Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2005 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

5. Οινοπαραγωγική συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά με την οινοπαραγωγική συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ.

 
  
MPphoto
 
 

  Mariann Fischer Boel, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που μου δίνεται η δυνατότητα να αναφερθώ στο ζήτημα της συμφωνίας οίνου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον στις 14 Σεπτεμβρίου. Θα υποβληθεί στο Συμβούλιο για τελική έγκριση τις ερχόμενες εβδομάδες.

Είναι απλώς μια συμφωνία πρώτης φάσης. Είναι το αποτέλεσμα πολλών χρόνων διαπραγματεύσεων, κατά τη διάρκεια των οποίων χορηγήθηκαν και ανανεώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες ειδικές άδειες σχετικά με τις οινοπαραγωγικές πρακτικές, τους κανόνες πιστοποίησης και σήμανσης, εντελώς «δωρεάν».

Αυτές οι ατέρμονες διαπραγματεύσεις επηρέασαν το εμπορικό περιβάλλον με αρνητικό τρόπο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν τον Διεθνή Οργανισμό Οίνου το 2001 και δημιούργησαν τον Παγκόσμιο Όμιλο Εμπορίου Οίνου (World Wine Trade Group). Εκτός αυτού, από τότε που η Κοινότητα αναθεώρησε τους κανόνες σήμανσης το 2002 με την έγκριση του κανονισμού της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 753/2002, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν ένα από τα πλέον επικριτικά μέλη του ΠΟΕ, αμφισβητώντας τη συμβατότητα όλων αυτών των κανόνων με τον ΠΟΕ.

Ένα ακόμη παράδειγμα των αρνητικών εμπορικών σχέσεων ήταν η έγκριση από το Κογκρέσο τον Νοέμβριο του 2004 των απαιτήσεων πιστοποίησης για τα εισαγόμενα κρασιά, με εξαίρεση τις χώρες με τις οποίες είχαν συνάψει συμφωνία οίνου οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι κοινοτικές εξαγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες ανήλθαν περίπου σε 2 δισεκατομμύρια ευρώ το 2004, τα οποία αντιστοιχούν σχεδόν στο 40% των εξαγωγών μας σε κρασί. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξάγουν μόνο 415 εκατομμύρια ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Λαμβάνοντας υπόψη, ως εκ τούτου, τη σημασία της αγοράς των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ευρωπαϊκή Ένωση, την εξέλιξη των εμπορικών μας σχέσεων τα τελευταία χρόνια και την κατάσταση του κοινοτικού τομέα του κρασιού, η γνώμη μου είναι ότι αυτή η πρώτης φάσης συμφωνία είναι πολύ θετική για τον οινοπαραγωγικό μας τομέα. Αυτή η συμφωνία θα εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη αγορά εξαγωγών μας τόσο από την άποψη της αξίας όσο και του όγκου.

Χαιρετίζω τη συμφωνία, η οποία θα βοηθήσει να εδραιωθούν και να βελτιωθούν οι εμπορικές μας σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα διευκολύνει ενδεχομένως έναν εποικοδομητικό και ουσιαστικό διάλογο με τα μέλη του Ομίλου Οίνου του Νέου Κόσμου (New World Wine Group). Επιπροσθέτως, αυτή η συμφωνία πρώτης φάσης περιέχει ορισμένες διατάξεις οι οποίες ευνοούν σαφώς την Κοινότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν πλέον επισήμως τις γεωγραφικές μας ενδείξεις κρασιού, οι οποίες θα προστατεύονται σύμφωνα με τους κανόνες σήμανσης.

Υπάρχουν οι 17 ευρωπαϊκές ονομασίες κρασιού, όπως πόρτο, τσέρι και σαμπάνια, οι οποίες θεωρούνται επί του παρόντος ως ημιγενικές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουμε συμφωνήσει ότι η χρήση τους θα περιοριστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι θα αλλάξουν το νομικό τους καθεστώς προκειμένου να τις περιορίσουν στο μέλλον σε κρασιά τα οποία έχουν προέλευση από την Κοινότητα.

Η παρούσα κατάσταση θα παγώσει, αλλά δεν θα υπάρξουν περαιτέρω αρνητικές επιπτώσεις από τη συμφωνία. Δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το γεγονός ότι η σαφής αναγνώριση των εν λόγω ονομασιών ως κοινοτικά κρασιά θα ευνοήσει τους οινοπαραγωγούς και τους εμπόρους της Κοινότητας.

Θα απαλλαγούμε επίσης από τις απαιτήσεις πιστοποίησης που έθεσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες το 2004. Όχι μόνο για κρασιά τα οποία καλύπτονται από τη συμφωνία, αλλά επίσης για κρασιά τα οποία περιέχουν λιγότερο από 7% οινόπνευμα, γεγονός το οποίο αποτέλεσε θέμα ενδιαφέροντος για πολλά οινοπαραγωγικά κράτη μέλη. Και ας μην ξεχνάμε ότι, χωρίς την παρούσα συμφωνία, θα ήμασταν αντιμέτωποι με δυσχερείς απαιτήσεις πιστοποίησης για την εσοδεία του 2005. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι όλες αυτές οι απαιτήσεις θα είχαν μεγάλο κόστος για τον εξαγωγικό μας τομέα.

Θα ήθελα να τονίσω δύο ακόμη πολύ σημαντικά ζητήματα. Δυνάμει αυτής της συμφωνίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφωνούν για την επίλυση των διμερών θεμάτων μέσω ανεπίσημων διμερών διαβουλεύσεων, και όχι μέσω επίσημων μηχανισμών διακανονισμού των διαφορών. Αυτή είναι σημαντική δήλωση, καθώς αποτελεί ρήτρα ειρήνης και θα επιτρέψει τη διεξαγωγή περαιτέρω εποικοδομητικών συζητήσεων.

Δεδομένου ότι αυτή είναι μόνο μια πρώτης φάσης συμφωνία, είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχουν ορισμένες σαφείς προοπτικές για τη δεύτερη και πιο φιλόδοξη φάση. Έχουμε επιτύχει σαφή δέσμευση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων της δεύτερης φάσης το αργότερο 90 ημέρες μετά την έναρξη ισχύος της πρώτης φάσης.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν εν τέλει να διατυπώσουν σαφέστερα σε μια κοινή δήλωση τα θέματα τα οποία θα πρέπει να συζητηθούν σε αυτές τις διαπραγματεύσεις της δεύτερης φάσης. Περιλαμβάνουν θέματα σημαντικά για μας, όπως το μέλλον των «πρώην» ημιγενικών ονομασιών, οι γεωγραφικές ενδείξεις, η χρήση παραδοσιακών εκφράσεων, τα κρασιά τα οποία δεν καλύπτονται από τη συμφωνία, οι οινοπαραγωγικές πρακτικές, η πιστοποίηση και η δημιουργία μιας κοινής επιτροπής.

Τελευταία, έχω ακούσει κάποιες επικρίσεις ότι η Επιτροπή έχει χορηγήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες αμοιβαία αναγνώριση των οινοπαραγωγικών πρακτικών της. Αυτό δεν ισχύει καθόλου. Θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε τις οινοπαραγωγικές πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες καλύπτονται επί του παρόντος από κοινοτικές άδειες. Θα δεχτούμε επίσης υφιστάμενες οινοπαραγωγικές πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών οι οποίες δεν καλύπτονται από τις ισχύουσες κοινοτικές παρεκκλίσεις. Εντούτοις, θα είναι δυνατό για τις Ηνωμένες Πολιτείες να εξάγουν αυτά τα κρασιά μόνο εφόσον αλλάξει το καθεστώς των 17 ημιγενικών ονομασιών των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι νέες οινοπαραγωγικές πρακτικές θα αναλυθούν και θα γίνουν δεκτές στην Κοινότητα μόνο εάν δεν υπάρξουν ενστάσεις. Αυτό δεν αποτελεί αμοιβαία αναγνώριση.

Επειδή οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο σημαντικός εμπορικός μας εταίρος στον τομέα του κρασιού, θεωρώ αυτήν την πρώτης φάσης συμφωνία πολύ σημαντική για τους ευρωπαίους οινοπαραγωγούς και εξαγωγείς.

 
  
MPphoto
 
 

  Christa Klaß, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. (DE) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ, κυρία Επίτροπε, για τη δήλωσή σας για το εν λόγω ζήτημα. Η Ομάδα μας έχει δύο απόψεις για το θέμα αυτό και σκοπεύω να τις εκθέσω χωρίς περιστροφές.

Είναι γεγονός ότι οι παραχωρήσεις της Επιτροπής στη συμφωνία οίνου της ΕΕ με τις ΗΠΑ είναι παραπάνω από αναίσχυντες και απαράδεκτες. Μιλώ ως βουλευτής μίας από τις παλιότερες οινοπαραγωγικές περιφέρειες της Γερμανίας και ως εκπρόσωπος των αμπελουργών του Μοζέλα. Φυσικά, χρειαζόμαστε μια εμπορική συμφωνία με σαφείς ρυθμίσεις –αυτό το υπογραμμίσατε- και οι διαπραγματεύσεις έχουν ήδη διαρκέσει πάρα πολύ. Χρειαζόμαστε, όμως, μια συμφωνία με δίκαιους όρους και για τις δύο πλευρές. Αυτό το έγγραφο με τις μεγάλες και αόριστες προθεσμίες του και, το χειρότερο, η παραχώρηση της απεριόριστης αμοιβαίας αναγνώρισης των οινολογικών διαδικασιών της παραγωγής οίνου είναι ένα χτύπημα σε κάθε προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών για μια νομοθεσία για την οινοπαραγωγή.

Η Επίτροπος είπε ότι πρέπει να γίνουν και άλλες συζητήσεις. Όμως, οι διαπραγματεύσεις διήρκεσαν πάρα πολύ καιρό, και έτσι ερωτώ γιατί αναβάλλουμε τέτοιες σημαντικές αποφάσεις. Στην Ευρώπη έχουμε σαφώς ορισμένους όρους για την παραγωγή του κρασιού. Για εμάς, η προσθήκη νερού στο κρασί είναι εντελώς αδιανόητη και για τους καταναλωτές θα ήταν απαράδεκτη. Τώρα υποχρεωνόμαστε να αναγνωρίσουμε ότι η Αμερική έχει το δικαίωμα προσθήκης νερού μέχρι 7%; Σήμερα είναι υλοποιήσιμες σύγχρονες μέθοδοι ανάλυσης του κρασιού στα συστατικά του, και εμείς πρέπει να δεχτούμε στο πλαίσιο της αμοιβαίας αναγνώρισης να μπορεί να συντεθεί βιομηχανικά;

Δεν μας χρειάζεται συνθετικό κρασί! Το κρασί χαρακτηρίζεται από πολυμορφία, μια πολυμορφία που είναι εκδήλωση της ίδιας της φύσης, και οι ιδιότητές του εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και το έτος παραγωγής. Καταλαβαίνει η Επιτροπή τι σημαίνει μια τέτοια παραχώρηση, που επηρεάζει και τις μελλοντικές συμφωνίες για τις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ; Η αρχή του ΠΟΕ για το «πιο ευνοούμενο έθνος» σημαίνει ότι αργότερα θα πρέπει να γίνουν οι ίδιες παραχωρήσεις και σε άλλες χώρες. Έτσι γελοιοποιούνται οι προσπάθειες του Διεθνούς Γραφείου Αμπέλου για έναν ορισμό του κρασιού με παγκόσμια ισχύ.

Η Επίτροπος Fischer Boel μίλησε εδώ και για έναν άλλο οργανισμό. Οι ΗΠΑ αποχώρησαν από το Διεθνές Γραφείο Αμπέλου και Οίνου (OIV). Σημαίνει αυτό ότι το OIV τρόπον τινά απέτυχε; Και το αίτημά μας –η απαραίτητη προστασία των γεωγραφικών προστατευομένων ονομασιών χωρίς καθορισμό ημερομηνίας– μετατίθεται απλά επ’ αόριστον. Η σαμπάνια έρχεται από την Καμπανία, το κρασί του Ρήνου καλλιεργείται στον Ρήνο και το κρασί του Μοζέλα στον Μοζέλα και όχι κάπου στην Αμερική. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί πρέπει να απαγορευτούν τώρα και όχι σε κάποια απροσδιόριστη στιγμή, αν θέλουμε να έχουμε ένα δίκαιο εμπόριο. Κατά τη γνώμη μου, ακόμα και η διατήρηση του σημερινού καθεστώτος πάει πολύ μακριά. Ερωτώ την Επιτροπή: που είναι η επιτυχία των διαπραγματεύσεων γι’ αυτήν την συμφωνία; Κατά τη γνώμη μου, εδώ κάναμε μόνο παραχωρήσεις, και μάλιστα οπωσδήποτε υπερβολικά πολλές.

Μιλώντας εκ μέρους των πολλών οικογενειών αμπελουργών που τώρα φέρνουν σπίτι τη σοδειά τους από τα αμπέλια, λέω ότι αισθάνομαι και αισθανόμαστε ξεπουλημένοι από τη συναλλαγή που έγινε.

 
  
MPphoto
 
 

  Κατερίνα Μπατζελή, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, θα ήθελα καταρχήν να σας ευχαριστήσω για την παρουσίαση της προτάσεως συμφωνίας, αλλά και για τις διευκρινίσεις οι οποίες ήταν απολύτως απαραίτητες να δοθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πρόκειται για δύσκολη συμφωνία που νομίζω ότι ήταν και αρκετά πολύπλοκη, οπότε όλοι μας έχουμε ανάγκη από περισσότερες διευκρινίσεις αλλά, από την άλλη πλευρά, και σεις η ίδια πρέπει να λάβετε υπόψη σας τις προτάσεις και τις ανησυχίες μας που σχετίζονται με αυτή τη συμφωνία.

Η συμφωνία αυτή θα μπορούσε πράγματι να θεωρηθεί ως μια από τις πιο χρονοβόρες διεθνείς εμπορικές τομεακές συμφωνίες εφόσον εκκρεμούσαν ζητήματα από το 1983. Τα τελευταία 20 χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολύ σωστά είπατε, παρείχε συνεχώς παρεκκλίσεις στις ΗΠΑ σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τη σήμανση των αμερικανικών κρασιών που εισάγονταν στην Κοινότητα.

Με την παρούσα συμφωνία επέρχεται, καταρχήν, μια ομαλοποίηση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης: οι ΗΠΑ απαλλάσσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση από τις νέες απαιτήσεις τους σε θέματα πιστοποίησης και δεσμεύονται να επιδιώκουν την επίλυση ενδεχομένων διαφορών μέσω διμερών διαβουλεύσεων και όχι, όπως γινόταν παλαιότερα, δια μέσου των μηχανισμών επίλυσης διαφορών.

Ας μην ξεχνάμε όμως ότι επί του παρόντος βρισκόμαστε μόλις στην πρώτη φάση της συμφωνίας την οποία θα μπορούσαμε να ονομάσουμε ως μία λύση ανάγκης ενώ εκκρεμούν σημαντικά εμπορικά ζητήματα τα οποία, κυρία Επίτροπε, πρέπει να τα λάβετε υπόψη σας σε μια σκληρή πλέον διαπραγμάτευση η οποία αρχίζει.

Πρώτον, οι προστατευόμενες ονομασίες δεν κατοχυρώνονται, όπως διαφαίνεται, επαρκώς από τη συμφωνία, ενώ η αναγνώριση που παρέχεται στις οινολογικές πρακτικές των ΗΠΑ, να επιτρέπεται δηλαδή προσθήκη νερού κατά 7%, ή να γίνεται ωρίμανση με τρίμματα ξύλου μέσα στο βαρέλι, δεν αποτελεί βέβαια κίνδυνο για την υγεία, θέτει όμως σε κίνδυνο τη φήμη του κρασιού ως προϊόντος υψηλής ποιότητας.

Δεύτερον, αυτή η αναγνώριση των χαλαρών οινολογικών πρακτικών στις ΗΠΑ αποτελεί προηγούμενο για εισαγωγές από άλλες χώρες. Πρέπει συνεπώς στη δεύτερη φάση να αντιμετωπισθεί με υπευθυνότητα το θέμα των οινολογικών πρακτικών και του ορισμού του κρασιού, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα σταθερό πλαίσιο αναφοράς.

Τρίτον, απειλούνται οι παραδοσιακές ονομασίες και τίθεται σε αμφιβολία ο ρόλος του Διεθνούς Γραφείου Αμπέλου.

Τέταρτον, θα πρέπει να επιταχυνθεί η διαδικασία για την εξασφάλιση της αναγνώρισης των 17 ονομασιών του Παραρτήματος 2, ώστε όλες οι ευρωπαϊκές προστατευόμενες ονομασίες να τύχουν αυστηρής προστασίας από τις αμερικανικές αρχές.

Πέμπτον, να προωθηθεί, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ, η δημιουργία ενός διεθνούς μητρώου με κατοχυρωμένες γεωγραφικές ενδείξεις και η ένταξη του στόχου αυτού στις πιο σημαντικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κυρία Επίτροπε, ένας μεγάλος κύκλος κλείνει αλλά ανοίγει ένας άλλος, και ίσως τώρα θα πρέπει να ενδυναμωθούν οι προσπάθειες της Επιτροπής στα πλαίσια της δεύτερης φάσης των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ αλλά και της επερχόμενης αναθεώρησης της κοινής οργάνωσης της αγοράς του κρασιού ώστε να δημιουργηθούν οι καλύτερες δυνατές συνθήκες όσον αφορά την παραγωγή και την ποιότητα αλλά και την εμπορία του προϊόντος. Είστε στο μάτι του κυκλώνα και σας εύχομαι καλή δύναμη. Το Κοινοβούλιο, με τις παρατηρήσεις του, θεωρώ ότι θα συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. FRIEDRICH
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Jorgo Chatzimarkakis, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, καταρχάς θα ήθελα να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου και τα συγχαρητήρια της Ομάδας μου για το ότι επιτύχατε αυτό το ενδιάμεσο αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα σημαντικό εμπορικό σχέδιο που ανέρχεται σε 2,3 δισ. ευρώ. Όμως, πρόκειται για εμπόριο ανάμεσα σε δύο διαφορετικά συστήματα, δηλαδή εδώ η παραγωγή και η διάθεση διαφέρουν ως προς την προσέγγιση, και γι’ αυτό η συνεργασία δεν είναι εύκολη. Ως εκ τούτου, αυτή η συμφωνία δεν μπορεί να θεωρηθεί παρά μόνο σαν ένα πρώτο βήμα, μια συμφωνία πρώτης φάσης, και χαίρομαι που το διατυπώσατε και εσείς έτσι.

Στο παρελθόν αποδεχτήκαμε πολλές παρεκκλίσεις των Αμερικανών. Αυτό ήταν απαραίτητο για τις εμπορικές σχέσεις. Τώρα, όμως, είναι σημαντικό να εφαρμοστούν οι κανόνες μας για τη σήμανση. Για εμάς είναι επίσης σημαντικό να είναι διατεθειμένες οι ΗΠΑ για επίλυση όλων των διμερών θεμάτων με διαβουλεύσεις και όχι μέσω της διαιτησίας του ΠΟΕ. Ασφαλώς, όμως, για εμάς τους Ευρωπαίους αποτελεί μεγαλύτερη προτεραιότητα να προστατεύονται όπως τους αξίζει οι γεωγραφικές ονομασίες προέλευσης. Σε αντιστάθμισμα, είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε προσωρινά τις οινοπαραγωγικές πρακτικές των ΗΠΑ. Αυτό μπορεί να είναι ένα πικρό χάπι, όμως πρέπει να το καταπιούμε. Είναι κάτι προσωρινό και θα το διευκολύνουν αυτό οι κανόνες σήμανσης, που θα έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη ελευθερία για τον καταναλωτή που ελπίζουμε ότι θα φανεί ώριμος.

Ωστόσο, κατά τη δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων, η Επιτροπή πρέπει να υπερασπιστεί και την καλύτερη προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας στην οινοπαραγωγή. Στον τομέα αυτόν, εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε οδηγήσει τον κόσμο στη θέσπιση παγκόσμιων προδιαγραφών, και γι’ αυτό δεν πρέπει να χαλαρώσουμε τις προσπάθειές μας στο συγκεκριμένο ζήτημα. Επίσης, καλούμε την Επιτροπή να ταχθεί υπέρ της καθιέρωσης ενός διεθνούς μητρώου με κατοχυρωμένες γεωγραφικές ενδείξεις προέλευσης. Οι δύο προηγούμενες ομιλήτριες αναφέρθηκαν και σε αυτό το θέμα.

Το συμπέρασμα είναι πως αυτή η συμφωνία μπορεί να μην είναι λαμπρή, είναι όμως ένα πρώτο, σημαντικό βήμα και εσείς, κυρία Επίτροπε, κάνατε το σωστό. Το δεύτερο βήμα πρέπει να ακολουθήσει σε εναρμόνιση με τη μεταρρύθμιση της οργάνωσης αγοράς για το κρασί, που όλοι περιμένουμε με ανυπομονησία.

Μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για το ευρωπαϊκό κρασί μας. Είναι ένα κρασί που το απολαμβάνουν και το εκτιμούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Πρέπει να διατηρήσουμε το παγκόσμιο προβάδισμά μας στην οινοπαραγωγή με τη βελτίωση της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. Κυρία Επίτροπε, σας ευχόμαστε καλή επιτυχία σε αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Hélène Aubert, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (FR) Κύριε Πρόεδρε, από την πλευρά μας, αρνούμαστε να δεχτούμε τις προσβολές του συναδέλφου μας. Θέλω καταρχάς να επιμείνω σε ένα διαδικαστικό ζήτημα. Αυτή η συζήτηση οργανώθηκε βεβιασμένα, αφού υπογράφηκε μια συμφωνία –έστω και αν αυτό είναι ένα πρώτο βήμα– από την Επιτροπή. Πέραν αυτού, το Συμβούλιο δεν παρίσταται, τη στιγμή που αυτό κρατά, εν τέλει, τη συμφωνία στα χέρια του. Συνεπώς, θεωρώ ότι ο τρόπος με τον οποίο εργαζόμαστε στερείται σοβαρότητας και ότι η γνώμη των βουλευτών του ΕΚ δεν λαμβάνεται υπόψη όπως θα έπρεπε.

Επί της ουσίας, αυτή η συμφωνία, μολονότι ικανοποιεί τους εμπόρους και τους μεγαλέμπορους, οι οποίοι ασκούν έντονες πιέσεις να προχωρήσουμε, δεν εξυπηρετεί στο ελάχιστο το συμφέρον των παραγωγών κρασιών με κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης, ούτε και το συμφέρον των καταναλωτών. Σήμερα, η κατάσταση είναι άκρως συγκεχυμένη. Αυτό που εκθέτετε, κυρία Επίτροπε, δεν ανταποκρίνεται στις πληροφορίες που έχουμε από άλλη πηγή. Εκδηλώνεται έντονη ανησυχία στον χώρο. Τι εμπιστοσύνη να έχουν άραγε οι ευρωπαίοι καταναλωτές στη σήμανση, στις ετικέτες, που κινδυνεύουν να υπονομευθούν σοβαρά από αυτού του είδους τη συμφωνία; Επιπλέον, αποδυναμώνετε αισθητά τις αρχές που ανέκαθεν υποστήριζε η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τη γεωγραφική ένδειξη.

Αυτό που γίνεται με το κρασί στην παρούσα φάση και το οποίο θεωρούμε απαράδεκτο υπάρχει κίνδυνος να συμβεί εν συνεχεία και με πολλά άλλα προϊόντα. Εμείς, από την πλευρά μας, ευχόμαστε δύο πράγματα. Αφενός, να κάνει το Συμβούλιο τη δουλειά του και να πει με σαφήνεια ποια είναι η εντολή που έχει δοθεί στην Επιτροπή σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Αφετέρου, η Ευρωπαϊκή Ένωση να κρατήσει πιο σθεναρή στάση σε σχέση με τον σεβασμό των ονομασιών προέλευσης, τις οινικές πρακτικές, τη διαφύλαξη τομέων που είναι πραγματικά ζωτικοί για τη ζωή των περιοχών μας και για πολλές αγροτικές περιοχές σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, και να αγωνιστεί για τη διαφύλαξη αυτής της ποιότητας και αυτών των ονομασιών προέλευσης. Ειδεμή, αν αντιμετωπίσουμε τις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ παραιτούμενοι εξαρχής, πολύ φοβούμαι ότι θα απολέσουμε και άλλο έδαφος στις εβδομάδες που έρχονται.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ γνωστό ότι ο οινικός τομέας διέρχεται μια δύσκολη φάση, και το ίδιο συμβαίνει στην Πορτογαλία, όπου ένας αυξανόμενος αριθμός καλών κρασιών αντιμετωπίζουν δυσκολίες ανταγωνιστικότητας στην αγορά. Αυτή η κατάσταση επιδεινώνεται από την αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες, γεγονός που είχε εξαιρετικά επιζήμιες συνέπειες για τους αμπελουργούς και τις οινοπαραγωγικές περιοχές.

Αυτή η πρώτη συμφωνία οίνου με τις Ηνωμένες Πολιτείες, καρπός 20 χρόνων διμερών διαπραγματεύσεων, είναι σημαντική, παράλληλα όμως εγείρει ανησυχίες. Λαμβάνοντας υπόψη τις μαζικές παραχωρήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή η συμφωνία φαίνεται να έχει προταθεί περισσότερο λόγω των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και λιγότερο με στόχο την προάσπιση των συμφερόντων των οινοπαραγωγών της ΕΕ.

Πιστεύουμε, επίσης, ότι το φάσμα των διαπραγματεύσεων πρέπει να διευρυνθεί σε διεθνή κλίμακα. Επιπροσθέτως, σε ό,τι αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, η κ. Fischer-Boel πρέπει να εξηγήσει πλήρως τον τρόπο με τον οποίο προτίθεται να εγγυηθεί τα συμφέροντα των οινοπαραγωγών περιοχών της Ευρώπης όπου η οινοπαραγωγή είναι κρίσιμη για την οικονομική ανάπτυξη.

Όσον αφορά τόσο τις σημασμένες ονομασίες προέλευσης όσο και τις παραδοσιακές οινοπαραγωγικές πρακτικές στην Ευρώπη, αυτό ακριβώς πρέπει να γίνει αν θέλουμε να διατηρηθεί η ποιότητα του κρασιού και να προστατευθούν οι καταναλωτές. Όταν ελέγξαμε τις λεπτομέρειες και ακούσαμε τις εξηγήσεις σας, μας προκλήθηκε ιδιαίτερη ανησυχία σε σχέση με τις εγγυήσεις που πρέπει να δοθούν στους οινοπαραγωγούς μας και τις αντίστοιχες περιοχές.

 
  
MPphoto
 
 

  Roberta Angelilli, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί ασφαλώς ένα ανεπαρκές και δειλό πρώτο βήμα προς την αναγνώριση και την προστασία των προστατευόμενων ονομασιών σε διεθνές επίπεδο. Ήταν καιρός να αλλάξει η κατάσταση μετά τις συνέπειες του περιβόητου κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 316/2004, ο οποίος εκ των πραγμάτων επέτρεπε στους παραγωγούς των μη ευρωπαϊκών χωρών την καταχρηστική χρήση των προστατευόμενων ονομασιών, προκαλώντας έτσι τεράστιες ζημίες στην ιταλική και ασφαλώς στη συνολική ευρωπαϊκή ποιοτική παραγωγή οίνου.

Η Επίτροπος Fischer Boel δήλωσε ενώπιον του Σώματος ότι η συμφωνία προστατεύει τις ευρωπαϊκές ονομασίες και θα προφυλάξει τη μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι αναμφίβολο ότι αυτοί είναι οι επιδιωκόμενοι στόχοι, ωστόσο υπάρχουν ορισμένες αμφιβολίες εάν η συμφωνία αποτελεί τη σωστή βάση για την επίτευξή τους.

Πράγματι, είναι γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα προτείνει στο Κογκρέσο την τροποποίηση του καθεστώτος και τον περιορισμό της χρήσης 17 ευρωπαϊκών ονομασιών που προς το παρόν θεωρούνται ως ημιγενικές στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά αληθεύει επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διατηρήσουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν 14 παραδοσιακές κοινοτικές ονομασίες, έστω και υπό ορισμένους όρους και για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Στην πραγματικότητα, το χρονίζον ζήτημα των καταχρήσεων δεν έχει ακόμη διαλευκανθεί άπαξ διά παντός.

Από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύθηκαν να δεχθούν τις βασικές αρχές των κοινοτικών κανόνων σχετικά με τη σήμανση και θα επιδιώξουν την επίλυση ενδεχόμενων διμερών ζητημάτων σχετικά με τις αμπελοοινικές ανταλλαγές με ανεπίσημες διμερείς διαβουλεύσεις και όχι με μηχανισμούς συμβιβασμού των διαφορών.

Ποια είναι όμως η πλέον ανησυχητική παραχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Λοιπόν, χάρη στη συμφωνία, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει τις οινολογικές μεθόδους των αμερικανών οινοπαραγωγών. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι θα επιτρέπεται η εισαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση αραιωμένου οίνου με προσθήκη νερού 7% ή θραυσμάτων ξύλου για ενίσχυση της γεύσης, πράγμα που απαγορεύεται αυστηρά στους δικούς μας παραγωγούς. Αυτό θα αποτελέσει σοβαρό κίνδυνο για τον ποιοτικό οίνο και θα προκαλέσει έντονους κλυδωνισμούς στην οινολογική αγορά.

Μολονότι, αφενός, πετύχαμε μια σχετική σταθερότητα στις εξαγωγές προς τις ΗΠΑ με τη διευκόλυνση και των διαδικασιών, δεχθήκαμε σημαντικές υποχωρήσεις όσον αφορά τις οινολογικές μεθόδους και δεν εξασφαλίσαμε ακόμη επαρκείς εγγυήσεις για τις καταχρήσεις των προστατευόμενων ονομασιών.

Κύριε Πρόεδρε, η συμφωνία προβλέπει ότι ενενήντα ημέρες μετά την έναρξη της ισχύος της, θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για μια ευρύτερη συμφωνία. Ζητούμε, λοιπόν, οι διαπραγματεύσεις να αποσκοπούν στην πραγματική προστασία των παραδοσιακών ονομασιών. Πιστεύουμε ότι, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, η Επιτροπή πρέπει να επιδιώξει προπαντός την ανάληψη μιας οριστικής δέσμευσης εκ μέρους των αμερικανικών αρχών να θέσουν τέλος στην παράνομη χρήση εντός των Ηνωμένων Πολιτειών προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων από την κοινοτική νομοθεσία με μέγιστη προθεσμία δύο ετών.

Ολοκληρώνω λέγοντας ότι η συμφωνία ειδικής παρέκκλισης για τις αμερικανικές εισαγωγές θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και από άλλα κράτη του ΠΟΕ για να απαιτήσουν ίση μεταχείριση, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο στην εισαγωγή προϊόντων αμφίβολης προέλευσης και σύνθεσης. Για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβει δραστικότερα μέτρα, προκειμένου να προστατεύσει τις παραδοσιακές και ποιοτικές παραγωγές οίνου. Η αρχή θα πρέπει να γίνει με την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 316/2004 που ελευθέρωσε τη χρήση των προστατευόμενων παραδοσιακών ονομασιών, δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό και παραπλανώντας τους καταναλωτές όσον αφορά την προέλευση και την ποιότητα των προϊόντων.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez (NI). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, ομιλώ εξ ονόματος όλων των δικών μου. Καταρχάς, εξ ονόματος των αμπελουργών του Languedoc-Roussillon, που παράγουν κρασί εδώ και 2 000 χρόνια –από την εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και όχι εδώ και έναν αιώνα, όπως στην Καλιφόρνια– και οι οποίοι παράγουν κρασί με τον ίδιο τρόπο που ο άνθρωπος κάνει έρωτα, που καλλιεργεί την καλαισθησία, την ομορφιά. Μιλώ επίσης εξ ονόματος όλων των αμπελουργών της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Rioja, της Ουγγαρίας, του Tokay –του οίνου των βασιλέων, του βασιλέα των οίνων– της Ιταλίας, της Ελλάδας, ολόκληρης της Μεσογείου, όπου το κρασί είναι κομμάτι του πολιτισμού, τέχνη των θεών.

Εσείς, όμως, συναινείτε στην υποβάθμιση του κρασιού από πολιτιστικό προϊόν σε βιομηχανικό προϊόν για εμπορευματοποίηση. Η Συμφωνία του Μονάχου για το κρασί αλλάζει τον ορισμό του κρασιού, τη φύση του κρασιού. Δεν πρόκειται πλέον για φυσική δημιουργία, για προϊόν ζύμωσης, αλλά για χημικό προϊόν. Αποδέχεστε τις χημικές και όχι τις οινολογικές πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποδέχεσθε μια οινική κόκα κόλα, που γίνεται με νερό, συν ζάχαρη, χρωστικές ουσίες, ξύλο. Είναι σαν να θέλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να αλλάξουν την Επίτροπο Fischer Boel και να κάνουν μια απομίμηση Επιτρόπου, αραιωμένη σε ποσοστό 7 %. Αντιλαμβάνεστε τον λόγο για τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν πλέον τις ετικέτες: επειδή προφανώς δεν θέλουν να αναφέρονται εκεί οι χημικές ουσίες. Λίαν προσεχώς θα εφαρμοστεί η οδηγία REACH στο κρασί.

Επιπλέον, αποδέχεστε την κλοπή δεκαεπτά ονομασιών, υπό την πρόφαση ότι είναι ημιγενικές. Η σαμπάνια δεν σημαίνει τίποτα· το Chablis, δεν σημαίνει τίποτε απολύτως· το Sauternes, ακόμα λιγότερα! Επισφραγίζετε την απάτη, την παραχάραξη. Για πέντε χρόνια, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούν να χρησιμοποιούν ψευδεπίγραφους τίτλους ονομαστών κτημάτων και αμπελώνων, ως αντάλλαγμα της σύναψης ειρήνης. Ό,τι δηλαδή έγινε και με τις διαπραγματεύσεις του κύκλου της Ουρουγουάης, με τους ελαιούχους σπόρους: ο κλέφτης δέχεται να μην σύρει τους εξαπατημένους οινοπαραγωγούς μπροστά στα μάτια του χωροφύλακα ΠΟΕ. Ήδη είχε γίνει αυτό στη συμφωνία με τη Νότια Αφρική και προφανώς, στον ΠΟΕ, οι οινοπαραγωγοί από τη Χιλή, την Αυστραλία, την Καλιφόρνια, από όλες τις οινοπαραγωγές περιοχές του Ειρηνικού, θα εξεγερθούν, θα στηριχθούν σε αυτό το προηγούμενο.

Κυρία Επίτροπε, προέρχομαι από μια περιοχή που γέννησε τις μεγάλες εξεγέρσεις τη δεκαετία του ´50. Λοιπόν, οι αμπελουργοί του Languedoc θα σας πουν «όχι». Θα εξεγερθούν και θα έλθουν ίσως στην Επιτροπή στις Βρυξέλλες. Μπόρεσαν να εξεγείρουν όλη τη Νότια Γαλλία, συνεπώς δεν θα δυσκολευτούν να σας αντιτάξουν ένα «όχι» τόσο βίαιο όσο χρειάζεται, διότι τους επιτίθεσθε και επιτίθεσθε σε έναν πολιτισμό.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Κυρίες και κύριοι, ζητώ από τους αξιότιμους επισκέπτες στα θεωρεία, που είναι πολύ ευπρόσδεκτοι και, φυσικά, πρέπει να συμμετέχουν στην ζωηρή μας συζήτηση, να θυμούνται ότι –όπως σε όλα τα κοινοβούλια του κόσμου- ζητάμε από τους ακροατές στα θεωρεία να μην χειροκροτούν. Να χειροκροτούν μπορούν μόνον οι βουλευτές. Μπορείτε, όμως, να γνέφετε ζωηρά, με την προϋπόθεση ότι αυτό δεν θα ακούγεται. Ευχαριστώ πολύ τους επισκέπτες στα θεωρεία για την κατανόησή τους και τους καλωσορίζω θερμά.

 
  
MPphoto
 
 

  María Esther Herranz García (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, αν επρόκειτο να εξοριστώ σε ένα έρημο νησί, στον πιο μακρινό ωκεανό, που θα ήταν ο Ειρηνικός, και κάποιος με ρωτούσε ποια ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα θα ήθελα να πάρω μαζί μου, θα έλεγα, πέρα από ψωμί, δυο μπουκάλια. Το ένα από αυτά τα μπουκάλια θα περιείχε κρασί και το άλλο λάδι. Και εφόσον κατάγομαι από τη Λα Ριόχα, το κρασί θα ήταν φυσικά ένα Ριόχα, το οποίο είναι διεθνούς φήμης και του οποίου η φήμη και το κύρος οφείλονται σε μια αρχαία οινοποιητική κουλτούρα.

Πριν ακόμη από τη ρωμαϊκή εισβολή, καλλιεργούνταν αμπέλια στη Λα Ριόχα και παράγονταν κρασί. Το κρασί μας παράγεται, επομένως, με εξαιρετικά παλιές μεθόδους παραγωγής, οι οποίες εγγυώνται την υψηλή ποιότητα του προϊόντος.

Επομένως, πιστεύω ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια βαθιά αλλαγή στην οινοποιητική μας κουλτούρα, η οποία δεν θα λειτουργούσε πάντα προς όφελός μας, διότι, ευτυχώς ή δυστυχώς, η εμπορική επιτυχία των κρασιών μας συνδεόταν πάντα με μια μέθοδο παραγωγής που σέβεται αυστηρά τους πιο καθαρούς ορισμούς του οίνου.

Η οριστική έγκριση της εισαγωγής κρασιών που παράγονται με αμφίβολες οινολογικές πρακτικές πολύ διαφορετικές από τις δικές μας θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την οινοπαραγωγική μας κουλτούρα, πάνω στην οποία –επιμένω– βασιζόταν ανέκαθεν η εμπορική επιτυχία των προϊόντων μας.

Πόσο καιρό ακόμη μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να συνεχίσει την απαγόρευση της χρήσης ρινισμάτων ξύλου στην ωρίμανση του κρασιού ή την προσθήκη νερού, αν επιτρέπουμε την εισαγωγή κρασιών που παράγονται με αυτές τις πρακτικές;

Είναι σαφές ότι το κεφάλαιο των οινολογικών μεθόδων θα είναι ένα από τα επίμαχα σημεία στα οποία θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην επικείμενη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ κρασιού, διότι η συμφωνία που μόλις σύναψε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τις Ηνωμένες Πολιτείες θα έχει, φοβάμαι, επιπτώσεις που θα επεκταθούν πέρα από τις εμπορικές συναλλαγές με αυτήν τη χώρα.

Η περιοχή μου, η Λα Ριόχα, είναι αρκετά τυχερή ώστε να απολαμβάνει καλή προστασία στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά δεν μπορεί να λεχθεί το ίδιο για άλλες κοινοτικές ονομασίες προέλευσης όπως τα κρασιά Βουργουνδίας, το Πόρτο και τα κρασιά Σέρι και Μάλαγα, οι ονομασίες των οποίων εξακολουθούν να θεωρούνται από τις ΗΠΑ ως «ημιγενικές». Η συμφωνία που επιτεύχθηκε δεν περιέχει τη σαφή δέσμευση των Ηνωμένων Πολιτειών ότι θα σταματήσουν να σφετερίζονται αυτές τις ονομασίες.

Θα ήθελα, επομένως, να καλέσουμε την Επιτροπή να συμπεριλάβει την κατάρτιση ενός διεθνούς μητρώου γεωγραφικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης ανάμεσα στις κύριες προτεραιότητες των διαπραγματεύσεων στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Οι σημερινές διαπραγματεύσεις στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου προσφέρουν μια χρυσή ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε.

Η Επιτροπή πρέπει επίσης να παροτρύνει τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε διμερή βάση, να σταματήσουν να χρησιμοποιούν ονομασίες προστατευμένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη μέγιστη περίοδο των δύο ετών που αναφέρεται στην πρόσφατη συμφωνία οίνου.

 
  
MPphoto
 
 

  María Isabel Salinas García (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, είναι αλήθεια ότι μετά από είκοσι χρόνια επαφών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, επιτεύχθηκε η πρώτη συμφωνία. Αλλά το βλέπουμε αυτό μόνο ως ένα σημείο αφετηρίας και όχι ως κάτι με το οποίο θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι. Συμφωνώ με την πλειονότητα των όσων ελέχθησαν σε αυτό το Κοινοβούλιο και, πάνω από όλα, ελπίζω ότι η Επιτροπή θα τα λάβει σοβαρά υπόψη, διότι δεν έχω ακούσει ούτε ένα άτομο να λέει ότι είναι ικανοποιημένο με αυτήν τη συμφωνία.

Αυτές οι πρώτες συμφωνίες δεν εγγυώνται αποτελεσματική προστασία για τις ευρωπαϊκές ονομασίες προέλευσης. Ωστόσο, αφήνουν την κοινοτική αγορά ανοιχτή στα κρασιά των Ηνωμένων Πολιτειών που παράγονται σύμφωνα με οινολογικές πρακτικές που δεν επιτρέπονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η προσθήκη νερού. Θα είναι δύσκολο για τα κρασιά μας, που παράγονται με παραδοσιακές μεθόδους και κριτήρια υψηλής ποιότητας, να ανταγωνιστούν άλλα που παράγονται με πολύ πιο φτηνές βιομηχανικές διαδικασίες.

Η χώρα μου, η Ισπανία, είναι απογοητευμένη από αυτήν την πρώτη συμφωνία και ελπίζουμε ότι η δεύτερη φάση θα είναι πολύ πιο πειστική. Μεταξύ άλλων πραγμάτων, ανησυχούμε ιδιαίτερα για το θέμα των ημιγενικών ονομασιών· πιστεύουμε ότι είναι αυτές που έχουν ζημιωθεί περισσότερο. Είναι αλήθεια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεσμευτεί να μην χρησιμοποιούν τυπικές ευρωπαϊκές ονομασίες, αλλά μόνο για κρασιά που εξάγουν σε τρίτες χώρες. Μπορούν, επομένως, να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις ίδιες ονομασίες που χρησιμοποιούσαν μέχρι σήμερα στο έδαφός τους, με την προστιθέμενη περιπλοκή ότι η νομοθεσία των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρεί ονομασίες από την περιοχή μου, όπως οι ονομασίες «Σέρι» και «Μάλαγα», ημιγενικές και όχι ονομασίες προέλευσης.

Η δεύτερη φάση των διαπραγματεύσεων θα ξεκινήσει σύντομα· καλούμε το Κοινοβούλιο να υπερασπιστεί τις γεωγραφικές ενδείξεις πιο αποφασιστικά σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, και για τον σκοπό αυτόν, πρέπει να αρχίσουμε μια συζήτηση σχετικά με το μέλλον των ημιγενικών ονομασιών. Πρέπει να διεξαγάγουμε διάλογο σχετικά με την παραδοσιακή ονοματολογία, τις πιστοποιήσεις και τις οινολογικές πρακτικές και, ιδιαίτερα, είναι απαραίτητο να συσταθεί μια κοινή επιτροπή για τα οινοπαραγωγικά θέματα.

Προκειμένου να εργαστούμε καλύτερα στο μέλλον από όσο έχουμε εργαστεί μέχρι τώρα, αυτό το Κοινοβούλιο είναι διατεθειμένο να συνεργαστεί με την Επιτροπή· πρόκειται να εγκρίνουμε ένα ψήφισμα το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ούτως ώστε αυτό που συμβαίνει μέχρι τώρα να μην συνεχιστεί. Θα ήταν επίσης ευκταίο να εκπονήσει η Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης της Υπαίθρου μια έκθεση πρωτοβουλίας, ούτως ώστε αυτό που συνέβη να μην συμβεί ξανά και να ληφθεί υπόψη η γνώμη αυτού του Κοινοβουλίου, προκειμένου να προσπαθήσουμε να σώσουμε τον ευρωπαϊκό οινοπαραγωγικό τομέα.

 
  
MPphoto
 
 

  Anne Laperrouze (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, τα όσα διακυβεύονται στην αγορά του κρασιού είναι λίαν σημαντικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν από τις πλέον σημαντικές αγορές για την Ευρωπαϊκή Ένωση, με 60 εκατομμύρια καταναλωτές κρασιού και με έναν ετήσιο μέσο όρο κατανάλωσης που ανήλθε από τα 8 στα 13 λίτρα ανά κάτοικο μέσα στην τελευταία δεκαετία. Την περασμένη χρονιά, η αμερικανική αγορά αυξήθηκε κατά 5,6% σε όγκο. Η Γαλλία είναι η τρίτη κατά σειρά εξαγωγέας στις ΗΠΑ, μετά την Ιταλία και την Αυστραλία.

Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να χαιρετίσουμε τη συμφωνία οίνου που σύναψε η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την οποία ολοκληρώνεται η πρώτη φάση μιας διαπραγμάτευσης που ξεκίνησε πριν από είκοσι χρόνια. Ασκώντας εκβιασμό, οι Ηνωμένες Πολιτείες απειλούσαν να υποβάλουν τους ευρωπαίους εξαγωγείς σε μια αυστηρή διαδικασία πιστοποίησης. Έτσι, το Beaujolais nouveau αυτού του φθινοπώρου θα ήταν από τα πρώτα προς έλεγχο. Θα υποβαλλόταν σε συμπληρωματικούς ελέγχους ανάλυσης και πιστοποίησης.

Αυτή η συμφωνία επέτρεψε επίσης να σημειωθεί πρόοδος στο σκέλος των οινολογικών πρακτικών. Ωστόσο, οι ευρωπαίοι παραγωγοί κρίνουν ανεπαρκή τα πρωτόκολλα ελέγχου. Αντιτίθενται σε πρακτικές όπως η αρωματοποίηση, που επιδιώκει να προσδώσει στο κρασί φρουτώδεις γεύσεις. Αυτό εξαρτάται από την εξέλιξη του ορισμού του κρασιού. Επιμένουν, επίσης, στην προστασία των γεωγραφικών ονομασιών.

Κυρία Επίτροπε, πρέπει συνεπώς, στη δεύτερη φάση της διαπραγμάτευσης, να μεριμνήσουμε για την τήρηση των δεσμεύσεων που ανέλαβαν οι αμερικανικές αρχές: να σταματήσει η χρήση ημιγενικών ονομασιών, όπως Βουργουνδία, Σαμπλί, Σαμπάνια, Πόρτο, να βελτιωθεί η προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων, καθώς και της σήμανσης. Σε αυτήν την παγκόσμια αγορά του κρασιού, που συχνά ελέγχεται από τους αμερικανούς μεγαλέμπορους, η ποικιλία του κλήματος έγινε εμπορικό σήμα. Δεν είμαι κατά της παγκοσμιοποίησης της αγοράς οίνου, είμαι όμως κατά των αντιγράφων, είμαι κατά της ομογενοποίησης της γεύσης, δεν θέλω ένα κρασί Σαρντονέ α λα Μακντόναλτς.

Το κρασί είναι συνοδευτικό του φαγητού, είναι το σήμα της περιοχής όπου παρήχθη, έχει τη γεύση της καλλιέργειας του εδάφους, συμβολίζει την εορταστική διάθεση και την κοινωνική ζωή. Η ποικιλία των ονομασιών αντανακλά την ποικιλία των κρασιών, την πολιτισμική μας ποικιλία. Η αμοιβαία αναγνώριση των γεωγραφικών ενδείξεων, η σήμανση δηλαδή της περιοχής παραγωγής, θα συμβάλει στη διαφύλαξη των αντίστοιχων πολιτισμικών μας ταυτοτήτων, στην τόνωση των εμπορικών μας ανταλλαγών με τις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως όμως στην ενθάρρυνση των ευρωπαίων οινοπαραγωγών, που δεν έπαψαν εδώ και χρόνια να βελτιώνουν την ποιότητα της παραγωγής τους προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και στην ικανοποίηση ημών των καταναλωτών.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ηνωμένων Πολιτειών για την εμπορία οίνων, που μονογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 14 Σεπτεμβρίου μετά από 20 έτη διαπραγματεύσεων, διχάζει. Υπάρχουν οι ευρωπαίοι επιχειρηματίες, για τους οποίους αυτή η συμφωνία θα διασφαλίσει τις εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, που είναι η πρώτη τους αγορά, με εξαγωγές αξίας 1,6 δισ. ευρώ. Εκτιμούν ότι αυτή η συμφωνία θα επιτρέψει επίσης την αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης στον κλάδο και τη διασφάλιση της ροής των εμπορικών συναλλαγών, υπό την προϋπόθεση, προφανώς, ότι θα αρχίσουν γρήγορα οι διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη φάση της διμερούς συμφωνίας και για να καθοριστούν κοινές θέσεις στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις, κυρίως στο Χονγκ Κονγκ όσον αφορά τις πτυχές που συνδέονται με την πνευματική ιδιοκτησία.

Υπάρχουν, όμως, επίσης οι άλλοι οικονομικοί παράγοντες, κυρίως οι ευρωπαίοι αμπελουργοί, μεταξύ των οποίων η συνάδελφος κ. Klass, στην οποία άλλωστε χρωστούμε την πρωτοβουλία αυτής της συζήτησης, και την ευχαριστώ για αυτό. Εξέφρασε πολύ καλά τις ανησυχίες που, ως πρόεδρος της διατομεακής ομάδας «Κρασί, παράδοση, ποιότητα» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συμμερίζομαι απολύτως. Σύμφωνα με αυτές τις ανησυχίες, αυτή η συμφωνία κινδυνεύει να επιδεινώσει περαιτέρω την κρίση που πλήττει σήμερα τον τομέα της οινοκαλλιέργειας και, μακροπρόθεσμα, να ακυρώσει διά παντός την ιδιαιτερότητα των ευρωπαϊκών κρασιών, τα οποία χαρακτηρίζει η παραδοσιακή προσκόλληση στο έδαφος και οι φυσικές και προσιδιάζουσες οινολογικές πρακτικές.

Ως πολιτικοί, γνωρίζουμε ότι οφείλουμε συχνά να βάζουμε νερό στο κρασί μας, όμως όχι στο κρασί που πίνουμε, σας παρακαλώ. Η αμοιβαία αναγνώριση των οινολογικών πρακτικών ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού δημιουργεί πρόβλημα –οι συνάδελφοί μου αναφέρθηκαν εκτενώς σε αυτό– πόσο μάλλον που ορισμένες από αυτές τις πρακτικές, τις οποίες ακολουθούν οι ευρωπαίοι αμπελουργοί, απαγορεύονται επίσης από τον ΠΟΕ. Ελπίζω ότι δεν θα μας προτείνετε να αλλάξουμε τα πράγματα όταν θα καταθέσετε προτάσεις για τη μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης της αγοράς κρασιού.

Όντας παραδοσιακά προσκολλημένοι σε μοντέλα παραγωγής εναρμονισμένα με το περιβάλλον τους και υποκείμενοι σε ένα οπλοστάσιο αυστηρών κοινοτικών ρυθμίσεων, οι ευρωπαίοι αμπελουργοί, που μέλημά τους είναι να παρέχουν ποιοτικά προϊόντα, κινδυνεύουν να περιέλθουν, αν γίνουν αποδεκτές οι πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών, σε μια κατάσταση αθέμιτου ανταγωνισμού, έτσι ώστε να αναγκαστούν εν καιρώ να εγκαταλείψουν τις προγονικές τους πρακτικές, που προσδίδουν στην ευρωπαϊκή αμπελουργία τον προσιδιάζοντα χαρακτήρα της.

Κατά συνέπεια, κυρία Επίτροπε, πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την προστασία του τομέα, που είναι βεβαίως ευάλωτος, καθώς υπόκειται σε πλειάδα παραγόντων όπως το κλίμα, τομέας όμως που ανέκαθεν ήταν στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Το θέμα, λοιπόν, είναι να συνεχίσουμε να προαγάγουμε τις οινολογικές μας πρακτικές· το θέμα είναι να στηρίξουμε τις ποιοτικές προσπάθειες των παραγωγών μας, κυρίως στον ΠΟΕ, τέλος δε, να συμφωνήσουμε σε έναν ορισμό που να περιορίζει τα απαράδεκτα μοντέλα παραγωγής, τα οποία προκαλούν, όπως προανέφερα, αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος των ποιοτικών μας προϊόντων.

Η χρησιμοποίηση των γεωγραφικών ενδείξεων είναι ένα δεύτερο σημείο που, αδιαμφισβήτητα, εγείρει ένα πρόβλημα. Έχοντας τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εδώ και καιρό, αυτό το θέμα εγείρει αντιγνωμίες. Συμμετείχα σε ένα σεμινάριο στην Ουάσιγκτον για το θέμα αυτό. Διατηρούμε, πράγματι, καλές σχέσεις με τους συναδέλφους μας του αμερικανικού Κογκρέσου, τους οποίους προσπαθούμε να πείσουμε για το βάσιμο της επιχειρηματολογίας μας. Ήθελαν, όμως, να εξαγοράσουμε, να καταβάλουμε ένα τίμημα για να εξαγοράσουμε τις δικές μας ονομασίες προέλευσης. Σκέφτηκα ότι η λογική πάντως ήταν ολίγον τι περίεργη. Κατάγομαι από το Λουξεμβούργο, όπου ρέει ο ποταμός Μοζέλας, και το κρασί του Μοζέλα, αν και μπορεί να παραχθεί στη Γερμανία, το Λουξεμβούργο ή τη Γαλλία, εξ όσων γνωρίζω δεν παράγεται στην Καλιφόρνια.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι πρέπει να τεθεί ένα όριο στις δαπάνες, είναι δε απαραίτητο, κυρία Επίτροπε, να προστατεύσουμε τις ονομασίες μας και να δημιουργήσουμε, μία και καλή, ένα σύστημα καταχώρησης των γεωγραφικών ενδείξεων στον ΠΟΕ. Ελπίζουμε ότι στο Χονγκ Κονγκ θα προασπιστείτε με σθένος αυτήν τη θεώρηση, διότι πρόκειται για το μέλλον των προϊόντων ποιότητας και της ευρωπαϊκής αμπελουργίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Luis Manuel Capoulas Santos (PSE) – (PT) Κύριε Πρόεδρε, η οινοπαραγωγή στην Ευρώπη δεν είναι απλώς θέμα εφαρμογής στον γεωργικό τομέα τεχνικών που διδάσκονται σε εργαστήριο ή σε εγχειρίδια εμπορίας. Όπως είπαν προηγούμενοι ομιλητές, η οινοπαραγωγική κουλτούρα και η οινοπαραγωγή αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς αρκετών ευρωπαϊκών περιοχών και επί αιώνες αποτελούν τμήμα της ιστορίας τους.

Θέλω να αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα, που θα εκτιμήσετε ότι είναι κάτι που με συγκινεί ιδιαιτέρως, δηλαδή το κρασί Πόρτο. Αυτό το κρασί παράγεται στην παλαιότερη στον κόσμο καθορισμένη περιοχή, που είχε δημιουργηθεί και είχε θεσμικό πλαίσιο πολύ προτού οι αμερικανικές αποικίες σκεφθούν καν να καταστούν κυρίαρχα κράτη. Στις απόκρημνες πλαγιές του ποταμού Ντουέρο στη Βόρεια Πορτογαλία, διαδοχικές γενιές επί αιώνες σμίλεψαν τα βουνά με τα γυμνά τους χέρια και μετουσίωσαν τις πέτρες ενός έρημου τοπίου σε ένα θέαμα έκπαγλου κάλλους, που πλέον χαρακτηρίζεται ως τόπος παγκόσμιας κληρονομιάς.

Αυτό δεν αποκρύπτει το γεγονός ότι έχω πλήρη επίγνωση της σημασίας της σύναψης της συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχω επίγνωση του μείζονος αντίκτυπου που είχαν οι ευρωπαϊκές εξαγωγές σε αυτήν τη χώρα και του ευαίσθητου διαπραγματευτικού πλαισίου, εντός του οποίου σύρεται επί πολλά χρόνια αυτό το πρόβλημα. Ο πραγματισμός στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν πρέπει να επιτρέψουμε να υπονομεύσει την ανάγκη κατοχύρωσης βασικών κανόνων προστασίας των ονομασιών μας προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η Επιτροπή να αμελήσει το θέμα της προστασίας των ημιγενικών ονομάτων στην εσωτερική αγορά των ΗΠΑ. Πρέπει να καθοριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία για την υπογραφή της τελικής δέσμευσης. Η επόμενη φάση των διαπραγματεύσεων πρέπει να δρομολογηθεί χωρίς χρονοτριβή, ούτως ώστε να κατοχυρωθούν επίσημα οι 17 ονομασίες προέλευσης στο Παράρτημα II.

Ειλικρινά ελπίζω ότι η απογοητευτική έκβαση αυτής της πρώτης φάσης των διαπραγματεύσεων θα αντισταθμιστεί με τον δεύτερο γύρο, που ευελπιστούμε να περατωθεί ομαλά. Μια δίκαιη και ισορροπημένη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να είναι το θετικό σημάδι που αναζητεί εναγωνίως η ευρωπαϊκή οινοπαραγωγή, η οποία επί του παρόντος αντιμετωπίζει περίπλοκες προκλήσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean Marie Beaupuy (ALDE). – (FR )Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, λαμβάνω τον λόγο ως αιρετός εκπρόσωπος της σπουδαίας Ανατολικής Γαλλίας, μιας περιοχής που παράγει το βουργουνδικό κρασί, το κρασί της Αλσατίας –της Αλσατίας όπου και βρισκόμαστε σήμερα– και βεβαίως τη σαμπάνια. Οφείλω, ως βουλευτής ακριβώς της Champagne, να σας αναφέρω τις ακόλουθες παρατηρήσεις, δεδομένου ότι η ουσία της σημερινής συζήτησης είναι η έναρξη της συμφωνίας για την οποία μιλήσατε, κυρία Επίτροπε, και την οποία προφανώς θέλετε να ολοκληρώσετε. Αν θέλουμε και εμείς επίσης να ολοκληρωθεί, είναι για τους λόγους που θα εκθέσω.

Σε αυτήν την υπόθεση υπάρχει μια οικονομική αναγκαιότητα. Η αμερικανική αγορά, όπως αναφέρθηκε μόλις προ ολίγου επανειλημμένα, είναι άκρως σημαντική για τους Ευρωπαίους. Σε αυτήν, όμως, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, θέλω να εστιάσω τον λόγο μου στην ποιότητα. Σε διεθνές επίπεδο, η UNESCO αναγνωρίζει τακτικά αρκετούς τόπους μας, κτήριά μας, ως κληροδοτήματα της παγκόσμιας κληρονομιάς. Ωστόσο, τα ευρωπαϊκά κρασιά, ιδίως της περιοχής της Μεσογείου, όπως αναφέρθηκε πριν από λίγο, απέκτησαν τους τίτλους ευγενείας τους στο διάβα των αιώνων, των χιλιετιών.

Σε μια εποχή που, σε όλες τις μεγάλες στιγμές, όταν υπογράφουμε μια συμφωνία ειρήνης, όταν εορτάζουμε μια οικογενειακή γιορτή κλπ. χρησιμοποιούνται κρασιά και κρασιά ποιότητας, πρέπει να αναγνωρίσουμε την ποιότητα. Τι συμβαίνει, όμως, εδώ και μερικές δεκαετίες; Είμαστε μάρτυρες της επέκτασης των αμπελοκαλλιεργειών σε ολόκληρο τον κόσμο –στη Χιλή, στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία– και κυρίως, και αυτό ακριβώς τροφοδοτεί τη συζήτηση σήμερα το πρωί, μιας εκρηκτικής παραγωγής του «Canada Dry». Κρασιά πλέον παράγονται παντού, σε ολόκληρο τον κόσμο, αναφέροντας στις σημάνσεις ονομασίες που παραπέμπουν στην ποικιλία του κλήματος και στην περιοχή προέλευσης –σαμπάνια, μπορντώ, πόρτο κλπ.– και επιχειρείται να πειστεί ο καταναλωτής ότι έχει, στο μπουκάλι που αγοράζει, ένα κρασί η καταγωγή και η ποιότητα του οποίου ανταποκρίνονται στα όσα αφήνει να εννοηθεί η σήμανση.

Κυρία Επίτροπε, αυτή η συμφωνία που πρόκειται να ολοκληρώσετε εντός των ερχόμενων εβδομάδων και μηνών, θα επιτρέψει στους καταναλωτές ολόκληρου του κόσμου να μην νιώθουν ότι παραπλανόνται, ότι εξαπατώνται. Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου πολλαπλασιάζονται οι παραχαράξεις, στα ρούχα στη μάρκα Lacoste, στα ρολόγια στη μάρκα Rolex, δυστυχώς και στα φάρμακα. Είναι απολύτως φυσικό, λογικό και αναγκαίο οι καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο να είναι βέβαιοι ότι ένα μπουκάλι με σήμανση «κρασί Αλσατίας», «Βουργουνδίας», «Σαμπάνια», «Πόρτο», όντως περιέχει το εν λόγω κρασί. Διακυβεύεται η ποιότητα της παγκόσμιας κληρονομιάς μας, τα συμφέροντα όλων των ευρωπαίων οινοπαραγωγών. Ζήτω τα ευρωπαϊκά κρασιά!

 
  
MPphoto
 
 

  Giuseppe Castiglione (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κυρία Επίτροπε, ευχαριστώ που δεχθήκατε την έναρξη της δεύτερης φάσης. Αναφερθήκατε σε μια συμφωνία πρώτης φάσης για το ζήτημα και μιλήσατε για μια δεύτερη φάση κατά την οποία θα ληφθούν δεόντως υπόψη ορισμένα στοιχεία που θέλουμε να επισημάνουμε και αφορούν την ποιότητα, την υγειονομική ασφάλεια, την προστασία και την παράδοση.

Κυρία Επίτροπε, η Ευρωπαϊκή Ένωση εφήρμοζε ανέκαθεν την πολιτική της ποιότητας στον αμπελοοινικό τομέα με συγκεκριμένους και πολύ αυστηρούς κανόνες όσον αφορά το περιεχόμενο και τις οινολογικές πρακτικές. Πώς μπορούμε να ζητούμε σήμερα από τους παραγωγούς μας την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων και της κοινοτικής πολιτικής ποιότητας, εάν παράλληλα αναγνωρίζουμε σε τρίτες χώρες το δικαίωμα εξαγωγής στην αγορά μας προϊόντων που η ίδια η Κοινότητα απαγορεύει στους παραγωγούς της; Πώς μπορούμε να ζητήσουμε από τους παραγωγούς μας να ανταγωνισθούν στις τιμές προϊόντα εισαγωγής με περιορισμένο κόστος παραγωγής χάρη στη χρήση πρακτικών οινοποίησης που υποβαθμίζουν αισθητά την ποιότητα; Ποιότητα σημαίνει προπαντός διασφάλιση υγιεινού προϊόντος για τον καταναλωτή: η ασφάλεια των τροφίμων αποτελεί για εμάς προτεραιότητα που υποστηρίξαμε με όλες μας τις δυνάμεις και την οποία έχουμε κατοχυρώσει με σειρά μέτρων, όπως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και η Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων.

Η θετική επίδραση του οίνου στην υγεία του ανθρώπου είναι πλέον γνωστή και εξαρτάται από τις οργανοληπτικές του ιδιότητες, αλλά και από τις συνθήκες υγιεινής. Επίσης, η μη αναφορά της προέλευσης του οίνου καθιστά αδύνατη την αναγνώρισή του εκ μέρους του καταναλωτή και παράλληλα θέτει σε δύσκολη θέση τον παραγωγό που αναλαμβάνει μεγαλύτερο κόστος για να παραγάγει ένα προϊόν ανωτέρας ποιότητας. Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε ότι ο οίνος που φθάνει στο τραπέζι των ευρωπαίων καταναλωτών είναι υγιεινός και ποιοτικός.

Την ίδια βαρύτητα, κύριε Επίτροπε, έχουν και οι οινολογικές μας παραδόσεις. Σήμερα το πρωί, αναφερθήκαμε σε έναν πολιτισμό χιλιετιών, στα παραδοσιακά προϊόντα μας και στις διαφορετικές παραδόσεις. Εν ολίγοις, αυτό σημαίνει σεβασμό των γεωγραφικών ενδείξεων για τον οίνο μας και μέσω αυτών ανταγωνιστικότητα της προσφοράς μας στον τομέα. Κατά την άποψή μου, η συμφωνία αυτή δεν προστατεύει επαρκώς τις γεωγραφικές μας ενδείξεις, δεν είναι συνεκτική με τη θέση που προωθεί η Ένωση στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τον ΠΟΕ και δεν χαρακτηρίζεται από τη σταθερή βούληση που επιβεβαιώσατε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα εσείς η ίδια, κυρία Επίτροπε, στο πλαίσιο του Συμβουλίου.

Εάν θέλουμε να υπερασπισθούμε τις γεωγραφικές ενδείξεις στο πλαίσιο του Γύρου της Ντόχα θα πρέπει να το πράξουμε προπαντός με διμερείς διαπραγματεύσεις χωρίς καμία παραχώρηση. Η συμφωνία δεν σέβεται τους παραγωγούς μας, τους καταναλωτές μας, την αγορά μας και την ταυτότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διεθνή σκηνή. Δεν πρέπει ασφαλώς να κλείσουμε την αγορά, αλλά να διασφαλίσουμε θεμιτό και ισότιμο ανταγωνισμό, όπου θα μπορεί πράγματι να υπερισχύσει η ποιότητα του προϊόντος και παράλληλα η προστασία του καταναλωτή.

 
  
MPphoto
 
 

  Vincenzo Lavarra (PSE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ σχετικά με το εμπόριο του οίνου επιτρέπει την εγκαθίδρυση ενός σταθερού νομικού πλαισίου στις εμπορικές σχέσεις και, συνεπώς, αποτελεί ένα χρήσιμο βήμα προόδου. Οφείλω να πω στην Επίτροπο Fischer Boel ότι αναγνωρίζω τις προσπάθειές της.

Όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοι από το Σώμα θεωρούμε απαραίτητο για τη δεύτερη φάση η Επιτροπή να μην απομακρυνθεί από τους πρωταρχικούς στόχους για την κοινοτική αγορά, προκειμένου να διασφαλίσει οριστικά αποτελέσματα όσον αφορά την προστασία της ονομασίας προέλευσης και τις δεσμεύσεις που θα τεθούν στην αναγνώριση των οινολογικών πρακτικών. Επ’ αυτού πιστεύω ότι οι ανησυχίες των συναδέλφων είναι βάσιμες και ελπίζω ότι με τον εποικοδομητικό διάλογο του Κοινοβουλίου η Επιτροπή θα μπορέσει να πετύχει αυτούς τους στόχους.

 
  
MPphoto
 
 

  Agnes Schierhuber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω πως όλοι συμφωνούμε ότι το κρασί συγκαταλέγεται στα πιο κομψά γεωργικά προϊόντα. Κάθε χρόνο παράγονται σε ολόκληρο τον κόσμο περίπου 265 εκατομμύρια εκατόλιτρα κρασί, εκ των οποίων τα δύο τρίτα παράγονται στην Ευρώπη. Η εμπορική συμφωνία για το κρασί μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ είναι η πρώτη συμφωνία που συνάπτεται για να εξασφαλιστεί αυτή η σημαντική αγορά διάθεσης της ΕΕ.

Η συμφωνία αυτή έχει ως στόχο να άρει τη νομική ανασφάλεια που χαρακτήριζε για χρόνια αυτό το εμπόριο και να ωφελήσει τους παραγωγούς και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Η σύναψη της πρώτης αυτής συμφωνίας θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια μελλοντική στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ στον τομέα του κρασιού και θα προστατεύσει τις ονομασίες προέλευσης στην ΕΕ. Κυρία Επίτροπε, είπατε η ίδια ότι αυτή η συμφωνία είναι ένα πρώτο, σημαντικό βήμα και ότι παρουσιάζει ακόμα ελλείψεις. Σας ευχαριστώ πολύ για τη δήλωση αυτή, όπως και οι υπόλοιποι βουλευτές του Σώματος.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει κάτι πρωτόγνωρο αποδεχόμενη για πρώτη φορά την αρχή της απεριόριστης αμοιβαίας αναγνώρισης οινολογικών διαδικασιών. Μέχρι τώρα, τα κράτη μέλη πάντα ήταν υπέρ της δημιουργίας ενός επονομαζόμενου διεθνούς κώδικα για τον ορισμό του κρασιού και των διαδικασιών παραγωγής του. Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, με αυτήν τη διαδικασία τίθεται υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη του διεθνούς οργανισμού OIV (Διεθνές Γραφείο Αμπέλου και Οίνου).

Σε ό,τι αφορά την προστασία των ευρωπαϊκών ονομασιών προέλευσης, οι παραχωρήσεις αυτής της συμφωνίας πηγαίνουν πολύ μακριά και πλήττουν όλες τις περιοχές που στήριξαν το σύστημα ποιότητάς τους σε ονομασίες προέλευσης ή παραδοσιακές έννοιες.

Είναι απόλυτα σαφές ότι χρειαζόμαστε μια εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ, όμως χρειαζόμαστε μια συμφωνία με σαφείς νομικές διατάξεις που δεν θα υπονομεύουν το υφιστάμενο ευρωπαϊκό δίκαιο και τις επιταγές του και θα εξασφαλίζουν το μέλλον του ευρωπαϊκού ποιοτικού κρασιού.

Ενενήντα ημέρες μετά από την έναρξη ισχύος της πρώτης συμφωνίας θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος διαπραγματεύσεων. Θεωρώ αυτήν την προσέγγιση σωστή, σημαντική και αναγκαία και ελπίζω ότι τότε θα ληφθούν οι αποφάσεις που θα μας δώσουν τη δυνατότητα να πάρουμε πίσω την κριτική που διατυπώσαμε σήμερα. Καλή τύχη, κυρία Επίτροπε!

 
  
MPphoto
 
 

  Duarte Freitas (PPE-DE). – (PT) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω την κ. Klass και την κ. Herranz Garcia που έφεραν αυτό το θέμα ενώπιον του Σώματος τόσο γρήγορα, προσδίδοντάς του έτσι τη σημασία που του αξίζει.

Το κρασί είναι ένα από τα προϊόντα που αντιμετωπίζουν αυξανόμενο διεθνή ανταγωνισμό ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης και της ελευθέρωσης των αγορών. Το κρασί είναι μία από τις λίγες ιστορίες επιτυχίας που μπορούμε να επιδείξουμε στην Ευρώπη. Οι ονομασίες μας προέλευσης είναι καρπός παράδοσης αιώνων και αποτελούν μέρος μιας κουλτούρας της οποίας το κρασί είναι ένα από τα πλέον εμβληματικά στοιχεία. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφερθούμε στη Διακήρυξη της Ντόχα και στη δήλωση του Γενικού Συμβουλίου του ΠΟΕ, της 31ης Ιουλίου 2004 στη Γενεύη, η οποία εισήγαγε την έννοια των «ενδιαφερόντων μη εμπορικής φύσης». Αυτές οι πτυχές, που μπορούμε να τις αποκαλέσουμε μη ποσοτικές, πρέπει να ληφθούν υπόψη σε οποιαδήποτε συμφωνία, συμπεριλαμβανομένης αυτής της συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια χώρα που εισάγει το 40% των εξαγωγών μας σε κρασί. Αν είναι έτσι, πρέπει να εγγυηθούν ότι όταν ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις θα διασφαλιστεί ότι η πόρτα δεν θα παραμείνει μισάνοιχτη για μελλοντικούς περιορισμούς σε άλλες διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες, είτε σε διμερή είτε σε πολυμερή βάση, είτε με τον ΠΟΕ.

Για να υπάρξει μια έντιμη συμφωνία, δεν αρκεί απλώς η ελευθέρωση. Πρέπει να δημιουργηθούν κανόνες ποιότητας, επειδή οι ονομασίες προέλευσης των κρασιών μας αντιπροσωπεύουν αυτό που ορίζεται ως πνευματική ιδιοκτησία, κάτι που απαιτεί προστασία με τον ίδιο τρόπο που κατοχυρώνονται τα πνευματικά δικαιώματα. Αυτή η πρώτη συμφωνία ολοκληρώθηκε, κατά τη γνώμη μου, σε πλαίσιο περιορισμένης διαφάνειας και με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάπως παραγκωνισμένο. Συνεπώς, χρειάζεται να ξέρουμε τι αποδέχονται πραγματικά οι Ηνωμένες Πολιτείες όσον αφορά τα κρασιά μας με ονομασία προέλευσης.

Για παράδειγμα, από ό,τι διάβασα στις εφημερίδες, δεν ξέρουμε αν το κρασί Μεδέιρα ή το Πόρτο περιλαμβάνονται μεταξύ εκείνων που οι Ηνωμένες Πολιτείες αποδέχονται ως ονομασίες προέλευσης. Είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε ορισμένες παραχωρήσεις και προσαρμογές στις οινοπαραγωγικές πρακτικές, δεν μπορούμε όμως να αποδεχθούμε την ιδέα ότι δεν γίνονται πλήρως σεβαστές οι ονομασίες μας προέλευσης, που αποτελούν γνήσια πνευματική ιδιοκτησία και χαρακτηρίζουν την κουλτούρα μας περισσότερο και από το εμπόριο.

Συνοψίζοντας, θεωρώ λοιπόν ότι αν είναι αναγκαία μια συμφωνία –και αποδέχομαι ότι όντως χρειάζεται μία– τότε η όποια τέτοια συμφωνία δεν πρέπει να γίνει με κάθε τίμημα, ιδίως δε όχι με τίμημα τις παραδόσεις μας και την κουλτούρα μας όσον αφορά τις ονομασίες προέλευσης.

 
  
MPphoto
 
 

  María del Pilar Ayuso González (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, ο μοναδικός λόγος για τον οποίο μπορώ να φανταστώ ότι αισθάνεστε ικανοποίηση μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας είναι το γεγονός ότι έθεσε τέλος σε είκοσι χρόνια διαπραγματεύσεων και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απορροφούν το 40% της εξαγωγικής αγοράς των κρασιών μας.

Ωστόσο, κυρία Επίτροπε, καταρχάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ικανοποιήσει το 100% των επιθυμιών τους και εμείς αφήσαμε τα συμφέροντα της Ευρώπης για τη δεύτερη φάση. Ο αντίπαλός μας στις διαπραγματεύσεις εισέπραξε για άλλη μία φορά εκ των προτέρων.

Επιπλέον, κυρία Επίτροπε, έχουμε χάσει το κύριο όπλο μας σε αυτήν την αναμέτρηση. Το κύριο όπλο που διαθέταμε για να μην δεχτούμε τις οινολογικές πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν, ακριβώς, ότι οι ονομασίες μας προέλευσης πρέπει να αναγνωριστούν, και έχουμε χάσει αυτό το όπλο. Πληρώσαμε και καταλήξαμε χωρίς το όπλο που θα μπορούσε να μας παράσχει τα πολεμοφόδια για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας.

Επιπλέον, διατρέχουμε τον κίνδυνο, από τούδε και στο εξής, ορισμένοι κοινοτικοί παραγωγοί να ζητήσουν και αυτοί μεγαλύτερη ευελιξία στους κοινοτικούς κανονισμούς σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες αλλαγές και να θέσει οριστικά τέλος στην αρχαία οινοπαραγωγική μας κουλτούρα.

Κυρία Επίτροπε, σκέφτομαι επίσης ορισμένες ονομασίες που είναι τόσο εμβληματικές στη χώρα μου, όπως οι ονομασίες Σέρι ή Μάλαγα. Τι θα απογίνουν αυτές; Τι θα συμβεί κατά τη διάρκεια της δεύτερης φάσης της διαπραγμάτευσης;

Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι είναι ντροπή που η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγκάζεται να ενδώσει στις επιθυμίες των Ηνωμένων Πολιτειών εξαιτίας απειλών. Μας απείλησαν με το κλείσιμο των αγορών μας και εμείς υποχωρήσαμε. Και δεν έχουμε πετύχει αυτό που θέλαμε πραγματικά: να υπερασπιστούμε τις ονομασίες μας προέλευσης άπαξ διά παντός.

Πιστεύω, κυρία Επίτροπε, ότι πρέπει να είμαστε πιο αποφασιστικοί στις διαπραγματεύσεις μας, ότι πρέπει να διδασκόμαστε από τους άλλους και να μην πληρώνουμε εκ των προτέρων, και κυρίως, ότι δεν πρέπει να πληρώνουμε με τα χρήματα των ευρωπαίων παραγωγών.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Πριν δώσω τον λόγο στην κ. Επίτροπο, επιτρέψτε μου να κάνω μια προσωπική παρατήρηση. Είμαι αρκετό καιρό εδώ στο Σώμα και λίγες φορές έχω δει μια τόσο ενδιαφέρουσα και ζωηρή συζήτηση. Για εμένα, όμως, είναι και αυτό ένα παράδειγμα εξευρωπαϊσμού και παγκοσμιοποίησης. Πριν από λίγα μόλις χρόνια, όταν λέγαμε «εμείς», ο καθένας εννοούσε το δικό του έθνος και ακόμα και έτσι, είχαμε ακριβώς τα ίδια προβλήματα: την αμοιβαία αναγνώριση, την ονομασία προέλευσης, την πιστοποίηση και την υποχρέωση σήμανσης. Τότε είχαμε πολεμήσει σκληρά για πολύ καιρό για να τα εξασφαλίσουμε αυτά για την Ευρώπη και φαίνεται ότι τώρα πρέπει να πολεμήσουμε και πάλι για όλα αυτά για μια παγκόσμια αγορά που έχει γίνει μικρή. Ο αμερικανός καθηγητής Jeremy Rifkin έχει απόλυτο δίκιο λέγοντας ότι οι Ευρωπαίοι είναι οι πιο καλά εξοπλισμένοι για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, επειδή έχουν ήδη περάσει από αυτές τις κοπιαστικές εμπειρίες που πρέπει τώρα να αντιμετωπίσει ο κόσμος, διότι έχουμε ήδη πείρα αυτών των προβλημάτων και γνωρίζουμε πώς να τα αντιμετωπίσουμε. Τώρα περιμένουμε όλοι με ανυπομονησία να δούμε πώς θα λύσετε εσείς τα προβλήματα του κρασιού, κυρία Επίτροπε. Ο καθένας μας γνωρίζει –και οι θεατές– πόσο σημαντικό είναι το κρασί για τους οινοκαλλιεργητές της πατρίδας του. Πώς θα λύσουμε τα προβλήματα, κυρία Επίτροπε;

 
  
MPphoto
 
 

  Mariann Fischer Boel, μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ όλα όσα ελέχθησαν για αυτό το σημαντικό θέμα πολύ ενθαρρυντικά. Όπως ανέφερα στη δήλωσή μου, χαιρετίζω τη σύναψη της συμφωνίας πρώτης φάσης για το εμπόριο οίνου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Χαιρετίζω τη σύναψη της συμφωνίας για το εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας –η οποία, όπως αναφέρατε πολλοί από εσάς, είναι η γενέτειρα του κρασιού– και μία από τις ηγετικές χώρες στον Παγκόσμιο Όμιλο Εμπορίου Οίνου. Είμαι πεπεισμένη ότι αυτή η εξέλιξη είναι θετική όχι μόνο για την Κοινότητα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά επίσης για τον κόσμο εν γένει. Είμαι επίσης πεπεισμένη ότι η σύναψη της πρώτης φάσης συμφωνίας θα ανοίξει τον δρόμο για περαιτέρω συζητήσεις και συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα του κρασιού, γεγονός το οποίο θα είναι σαφώς προς το συμφέρον της Κοινότητας, και ιδιαίτερα του οινοπαραγωγικού της τομέα.

Συγχρόνως, έλαβα υπό σημείωση όλες τις παρατηρήσεις σας, τις οποίες δεν θα αγνοήσω. Οι διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη φάση, οι όποιες όπως ανέφερα προηγουμένως θα αρχίσουν εντός 90 ημερών από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας, θα μας επιτρέψουν να ενεργήσουμε σε πολλές από τις παρατηρήσεις που έγιναν σήμερα. Ωστόσο, πιστεύω επίσης ότι η πλειονότητα των παρατηρήσεών σας προχωρούν πέραν της σύναψης αυτής της πρώτης φάσης συμφωνίας και, κατά μία έννοια, επιβεβαιώνουν ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσουμε την ανάλυση και τις συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση του οινοπαραγωγικού τομέα.

Θα ήθελα τώρα να απαντήσω σε ορισμένες συγκεκριμένες ερωτήσεις. Ορισμένοι από εσάς φαίνεται να είστε της γνώμης ότι αυτή η συμφωνία δεν είναι ισόρροπη και ότι κλίνει υπέρ των ενδιαφερομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Λαμβάνοντας υπόψη το οικονομικό μοντέλο του εμπορίου οίνου ΕΚ-ΗΠΑ καθώς και το πολιτικό και νομικό υπόβαθρο, αυτή η συμφωνία πρώτης φάσης είναι ισόρροπη. Βελτιώνει σημαντικά τις σχέσεις μας με τον μεγαλύτερο πελάτη μας και δημιουργεί μια καλή βάση για μελλοντικές συζητήσεις και διαπραγματεύσεις.

Εξάλλου, αρκετές διατάξεις ζωτικού ενδιαφέροντος για τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως η έγκριση των υφιστάμενων οινοπαραγωγικών πρακτικών τους που δεν καλύπτονται από τις ισχύουσες κοινοτικές άδειες και οι πολύ απλουστευμένες απαιτήσεις πιστοποίησης, θα ισχύσουν μόνον εφόσον οι Ηνωμένες Πολιτείες κοινοποιήσουν στην Κοινότητα ότι έχουν τροποποιήσει το καθεστώς των 17 διάσημων ονομασιών ευρωπαϊκών κρασιών οι οποίες είναι ημιγενικές στις ΗΠΑ.

Υπάρχει το ζήτημα της ανεπαρκούς προστασίας που παρέχεται στις ονομασίες των ευρωπαϊκών κρασιών. Η προστασία σύμφωνα με τη συμφωνία παρέχεται μέσω των κανόνων επισήμανσης των ΗΠΑ και εγγυάται ότι οι ευρωπαϊκές ονομασίες κρασιών θα χρησιμοποιούνται μόνο για ευρωπαϊκά κρασιά, παρά τη ρήτρα κατοχύρωσης των κεκτημένων δικαιωμάτων για τις υφιστάμενες εμπορικές ονομασίες. Επιπροσθέτως, αυτή η συμφωνία δεν θίγει τα δικαιώματά μας που απορρέουν από τη συμφωνία TRIPs και δεν επηρεάζει το νομοθετικό πλαίσιο για τις γεωγραφικές ενδείξεις.

Σχετικά με τους κινδύνους του μάλλον ευνοούμενου κράτους που αναφέρθηκαν από αρκετούς από εσάς, μπορώ να δηλώσω ότι ο στόχος της Επιτροπής σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, όπως και στις διαπραγματεύσεις με άλλες νέες οινοπαραγωγικές χώρες, είναι η βελτίωση του διαλόγου μεταξύ ημών και των εταίρων μας στις διαπραγματεύσεις και η αποφυγή των εμπορικών συγκρούσεων και των εξεταστικών επιτροπών του ΠΟΕ, οι οποίες θα είχαν μεγάλο κόστος για τους ευρωπαίους οινοπαραγωγούς.

Η ρήτρα του μάλλον ευνοούμενου κράτους είναι πασίγνωστη σε σχέση με τους δασμούς, αλλά η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική όσον αφορά την εφαρμογή της σε σχέση με τις διαδικασίες αναγνώρισης των οινοπαραγωγικών πρακτικών. Προκειμένου να χορηγηθούν οι ίδιες παραχωρήσεις σε άλλη τρίτη χώρα, η εν λόγω τρίτη χώρα θα πρέπει να είναι σε παρόμοια κατάσταση όσον αφορά τις αποδεκτές οινοπαραγωγικές πρακτικές και τον έλεγχο αυτών των πρακτικών και του κρασιού. Ωστόσο, το σύστημα διαχείρισης των Ηνωμένων Πολιτειών για τις ετικέτες κρασιού είναι μοναδικό. Δεν χρησιμοποιείται σε τρίτες χώρες και ο κίνδυνος του μάλλον ευνοούμενου κράτους, ως εκ τούτου, φαίνεται πολύ μικρός. Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα.

Όσον αφορά τη δυνατότητα προσθήκης νερού, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι αυτό επιτρέπεται σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λόγους τεχνικής αναγκαιότητας. Δεν έχουμε καθορισμένα όρια για την προσθήκη νερού στο κρασί, αλλά, για παράδειγμα, έχει καθορισθεί ένα όριο 7% σε σχέση με την προσθήκη νερού σε συμπυκνωμένα σταφύλια, καθώς είναι αδύνατο να ανιχνευθεί η προσθήκη νερού κάτω από αυτό το όριο. Αλλά μην αμφιβάλλετε, δεν θα δεχτούμε οιανδήποτε υπονόμευση της ποιότητας των προϊόντων της ΕΕ.

Σχετικά με το ζήτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης, όπως είπα στην εισαγωγική μου δήλωση, αυτή η συμφωνία δεν παρέχει στις Ηνωμένες Πολιτείες αμοιβαία αναγνώριση των οινοπαραγωγικών πρακτικών της. Αυτός ήταν ένας από τους καίριους στόχους των ΗΠΑ, ακριβώς όπως ήταν για εμάς η σταδιακή κατάργηση των ημιγενικών ονομασιών. Ωστόσο, εφόσον οι ΗΠΑ δεν συμφώνησαν να καταργήσουν σταδιακά τη χρήση των 17 ημιγενικών ονομασιών κρασιού της ΕΕ που χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ, δεν συμφωνήσαμε να τους παράσχουμε αμοιβαία αναγνώριση των οινοπαραγωγικών πρακτικών τους.

Όπως είπα, θα διατηρήσουμε μόνο τις υπάρχουσες κοινοτικές άδειες για τις οινοπαραγωγικές πρακτικές των Ηνωμένων Πολιτειών. Θα δεχτούμε τις άλλες υφιστάμενες οινοπαραγωγικές πρακτικές των ΗΠΑ μόνο όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλάξουν το καθεστώς των ημιγενικών ονομασιών μας. Αυτό το στοιχείο πρέπει να ληφθεί υπόψη.

Θα έχουμε τη δυνατότητα να προβάλουμε αντιρρήσεις για τις νέες οινοπαραγωγικές πρακτικές και, συνεπώς, να μην δεχτούμε τις νέες οινοπαραγωγικές πρακτικές των ΗΠΑ. Δεν θα δεχτούμε απλώς όλες τις πρακτικές που χρησιμοποιούνται από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, κυκλοφορούν πολλοί μύθοι. Για να αναφέρω ένα παράδειγμα, τα θραύσματα δρυός, τα οποία έχουν αναφερθεί συχνά, επιτρέπονται ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε πειραματική βάση. Σαφώς, εντούτοις, σύμφωνα με τη συμφωνία, το κρασί θα πρέπει να παλαιώνει σε δρύινα βαρέλια, προκειμένου να μπορεί να αναγραφεί στην ετικέτα ο όρος «παλαιωμένο σε βαρέλι». Αυτό είναι αυτονόητο.

Τέλος, είναι πολύ σημαντικό να διεξαχθούν συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση της οργάνωσης της κοινής αγοράς οίνου. Το έργο αξιολόγησης των επιπτώσεων έχει ήδη αρχίσει και συνίσταται, μεταξύ άλλων πραγμάτων, σε μια οικονομική ανάλυση του τομέα, η οποία θα πρέπει να ολοκληρωθεί έως το τέλος του έτους. Αργότερα, η έκθεση αξιολόγησης επιπτώσεων θα καλύψει αρκετές δυνατότητες και τις επιπτώσεις αυτών των δυνατοτήτων.

Η Επιτροπή θα διεξαγάγει δημόσια συζήτηση με όλους τους ενδιαφερομένους του τομέα η οποία, ελπίζω, θα διεξαχθεί τον Φεβρουάριο, πριν από την παρουσίαση της πρότασης. Η ανακοίνωση της Επιτροπής μπορεί να υποβληθεί έως τον Ιούνιο του επόμενου χρόνου, με την υποβολή νομοθετικής πρότασης της Επιτροπής πριν από το τέλος του επόμενου χρόνου.

Θα ήθελα να πληροφορήσω τον κ. Freitas ότι τόσο η ονομασία «μαδέρα» όσο και η ονομασία «πόρτο» περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 17 ονομασιών κρασιών που θεωρούνται ημιγενικές και ότι η χρήση αυτών των ονομασιών, ως εκ τούτου, θα απαγορευθεί. Μπορεί να είναι απολύτως σίγουρος για αυτό.

Τέλος, το συνολικό ζήτημα των γεωγραφικών ενδείξεων είναι τεράστιας σημασίας για την Επιτροπή και το έχω καταστήσει επανειλημμένως σαφές στους εμπορικούς μας εταίρους στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ. Πρόθεσή μας ήταν να συμφωνηθεί ένας πολυμερής κατάλογος, η επέκταση του υφιστάμενου υψηλότερου επιπέδου προστασίας που παρέχεται στα κρασιά και τα οινοπνευματώδη σε σχέση με άλλα προϊόντα, και η ανάκτηση ορισμένων ονομασιών, η χρήση των οποίων έχει υποστεί κατάχρηση παγκοσμίως. Ορισμένοι από τους εμπορικούς μας εταίρους θεωρούν ακόμη ότι οι γεωγραφικές ενδείξεις δεν αποτελούν ζήτημα διαπραγμάτευσης. Κάτι σχετικά με τις γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να προκύψει από τις τελικές συζητήσεις μας στο Χονγκ Κονγκ. Είναι ένα ζήτημα τεράστιας σημασίας για τον γεωργικό τομέα.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ελπίζουμε όλοι ότι θα καταφέρετε να υπερασπιστείτε εδώ τα συμφέροντα των Ευρωπαίων.

Στο τέλος της συζήτησης έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος(1) που υποβλήθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου, στις 12.00.

Η συνεδρίαση διακόπτεται μέχρι την έναρξη της ψηφοφορίας. Για όσους ίσως ρωτήσουν γιατί αυτό γίνεται κάπως νωρίτερα από ό,τι συνήθως, θα ήθελα να πω ότι στο Προεδρείο συζητήθηκε πώς μπορούμε να αποφύγουμε το γεγονός ότι πάντα στις 12.00, στις 12.05 ή στις 12.10 το Συμβούλιο Υπουργών ή η Επιτροπή μιλούν ενώ γίνεται αρκετή φασαρία, καθώς όλοι οι συνάδελφοι προσέρχονται για την ψηφοφορία. Συμφωνήσαμε, λοιπόν, να προσπαθήσουμε να διακόπτουμε τη συζήτηση στις 11.50 για να μπορούμε ύστερα να συζητήσουμε χωρίς προβλήματα. Αυτός είναι ο λόγος που έχουμε τώρα λίγο περισσότερο χρόνο από ό,τι συνήθως.

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 11.45 και συνεχίζεται με την έναρξη της ψηφοφορίας στις 12.05)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ONESTA
Αντιπροέδρου

 
  

(1)Βλ. συνοπτικά πρακτικά

Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου