Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2004 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

12. Συζήτηση για περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου (Άρθρο 115 του Κανονισμού)
  

Ζιμπάμπουε

Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση επτά προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με τη Ζιμπάμπουε.

 
  
MPphoto
 
 

  Bowis (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ζιμπάμπουε είναι μια τραγική χώρα, μια χώρα στην οποία επικρατεί η τυραννία. Είναι μια χώρα με πλούσιους φυσικούς αλλά και ανθρώπινους πόρους. Αμφότεροι λεηλατούνται από την πολιτική τυραννία του καθεστώτος Μουγκάμπε.

Ο λαός υποφέρει από την πείνα και τα προβλήματα υγείας που οφείλονται στην άρνηση χορήγησης επισιτιστικής και φαρμακευτικής βοήθειας σε περιοχές οι οποίες καλύπτονται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Περίπου 9 εκατομμύρια άτομα, το 75% του πληθυσμού της Ζιμπάμπουε, υπολογίζεται ότι ζουν πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας, όμως το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα μπορεί να προσφέρει τρόφιμα μόνον για 1,6 εκατομμύρια άτομα αυτόν τον Δεκέμβριο. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο η κατάσταση είναι κατεπείγουσα.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι στις 3 Μαρτίου αναμένεται να διεξαχθούν εκλογές στη Ζιμπάμπουε. Οι εκλογές αυτές, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν πρόκειται να είναι ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες. Δεν αποφασίζουμε εμείς ποιον πρέπει να εκλέξει ο λαός της Ζιμπάμπουε. Αυτό είναι αποκλειστικά δική του υπόθεση· πρέπει, όμως, να είναι ελεύθερος να εκλέξει οποιονδήποτε επιθυμεί.

Καθήκον των γειτονικών αφρικανικών χωρών και της Αφρικανικής Ένωσης είναι να διασφαλίσουν την επικράτηση των διεθνών δημοκρατικών προτύπων στο σύνολο της Αφρικής και στο σύνολο της επικράτειας της Ζιμπάμπουε. Καθήκον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι να διασφαλίσει τη στήριξή μας για την παρακολούθηση αυτών των εκλογών, προσφέροντας τεχνική και οικονομική στήριξη, έτσι ώστε να μπορέσουμε να συμμετάσχουμε ενεργά στις αποστολές διεθνών παρατηρητών. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η κατάσταση είναι σήμερα κατεπείγουσα.

Ο τρίτος λόγος είναι η απαράδεκτη επίθεση στην ελευθερία του Roy Bennett, ενός βουλευτή της Ζιμπάμπουε, ενός ανθρώπου ο οποίος έχει υποφέρει, όπως και η οικογένειά του αλλά και οι εργαζόμενοί του για πολλούς μήνες. Ο κ. Bennett έσπρωξε έναν υπουργό της κυβέρνησης επειδή είχε προβεί σε ρατσιστικά σχόλια εις βάρος του κ. Bennett και της οικογενείας του. Στη συνέχεια φυλακίστηκε, όχι κατόπιν δικαστικής απόφασης, αλλά κατόπιν κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας η οποία στηριζόταν στην κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων.

Απευθύνω έκκληση στην Αφρικανική Ένωση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβουν δράση άμεσα, ώστε να υπάρξει η ελάχιστη, έστω, δικαιοσύνη για τον λαό της Ζιμπάμπουε.

 
  
MPphoto
 
 

  Attard-Montalto (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, μόλις επέστρεψα από μια ιδιωτική επίσκεψη στη Ζιμπάμπουε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάσταση στη χώρα δεν φαίνεται να είναι απελπιστική. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, η κατάσταση ενδέχεται να είναι χειρότερη σε άλλες περιοχές, τις οποίες δεν επισκέφθηκα.

Όταν συζητούμε για χώρες όπως η Ζιμπάμπουε, στις οποίες το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν συζητείται καν λόγω του φόβου των διώξεων, πρέπει να εξετάζουμε ποια είναι η κατάλληλη στάση που πρέπει να τηρήσουμε προκειμένου να προσπαθήσουμε να επηρεάσουμε τους κυβερνώντες. Γνωρίζουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα καθεστώς το οποίο δεν είναι δημοκρατικό και το οποίο έχει προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει κάθε δυνατό μέσο για να καταργήσει τα δημοκρατικά και θεμελιώδη δικαιώματα μέρους του πληθυσμού του. Από την άλλη πλευρά, διαπιστώσαμε προσφάτως ότι υπάρχουν κάποιες αχτίδες φωτός. Τα δικαστήρια, για παράδειγμα, αγωνίζονται από μια πολύ δύσκολη θέση να διατηρήσουν κάποιο βαθμό αμεροληψίας.

Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι κατά πόσον μια πολιτική του μαστιγίου και του καρότου είναι ίσως πιο κατάλληλη και αποτελεσματική από την απλή έγκριση καταδικαστικών ψηφισμάτων. Μπορούμε να εγκρίνουμε αυτό το ψήφισμα, αλλά τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει; Ελάχιστο, νομίζω, απέναντι σε ένα καθεστώς όπως αυτό του Μουγκάμπε. Εάν θέλουμε να είμαστε αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση καθεστώτων αυτού του είδους, πρέπει να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε διαφορετικά.

 
  
MPphoto
 
 

  Hall (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η πολιτική καταπίεση στη Ζιμπάμπουε ρίχνει βαριά τη σκιά της· είναι ένα σύννεφο που σκιάζει τη ζωή όχι μόνον όσων ζουν στην ίδια τη Ζιμπάμπουε αλλά και όσων την έχουν εγκαταλείψει για να αναζητήσουν άσυλο στην Ευρώπη.

Στην εκλογική μου περιφέρεια, στη βορειανατολική Αγγλία, υπάρχουν άνθρωποι από τη Ζιμπάμπουε οι οποίοι φοβούνται ότι θα δολοφονηθούν με συνοπτικές διαδικασίες, εάν αναγκαστούν να επιστρέψουν στη γενέτειρά τους. Ευελπιστώ ότι οι κυβερνήσεις κρατών μελών όπως το δικό μου, οι οποίες θεωρούν ασφαλή την επιστροφή των αιτούντων άσυλο στη Ζιμπάμπουε, θα λάβουν υπόψη τους το ψήφισμα που κατατέθηκε στο Σώμα σήμερα το απόγευμα και θα αναθεωρήσουν τη στάση τους.

Η κατάσταση στη Ζιμπάμπουε δεν βελτιώνεται· επιδεινώνεται. Στις 9 Δεκεμβρίου 2004 τέθηκε σε ισχύ νόμος σχετικά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Ο εν λόγω νόμος απαγορεύει την παρουσία ξένων οργανώσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσφέρει στην κυβέρνηση τη δυνατότητα παρέμβασης στη λειτουργία οποιασδήποτε μη κυβερνητικής οργάνωσης που δραστηριοποιείται στη Ζιμπάμπουε. Εν τω μεταξύ, η ποιότητα ζωής του πληθυσμού της Ζιμπάμπουε έχει σημειώσει κατακόρυφη πτώση. Το προσδόκιμο ζωής βρίσκεται πλέον στα 35 χρόνια. Η Ζιμπάμπουε θα μπορούσε να είναι αυτάρκης σε τρόφιμα, αλλά την τελευταία περίοδο παρήγαγε μόλις το ένα τρίτο του αραβοσίτου που χρειάζεται· και όμως, το καθεστώς του Μουγκάμπε εμπλέκεται στη διεθνή διανομή τροφίμων.

Ενόψει αυτής της επιδεινούμενης κατάστασης, είναι καιρός να εντείνουμε περαιτέρω τις επιλεκτικές κυρώσεις κατά του καθεστώτος.

Μια τελευταία επισήμανση: όπως ακούσαμε, τον προσεχή Μάρτιο θα διεξαχθούν γενικές εκλογές στη Ζιμπάμπουε. Υπάρχουν ανησυχητικές ενδείξεις ότι αυτές οι εκλογές μπορεί να μην είναι ελεύθερες ή δίκαιες. Η εκλογική νομοθεσία που εγκρίθηκε στις αρχές του μήνα δεν συνάδει με τα διεθνή δημοκρατικά πρότυπα. Η προσεκτική παρακολούθηση των εκλογών θα είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα είναι ελεύθερες και δίκαιες. Ως εκ τούτου, ευελπιστώ ότι το Κοινοβούλιο, καθώς και το Συμβούλιο και η Επιτροπή, θα προσφέρουμε τη μέγιστη δυνατή στήριξη στις αποστολές παρακολούθησης των εκλογών σε όλα τα επίπεδα.

 
  
MPphoto
 
 

  Markov (GUE/NGL). (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Πρόεδρε του Συμβουλίου, η Ζιμπάμπουε ανέκαθεν περνούσε φάσεις περιπλεγμένων προβλημάτων και βαθιάς διαίρεσης, είτε κατά την αποικιοκρατία, τον καιρό της μονομερούς διακήρυξης ανεξαρτησίας του Ian Smith το 1965 και του συνακόλουθου εμπάργκο των Ηνωμένων Εθνών, είτε κατά τον απελευθερωτικό πόλεμο που έγινε στο διάστημα 1972-1978 και τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές που ακολούθησαν, τις οποίες κέρδισε το ZANU υπό τον Ρόμπερτ Μουγκάμπε.

Όμως, εμένα με εντυπωσιάζει πάντα ως Ανατολικογερμανό πόσο συχνά ηγέτες που αναλαμβάνουν την εξουσία γεμάτοι υψηλά ιδανικά, στη συνέχεια αποστασιοποιούνται τρόπον τινά από τους αρχικούς στόχους και τα αρχικά οράματά τους και όσο περισσότερο παραμένουν στην εξουσία τόσο λιγότερο λαμβάνουν υπόψη τα συμφέροντα του λαού.

Φυσικά, η Ζιμπάμπουε αντιμετωπίζει ακόμα σήμερα τεράστια προβλήματα. Πιστεύω ότι το μόνο που μπορούμε σήμερα να συστήσουμε στη Ζιμπάμπουε είναι να εξετάσει πώς τα κατάφεραν οι γείτονές της –να κοιτάξει τι κάνει η Νότιος Αφρική, η Ναμίμπια, πώς προσπαθούν η Αγκόλα και η Μοζαμβίκη να επιτύχουν εξισορρόπηση των διαφόρων κατεστημένων συμφερόντων στις χώρες τους. Για να υπάρξει ειρήνη, πρέπει να γίνει προσπάθεια αμοιβαίας κατανόησης με ειρηνικά μέσα και να ληφθούν υπόψη όλα τα συμφέροντα, όσο διαφορετικά και αν είναι.

Η Ζιμπάμπουε χρειάζεται εδαφική μεταρρύθμιση, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να γίνει αυτό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να κάνει πάντα συστάσεις σε όλο τον κόσμο με βάση τις δικές μας αξίες. Αυτό πολύ συχνά δεν έχει αίσια έκβαση. Ίσως θυμάστε όλοι ακόμα την πιστή υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τον Ρώσο Πρόεδρο Γέλτσιν που τότε ήταν αλκοολικός.

Στην προκειμένη περίπτωση, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι η SADC (Αναπτυξιακή Κοινότητα της Μεσημβρινής Αφρικής) θα ασκήσει επιρροή και θα έχει ευκαιρίες και ότι η Αφρικανική Ένωση μπορεί να δράσει για να σημειωθεί πρόοδος. Είμαι πεπεισμένος ότι, εάν υποστηρίξουμε τις προσπάθειες των χωρών αυτών να ασκήσουν επιρροή στην Ζιμπάμπουε, μάλλον θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε στο να διεξαχθούν δίκαια και δημοκρατικά οι εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Μάρτιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Belder (IND/DEM). (NL) Κύριε Πρόεδρε, η στρατηγική του καθεστώτος Μουγκάμπε να εξαναγκάσει τους πολιτικούς αντιπάλους του να συμμορφωθούν συνεχίζεται αμείωτη. Για παράδειγμα, οι αρχές της Ζιμπάμπουε έχουν εξαναγκάσει τους τελευταίους 18 μήνες δύο εφημερίδες που έχουν επικριτική στάση να κλείσουν. Επιπλέον, οι οπαδοί του Μουγκάμπε έκαναν, και εξακολουθούν να κάνουν, όσο το δυνατόν δυσκολότερη τη ζωή στο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Κίνημα Δημοκρατικής Αλλαγής.

Το καθεστώς Μουγκάμπε, αναμφίβολα ενόψει των κοινοβουλευτικών εκλογών τον Μάρτιο του 2005, αυξάνει την πίεση στις ανεξάρτητες οργανώσεις, αν κρίνουμε από τον νόμο περί των μη κυβερνητικών οργανώσεων που εγκρίθηκε στη Χαράρε ακριβώς πριν από μία εβδομάδα. Στο μέλλον, δεν θα επιτρέπεται πλέον σε αυτές να λαμβάνουν χρηματοδότηση από το εξωτερικό. Αν μια οργάνωση πολιτικών ελευθεριών ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ζιμπάμπουε έχει έστω και έναν ξένο υπάλληλο, αποκαλείται στο εξής ξένη. Σύμφωνα με τον νέο νόμο, οι ξένες ΜΚΟ δεν μπορούν να εγγραφούν και, συνεπώς, θα απαγορευθούν στο εγγύς μέλλον.

Ο στόχος αυτής της νέας νομοθεσίας είναι σαφής. Σε τελική ανάλυση, πολλές οργανώσεις πολιτικών ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ζιμπάμπουε βασίζονται σε ξένες δωρεές. Είναι προφανές ότι η πρόθεση της κυβέρνησης της Ζιμπάμπουε είναι να τους επιβάλει τη σιωπή. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ενεχόμενες ΜΚΟ είναι απρόθυμες να υποκύψουν στην προσπάθεια της κυβέρνησης να τις φιμώσει. Πρόκειται για μια εξαιρετικά θαρραλέα στάση. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να διακόψουν το έργο τους για να τις συμβουλέψουν και να τις βοηθήσουν στο θέμα αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Ribeiro e Castro (PPE-DE), εξ ονόματος της Ομάδας. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Grybauskaitė, κυρίες και κύριοι, η Ζιμπάμπουε είναι δυστυχώς ένα από τα θέματα που εμφανίζονται συχνότερα στις συζητήσεις της Τρίτης που πραγματοποιούμε σχετικά με τα επείγοντα προβλήματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό μας δείχνει δύο πράγματα: καταρχάς, ότι η κατάσταση παραμένει σοβαρή και, δεύτερον, ότι τα μέτρα που έχουμε εγκρίνει δεν έχουν φέρει αποτελέσματα.

Αυτό που πρέπει καταρχάς να καταδικάσουμε είναι η καταστροφή μιας χώρας από ένα φοβερό απολυταρχικό καθεστώς. Όπως αναφέρθηκε σε αυτό το Σώμα, οι στατιστικές για τη φτώχεια είναι ολοένα και πιο ανησυχητικές: η Ζιμπάμπουε ήταν μια χώρα που με την κατάλληλη διαχείριση θα μπορούσε όχι μόνο να θρέφει ολόκληρο τον πληθυσμό της, αλλά θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων της πείνας και της φτώχειας στην αφρικανική ήπειρο και σε άλλα μέρη του κόσμου.

Το καθεστώς Μουγκάμπε, ωστόσο, παρά τις προειδοποιήσεις από την ΕΕ και από ακόμη πιο μακριά, εξακολουθεί να αυξάνει την πολιτική καταπίεση, και βλέπουμε τις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Μάρτιο με μεγάλη ανησυχία. Είτε η χώρα θα υποστεί μια γρήγορη μεταμόρφωση και θα προσφέρει ακόμη και την παραμικρή ευκαιρία για συζήτηση είτε οι εκλογές δεν θα είναι ελεύθερες και δίκαιες, και αμφιβάλουμε κατά πόσον θα αξίζει καν να τις παρακολουθήσουμε. Αυτή είναι η περίπτωση του Roy Bennette, των διώξεων που διεπράχθησαν κατά του Tsvangirai μετά την επίσκεψή του σε αυτό το Σώμα, της αρνητικής επιρροής –και θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε αυτό– που μπορεί να έχει το καθεστώς στην περιοχή, όπου τα καθεστώτα μπορούν να επιλέξουν να ακολουθήσουν το μονοπάτι της δημοκρατίας ή να ξανακυλήσουν στον απολυταρχισμό. Ήμουν πρόσφατα στη Μοζαμβίκη, για παράδειγμα, όπου διεξήχθησαν εκλογές. Η καταμέτρηση των ψήφων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Μάθαμε, ωστόσο, ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας εκλογείς της Μοζαμβίκης ψήφισαν στο εξωτερικό και ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης –αυτά που αντιτίθενται στο FRELIMO– διώχθηκαν στη Ζιμπάμπουε. Οι συνθήκες, ωστόσο, υπάρχουν. Η τύχη της Ζιμπάμπουε μπορεί αποφασιστικά να συμβάλει στην εδραίωση της δημοκρατίας που ελπίζουμε στην περιοχή, μετά το παράδειγμα της Νοτίου Αφρικής, ενισχύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τις δημοκρατικές φιλοδοξίες στη Μοζαμβίκη και την Αγκόλα. Ενδέχεται, από την άλλη πλευρά, να αποτελέσει ένα βήμα οπισθοδρόμησης σε μορφές απολυταρχίας.

Θα ήθελα να επισημάνω ότι ασκούμε ολοένα και μεγαλύτερη πίεση στις γειτονικές χώρες και ότι έχουμε αναπτύξει διάλογο με την Αφρικανική Ένωση. Αυτό καταδεικνύει τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει αυτή η οργάνωση στην άσκηση πίεσης στο φοβερό καθεστώς του Μουγκάμπε.

 
  
MPphoto
 
 

  Van den Berg (PSE), εξ ονόματος της Ομάδας. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, ο λαός της Ζιμπάμπουε είναι δυνατός και η Ζιμπάμπουε είναι μια ισχυρή χώρα. Μετά την ανεξαρτησία, ήταν επίσης μια πολλά υποσχόμενη οικονομικά χώρα. Είναι θλιβερό να βλέπουμε σήμερα ότι γύρω στο 60% του πληθυσμού διέρχεται οικονομική κρίση και ζει συχνά κάτω από το όριο της φτώχειας. Αυτό δείχνει σαφώς κάτι σχετικά με τη διοίκηση της χώρας και το τι δεν πήγε καλά με αυτήν. Το θλιβερό είναι ότι ο Μουγκάμπε και το κόμμα ZANU-PF, ιδίως ο στενός κύκλος του Μουγκάμπε, είναι οι υπαίτιοι. Υπάρχουν, φυσικά, πολλοί στο κόμμα ZANU-PF που γνωρίζουν πολύ καλά την ανάγκη για εξωτερική βοήθεια, την ανάγκη να αναπτυχθεί η οικονομία προς μια διαφορετική κατεύθυνση, προκειμένου να επιβιώσει η χώρα.

Γνωρίζουμε ότι οι γειτονικές χώρες έχουν κάνει πολλές ανεπίσημες επαφές και προσπάθειες για την επίτευξη μιας λύσης, και νομίζω ότι σε αυτές ακριβώς έγκεινται οι ευκαιρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τη στήριξη της Αφρικανικής Ένωσης, της Νέας Εταιρικής Σχέσης για την Ανάπτυξη της Αφρικής (NEPAD), του Προέδρου Μπέκι και όλων των άλλων επαφών, πρέπει να αυξήσουμε την πίεση, διότι μόνο μέσω της αφρικανικής οδού και της σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αυτήν θα έχουμε μια ευκαιρία να επιτύχουμε κάποιο αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι εκλογές του Μαρτίου έχουν σε μεγάλο βαθμό πέσει σε λάθος χέρια και διαμορφώνονται από λάθος άτομα και θα είναι πολύ δύσκολο να τις κάνουμε ανοικτές και δίκαιες. Αυτό καθιστά την παρακολούθηση των εκλογών σχεδόν μάταιη. Εντούτοις, η δύναμη πρέπει να αναζητηθεί σε αυτήν τη δημοκρατική διαδικασία και στην κοινωνία των πολιτών. Η δύναμη αυτή εξακολουθεί να είναι μεγάλη στη Ζιμπάμπουε, εξακολουθεί να είναι μη βίαιη και προσανατολίζεται προς την ειρήνη και τις δημοκρατικές λύσεις. Ελπίζω ότι, χρησιμοποιώντας τις ευφυείς κυρώσεις, ακολουθώντας το μονοπάτι που εμείς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθούμε σήμερα και σε διαβούλευση με αυτές τις άλλες χώρες, θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να προβούμε σε αυτήν τη δημοκρατική κίνηση εκεί. Το εναλλακτικό μονοπάτι, η αιματοχυσία, δεν προσφέρει καμία προοπτική.

Ελπίζω ειλικρινά ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όλα τα διπλωματικά μας μέσα για να αυξήσουμε την πίεση σε τέτοιο βαθμό έτσι ώστε ο Μουγκάμπε να περιβάλλεται από ανθρώπους που προκαλούν την κατάρρευση του ντόμινο. Αυτό είναι αναγκαίο αν θέλουμε η δημοκρατική οδός να έχει μια πιθανότητα επιτυχίας εκεί. Πράγματι, ελπίζω ότι η Ευρώπη θα χρησιμοποιήσει πλήρως όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της για αυτόν τον σκοπό.

 
  
MPphoto
 
 

  Meijer (GUE/NGL), εξ ονόματος της Ομάδας. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η κληρονομιά της αποικιακής Νότιας Ροδεσίας είναι ότι μεγάλο μέρος των κτημάτων της Ζιμπάμπουε είναι στα χέρια μιας μικρής ομάδας κτηματιών ευρωπαϊκής καταγωγής. Η Ομάδα μου στηρίζει τις επιθυμίες της μαύρης πλειοψηφίας του πληθυσμού για την επιστροφή των περισσότερων κτημάτων σε αυτούς. Δυστυχώς, την επιθυμία αυτή καταχράται σοβαρά ο Ρόμπερτ Μουγκάμπε, ο άνθρωπος που ήταν κάποτε δημοφιλής ως ηγέτης του επιτυχούς απελευθερωτικού πολέμου κατά των αποικιοκρατών και της ρατσιστικής κυβέρνησης μειοψηφίας του Ian Smith. Μόνο όταν οι ψηφοφόροι έχασαν την εμπιστοσύνη τους σε αυτόν έκανε προτεραιότητα την αγροτική μεταρρύθμιση που είχε υποσχεθεί από καιρό. Για τον Μουγκάμπε, η απαλλοτρίωση των μεγάλων κτημάτων είναι βασικά ένα μέσο για να ανταμείψει επιτέλους τους παλιούς του οπαδούς και μαχητές της ελευθερίας με αρκετές δεκαετίες καθυστέρηση. Επίσης, αποτελεί μέρος μιας εκστρατείας για την εξάλειψη των πολιτικών αντιπάλων μέσω ύβρεων, εκφοβισμών και εξαναγκασμών. Αν η Ευρώπη απομονώσει αυτό το καθεστώς, δεν πρέπει να το κάνει βάσει των παλιών αποικιακών συμφερόντων της και της παλιάς αποικιακής αλαζονείας, αλλά επειδή θέλουμε να βοηθήσουμε κάθε χώρα στον κόσμο να προάγει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Γι’ αυτό γίνονται όλα.

 
  
MPphoto
 
 

  Παφίλης (GUE/NGL). Κάθε λαός έχει το δικαίωμα και την υπευθυνότητα να λύνει τα πολιτικά του προβλήματα και δεν νομιμοποιείται κανένας, και πολύ περισσότερο η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, να επεμβαίνουν πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά ούτε στη Ζιμπάμπουε ούτε σε άλλη χώρα. Επειδή ακριβώς ο λαός της Ζιμπάμπουε κατάφερε με μεγάλους και αιματηρούς αγώνες να αποκτήσει την ανεξαρτησία του από τη Βρετανία και επειδή διεκδικεί τη γη του, το πιο πλούσιο κομμάτι της οποίας ακόμη ανήκει στους ξένους και κυρίως στους Βρετανούς, σαν αποτέλεσμα της αποικιοκρατίας, προετοιμάζεται ένα νέο σχέδιο επέμβασης που έχει στόχο τη μετατροπή της σε σύγχρονη αποικία.

Με πρόσχημα τα όποια προβλήματα υπάρχουν και που κυρίως οφείλονται στη μακρόχρονη καθυστέρηση από την αποικιοκρατία, χρηματοδοτείται από τις κυβερνήσεις της Βρετανίας και άλλων χωρών η αντιπολίτευση της οποίας –σημειωτέον– ο ηγέτης κατηγορείται για απόπειρα δολοφονίας του εκλεγμένου προέδρου. Στήνεται ένα δίκτυο ονομαζόμενων “μη κυβερνητικών οργανώσεων” που οι περισσότερες είναι οργανώσεις φαντάσματα και δεν έχουν καμία σχέση με το λαϊκό και κοινωνικό κίνημα αλλά προετοιμάζουν το έδαφος για επεμβάσεις.

Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το ψήφισμα αυτό είναι απαράδεκτο, αποσύρθηκε ακόμα και η καταγγελία εμπορίου όπλων από Βρετανούς πράκτορες. Να σταματήσουν οι κυρώσεις, συμπαράσταση στον λαό της Ζιμπάμπουε στον αγώνα του να διατηρήσει την ανεξαρτησία του κατά της νεοαποικιοκρατίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Grybauskaitė, Επιτροπή. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στην Επιτροπή κατανοούμε και προσεγγίζουμε με μεγάλη σοβαρότητα τις προετοιμασίες για τις εκλογές του Μαρτίου του 2005. Η Επιτροπή επαναλαμβάνει την προσήλωσή της στη διεξαγωγή ελεύθερων και δίκαιων εκλογών στην εν λόγω χώρα. Η πρόσφατη έγκριση από την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε μιας σειράς εκλογικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες συζητούνται αυτήν την περίοδο από το κοινοβούλιο της Ζιμπάμπουε, αποτελεί σημαντικό βήμα. Θα χρειαστεί να αξιολογηθεί κατά πόσον θα οδηγήσουν στην πραγματική ενσωμάτωση στην εσωτερική εκλογική νομοθεσία των αρχών και κατευθυντηρίων γραμμών για δημοκρατικές εκλογές της Αναπτυξιακής Κοινότητας της Μεσημβρινής Αφρικής (SADC), οι οποίες συμφωνήθηκαν ομοφώνως στη διάσκεψη κορυφής της SADC στον Μαυρίκιο τον περασμένο Αύγουστο.

Η Επιτροπή ανησυχεί βαθύτατα σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση σε πολιτικό επίπεδο, καθώς και όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον σεβασμό των θεμελιωδών ελευθεριών, η οποία στο παρόν στάδιο πολύ δύσκολα θα μπορούσε να επιτρέψει τη διενέργεια ελεύθερων και δίκαιων εκλογών.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η έγκριση από το κοινοβούλιο της Ζιμπάμπουε, στις 9 Δεκεμβρίου, του νομοσχεδίου σχετικά με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, το οποίο περιορίζει σοβαρά τα περιθώρια δράσης και τις δραστηριότητες των ΜΚΟ. Η Επιτροπή στηρίζει πλήρως τα προτεινόμενα διαβήματα της ΕΕ στη Χαράρε και σε άλλες πρωτεύουσες χωρών της SADC, καθώς και την έκδοση δήλωσης της ΕΕ στην οποία θα εκφράζονται ανησυχίες σχετικά με τις επιπτώσεις του εν λόγω νομοθετήματος.

Η Επιτροπή ανησυχεί επίσης για τον κίνδυνο πολιτικοποίησης της διανομής επισιτιστικής βοήθειας, κυρίως ενόψει των επερχόμενων γενικών εκλογών. Εφόσον πιστοποιηθεί σαφώς η κομματική χρησιμοποίηση της βοήθειας, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους εταίρους της, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Επισιτιστικού Προγράμματος, μπορεί να υποχρεωθεί να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής των δραστηριοτήτων παροχής επισιτιστικής βοήθειας.

Μετά τις εκλογές του Μαρτίου, η Επιτροπή θα επανεκτιμήσει την κατάσταση. Οποιαδήποτε άρση ή χαλάρωση των μέτρων της ΕΕ κατά της Ζιμπάμπουε δεν είναι δικαιολογημένη επί του παρόντος.

Η Επιτροπή γνωρίζει τις σκόπιμες προσπάθειες των αρχών της Ζιμπάμπουε να υπονομεύσουν την αξιοπιστία της απαγόρευσης στη χορήγηση θεωρήσεων πολλαπλασιάζοντας τα ταξίδια τους στην Ευρώπη και υποστήριξε εξαρχής την αυστηρή εφαρμογή των εξαιρέσεων που προβλέπονται στην κοινή θέση του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 2004.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να εξετάζει όλους τους πιθανούς διαύλους, προκειμένου να επηρεάσει την κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε και να επιδιώξει ενισχυμένο πολιτικό διάλογο με τις γειτονικές χώρες που ανήκουν στην Αναπτυξιακή Κοινότητα της Μεσημβρινής Αφρικής, και ειδικότερα με τη Νότια Αφρική. Η διαρκής διεθνής πίεση προς τη Ζιμπάμπουε, και ειδικότερα η περιφερειακή πίεση μεταξύ εταίρων, είναι αναγκαία.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί σήμερα το απόγευμα, μετά τις συζητήσεις.

Η συζήτηση έληξε.

Κατάσταση στην ανατολική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με την κατάσταση στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.

 
  
MPphoto
 
 

  Posselt (PPE-DE). (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσε κανείς να συγκρίνει τη σημερινή κατάσταση στο Κονγκό με την κατάσταση της Γερμανίας κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο – μια μεγάλη διασπασμένη χώρα στη μέση μιας ηπείρου, όπου διάφορες ομάδες συμμαχούν με διάφορες γειτονικές δυνάμεις, και δεκαετίες ολόκληρες χωρίς ειρήνη. Αυτό ακριβώς συνέβαινε για δεκαετίες στο Κονγκό, όπου οι άνθρωποι πέθαιναν κατά εκατομμύρια, ολόκληρες περιοχές ερημώθηκαν και η οικονομία κατέρρευσε. Και όπως μετά τον Τριακονταετή Πόλεμο, δεν θα υπάρξει λύση εκτός εάν –όπως συνέβη και τότε με τις θρησκευτικές ομάδες– οι εθνοτικές ομάδες εμπλακούν σε μια ειρηνευτική διαδικασία που θα περιλαμβάνει και όλες τις γειτονικές χώρες.

Γι’ αυτό θεωρούμε σημαντικό να ασκηθεί μαζική πίεση στις γείτονες χώρες των μεγάλων λιμνών, και ειδικά στη Ρουάντα, έτσι ώστε να επιτευχθεί μια για πάντα σταθερότητα και να σταματήσει η ενεργή επέμβαση στο Κονγκό, που υποφέρει ήδη τόσο πολύ. Όμως, αυτό δεν πρόκειται να το καταφέρουμε μόνο με τα λόγια, και έτσι ο κ. Langen και εγώ αρχίσαμε να αναπτύσσομε μια σφαιρική στρατηγική που θα συνδέσει επιτέλους μεταξύ τους την οικονομική, εξωτερική και αναπτυξιακή πολιτική. Μόνο με τα λόγια δεν θα κάνουμε τίποτα στην κατάσταση αυτή. Η Ευρώπη θα μπορέσει να ασκήσει την επιρροή της μόνον εάν κάνει ταυτόχρονη και στρατηγική χρήση των οικονομικών, πολιτικών και διπλωματικών δυνατοτήτων της και συμμετάσχει πραγματικά ενεργά σε αυτήν την ειρηνευτική διαδικασία.

Κυρία Επίτροπε, ίσως να αναρωτιέστε τι ωφελεί η συζήτηση αυτήν την Πέμπτη το απόγευμα σε μια όχι και πολύ γεμάτη Αίθουσα. Θυμάμαι ότι κάποτε το Σώμα συζητούσε για το πώς θα μπορούσε η Λιθουανία να γίνει κάτι παραπάνω από μια αποικία που υφίσταται την σοβιετική καταπίεση, και σήμερα έχουμε ανάμεσά μας μια λιθουανή Επίτροπο. Χαίρομαι για αυτό και είμαι πεπεισμένος ότι είσαστε σαφώς σε θέση να χειριστείτε το θέμα της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κονγκό.

 
  
MPphoto
 
 

  Martin, David (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η σύγκρουση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι η πιο πολύνεκρη σύγκρουση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης υπολογίζει ότι 3,8 εκατομμύρια άτομα έχουν πλέον χάσει τη ζωή τους, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται περισσότερα από ένα εκατομμύριο παιδιά. Εκτός από τους νεκρούς, 3,4 εκατομμύρια άτομα έχουν εκτοπιστεί.

Στρατιωτικές ομάδες από το Κονγκό και από το εξωτερικό εξακολουθούν να χρησιμοποιούν βία για τη συγκάλυψη της λεηλασίας χρυσού, ξυλείας, ελεφαντοστού, κασσίτερου και άλλων φυσικών πόρων. Εν τω μεταξύ, η ευάλωτη και αναποτελεσματική μεταβατική κυβέρνηση του Κονγκό κινείται μεταξύ πολιτικής αποτελμάτωσης και στρατιωτικής κρίσης. Τόσο η μεταβατική κυβέρνηση όσο και οι διεθνείς εταίροι της απέτυχαν να αντιμετωπίσουν τις γενεσιουργές αιτίες της σύγκρουσης. Η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων χρηματοδοτεί και συντηρεί την αστάθεια στη χώρα· εξάλλου, έχει συντηρήσει την αστάθεια και τη βία στο Κονγκό για περισσότερο από έναν αιώνα. Αυτό που έπρεπε να είναι ευλογία για αυτήν τη χώρα έχει μετατραπεί σε πηγή βαθύτατης θλίψης και απογοήτευσης· αποτελεί, ουσιαστικά, κατάρα. Ο φυσικός πλούτος του Κονγκό έχει χρησιμοποιηθεί ως πηγή ιδιωτικής χρηματοδότησης στρατιωτικών και πολιτικών ελίτ, αντί να ωφελεί τη συντριπτική πλειονότητα του πληθυσμού της χώρας.

Στο ψήφισμά μας ορθώς ζητούμε μια δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης. Πρέπει να αναλάβουμε δράση για να διασφαλίσουμε την τήρηση του αποκλεισμού στην πώληση όπλων· το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πρέπει να επιβάλει κυρώσεις, περιορισμούς στην πραγματοποίηση ταξιδίων, δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών κλπ. για άτομα που έχουν συμμετάσχει στη λεηλασία των πόρων του Κονγκό· η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να λάβουν μέτρα κατά των εταιρειών που εμπλέκονται στην εκμετάλλευση· χρειαζόμαστε μια ειρηνευτική δύναμη στο ανατολικό τμήμα της χώρας· και πρέπει να αναληφθεί δράση για τον αφοπλισμό όλων των παράνομων ενόπλων ομάδων.

Μόνον εάν ληφθούν παρόμοια μέτρα μπορούμε να έχουμε κάποιες, έστω, ελπίδες ότι οι εκλογές που αναμένεται να διεξαχθούν το προσεχές έτος θα επιφέρουν την παραμικρή βελτίωση στην τραγική κατάσταση που επικρατεί σε αυτήν τη χώρα. Το πρόβλημα στο Κονγκό δεν είναι ούτε εθνοτικό ούτε φυλετικό. Είναι οικονομικό, και μόνο εάν αντιμετωπίσουμε την οικονομική του διάσταση θα λύσουμε τα προβλήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Hall (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, μιλώ στη θέση του κ. Van Hecke, ο οποίος ήταν υποχρεωμένος να εγκαταλείψει νωρίς το Στρασβούργο, καθώς αύριο αναχωρεί για τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Η τρέχουσα κατάσταση στο Ανατολικό Κονγκό καταδεικνύει ότι η ειρηνευτική διαδικασία στο Κονγκό εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Μάλιστα, εχθές υπήρξαν πληροφορίες για νέες περιπτώσεις ανταλλαγής πυρών. Η Ομάδα των Φιλελευθέρων χαιρέτισε με ενθουσιασμό την πρωτοβουλία για την εκπόνηση ενός κατεπείγοντος ψηφίσματος για το Κονγκό. Εν τέλει, όμως, η πολιτική μας ομάδα αποφάσισε να μην υπερψηφίσει το συμβιβαστικό ψήφισμα. Θεωρούμε ότι το συμβιβαστικό κείμενο αδυνατεί να επισημάνει το κεντρικό πρόβλημα της συνεχιζόμενης αστάθειας στην περιοχή και της δύσκολης σχέσης μεταξύ της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και των γειτονικών της χωρών, κυρίως της Ρουάντας.

Η κατάσταση έχει ως εξής: μετά το τέλος της γενοκτονίας του 1994 στη Ρουάντα, μια μεγάλη ομάδα ακραίων Χούτου κρύβεται σε μια απομακρυσμένη περιοχή των τροπικών δασών του Κονγκό στα ανατολικά της χώρας. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί ο αφοπλισμός τους. Η παρουσία αυτών των βαρέως οπλισμένων πολιτοφυλάκων αποτελεί διαρκή απειλή για την ειρηνευτική διαδικασία στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την ασφάλεια στο σύνολο της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών. Η σφαγή στον καταυλισμό προσφύγων Gatumba του Μπουρούντι τον περασμένο Αύγουστο ήταν μία μόνο από μια μακρά σειρά προκλητικών ενεργειών. Η MONUC, η ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στο Κονγκό, υποτίθεται ότι αποσκοπούσε στον αφοπλισμό και την εξουδετέρωση των ανταρτών, αλλά δεν έχει επιτύχει αυτόν τον στόχο.

Παρόλο που η εντολή της MONUC έχει ενισχυθεί και έχουν διατεθεί επιπλέον στρατεύματα, είναι στο σύνολό τους άσχημα εκπαιδευμένα, ενώ παρατηρείται σοβαρή έλλειψη πληροφόρησης και τεχνικής υποστήριξης. Θεωρούμε ότι στο κοινό ψήφισμα δεν αναγνωρίζεται ότι η είσοδος της Ρουάντας στο Κονγκό με σκοπό τον τερματισμό της δραστηριότητας των ενόπλων συμμοριών οφείλεται στην αδυναμία της MONUC να επιτύχει τον αφοπλισμό.

Η πρότασή μας είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να παρέμβουν πιο ενεργά στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών, επικεντρώνοντας τις προσπάθειές τους κυρίως στον άμεσο αφοπλισμό των δυνάμεων των ανταρτών. Ίσως να είναι δυνατή η ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων για την ενίσχυση των ειρηνευτικών δυνάμεων από το Ηνωμένο Βασίλειο. Τα στρατεύματα από το Πακιστάν, το Νεπάλ, την Ουρουγουάη και άλλες χώρες τα οποία βρίσκονται επί του παρόντος στο Κονγκό, απλούστατα, δεν διαθέτουν επαρκή εμπειρία στην πραγματοποίηση στρατιωτικών επιχειρήσεων στη μεσημβρινή Αφρική. Η Ευρώπη διαθέτει παρόμοια εμπειρία.

Πρέπει να εξετάσουμε όλες τις δυνατότητες, προκειμένου να επιτύχουμε στην πράξη τον αφοπλισμό. Αυτή είναι η πρωταρχική προϋπόθεση για την επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας.

Εν ολίγοις, θεωρούμε ότι, αν και το ψήφισμα περιλαμβάνει πολλές απόψεις με τις οποίες συμφωνούμε, δεν είναι ισορροπημένο. Ως εκ τούτου, μετά λύπης μου, θα απόσχω.

 
  
MPphoto
 
 

  Lambert (Verts/ALE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου χαιρετίζει τη σημερινή ευκαιρία για συζήτηση της τρέχουσας κατάστασης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, αλλά, όπως και πολλοί άλλοι, θλίβεται βαθύτατα για την ανάγκη να επανέλθουμε σε αυτό το θέμα. Στην έκθεση σχετικά με το άσυλο και τις βιώσιμες λύσεις την οποία ενέκρινε εχθές το Κοινοβούλιο, ένα από τα θέματα στα οποία συμφωνήσαμε ήταν ότι η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εστιαστεί στην επίλυση και πρόληψη των συγκρούσεων, δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή σε καταστάσεις μακροχρόνιας σύγκρουσης. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όπου, όπως έχει ήδη επισημανθεί, η επιθυμία ελέγχου των φυσικών πόρων διαδραματίζει αποφασιστικό ρόλο στις μαζικές εκτοπίσεις ανθρώπων και στον τεράστιο αριθμό θανάτων.

Τονίζουμε την ανάγκη για εφαρμογή αποτελεσματικών μεθόδων ελέγχου των όπλων και ενός αποτελεσματικού προγράμματος αφοπλισμού. Συμφωνούμε επίσης με την έκκληση προς τον ΟΗΕ να αντιμετωπίσει όσους κερδοσκοπούν από τη λεηλασία των φυσικών πόρων, μεταξύ άλλων, μέσω της δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών και άλλων μέτρων εις βάρος εταιρειών. Θεωρούμε ότι έχουμε κάθε δικαίωμα να το πράξουμε στην περίπτωση οργανώσεων τις οποίες αποκαλούμε τρομοκρατικές, αλλά φαίνεται ότι αδυνατούμε πλήρως να πράξουμε το ίδιο για όσους προκαλούν τεράστιο αριθμό θανάτων σε άλλα μέρη του κόσμου.

Λυπούμαστε επίσης για τη σχετική αναγκαιότητα, αλλά χαιρετίζουμε το γεγονός ότι η Υπηρεσία Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων του ΟΗΕ έχει δημιουργήσει μια ειδική ομάδα έρευνας για την εξέταση των πράξεων σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης για τις οποίες κατηγορούνται ορισμένα από τα ίδια τα μέλη του στην αποστολή του ΟΗΕ στη ΛΔΚ, και ειδικότερα στην περιοχή Bunia. Γνωρίζουμε, καθόσον το παρόν Κοινοβούλιο έχει συζητήσει επανειλημμένα το θέμα, ότι ο βιασμός χρησιμοποιείται ως μέσο καταρράκωσης του ηθικού των αντιπάλων, καταδεικνύοντας την αδυναμία τους να προστατεύσουν τις ίδιες τις οικογένειές τους.

Το παρόν Κοινοβούλιο έχει αναγνωρίσει σε πολλές περιπτώσεις το γεγονός ότι τα θύματα βιασμού, τα παιδιά θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα. Οπότε, θεωρούμε απαράδεκτο να διαπράττονται τέτοια εγκλήματα και από εκείνους που αποστέλλονται για να προστατεύσουν έναν ήδη βασανισμένο πληθυσμό. Αναμένουμε την προσαγωγή των δραστών στη δικαιοσύνη, καθώς και όσων κερδοσκοπούν από την τραγωδία στη ΛΔΚ.

 
  
MPphoto
 
 

  Ribeiro e Castro (PPE-DE), εξ ονόματος της Ομάδας. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Grybauskaitė, κυρίες και κύριοι, η κατάσταση στην περιοχή των Μεγάλων Αφρικανικών Λιμνών και ειδικότερα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό είναι μια πληγή, ένα ηφαίστειο στην καρδιά της Αφρικής που, δυστυχώς, μπορεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Μετά από μια σύγκρουση που στοίχισε τη ζωή σε τρία εκατομμύρια ανθρώπους, μέσα σε έξι χρόνια, αλλά συνεχίζει να έχει 31 000 θύματα κάθε μήνα, σύμφωνα με τη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης, η κατάσταση φαίνεται ότι παραμένει ασταθής και, δυστυχώς, εξαιρετικά απρόβλεπτη.

Η μικτή κοινοβουλευτική συνέλευση ΑΚΕ-ΕΕ συνεδρίασε πρόσφατα στη Χάγη. Η συνάντησή μας ξεκίνησε, κατά περίεργο τρόπο, με τα καλά νέα της Διάσκεψης του Νταρ ες Σαλάμ και της δέσμευσης που αναλήφθηκε εκεί από όλους του αρχηγούς κρατών σχετικά με το τέλος της σύγκρουσης. Μέχρι τη λήξη της συνάντησής μας, ωστόσο, την Πέμπτη, η κοινή μας Πρόεδρος, Glenys Kinnock, μας μετέφερε τα θλιβερά νέα ότι ο στρατός της Ρουάντας είχε εισβάλει στη Δημοκρατία του Κονγκό. Πρέπει, συνεπώς, να είμαστε πιο αποτελεσματικοί σε αυτόν τον τομέα, προκειμένου να σταθεροποιήσουμε την περιοχή. Η σύγκριση που έκανε ο κ. Posselt με τον Τριακονταετή Πόλεμο ήταν εντελώς εύστοχη, και ελπίζω να έχει δίκιο, διότι αν είναι έτσι η σύγκρουση θα λήξει και οι περιοχές αυτές της αφρικανικής ηπείρου θα απολαύουν την ίδια ευημερία, σταθερότητα και εκσυγχρονισμό με τη σημερινή Γερμανία. Για αυτό αγωνιζόμαστε. Η αφρικανική ήπειρος πρέπει να σταθεροποιηθεί σε ανοικτές και δημοκρατικές κοινωνίες.

Τι πρέπει να κάνουμε σε αυτό το Σώμα; Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν κάνουμε αρκετά όσον αφορά την πολιτοφυλακή της πρώην κυβέρνησης της Ρουάντας. Είναι μια πηγή αστάθειας και μια δικαιολογία για τη μόνιμη αστάθεια στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και πρέπει να αναλάβουμε ισχυρότερη δράση για να τους αφοπλίσουμε. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι οποιαδήποτε εισβολή είναι απαράδεκτη και ότι ο σεβασμός των συνόρων μιας χώρας είναι μια αρχή που πρέπει να εφαρμοστεί από όλες τις χώρες της περιοχής. Πρέπει να ολοκληρώσουμε τον δημοκρατικό μετασχηματισμό της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταθεροποιήσουμε τη χώρα· ο στρατός του Κονγκό πρέπει να επανενωθεί, για παράδειγμα. Πρέπει να ενισχύσουμε τους πόρους που έχει στη διάθεσή της η αποστολή των Ηνωμένων Εθνών, προκειμένου να διασφαλίσουμε την αληθινή ειρήνη και σταθερότητα στα ανατολικά της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και να κατορθώσουμε να δημιουργήσουμε συνθήκες επί τόπου που δεν θα οδηγούν σε οπισθοδρόμηση· με άλλα λόγια, συνθήκες που θα οδηγήσουν όλες τις πλευρές στην τήρηση της ειρηνευτικής συμφωνίες του 2003, που θα οδηγήσουν όλες τις πλευρές στην τήρηση των συμφωνιών που συνήφθησαν στην Τανζανία στις 20 Νοεμβρίου του τρέχοντος έτους και θα οδηγήσουν, τέλος, όλες τις πλευρές στο να συμμορφωθούν δεόντως με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

 
  
MPphoto
 
 

  Krupa (IND/DEM), εξ ονόματος της Ομάδας. (PL) Μεταξύ των πολλών παραδειγμάτων παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών στην Αφρική, η ανάμειξη παιδιών σε ένοπλες συγκρούσεις ξεχωρίζει ως ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα. Αναρωτιέμαι αν οποιαδήποτε συζήτηση, ακόμη και εκείνη που διεξάγεται στο παρόν Σώμα, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πάνω από 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι στις χώρες αυτές ζουν με ένα ή δύο δολάρια την ημέρα, και ένας αιματηρός πόλεμος με παιδιά μαίνεται στο Κονγκό όπου περισσότερα από 300 000 παιδιά συμμετέχουν σε στρατιωτικές επεμβάσεις στις οποίες έχουν σκοτωθεί περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι τα τελευταία χρόνια. Δεν δείχνει αυτή η καταστροφή των παιδιών μέσω της εξαναγκαστικής εργασίας, η στρατολόγησή τους στις ένοπλες δυνάμεις και η σεξουαλική εκμετάλλευση έλλειψη υπευθυνότητας και αποτυχία από την πλευρά των διαφόρων ανθρωπιστικών και διεθνών οργανώσεων;

Προκειμένου να ληφθούν μέτρα για την αποτροπή τραγωδιών αυτού του είδους, είναι αναγκαίο να ξεκινήσουμε από τον εντοπισμό των αιτιών. Η βασικότερη από αυτές είναι η μακροπρόθεσμη και εκτεταμένη εκμετάλλευση των αναπτυσσόμενων χωρών από κάποιες παγκόσμιες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών χωρών. Οι τελευταίες επωφελούνται από αυτήν την εκμετάλλευση, ενώ οι λεηλατημένες αποικίες αφήνονται ακόμη φτωχότερες. Το Κονγκό είναι κατεστραμμένο και έχει πέσει θύμα εκμεταλλευτών για τους οποίους οι πλούσιοι φυσικοί πόροι της χώρας είναι σημαντικότεροι από τις ανθρώπινες ζωές. Πιστεύω ότι το επίπεδο πολιτισμού ενός ανθρώπου πρέπει να μετράται σε σχέση με το πόσο υπεύθυνη στάση έχει προς τους αδύναμους, και το ίδιο ισχύει και για αυτούς που είναι στην εξουσία. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να παρέχουμε στους πιο αδύναμους συνανθρώπους μας υποκριτική βοήθεια που παίρνει τη μορφή της ηθικής εκμετάλλευσης, της αντισύλληψης και της άμβλωσης. Χρειάζονται πολλά περισσότερα. Πρέπει να παρασχεθεί γενική φροντίδα και να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη. Επίσης, πρέπει να αντιμετωπιστούν η ελονοσία, η φυματίωση και το AIDS που μαστίζουν τη χώρα και πρέπει να βοηθήσουμε τις οικογενειακές μονάδες να αναπτυχθούν σωστά. Πιστεύω επίσης ότι, αντί να στείλουμε ένοπλες δυνάμεις και εκπαιδευτές στο Ιράκ, πρέπει να λάβουμε μέτρα για να εξασφαλίσουμε ότι η ειρήνη θα επικρατήσει τελικά στο Κονγκό.

 
  
MPphoto
 
 

  Grybauskaitė, Επιτροπή. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμερίζεται τις ανησυχίες του Κοινοβουλίου σχετικά με την κλιμακούμενη ένταση μεταξύ της Ρουάντας και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και τις επιπτώσεις της για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην περιοχή.

Επιπλέον, μας ανησυχούν ιδιαιτέρως οι απειλές της Ρουάντας να χρησιμοποιήσει βία κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Κονγκό προκειμένου να εξουδετερώσει τις ένοπλες ομάδες της τέως FAR και Interahamwe, καθώς και το πλήθος των αναφορών για στρατιωτικές επιχειρήσεις του στρατού της Ρουάντας στο Ανατολικό Κονγκό. Η δε ανθρωπιστική κρίση που προξενούν αυτές οι ενέργειες αποτελεί πρόσθετο λόγο ανησυχίας.

Είναι απολύτως αναγκαίο για τη σταθερότητα της περιοχής να αποσύρει άμεσα η Ρουάντα το σύνολο των στρατευμάτων που ενδεχομένως έχει αναπτύξει στην επικράτεια της ΛΔΚ και να αποφύγει οποιαδήποτε πράξη ή δήλωση η οποία αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι απολύτως πεπεισμένη ότι, μέχρις ότου επιλυθεί οριστικά το πρόβλημα της παρουσίας των αντάρτικων ομάδων της τέως FAR (ένοπλες δυνάμεις της Ρουάντας) στο ανατολικό τμήμα της ΛΔΚ, θα υπονομεύει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή και θα αποτελεί πηγή αστάθειας και απειλή για τον άμαχο πληθυσμό.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι η τοπική κυβέρνηση οφείλει να κάνει χρήση των υφισταμένων μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένου του κοινού μηχανισμού επαλήθευσης και της Τριμερούς Επιτροπής, για την εξεύρεση μιας ειρηνικής λύσης. Επιπλέον, το Κονγκό οφείλει να εφαρμόσει χωρίς καθυστέρηση το σχέδιό του, το οποίο καταρτίστηκε με τη στήριξη της Αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (MONUC) και το οποίο αποσκοπεί στην επιτάχυνση του αφοπλισμού και της αποστράτευσης των ξένων ενόπλων ομάδων. Πρέπει επίσης να επιταχύνει την ολοκλήρωση και την εκπαίδευση του εθνικού της στρατού, προκειμένου να αφοπλίσει οριστικά τις αντάρτικες ομάδες της τέως FAR.

Εξάλλου, η εμπέδωση της ειρήνης και της ασφάλειας στην περιοχή μέσω της προσέγγισης των χωρών είναι η προτεραιότητά μας. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρούμε ότι η επίλυση του προβλήματος των ομάδων της τέως FAR είναι αναγκαία και αναπόφευκτη.

Η Κοινότητα στηρίζει ενεργά τις αρχές του Κονγκό στην προσπάθεια ανοικοδόμησης της χώρας μέσω αναπτυξιακών έργων με συνολικό ποσό 0,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος χορηγός ανθρωπιστικής βοήθειας στο Κονγκό και θα συνεχίσει να προσφέρει τη βοήθειά της.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ευχαριστούμε, κυρία Επίτροπε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί μετά το τέλος των συζητήσεων.

Η συζήτηση έληξε.

Μποπάλ

Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση έξι προτάσεων ψηφίσματος σχετικά με το Μποπάλ.

 
  
MPphoto
 
 

  Libicki (UEN). (PL) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στη σημερινή συζήτηση μιλάμε για ζητήματα που συνήθως δεν θίγουμε. Τα ζητήματα που συζητάμε συνήθως είναι σημαντικά, αλλά αφορούν τις χρηματοοικονομικές προοπτικές, τις επικοινωνιακές λύσεις και τα οικονομικά θέματα. Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα, αλλά δεν είναι τραγικά.

Τα τρία θέματα που υπάρχουν στην ημερήσια διάταξη για την αποψινή συζήτηση, και ιδίως το τρίτο θέμα για τη Μποπάλ, αφορούν μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες που έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες. Το θέμα αυτό αφορά μια τραγωδία στην οποία μια διαρροή αερίου προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο αρκετών δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων. Οι συνέπειες της έκρηξης αυτής εκδηλώνονται, δυστυχώς, και σήμερα. Οι οργανισμοί και τα πρόσωπα που κατονομάζονται στη συνέχεια είναι υπεύθυνοι για αυτήν τη θλιβερή κατάσταση.

Οι οργανισμοί που ευθύνονται για αυτό που συνέβη παραδέχθηκαν την ενοχή τους, καθώς κατέβαλαν αποζημιώσεις για τους θανάτους 15 248 ανθρώπων. Κατέβαλαν επίσης αποζημίωση σε 554 895 άτομα που αρρώστησαν ή έμειναν ανάπηρα, ενώ προσπάθησαν να πληρώσουν αποζημιώσεις σε όσο το δυνατόν λιγότερους ανθρώπους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περισσότεροι από 100 000 άνθρωποι επλήγησαν από τη διαρροή αερίου πριν από 25 χρόνια και εκατομμύρια εξακολουθούν να υποφέρουν λόγω της περιβαλλοντικής ρύπανσης. Τι συνέβη μετά το γεγονός; Κατόπιν μιας συμφωνίας και διάφορων δικαστικών αποφάσεων, το ένοχο μέρος, η Union Carbide Corporation India, κατέβαλε 470 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για αποζημιώσεις. Το ποσό αυτό μπορεί να μην φαίνεται ευτελές, όμως τα θύματα της διαρροής έλαβαν λιγότερο από το 10% των χρημάτων. Τα υπόλοιπα ήταν η αμοιβή των δικηγόρων. Αξίζει να σημειώσουμε, παρεμπιπτόντως, ότι ακόμη και στα παραμύθια που έγραψε ο Ντίκενς πριν από 150 χρόνια, στα οποία περιέγραφε τους δικηγόρους ως αρπακτικά, δεν υπάρχει κανένα παράδειγμα θύματος που δεν λαμβάνει ουσιαστικά τίποτα. Τα χρήματα εξαφανίστηκαν, διότι πέρα από τις αμοιβές των δικηγόρων, μεγάλα ποσά λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για τη δωροδοκία διεφθαρμένων αξιωματούχων.

Είναι απαράδεκτο να έχουν κερδίσει χρήματα οι πάντες από αυτήν την τραγωδία εκτός από τα θύματά της. Είμαστε μάρτυρες μιας συνωμοσίας και πρέπει να αναλάβουμε δράση για να διορθώσουμε την κατάσταση. Αυτός είναι ο στόχος της πρότασης ψηφίσματος που θα εγκρίνουμε σήμερα. Πρέπει να προσπαθήσουμε να επανεκτιμήσουμε την καταστροφή, έτσι ώστε η αποζημίωση να καταβληθεί σε αυτούς που την δικαιούνται. Πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι αυτό θα ανατεθεί σε όργανα που μπορούν να επιλύσουν δίκαια αυτό το πρόβλημα.

 
  
MPphoto
 
 

  Gill (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα μνημονεύουμε μία από τις χειρότερες βιομηχανικές καταστροφές στην ιστορία. Όπως ακούσαμε ήδη, τα μεσάνυχτα της 2ας Δεκεμβρίου 1984, ένα θανατηφόρο μίγμα 40 τόνων γνωστών και αγνώστων δηλητηρίων διέρρευσε στην ατμόσφαιρα. Ο πληθυσμός της Μποπάλ προσπάθησε να ξεφύγει από το θανατηφόρο νέφος. Οι προσπάθειές του ήταν, ωστόσο, μάταιες και σχεδόν 4 000 άτομα πέθαναν αμέσως· μέχρι σήμερα έχουν χάσει τη ζωή τους 25 000 αθώοι άνθρωποι.

Αυτά είναι τα ψυχρά στοιχεία, ενώ και σήμερα ο πληθυσμός της Μποπάλ συνεχίζει να υποφέρει από αυτήν τη φοβερή κληρονομιά. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να θυμόμαστε απλώς, αλλά πρέπει να δράσουμε ως κοινότητα για να βοηθήσουμε μια άλλη κοινότητα. Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί μετά από 20 χρόνια η προσπάθεια να αποδοθεί δικαιοσύνη έχει αποδειχθεί τόσο δύσκολη για τους επιζώντες. Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η υπερεθνική εταιρεία που εμπλέκεται στην υπόθεση αρνείται οποιαδήποτε μορφή διαχρονικής ευθύνης, είτε για την κατάσταση του εργοστασίου στη Μποπάλ είτε για την υγεία των θυμάτων.

Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί το εργοστάσιο δεν έχει καθαριστεί από τα τοξικά απόβλητα και συνεχίζει να μολύνει τα ύδατα από τα οποία εξαρτώνται οι γύρω κοινότητες. Πρέπει να μάθουμε πώς ακριβώς μπορεί η Dow Chemicals να επιδεικνύει τέτοια αδιαλλαξία ως προς τις ευθύνες της για μία από τις χειρότερες βιομηχανικές καταστροφές αυτού του αιώνα.

Πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι περιμένουν ακόμη επαρκή αποζημίωση. Αντιλαμβάνομαι ότι το θέμα της αποζημίωσης βρίσκεται σε τέλμα λόγω των ατέρμονων διαφωνιών ως προς τους υπολογισμούς, αλλά αυτό δεν επιτρέπεται να υποχρεώνει τους κατοίκους της Μποπάλ να ξαναζούν καθημερινά την ίδια εμπειρία.

Παρόλο που συμφωνώ με τα περισσότερα σημεία του ψηφίσματος και με το πνεύμα στο οποίο έχει συνταχθεί, δεν θεωρώ ότι οι προτεινόμενες τροπολογίες προσθέτουν κάτι εποικοδομητικό στο κείμενο. Είναι ζωτικής σημασίας, όταν συζητούμε καταστροφές όπως αυτή στην Μποπάλ, να μην καταφεύγουμε σε πολεμικές και στον παραλογισμό. Η απόδοση ευθυνών είναι πολύ συχνά άδικη, ενώ συχνά καταδικάζουμε τους πάντες χωρίς να έχουμε εξετάσει όλα τα στοιχεία.

Ως πρόεδρος της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με την Ένωση για την Περιφερειακή Συνεργασία στη Νότια Ασία, σας παρακαλώ να προσεγγίσετε με ισορροπημένο τρόπο αυτά τα θέματα, και επ’ αυτού ιδιαίτερη σημασία έχει ο προϋπολογισμός της κάθε χώρας. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τις περιορισμένες δυνατότητες ορισμένων χωρών, οι οποίες ενδέχεται να μην διαθέτουν ακόμη τις τεχνολογίες ή την εμπειρογνωμοσύνη για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστροφών με την ταχύτητα και την ασφάλεια που έχουμε συνηθίσει να αναμένουμε στις δικές μας χώρες. Οφείλουμε επίσης να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε όλες τις πτυχές θεμάτων όπως η καταστροφή στην Μποπάλ και να αναγνωρίσουμε το έργο που έχει ήδη επιτελέσει η ινδική κυβέρνηση και η κυβέρνηση της πολιτείας Madhya Pradesh όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη, την οικονομική και κοινωνική ενίσχυση, τον καθαρισμό του περιβάλλοντος και, τέλος, τις χρηματικές αποζημιώσεις.

Αυτός ο σύντομος κατάλογος αποδεικνύει ότι έχει ήδη καταβληθεί μεγάλο τμήμα των αναγκαίων προσπαθειών. Δεν θεωρώ ότι είναι εποικοδομητικό να διαβάλλουμε μια κυβέρνηση η οποία έχει προσπαθήσει να αντιμετωπίσει και να διορθώσει το πλήθος των προβλημάτων που προκάλεσε η Μποπάλ. Αντιθέτως, πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάθε δυνατό διπλωματικό μέσο προκειμένου να διατηρηθεί η πίεση που ασκείται στην ινδική κυβέρνηση, ώστε να συνεχίσει τις σημερινές της προσπάθειες για την παροχή αποζημιώσεων και τον καθαρισμό της περιοχής από τα τοξικά. Παρόλα αυτά, εάν απαιτούμε να αναληφθεί δράση και να δαπανηθούν χρήματα, πρέπει επίσης να είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της προσφοράς τεχνικής και οικονομικής στήριξης.

Δεν πρέπει να καταδικάζουμε χωρίς πρώτα να έχουμε εξετάσει πώς μπορούμε και εμείς οι ίδιοι, ως κοινότητα, να βοηθήσουμε. Πρέπει να συνεχίσουμε να τηρούμε εποικοδομητική στάση και να προσφέρουμε την ανθρωπιστική, οικολογική και ιατρική εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτουμε στην κυβέρνηση της Madhya Pradesh. Αυτόν τον ρόλο μπορούν να διαδραματίσουν εξίσου η Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών. Σας καλώ, λοιπόν, να ασκήσετε πίεση σε όσους μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους που έχουν ήδη υποφέρει στην Μποπάλ.

 
  
MPphoto
 
 

  Lynne (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, ενώ η Dow Chemicals και η ινδική κυβέρνηση διαφωνούν για το ποιος φέρει την ευθύνη για την καταστροφή στην Μποπάλ, οι άνθρωποι συνεχίζουν να υποφέρουν και να πεθαίνουν από αυτήν την πληγή που παραμένει ανοικτή επί εικοσαετία. Περισσότεροι από 7 000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε λίγες ημέρες, αλλά η αδράνεια έχει προκαλέσει 15 000 ακόμη θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Ακόμη και σήμερα, 20 χρόνια μετά, καμία πλευρά δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για τον ανθρώπινο πόνο· ενδιαφέρονται μόνο για την προστασία της φήμης τους. Εκατό χιλιάδες άτομα περίπου υποφέρουν από χρόνιες και εξουθενωτικές ασθένειες, ενώ 10 έως 15 άτομα εξακολουθούν να πεθαίνουν κάθε μήνα.

Οι επιζώντες περιμένουν ακόμη την απόδοση δικαιοσύνης, η οποία σε πολλές περιπτώσεις έχει τη μορφή αποζημίωσης και ιατρικής βοήθειας. Ο παροπλισμός του εργοστασίου, το οποίο αποτελεί ακόμη πηγή μόλυνσης, υπολογίζεται ότι θα κοστίσει επιπλέον 15 εκατομμύρια βρετανικές λίρες, σε σύγκριση με τις ετήσιες πωλήσεις ύψους 16 δισεκατομμυρίων βρετανικών λιρών της Dow Chemicals και με το ΑΕγχΠ της Ινδίας, το οποίο ανέρχεται σε 320 δισεκατομμύρια. Η ινδική κυβέρνηση δεν έχει ακόμη δαπανήσει 330 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ από την αρχική αποζημίωση που της χορηγήθηκε από τη Union Carbide. Η μόλυνση των υδάτινων πόρων στις παραπλήσιες φτωχογειτονιές υπερβαίνει επίσης κατά 500 φορές το μέγιστο επιτρεπτό όριο που ορίζει ο ΠΟΥ.

Πώς μπορεί η διεθνής κοινότητα, μια πολυεθνική εταιρεία και μία από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου να παρακολουθούν αδρανείς αυτήν την κατάσταση; Το άμεσο ζήτημα δεν πρέπει να είναι να βρεθεί ο υπεύθυνος, αλλά εκείνος που θα σταματήσει τον ανθρώπινο πόνο. Ο Abdul Jabbar Khan, κάτοικος της Μποπάλ και υπεύθυνος για τη Bιομηχανική Ένωση Γυναικών Θυμάτων Τοξικών Αερίων της Μποπάλ, δήλωσε στην εφημερίδα Guardian του Ηνωμένου Βασιλείου: “Στη Νέα Υόρκη, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, υπήρξε αποζημίωση, τιμωρία και καθαρισμός σε λίγους μόλις μήνες. Στην Μποπάλ, 20 χρόνια μετά, δεν έχουμε τίποτε”.

 
  
MPphoto
 
 

  Meijer (GUE/NGL). (NL) Κύριε Πρόεδρε, από την εποχή της αποικιοκρατίας, οι χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου προμηθεύουν τις πλούσιες χώρες με φθηνά προϊόντα από τον γεωργικό, τον εξορυκτικό και τον βιοτεχνικό τομέα. Βασίζονται στις πλούσιες χώρες του Βορρά για εισαγωγές ακριβών προϊόντων βάσει της νέας βιομηχανικής τεχνολογίας. Αυτό κάνει τις χώρες αυτές εξαιρετικά εξαρτώμενες από τις εισαγωγές και τις εξαγωγές και καταλήγει σε ένα εμπορικό ισοζύγιο πολύ δυσμενές για αυτές. Ακριβώς όπως τότε που οι ευρωπαϊκές χώρες ασκούσαν διοικητική εξουσία μέσω της στρατιωτικής δύναμης, η διανομή αυτή οδηγεί στη διαρκή φτώχεια και υπανάπτυξη του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Είναι εύκολο να δούμε, συνεπώς, γιατί οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών πίστεψαν ότι όλες οι νέες βιομηχανίες ήταν επωφελείς, ιδίως οι μεγάλης κλίμακας βιομηχανίες μεταλλουργίας και χημικών. Οι χώρες αυτές στο παρελθόν ήταν ελάχιστα ελκυστικές, βασικά επειδή οι περισσότεροι πελάτες βρίσκονταν σε πλουσιότερα μέρη του κόσμου και η μεταφορά των τελικών προϊόντων ήταν ακριβή. Η μόνη βιομηχανία που κατάφερε να στεριώσει είχε δημιουργηθεί από κρατικές επιχειρήσεις ή εξυπηρετούσε μόνο την τοπική αγορά και τους τουρίστες.

Βιομηχανίες από τον πλούσιο Βορρά εκμεταλλεύτηκαν και εκμεταλλεύονται την ανάγκη για ισχυρότερη βιομηχανία σε αυτές τις χώρες και, παρόλο που οι εν λόγω βιομηχανίες θέλουν να επεκταθούν, οι χώρες του Νότου δεν αποτελούν ακόμη πολύ σημαντικές αγορές, καθώς η αγοραστική τους δύναμη παραμένει χαμηλή. Οι επενδύσεις στον Νότο αποτελούν μια ελκυστική προοπτική για αυτούς, ωστόσο, γιατί οι μισθοί είναι χαμηλοί και, ειδικότερα, οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις και οι απαιτήσεις ασφαλείας εκεί είναι λιγότερο αυστηρές ή η παρακολούθησή τους είναι ανεπαρκής. Έτσι, υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τη δημιουργία καταστροφών από τις οποίες χάνουν τη ζωή τους ή υποφέρουν από ανίατες ασθένειες. Ο κίνδυνος αυτός απειλεί όχι μόνο τους εργαζομένους των επιχειρήσεων αλλά και τους ανθρώπους που ζουν στη γειτονιά. Όταν συμβαίνουν καταστροφές, οι επιχειρήσεις δεν είναι πρόθυμες να αναλάβουν το κόστος. Η διαρροή αερίου που συνέβη πριν από είκοσι χρόνια στην Μποπάλ και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε έχουν άμεση σχέση με αυτό.

Ούτε η Union Carbide ούτε η ινδική κυβέρνηση είναι πρόθυμες να δώσουν επαρκείς αποζημιώσεις για τους 20 000 και πλέον ανθρώπους που σκοτώθηκαν, για τους 100 000 και πλέον ανθρώπους που έμειναν ανάπηροι ή για τον καθαρισμό του μολυσμένου εδάφους και των υπόγειων υδάτων. Πρέπει να βρεθεί μια λύση και καταστροφές τέτοιου είδους δεν πρέπει να συμβούν ποτέ ξανά. Εμείς, οι Ευρωπαίοι, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας, ας βοηθήσουμε στην καταβολή των αποζημιώσεων, αν χρειαστεί, και κυρίως ας θεσπίσουμε κανόνες για να εξασφαλίσουμε ότι αυτού του είδους τα λάθη δεν θα επαναληφθούν από ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Romeva i Rueda (Verts/ALE). (ES) Κύριε Πρόεδρε, έχουν περάσει 20 χρόνια από τη διαρροή τοξικού αερίου σε ένα εργοστάσιο λιπασμάτων της Union Carbide Corporation στην Μποπάλ. Παρόλα αυτά, οι επιζήμιες επιπτώσεις του ατυχήματος και η περιβαλλοντική μόλυνση εξακολουθούν να επηρεάζουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

Αυτή η διαρροή σκότωσε πάνω από 7 000 άτομα τη νύχτα της 2ας προς 3ης Δεκεμβρίου 1984. Άλλα 15 000 άτομα πέθαναν αργότερα εξαιτίας της. Η διαρροή προκάλεσε επίσης χρόνιες ασθένειες που πλήττουν πάνω από 100 000 άτομα.

Η ινδική κυβέρνηση και η Union Carbide ή η Dow Chemical, η τωρινή ιδιοκτήτρια εταιρεία του εργοστασίου λιπασμάτων, έχουν αναλάβει την ευθύνη για τις επιπτώσεις του ατυχήματος στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων και στο περιβάλλον.

Όπως δηλώνεται στο ψήφισμα που πρόκειται να τεθεί σε ψηφοφορία σήμερα στο Κοινοβούλιο, πρέπει να διενεργηθεί μια ανεξάρτητη έρευνα για τη σημερινή κατάσταση στην Μποπάλ. Αυτό μπορεί να γίνει υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Πρέπει να συμμετέχουν εμπειρογνώμονες, οι οποίοι θα πρέπει να επισκεφτούν την Ινδία και να εξετάσουν τις συνέπειες των δραστηριοτήτων της Union Carbide και της καταστροφής της Μποπάλ όσον αφορά τη μόλυνση των υπόγειων υδάτων και του περιβάλλοντος. Σαφώς, αυτό έχει επίσης επιπτώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις πληγείσες περιοχές και κοινότητες.

Επιπλέον, η τραγική περίπτωση της Μποπάλ επισημαίνει την ανάγκη να απαιτούμε από τις επιχειρήσεις να αναλαμβάνουν τις ίδιες ευθύνες όπως και τα κράτη στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία. Οι επιχειρήσεις πρέπει να αποτελούν μέρος διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων. Πρέπει να πραγματοποιηθούν αξιολογήσεις επιπτώσεων, τόσο όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και καταστάσεις ένοπλης σύγκρουσης και έντασης.

Αυτή είναι η λογική που στηρίζει τις τροπολογίες που πρότεινε η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας. Καλώ τους αξιότιμους βουλευτές να τις μελετήσουν προσεχτικά πριν αποφασίσουν πώς θα ψηφίσουν. Θα ήθελα επίσης να εκμεταλλευτώ αυτήν την ευκαιρία για να δημοσιοποιήσω την πρόταση που έκανε η Σχολή Κουλτούρας της Ειρήνης του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Σύμφωνα με την πρόταση, καλώ το Σώμα και την Ευρωπαϊκή Ένωση να προωθήσουν την 3η Δεκεμβρίου ως παγκόσμια ημέρα επιχειρηματικής υπευθυνότητας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος είναι να δεσμευτούν οι επιχειρήσεις για την προώθηση και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο.

Αυτή η ξεχωριστή ημέρα θα πρέπει να είναι μια ευκαιρία για τα κράτη, τους διεθνείς οργανισμούς και την κοινωνία των πολιτών, μεταξύ άλλων, να αναλογιστούν την κοινή ευθύνη που φέρουν. Όλοι οι διεθνείς παράγοντες μοιράζονται το καθήκον της δημιουργίας ενός πιο δίκαιου και πιο βιώσιμου κόσμου.

 
  
MPphoto
 
 

  Bowis (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, εάν επισκεφθείτε την Μποπάλ σήμερα –σήμερα, όχι προ εικοσαετίας– θα δείτε χιλιάδες τόνους τοξικών αποβλήτων σε σωρούς, λίμνες υδραργύρου, κάδους με δηλητηριώδη απόβλητα και σάκους με χημικά εγκαταλειμμένα στο ύπαιθρο, τα οποία διαρρέουν, σε κάθε περίοδο βροχών, στις λίμνες, τους χείμαρρους και τα υπόγεια ύδατα· θα δείτε επίσης ανθρώπους να υποφέρουν επειδή πίνουν αυτό το νερό. Υποφέρουν από στομαχικά άλγη, κεφαλαλγίες, αναιμία και γυναικολογικά προβλήματα, διότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πιουν το νερό από τα παρακείμενα πηγάδια.

Αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στην Μποπάλ, και το αντιμετωπίζουμε 20 χρόνια μετά την καταστροφή η οποία προξένησε τον θάνατο τόσων ανθρώπων. Τα στοιχεία αναφέρουν από 3 000 έως 7 000 θανάτους σε μία νύκτα· 15 000 θανάτους αργότερα και 100 000 άτομα τα οποία συνεχίζουν να υποφέρουν από εξουθενωτικές ασθένειες. Μιλάμε για 15 έτη μετά τον διακανονισμό βάσει του οποίου προσφέρθηκαν 500 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ στην ινδική κυβέρνηση για τις αποζημιώσεις και την αποκατάσταση του τοπίου στην περιοχή, το οποίο, όμως, εξακολουθεί να έχει εικόνα εγκατάλειψης και να αποτελεί πηγή κινδύνου για τους ντόπιους.

Το παρόν Κοινοβούλιο είναι καλό να μην προσπαθεί να παριστάνει τον τιμητή σε παρόμοιες υποθέσεις. Γι’ αυτό δεν μπορώ να δεχτώ τις τροπολογίες των Πρασίνων στις οποίες έχει ήδη γίνει αναφορά. Η στάση που τηρείται στην ίδια την πρόταση ψηφίσματος είναι ορθή, καθόσον καλείται η Ευρωπαϊκή Ένωση να συνεργαστεί με την ινδική κυβέρνηση προκειμένου να χρησιμοποιηθούν τα διαθέσιμα χρήματα για να διασφαλιστεί ο καθαρισμός του χώρου του εργοστασίου, η περίθαλψη των ασθενών και η αποζημίωση των πληγέντων· τώρα, όμως, όχι μετά από άλλα 20 χρόνια. Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε σε όλους τους ενδιαφερόμενους: στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην ινδική κυβέρνηση, στη Dow Chemicals, ασφαλώς, για τις ευθύνες που της αναλογούν, καθώς και στα δικαστήρια που καλούνται να εξετάσουν την υπόθεση. Σήμερα, όμως, επιζητούμε δικαιοσύνη για τους ανθρώπους αυτούς και αποκατάσταση του περιβάλλοντος και της υγείας του πληθυσμού στην πληγείσα περιοχή.

 
  
MPphoto
 
 

  Mann, Thomas (PPE-DE), εξ ονόματος της Ομάδας. (DE) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να μιλήσω αμέσως μετά τον κ. Bowis, ο οποίος μας έδωσε μια ζωηρή εικόνα του πού φθάσαμε 20 χρόνια μετά την 3η Δεκεμβρίου 1984, όταν 35 τόνοι μίγματος εξαιρετικά τοξικών αερίων προξένησαν τον θάνατο 7 000 ανθρώπων που η καρδιά και οι πνεύμονές τους σταμάτησαν να λειτουργούν. Μέχρι σήμερα, περίπου 25 000 πέρασαν στην ιστορία ως θύματα του μεγαλύτερου χημικού ατυχήματος που έχει καταγραφεί ποτέ και περίπου 500 000 υποφέρουν ακόμα από αναπηρίες εξαιτίας του.

Και τι έγινε, λοιπόν, για τα θύματα; Οι έρευνες έδειξαν ότι πριν από 15 χρόνια η Union Carbide και η ινδική κυβέρνηση διαπραγματεύθηκαν αποζημίωση ύψους 470 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα τα 100 000 επίσημα καταγεγραμμένα θύματα έχουν λάβει από 300 δολάρια ΗΠΑ. Υπάρχουν 2 500 σπίτια για χήρες και επτά νοσοκομεία και κατασκευάστηκαν πολλές εγκαταστάσεις, όμως τι έγινε το υπόλοιπο ποσόν ύψους περίπου 400 εκατ. δολαρίων ΗΠΑ; Πρέπει να πω στην κ. Gill ότι πραγματικά είμαστε υποχρεωμένοι να ερωτήσουμε ποιος φέρει την ευθύνη εδώ. Το έδαφος είναι ακόμα μολυσμένο. Τα υπόγεια ύδατα παρουσιάζουν σοβαρή και μόνιμη μόλυνση από υδράργυρο. Τα τοξικά κατάλοιπα εναποτίθενται σε ανοιχτό χώρο. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που καταλήγουμε σε καταστάσεις σαν εκείνες που περιέγραψε ο κ. Bowis, δηλαδή χρόνιες ασθένειες, εγκεφαλικές βλάβες και τερατογενέσεις. Για να υπάρξει ουσιαστική βελτίωση της ιατρικής περίθαλψης των θυμάτων, πρέπει να επέμβει ο πρωθυπουργός της Ινδίας κ. Singh και η κυβέρνηση να συμμορφωθεί με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να αποδεσμεύσει επιτέλους τα κονδύλια προκειμένου να αποπληρωθούν ολόκληρες οι αποζημιώσεις. Πολλές επιχειρήσεις χημικών εξακολουθούν να λειτουργούν ακόμα στην Ινδία και σε άλλα μέρη του κόσμου όπου οι προδιαγραφές για τους εργαζομένους και το περιβάλλον υπολείπονται κατά πολύ εκείνων που εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή τις ΗΠΑ.

Ως εισηγητής της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων για το πρόγραμμα REACH, δεν μπορώ παρά να επαναλάβω το αίτημα του εγγράφου εργασίας: για να υπάρξει συγκρισιμότητα χρειαζόμαστε κανόνες θεσπισμένους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και κανόνες του ΠΟΕ. Εκείνοι που η επιθυμία τους για αύξηση των κερδών τούς κάνει να εγκρίνουν χωρίς εξαίρεση τις ελάχιστες περιβαλλοντικές προδιαγραφές, αποδέχονται το ενδεχόμενο να έχουμε κάποια μέρα μια δεύτερη Μποπάλ, και αυτό είναι κάτι του οποίου κανείς μας δεν θα αντέξει το κόστος.

 
  
MPphoto
 
 

  Μπεγλίτης (PSE), εξ ονόματος της Ομάδας. Κύριε Πρόεδρε, συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από την τραγωδία του Μποπάλ στην Ινδία με τις τεράστιες ανθρωπιστικές και οικολογικές συνέπειες και πιστεύω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική η πρωτοβουλία των πολιτικών ομάδων για τη υιοθέτηση ψηφίσματος από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Όμως, κύριε Πρόεδρε, δεν αρκεί μόνο η ενεργοποίηση της μνήμης, δεν αρκεί μόνο η καταγγελία της ασύδοτης πολλές φορές λειτουργίας των πολυεθνικών εταιριών στις αναπτυσσόμενες χώρες, δεν αρκεί μόνο η εκδήλωση της ανθρωπιστικής μας ευαισθησίας με λόγια. Μια τέτοια τραγωδία μπορεί να τη ζήσουν και πάλι οι άνθρωποι σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου εάν δεν υπάρξει διεθνής κινητοποίηση για τη διαμόρφωση διεθνών μηχανισμών ελέγχου της λειτουργίας των πολυεθνικών εταιριών, για την προστασία του περιβάλλοντος, για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Και εδώ, ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του ΟΗΕ και στο πλαίσιο των άλλων διεθνών οργανισμών μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματικός. Το σχέδιο ψηφίσματος, κύριε Πρόεδρε, καταγράφει τα προβλήματα που συνεχίζουν να υφίστανται και πολλοί συνάδελφοι μίλησαν γι’ αυτά στην ευρύτερη περιοχή του Μποπάλ. Κατά τη γνώμη μου όμως, δεν αποτυπώνει με πληρότητα τις προσπάθειες που έχουν καταβάλει οι ομοσπονδιακές και οι περιφερειακές αρχές της Ινδίας όλα αυτά τα τελευταία χρόνια στους τομείς της ιατρικής, της οικονομικής, της κοινωνικής και της περιβαλλοντικής αποκατάστασης. Και έχουν υλοποιηθεί σημαντικές πολιτικές τις οποίες δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε.

Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι ο καλύτερος τρόπος να εκφράσουμε τη συμπάθειά μας στα θύματα και στις οικογένειές τους, είναι να αναλάβει πρωτοβουλίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την υλοποίηση προγραμμάτων ιατρικής και περιβαλλοντικής αποκατάστασης.

 
  
MPphoto
 
 

  Czarnecki, Ryszard (NI). (PL) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Grybauskaitė, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Grybauskaitė για την ανάληψη των καθηκόντων της και να της ευχηθώ καλή τύχη.

Όπως είπε κάποτε ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ “μην ρωτάς ποτέ για ποιον χτυπά η καμπάνα· χτυπάει για σένα”. Είναι ευχάριστο που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ασχολείται με περιοχές του κόσμου που είναι πολύ απομακρυσμένες από την Ευρώπη και ότι το κάνει χωρίς να υπάρχουν απαιτήσεις πολιτικού συμφέροντος. Αφενός, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δηλώσει μια στρατηγική εταιρική σχέση με την Ινδία και, αφετέρου, το ψήφισμα του Κοινοβουλίου δηλώνει ότι η ινδική κυβέρνηση έχει κάνει πολύ λίγα για να προστατέψει τον λαό από τις επιπτώσεις της καταστροφής της Μποπάλ. Συζητάμε για την αμέλεια των αρχών της Ινδίας, και δικαίως· παρόλα αυτά πρέπει να κάνουμε γνωστές τις απόψεις μας σχετικά με την ευθύνη της αμερικανικής εταιρείας που επέβαλε τον σκληρό καπιταλισμό του 19ου αιώνα και δεν κατόρθωσε να τηρήσει καμία από τις απαιτήσεις ασφαλείας που ήταν υποχρεωτικές στις ΗΠΑ. Οι αριθμοί είναι οι εξής: 7 000 θάνατοι αμέσως μετά την καταστροφή, και περίπου 30 000 θάνατοι μέσα στα επόμενα 20 χρόνια, ενώ πάνω από 100 000 άνθρωποι έχουν αρρωστήσει μέχρι σήμερα. Προφανώς αυτά τα στατιστικά μεγέθη δεν μπορούν να εκφράσουν την ανθρώπινη δυστυχία, κρύβουν απλά τον πόνο και τα δάκρυα.

Η Μποπάλ πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση προς τις κυβερνήσεις για τη θέσπιση συστημάτων διάσωσης και όχι για την εγκατάλειψη ανθρώπων. Πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση προς τις πολυεθνικές εταιρείες να εξασφαλίσουν ότι η επιθυμία για κέρδος δεν πρέπει να αντικαθιστά την επιθυμία για βελτίωση της ασφάλειας. Πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για τις διεθνείς δομές και τους οργανισμούς να παράσχουν στήριξη σε περιοχές που έχουν πληγεί από καταστροφές. Εν κατακλείδι, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να λειτουργήσει ως προειδοποίηση για να ανακαλέσουμε στην τάξη αυτούς που έχουν λάβει τέτοιου είδους βοήθεια από εμάς ή από οποιονδήποτε άλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Grybauskaitė, Επιτροπή. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή χαιρετίζει την πρωτοβουλία του Κοινοβουλίου για την πραγματοποίηση επείγουσας συζήτησης επί του θέματος. Μας προσφέρεται έτσι μια σπουδαία ευκαιρία να εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να προσφέρουμε βοήθεια στα θύματα και να αποτρέψουμε την επανάληψη παρόμοιων καταστροφών στο μέλλον. Επιτρέψτε μου να διαβεβαιώσω το Κοινοβούλιο ότι η Επιτροπή ανταποκρίθηκε με ετοιμότητα και ενίσχυσε την Ινδία στην προσπάθεια αντιμετώπισης αυτής της τραγωδίας και θα πράξει το ίδιο και στο μέλλον.

Μέσω του κονδυλίου του προϋπολογισμού μας για την αποκεντρωμένη συνεργασία, έχουμε στηρίξει τοπικές μη κυβερνητικές οργανώσεις στην Μποπάλ στην παροχή εκπαίδευσης για την επίλυση των προβλημάτων και την απόκτηση ικανοτήτων για τα θύματα της καταστροφής, ενώ επίσης παρείχαμε στήριξη σε γυναικείες ομάδες αυτοβοήθειας.

Μέσω του προγράμματός μας για την προστασία της υγείας και της οικογένειας, στηρίξαμε το περιφερειακό νοσοκομείο της Μποπάλ, καθώς και οργανώσεις στήριξης των ασθενών των περιφερειακών νοσοκομείων και των κοινοτικών κέντρων στην περιοχή. Προσφέρθηκε δε ιδιαίτερη ενίσχυση στη δημοτική επιχείρηση της Μποπάλ για την προετοιμασία ενός αστικού προγράμματος αναπαραγωγικής και παιδικής υγείας.

Επιπλέον, η Επιτροπή έχει προσφέρει χορηγία 10 εκατομμυρίων ευρώ για τη χρηματοδότηση του Προγράμματος Διαχείρισης Κινδύνων από Εθνικές Καταστροφές της ινδικής κυβέρνησης.

Κατά την πρόσφατη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Ινδίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Χάγη, η Ινδία επαναβεβαίωσε το ενδιαφέρον της για την πραγματοποίηση διαλόγου για περιβαλλοντικά θέματα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και πρότεινε τη διοργάνωση ενός περιβαλλοντικού φόρουμ ΕΕ-Ινδίας. Το εν λόγω φόρουμ θα αποτελέσει ένα πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση των τεράστιων περιβαλλοντικών προβλημάτων που απειλούν τόσο την Ινδία όσο και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιτρέψτε μου, εν κατακλείδι, να εκφράσω τη συμπαράστασή μας προς όλα τα θύματα και την ειλικρινή ευχή μας να μην συμβεί ποτέ ξανά παρόμοια καταστροφή.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Επίτροπε.

Προχωρούμε τώρα στην ψηφοφορία των σχεδίων ψηφίσματος.

Η συζήτηση έληξε.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου