Volledig verslag van de vergaderingen

Dinsdag 27 september 2005 - Straatsburg

12. Verzoek om opheffing van de immuniteit van Marios Matzakis

Vóór de stemming

  Bronisław Geremek (ALDE). – (FR) Mijnheer de Voorzitter, ik wil graag wijzen op het beginsel dat het Parlement de hoeder is van de democratie en de regels van het staatsrecht. Als wij weten dat de Cypriotische grondwet stipuleert dat de officier van justitie, voordat hij zich tot het parlement mag richten, eerst het hooggerechtshof moet raadplegen, dan moeten we dat verifiëren. Er wordt gezegd dat hij het niet heeft gedaan. Ik denk niet dat het Parlement een motie mag aannemen die in strijd is met de rechtsorde van een lidstaat.

  De Voorzitter. – Mijnheer Geremek, louter uit beleefdheid jegens u zal ik uw betoog als een persoonlijk feit opvatten, maar u kunt het debat nu niet meer hervatten. Het woord is weer aan de rapporteur, de heer Lehne, en ik verzoek hem het debat niet te heropenen, daar we bezig zijn met de stemming.

  Klaus-Heiner Lehne (PPE-DE), rapporteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik wil alleen een toelichting geven bij de opmerking van de heer Gemerek. De reden hiervoor is simpel: de Cypriotische grondwet kent een regeling voor de opheffing van immuniteit van nationale afgevaardigden die niet voorkomt in de grondwet van andere lidstaten. In Cyprus is niet het parlement verantwoordelijk voor deze opheffing, maar het hooggerechtshof. Collega Matsakis is echter een Europees afgevaardigde, dus is volgens het Protocol betreffende de voorrechten en immuniteiten niet het hooggerechtshof van Cyprus verantwoordelijk voor de opheffing, maar deze plenaire vergadering zelf.

Om deze reden was de Commissie juridische zaken op één stem na van mening dat we het voorstel in de huidige vorm moesten voorleggen. Ik vraag u dit voorstel te volgen.

  De Voorzitter. – Dank u voor deze toelichting. Ik geef geen gelegenheid tot reageren. Het spijt me, maar we zijn bezig met de stemming en daar gaan wij nu onverwijld mee verder.

Na de stemming

  Christopher Heaton-Harris (PPE-DE). - (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik doe een beroep op artikel 166 van het Reglement. U weet net zo goed als ik dat één uniek feit ons hier allemaal verenigt, ongeacht onze politieke kleur: of we nu zwart, blauw, geel, rood of groen zijn, we doen allemaal ons best om de mensen te vertegenwoordigen die ons deze functie hebben gegeven.

In mijn regio East Midlands in het Verenigd Koninkrijk hebben de kiezers zich aan een experiment gewaagd en een andere kleur uitgeprobeerd. Geïndoctrineerd door oude advertenties en een tv-beroemdheid geloven zij dat de volgende Britse leuze van toepassing is: The future is bright, the future is orange. Helaas verdween enkele maanden later een van onze nieuwe afgevaardigden van het toneel en uit dit Parlement. Men maakte zich zorgen om zijn veiligheid: sommigen dachten dat hij ontvoerd was, anderen dat hij familie van Lord Lucan was. Ik organiseerde een wedstrijd in East Midlands. De eerste persoon die kon bewijzen dat hij mijn illustere doch vermiste collega Robert Kilroy-Silk had gezien, zou een fles champagne krijgen. Helaas heeft tot op heden niemand de prijs opgeëist en daarom zal ik hem aan de man zelf uitreiken. Alstublieft, hier is de fles champagne.

(Applaus)

  De Voorzitter. – Na dit korte intermezzo zullen wij nu onze stemming kunnen voortzetten. Gelieve echter geen misbruik te maken van het geduld van de Voorzitter van de vergadering.