτόντως, δεν είμαι υπέρ της καθιέρωσης χαμηλότερων ορίων για ορισμένες κατηγορίες νέων οδηγών. Το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές. Ένα πρότυπο είτε είναι είτε δεν είναι ασφαλές. Κατά τη γνώμη μου, το όριο του 0,5 τοις χιλίοις είναι ένα κοινωνικά υπεύθυνο, μετρήσιμο και εφαρμόσιμο όριο.

Στη συνέχεια, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα να πω ότι θεωρώ εξαιρετικά άκομψο έναντι του Κοινοβουλίου το γεγονός ότι, πριν από τη συζήτηση που θα πραγματοποιηθεί απόψε το βράδυ όπου θα προταθεί η έκδοση κανονισμού για το όριο της αλκοολαιμίας, η Επίτροπος αποφάσισε προφανώς ήδη ότι αρκεί να γίνει μία σύσταση στα κράτη μέλη. Η πράξη αυτή προωθεί τον εθελοντισμό και δεν πρόκειται να προσφέρει περισσότερη σαφήνεια στους πολίτες.

Το τελευταίο σημείο στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι ο μακροπρόθεσμος στόχος. Εδώ έχω κάποια προβλήματα. Ο στόχος που θέτουμε πρέπει να είναι ρεαλιστικός, εφικτός, για να επιδρά προωθητικά. Βεβαίως και μπορούμε να περιορίσουμε τον αριθμό των θυμάτων, όχι όμως και να τον μηδενίσουμε. Αυτό παραμένει ευσεβής πόθος.

 
  
MPphoto
 
 

  Bautista Ojeda (Verts/ALE).(ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Hedkvist Petersen για το θαυμάσιο έργο που επιτέλεσε. Τα ατυχήματα και ο υπερβολικά υψηλός αριθμός θυμάτων στους ευρωπαϊκούς αυτοκινητόδρομους έχουν πολλαπλή προέλευση. Είναι πολλές και διάφορες οι αιτίες και η έκθεση κατάφερε να συγκεντρώσει και να συνοψίσει τις πιο σημαντικές. Ομοίως, η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις προτεραιότητες της οδικής ασφάλειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνοψίζει σε έξι σημεία τις πτυχές στις οποίες πρέπει να επιμείνουμε περισσότερο για να επιτύχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Θα επικεντρωθώ στις πτυχές που αφορούν τη διαχείριση των “επικίνδυνων σημείων” των αυτοκινητόδρομων και τη μείωση των αρνητικών συνεπειών τους στις οδικές υποδομές. Ιδιαίτερα υψηλό ποσοστό των θυμάτων των ατυχημάτων είναι οι χρήστες δίτροχων οχημάτων, μοτοσικλετών και ποδηλάτων, οι οποίοι επίσης δικαιούνται να χρησιμοποιούν τους αυτοκινητόδρομους. Και οι οποίοι λόγω κουλτούρας ή κλιματικών συνθηκών, είναι εξαιρετικά πολυάριθμοι σε ορισμένα κράτη μέλη. Έγκυρες μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η πλειοψηφία των σοβαρών ατυχημάτων, με νεκρούς και καταστροφικές συνέπειες, οφείλονται σε συγκρούσεις με τις μπάρες, δηλαδή τα προστατευτικά στηθαία ή τις κάθετες σηματοδοτήσεις, μέτρα προστασίας που έχουν σχεδιαστεί και δημιουργηθεί για τα οχήματα με τέσσερις τροχούς.

Μεγάλο ποσοστό αυτών των ατυχημάτων προκαλούνται σε αυτά τα “επικίνδυνα σημεία”, τα οποία επισημαίνονται και προσδιορίζονται σήμερα από ορισμένα κράτη μέλη. Η τροπολογία μου στη νομοθετική πρόταση σχετικά με τον σχεδιασμό και την τοποθέτηση ελαστικών προστατευτικών στα “επικίνδυνα σημεία” δεν είναι, συνεπώς, περιττή. Δεν θα πρέπει να αρκεστούμε σε μία ελαφρά σύσταση προς τα κράτη ή να το αφήσουμε απλά στο πεδίο της επικουρικότητας που θα δυσχεράνει πολύ την εφαρμογής του.

Ας είμαστε θαρραλέοι τώρα. Ας νομοθετήσουμε, ας αναζητήσουμε μεγαλύτερο βαθμό εναρμόνισης, ας προωθήσουμε μέτρα για τη λογική και ασφαλή χρήση της κυκλοφορίας πεζών και ποδηλατών και ας αναζητήσουμε τρόπους για να μειώσουμε την πυκνή κυκλοφορία, τουλάχιστον στις αστικές περιοχές. Ας εναρμονίσουμε τα όρια ταχύτητας μέσω ενός φιλόδοξου νομοθετικού πλαισίου, όπως ακριβώς συνέστησε η Επιτροπή το 1986, ξεφεύγοντας από την αδράνεια των κρατών μελών. Ας μεριμνήσουμε για τις περιβαλλοντικές συνέπειες της κυκλοφορίας όπως ο θόρυβος και η ρύπανση του περιβάλλοντος. Επιμένω εξίσου στην σημασία να νομοθετηθούν τα μέγιστα επιτρεπόμενα επίπεδα αλκοολαιμίας.

Εν κατακλείδι, θέλω τα ευχαριστήσω την κ. Επίτροπο για την εξαιρετική της ανταπόκριση στις προτάσεις μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Markov (GUE/NGL) . - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε αξιότιμοι συνάδελφοι, ο τρομερός αριθμός των 42 000 νεκρών που θρηνούμε κάθε χρόνο στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και οι περίπου 1,7 εκατομμύρια τραυματίες, μας υπενθυμίζουν διαρκώς, ότι το ζήτημα της οδικής ασφάλειας πρέπει να θεωρηθεί πρόβλημα υψίστης σημασίας και προτεραιότητας. Οι αριθμοί αυτοί δεν κρύβουν μόνο απέραντο πόνο, αλλά υποδηλώνουν και τεράστιες απώλειες ή/και κόστος για την εθνική οικονομία. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το κόστος ανέρχεται σε 100 δις ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί περίπου στο 2% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος όλων των κρατών μελών της ΕΕ. Είναι μάλιστα μεγαλύτερο από το ποσοστό που δαπανάται από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον πολιτισμό.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την εισηγήτρια, και να χαιρετίσω ιδιαίτερα το γεγονός ότι επικεντρώθηκε σε τρεις βασικούς τομείς: πρόληψη ατυχημάτων, πρόληψη τραυματισμών και στρατηγική περίθαλψης και αποκατάστασης. Από αυτά καθίσταται, κατά την άποψή μου, σαφές, ότι δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί ο απαιτούμενος βαθμός οδικής ασφάλειας με επιλεγμένα μεμονωμένα μέτρα, αλλά ότι αυτό θα καταστεί εφικτό μόνο μέσω μιας πλήρους δέσμης μέτρων, όπως η κυκλοφοριακή αγωγή, τα όρια ταχύτητας, το ανώτατο όριο αλκοολαιμίας, η βελτίωση του οδικού δικτύου, τα συστήματα οδικής κυκλοφορίας, οι υψηλότερες προδιαγραφές ασφάλειας των οχημάτων, οι εντατικότεροι έλεγχοι για την τήρηση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας και ο διαρκής έλεγχος των οχημάτων που είναι σε κυκλοφορία.

Για το λόγο αυτό, λυπούμε ιδιαίτερα για το ότι δεν έγινε αποδεκτή η τροπολογία σχετικά με την εναρμόνιση του καθεστώτος επανέκδοσης άδειας κυκλοφορίας για οχήματα που έχουν εμπλακεί σε ατύχημα εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, μολονότι ανεξάρτητες γνωμοδοτήσεις αποδεικνύουν σαφέστατα ουσιαστική συνάρτηση μεταξύ οχημάτων που ενεπλάκησαν κάποτε σε ατύχημα και νέας εμπλοκής τους σε ατυχήματα με αυξημένη πιθανότητα θανάτου.

Θα ήθελα επίσης να αναφερθώ εν συντομία στον προλαλήσαντα. Γνωρίζετε ότι κατέθεσα τροπολογία, στην οποία θίγεται κυρίως το πρόβλημα των μοτοσικλετιστών και των προστατευτικών κιγκλιδωμάτων. Θα χαιρόμουν ιδιαίτερα, εάν θα μπορούσατε εσείς και η κοινοβουλευτική σας ομάδα να την υπερψηφίσετε αύριο, επειδή ο ίδιος είμαι μοτοσικλετιστής και ως εκ τούτου γνωρίζω, όπως είναι φυσικό, το πρόβλημα πολύ καλά.

 
  
MPphoto
 
 

  Jarzembowski (PPE-DE) . - (DE) Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ παρά να υποστηρίξω την πρόθεση της Επιτροπής να μην υποβάλει κοινοτική ρύθμιση κανονισμού για το ποσοστό αλκοολαιμίας. Πρόκειται για μια υποκριτική συζήτηση που διεξάγουν οι συνάδελφοί μου, μια άκρως υποκριτική συζήτηση! Οι Σοσιαλιστές και εμείς αποφασίσαμε από κοινού, προ ενός έτους, κατά την εκ νέου αποδοχή των προτάσεων της τελευταίας περιόδου, ότι δεν επιθυμούμε οποιαδήποτε κοινοτική νομοθεσία. Η θέση μας είναι: Ζητούμε τη διενέργεια ελέγχων! Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα, όχι τι αναφέρει ο νόμος! Το καθοριστικό είναι, εάν διενεργούνται επιτόπιοι έλεγχοι. Στον άγγλο συνάδελφό μου λοιπόν μπορώ να απαντήσω μόνο τούτο: Εάν η αγγλική αστυνομία διενεργούσε ελέγχους κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, τότε θα αποσύρατε τον κόσμο από το δρόμο και θα αποφεύγονταν τα ατυχήματα.

Για το λόγο αυτό, μπορώ μόνο να επαναλάβω, ότι το καθοριστικό είναι ο έλεγχος αλκοολαιμίας και όχι ο κοινοτικός κανονισμός. Κατά συνέπεια, απορρίπτουμε επίσης το πρώτο σκέλος της τροπολογίας 4. Εάν παρ’ όλα αυτά γίνει αποδεκτή, η κοινοβουλευτική μου ομάδα σκοπεύει να καταψηφίσει ολόκληρη την έκθεση της κ. Petersen, επειδή είναι υποκριτικό, να απαιτείται κοινοτική νομοθεσία, η οποία δεν είναι καν απαραίτητη. Συζητήστε με τις χώρες σας. Οι περισσότερες από αυτές τάσσονται, όπως και η πλειονότητα σε αυτό το Σώμα, υπέρ των 0,5 mg/ml. Το ποσοστό αυτό επαρκεί πλήρως, όπως δικαίως υποστηρίζει η Επιτροπή. Το συνιστούμε σε όλες τις χώρες. Όσες δεν θα το υιοθετήσουν, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, με εκείνες θα έπρεπε να συζητήσετε!

Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι η υποκριτική συζήτηση, ή τι αναφέρει ο νόμος, αλλά να διενεργεί η αστυνομία επιτόπιους ελέγχους και να συλλαμβάνει όποιον οδηγεί μεθυσμένος. Μόνο τότε θα επιτύχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια στην οδική κυκλοφορία.

Κατά δεύτερον, δεν αποδεχόμαστε ούτε την τροπολογία 6, με την οποία οι Πράσινοι επιχειρούν εκ νέου να ξεκινήσουν μια άλλη υποκριτική συζήτηση, δηλαδή για ένα γενικό όριο ταχύτητας στα 120 χλμ./ώρα. Στους περισσότερους ευρωπαϊκούς δρόμους ισχύουν ήδη όρια ταχύτητας. Στη χώρα μου ισχύουν όρια ταχύτητας στο 95% του συνολικού οδικού δικτύου. Πού συμβαίνουν λοιπόν τα ατυχήματα; Στο 95% του οδικού δικτύου, επειδή και σε αυτό δεν ελέγχεται επαρκώς η ταχύτητα. Επομένως, λιγότεροι νόμοι και περισσότεροι έλεγχοι, μόνο έτσι θα επιτύχουμε μεγαλύτερη οδική ασφάλεια!

 
  
MPphoto
 
 

  Μαστοράκης (PSE). - Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι γνωστό ότι, εάν οι θάνατοι από ραδιενεργά όπλα οφείλονται στην ανθρώπινη αναισθησία, οι θάνατοι από τροχαία δυστυχήματα οφείλονται κυρίως στην ανθρώπινη ανοησία. Η οργανωμένη πολιτεία όμως οφείλει όχι μόνο να μην είναι ανόητη σε πράξεις ή παραλείψεις της, αλλά και να προστατεύει τους πολίτες της ακόμα και από τα αποτελέσματα της δικής τους ανοησίας.

Στην κατεύθυνση αυτής της προσπάθειας, η πολύ καλή δουλειά της συναδέλφου κ. Hedkvist Petersen σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις προτεραιότητες στην οδική ασφάλεια προσδιορίζει την ακολουθητέα πορεία. Σε τρεις λοιπόν άξονες θα πρέπει να κινηθούν οι δράσεις μας: πρώτον, νομοθετικές κανονιστικές παρεμβάσεις, δεύτερον προώθηση νέων τεχνολογιών στο όχημα και στην οδική υποδομή, τρίτον διοικητικά μέτρα και εκστρατεία ενημέρωσης.

Βέβαια, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να γίνονται ευρύτερα αποδεκτά τα όποια μέτρα, για να είναι και αποτελεσματικότερα, ενώ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι εμπειρίες των κρατών μελών σε τέτοια θέματα ώστε να βρίσκεται πάντα η χρυσή τομή χωρίς υπερβολές. Θα μπορούσε, ας πούμε, να γίνει από όλους αποδεκτή μια δραστική μείωση του ποσοστού αλκοόλ για ειδικές κατηγορίες οδηγών, π.χ. αυτών που μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία. Ακόμα, η μοντέρνα τεχνολογία μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιηθεί στην πρακτική επιβολή των αποφασιζόμενων μέτρων, αλλά και στον έλεγχο εφαρμογής των ισχυουσών διατάξεων. Και βέβαια θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε και να εμπλέξουμε περισσότερο τις τοπικές κοινωνίες και τα περιφερειακά όργανα στα θέματα οδικής ασφάλειας, πλησιάζοντας τον πολίτη, ενώ είναι βέβαιο πως η εκστρατεία ενημέρωσης θα πρέπει να συνεχιστεί με πιο έξυπνες, θα έλεγα, μεθόδους προσέγγισης του κοινού, ιδίως των νέων.

Δεν θα ήταν επίσης άστοχο να εξεταστεί η δυνατότητα πριμοδότησης των ασφαλέστερων αυτοκινήτων μέσω των τελών κυκλοφορίας, αλλά και απαίτησης ελάχιστων προδιαγραφών ασφαλείας, κατά κατηγορία δρόμου, προκειμένου η μελέτη και η κατασκευή του να εντάσσεται σε προγράμματα που επιδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, παρακαλούμε την Επιτροπή να μην "τρέχει" τόσο γρήγορα σε περιπτώσεις όπως η σημερινή. Αυτό επιβάλλει η οδική ασφάλεια.

 
  
MPphoto
 
 

  Costa, Paolo (ELDR). - (IT) Κύριε Πρόεδρε, το δράμα των τροχαίων δυστυχημάτων είναι τέτοιου μεγέθους και τόσο υποτιμημένο ώστε δικαιολογείται οποιαδήποτε πρωτοβουλία υιοθετηθεί το συντομότερο δυνατό σε οποιοδήποτε επίπεδο διακυβέρνησης και προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, είτε αυτή αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά είτε τις υποδομές είτε τα μεταφορικά μέσα. Το μόνο κριτήριο επιλογής που θα πρέπει να έχουμε – αλλά μου φαίνεται δύσκολο να το έχουμε, δεδομένης της συζήτησης που είχαμε μέχρι τώρα – είναι να προσδιορίσουμε τις παρεμβάσεις που μπορούν να παράσχουν τη μέγιστη απόδοση, ακριβώς επειδή είναι εύκολο να εφαρμοστούν.

Πιστεύω ότι οι τομείς της ανθρώπινης συμπεριφοράς και των υποδομών είναι εκείνοι όπου μπορούμε να αναμένουμε πιο γρήγορα αποτελέσματα: η καθιέρωση της υποχρεωτικής χρήσης του κράνους και των ζωνών ασφαλείας έδωσε, παραδείγματος χάρη στη χώρα μου, εξαιρετικά αποτελέσματα. Το υποχρεωτικό κράνος, που καθιερώθηκε πέρυσι, μείωσε κατά 45% τη θνησιμότητα των μοτοσικλετιστών, χωρίς διάκριση ηλικίας. Καταλαβαίνω ότι αυτά τα μέτρα – ζώνες, κράνος – παρουσιάζουν μετά το πρόβλημα του enforcement, της εφαρμογής τους, διότι, αν δεν εφαρμοσθούν, παραμένουν νεκρό γράμμα, μέτρα μόνο στο χαρτί. Δεν πιστεύω όμως ότι για αυτόν το λόγο πρέπει να παραβλέψουμε τη σχέση μεταξύ οινοπνεύματος και δρόμου, λόγω της οποίας δεν θα ήμουν αντίθετος σε ένα πιο γενικευμένο όριο, παρότι η χώρα μου ίσως να υπέφερε λίγο από αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Cauquil (GUE/NGL). - (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα υπερψηφίσουμε την έκθεση για τις προτεραιότητες στην οδική ασφάλεια στη Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι περιλαμβάνει μια σειρά συγκεκριμένα μέτρα που μπορούν να περιορίσουν, έστω και λίγο, τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα. Είναι πραγματικά εξωφρενικό να αποτελούν τα εν λόγω ατυχήματα την πρώτη αιτία θανάτου παιδιών και ενηλίκων κάτω των 45 ετών. Τα περισσότερα μέτρα όμως, αν και θετικά, απευθύνονται αποκλειστικά στους οδηγούς, απαλλάσσοντας έτσι τις εταιρείες παραγωγής αυτοκινήτων, το κράτος και την κοινωνική οργάνωση γενικότερα από τις ευθύνες τους.

Τι αξία έχουν οι προτροπές, δεσμευτικές ή μη, προς τους οδηγούς να περιορίσουν την ταχύτητά τους, όταν οι κατασκευαστές αυτοκινήτων όχι μόνον παράγουν αυτοκίνητα που υπερβαίνουν κατά πολύ τα επιτρεπόμενα όρια ταχύτητας, αλλά επιπλέον προβάλλουν το συγκεκριμένο στοιχείο ως πλεονέκτημα για την αγορά τους; Τι αξία έχουν οι εκκλήσεις για προσοχή και περιορισμό του χρόνου οδήγησης, όταν η επιδίωξη της αποδοτικότητας από πλευράς εργοδοσίας των οδικών μεταφορών και οι μεγάλες εμπορικές εταιρείες αναγκάζουν τους οδηγούς φορτηγών να οδηγούν έως ότου καταρρεύσουν από την κούραση; Τι νόημα έχει να θλιβόμαστε που, επί του συνόλου των μεταφορών, το 95% των ατυχημάτων οφείλεται στην οδική κυκλοφορία, οπότε δεν υπάρχει, φυσικά, μέτρο σύγκρισης με τους σιδηροδρόμους ή τα αεροπλάνα, αν η πολιτική όλων των κυβερνήσεων συνίσταται στην ανοικτή ή εκ των πραγμάτων ενθάρρυνση των οδικών μεταφορών σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη μορφή μεταφορών, ατόμων και εμπορευμάτων. Ακόμα και στις πιο πλούσιες χώρες της Ευρώπης, οι μαζικές μεταφορές υπολειτουργούν και για πολλούς ανθρώπους η μετακίνηση με το αυτοκίνητο δεν αποτελεί επιλογή αλλά ανάγκη, λόγω της έλλειψης των κατάλληλων μέσων μαζικής μεταφοράς.

Το κυνήγι της αποδοτικότητας, η επιδίωξη του μηδενισμού των αποθεμάτων, εξαιτίας των οποίων οι μεγάλες εταιρείες θεωρούν τις οδικές μεταφορές μέρος της παραγωγικής τους αλυσίδας, όλα αυτά μετατρέπουν ορισμένους αυτοκινητόδρομους σε μια ατελείωτη, συνεχή σχεδόν γραμμή φορτηγών. Ακόμα και στο ειδικό ζήτημα των κυλιόμενων οδών, τα όσα γίνονται έρχονται σε αντίθεση με τις επίσημες δηλώσεις. Και ακόμα γενικότερα, μια ορθολογική οργάνωση των μεταφορών θα απαιτούσε ορθολογική οργάνωση της ίδιας της παραγωγής, μια οργάνωση δηλαδή που δεν θα επιζητεί το κέρδος πάση θυσία. Αυτό όμως καμία σχέση δεν έχει με τα γελοία μέτρα που προτείνει τόσο η Επιτροπή, όσο και η συγκεκριμένη έκθεση.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Χατζηδάκης (PPE-DE). - Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κοίταζα τα στατιστικά στοιχεία προετοιμάζοντας αυτή τη σύντομη ομιλία και πραγματικά συγκλονίστηκα διαπιστώνοντας ότι από το πρωί που συνεδριάζουμε έχουν σκοτωθεί στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στατιστικά τουλάχιστον, πάνω από 55 άνθρωποι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χάνει κάθε ώρα 4 ανθρώπους. Τα οδικά ατυχήματα είναι η συνηθέστερη αιτία θανάτου παιδιών και νέων. Κάθε χρόνο χάνουμε ούτε λίγο ούτε πολύ ένα πανεπιστήμιο ή ένα μεγάλο σχολείο από νέους ανθρώπους γιατί 15.000 νέοι πεθαίνουν κάθε χρόνο στους δρόμους μας. Προσθέσθε σα αυτά ότι εγώ προσωπικά έχω το θλιβερό προνόμιο να προέρχομαι από το κράτος μέλος με το δεύτερο υψηλότερο αριθμό θανατηφόρων ατυχημάτων στην Ευρώπη. Ακόμη, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη στην οποία δυστυχώς δεν έχει παρατηρηθεί καμία πτωτική τάση την τελευταία δεκαετία. Οικογένειες ολόκληρες θυσιάζονται στον βωμό της ασφάλτου.

Κύριε Πρόεδρε, η οδική ασφάλεια μπορεί και πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα και για την Ευρώπη στο σύνολό της, αλλά και για κάθε χώρα ξεχωριστά. Για αυτό και θα συμφωνήσω με την πρόταση της συναδέλφου κ. Hedkvist Petersen, την οποία θα μου επιτρέψετε και να συγχαρώ για την έκθεσή της, ότι πρέπει να καταλήξουμε σε ένα στρατηγικό σχεδιασμό για την οδική ασφάλεια και να καθορίσουμε μια σειρά από αυστηρούς, αλλά και ρεαλιστικούς αριθμητικούς στόχους. Έτσι θα ενισχυθεί η προσοχή των πολιτικών και θα παρασχεθεί ένας αποτελεσματικός πόλος εστίασης. Η δικιά μας ευθύνη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και στις Βρυξέλλες, είναι τεράστια. Είναι, νομίζω, αρνητικό ότι δεν έχει κατατεθεί, για παράδειγμα, νομοθετική πρόταση για την υποχρεωτική υιοθέτηση των τεσσάρων κατηγοριών δοκιμής με στόχο ασφαλέστερα για τους πεζούς πρόσθια τμήματα οχημάτων, ένα πρόγραμμα έρευνας που σημειωτέον χρηματοδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση επί 22 ολόκληρα χρόνια.

Επιπλέον, η περαιτέρω στήριξη του ευρωπαϊκού προγράμματος αξιολόγησης νέων οδηγών, η υποστήριξη των εκστρατειών υπέρ της χρήσης των ζωνών ασφαλείας, η ανάπτυξη συστημάτων τηλεματικής, ο υποχρεωτικός εξοπλισμός μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων με φώτα πορείας και άλλες προτάσεις της έκθεσης μπορούν, με σχετικά μικρό κόστος, να προσκομίσουν μεγάλα οφέλη για την οδική ασφάλεια και την δημόσια υγεία.

 
  
MPphoto
 
 

  Fava (PSE). - (IT) Κυρία De Palacio, πιστεύω ότι δεν θα σας έχει διαφύγει ένα απόσπασμα της ανακοίνωσής σας που φωτογραφίζει μια ανησυχητική διαφορά μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την ποιότητα των δρόμων, αλλά και την ασφάλειά τους και τον αριθμό των θυμάτων. Το λυπηρό είναι ότι αυτή η διαφορά αντανακλά με συμμετρικό τρόπο την ανισότητα που υπάρχει ανάμεσα στα διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την ποιότητα και την ταχύτητα της οικονομικής ανάπτυξης: από τη μία πλευρά, η πιο ασφαλής χώρα είναι η Σουηδία· από την άλλη, οι λιγότερο ασφαλείς είναι η Ελλάδα και η Πορτογαλία. Τι σημαίνει αυτό; Προσπαθώ να απαντήσω με θετικό τρόπο: σημαίνει ότι μπορούν να γίνουν επενδύσεις στην ασφάλεια, μόνο αν γίνουν επενδύσεις με κοινοτικές δράσεις.

Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με ορισμένες θεμιτές εξαιρέσεις, ζητά από την Επιτροπή περισσότερο θάρρος και ευχαριστώ τη συνάδελφο για την έκθεσή της, που καθιστά απόλυτα σαφή και χρησιμότερη την ανακοίνωση της Επιτροπής. Περισσότερο θάρρος – πράγμα, επιτρέψτε μου να πω, ουσιώδες – σημαίνει δύο πράγματα: καταρχάς, μια προσπάθεια να προσδιορισθούν όρια και κανόνες των πολιτικών πρόληψης, διαφορετικά – να με συγχωρεί ο συνάδελφος Jarzembowski – ο έλεγχος είναι άχρηστος. Αν πρέπει να ελέγχουμε το όριο ταχύτητας, είναι αρκετά διαφορετικά αν το όριο είναι εκατό ή διακόσια χιλιόμετρα.

Το ίδιο ισχύει και για το αλκοόλ. Εμείς πιστεύουμε ότι η Επιτροπή πρέπει να παρουσιάσει μία οδηγία που να καθορίζει για όλα τα κράτη μέλη το ανώτατο όριο αλκοολαιμίας στο 0,5 τοις χιλίοις. Το λέω αυτό όντας πολίτης μιας χώρας που έχει θεσπίσει υψηλότερο όριο, ακριβώς για να αποφύγω οποιαδήποτε υποψία τοπικισμού στη συλλογιστική που αναπτύσσουμε. Εντάξει η αρχή της επικουρικότητας – πιστεύω ωστόσο πως είναι εντελώς παράλογο να αφαιρείται το δίπλωμα όλων των μεθυσμένων – αλλά το πρόβλημα είναι να καταλαβαίνουμε πότε, σύμφωνα με τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας μας, πρέπει να θεωρούνται οι οδηγοί μεθυσμένοι.

Αυτό το θάρρος, κυρία Επίτροπε, πιστεύω πως είναι ο πιο απλός και ο πιο αποτελεσματικός, αλλά νομίζω και ο μοναδικός τρόπος να μπορέσουμε να τηρήσουμε τον φιλόδοξο στόχο που έχουμε θέσει, να μειώσουμε δηλαδή κατά 40%, εντός των προσεχών ετών, τον αριθμό των θυμάτων στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Stenmarck (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια για τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλε στο ζήτημα αυτό.

Πέρυσι έχασαν τη ζωή τους περίπου 43 000 άνθρωποι στους δρόμους της ΕΕ. Ένας από τους σημαντικότερους λόγους αυτών των τροχαίων ατυχημάτων ήταν η κατανάλωση αλκοόλ. Είναι αδύνατο να παραβλέψουμε τον παράγοντα αυτό. Έξι χρόνια στο Ευρωκοινοβούλιο με έκαναν να σέβομαι τις διιστάμενες απόψεις που έχουμε σε διάφορα ζητήματα, ωστόσο θα πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε ότι το αλκοόλ και η οδήγηση δεν πάνε ποτέ μαζί. Ακόμη χάνουν τη ζωή τους καθημερινά άνθρωποι στους δρόμους της Ένωσης ακριβώς εξαιτίας αυτού του θανάσιμου συνδυασμού.

Μπορεί να έχουμε και έντονα διιστάμενες απόψεις σχετικά με τους κανόνες που χρειάζονται στην ΕΕ ή σε κάθε κράτος ξεχωριστά προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα αυτό. Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω δύο ζητήματα υπόψη εκείνων οι οποίοι έχουν δισταγμούς σχετικά με αυτό το ζήτημα:

Πρώτον, ότι καμία χώρα μέλος της ΕΕ δεν θα δεχόταν ποτέ να ανεχθεί ένα άλλο κράτος μέλος έναν κυβερνήτη αεροπλάνου που μεταφέρει 300 επιβάτες ή έναν καπετάνιο σε πλοίο ο οποίος είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια 1 000 επιβατών ή έναν οδηγό αμαξοστοιχίας, οι οποίοι καταναλώνουν αλκοόλ πριν αναλάβουν τα καθήκοντά τους. Γιατί δεν θέτουμε τότε τους ίδιους όρους και στους οδηγούς αυτοκινήτων;

Δεύτερον, 95% των θανάσιμων ατυχημάτων στα μέσα μεταφοράς είναι τροχαία. Το μόνο που θα ήθελα είναι να δώσουμε την ίδια σημασία στο πρόβλημα αυτού του 95% με τη σημασία που δίνουμε στο πρόβλημα του 5% των ατυχημάτων τα οποία συμβαίνουν στα άλλα μέσα μεταφοράς. Για αυτόν ακριβώς το λόγο θεωρώ ότι η έκθεση αποτελεί μία καλή βάση για τη συνέχιση των εργασιών μας και γι’ αυτό θα την υπερψηφίσω αύριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Schierhuber (PPE-DE) . - (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η ασφάλεια στους ευρωπαϊκούς δρόμους αποτελεί κεφάλαιο ζωτικής σημασίας, Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: 42 000 νεκροί ετησίως και 1,7 εκατομμύρια τραυματίες. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να ενεργοποιηθούμε, ούτως ώστε οι δρόμοι μας να γίνουν ασφαλέστεροι. Η οδύνη των οικογενειών που χάνουν κάποιο μέλος τους σε αυτοκινητικό ατύχημα είναι μεγάλη. Η κοινωνία μας κινητοποιείται όλο και περισσότερο, κάτι το οποίο στηρίζω. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, έχουμε καθήκον να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους. Από εμάς τους πολιτικούς απαιτείται εδώ, σε ευρωπαϊκό αλλά και σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, να αναλάβουμε την ευθύνη έναντι της κοινωνίας και να επιδιώξουμε καλύτερα και καταλληλότερα μέτρα για την οδική ασφάλεια.

Καθοριστικής σημασίας είναι η ανάλυση των οδικών ατυχημάτων. Το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με τη στατιστική των ατυχημάτων είναι η καταγραφή, η αξιολόγηση και η ερμηνεία των στατιστικών στοιχείων. Η συστηματική έρευνα των κυκλοφοριακών συμβάντων μπορεί να προσφέρει σημαντικά στοιχεία, ούτως ώστε να επιτευχθεί μεγαλύτερη ασφάλεια και να προληφθούν ατυχήματα. Τόσο ο τρόπος κατασκευής των μέσων μεταφοράς όσο και ο σχεδιασμός των δρόμων, αλλά και οι ίδιοι οι άνθρωποι εμφανίζουν αδύνατα σημεία. Πρέπει να τα συνειδητοποιήσουμε και να προσπαθήσουμε να τα απαλείψουμε στο μέτρο του δυνατού. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό σημείο. Θεωρώ λοιπόν την κυκλοφοριακή αγωγή ιδιαίτερα ουσιαστική.

Η συνειδητοποίηση εκ μέρους του πληθυσμού των κινδύνων που σχετίζονται με την οδική κυκλοφορία, είναι προϋπόθεση για την αποδοχή των μέτρων. Ήδη στα παιδιά, τα οποία αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου σε ό,τι αφορά την οδική κυκλοφορία, πρέπει να διδαχθεί με το παιχνίδι η σωστή οδική συμπεριφορά. Οι νέοι πρέπει να ενημερωθούν σχετικά με τους κινδύνους για τους ίδιους και τους άλλους εποχούμενους και πεζούς, τους οποίους θα συναντήσουν μετά την απόκτηση του διπλώματος οδήγησης.

Ένα ακόμα σημείο το θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό: Τα μέτρα κατά της κατανάλωσης αλκοόλ, όπως επίσης και κατά της λήψης φαρμάκων και ναρκωτικών ουσιών κατά την οδήγηση. Κατά του αλκοόλ στην οδήγηση έχουν ήδη ληφθεί πολλά μέτρα και έχει πραγματοποιηθεί σημαντική ενημέρωση. Εντούτοις, συχνά δεν υπάρχει επίγνωση ότι η κατανάλωση ναρκωτικών ουσιών και φαρμάκων μπορεί να επιφέρει σύγχυση και ανικανότητα οδήγησης.

Στο πρόγραμμα της ΕΕ για την οδική ασφάλεια οφείλουν να καθοριστούν με σαφήνεια οι βασικές προτεραιότητες. Προπάντων, είναι σημαντική η συστηματική προσέγγιση του εν λόγω προβλήματος. Η συνεργασία μεταξύ Επιτροπής και κρατών μελών πρέπει οπωσδήποτε να είναι το ζητούμενο!

 
  
MPphoto
 
 

  Koch (PPE-DE) . - (DE) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμη κυρία Επίτροπε, η συχνότερη αιτία θανάτων και σοβαρών τραυματισμών των παιδιών και των νέων, στην ουσία των ευρωπαίων πολιτών κάτω των 45 ετών εν γένει, είναι τα οδικά ατυχήματα. Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπεται να γίνεται αποδεκτό ως μια αναπόδραστη πραγματικότητα, αλλά πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιο τρόπο. Υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι δεν εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι η οδική ασφάλεια εξαρτάται κατά κύριο λόγο από το πώς συμπεριφέρονται ή πόσο προσεκτικοί είναι οι οδηγοί και οι πεζοί.

Τα άρθρα 41 και 94 της Συνθήκης της ΕΚ μας παρέχουν, πέραν σαφών υποχρεώσεων, την αμφιλεγόμενη, κατά πολλούς στο Σώμα, νομική βάση για μια σειρά δραστικών μέτρων στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Έγκειται σε εμάς, να προσδώσουμε εντέλει ανάλογη πολιτική βαρύτητα στο εν λόγω πρόβλημα. Σχετικά με το θέμα αυτό, δεν υπάρχει πολιτικό πεδίο, για το οποίο να υφίσταται ανεγνωρισμένα κοινή ευθύνη της ΕΕ, των κρατών μελών, των περιφερειακών, τοπικών αρχών καθώς και των αρμόδιων οργανισμών. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν ισχύει η αρχή της επικουρικότητας σε ιδιαίτερο βαθμό.

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, οφείλουμε να μην παραγνωρίζουμε την προστιθέμενη αξία των μέτρων της ΕΕ έναντι των προσπαθειών των κρατών μελών. Υπολογισμοί για το οικονομικό κόστος που προκαλείται από τα οδικά ατυχήματα αποκάλυψαν, ότι είναι σημαντικά υψηλότερο από το κόστος πρόληψής τους. Ως εκ τούτου, μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη, ακόμα και σε καιρούς δημοσιονομικής λιτότητας, η έκκληση για αξιοποίηση μεγαλύτερων κονδυλίων. Προσέξτε όμως, μην ξεγελασθούμε. Δεν ισχύει παντού, ότι όσο υψηλότερη είναι η επένδυση τόσο μεγαλύτερο είναι το επίπεδο ασφαλείας που επιτυγχάνεται.

Αυτό αποδεικνύεται από τις εκστρατείες ενημέρωσης για τις βέλτιστες πρακτικές στα κράτη της ΕΕ καθώς και από τα υποχρεωτικά μέτρα για τη μείωση των αιτιών που προκαλούν ατυχήματα, όπως το αλκοόλ, η λήψη ναρκωτικών ουσιών και φαρμάκων, αλλά και από τη σχετική οδηγία που προάγει τη δημιουργικότητα των αυτοκινητοβιομηχανιών, με σκοπό την επέκταση των δοκιμών ασφαλείας ή την προώθηση του Προγράμματος Αξιολόγησης των Νέων Αυτοκινήτων, Euro-NCAP. Συγχαίρω την εισηγήτρια, κ. Hedkvist Petersen, για την εξαιρετική έκθεσή της και προτείνω την υπερψήφισή της.

 
  
MPphoto
 
 

  Hedkvist Petersen (PSE).(SV) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θεωρώ ενδιαφέρουσα τη συζήτηση και θα είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα και η συνέχιση των εργασιών για την οδική ασφάλεια στο Κοινοβούλιο μετά από τη σημερινή συζήτηση και μετά από την απόφαση που θα λάβουμε αύριο. Οι περισσότερες πολιτικές ομάδες ανέφεραν ότι προτιμούν να ρυθμιστεί το ποσοστό αλκοόλ στο αίμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς αποτελεί μία αποκλειστική αρμοδιότητα την οποία μπορούμε να αξιοποιήσουμε σύμφωνα με τη Συνθήκη. Συμφωνώ με τον συνάδελφο Stenmarck ο οποίος ανέφερε ότι εμείς – όπως έδειξε και η προηγούμενη συζήτηση – δεν θα αποδεχθούμε ποτέ χαμηλότερα επίπεδα ασφάλειας από αυτά που έχουμε τη δυνατότητα να θεσπίσουμε. Αυτό το δικαίωμα το έχουμε στο οδικό δίκτυο, όχι όμως στις αεροπορικές μεταφορές. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό να υπάρξει μία τέτοια ρύθμιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για το ποσοστό αλκοολαιμίας.

Ο κ. Jarzembowski εξέφρασε ενδιαφέρουσες απόψεις, αλλά αντίθετα από αυτόν, πιστεύω ότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τόσο τη δυνατότητα οδηγίας, όσο και τους αστυνομικούς ελέγχους καθώς και άλλες δυνατότητες. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάθε δυνατότητα, και αυτό ακριβώς θα κάνουμε. Κατά το παρελθόν δεν είχαμε πει όχι σε μία οδηγία. Τώρα μπορούμε να αναλάβουμε μία πολιτική πρωτοβουλία, λοιπόν ας την αναλάβουμε!

Κατόπιν, όσον αφορά αυτά που ανέφεραν οι Πράσινοι για τα “επικίνδυνα σημεία”, κ. Bautista, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να παρακολουθούμε όσα συμβαίνουν. Ήταν ενδιαφέρον να δούμε μία έκθεση για το πώς έχει η κατάσταση στην Ένωση σχετικά. Γνωρίζω ότι αποτελεί ένα σημαντικό ζήτημα αυτό για τους οδηγούς ποδηλάτων και μοτοποδηλάτων.

Τέλος, όσον αφορά την εκπαίδευση και την κατάσταση των παιδιών. Όπως ακριβώς υπογράμμισε η κα Schierhuber, χρειαζόμαστε κυκλοφοριακή αγωγή. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα, καθώς και όλα τα άλλα μέτρα που μπορεί να υιοθετηθούν σε εθνικό, τοπικό, περιφερειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα πρέπει όλοι μας να υιοθετήσουμε αποφασιστικά μέτρα.

 
  
MPphoto
 
 

  De Palacio, Επιτροπή. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κατ’ αρχάς θέλω να ευχαριστήσω ειλικρινά την κ. Hedkvist Petersen για την ολοκληρωμένη πρόταση ψηφίσματος που εκπόνησε σχετικά με την οδική ασφάλεια, η οποία εκφράζει το ενδιαφέρον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου – και σήμερα το είδαμε στις παρεμβάσεις σας – να καταρτιστεί μια φιλόδοξη πολιτική για την καταπολέμηση της μάστιγας των οδικών ατυχημάτων. Θέλω να εκφράσω επίσης τις ευχαριστίες μου σε όλους όσους μίλησαν, εξέφρασαν την άποψή τους και εμπλούτισαν με τις παρεμβάσεις τους αυτή τη συζήτηση.

Απαντώντας σε αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σας υπενθυμίζω ότι η Επιτροπή παρουσίασε τον περασμένο Μάρτιο μία ανακοίνωση για την οδική ασφάλεια, η οποία απαριθμούσε μια σειρά συγκεκριμένων μέτρων που έπρεπε να εφαρμοστούν εντός των προσεχών ετών και, συγκεκριμένα, κατά τα δύο τελευταία έτη εκτέλεσης του δεύτερου προγράμματος δράσης σχετικά με την οδική ασφάλεια.

Θέλω να τονίσω ότι, σε γενικές γραμμές, συμφωνώ απόλυτα με τις προτάσεις της έκθεσης, καθώς και με το ψήφισμα που αποτελεί το επιστέγασμά της, τόσο όσον αφορά το ισχύον πρόγραμμα δράσης, η εκτέλεση του οποίου θα ολοκληρωθεί σύντομα, όσο και το μελλοντικό πρόγραμμα οδικής ασφάλειας, το οποίο προτίθεται να παρουσιάσει η Επιτροπή κατά τους επόμενους μήνες.

Συμμερίζομαι και εγώ την επιθυμία να διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση μια αποτελεσματική και βιώσιμη πολιτική για να μειωθεί ο αριθμός των ατυχημάτων, που κρίνεται εντελώς απαράδεκτος. Σε μία πρώτη φάση θα πρέπει να τεθούν σε πρακτική εφαρμογή τα τελευταία μέτρα άμεσης προτεραιότητας που έχουν καθοριστεί στο πλαίσιο του προγράμματος οδικής ασφάλειας, το οποίο ισχύει επί του παρόντος, και συγκεκριμένα προτείνουμε να εφαρμοστεί η υποχρέωση καθορισμού ορίων ταχύτητας σε μεγαλύτερο αριθμό φορτηγών, και συγκεκριμένα κατεβάζοντας το όριο χωρητικότητας των επαγγελματικών οχημάτων τα οποία απαιτούν αυτό το είδος αντιμετώπισης. Ομοίως θα πρέπει αν ενθαρρυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα “επικίνδυνα σημεία” και τις τεχνικές για να τα περιορίσουμε, να αυξήσουμε γενικά την ασφάλεια των οδικών υποδομών και να υιοθετήσουμε μέτρα για την βελτίωση των μετώπων των οχημάτων σε περίπτωση σύγκρουσης με ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου. Και στο πλαίσιο των οδικών βελτιώσεων θα πρέπει να σχεδιαστούν ξανά με διαφορετικό τρόπο οι προστατευτικές μπάρες, οι οποίες είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για τους ποδηλάτες και τους μοτοσικλετιστές.

Σε μία δεύτερη φάση, θα πρέπει να υιοθετηθεί μία πιο συστηματική πρακτική ενόψει του μελλοντικού προγράμματος δράσης, καθορίζοντας γι’ αυτό αριθμητικούς στόχους σε ευρωπαϊκή κλίμακα, που θα καταρτιστούν με τη συνεργασία των κρατών μελών, ώστε να επιτευχθεί μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και συμπληρωματικότητα μεταξύ των μέτρων που υιοθετούνται στις Βρυξέλλες και εκείνων που θεσπίζονται σε εθνική κλίμακα. Διότι είναι σαφές ότι ο καθορισμός συγκεκριμένων στόχων – το διαπιστώσαμε στις χώρες εκείνες που έχει εφαρμοστεί - αποτελεί ένα κίνητρο και έχει ένα ψυχολογικό αντίκτυπο ωθώντας τις αρχές να διεξάγουν καλύτερο έλεγχο, με αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των ατυχημάτων.

Ωστόσο, δεν φιλοδοξώ στην περίσταση αυτή να θέσω τις πτυχές για τις οποίες συμφωνούμε – τις γνωρίζετε μέσω της ανακοίνωσης – αλλά ήθελα να επεκταθώ λίγο περισσότερο στις αιτίες των σημείων διαφωνίας. Το πρώτο είναι η αλκοολαιμία. Κυρίες και κύριοι, πραγματικά, έχετε απόλυτο δίκιο. Εχθές ή προχθές ολοκληρώθηκε η γραπτή διαδικασία σχετικά με τη σύσταση του 0,5 ως ανώτατο όριο αλκοολαιμίας και την έγκρισή του εκ μέρους της Επιτροπής. Η ημερομηνία είναι καθαρή τύχη. Υπήρχε στην ανακοίνωση του Μαρτίου. Κυρίες και κύριοι, δεν υπήρξε καμία μηχανορραφία από κανένα. Νόμιζα ότι θα ήταν πολύ αργότερα. Λυπάμαι. Μη νομίσετε ότι η ημερομηνία επιλέχθηκε σε σχέση με τη συζήτηση αυτή, σε καμία περίπτωση. Όμως θα ήθελα να σας εξηγήσω γιατί δεν υποβάλλεται πρόταση οδηγίας. Δεν γίνεται για βασικούς λόγους. Πρώτον, πρέπει να πω ότι η Μεγάλη Βρετανία, μία από τις χώρες όπου το όριο της αλκοολαιμίας είναι υψηλότερο του 0,5 που προτείνουμε – όπως ανέφερε ο κ. Watts προ ολίγου – είναι η δεύτερη χώρα με τον χαμηλότερο αριθμό ατυχημάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη Σουηδία. Αν στη Μεγάλη Βρετανία είχαν ως μέγιστο όριο αλκοολαιμίας το 0,2 αντί του 0,8, τότε αντί να είναι η δεύτερη χώρα ίσως να ήταν η πρώτη ή ίσως να είχε πολύ λιγότερα ατυχήματα. Δεν το ξέρω. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι γεγονός, αντικειμενικό γεγονός, ότι με 0,8 η Μεγάλη Βρετανία είναι η δεύτερη χώρα με τον μικρότερο αριθμό ατυχημάτων στην Ένωση.

Προσωπικά δεν προτείνω το 0,8, αλλά το 0,5. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι δεν αρκεί να κάνουμε συστάσεις ή να υποχρεώνουμε την τήρηση ενός ορίου αλκοολαιμίας, αν στη συνέχεια οι εθνικές αρχές δεν ελέγχουν επαρκώς επαληθεύοντας αυτό το ποσοστό αλκοολαιμίας. Και θέλω να σας πω, κυρίες και κύριοι, ότι αν ορισμένα κράτη μέλη δεν ελέγχουν σήμερα το ποσοστό αλκοολαιμίας, αμφιβάλλω ότι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα επειδή το μειώνουμε στο 0,5. Χρειαζόμαστε καλύτερο έλεγχο από την πλευρά των αρχών.

Δεύτερον, υπάρχουν έθιμα, συνήθειες, λόγοι που με ωθούν να σκεφτώ ότι αυτό είναι ένα κλασικό θέμα, το οποίο πρέπει να αφήσουμε στο πεδίο της επικουρικότητας και γι’ αυτό κάνουμε μόνο μία σύσταση για το 0,5. Καταλαβαίνω ότι έχετε διαφορετική άποψη – το έχω ήδη διαπιστώσει – και, βέβαια η αλήθεια είναι ότι μέχρι στιγμής δεν υπήρχε επαρκής πλειοψηφία στο Συμβούλιο για να προωθηθεί μία τέτοια πρωτοβουλία. Αν, ξαφνικά, όλα τα κράτη μέλη συμφωνήσουν, είναι πολύ εύκολο μεταξύ άλλων να επιβάλουν το 0,5 στις χώρες τους. Μην μου λέτε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο απαιτεί μία ευρωπαϊκή οδηγία για να λύσει ένα πρόβλημα στην Μεγάλη Βρετανία. Ας εφαρμόσουν λοιπόν το 0,5 στην Μεγάλη Βρετανία. Γιατί πρέπει να τους υποχρεώσουμε εμείς; Αν το Ηνωμένο Βασίλειο θέλει να το κάνει και έχουμε ήδη μία σύσταση, ας την εφαρμόσει.

Όσον αφορά τα μέτωπα των αυτοκινήτων, άκουσα ξεκάθαρα την κριτική του κ. Watts: η Επιτροπή προτιμά να μιλάει και να μην δρα. Δεν μπορώ να δεχτώ αυτή την κριτική. Η Επιτροπή θέλει να δράσει με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο και συχνά η αναβολή μιας πρωτοβουλίας για μερικούς μήνες μπορεί, στην πραγματικότητα, να αποδειχθεί πολύ πιο γρήγορη μέθοδος όσον αφορά την υλοποίησή της. Και δώσαμε έξι μήνες στις αυτοκινητοβιομηχανίες για να καταλήξουμε σε μια συμφωνία. Δεν είναι το 2002, κύριε βουλευτή, είναι τον Ιούνιο του 2001. Και από την άποψη αυτή, θέλω να πω ότι αυτή η πρωτοβουλία δεν εξαρτάται μόνο από μένα, αλλά και από τον αρμόδιο για την βιομηχανία Επίτροπο, τον κ. Liikanen, και αυτό είναι που έχουμε συμφωνήσει.

Με αυτό θέλω να πω ότι δεν έχουμε απορρίψει και πολύ λιγότερο ότι έχουμε θεσπίσει ένα κανονισμό σχετικά με τα ασφαλέστερα μέτωπα αυτοκινήτων στα ατυχήματα με τους πεζούς, με τα απροστάτευτα σώματα, αλλά απλά φιλοδοξούμε να γίνουμε ακόμη πιο αποτελεσματικοί, επιτυγχάνοντας τη στήριξη του αυτοκινητοβιομηχανικού τομέα.

Όσον αφορά το μελλοντικό πρόγραμμα δράσης για την περίοδο 2002-2010, είμαστε εκ των προτέρων ανοικτοί σε όλες τις ιδέες που συμπεριλαμβάνονται στην πρόταση ψηφίσματος. Και εγώ, κύριοι, είμαι διατεθειμένη να επανεξετάσω και το θέμα του 0,5. Θέλω να σας πω ότι δεν πρόκειται να τηρήσω άκαμπτη στάση στο θέμα αυτό. Πιστεύω ότι δεν είναι αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Το πρόβλημα του ελέγχου είναι πολύ σημαντικότερο. Σε κάθε περίπτωση, υπολογίζω στη συνεργασία σας, στη βοήθειά σας, στην υποστήριξή σας και συγχαίρω ακόμη μια φορά την εισηγήτρια.

 
  
MPphoto
 
 

  Watts (PSE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, αναφέρθηκε το όνομά μου. Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσω την κατάσταση στο ΗΒ σε σχέση με την άποψη της κυβέρνησης του ΗΒ για την αλκοολαιμία. Είμαι σίγουρος ότι η ΓΔ Μεταφορών και Ενέργειας διαθέτει ένα αντίτυπο της στρατηγικής του ΗΒ για την οδική ασφάλεια, η οποία δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2000. Φαίνεται σαφέστατα ότι η νέα κυβέρνηση στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι υπέρ μίας λύσης σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Πιστεύω ότι τώρα θα βρείτε μία πολύ θετικότερη απάντηση στην πρόταση για μια οδηγία από ό,τι ίσως με την προηγούμενη κυβέρνηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Jarzembowski (PPE-DE). - (EN) Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας. Εάν κατάλαβα τον συνάδελφο σωστά, αρκεί να έχουμε μία σύσταση προς την κυβέρνηση του ΗΒ για να μειώσει το επίπεδο αλκοολαιμίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το μεσημέρι.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου