Ευρετήριο 
Συζητήσεις
PDF 1348k
Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2005 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ
1. Έναρξη της συνεδρίασης
 2. Μεταφορές πιστώσεων: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά
 3. Έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία - Πρόσθετο πρωτόκολλο στη συμφωνία σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, μετά τη διεύρυνση
 4. Καλωσόρισμα
 5. Ώρα των ψηφοφοριών
 6. Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας
 7. Έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία
 8. Καλωσόρισμα
 9. Ώρα των ψηφοφοριών (συνέχεια)
 10. 1. Ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων 2. Επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων
 11. Υποχρεωτικός έλεγχος των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών
 12. Ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων
 13. Πιστοποίηση του προσωπικού οδήγησης των μηχανών έλξης και των συρμών
 14. Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών
 15. Συμβατικές απαιτήσεις ποιότητας για τις υπηρεσίες σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών
 16. 25η επέτειος της οργάνωσης «Αλληλεγγύη» και το μήνυμά της για την Ευρώπη
 17. Ο ρόλος της εδαφικής συνοχής στην περιφερειακή ανάπτυξη
 18. Ενισχυμένη συνεργασία για τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες
 19. Αιτιολογήσεις ψήφου
 20. Διορθώσεις ψήφου: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά
 21. Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά
 22. Υπεράσπιση ασυλίας (συνέχειες)
 23. Πετρέλαιο
 24. Μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών και στόχοι της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη
 25. Ώρα των Ερωτήσεων (ερωτήσεις προς το Συμβούλιο)
 26. Λευκορωσία
 27. Σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Ινδίας
 28. Πηγές ανανεώσιμης ενέργειας στην Ένωση
 29. Η κατάσταση των μειονοτήτων στο Κοσσυφοπέδιο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα
 30. Μείωση των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων από σήμερα έως το 2010
 31. Ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά
 32. Λήξη της συνεδρίασης


  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. BORRELL FONTELLES
Προέδρου

 
1. Έναρξη της συνεδρίασης
  

(Η συνεδρίαση αρχίζει στις 9.05 π.μ.)

 

2. Μεταφορές πιστώσεων: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

3. Έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία - Πρόσθετο πρωτόκολλο στη συμφωνία σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, μετά τη διεύρυνση
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση του πολύ σημαντικού θέματος της Τουρκίας, η οποία περιλαμβάνει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την έναρξη των διαπραγματεύσεων με αυτή τη χώρα και τη σύσταση του κ. Brok σχετικά με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συμφωνία Σύνδεσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας μετά τη διεύρυνση [9617/2005 - COM(2005)0191 - C6-0194/2005 - 2005/0091(AVC)] (A6-0241/2005).

 
  
MPphoto
 
 

  Douglas Alexander, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, χαιρετίζω θερμά αυτήν τη συζήτηση που διεξάγεται σε μία κρίσιμη στιγμή καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία.

Απήλαυσα, στις προηγούμενες συνομιλίες μου με αξιότιμους βουλευτές αυτού του Σώματος για το ζήτημα αυτό, το έντονο και λεπτομερές ενδιαφέρον που εξακολουθεί να δείχνει το Κοινοβούλιο τόσο για τη διαδικασία προσχώρησης της Τουρκίας όσο και για θέματα διεύρυνσης γενικότερα, το οποίο έχει γίνει εμφανέστερο από τις ερωτήσεις που κατατέθηκαν για την Ώρα των Ερωτήσεων που θα διεξαχθεί αργότερα σήμερα το απόγευμα.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Δεκέμβριο του 2004 για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων έφερε τον 40χρονο στόχο της Τουρκίας για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένα μεγάλο βήμα πιο κοντά και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνέβαλε περαιτέρω στο να δεσμευτεί η χώρα που είναι τόσο σημαντική για τη μελλοντική μας ασφάλεια, σταθερότητα και ευημερία στην Ένωση. Το στρατηγικό επιχείρημα για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων είναι πειστικό. Περιλαμβάνει το ισχυρό κίνητρο για μεταρρυθμίσεις, καθώς και τη συμβολή της διαδικασίας στη σταθερότητα και την ευημερία, το παράδειγμα που δίνει στον κόσμο ότι δεν υπάρχει αντίφαση μεταξύ του Ισλάμ και της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προστασίας των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και της συμβολής της στη μείωση της έντασης στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου επιβεβαίωσε την απόφαση του Δεκεμβρίου και αναγνώρισε την ανάγκη της τήρησης των υφιστάμενων δεσμεύσεών μας για τη διατήρηση της αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως Προεδρία, το καθήκον μας συνίστατο στο να υλοποιήσουμε αυτές τις δεσμεύσεις και εργαζόμαστε σκληρά για να οριστικοποιήσουμε τη θέση του Συμβουλίου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ενόψει της 3ης Οκτωβρίου.

Η διαδικασία διεύρυνσης γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία όσον αφορά τη διάδοση των ευρωπαϊκών αξιών και την προώθηση μεγαλύτερης ασφάλειας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, αλλά είναι και προς το συνεχές συμφέρον της ίδιας της διεύρυνσης το ότι πρέπει να διασφαλίσουμε ότι είμαστε προσεκτικοί στο να εξασφαλίζουμε την ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων. Όπως ανέφερε ο Επίτροπος Rehn, ο οποίος βρίσκεται σήμερα μαζί μας, οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα είναι οι πιο άτεγκτες που έχουν ποτέ διεξαχθεί, και θα αντικατοπτρίζουν τα διδάγματα που πήραμε από το προηγούμενο κύμα διεύρυνσης. Επίσης, αναμένεται ότι θα διαρκέσουν πολλά χρόνια.

Το ισχυρό κίνητρο για μεταρρύθμιση που προσφέρει η διεύρυνση στις υποψήφιες χώρες είναι ιδιαίτερα προφανές στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια. Η περιοδική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2004 για την πρόοδο της Τουρκίας στη διαδικασία προς την προσχώρηση αναφέρει «σημαντική θεσμική σύγκλιση στην Τουρκία προς τα ευρωπαϊκά κριτήρια», καθώς η διαδικασία μεταρρύθμισης έχει «σαφώς αντιμετωπίσει σημαντικά θέματα και τονίσει μία αυξανόμενη συναίνεση υπέρ της φιλελεύθερης δημοκρατίας».

Υπάρχουν πολλά που απομένουν ακόμη να γίνουν στην Τουρκία προκειμένου να ικανοποιήσει τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής ελευθερίας και της εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας και η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί την πρόοδο της Τουρκίας. Ήταν, όμως, η εντυπωσιακή έως τώρα πορεία των μεταρρυθμίσεων προς την κατεύθυνση της εναρμόνισης προς τα ευρωπαϊκά πρότυπα που οδήγησε το Συμβούλιο του Δεκεμβρίου να συμπεράνει ότι η Τουρκία πληρούσε ικανοποιητικά τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης. Πράγματι, τον ίδιο μήνα, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο στηρίζει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία «χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση».

Το εν λόγω Συμβούλιο του Δεκεμβρίου έθεσε στην Τουρκία δύο ακόμη προϋποθέσεις που έπρεπε να ικανοποιηθούν πριν από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων: να θέσει σε ισχύ έξι εκκρεμή νομοθετήματα που ενισχύουν το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα και να υπογράψει πρωτόκολλο με το οποίο θα επεκτείνει τη Συμφωνία της Άγκυρας του 1963 στα νέα κράτη μέλη. Η νέα νομοθεσία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου και η Τουρκία υπέγραψε το Πρωτόκολλο στη Συμφωνία της Άγκυρας στις 29 Ιουλίου. Πρόκειται για δύο σημαντικές εξελίξεις. Η νέα νομοθεσία εξετάζει λεπτομερώς το ποινικό σύστημα της Τουρκίας, ευθυγραμμίζοντάς το πολύ περισσότερο με τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενισχύει σημαντικά τις μεταρρυθμίσεις που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία. Η υπογραφή του Πρωτοκόλλου επεκτείνει τη Συμφωνία Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας –ή τη Συμφωνία της Άγκυρας– και στα 25 κράτη μέλη. Η Τουρκία, θα διεξαγάγει, φυσικά, τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και με τα 25 κράτη μέλη.

Ασφαλώς όλοι γνωρίζετε καλά ότι, όταν υπέγραψε το Πρωτόκολλο, η Τουρκία εξέδωσε μία μονομερή δήλωση όπου επανέλαβε τη θέση που διατηρεί επί χρόνια για μη αναγνώριση της Δημοκρατίας της Κύπρου. Την προηγούμενη εβδομάδα, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της εξέδωσαν μία δήλωση που παρουσίασε τη θέση της στα θέματα που αναφέρθηκαν. Η δήλωση καθιστά σαφές ότι η «δήλωση της Τουρκίας είναι μονομερής, δεν αποτελεί μέρος του Πρωτοκόλλου και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα όσον αφορά τις υποχρεώσεις της Τουρκίας βάσει του Πρωτοκόλλου». Επιπλέον, δηλώνει ότι «η Τουρκία οφείλει να εφαρμόσει πλήρως το Πρωτόκολλο έναντι όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς και θα αξιολογήσει την πλήρη εφαρμογή του το 2006». Η δήλωση επαναλαμβάνει, επίσης, ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της «αναγνωρίζουν μόνο τη Δημοκρατία της Κύπρου ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου» και αποσαφηνίζει ότι «η αναγνώριση όλων των κρατών μελών αποτελεί βασικό παράγοντα της διαδικασίας προσχώρησης της Τουρκίας».

Η δήλωση του Συμβουλίου επαναλαμβάνει επίσης τη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών «για τη σημασία της στήριξης των προσπαθειών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να πετύχει μία ολοκληρωμένη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος σύμφωνα με τις σχετικές Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές που αποτελούν τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η επίλυση του κυπριακού προβλήματος βρίσκεται στα χέρια των Ηνωμένων Εθνών και των κοινοτήτων της νήσου. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έγκειται στο να στηρίζει τις «καλές υπηρεσίες» του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και να παρέχει ένα πλαίσιο εντός του οποίου οι δύο πλευρές μπορούν να επανασυνδεθούν σε κλίμα εμπιστοσύνης και να πετύχουν την τελική συμφωνία.

Επιτρέψτε μου να κάνω μία τελευταία επισήμανση στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις σε αυτή τη συζήτηση. Η Τουρκία δεν θα προσχωρήσει στην Ένωση άμεσα. Πρέπει να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για 35 κεφάλαια, θα απαιτηθούν περαιτέρω μεταρρυθμίσεις και ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη δεσμευτεί να διεξαγάγουν δημοψηφίσματα για την τελική προσχώρηση της Τουρκίας. Η Τουρκία που τελικά θα προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι, ειλικρινά, μία διαφορετική Τουρκία από αυτήν που βλέπουμε σήμερα – και μπορεί επίσης να προσχωρήσει σε μία διαφορετική Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρόοδος, ωστόσο, της Τουρκίας μέχρι στιγμής υπήρξε εντυπωσιακή και η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Erdogan παραμένει αποφασισμένη να προβεί σε περαιτέρω μεταρρυθμίσεις. Οι όροι που τέθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου έχουν πληρωθεί και αυτό προετοιμάζει το έδαφος για έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων την προσεχή Δευτέρα. Χαίρομαι που ο Υπουργός Εξωτερικών θα εμφανιστεί ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου την επόμενη ημέρα. Θα ενημερώσει φυσικά τα μέλη της επιτροπής για την πρόοδο που θα έχει σημειωθεί έως τότε.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Olli Rehn, μέλος της Επιτροπής. (ΕΝ) Kύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να καλωσορίσω τους νέους παρατηρητές του Κοινοβουλίου από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Χαίρομαι να βλέπω ότι συμμετέχουν στις εργασίες του Σώματος και ανυπομονώ να συνεργαστώ μαζί τους στο μέλλον.

Αυτή η συζήτηση για την Τουρκία είναι σίγουρα πολύ επίκαιρη. Βρισκόμαστε στην παραμονή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, οι οποίες θα ξεκινήσουν την ερχόμενη Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου, την ημερομηνία που έχει ομόφωνα οριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτό ανοίγει μία νέα φάση στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας.

Οι λόγοι που οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση να αποφασίσει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία παραμένουν αμετάβλητοι: η ΕΕ χρειάζεται μία σταθερή, δημοκρατική και ολοένα και πιο ευημερούσα Τουρκία, η οποία θα έχει ειρήνη με τους γείτονες της και θα ασπάζεται τις ευρωπαϊκές αξίες, πολιτικές και πρότυπα.

Η έναρξη των διαπραγματεύσεων θα δώσει μεγάλη ώθηση σε όσους στην Τουρκία επιθυμούν να μεταρρυθμιστεί η χώρα προκειμένου να ασπαστεί τις ευρωπαϊκές αξίες του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αποτελούν επίσης έναν τρόπο ώστε να ασκήσει η ΕΕ επιρροή ως προς την κατεύθυνση αυτών των μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία.

Οι όροι που τέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου έχουν ικανοποιηθεί. Πρώτον, τα έξι νομοθετήματα, συμπεριλαμβανομένου του νέου ποινικού κώδικα, που επισημάνθηκαν ως σημαντικά από την Επιτροπή στη σύσταση του προηγούμενου έτους, τέθηκαν σε ισχύ την 1η Ιουνίου. Δεύτερον, η Τουρκία υπέγραψε το Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συμφωνία της Άγκυρας στις 29 Ιουλίου.

Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Elmar Brok, πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και εισηγητή, για τη διατύπωση της σύστασης να υπάρξει συγκατάθεση στην επικύρωση του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου στη Συμφωνία της Άγκυρας.

Θα ήθελα τώρα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις όσον αφορά τις πρόσφατες εξελίξεις σε σχέση με αυτό το θέμα. Η Επιτροπή λυπάται για το γεγονός ότι η Τουρκία εξέδωσε δήλωση σχετικά με την υπογραφή του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου. Αυτό ανάγκασε τα κράτη μέλη της ΕΕ να αντιδράσουν και να διατυπώσουν τις υποχρεώσεις που αναμένουμε να εκπληρώσει η Τουρκία σε δήλωση που εγκρίθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου. Η δήλωση της ΕΕ τονίζει ότι η δήλωση της Τουρκίας είναι μονομερής, όπως πολύ ορθά επεσήμανε ο κ. Alexander. Δεν αποτελεί μέρος του Πρωτοκόλλου και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα όσον αφορά τις υποχρεώσεις της Τουρκίας βάσει του Πρωτοκόλλου.

Αυτή είναι η ουσία του θέματος. Οι νομικές υπηρεσίες του Συμβουλίου και της Επιτροπής συμφωνούν πλήρως στο εν λόγω σημείο. Γνωρίζω ότι στην παράγραφο 2 της κοινής σας πρότασης ψηφίσματος σκοπεύετε να ζητήσετε από την Επιτροπή να εξασφαλίσει μία απάντηση από την τουρκική κυβέρνηση όσον αφορά την διαδικασία επικύρωσης στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Είμαι στη διάθεσή σας για να διερευνήσω περαιτέρω τις ακριβείς λεπτομέρειες της διαδικασίας επικύρωσης στην Τουρκία, αλλά η ουσία του θέματος είναι πράγματι ότι η δήλωση της Τουρκίας είναι απλώς μονομερής. Δεν έχει νομική ισχύ και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αμφισβητήσει την πλήρη και χωρίς διακρίσεις εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Αυτό μετράει.

Δεύτερον, η ΕΕ αναμένει πλήρη και χωρίς διακρίσεις εφαρμογή του Πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένης της άρσης όλων των φραγμών στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, η οποία επεκτείνεται και σε περιορισμούς στα μέσα μεταφοράς. Τρίτον, η έναρξη των διαπραγματεύσεων στα σχετικά κεφάλαια εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Τουρκίας προς τις συμβατικές υποχρεώσεις της σε όλα τα κράτη μέλη. Ενδεχόμενη αποτυχία πλήρους εκπλήρωσης αυτών των υποχρεώσεων θα επηρεάσει τη συνολική πρόοδο των διαπραγματεύσεων.

Το τέταρτο στοιχείο της δήλωσης είναι ότι η αναγνώριση όλων των κρατών μελών αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της διαδικασίας προσχώρησης. Έτσι, η ΕΕ υπογραμμίζει τη σημασία της εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και όλων των κρατών μελών της ΕΕ το συντομότερο δυνατό.

Τέλος, η δήλωση καθιστά σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της συμφωνούν στη σημασία της στήριξης των προσπαθειών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να επιτύχει μία συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος, σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές βάσει των οποίων ιδρύθηκε η ΕΕ, ώστε μία δίκαιη και μόνιμη διευθέτηση να συμβάλει στην επίτευξη ειρήνης, σταθερότητας και αρμονικών σχέσεων στη νήσο και στην περιοχή με την ευρύτερη έννοια.

Αμέσως πριν από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, το Συμβούλιο θα πρέπει να εγκρίνει το διαπραγματευτικό πλαίσιο που πρότεινε η Επιτροπή. Το εν λόγω πλαίσιο αποτελεί τη σταθερή βάση για αυστηρές και δίκαιες διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Πρόκειται για το αυστηρότερο πλαίσιο που υπέβαλε ποτέ η Επιτροπή.

Διάβασα την κοινή σας πρόταση ψηφίσματος προσεκτικά. Συμμερίζομαι πολλές από τις ανησυχίες σας. Συμφωνώ, επίσης, ότι υπάρχει ουσιώδης σχέση μεταξύ του ρυθμού των διαπραγματεύσεων αφενός και του ρυθμού των πολιτικών μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία αφετέρου. Δεν θα σταματήσω να επαναλαμβάνω ξανά και ξανά ότι η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων σηματοδοτεί απλώς την αρχή μίας πολύ απαιτητικής και περίπλοκης διαδικασίας. Η Τουρκία θα χρειαστεί να συνεχίσει και να επιταχύνει τη διαδικασία της εσωτερικής μεταμόρφωσης και της μετάβασής της σε μία πλήρως φιλελεύθερη δημοκρατία που να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις μειονότητες.

Η διαδικασία μεταρρύθμισης της Τουρκίας είναι διαρκής. Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει βελτιωθεί, αλλά απαιτούνται ακόμη σημαντικές προσπάθειες. Πρώτον, ας κοιτάξουμε τη θετικότερη πλευρά. Υπήρξαν πρόσφατα κάποιες ενθαρρυντικές ενδείξεις. Η αναγνώριση εκ μέρους του πρωθυπουργού Ερντογάν της ύπαρξης ενός «κουρδικού ζητήματος» αποτελεί ορόσημο. Το ταξίδι του στο Diyarbakir υποδηλώνει τη σημασία που αποδίδει η κυβέρνηση της Τουρκίας στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της νοτιο-ανατολικής Τουρκίας. Επιπλέον, το ακαδημαϊκό συνέδριο για το θέμα της Αρμενίας μπόρεσε τελικά να διεξαχθεί στην Κωνσταντινούπολη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο με την υποστήριξη της κυβέρνησης και παρά τις προσπάθειες της τελευταίας στιγμής να ακυρωθεί με απόφαση διοικητικού δικαστηρίου. Οι εν λόγω προσπάθειες καταδικάστηκαν έντονα από τον Πρωθυπουργό Ερντογάν και τον Υπουργό Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ. Αυτό αποτελεί σημαντικό βήμα προς την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας στην Τουρκία σχετικά με αυτό το πολύ λεπτό θέμα.

Για να στραφούμε τώρα στην αρνητική πλευρά, παρά τις προσπάθειες των αρχών, η εφαρμογή στην πράξη παραμένει ανομοιογενής. Από τη μία πλευρά υπάρχουν ενδείξεις ότι το δικαστικό σώμα επιβάλλει τις μεταρρυθμίσεις. Έχουν εκδοθεί αρκετές θετικές δικαστικές αποφάσεις σχετικά με υποθέσεις ελευθερίας έκφρασης και θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και για να σταματήσουν τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση.

Από την άλλη πλευρά έχουν εκδοθεί αντιφατικές αποφάσεις, ιδίως στον τομέα της ελευθερίας της έκφρασης όπου, για παράδειγμα, δημοσιογράφοι εξακολουθούν να διώκονται και σε ορισμένες περιπτώσεις να καταδικάζονται επειδή εκφράζουν συγκεκριμένες μη-βίαιες απόψεις. Η υπόθεση του συγγραφέα Ορχάν Παμούκ είναι χαρακτηριστική των δυσκολιών που παρουσιάζονται στη διασφάλιση αποτελεσματικής και ενιαίας εφαρμογής των εν λόγω μεταρρυθμίσεων και της διαπάλης μεταξύ των μεταρρυθμιστών και των συντηρητικών στην Τουρκία. Ο διηγηματογράφος διώχθηκε από περιφερειακό δικαστή στην Κωνσταντινούπολη βάσει του άρθρου 301 του νέου ποινικού κώδικα για «δυσφήμηση του τουρκικού κράτους».

Η Επιτροπή κατέστησε, επίσης, εξαιρετικά σαφές ότι η αξιολόγηση του νέου ποινικού κώδικα, ιδίως οι αμφισβητούμενες διατάξεις σχετικά με την ελευθερία της έκφρασης, θα εξαρτηθεί από τον τρόπο εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων. Η δίωξη του κ. Παμούκ εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με αυτό. Εάν αυτή είναι πράγματι η κατεύθυνση που ακολουθεί το δικαστικό σώμα στην Τουρκία, τότε ο τουρκικός ποινικός κώδικας θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να διασφαλιστεί ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν εξαρτάται πλέον από τις προσωπικές πεποιθήσεις του εκάστοτε περιφερειακού δικαστή, αλλά ακολουθεί απλώς τα ευρωπαϊκά πρότυπα όπως όλοι τα γνωρίζουμε, βάσει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Αναφορικά με αυτά τα θέματα, η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την πορεία προς την πλήρη ικανοποίηση των πολιτικών κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Θα πρέπει να προβούμε σε λεπτομερή ανάλυση της εν λόγω προόδου στην περιοδική έκθεσή μας που αναμένεται να εγκριθεί στις 9 Νοεμβρίου.

(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει φθάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, η σημασία του οποίου δεν θα έπρεπε να υποτιμηθεί. Ξεκινώντας τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, κάνουμε μια ισχυρή επιλογή για τη συνέχιση του πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού μετασχηματισμού αυτής της χώρας. Κάνοντας το βήμα αυτό, τηρούμε τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει απέναντί της.

Ταυτόχρονα, απευθύνω στους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα στην Τουρκία το μήνυμα ότι οφείλουμε να οικοδομήσουμε σχέσεις που θα βασίζονται σε αμοιβαία εμπιστοσύνη. Έχω την πεποίθηση ότι οι τουρκικές αρχές θα ξεκινήσουν αυτό το ταξίδι με ανοικτό μυαλό και ότι στις 3 Οκτωβρίου, θα προσφέρουμε την ευκαιρία για ένα καινούργιο ξεκίνημα. Η επίδειξη μιας δέσμευσης απαλλαγμένης από ασάφειες και υστεροβουλίες έναντι του μετασχηματισμού της Τουρκίας σε δημοκρατική χώρα με ευρωπαϊκές αξίες θα είναι αναμφίβολα η μεγαλύτερη ευκαιρία της Τουρκίας να κερδίσει την υποστήριξη της κοινής γνώμης στην Ευρώπη.

Κατά τη διάρκεια της προσεχούς περιόδου, η Τουρκία θα έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι προτίθεται σοβαρά να ενσωματώσει τις ευρωπαϊκές αξίες. Οι χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλουν όντως να συμμερίζονται το όραμά μας για την Ευρώπη και τις ιδέες μας για τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αλληλεγγύη. Οφείλουν επίσης να συμμερίζονται τα πρότυπά μας όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την κοινωνία, το περιβάλλον ή τη βιομηχανία. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση ποντάρει όντως στη μελλοντική ένταξή τους, είναι διότι πιστεύουμε επίσης ότι είναι προς το συμφέρον μας και ότι αυτή θα ωφελήσει τους συμπολίτες μας. Αναλαμβάνω προσωπικά τη δέσμευση ενώπιον του Σώματος να εφαρμόσουμε αυστηρά τα κριτήρια και τις προϋποθέσεις μας.

Τέλος, κύριε Πρόεδρε, όπως είπα και προηγουμένως, το ταξίδι είναι εξίσου σημαντικό όσο και ο τελικός προορισμός. Οι μεταρρυθμίσεις μετράνε. Παρότι κοινός στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η ένταξη, τέτοιες διαπραγματεύσεις, από την ίδια τη φύση τους, είναι ανοικτές ως προς την έκβασή τους. Όμως, είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον μας αυτή η διαδικασία να διαρθρώνεται γύρω από σαφείς και αυστηρές αρχές, όπως οι αρχές που προβλέπονται στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Αυτή είναι η καλύτερη εγγύηση επιτυχίας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Elmar Brok (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το πρόσθετο πρωτόκολλο, όπως και ορισμένα άλλα θέματα που αφορούν την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, αφορά ένα θέμα αρχής, δηλαδή αν μία υποψήφια χώρα είναι διατεθειμένη να δεχθεί όλα τα τμήματα αυτού του συνόλου, του οποίου θέλει να γίνει μέλος ή, με άλλα λόγια, αν αναγνωρίζει όλα τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο τον περασμένο Δεκέμβριο πρόταση σύμφωνα με την οποία για την ώρα δεν χρειάζεται αναγνώριση βάσει του διεθνούς δικαίου, αλλά αρκεί η υπογραφή του πρόσθετου πρωτοκόλλου για την τελωνειακή ένωση της ΕΕ των 25 και της Κύπρου. Η Τουρκία εκπλήρωσε αυτήν την υποχρέωση, αλλά με μία μονομερή δήλωση που καθιστά την εφαρμογή του πρωτοκόλλου τουλάχιστον αμφίβολη. Το Συμβούλιο απάντησε με μία δήλωση ότι αυτό είναι απλά πολιτικά και νομικά άκυρο. Η επιτροπή μας όμως ζήτησε από τον κ. Επίτροπο στις 13 Σεπτεμβρίου προφορικά και στις 15 Σεπτεμβρίου γραπτά να μας προσφέρει τις καλές του υπηρεσίες, κι εκείνος μας το υποσχέθηκε. Μέχρι τώρα δεν έχουμε λάβει απάντηση στο ερώτημα αν η κυβέρνηση της Τουρκίας σκοπεύει να συμπεριλάβει αυτήν τη μονομερή δήλωση στη διαδικασία επικύρωσης στο τούρκικο κοινοβούλιο. Εάν και εφόσον αυτό συμπεριληφθεί στη διαδικασία επικύρωσης στο τουρκικό κοινοβούλιο και κατ’ αυτόν τον τρόπο παγιωθεί νομικά η μη εφαρμογή του από την Τουρκία, θα έχουμε πρόβλημα. Γι’ αυτό σας ζητώ να υποβάλετε πριν να γίνει η ψηφοφορία μας τη δήλωση που σας ζήτησε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, η οποία αναφέρεται στο κοινό ψήφισμα.

Θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι η Τουρκία είναι εκείνη που θέλει την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι εμείς δεν την παρακαλούμε να το κάνει. Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι συμβαίνει το αντίθετο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κοινή δήλωση που υποβλήθηκε από τις Ομάδες δίνει μεγάλη σημασία στην εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα, καλό θα ήταν να γίνουν οι διαπραγματεύσεις για την τελωνειακή ένωση το αργότερο το 2006 και να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2006, προκειμένου να επιλυθεί γρήγορα το θέμα αυτό –που αφορά και την αναγνώριση της Κύπρου– και να μην διεξαγάγουμε τελικά διαπραγματεύσεις με την Τουρκία χωρίς την προοπτική επίλυσης αυτού του θεμελιώδους θέματος. Για τον λόγο αυτόν, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, συμφωνούμε μαζί σας ότι θα πρέπει να ζητήσουμε πάλι μελλοντικά τις καλές υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, έτσι ώστε να καταλήξουμε σε μία συνολική επίλυση του Κυπριακού.

Επιτρέψτε μου να κάνω μερικές προσωπικές παρατηρήσεις. Χθες, κάποιος με ρώτησε: Γιατί δεν αποτελεί θέμα συζήτησης το ότι στην Τουρκία σημειώνονται χιλιάδες περιπτώσεις βασανισμών, ενώ το ανεπίλυτο ζήτημα που αφορά έναν στρατηγό μπορεί να εμποδίσει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις με την Κροατία; Ομολογώ ότι δεν βρήκα καμία απάντηση γι’ αυτό. Θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς στον τρόπο που ασκούμε την πολιτική και να φροντίζουμε να μην χρησιμοποιούμε επιχειρήματα ως προφάσεις για τους υποκειμενικούς πολιτικούς μας στόχους, αλλά να δηλώσουμε με σαφήνεια και ειλικρίνεια την θέση μας στο εν λόγω ζήτημα. Ένας λόγος που το ψήφισμα που υπέβαλαν οι Ομάδες έχει μεγάλη σημασία, είναι ότι θα πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσουμε πως ένα κριτήριο που πρέπει να πληρούται είναι η ικανότητα απορρόφησης νέων μελών από την Ευρωπαϊκή Ένωση –τόσο ως αυτοσκοπός, αλλά και επειδή θέτει το θέμα του τι είναι οικονομικά εφικτό, τι είναι εφαρμόσιμο στην πράξη και ποιες είναι οι δυνατότητες των θεσμικών οργάνων. Θα συνιστούσα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, αυτές τις εβδομάδες και μήνες, να καταβάλουν προσπάθειες κατά την περίοδο προβληματισμού για το Σύνταγμα με την ίδια συνέπεια που δείχνουν και για την ένταξη της Τουρκίας. Έτσι θα μπορούσαμε ίσως να προχωρήσουμε κάπως στο ζήτημα της ικανότητας απορρόφησης.

Ακόμη, πρέπει να φροντίσουμε να πούμε ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο –και αυτό διασαφηνίζεται στο ψήφισμα των Ομάδων– ότι οι προϋποθέσεις πληρούνται τυπικά –αυτό είναι διαφορετικό από τη διατύπωσή τους που αναφέρει ότι πληρούνται επαρκώς– και ότι τα θέματα των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας στην Τουρκία και της θρησκευτικής ελευθερίας διαδραματίζουν εδώ σπουδαίο ρόλο. Ο κ. Επίτροπος είχε αυτό το καλοκαίρι αλληλογραφία με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας σχετικά με τον νόμο περί ιδρυμάτων. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας αρνήθηκε τις βελτιώσεις που πρότεινε ο κ. Επίτροπος και δήλωσε ότι τέτοια πράγματα είναι θέμα κοινοβουλίου, κι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο μετά από τις 3 Οκτωβρίου. Τα θέματα του πλουραλισμού, της ανοχής και της θρησκευτικής ελευθερίας, καθώς και του δικαιώματος της ορθόδοξης Εκκλησίας να εκπαιδεύει τους ιερείς της, πράγμα που δεν μπορεί να κάνει από το 1971, είναι ουσιαστικά ζητήματα που σχετίζονται με τον τρόπο που βλέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση τις αξίες της και πρέπει να παίξουν πρωτεύοντα ρόλο κατά τους πρώτους μήνες της διαπραγματευτικής διαδικασίας.

Θεωρώ ότι η ευρωπαϊκή προοπτική παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτούς τους τομείς –αυτό ισχύει για την Τουρκία και για πολλές άλλες χώρες. Η ευρωπαϊκή προοπτική είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την προώθηση της εσωτερικής μεταρρυθμιστικής διαδικασίας σε χώρες όπως εκείνες των Δυτικών Βαλκανίων, η Ουκρανία ή η Τουρκία. Γι’ αυτό δεν πρέπει ποτέ να τους κλείνουμε τις πόρτες. Όμως πρέπει επίσης να είμαστε ρεαλιστές και ανοιχτόμυαλοι όχι μόνο σε σχέση με τα αποτελέσματα που περιμένουμε από τις διαπραγματεύσεις, αλλά και σε σχέση με τους στόχους που επιδιώκουμε.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Hans-Gert Poettering, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, δεν υπάρχει σχεδόν κανένα άλλο ζήτημα που να έχει επιπτώσεις τόσο μεγάλης εμβέλειας για την ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο οι επιπτώσεις της ενδεχόμενης ένταξης της Τουρκίας. Φυσικά, επειδή το ζήτημα είναι σημαντικό, υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το τι πρέπει να γίνει. Λέω εξ ονόματος της Ομάδας μας, και αφού υπέγραψα κι εγώ την πρόταση ψηφίσματος, ότι σε ένα τόσο ουσιαστικό ζήτημα, φυσικά, παραχωρούμε σε κάθε μέλος της Ομάδας μας το δικαίωμα να ψηφίσει όπως νομίζει, επειδή είναι ένα ζήτημα για το οποίο κάθε μέλος της Ομάδας μας έχει τη δική του γνώμη, όχι επειδή εμείς του το επιτρέπουμε, αλλά επειδή είμαστε βαθύτατα πεπεισμένοι ότι έτσι πρέπει. Για τον λόγο αυτόν, μπορεί διάφορα μέλη της Ομάδας μας να υιοθετήσουν διαφορετικές θέσεις για το θέμα αυτό.

Ωστόσο συμφωνούμε –και γι’ αυτό μπορέσαμε να υποστηρίξουμε ομόφωνα την πρόταση ψηφίσματος– πως το αποτέλεσμα της διαπραγματευτικής διαδικασίας με την Τουρκία πρέπει να θεωρηθεί ανοιχτό και από τις δύο πλευρές. Θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι ο καθένας μας ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία προς μία κατεύθυνση που θα προσεγγίζει τις αξίες μας. Ακόμα κι αν ο απώτατος στόχος δεν είναι η ένταξη της Τουρκίας κι αν στο τέλος των διαπραγματεύσεων δεν γίνει μέλος η Τουρκία, λέμε σήμερα στους Τούρκους εταίρους και φίλους μας ότι μας ενδιαφέρει πολύ να επιδιώξουμε μια στενή εναλλακτική εταιρική σχέσης που θα βάλει σε υγιείς βάσεις την εταιρική σχέση, τη συνεργασία και την φιλία με την Τουρκία. Αφού ακούσαμε όλα όσα είπε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου και ο Επίτροπος, ας μιλήσουμε καθαρά: ακροβατούμε ανάμεσα σε δηλώσεις των μεν και των δε, της Τουρκίας από τη μια και του Συμβουλίου από την άλλη.

Κύριε Επίτροπε, όπως μόλις τώρα μας υπενθύμισε ο κ. Brok, υποσχεθήκατε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων πως θα επιδιώξετε να υποβάλει δήλωση η τουρκική κυβέρνηση ότι δεν θα συμπεριληφθούν στη διαδικασία επικύρωσης στην Τουρκία η μη αναγνώριση της Κύπρου και η άρνηση διέλευσης ή στάθμευσης κυπριακών πλοίων και αεροσκαφών από την τουρκική επικράτεια. Δεν μας παρουσιάσατε καμία τέτοια δήλωση. Αν δεν λάβουμε μέχρι σήμερα το μεσημέρι από εσάς δήλωση της Τουρκίας ότι αυτό δεν θα συμπεριληφθεί στην διαδικασία επικύρωσης, η Ομάδα μας θα ζητήσει να αναβληθεί η έγκριση του πρωτοκόλλου, διότι είναι και πολιτικά και ουσιαστικά λογικό να μην γίνει ψηφοφορία μέχρι να λάβουμε αυτήν τη δήλωση από την τουρκική κυβέρνηση.

Σας κάνω μια πολύ σοβαρή ερώτηση: ποια είναι η κατάσταση ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα; Σας προτείνω να συζητήσετε με τον πατριάρχη της ορθόδοξης Εκκλησίας Βαρθολομαίο. Τίποτα δεν έχει αλλάξει σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία των Χριστιανών στην Τουρκία. Η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών είναι υπέρ της εταιρικής σχέσης, της φιλίας και του διαλόγου με τον ισλαμικό κόσμο, αυτό όμως δεν μπορεί να είναι κάτι μονόπλευρο. Και το Ισλάμ –εν προκειμένω η τουρκική κυβέρνηση- πρέπει να είναι διατεθειμένο να αναγνωρίσει τα νόμιμα δικαιώματα των Χριστιανών στην Τουρκία και να το εφαρμόσει αυτό στην πράξη. Αυτό μου προξενεί ανησυχία. Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, απευθύνομαι τώρα προς εσάς και ελπίζω να μου δώσετε την απαραίτητη προσοχή: καλώ την βρετανική κυβέρνηση να εφαρμόζει τα ίδια μέτρα και σταθμά. Γνωρίζουμε την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. Τι γίνεται όμως με την Κροατία; Αρνούμαστε στην Κροατία την έναρξη διαπραγματεύσεων γιατί δεν παραδίδεται αυτός ο στρατηγός, μολονότι είναι φανερό πως αυτό δεν μπορεί να το κάνει η κυβέρνηση. Όμως στην περίπτωση της Τουρκίας κλείνουμε σχεδόν όλοι τα μάτια και εφαρμόζουμε διαφορετικά κριτήρια. Σας ζητώ για χάρη της δικής σας αξιοπιστίας να εφαρμόσετε τα ίδια κριτήρια και να αντιμετωπίσετε και την Κροατία δίκαια και αντικειμενικά.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό και καλώ την Επιτροπή να το κάνει. Μολονότι μπορεί πάντα να βασίζεται στην υποστήριξή μας, θα υιοθετήσουμε πολύ κριτική στάση σε περίπτωση που δεν υπάρξει βελτίωση στην κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα από την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Γνωρίζουμε ότι εξακολουθούν να γίνονται βασανισμοί. Αν δεν σταματήσει αυτό, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να αναβάλουμε τις διαπραγματεύσεις. Δεν πρέπει να αγνοήσουμε σιωπηρά αυτές τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Περνάω τώρα στο τελευταίο σημείο, που είναι πολύ ουσιαστικό, και παραθέτω από το κοινό ψήφισμα που συνυπέγραψα μαζί με τους κ.κ. Eurlings και Brok, τους οποίους ευχαριστώ θερμά για την κοινή διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων εξ ονόματος της Ομάδας μας: στην παράγραφο 16 αναφέρεται ότι η Συνθήκη της Νίκαιας δεν αποτελεί αποδεκτή βάση για περαιτέρω αποφάσεις σχετικά με την ένταξη νέων κρατών μελών και ότι για τον λόγο αυτόν το Κοινοβούλιο επιμένει να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της συνταγματικής διαδικασίας. Αυτό σημαίνει πως τις προϋποθέσεις για την ένταξη δεν πρέπει να τις πληροί μόνο η Τουρκία. Είναι ένας σκληρός και δύσκολος δρόμος και ελπίζουμε η Τουρκία να ακολουθήσει τον δρόμο της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρέπει και εμείς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, να είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μία διεύρυνση. Διαφορετικά είναι ανεύθυνο να προβούμε σε περαιτέρω διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί έτσι στο τέλος θα έχουμε κάτι που δεν είναι πια Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας κάνουμε εδώ, στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτά που πρέπει για να κάνουμε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση δυνατή και αποτελεσματική.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όποιος άκουσε προσεκτικά τον κ. Poettering, δεν μπορεί να καταλήξει παρά σε ένα μόνο συμπέρασμα, ότι δηλαδή καλύτερα να έλεγε ότι ο ίδιος και η Ομάδα του δεν θέλουν την Τουρκία ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί αυτό είναι το μήνυμα όσων είπε. Ας το πει λοιπόν χωρίς περιφράσεις. Αν δεν θέλει να γίνει η Τουρκία πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ας το πει. Στην ιστοσελίδα της Ομάδας του υπάρχουν σελίδες όπου κάποια από τα μέλη της λένε ακριβώς αυτό. Αυτό είναι το ζήτημα και αυτό είναι που προσπαθεί να αποφύγει.

Θα σας πούμε τι θέλει η δική μας Ομάδα. Βάσει όσων συμφώνησαν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, 18 από τους οποίους προέρχονται από τη δική σας πολιτική οικογένεια, στις 3 Οκτωβρίου θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη, που θα διαρκέσουν 10-15 χρόνια και δεν είναι χωρίς κανόνες αφού οι προϋποθέσεις τους ορίστηκαν στο Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Γι’ αυτές συζητάμε σήμερα εδώ.

Θέλω να αναφέρω ορισμένες προϋποθέσεις που είναι οπωσδήποτε απαραίτητες. Αν η Τουρκία θέλει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να πληροί τις βασικές προϋποθέσεις. Συμφωνούμε στο εξής σημείο: δεν είναι δυνατόν μία χώρα να ζητά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην αναγνωρίζει ένα άλλο κράτος μέλος. Αυτό είναι αδύνατον. Γι’ αυτό λέμε ότι η αναγνώριση δεν μπορεί να αποτελέσει προϋπόθεση για την έναρξη των διαπραγματεύσεων, πρέπει όμως να γίνει κάποια στιγμή κατά τη διάρκειά τους. Λέμε επίσης ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να περιμένουμε το τέλος μίας δεκαπενταετούς διαδικασίας για να γίνει αυτό, αλλά πρέπει να γίνει άμεσα, στα πρώτα ένα-δύο χρόνια. Εάν το πρωτόκολλο στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Brok δεν τεθεί σε ισχύ, αν δηλαδή δεν αναγνωριστεί η Κύπρος, πρέπει να διακοπούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Χαίρομαι βέβαια που ο κ. Poettering συμφωνεί εδώ μαζί μας, αλλά ζητώ από το Σώμα να περιμένει λίγο ακόμα για να χειροκροτήσει, γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλα. Αν θέλετε τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πρέπει και να την καταστήσετε ικανή γι’ αυτό. Και εδώ συμφωνούμε, αυτό αναφέρεται και στο κοινό ψήφισμα. Αν ο κ. Poettering θέλει να γίνεται καλύτερα κατανοητός, θα πρέπει να χρησιμοποιεί πολύ ακριβή γλώσσα.

Αν όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει την ένταξη της Τουρκίας, τότε δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει ούτε την ένταξη της Κροατίας. Μπορώ να πω στον κ. Poettering ποιο είναι το πολιτικό μήνυμα της Ομάδας του: δεν θέλουμε την Τουρκία γιατί βρίσκεται πολύ μακριά και είναι μουσουλμανική χώρα. Η Κροατία όμως είναι αποδεκτή γιατί είναι καθολική και συντηρητική και βρίσκεται κοντά. Αυτή είναι βασικά η πολιτική της Ομάδας σας: υποκρισία και τίποτα παραπάνω. Δεν μπορούμε να υποσχόμαστε για 40 χρόνια σε μία υποψήφια χώρα πως μπορεί να γίνει μέλος της Ένωσης και να της ζητάμε διαδικασίες μετασχηματισμού που έχει ήδη κάνει. Οι διαδικασίες εκδημοκρατισμού δεν προχώρησαν με καμία συντηρητική κυβέρνηση –είτε της κ. Τσιλέρ είτε του κ. Γιλμάζ, του καλού σας φίλου– τόσο πολύ όσο με την κυβέρνηση Ερντογάν.

Γι’ αυτό σας λέω ξεκάθαρα ότι δεν πρέπει να υποτιμάτε την αύξηση ασφάλειας που θα μπορούσε να προκύψει από την πλήρη ένταξη της Τουρκίας. Ωστόσο, δεν πρέπει ούτε να είμαστε αφελείς –αυτό το λέω και στη δική μας Ομάδα– και να λέμε ότι η ένταξη μπορεί να γίνει αύριο. Η ένταξη εξαρτάται από όρους, και για τις δύο πλευρές όμως. Πρέπει να τους εκπληρώσουν και η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα ήταν καλό να υπήρχε λίγο περισσότερη ειλικρίνεια σε αυτήν τη συζήτηση. Αν δεν αποδέχεστε την Τουρκία, πείτε το ανοιχτά. Εμείς θέλουμε να της δώσουμε την ευκαιρία, αλλά δεν ξέρουμε αν στο τέλος θα μπορεί να γίνει ένταξη, γιατί πρέπει να γίνουν μεταρρυθμίσεις και στις δύο χώρες, και από τις δύο πλευρές.

(Παρεμβολές του κ. Langen)

Εσείς θα έπρεπε να είσαστε ιδιαίτερα συγκρατημένος, κύριε Langen. Θυμάμαι πολύ καλά τον Δεκέμβριο του 1995, όπου ο ένθερμος υποστηρικτής της ένταξης εδώ στο Σώμα ήσασταν εσείς. Είσαστε ένας από τους μεγαλύτερους υποκριτές σε αυτήν την υπόθεση. Έχω καλή μνήμη και με το να φωνάζετε δυνατά, δεν κάνετε πιο σωστά τα επιχειρήματά σας. Κυρίες και κύριοι, θα πρέπει να σκεφτείτε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ....

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Περιμένετε μία στιγμή παρακαλώ, κύριε Schulz. Κύριε Langen, δεν έχετε επισήμως τον λόγο και επομένως να ζητώ να μην μιλάτε. Παρακαλώ ηρεμήστε και κάνετε ησυχία.

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, να καταγραφεί στα συνοπτικά πρακτικά η παρατήρηση του κ. Langen: «Μα τι ψεύτης!» Θα σας ήμουν ευγνώμων αν μπορούσε να γίνει τουλάχιστον αυτό.

Κύριε Πρόεδρε, από τον εκνευρισμό των χριστιανοδημοκρατών συναδέλφων βλέπετε ότι είναι δυσβάσταχτο να αποκαλύπτεται κανείς δημόσια.

Η Ομάδα μας δίνει σημασία στο εξής: φυσικά, η αντιπαράθεση που ανέφερε ο κ. Poettering ότι έγινε στην Ομάδα του ισχύει και για εμάς. Και στη δική μας Ομάδα δεν επικρατεί μία μόνο άποψη. Θα ήθελα όμως να επιστρέψω στην παράγραφο 16 του κοινού μας ψηφίσματος, γιατί από τα λόγια του κ. Poettering φάνηκε ήδη ότι σύντομα θα πρέπει να συζητήσουμε για την Κροατία.

Και για την Κροατία ισχύουν οι ίδιες βασικές προϋποθέσεις. Η συνεργασία με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είναι εκ των ων ουκ άνευ. Όμως είναι σαφές ότι σύμφωνα με την παράγραφο 16, βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε διεύρυνση είναι ένα σύνταγμα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν δεν είναι το συγκεκριμένο σύνταγμα που δεν εγκρίθηκε με την παρούσα μορφή του, επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω ότι η Νίκαια και μερικές διορθώσεις της δεν αρκούν για τη διεύρυνση. Αν θέλουμε να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση ικανή για διεύρυνση, πρέπει να εμμείνουμε στο αίτημα ενός ευρωπαϊκού συντάγματος και να το έχουμε ως στόχο. Αυτό ισχύει για την Τουρκία, αλλά –για να μην υπάρξουν εδώ παρεξηγήσεις– και για κάθε άλλη υποψήφια χώρα.

Και θέλω να δω αν ο κ. Poettering θα εμμείνει με τον ίδιο ενθουσιασμό στη σύνδεση αυτών των δύο όρων όταν θα πρόκειται για την Κροατία. Ανυπομονώ να δω αν τότε θα απαιτεί με το ίδιο πάθος να πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις που ζήτησε εδώ για την Τουρκία. Την περιμένω αυτήν την ημέρα.

Συνοψίζοντας λέω ότι συνολικά, η Ομάδα μας θα εγκρίνει το ψήφισμα. Μία παρατήρηση για την αναβολή στην οποία αποσκοπεί ο κ. Brok αν δεν φθάσει η απάντηση μέχρι σήμερα το μεσημέρι: αν η Τουρκία το συμπεριλάβει αυτό πραγματικά στα θέματα της συζήτησης για την επικύρωση στο κοινοβούλιο, τότε θα συμβεί αυτό ακριβώς που αποφασίσαμε στο κοινό ψήφισμα. Θα πρέπει να σταματήσουν ή οπωσδήποτε να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις. Ως εκ τούτου, δεν είναι απαραίτητη η αναβολή.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Emma Bonino, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όπως συμβαίνει τώρα, είναι προφανές ότι σε κάθε ευκαιρία συζήτησης για την Τουρκία η συζήτηση αποκτά αμέσως πολιτικό χαρακτήρα, ανεξάρτητα από το νομικό ζήτημα που βρίσκεται στη βάση της.

Όλες οι πολιτικές ομάδες υπέγραψαν από κοινού ένα σημαντικό έγγραφο συμβιβασμού που εκφράζει μια ενιαία άποψη, ωστόσο, στον βωμό αυτής της ενότητας, θυσιάσαμε και ορισμένα στοιχεία ορθότητας.

Κατά την άποψή μου, το έγγραφο είναι πολύ σκληρό σε σχέση με τα αιτήματα που θέτει η Τουρκία και η προσέγγιση αυτή δεν βοηθά ούτε τους φίλους από την Ελλάδα και την Κύπρο να αποκτήσουν περισσότερη ευελιξία και να αναζητήσουν και αυτοί μια λύση για αυτήν την κατάσταση, για την οποία φέρουν πολλές και σημαντικές ευθύνες. Δεν πρέπει να λησμονούμε ποιοι απέρριψαν το δημοψήφισμα και τους λόγους για τους οποίους αντιμετωπίζουμε αυτήν την κατάσταση. Το αναφέρω αυτό για να θέσω τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση.

Μια χώρα που επρόκειτο να γίνει μέλος, δεν επέτρεψε σε έναν Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απευθυνθεί στον λαό από την κρατική τηλεόραση και ο Επίτροπος αυτός δήλωσε ότι προδόθηκε η εμπιστοσύνη του και ο λόγος που έδωσαν οι ελληνοκυπριακές αρχές. Το αναφέρω γιατί δεν εξυπηρετούμε ούτε τους κύπριους φίλους εάν δεν τους θέσουμε προ των ευθυνών τους όσον αφορά την κατάσταση αυτή.

Εμείς, που πιστεύουμε και ελπίζουμε σε μια πολιτική Ευρώπη με πολιτική, οικονομική και ηθική ισχύ, είναι ασφαλώς αδιανόητο να μην χαιρόμεθα για τις επιτυχίες που σημειώνει η ειρηνική μας ευρωπαϊκή δύναμη στην Τουρκία. Είναι αδιανόητο εμείς οι ίδιοι να μην αντιλαμβανόμαστε ότι πρόσφατα έπεσαν αρκετά ταμπού, ότι στην Τουρκία διεξάγονται συζητήσεις για την Αρμενία, και μάλιστα με τη στήριξη της κυβέρνησης, και ότι, παρά τις αντιδράσεις, ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών υποστήριξαν τη διεξαγωγή αυτής της συζήτησης. Έπεσε επίσης το κουρδικό ταμπού, όπως αποδεικνύει η τελευταία παρέμβαση του Πρωθυπουργού σχετικά με τα σφάλματα που διεπράχθησαν και την ανάληψη των ευθυνών με την παρέμβαση του Ντιγιαρμπακίρ. Αυτές είναι οι επιτυχίες της πολιτικής Ευρώπης και της ικανότητάς μας να ενθαρρύνουμε ανοικτά και πιο ευνοϊκά διατεθειμένα δημοκρατικά συστήματα και δομές.

Είναι αλήθεια πως έχουμε το δικαίωμα να είμαστε αυστηροί, αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε κυνικοί. Το πρόωρο τέλος του ευρωπαϊκού Συντάγματος στις εκλογικές αγχόνες της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών άφησε την ήπειρο χωρίς ένα ιδανικό μέτωπο ωρίμανσης, διαιωνίζοντας την εμπάθεια και τον κυνισμό που δεν έχουν σχέση με την πολιτική.

Δεν γίνεται έτσι πολιτική και μάλιστα η φεντεραλιστική και φιλελεύθερη πολιτική της Ευρώπης που θέλουμε ως χώρου ελευθερίας, κράτους δικαίου και δημοκρατίας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Daniel Marc Cohn-Bendit, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πάντα όταν εξάπτονται έτσι λογικοί άνθρωποι, κάτι υπάρχει από πίσω, διαφορετικά δεν θα εξάπτονταν.

Ίσως μπορούμε να ξαναθυμηθούμε μερικά πράγματα: μέχρι τώρα δεν διευρύναμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά την ενώναμε.

Η πρώτη πραγματική συζήτηση για τη διεύρυνση αφορά την Τουρκία, γιατί κανείς –ανεξάρτητα από το πώς ψηφίζει– δεν θα έλεγε ότι η ένταξη της Πολωνίας, της Τσεχίας ή της Ουγγαρίας συνιστά διεύρυνση της ευρωπαϊκής ιδέας. Αυτό ήταν καθήκον μας, γιατί ήταν σωστό να δεχτούμε αυτές τις χώρες μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Τώρα έχουμε πραγματικά μία νέα διάσταση. Πρόκειται για τη διεύρυνση. Όποια απόφαση και να λάβει κανείς, πρόκειται για μια νέα διάσταση.

(Ο κ. Posselt μιλά εκτός μικροφώνου)

Εσύ πάψε, εντάξει;

Ναι, πρόκειται για μια νέα διάσταση, η οποία εγείρει το εξής θέμα: μετά την 11η Σεπτεμβρίου, είναι σημαντικό για το συμφέρον της Ευρώπης να δοθεί στην Τουρκία μια ευκαιρία ένταξης; Μπορεί κανείς να δώσει διαφορετικές απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα, πρέπει όμως να τις δώσει σε σχέση με τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ανθρώπων στην Ευρώπη και όχι βάσει συγκινησιακής, πολιτισμικής ή ρατσιστικής εχθρότητας. Αυτό δεν γίνεται, δεν το θέλουμε!

(Ο κ. Brok μιλά εκτός μικροφώνου)

Αν δεν είσαι εσύ αυτός, αν δεν θεωρείς ότι εννοώ εσένα, τότε δεν σε εννοώ. Στην περίπτωση αυτήν εννοώ τον κ. de Villiers. Σταμάτα να πιστεύεις ότι όλα αναφέρονται σε σένα! Δεν είσαι εσύ το κέντρο του κόσμου!

Τα επιχειρήματα που προβάλλονται αυτήν τη στιγμή στην Ευρώπη κατά της Τουρκίας στηρίζονται σε συναισθήματα και ρατσιστικές μνησικακίες κατά του Ισλάμ. Δεν τα χρησιμοποιούν όλοι όσοι είναι κατά της Τουρκίας, αλλά επωφελούνται από αυτά τα συναισθήματα. Έτσι, κάθε υπέρμαχος του «όχι» πρέπει να αναρωτηθεί τι προκαλεί με το επιχείρημά του. Γι’ αυτό, θεωρώ σωστά τα επιχειρήματα ότι η Ευρώπη πρέπει πρώτα να αλλάξει, να ολοκληρώσει τα καθήκοντά της, ότι η Ευρώπη χρειάζεται ένα σύνταγμα. Αυτά δεν τα αρνείται κανείς. Έτσι όπως είναι σήμερα, η Ευρώπη δεν μπορεί να διευρυνθεί άλλο.

Επίσης έχω αμφιβολίες για το αν η Ευρώπη μπορεί να ενωθεί περισσότερο εντάσσοντας την Κροατία με τους όρους της Συνθήκης της Νίκαιας. Αυτή είναι μία δικαιολογημένη συζήτηση. Η άλλη συζήτηση όμως, για το αν η Ευρώπη μπορεί ή όχι να δεχτεί μια χώρα που η πλειοψηφία των κατοίκων της είναι μουσουλμάνοι, είναι ανόητη. Σήμερα, στην Ευρώπη οι μουσουλμάνοι είναι περισσότεροι από τους Βέλγους, και τους έχουμε ήδη δεχτεί ανάμεσά μας. Το θέμα ενός ευρωπαϊκού Ισλάμ θα τεθεί με την Τουρκία ή χωρίς αυτήν. Ας σταματήσουμε πια να το συζητάμε. Το Ισλάμ είναι η τρίτη σε μέγεθος θρησκεία εδώ στην Ευρώπη. Το αν μου αρέσει αυτό ή όχι ως άθεου είναι άλλο ζήτημα.

Γι’ αυτό, στο τέλος αυτής της αντιπαράθεσης θα πρέπει να υπάρχει μόνο το ερώτημα: πώς θα είναι η Τουρκία σε δέκα χρόνια; Θα είναι ένα δημοκρατικό κράτος, ένα μη εκκλησιαστικό κράτος; Θα είναι το Ισλάμ ένα ευρωπαϊκό Ισλάμ και θα είναι τότε διατεθειμένη η Τουρκία να αγωνιστεί μαζί με εμάς τους Ευρωπαίους για τις αξίες που θα θεμελιώσουμε σε ένα σύνταγμα; Αν ναι, εγώ θα την καλωσορίσω. Αν όχι, θα πρέπει να σκεφτούμε κάτι άλλο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Elmar Brok (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να ασκήσετε την όποια επιρροή σας προκειμένου να πείσετε τον κ. Cohn-Bendit, αφού το σκεφτεί για λίγο, να πάρει πίσω την γενικευμένη κατηγορία του ρατσισμού για όλους εκείνους που είναι κατά της ένταξης της Τουρκίας.<

 
  
MPphoto
 
 

  Daniel Marc Cohn-Bendit (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω για το καλό του κ. Brok ότι δεν είναι όλα τα επιχειρήματα κατά της Τουρκίας ρατσιστικά, γι’ αυτό όμως, εκείνοι που χρησιμοποιούν τον ρατσισμό στην εκστρατεία τους κατά της Τουρκίας πρέπει να σκεφτούν ποια επιχειρήματα χρησιμοποιούν. Επιμένω σε αυτό. Αν αυτό αγγίζει κάποιο ευαίσθητο σημείο σου, είναι δικό σου πρόβλημα, αν όχι, τόσο το καλύτερο για σένα.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Κύριε Brok και κύριε Cohn-Bendit, πρέπει να εργαστούμε σύμφωνα με τον Κανονισμό μας. Υποθέτω ότι ο κ. Brok μίλησε σύμφωνα με το άρθρο 145. Δεν το είπε, αλλά η ερμηνεία μου είναι ότι ζήτησε το λόγο βάσει αυτού του άρθρου, που ορίζει ότι τα προσωπικά ζητήματα συζητούνται στο τέλος της σχετικής συζήτησης. Επομένως, κύριε Brok, θα μπορέσετε να μιλήσετε, αν το επιθυμείτε, όταν τελειώσουμε αυτή τη συζήτηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Philippe de Villiers (IND/DEM). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να προβάλω μια ένσταση επί της διαδικασίας. Θα ήθελα να ζητήσω από τον κ. Cohn-Bendit να αποσύρει την παρατήρησή του, η οποία μου φαίνεται εξαιρετικά σοβαρή και η οποία δεν είναι ...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Κύριε de Villiers, εφόσον δεν μου έχετε πει ποιο άρθρο του Κανονισμού επικαλείστε, πρέπει να σας διακόψω.

 
  
MPphoto
 
 

  Francis Wurtz, GUE/NGL, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, τις παραμονές της έναρξης αυτών των συζητήσεων, οι οποίες πρόκειται να διεξαχθούν κατά τη διάρκεια μιας μακράς περιόδου, το θέμα είναι να επαναληφθούν με κάθε σαφήνεια τα σημεία που δεν είναι διαπραγματεύσιμα, για τα οποία, κατά συνέπεια, οι ευρωπαίοι διαπραγματευτές δεν θα μπορούσαν να συμβιβαστούν, όποιες και αν ήσαν οι πιέσεις που θα τους ασκούσαν. Μολονότι ο κόσμος ενδέχεται να γνωρίζει τα σημεία αυτά, δεν θα ήταν ανώφελο, πιστεύω, να τα επαναλάβω εδώ, σήμερα. Η πολιτική ομάδα μας το έπραξε στην πρόταση ψηφίσματός της.

Καταρχάς, είναι το θέμα της αποτελεσματικής ενίσχυσης των δημοκρατικών προτύπων, καθώς και της πραγματικής συμμόρφωσης προς τα διεθνώς ανεγνωρισμένα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό προφανώς περιλαμβάνει τα δικαιώματα της κοινωνίας των πολιτών, τα πολιτικά και τα πολιτιστικά δικαιώματα των μειονοτήτων και, προ παντός, των Κούρδων. Αυτή είναι μια πτυχή, την οποία το συμβιβαστικό σχέδιο που μας έχει κατατεθεί, και το οποίο εξάλλου, στο σύνολό του είναι ικανοποιητικό, δυστυχώς αγνοεί εντυπωσιακά. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, είναι ζωτικής σημασίας η Τουρκία να εγκαταλείψει άπαξ δια παντός οποιαδήποτε ιδέα θα μπορούσε να έχει για τη λύση του κουρδικού ζητήματος με προσφυγή στη χρήση στρατιωτικής ισχύος, να αναγνωρίσει την πολιτική διάσταση της σύγκρουσης και να προαγάγει τη συμφιλίωση, ιδιαίτερα με τους Κούρδους οι οποίοι έχουν αποκηρύξει την προσφυγή στα όπλα.

Στο ίδιο πνεύμα, το θέμα εδώ είναι να πετύχουμε από την Τουρκία να συμφωνήσει, σε αντίθεση με κάθε μορφής εθνικισμό, να κοιτάξει κατά πρόσωπο το παρελθόν της αναγνωρίζοντας τη γενοκτονία των Αρμενίων. Είναι σημαντικό, εξάλλου, η προσοχή που έχει προσελκύσει η απαράδεκτη δικαστική δίωξη που έχει ασκηθεί εις βάρος του Ορχάν Παμούκ, να επικεντρωθεί ταυτόχρονα και στο κουρδικό και το αρμενικό ζήτημα.

Τέλος, το θέμα είναι να διασφαλιστεί, εντός βραχέως χρονοδιαγράμματος, ότι θα ήταν χρήσιμο να διευκρινιστεί από την πρώτη φάση της διαπραγμάτευσης, ότι η Τουρκία αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής που διατηρεί στο βόρειο τμήμα της νήσου και, επί του παρόντος, εφαρμόζει πλήρως τις δεσμεύσεις της που περιέχονται στο πρωτόκολλο επέκτασης της τελωνειακής ένωσης Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης στα νέα κράτη μέλη, ιδιαίτερα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτό φυσικά σημαίνει ότι η Τουρκία οφείλει να τηρήσει πλήρως την απρόσκοπτη πρόσβαση κυπριακών πλοίων και αεροσκαφών στα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της.

Στη λίστα αυτή, δεν υπάρχουν υπερβολικές ή αδικαιολόγητες προϋποθέσεις. Συνολικά, τα μέτρα αυτά ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των ίδιων των δημοκρατικών δυνάμεων της Τουρκίας. Όπως και εμείς, θέλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε η χώρα τους να γίνει μελλοντικά μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτές τις δυνάμεις τις τουρκικές και τις κουρδικές δημοκρατικές δυνάμεις οι διαπραγματεύσεις αυτές συνιστούν έναν εξαιρετικό μοχλό για την επιτάχυνση των αλλαγών που θεωρούν ότι είναι απαραίτητες. Κατά συνέπεια, η επαγρύπνησή μας είναι προς το συμφέρον τους!

 
  
MPphoto
 
 

  Roger Knapman, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, για όσους από εμάς αντιτίθενται στην όλη ιδέα της πολιτικής ένωσης, το θέμα είναι αρκετά σαφές. Είμαστε αντίθετοι στην πολιτική ένωση με την Τουρκία, όπως είμαστε αντίθετοι στην πολιτική ένωση με τη Γερμανία, τη Γαλλία ή την Ιταλία.

Ωστόσο, τι συμπέρασμα βγάζει κάποιος ξαφνικά για όλους αυτούς τους φανατικούς ευρωπαϊστές –ιδίως εκεί κάτω– και για το CDU στη Γερμανία και ακόμη και για τον ίδιο τον μεγάλο Πρόεδρο Σιράκ, των οποίων το πάθος για την αέναη εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξαφνικά παγώνει όταν φτάνουν στον Βόσπορο;

Κάποιοι θα διαγνώσουν σήμερα το πρωί μία υποψία υποκρισίας, αλλά δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για υποκρισία, είναι η οσμή του φόβου: φόβου ότι η δημόσια υποστήριξη στο συνολικό σχέδιο της ΕΕ τελικά θα καταρρεύσει αν η είσοδος της Τουρκίας επιδιωχθεί σθεναρά. Άλλωστε, το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, όπως ασφαλώς γνωρίζει ο κ. Poettering, έδειξε ότι το ποσοστό αυτών που αντιτίθενται στην τουρκική υποψηφιότητα ανέρχεται σε 70% στη Γαλλία και 74% στη Γερμανία. Αλλά, ως συνήθως, οι Βρυξέλλες θα προχωρήσουν. Καλώς! Αν και είμαστε αντίθετοι στην ένταξη της Τουρκίας, θα είμαστε πολύ ευτυχείς να δούμε την ΕΕ να αυτοκαταστρέφεται στη προσπάθειά της να το πετύχει.

Λένε ότι οι γαλοπούλες δεν ψηφίζουν υπέρ των Χριστουγέννων, αλλά εάν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ψηφίσουν υπέρ της Τουρκίας, θα είναι μία απρόσμενη και ευτυχής εξαίρεση στον κανόνα.

 
  
MPphoto
 
 

  Konrad Szymański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. (PL) Κύριε Πρόεδρε, η κάθε μία από τις διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης πυροδότησε διάφορα συναισθήματα, αλλά έως σήμερα καμία διεύρυνση δεν έχει προκαλέσει τόσες αμφιβολίες μεταξύ των Ευρωπαίων όσο αυτή που περιλαμβάνει την ένταξη της Τουρκίας. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι δεν θα συναινέσουν ποτέ σε αυτήν. Εάν οι Ευρωπαίοι είναι αντίθετοι σε αυτήν τη διεύρυνση τόσο τώρα όσο και στο μέλλον, η χίμαιρα της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει ως αποτέλεσμα την τεράστια απογοήτευση και αναστάτωση της κυβέρνησης της Άγκυρας. Όταν το θέμα της Τουρκίας συζητήθηκε για πρώτη φορά στο Σώμα τον Δεκέμβριο του 2004, τόνισα ότι είναι πολύ προφανές πως μπορούμε να επωφεληθούμε από όλα τα πλεονεκτήματα των στενότερων οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών δεσμών με την Τουρκία χωρίς την πλήρη ένταξή της. Πολλά έχουν γραφτεί επί του θέματος.

Θα ήθελα σήμερα να επισημάνω ένα επιπλέον πρόβλημα που συνδέεται με αυτήν τη διεύρυνση, ήτοι την απώλεια της πολιτικής και γεωγραφικής ισορροπίας που συνεπάγεται. Η αναβολή της ένταξης της Κροατίας και η αποφυγή δήλωσης σχετικά με τη δικαιωματική θέση της Ουκρανίας στην Ευρώπη, τη στιγμή που προωθείται αυτή η διαδικασία για την Τουρκία, είναι οδυνηρή και απαράδεκτη. Είναι υπερβολικά δαπανηρό και επιζήμιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στις υπόλοιπες χώρες που ανέφερα.

Οι κ.κ. Schulz και Poettering ισχυρίζονται ότι έχουμε περιορισμένη ικανότητα απορρόφησης. Εάν ισχύει κάτι τέτοιο, θα προτιμούσα να χρησιμοποιήσουμε διαφορετικά αυτήν την ικανότητα. Το έγγραφο που έχουμε ενώπιόν μας είναι πραγματικά μια προσπάθεια εκβιασμού, καθώς θέτει ως προϋπόθεση τη διαδικασία διεύρυνσης για την αποκαλούμενη συνταγματική διαδικασία. Ως εκ τούτου, οι βουλευτές του κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη θα απόσχουν από την ψηφοφορία επί του ανωτέρω εγγράφου.

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι η Τουρκία θα ενταχθεί όποιο και αν είναι το κόστος, αλλά όπως δήλωσε πρόσφατα η EUTCC, η Τουρκία δεν πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης· ωστόσο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο ισχυρίζονται το αντίθετο. Γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει. Ο Επίτροπος Rehn αναφέρθηκε προ ολίγου στη δίωξη του συγγραφέα Ορχάν Παμούκ, και εκφράζουν την ανησυχία τους όποτε συμβαίνει κάτι, αλλά, όταν έρχεται η στιγμή, δεν κάνουν τίποτα.

Πότε θα πρέπει η Τουρκία να αναγνωρίσει όλα τα κράτη μέλη; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα για το άνοιγμα των τουρκικών αεροδρομίων και λιμανιών; Ορισμένοι προτείνουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας διαπραγματεύσεων, συνεπώς σε δέκα περίπου χρόνια, ίσως, διότι θα έχουμε βεβαίως σημειώσει τόσο μεγάλη πρόοδο, ώστε δεν θα μπορούμε να υποχωρήσουμε, ακόμα και αν η Τουρκία δεν πληροί τις διαπραγματεύσεις. Αυτή είναι η λύση του σαλαμιού: οι αποφάσεις λαμβάνονται σιγά-σιγά και, πριν το καταλάβουμε, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα τετελεσμένο γεγονός. Το μοναδικό επιχείρημα που ακούμε πριν από την ένταξη της Τουρκίας είναι η υπόσχεση που δίνεται στους Τούρκους. Τι γίνεται με την υπόσχεση να εκπληρώσει η Τουρκία τις προϋποθέσεις; Στην πραγματικότητα, πότε θα ρωτήσουμε τη γνώμη του κοινού για την ένταξη μιας μη ευρωπαϊκής χώρας που δεν έχει θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

 
  
MPphoto
 
 

  Camiel Eurlings (PPE-DE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, μόλις πριν από την προγραμματισμένη έναρξη των διαπραγματεύσεων, οι σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και της Τουρκίας διέρχονται από μια πολύ δύσκολη φάση, καταρχάς λόγω της αντιδήλωσης της Τουρκίας ότι η Επιτροπή προσπάθησε να θέσει πάση θυσία εμπόδια, και δεύτερον διότι η αντίληψη που έχει η Τουρκία για όσα απαιτούνται προκειμένου να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συνάδει με τους κανόνες της λέσχης αυτής. Αντιλαμβάνεται τα πράγματα διαφορετικά.

Γι’ αυτό προς το παρόν, αυτό που χρειαζόμαστε, πάνω από όλα, είναι σαφήνεια – σαφήνεια για τους κανόνες και για όσα πρέπει να γίνουν, και για τον λόγο αυτόν χαιρετίζω το κοινό μας ψήφισμα, διότι μας προσφέρει ακριβώς αυτό. Ορίζει ότι η αναγνώριση της Κύπρου δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Η χώρα αυτή πρέπει να αναγνωριστεί όσο το δυνατόν συντομότερα· σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες. Αυτό πιστεύουμε στο Σώμα και σε αυτό πρέπει να εμμείνουμε. Ο κ. Schulz ανέφερε ένα χρονικό περιθώριο ενός ή δύο ετών· έτσι, θα ήταν απαράδεκτο ακόμα και για τους Σοσιαλιστές εάν δεν αναγνωριζόταν η Κύπρος εντός δύο ετών, και αυτό είναι κάτι που έχουμε σημειώσει.

Δεύτερον, χρησιμοποιείται σαφής γλώσσα όσον αφορά την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Αυτό θα πρέπει να σημειωθεί από την αρχή των διαπραγματεύσεων το 2006· σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να υπάρξουν σοβαρές συνέπειες. Έχοντας αυτό υπόψη, θα προσθέσω ότι υπάρχει και άλλη πλευρά σε αυτό. Η Ευρώπη πρέπει να αναλάβει την ευθύνη να ενθαρρύνει τον ΟΗΕ να συμβιβάσει τα δύο μέρη στην Κύπρο. Την περασμένη εβδομάδα, συνομίλησα με τους δύο ηγέτες των δύο αντιμαχόμενων πλευρών, αλλά δεν έχουν συναντηθεί μεταξύ τους εδώ και χρόνια. Θα πρέπει τουλάχιστον να πιέσουμε τον ΟΗΕ να στείλει εκεί έναν αντιπρόσωπο που θα συνομιλήσει και με τις δύο πλευρές. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν πραγματικά παραδοχή αδυναμίας.

Τρίτον, όσον αφορά τη νομική θέση της δήλωσης, ο Επίτροπος ορθώς υποστηρίζει ότι δεν έχει νομική σημασία για εμάς, αλλά οι κ.κ. Brok και Poettering ορθώς επίσης λένε ότι θα έχουμε πρόβλημα εάν το τουρκικό κοινοβούλιο τη χρησιμοποιήσει ως μέρος της επικύρωσης. Ο κ. Schulz υποστηρίζει ότι, εάν η Τουρκία τη χρησιμοποιήσει για την επικύρωση, πρέπει να παύσουμε αμέσως τις διαπραγματεύσεις. Πώς μπορεί να υποστηρίζει κάτι τέτοιο, εάν θέλει τη θετική έκβαση της διαδικασίας με την Τουρκία; Ελπίζω ότι ο Επίτροπος θα μπορέσει σύντομα να επιβεβαιώσει ότι η Τουρκία δεν θα θέσει κάτι τέτοιο ως όρο για την επικύρωση. Σε περίπτωση που η Τουρκία κάνει κάτι τέτοιο, θα ήταν προτιμότερο το Κοινοβούλιο να σταματήσει και να αναβάλει την όλη διαδικασία, ούτως ώστε να μπορέσουμε να ασκήσουμε τη μέγιστη πίεση προκειμένου να εξασφαλίσουμε ότι η Τουρκία δεν θα ακολουθήσει αυτήν την ανεπιθύμητη οδό και θα αποφύγει τα προβλήματα, από το να αναγκαστούμε ίσως, όπως λέει το κ. Schulz, να ματαιώσουμε την όλη διαδικασία σε δύο μήνες.

Το ψήφισμα είναι επίσης πολύ σαφές σχετικά με τον τρόπο που θα πρέπει να χειριστούμε εγκαίρως τις διαπραγματεύσεις. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει, προφανώς, εκπληρώσει τυπικά τους αρχικούς όρους, θα προσθέσω ότι οι νέες πράξεις είναι προβληματικές, διότι τα άρθρα 301 και 305 του ποινικού κώδικα διασφαλίζουν ότι μπορεί να γίνει δίωξη του Ορχάν Παμούκ, ότι ένας δικαστής μπορεί να ματαιώσει μια διάσκεψη των Αρμενίων, και είμαι ενθουσιασμένος που ο Πρωθυπουργός Ερντογάν μίλησε τόσο ξεκάθαρα κατά τη διάρκεια της διάσκεψης, μεταξύ άλλων και για το κουρδικό ζήτημα. Αυτό είναι ενθαρρυντικό.

Ωστόσο, προκειμένου να επιλυθούν πραγματικά τα προβλήματα, οι νόμοι αυτοί πρέπει να τροποποιηθούν, συμπεριλαμβανομένου του νόμου για τις θρησκευτικές μειονότητες, που δεν είναι αντάξιος μιας χώρας που θέλει να γίνει μέλος της Ευρώπης. Δεν είναι σωστό οι ιερείς να μην μπορούν να αποκτήσουν εκεί κατάρτιση μετά από έτη υποσχέσεων και να παίρνουν ακόμη τις εκκλησίες από τον κόσμο. Για τον λόγο αυτόν, χαιρετίζω τη χρήση της λέξης «προθεσμία» στο ψήφισμα αυτό. Εάν αντιμετωπίσουμε σοβαρά τα πολιτικά κριτήρια ως προτεραιότητα, πρέπει να είμαστε αρκετά γενναίοι ώστε να θέσουμε σαφείς προθεσμίες και να τους προειδοποιήσουμε ότι έχουν περιθώριο ενός ή δύο ετών για να τακτοποιήσουν τα ζητήματα· ειδάλλως, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.

Τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό, είναι ότι το ψήφισμα κάνει σαφή αναφορά στην ικανότητα απορρόφησης. Η ικανότητα της Ευρώπης να απορροφήσει μια μεγάλη χώρα όπως η Τουρκία θα πρέπει να συμβαδίζει με συνταγματικές και οικονομικές ρυθμίσεις, αλλά, πάνω από όλα, θα πρέπει να πεισθούν οι απλοί άνδρες και οι γυναίκες. Αυτό θα πρέπει να κάνει η Τουρκία μέσω σωστών εκστρατειών και πραγματικών μεταρρυθμίσεων, αλλά υπάρχει και κάτι που πρέπει να κάνει το Σώμα – όχι μόνο να μιλά με σαφή γλώσσα σε αυτό το ψήφισμα, αλλά επίσης να διατηρήσει αυτήν τη σαφήνεια και στα επόμενα χρόνια.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Marinus Wiersma (PSE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, ακούγοντας τον κ. Eurlings, μπορούμε σε κάθε περίπτωση να επαληθεύσουμε ότι συμφωνούμε σε πολλά πράγματα όσον αφορά το ψήφισμα, αλλά πιστεύω ότι δεν συμφωνούμε σε όλα. Όσον αφορά την Τουρκία, υπάρχει διαφορά συμπεριφοράς μεταξύ ορισμένων Ομάδων της Αριστεράς, ή της Κεντροαριστεράς, και της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες). Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω. Ωστόσο, με ευχαριστεί το γεγονός ότι έχουμε ένα σαφές σχέδιο ψηφίσματος και ελπίζω ότι θα βγει άθικτο από τη διαδικασία της ψηφοφορίας.

Είναι περιττό να πούμε ότι, πέρυσι λάβαμε κυρίως τη θέση του Σώματος ως σημείο εκκίνησης για τον σχεδιασμό του ψηφίσματος. Επίσης, επαναλάβαμε εσκεμμένα αρκετά από τα σημεία του, προκειμένου να εξηγήσουμε το διαπραγματευτικό πλαίσιο που το Σώμα θα ήθελε να χρησιμοποιήσει τα επόμενα έτη.

Ζητήσαμε η πρώτη φάση των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία να επικεντρωθεί στα πολιτικά κριτήρια, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, καθώς και στη θέση των μειονοτήτων. Με αυτόν τον τρόπο, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορέσει να ασκήσει πιέσεις στην τουρκική κυβέρνηση ώστε αυτή όχι μόνο να νομοθετήσει αυτά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες, αλλά επίσης να τα εφαρμόσει αποτελεσματικά. Επιμείναμε σε αυτό πολλές φορές και θα συνεχίσουμε να το πράττουμε· η Τουρκία θα πρέπει, συνεπώς, να πραγματοποιήσει αυτήν τη μεταρρύθμιση και να της δώσει πρακτική έκφραση, ούτως ώστε να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε την πρόοδο υπό θετικό πρίσμα.

Είναι εξίσου σημαντικό να επιβεβαιώσουμε για μία ακόμη φορά ότι ο απώτερος στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η πλήρης ένταξη στην ΕΕ. Ταυτόχρονα –και αυτό εκφράζεται επίσης στο ψήφισμα– το αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί, βεβαίως, από την ίδια τη διαδικασία. Στόχος μας είναι η επιτυχία, αλλά δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Όπως είπε ο ίδιος ο Επίτροπος, η διαδικασία αφ’ εαυτής είναι πολύ σημαντική και θα έχει επίσης τεράστιες επιπτώσεις στο μέλλον της ίδιας της Τουρκίας.

Δυστυχώς, πρέπει να πούμε ότι η συζήτηση για την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία και το κείμενο του ψηφίσματος επισκιάζονται από δύο ζητήματα: πρώτον, την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και, δεύτερον, από την επέκταση και εφαρμογή του τελωνειακού πρωτοκόλλου, επίσης όσον αφορά την Κύπρο. Με λύπη διαπιστώνω ότι τα δύο αυτά προβλήματα έχουν τεθεί από την ίδια την Τουρκία.

Δεν εξαρτάται από εμάς γιατί μια γενική απόφαση όπως το άνοιγμα των λιμένων ή των αεροδρομίων θα πρέπει να αποτελεί τεράστιο πρόβλημα αρχής. Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί η Τουρκία θεωρεί τόσο δύσκολη την αναγνώριση όλων των μελών της λέσχης στην οποία θα ήθελε να ανήκει. Για τον λόγο αυτόν, επιμένουμε ότι η Τουρκία θα πρέπει να παραιτηθεί από τις αντιρρήσεις της όσον αφορά την επέκταση της τελωνειακής συμφωνίας και την πλήρη και χωρίς διακρίσεις εφαρμογή της Συμφωνίας της Άγκυρας. Γι’ αυτό επιμένουμε στην επίσημη αναγνώριση της Κύπρου εκ μέρους της Τουρκίας όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Γι’ αυτό πιέζουμε να γίνει δεκτή η θέση μας ότι η υπογραφή συμφωνίας με 25 χώρες συνεπάγεται επίσης την αναγνώριση των 25 χωρών.

Φοβούμαστε ότι, και αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στο ψήφισμα, αυτά τα ζητήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εμπόδια στη διαπραγματευτική διαδικασία ή ακόμη και στην αναβολή της. Κάτι τέτοιο δεν είναι προς το συμφέρον το δικό μας ή της τουρκικής κυβέρνησης ή του τουρκικού λαού. Συνεπώς, ζητούμε ρητά από την τουρκική κυβέρνηση να ξεκινήσει άμεσα να εργάζεται επ’ αυτού, προκειμένου να μπορέσουν να εξαλειφθούν αυτά τα προβλήματα.

Τέλος, μολονότι δεν πρόκειται για συζήτηση σχετικά με την Κύπρο ή το κυπριακό ζήτημα, το θέμα αυτό έχει τεθεί και θα ήθελα να θέσω δύο ερωτήματα στο πλαίσιο αυτό. Καταρχάς, όπως και ο κ. Eurlings, θα ήθελα να ζητήσω από όλες τις πλευρές να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να ξεπεραστεί το αδιέξοδο που περιβάλλει το μέλλον της Βόρειας Κύπρου.

Δεύτερον, θα ήθελα να ζητήσω από ορισμένες πλευρές, καθώς και από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, να μην διστάζουν πλέον και να κάνουν τα αναγκαία βήματα, ώστε να δώσουν μια ευκαιρία στην οικονομία και στον λαό της Βόρειας Κύπρου.

 
  
MPphoto
 
 

  Andrew Duff (ALDE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, λυπάμαι που βλέπω, κρίνοντας από τα λεγόμενα των προηγούμενων ομιλητών, ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του SPD και του CDU για τον σχηματισμό του Μεγάλου Συνασπισμού δεν προχωρούν τόσο ομαλά.

Βρίσκω πολύ περίεργο το γεγονός ότι εκείνοι που επωφελήθηκαν τόσο πολύ από την ευρωπαϊκή ενοποίηση από πλευράς ευημερίας, ασφάλειας και φιλελεύθερης δημοκρατίας αρνούνται τώρα να επεκτείνουν αυτά τα οφέλη προς την Τουρκία. Ωστόσο, συμφωνώ με τον κ. Poettering ότι είναι σημαντικό για εμάς να τονίσουμε την ικανότητα της Ένωσης να απορροφήσει αυτή τη χώρα. Αναρωτιέμαι αν ο Προεδρεύων μπορεί να μας πει αν συμφωνεί με εμάς στο ότι απαιτείται μία ευρωπαϊκή επίλυση του θέματος του Συντάγματος πριν η Τουρκία και η Κροατία μπορέσουν να ενταχθούν. Θα συμφωνούσε, επίσης, ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα παραμείνει δυσεπίλυτο και τα Βαλκάνια εριστικά και ασταθή αν η Ένωση απορρίψει την υποψηφιότητα της Τουρκίας; Θα μπορούσε να αναφέρει ποια μέτρα θα λάβει η προεδρία για να προωθήσει τις προσπάθειες για την έναρξη οικονομικών και εμπορικών σχέσεων με τη Βόρεια Κύπρο ύστερα από την επιτυχή έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων;

 
  
MPphoto
 
 

  Joost Lagendijk (Verts/ALE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ενόψει σημαντικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την Τουρκία, γίνεται όλο και πιο προφανές ότι διεξάγεται μάχη –και μάλιστα σκληρή– μεταξύ των μεταρρυθμιστών και των συντηρητικών σχετικά με το μέλλον της Τουρκίας, μεταξύ μιας δημοκρατικής Τουρκίας που αγκυροβολεί στην Ευρώπη και μιας μη δημοκρατικής Τουρκίας που βρίσκεται σε πλήρη απομόνωση.

Επιτρέψτε μου και πάλι να καταστήσω ξεκάθαρο ότι θα επιθυμούσα τη νίκη των μεταρρυθμιστών. Αυτό σημαίνει ότι η ΕΕ, στις σχέσεις της με την Τουρκία, δεν πρέπει να μασάει τα λόγια της, αλλά πρέπει επίσης να είναι δίκαιη. Όσον αφορά την Κύπρο, η υπογραφή του πρωτοκόλλου από την τουρκική κυβέρνηση συνεπάγεται, κατά τη γνώμη μου, 100% εφαρμογή. Ας μην έχουμε αμφιβολίες περί τούτου. Αυτό επίσης σημαίνει, ωστόσο, ότι η ΕΕ πρέπει να τηρήσει την υπόσχεσή της να θέσει τέλος στην απομόνωση του βορείου τμήματος της Κύπρου, και αυτό σημαίνει επίσης, καθώς αναφερόμαστε στο θέμα της Κύπρου –και αυτό το λέω προς όφελος των Σοσιαλιστών βουλευτών του Σώματος– ότι όλα πρέπει να γίνουν με τη σωστή σειρά: πρέπει πρώτα να ζητήσουμε από τον Κόφι Ανάν να εξετάσει εάν είναι δυνατή η επίλυση και, κατόπιν, να συνεχίσουμε με την αναγνώριση, διότι η αντίστροφη πορεία δεν θα έχει αποτελέσματα. Το να είμαστε ειλικρινείς και δίκαιοι σημαίνει επίσης ότι πρέπει να επαινέσουμε την Τουρκία για τον νέο ποινικό κώδικα, επισημαίνοντας ταυτόχρονα στους μεταρρυθμιστές ότι αυτός ο νέος ποινικός κώδικας εξακολουθεί να περιλαμβάνει πάρα πολλές ρήτρες και άρθρα που μπορούν να παρερμηνευθούν από τους συντηρητικούς ώστε να αποθαρρυνθούν οι μεταρρυθμιστές, όπως συνέβη στην περίπτωση του συγγραφέα Ορχάν Παμούκ· για τον λόγο αυτόν, χρειάζονται περαιτέρω αλλαγές.

Κατά τη γνώμη μου, οι διαπραγματεύσεις μπορούν να αρχίσουν. Εύχομαι ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα είναι δίκαιοι και σαφείς και εύχομαι στους μεταρρυθμιστές της Τουρκίας πολλή δύναμη και σοφία.

 
  
MPphoto
 
 

  Αδάμος Αδάμου (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα, κύριε Επίτροπε, διαφορετικά είχα υπόψη μου να αρχίσω αυτήν τη σύντομη τοποθέτησή μου του ενάμισι λεπτού αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω τη δήλωση της συναδέλφου κ. Bonino που μίλησε προηγουμένως, η οποία επιρρίπτει ευθύνη στους Ελληνοκύπριους επειδή απέρριψαν το σχέδιο Ανάν. Νομίζω ότι είναι αποδεκτό ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται μετά από δημοψήφισμα των λαών είναι σεβαστές, όπως αναφέρεται και στο ψήφισμα, ασχέτως αν η ίδια εκφράζει τη λύπη της. Θα περίμενα όμως από την κ. Bonino να εξηγήσει και τους λόγους για τους οποίους οι Ελληνοκύπριοι απέρριψαν αυτό το σχέδιο και επίσης να διευκρινίσει ότι και το 35% των Τουρκοκυπρίων είπαν «όχι», όπως επίσης ότι δικαίωμα ψήφου στα κατεχόμενα εδάφη στην Κύπρο είχαν και οι έποικοι οι οποίοι κατά το διεθνές δίκαιο αποτελούν έγκλημα πολέμου. Αυτό σαν μικροσχόλιο.

Η Τουρκία πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και τις αρχές πάνω στις οποίες στηρίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείται από 25 κράτη μέλη στα οποία περιλαμβάνεται η Κυπριακή Δημοκρατία και ότι θα ήταν παραδοξότητα να θέλει η Τουρκία να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ταυτόχρονα να κατέχει με στρατό εδάφη κράτους μέλους και να αρνείται να το αναγνωρίσει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία οφείλει να εφαρμόσει πλήρως και χωρίς διάκριση τις πρόνοιες του πρωτοκόλλου περιλαμβανομένου και του κεφαλαίου των μεταφορών. Ως εκ τούτου, είναι αυτονόητο ότι η Τουρκία οφείλει να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Με την επανενωμένη Κύπρο, την Ελλάδα, την Τουρκία μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή πιστεύω ότι θα εδραιωθούν.

 
  
MPphoto
 
 

  Bastiaan Belder (IND/DEM). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, αργά ή γρήγορα, οι αμφιλεγόμενες πολιτικές αντιμετωπίζουν την τιμωρία του εκλογικού σώματος, και η αμφίβολη πορεία που ακολουθούν το Συμβούλιο και η Επιτροπή στις συμφωνίες τους με την Τουρκία δεν αποτελεί εξαίρεση. Είχαμε ήδη την πρώτη τιμωρία: μια Συνταγματική Συνθήκη που τορπιλίστηκε από δύο δημοψηφίσματα. Μια δεύτερη, ύστατη τιμωρία αναμένεται υπό τη μορφή δημοψηφισμάτων, εάν αποδειχθεί ότι οι αποκαλούμενες «χωρίς καταληκτική προθεσμία διαπραγματεύσεις» με την Τουρκία θα μεσουρανήσουν στην ένταξη. Γιατί τα κράτη μέλη δεν επιλέγουν απλά ένα σταθερό πρόγραμμα γειτονίας με την Άγκυρα; Σε τελική ανάλυση, ακόμη και μια πλήρης τελωνειακή ένωση μεταξύ της Ευρώπης των 25 και της Τουρκίας ήδη δημιουργεί ένα σχεδόν ανυπέρβλητο πολιτικό εμπόδιο υπό τη μορφή του μεγάλου διχασμού σχετικά με τη διαιρεμένη Κύπρο.

Εν τω μεταξύ, η προοπτική των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία με θλίβει ιδιαίτερα λόγω της θέσης της χριστιανικής εκκλησίας σε αυτήν τη χώρα, η οποία–και το τονίζω αυτό– δεν έχει δικαιώματα, και δεν αναφέρω καν τα σοβαρά περιστατικά σωματική κακοποίησης των τούρκων προτεσταντών τον περασμένο μήνα. Αναμένω πρωτοβουλίες εκ μέρους του Συμβουλίου και της Επιτροπής όσον αφορά τη συμμόρφωση με τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης, και ο Επίτροπος Rehn ίσως θυμάται ότι του ζήτησα να αναφερθεί στο ίδιο θέμα πριν από έναν χρόνο. Σήμερα το πρωί, άκουσα πολλά σχετικά με το αποκαλούμενο κοσμικό κράτος της Τουρκίας. Οι βουλευτές που ανέφεραν αυτό το θέμα δεν γνωρίζουν τα γεγονότα, και με αυτά πρέπει να ξεκινήσουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Roberta Angelilli (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το Δεκέμβριο είχα ζητήσει από την Τουρκία ένα σαφές δείγμα αποδοχής των δημοκρατικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνωρίζοντας καταρχάς την Κύπρο. Η αρνητική απάντηση της τουρκικής κυβέρνησης αποτελεί αντιθέτως ένα δείγμα εντυπωσιακής ισχυρογνωμοσύνης.

Γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια μονομερή δήλωση άνευ ισχύος, αλλά αυτό ακριβώς την καθιστά πιο σοβαρή και αδικαιολόγητη. Το ίδιο εντυπωσιακή είναι η στάση της Ευρώπης με τους αιώνιους συμβιβασμούς, οι οποίοι αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τον αμφιλεγόμενο ρόλο της που αναβάλλει και επιδεινώνει τα προβλήματα, αντί να τα λύνει.

Θέλουμε να επαναλάβουμε ότι η διαδικασία ένταξης της Τουρκίας δεν μπορεί να έχει δεδομένη έκβαση. Η Τουρκία οφείλει να αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις, για τις οποίες δεν μπορούμε να κάνουμε εκπτώσεις. Δεν υποστηρίζω πως δεν υπήρξε πρόοδος, αλλά απομένουν ακόμη πολλά να γίνουν σε σχέση με τα βασανιστήρια, τον σεβασμό των ανθρωπίνων και των ατομικών δικαιωμάτων και την προστασία των μειονοτήτων και προπαντός η Τουρκία δεν μπορεί να μην αναγνωρίζει ένα πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Κύπρος και πολύ περισσότερο να διατηρεί την κατοχή του κυπριακού εδάφους με 40 000 τούρκους στρατιώτες. Χρειάζεται μια σοβαρή και σαφής ενταξιακή διαδικασία σύμφωνα με τις αρχές της ολοκλήρωσης και του αμοιβαίου σεβασμού.

Γνωρίζουμε επίσης τις προσπάθειες που καταβάλλει η ιταλική κυβέρνηση για τη θετική έκβαση των διαπραγματεύσεων, αλλά για τους λόγους που προανέφερα, η αντιπροσωπεία της Εθνικής Συμμαχίας εκφράζει την αντίθεσή της απέχοντας από την ψηφοφορία, πράγμα που δεν σημαίνει αντίθεση στην ένταξη της Τουρκίας, αλλά απαίτηση σεβασμού των κανόνων που πρέπει να ισχύουν για όλους.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Tadeusz Masiel (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, εάν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, αργά ή γρήγορα θα καταλήξουν στην ένταξη, ακόμη και αν η Τουρκία δεν εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που έχουν οριστεί. Εξάλλου, γιατί να προσπαθήσει να εκπληρώσει οποιεσδήποτε προϋποθέσεις, όταν το γεγονός ότι δεν πράττει κάτι ανάλογο σήμερα δεν θεωρείται εμπόδιο στην έναρξη των διαπραγματεύσεων;

Η Τουρκία δεν θα σεβαστεί τον πολιτισμό μας και θα προσπαθήσει να επιβάλει σε εμάς τον δικό της πολιτισμό. Μια χώρα που δεν υπήρξε κατά το παρελθόν χριστιανική δεν μπορεί ποτέ να γίνει ευρωπαϊκή. Όλα τα σημερινά και τα πιθανά μέλη της Ένωσης έγιναν χριστιανικά πριν από τουλάχιστον χίλια χρόνια, και καμία ανθρωπιστική φιλοσοφία δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτόν τον κοινό παρονομαστή που μας δένει όλους. Ας καλωσορίσουμε την Τουρκία ως εταίρο αλλά όχι ως μέλος.

Πριν από δύο ημέρες, ο Πρόεδρος Borrell υπενθύμισε στο Σώμα, ομολογουμένως σε διαφορετικό περιεχόμενο συζήτησης, αυτό του Συντάγματος, ότι «η Ευρώπη είναι για τους Ευρωπαίους»· ειδάλλως, οι Ευρωπαίοι θα εγκαταλείψουν την Ένωση.

 
  
MPphoto
 
 

  Iωάννης Κασουλίδης (PPE-DE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, ήμουν ένας από εκείνους που, τον περασμένο Δεκέμβριο, δεν είχε αντιταχθεί στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, με την ελπίδα ότι αυτό θα προωθούσε τα θέματα του εκδημοκρατισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτή τη χώρα και θα ενίσχυε την ειρήνη μεταξύ της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αρμενίας στην περιοχή. Δυστυχώς, το περασμένο έτος σημειώθηκε οπισθοδρόμηση και καμία πρόοδος.

Ένα σημαντικό πράγμα, πέρα από τη νομοθεσία για τις διακρίσεις λόγω φύλου, ζητήθηκε από την Τουρκία. Αυτό ήταν να επεκτείνει την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας ώστε να περιλαμβάνει και την Κύπρο. Ωστόσο, μόλις πριν από μία εβδομάδα, ο Υπουργός Εξωτερικών Γκιουλ είπε ότι τα λιμάνια και τα αεροδρόμια δεν έχουν καμία σχέση με την Τελωνιακή Ένωση.

Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θέλει να κρύψει το θέμα κάτω από το χαλί, ακριβώς όπως έχει κρύψει κάτω από το χαλί το θέμα της μεταχείρισης των θρησκευτικών μειονοτήτων, το άρθρο 305 του Ποινικού Κώδικα, το θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων, την καταστολή των διαδηλώσεων των γυναικών και τόσα άλλα θέματα, συμπεριλαμβανομένου του θέματος του Ορχάν Παμούκ και της ελευθερίας έκφρασης στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Η μεταχείριση της Τουρκίας ως υποψήφιας χώρας πρέπει να είναι δίκαιη αλλά αυστηρή. Ποια από τις δέκα προηγούμενες υποψήφιες χώρες θα είχε τολμήσει, όταν ξεκινούσε τις διαπραγματεύσεις, να μην αναγνωρίσει ένα κράτος μέλος; Και όμως αυτό συμβαίνει με την Κύπρο. Μπορεί να θρηνούμε για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Κύπρο, αλλά πρέπει να σεβαστούμε το αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος, του δημοψηφίσματος στη Γαλλία και του δημοψηφίσματος στις Κάτω Χώρες.

Η αυταρέσκεια που επιδεικνύουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή αποδυναμώνει το μήνυμα από αυτά τα δημοψηφίσματα. Φοβάμαι ότι το πρόβλημα εδώ δεν είναι η Τουρκία. Είναι το Συμβούλιο και η Επιτροπή.

 
  
MPphoto
 
 

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ερντογάν έκανε πολλά για την χώρα του, και επέφερε αλλαγές προς την κατεύθυνση της προσέγγισης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως προσέφερε κακή υπηρεσία στη χώρα του κάνοντας παράλληλα με την υπογραφή της συμφωνίας της Άγκυρας αυτήν την απαράδεκτη μονομερή δήλωση. Φυσικά, είναι αναμφισβήτητο ότι η Τουρκία πρέπει όχι μόνο να δεχτεί, αλλά και να εφαρμόσει όλες τις νομικές συνέπειες αυτής της συμφωνίας.

Παρ’ όλ’ αυτά είμαι της γνώμης ότι ειδικά εμείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δείξουμε στην Τουρκία τι σημαίνει να σκέφτεται και να ενεργεί κανείς ευρωπαϊκά και να προχωρεί με εμπιστοσύνη και συνέπεια. Γι’ αυτό άλλωστε είμαι της γνώμης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις στις 3 Οκτωβρίου. Γιατί;

Πρώτον, θα ήταν ανεύθυνο και επιζήμιο για την Ευρώπη αν διακόψουμε τη μεταρρυθμιστική διαδικασία που υλοποιείται στην Τουρκία –έστω και με εμπόδια και προβλήματα, τα οποία δικαίως επισήμανε ο κ. Κασουλίδης. Αντίθετα, πρέπει να την υποστηρίξουμε.

Δεύτερον, πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία και τη δυνατότητα σε όλες τις ομάδες της Τουρκίας –και ειδικότερα σε μειονοτικές ομάδες όπως οι Κούρδοι– να χρησιμοποιήσουν αυτήν τη μεταρρυθμιστική διαδικασία για να αποκτήσουν νέες δυνατότητες πολιτισμικής έκφρασης και συμμετοχής στην πολιτική ζωή.

Τρίτον, πρέπει να φροντίσουμε ώστε η Τουρκία, ως αναγνωρισμένη υποψήφια χώρα για ένταξη στην ΕΕ, να βελτιώσει τις σχέσεις της με όλους τους γείτονές της, και φυσικά ιδίως με την Αρμενία, και εδώ συγκαταλέγεται μεταξύ άλλων η αναγνώριση της ιστορίας της και των εγκλημάτων που περιλαμβάνει.

Τέταρτον, είναι πάρα πολύ σημαντικό να υποστηρίξουμε και τον τουρκόφωνο πληθυσμό της Κύπρου. Μιλάμε –δικαιολογημένα– πολύ για την ελληνόφωνη πλειοψηφία της Κύπρου. Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι η τουρκική μειονότητα της Κύπρου ήταν εκείνη που είπε ένα ξεκάθαρο «ναι» στην επανένωση και ένα ξεκάθαρο «ναι» στην Ευρώπη. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι η Ευρώπη δεν έχει ανταποκριθεί μέχρι σήμερα στις υποχρεώσεις και την ευθύνη της απέναντι σε αυτήν τη μειονότητα, για παράδειγμα αναφορικά με το εμπόριο και την οικονομική υποστήριξη.

Για όλους αυτούς τους λόγους, θα πρέπει η στάση μας να είναι συνεπής και να πούμε ένα σαφές «ναι» στην έναρξη των διαπραγματεύσεων. Η διαδικασία αυτή θα είναι δύσκολη. Θα πρέπει να λυθούν ακόμη πάρα πολλά προβλήματα. Όμως πρέπει να φροντίσουμε να συνεχίσει η Τουρκία τη μεταρρυθμιστική διαδικασία. Αν τα καταφέρει, τότε μπορεί και πρέπει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο αν δεν τα καταφέρει θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλες μορφές σχέσης.

Επιτρέψτε μου να πω προς ενημέρωση του κ. Poettering και για να υπάρχει απόλυτη σαφήνεια και να μην δημιουργηθούν αμφιβολίες, πως η Ομάδα μας ελπίζει ότι στις 3 Οκτωβρίου θα μπορούν να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις τόσο με την Τουρκία όσο και με την Κροατία. Αυτό θα ήταν ένα σημαντικό έναυσμα για να προχωρήσουμε. Εμείς δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε την Τουρκία κατά της Κροατίας και αντίστροφα. Και οι δύο χώρες αξίζουν την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Αν μπορέσουμε να αρχίσουμε τώρα, οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρωθούν ασφαλώς νωρίτερα με την Κροατία από ό,τι με την Τουρκία. Ας προχωρήσουμε όμως προς το μέλλον της ηπείρου μας μαζί με τις δύο αυτές χώρες.

 
  
MPphoto
 
 

  Marielle De Sarnez (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ελάχιστες μόνον ημέρες και ώρες πριν από την ημερομηνία που έχει οριστεί για την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η Τουρκία ακόμη δεν έχει αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, και το τουρκικό δικαστικό σύστημα έχει απαγορεύσει, ακόμη μία φορά, τη διοργάνωση συνεδρίου για τη γενοκτονία των Αρμενίων, μια γενοκτονία που η Τουρκία ακόμη δεν έχει αναγνωρίσει. Παρά τις σοβαρές παραβάσεις του χρέους της μνήμης και των αρχών της δημοκρατίας, τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης ενεργούν ωσάν να μην συμβαίνει τίποτε και να επιβεβαιώνουν ότι ο κύβος ερρίφθη: στις 3 Οκτωβρίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αρχίσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα.

Θα ήθελα, με μια λέξη, να απαντήσω σε όλους αυτούς που μας εξηγούν ότι η έναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων δεν προδικάζει με κανένα τρόπο το αίσιο πέρας τους. Αυτό είναι αναληθές, για δύο τουλάχιστον λόγους. Ο πρώτος είναι ότι αυτές οι διαπραγματεύσεις αρχίζουν ρητά έχοντας κατά νου το θέμα της ένταξης, και όχι της προνομιακής εταιρικής σχέσης. Αν πούμε κάτι διαφορετικό θα σήμαινε ότι λέμε ψέματα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, προφανώς, η έναρξη των διαπραγματεύσεων θα οδηγήσει στο θέμα της ένταξης. Στη διάρκεια αρκετών ετών, θα ανοίγουμε, θα εξετάζουμε και στη συνέχεια θα κλείνουμε ξανά, το ένα μετά το άλλο, τα διάφορα κεφάλαια που αφορούν την ένταξη. Ωστόσο, γνωρίζουμε ήδη με ποιον τρόπο θα λήξει η κατάσταση: καμιά χώρα, με την περάτωση μιας μακράς διαδικασίας, δεν θα αναλάβει αποκλειστικά την ευθύνη να πει μόνη αυτή «όχι». Αν πούμε κάτι διαφορετικό, θα λέγαμε ψέματα.

Σήμερα, η Ευρώπη διανύει τη σοβαρότερη κρίση στην ιστορία της, και δεν υπάρχει σχέδιο ή προοπτική στο τραπέζι, ούτε από το Συμβούλιο ούτε από την Επιτροπή, εκτός από την προοπτική, αν κρίνει κανείς από τις πρόσφατες δηλώσεις, ότι γυρίζουμε την πλάτη μας στην πολιτική Ευρώπη. Το μόνο θέμα στην ημερήσια διάταξη είναι η διεύρυνση προκειμένου να περιληφθεί η Τουρκία, δίνοντας πραγματικά την εντύπωση ότι σε αυτή την αμήχανη Ευρώπη, από εδώ και πέρα, η αιώνια φυγή προς τα εμπρός, θα αντικαθιστά το όραμα. Μελλοντικά, η Ευρώπη θα χρειαστεί πραγματική ανασυγκρότηση. Εμείς θα στηρίξουμε όλους εκείνους που επιθυμούν να μεταρρυθμίσουν ριζικά το ευρωπαϊκό σχέδιο με σκοπό να δώσουμε τελικά ουσία σε μια πολιτική και δημοκρατική Ευρώπη.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Cem Özdemir (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αναφέρθηκε ήδη πολλές φορές εδώ τ συνέδριο των ιστορικών του περασμένου σαββατοκύριακου στην Κωνσταντινούπολη. Συμμετείχα στο συνέδριο αυτό και αντίθετα με όσα μόλις είπε η κ. De Sarnez, τελικά το συνέδριο έγινε, και αυτό γιατί ο Τούρκος Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών δήλωσαν ξεκάθαρα ότι αυτό το συνέδριο πρέπει να γίνει και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τους επιστήμονες και τα κριτικά πνεύματα της Τουρκίας. Θα ήταν θετικό για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ευχαριστήσουν στο σημείο αυτό όλες οι Ομάδες τον Τούρκο Πρωθυπουργό γιατί έδειξε θάρρος, γιατί κατέστη δυνατόν να διεξαχθεί αυτή η κρίσιμη συνεδρίαση. Αυτό ήταν ένα δείγμα ευρωπαϊκής συνείδησης εκ μέρους του.

Όμως επέστρεψα από την Τουρκία με δύο αποστολές. Η μία είναι να ευχαριστήσω όλους εκείνους που αγωνίστηκαν εδώ για πολλά χρόνια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στην Τουρκία, και μάλιστα και σε μια περίοδο όπου στην Τουρκία –αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο– επικρατούσε ο ψυχρός πόλεμος και μερικοί από αυτούς που σήμερα μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα έβλεπαν τότε στην Τουρκία οτιδήποτε άλλο εκτός από προβλήματα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Η δεύτερη είναι η παράκληση να συνεχιστεί η προσέγγιση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να παγιωθούν μόνιμα στην Τουρκία η δημοκρατία και οι μεταρρυθμίσεις.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Vittorio Agnoletto (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, στις 3 Οκτωβρίου αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, η οποία ωστόσο δεν μπορεί να εμπαίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση: τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο όλων των διαπραγματεύσεων, αλλά αντιθέτως η μεταρρύθμιση του Συντάγματος παραμένει ένα απλό ευχολόγιο και στον εκλογικό νόμο διατηρείται το όριο του 10% που δεν επιτρέπει την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση των Κούρδων.

Ένας νέος νόμος περιορίζει τα δικαιώματα των δικηγόρων να φέρουν εις πέρας το επαγγελματικό τους καθήκον, οι δημοσιογράφοι μπορούν να συλλαμβάνονται εάν τα άρθρα τους θεωρηθούν απειλή για την εδαφική ακεραιότητα, τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών καταδικάσθηκαν γιατί υπερασπίσθηκαν το δικαίωμα όλων να εκφράζονται στο σχολείο με τη γλώσσα τους. Ο Mehmet Tarhan, ένας νεαρός τούρκος ομοφυλόφιλος, καταδικάσθηκε σε αρκετά χρόνια φυλάκισης γιατί δήλωσε αντιρρησίας συνειδήσεως.

Η κατάσταση, ωστόσο, είναι πιο σοβαρή στο Κουρδιστάν. Πριν από λίγες μόλις εβδομάδες, ο Πρωθυπουργός κ. Ερντογάν είχε καλλιεργήσει ελπίδες για την έναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας, αλλά δυστυχώς δεν συνέβη τίποτα. Παρά την αναστολή όλων των στρατιωτικών επιχειρήσεων που κήρυξε το Congra-Gel, εξακολουθούν να διεξάγονται βίαιες στρατιωτικές επιχειρήσεις, βασανιστήρια και απαγωγές κατά του κουρδικού λαού.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να ζητήσει από την Τουρκία την πολιτική αναγνώριση της ύπαρξης του κουρδικού ζητήματος και να ξεκινήσει δημόσιες διαπραγματεύσεις. Ο δρόμος για την Ευρωπαϊκή Ένωση περνά από το Ντιγιαρμπακίρ, την πρωτεύουσα του τουρκικού Κουρδιστάν. Τα ανθρώπινα δικαιώματα και ο σεβασμός των δημοκρατικών κανόνων δεν είναι διαπραγματεύσιμα και η τουρκική κυβέρνηση δεν δείχνει διατεθειμένη να δεχτεί την έκκληση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την επανάληψη της δίκης του Οτσαλάν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αγνοεί αυτήν την κατάσταση, εάν θέλει να αποφύγει την απώλεια της αξιοπιστία του εν λόγω οργάνου.

Η ιδέα ότι η Τουρκία μπορεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να αναγνωρίζει την Κύπρο είναι παντελώς απαράδεκτη: η πρωτοβουλία τώρα ανήκει στην τουρκική πλευρά· μπορούμε να συζητάμε όσο θέλετε για οικονομικές και τελωνειακές συμφωνίες, αλλά ποτέ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM). – Κύριε Πρόεδρε, μιλάμε για την είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη. Χθεσινό παράδειγμα: απαγόρεψε στον Πάπα να πάει στην Κωνσταντινούπολη να λειτουργήσει. Πείτε μου, ποια άλλη χώρα στον κόσμο απαγορεύει στον Ποντίφικα να πάει να την επισκεφθεί; Ως και ο κομμουνιστής Κάστρο δέχθηκε τον Πάπα με τιμές αρχηγού κράτους. Η Τουρκία του απαγορεύει. Αυτός είναι ρατσισμός. Αυτή η απαγόρευση είναι ρατσισμός. Δεν είναι μόνον εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη, δεν είναι ότι τον μεγαλύτερο ναό της ιεροσύνης, την Αγία Σοφία, τον έχουν μετατρέψει σε χορό οριεντάλ και σε επιδείξεις μόδας μαγιό. Είναι μία προσβολή. Είναι προσβολή κατά της Ευρώπης αυτό που συμβαίνει.

Δεν αναγνωρίζει την Κύπρο –και λένε μερικοί για το σχέδιο Ανάν. Εάν είναι τόσο ωραίο το σχέδιο Ανάν για την Τουρκία, ας το εφαρμόσει με τα 20 εκατομμύρια των Κούρδων. Εάν φύγει ο στρατός κατοχής θα επανέλθει το Σύνταγμα του 1960, με Ελληνοκύπριο Πρόεδρο και Τουρκοκύπριο Αντιπρόεδρο και τελειώνει η υπόθεση. Αυτομάτως, το βόρειο τμήμα της Κύπρου απολαμβάνει τα αγαθά που απολαμβάνει και το νότιο τμήμα. Είναι απλά τα πράγματα, αρκεί να υπάρχει λογική και όχι η παρέμβαση των Αμερικάνων που καθοδηγεί σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα, δυστυχώς, και τα βήματα για την Ευρώπη.

(Χειροκροτήματα)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ.MOSCOVICI
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Sebastiano (Nello) Musumeci (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, παρακολουθούσαμε ανέκαθεν με ενδιαφέρον την τολμηρή επιλογή της Τουρκίας να συμπαραταχθεί με τη Δύση, τουλάχιστον σε επίπεδο στρατηγικών και στρατιωτικών επιλογών. Ειδικότερα, όσοι ζουν στην τελευταία λωρίδα της ευρωπαϊκής γης όπως εγώ, στον Νότο της Ευρώπης και στην καρδιά της ευρω-αφρο-ασιατικής λεκάνης, αντιλαμβάνονται περισσότερο από κάθε άλλον την ανάγκη δημιουργίας σταθερών ορίων και συνόρων ειρηνικής συμβίωσης.

Η διαδικασία του εκδημοκρατισμού που ξεκίνησε το τουρκικό κράτος με στόχο την πιθανή ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ακόμη αργή, αβέβαιη και αντιφατική. Είναι αλήθεια ότι ορισμένα εμπόδια έχουν υπερκερασθεί, παραμένουν ωστόσο άλλα που απαιτούν λύση. Δεν πρόκειται για ένα μακρύ έλεγχο δίχως τέλος στον οποίο υποβάλλει η Δύση την Τουρκία, αλλά για τη ζωτική ανάγκη οικοδόμησης της διεύρυνσης πάνω στα θεμέλια της δημοκρατίας και του σεβασμού των ατομικών και διεθνών δικαιωμάτων.

Για τον λόγο αυτόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να υποστηρίξει την Τουρκία στην προσπάθεια προσαρμογής με τη Δύση, αλλά έχει επίσης καθήκον να είναι άκαμπτη και αδιάλλακτη στο ζήτημα αυτό: κάθε άλλη επιλογή σκοπιμότητας δεν μπορεί να βρει ερείσματα και δικαιολογεί τη σημερινή μας αποχή.

 
  
MPphoto
 
 

  Hans-Peter Martin (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, όσοι παρακολουθούν τη συζήτηση αναρωτιούνται ήδη πώς μπορεί κανείς να ενεργεί τόσο ανεύθυνα. Τι υποσχέθηκαν εδώ επανειλημμένα οι παράγοντες λήψης αποφάσεων; Ότι χωρίς τη Νίκαια δεν θα γίνει περαιτέρω διεύρυνση των δέκα και χωρίς ευρωπαϊκό σύνταγμα δεν θα γίνει περαιτέρω διεύρυνση. Και τι κάνουμε τώρα; Προετοιμάζουμε τον δρόμο για την Τουρκία!

Είμαι πεπεισμένος ότι αν αυτό πραγματοποιηθεί όντως, η ΕΕ θα καταλήξει στον ιστορικό της τάφο. Δεν θα έχουμε καμία ευκαιρία να συνεχίσουμε το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το είχαμε σκεφτεί αρχικά, με κάποιο τρόπο που να έχει νόημα. Θεωρώ ότι η συνέχιση αυτής της διαδικασίας ισοδυναμεί με μεγάλη αποτυχία, με μία κυριολεκτική προδοσία εκ μέρους της πολιτικής ελίτ, ειδικά σε σχέση με την ευθύνη της απέναντι στους νέους.

Γι’ αυτό, ας φέρουμε και σήμερα λίγο συμβολισμό στο Σώμα με άλλο ένα φέρετρο. Καταστρέφετε το ευρωπαϊκό σχέδιο! Έχω χρόνο για μια τελευταία έκκληση υπό την νέα ιδιότητά μου ως μέλους της αντιπροσωπείας της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ/Τουρκίας: σώστε την κατάσταση σταματώντας τις διαπραγματεύσεις!

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Renate Sommer (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες άκουσα στις συζητήσεις για την Τουρκία αναρίθμητες φορές το Pacta sunt servanda –οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. Ωστόσο, αυτό φαίνεται να ισχύει μόνο για την ευρωπαϊκή πλευρά, και εδώ ούτε καν για όλους, παρά μόνο για εκείνους που αντιμετωπίζουν κριτικά την Τουρκία και την ένταξή της. Μόνο για εμάς φαίνεται να ισχύει ότι Pacta sunt servanda, ενώ δεν ζητείται τίποτα από την Τουρκία που, όπως δείχνουν τα γεγονότα των τελευταίων μηνών, είναι προφανές πως δεν είναι καν έτοιμη να τηρήσει τους κανόνες μας. Pacta sunt servanda. Ούτε όμως το Συμβούλιο και η Επιτροπή το εφαρμόζουν αυτό, αφού παραβιάζουν διαρκώς τους κοινούς κανόνες και τις κοινές συμφωνίες. Πραγματικά, θα έπρεπε να προσφύγει κανείς εναντίον τους.

Τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης είναι αδιαπραγμάτευτα και οι άλλες υποψήφιες χώρες ήταν υποχρεωμένες να τα εκπληρώσουν πριν από την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Ξαφνικά, όλα αυτά δεν ισχύουν πια για την Τουρκία, κι αυτό μολονότι παρ’ όλες τις μεταρρυθμίσεις η κατάσταση εκεί είναι κακή. Τι συνέβη; Ο κ. Rehn είπε προ ολίγου πως η Επιτροπή λυπάται για την εσφαλμένη συμπεριφορά της Τουρκίας. Παρ’ όλ’ αυτά, συνιστά με έμφαση διαπραγματεύσεις και πλήρη ένταξη. Η Επιτροπή λέει πως η Τουρκία δίνει τώρα μεγάλη σημασία στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη στα νοτιοανατολικά της χώρας. Όχι, δεν το κάνει. Αυτό που γίνεται τώρα εκεί είναι ένα μεγάλο σόου εκ μέρους του κ. Ερντογάν. Η αλήθεια είναι πως ο κουρδικός πληθυσμός αποκλείεται όχι μόνο από τη διαδικασία της ΕΕ, αλλά και από το ίδιο τους το εθνικό κοινοβούλιο.

Ας μην ξεχνάμε ότι το συνέδριο για τους Αρμενίους αρχικά εμποδίστηκε από ένα μέλος της τουρκικής κυβέρνησης. Ο Ορχάν Παμούκ δικάζεται. Προχθές τέθηκε εκτός νόμου η τουρκική οργάνωση των γυναικών και ανδρών ομοφυλοφίλων. Ειρηνικοί διαδηλωτές πρώτα ξυλοκοπήθηκαν άγρια και μετά σύρθηκαν στα δικαστήρια. Εξακολουθούν να διεξάγονται ακόμα βασανισμοί σε ευρεία κλίμακα. Η κατάσταση των γυναικών είναι εξευτελιστική. Αυτά και μόνο αποτελούν ήδη λόγο για να πούμε «όχι» στην έναρξη διαπραγματεύσεων, γιατί δεν διαφαίνεται καμία αλλαγή στον ορίζοντα. Η θρησκευτική ελευθερία είναι εκ των πραγμάτων ανύπαρκτη, κι όμως, η Τουρκία τη χρησιμοποιεί ως επιχείρημα για τον εξισλαμισμό της χώρας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση τα επιτρέπει όλα αυτά εγκαταλείποντας κάθε μέσο άσκησης πίεσης –από αφέλεια ή εξυπηρετώντας μαζικά εθνικά συμφέροντα. Όμως στην Τουρκία θα υπάρξει αλλαγή μόνο …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 
 

  Véronique De Keyser (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριζε πάντοτε την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, με τη σαφή προοπτική ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στο σημείο αυτό, ωστόσο, θα ήθελα να πω στον κ. Ερντογάν τα εξής: ειλικρινά, δεν μας βοηθήσατε με τις μονομερείς δηλώσεις σας τη στιγμή της υπογραφής του πρωτοκόλλου της Άγκυρας. Όπως γνωρίζετε, υπάρχουν τρεις ομάδες σε αυτό το Κοινοβούλιο, όπως άλλωστε διαπιστώθηκε καθαρά σήμερα.

Υπάρχουν αυτοί που καθιστούν γνωστό με σαφήνεια ότι δεν θέλουν να έχουν καμιά σχέση με την Τουρκία και οι οποίοι έχουν φθάσει ακόμη και στο σημείο να κάνουν χαιρέκακες επικήδειες προετοιμασίες.

Υπάρχει μια δεύτερη ομάδα: αυτοί οι οποίοι δέχονται ως αναπόφευκτο ένα γάμο συμφέροντος λέγοντας στον εαυτό τους ότι, σε τελική ανάλυση, η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα, αποτελεί σταυροδρόμι για τις ενεργειακές πηγές, έχει υδάτινους πόρους, είναι φίλη των Ηνωμένων Πολιτειών και τήρησε σωστή συμπεριφορά κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ με το να μην παρέμβει στα γεγονότα και ότι, στο κάτω κάτω της γραφής, απομένουν ακόμη 71 ευκαιρίες για κάθε χώρα να κάνει χρήση του δικαιώματος βέτο που διαθέτει κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Και υπάρχει μια τρίτη ομάδα, και αυτή η τρίτη ομάδα, στην οποία ανήκω και εγώ, πιστεύει σε αυτό το σχέδιο αλλά πιστεύει σε αυτό ως ένα πραγματικό πολιτικό σχέδιο, που ανοίγει τον δρόμο για μια ανεκτική, πλουραλιστική Ευρώπη που αποδέχεται την ποικιλομορφία. Αυτό δεν είναι κηδεία. Αντίθετα, αυτό το μεγάλο σχέδιο, που έχει μεγάλο ρίσκο και για το οποίο θα απαιτηθεί προσπάθεια για να πεισθούν οι ψηφοφόροι, περιλαμβάνει δύο πτυχές.

Η πρώτη πτυχή είναι ότι δεν θα συμβιβαστούμε, ούτε για την Κύπρο ούτε για το αρμενικό ζήτημα, ούτε για τα δικαιώματα του κουρδικού λαού, ούτε και για τα δικαιώματα των γυναικών. Αυτό που θέλουμε είναι ένας κανονικός γάμος στον οποίο τα ενδιαφερόμενα μέρη να μπορούν να λένε με ειλικρίνεια τη γνώμη τους. Είμαστε ανυποχώρητοι στην απαίτησή μας για μια δημοκρατία αυτού του είδους.

Υπάρχει, ωστόσο, και μια δεύτερη πτυχή, η οποία είναι ακόμη πιο δύσκολο να επιτευχθεί. Θα καταφέρουμε άραγε εμείς –και εννοώ την Ευρώπη να αλλάξουμε χωρίς να προδώσουμε το κοινωνικό μας μοντέλο; Καλωσορίζοντας την Τουρκία, θα καταφέρουμε, την παρούσα στιγμή, όχι μόνο να βελτιώσουμε τους θεσμούς μας και να ψηφίσουμε υπέρ της Συνταγματικής Συνθήκης, αλλά επίσης να δείξουμε αλληλεγγύη προς αυτή τη χώρα η οποία, παρότι μεγάλη, δεν παύει να είναι φτωχή; Αυτό είναι ένα ερώτημα που παραμένει ανοικτό. Ωστόσο, αν αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, σε ένα γάμο, υπάρχουν δύο εταίροι και ότι έκαστος εξ αυτών φέρει τη δική του ευθύνη.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Ευχαριστώ, κυρία De Keyser, γι’ αυτή την εκδοχή του γάμου. Ήταν ένας έξοχος τρόπος παρουσίασης των πραγμάτων.

 
  
MPphoto
 
 

  Silvana Koch-Mehrin (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρώπη περνά κρίση. Δεν έχουμε σύνταγμα και η μελλοντική χρηματοδότηση της ΕΕ παραμένει ανοιχτή. Από θεσμική άποψη, ήδη τα 25 μέλη αποτελούν μεγάλη επιβάρυνση για τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας, ενώ καθίσταται φανερό το έλλειμμα δημοκρατίας. Αν η ίδια η ΕΕ ζητούσε την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η αίτησή της δεν θα γινόταν δεκτή επειδή δεν είναι δημοκρατία.

Υπό αυτές τις συνθήκες πρόκειται τώρα να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ενώ είναι φανερό ότι οι δύο πλευρές δεν πρόκειται να συμφωνήσουν σε εύθετο χρόνο. Γι’ αυτό, πρέπει να κριθούν με τα ίδια κριτήρια όπως άλλωστε απαιτούν τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Πρέπει να διασφαλιστεί ότι το αποτέλεσμα και η διάρκεια των διαπραγματεύσεων θα παραμείνουν ανοιχτά, προς το συμφέρον και των δύο πλευρών. Και στις δύο πλευρές απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και οι διαπραγματεύσεις είναι μια μεγάλη ευκαιρία τόσο για την Τουρκία όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση για να το πράξουν. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας και ιδίως τον Υπουργό της Ευρώπης.

 
  
MPphoto
 
 

  Mirosław Mariusz Piotrowski (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η χώρα μου θα είναι πάντα ευγνώμων στην Τουρκία για την αλληλεγγύη που επέδειξε στην Πολωνία όταν η τελευταία έχασε την ανεξαρτησία της τον 17ο και 19ο αιώνα και διαμελίστηκε μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας. Βάσει αυτής της ίδιας αρχής της αλληλεγγύης, είμαστε υποχρεωμένοι σήμερα να εκφράσουμε τη σθεναρή αντίθεσή μας στην είσοδο της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι ένα από τα μέλη της Ένωσης, η Κυπριακή Δημοκρατία, βρίσκεται σήμερα υπό τουρκική κατοχή και δεν αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος.

Η συναίνεση σε αυτήν την κατάσταση θα αποτελούσε πολύ επικίνδυνο προηγούμενο για όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης. Θα σήμαινε τη συγχώρεση μιας κατάστασης όπου τα δικαιώματα των μικρότερων και ασθενέστερων κρατών θυσιάζονται εις το όνομα των πολιτικών ή οικονομικών συμφερόντων των ισχυρότερων κρατών. Η ιστορία της Πολωνίας αποδεικνύει πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι αυτό, και η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ της Ρωσίας και της Γερμανίας αποδεικνύει ότι μπορεί να επαναληφθεί μια τέτοια κατάσταση. Εάν επιθυμούμε το συμφέρον της Ευρώπης, θα ήταν παράλογο εν γένει να συζητούμε την ένταξη της Τουρκίας, έως ότου η τελευταία αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι κυρίαρχο κράτος και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Mogens N.J. Camre (UEN). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, οι πολίτες της Ευρώπης δεν καλωσορίζουν την Τουρκία στην ΕΕ. Εάν αυτό το Κοινοβούλιο ψηφίσει υπέρ της έναρξης των διαπραγματεύσεων, θα το πράξει ενάντια στην επιθυμία των πολιτών που μας εξέλεξαν σε αυτό το Κοινοβούλιο. Οι πολίτες της ΕΕ δεν θέλουν να δουν μία μη-ευρωπαϊκή χώρα και έναν μη-ευρωπαϊκό πολιτισμό στην ΕΕ. Οι πολίτες μας δεν θέλουν να έχει το Κοράνι καμία επιρροή στην ευρωπαϊκή δημοκρατία. Δεν θέλουν να πληρώσουν για την ανάπτυξη της Τουρκίας.

Οι πολιτικοί που επιθυμούν την ένταξη της Τουρκίας λένε πως η Τουρκία πρέπει να ασπαστεί όλες τις αξίες μας. Δεν ξέρουν τι ζητούν. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις τον πολιτισμό από έναν λαό. Θεωρούμε ότι ο πολιτισμός μας είναι μοναδικός. Οικοδομούμε την ΕΕ πάνω σε αυτόν. Αλλά οι Τούρκοι θεωρούν ότι ο πολιτισμός τους είναι ο καλύτερος και απαιτούν χώρο για αυτόν στην Ευρώπη. Προσπαθούν να το πετύχουν αυτό επί χίλια χρόνια. Το απορρίψαμε, αλλά τώρα κάποιοι πολιτικοί θα ανοίξουν την πόρτα που μπορεί να καταστρέψει την ΕΕ. Υποτιμούν το Ισλάμ, υποτιμούν τον δημογραφικό και οικονομικό αντίκτυπο μίας χώρας της οποίας η θρησκεία δεν είναι μόνο θρησκεία, αλλά αποφασίζει και για πολιτικά θέματα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, οι εξελίξεις καθιστούν κατανοητό γιατί το 70% των Ευρωπαίων και το 80% των συμπατριωτών μου Αυστριακών είναι κατά της ένταξης της Τουρκίας. Το να αποκαλούνται ατιμώρητα οι άνθρωποι αυτοί ρατσιστές εδώ στο Σώμα, συγκεκριμένα από τον κ. Cohn-Bendit, είναι κατά τη γνώμη μου ντροπή χωρίς προηγούμενο για ένα δημοκρατικό πολιτικό θεσμικό όργανο.

Η υπογραφή του πρωτοκόλλου για την τελωνειακή ένωση είχε σχεδιαστεί ως μία τρόπον τινά αναγνώριση της Κύπρου, όπου η Άγκυρα θα μπορούσε και να διατηρήσει το γόητρό της και να εκπληρώσει μία ουσιαστική προϋπόθεση για την ενδεχόμενη έναρξη των διαπραγματεύσεων. Η περιφρόνηση κάθε συμφωνίας, μέσω της προσθήκης της συμπληρωματικής δήλωσης, με την οποία απορρίπτεται σθεναρά, αλλά και χωρίς να φαίνεται, η αναγνώριση, καθώς και ο αποδυναμωμένος νέος συμβιβασμός είναι από πολλές απόψεις ακραία πολιτική. Αφενός δεν προχώρησε ούτε ένα βήμα η λύση του προβλήματος Τουρκίας-Κύπρου και αφετέρου η υποχώρηση έχει ως αποτέλεσμα να μας υπαγορεύει όρους η Τουρκία, πράγμα εντελώς απαράδεκτο. Επιπροσθέτως, αυτό αποδεικνύεται από την υπεροπτική στάση της Τουρκίας, που έχει ήδη εκδηλωθεί πολλές φορές, να ζητά από την ΕΕ την αυστηρή τήρηση των υποσχέσεων που έχει δώσει και να το επιδιώκει αυτό με απειλές, ενώ η ίδια η Τουρκία δεν αισθάνεται να την δεσμεύει καμία συνθήκη ή συμφωνία. Αυτός δεν είναι για την Τουρκία ο σωστός δρόμος προς την Ευρώπη.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Jacques Toubon (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η βρετανική Προεδρία εγκαινιάστηκε με μια ομιλία που εκφώνησε ο κ. Μπλερ, ομιλία γεμάτη γοητεία και φιλοδοξία. Από εκεί και ύστερα, γνωρίζουμε ότι η μόνη σημαντική απόφαση που ελήφθη σε αυτό το δεύτερο και ωστόσο απόλυτα κρίσιμο εξάμηνο του 2005 αφορούσε την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Μια τέτοια απόφαση, που αποτελεί αποκορύφωμα της προσποίησης και της διπλωματικής ορθότητας, δείχνει αδιαφορία για τη γνώμη των πολιτών μας και δεν συνάδει με το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Όμως, πάνω απ’ όλα, το σχέδιο για το οποίο μιλάμε είναι το σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση που επιθυμούμε δεν είναι αυτή που η παρουσία της Τουρκίας θα μας αναγκάσει να δημιουργήσουμε. Υπάρχει μια ασυμβατότητα μεταξύ της δικής μας πολιτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πεπρωμένου που αυτό το μεγάλο κράτος έθνος, το οποίο σεβόμαστε, επιθυμεί να ακολουθήσει πάνω σε μια κυρίαρχη και εθνικιστική βάση.

Από τις 15 Δεκεμβρίου 2004 μέχρι σήμερα, η κατάσταση έχει γίνει ακόμη πιο επικίνδυνη από αυτή που έχουμε γνωρίσει στο παρελθόν. Μπορούμε καθαρά να δούμε ότι, όσον αφορά τα θέματα των ελευθεριών, των δικαιωμάτων, της μη αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, της κατάστασης στην περιοχή που κατοικούν οι Κούρδοι και, τέλος, της άρνησης αναγνώρισης της Κύπρου, οι διαπραγματεύσεις θα διεξαχθούν μάλλον με τους όρους της Τουρκίας, παρά με τους όρους της Ευρώπης. Δημιουργείται δηλαδή μια κατάσταση πραγμάτων που πάντοτε επικρίναμε. Πώς μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, ότι, μετά την απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο στο τέλος του περασμένου έτους, έχουμε τώρα εκπληρώσει επαρκέστερα τους όρους για έναρξη των διαπραγματεύσεων;

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κυρίες και κύριοι, είναι επιτακτικό γι’ αυτό το Κοινοβούλιο, το οποίο εκπροσωπεί τους λαούς, να δώσει ένα ισχυρό μήνυμα αναβάλλοντας την απόφαση για το πρωτόκολλο της Άγκυρας και λέγοντας ότι οι διαπραγματεύσεις δεν μπορούν να αρχίσουν υπό τις συνθήκες που επιθυμούν να τις αρχίσουν σήμερα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Michel Rocard (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αντίθετα με τον προηγούμενο ομιλητή, εγώ, όπως πολλοί από εμάς, παραμένω πεπεισμένος ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ουσιώδης για την εγγύηση της συμφιλίωσης, της ειρήνης και της ασφάλειας σε ολόκληρη την περιοχή, για τη συμβολή στην προσπάθεια να την κάνουμε μια δημοκρατική και ανεπτυγμένη χώρα και πάνω απ’ όλα, ίσως, για να αποδείξουμε σε μια μουσουλμανική χώρα ότι, αν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπάρχει θέση γι’ αυτή σε μια Ένωση δημοκρατικών χωρών. Το έργο, ωστόσο, είναι έργο δύσκολο, όπως δείχνει και αυτή η συζήτηση, δεδομένου ότι υπάρχουν εχθρικές δυνάμεις που κερδίζουν έδαφος και εργάζονται για την αποτυχία αυτής της διαδικασίας.

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, το θέμα που συζητούμε εδώ είναι μια κλασσική περίπτωση που δείχνει την πολιτική δυσκολία που συνεπάγεται η λήψη αποφάσεων που επιβαρύνονται με βραχυπρόθεσμες περιπλοκές και των οποίων τα θετικά αποτελέσματα δεν θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε πλήρως παρά μόνον ύστερα από 10 ή 15 χρόνια. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας καλώ να δώσετε μεγάλη σημασία και να αφιερώσετε πολύ χρόνο στο έργο της εξήγησης του θέματος. Οφείλετε, βεβαίως, να δημοσιοποιείτε τις δυσκολίες, όπως αυτή η μονομερής τουρκική δήλωση για την Κύπρο που μόλις αναφέρθηκε, και τις πρόσφατες υποθέσεις ανθρώπων που καταδικάστηκαν για τις απόψεις τους.

Ωστόσο, οφείλουμε επίσης να υπογραμμίσουμε την πρόοδο που έχει σημειωθεί καθώς και την αιτία για τις καθυστερήσεις. Έχοντας αυτά κατά νου, δεν μπορώ παρά να πιστεύω ότι η δήλωση για την Κύπρο, για την οποία εκφράζουμε τη λύπη μας, είναι μια αντίδραση της Τουρκίας, από μακρού αναμενόμενη από τον λαό της, για την απόρριψη του σχεδίου των Ηνωμένων Εθνών από τους Ελληνοκυπρίους. Αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για τίποτε, αλλά μας βοηθά να αποκτήσουμε καλύτερη εικόνα των γεγονότων και, πάνω απ’ όλα, να ενημερώσουμε επειγόντως τα Ηνωμένα Έθνη για την ανάγκη να επιταχύνουν το έργο τους και να επαναλάβουν τη διαμεσολάβησή τους. Επιπλέον, οφείλουμε, πάνω απ’ όλα, να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση από ό,τι αυτή τη στιγμή, στη σημασία του ακαδημαϊκού συνεδρίου που διεξήχθη μόλις πρόσφατα στην Κωνσταντινούπολη για το αρμενικό ζήτημα. Είναι ένα ταμπού που επιτέλους έπεσε, και η διοργάνωση ενός τέτοιου συνεδρίου είχε πολύ σταθερή υποστήριξη από τον πρωθυπουργό. Αυτό δεν σημαίνει ότι, από εδώ και πέρα, η τουρκική κοινή γνώμη είναι έτοιμη να αναγνωρίσει το γεγονός που έλαβε χώρα, αλλά είναι τουλάχιστον η αρχή ενός κρίσιμου σταδίου προς μια τέτοια αναγνώριση.

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η διαδικασία θα αποτύχει αν οι διαπραγματεύσεις που διεξάγετε και η πρόοδος που σημειώνουν δεν μνημονεύονται. Να δίνετε περιγραφές, να εξηγείτε τη θέση σας έχετε να αγωνιστείτε σε δύο μέτωπα: στο μέτωπο των τούρκων εταίρων σας και στο μέτωπο της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης. Αγωνιστείτε σε αμφότερα τα μέτωπα και μην σταματάτε ποτέ να το κάνετε!

 
  
MPphoto
 
 

  Karin Riis-Jørgensen (ALDE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, το γεγονός ότι η ΕΕ αρχίζει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία στις 3 Οκτωβρίου 2005 αποδεικνύει ότι εμείς στην ΕΕ τηρούμε τις υποσχέσεις μας. Επιπλέον, αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να ακολουθείται στην ΕΕ, η οποία είναι, και πρέπει να είναι, μια κοινότητα που βασίζεται στο κράτος δικαίου. Η Τουρκία αναπτύσσεται ταχέως, όπως έχω διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν. Η Τουρκία πραγματικά αλλάζει καθημερινά. Αυτή η διαδικασία της μεταμόρφωσης είναι κάτι που πρέπει να στηρίξουμε και να ενθαρρύνουμε. Ωστόσο, δεν είναι όλα στην Τουρκία όπως θα έπρεπε να είναι – κάθε άλλο. Η τελωνειακή συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας έχει υπογραφεί, αλλά η Τουρκία δεν επιτρέπει ακόμη στα κυπριακά πλοία να πηγαίνουν σε τουρκικούς λιμένες. Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Αυτό που απαιτώ από τον κ. Ερντογάν είναι σαφέστατο. Η Τουρκία πρέπει να αντιμετωπίζει τα κυπριακά πλοία σαν να ήταν δανικά ή γαλλικά πλοία. Πρέπει να αποκτήσουν πρόσβαση τώρα. Οι Υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ πρέπει να κοινοποιήσουν στην Τουρκία αυτήν την απαραίτητη απαίτηση τη Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2005.

 
  
MPphoto
 
 

  Francesco Enrico Speroni (IND/DEM). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όσον αφορά την Τουρκία, ακούσαμε διάφορες θέσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη θρησκευτική ελευθερία, τους Κούρδους, την Κύπρο, τις λειτουργίες του Πάπα, τους Αρμένιους κλπ. Όλα αυτά είναι πολύ ενδιαφέροντα και σημαντικά, αλλά, κατά την άποψή μου, οι αποφάσεις μας πρέπει να καθορίζονται από έναν μόνο παράγοντα: τη λαϊκή βούληση.

Οι ευρωπαίοι πολίτες, οι εκλογείς τους οποίους εκπροσωπούμε, δεν θέλουν την Τουρκία στην Ευρώπη και για τον λόγο αυτόν καλώ τους συναδέλφους να σεβαστούν τη λαϊκή βούληση και να μην υποτιμήσουν αυτούς που τους εξέλεξαν, καθώς βρισκόμαστε εδώ γιατί κάποιοι μας ψήφισαν και αυτοί δεν θέλουν την Τουρκία στην Ευρώπη. Οφείλουμε να φανούμε συνεπείς.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Roger Helmer (NI). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα τόσο υπέρ όσο και κατά της προταθείσας υποψηφιότητας της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, δεν έχω χρόνο να τα επαναλάβω τώρα. Για εμένα, το βασικό επιχείρημα είναι αυτό της δημοκρατικής ευθύνης. Η ένταξη ενός νέου κράτους μέλους τόσο μεγάλου όσο η Τουρκία θα αμβλύνει την επιρροή όλων των άλλων κρατών μελών και συνεπώς, θα διακυβεύσει έτι περαιτέρω την αυτοδιάθεση των ανθρώπων που εκπροσωπώ στα East Midlands του Ηνωμένου Βασιλείου. Για αυτόν τον βασικό λόγο αντιτίθεμαι στην τουρκική ένταξη.

Παροτρύνω τους Τούρκους φίλους μας να εξετάσουν την πρόταση της Angela Merkel από τη Γερμανία για προνομιακή εταιρική σχέση. Δεν πρόκειται για τη δεύτερη καλύτερη λύση, αντιθέτως, θα έδινε στην Τουρκία τα περισσότερα από τα προνόμια ενός πλήρους μέλους με μικρότερο κόστος. Είναι, συνεπώς, καλύτερη πρόταση από την πλήρη ένταξη. Πράγματι, η προνομιακή σχέση είναι μία τόσο καλή πρόταση που εύχομαι να ήταν διαθέσιμη και για τη χώρα μου, το Ηνωμένο Βασίλειο. Θα ήταν μία πολύ καλύτερη επιλογή από την πλήρη ένταξη με τις παρούσες συνθήκες.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η κ. Merkel δεν προτείνει να επωφεληθεί το Ηνωμένο Βασίλειο.

 
  
MPphoto
 
 

  Geoffrey Van Orden (PPE-DE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, τα περασμένα Χριστούγεννα το Συμβούλιο ψήφισε υπέρ της Τουρκίας όταν συμφώνησε ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις μπορούν να ξεκινήσουν στις 3 Οκτωβρίου 2005, υπό την προϋπόθεση ότι θα είχαν ικανοποιηθεί ορισμένοι όροι. Αυτοί οι όροι έχουν ικανοποιηθεί. Η διαδικασία του εκσυγχρονισμού που συντελείται στην Τουρκία τα τελευταία 70 χρόνια έχει επιταχυνθεί σημαντικά και δίνεται τώρα επιπλέον προσοχή στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και στην αντιμετώπιση των ιστορικών αδικιών.

Υπάρχουν, φυσικά, ακόμη αντιφρονούντες στο εσωτερικό της Τουρκίας που τρέφουν αυτονομιστικές φιλοδοξίες ή επιθυμούν να αποπροσανατολίσουν την Τουρκία από τη δυτικοποίηση. Πρέπει, ως εκ τούτου, να δοθεί προσοχή, ώστε να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε αδυναμία των προστατευτικών κρατικών δομών δεν θα μεταβληθεί σε ευκαιρία για τα ριζοσπαστικά στοιχεία να αλλάξουν τον χαρακτήρα της ενωμένης και κοσμικής δημοκρατίας της Τουρκίας.

Έχουμε ακούσει ότι οι διαπραγματεύσεις θα είναι οι πιο αυστηρές που έχουν ποτέ διεξαχθεί. Η φυσική δικαιοσύνη και η τήρηση των κανόνων απαιτούν τη μεταχείριση της Τουρκίας με τον ίδιο τρόπο όπως άλλες υποψήφιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ζήτημα της Κύπρου πρέπει να αποτελεί ένα θέμα τελείως χωριστό από την υποψηφιότητα της Τουρκίας, αλλά έχει συνδεθεί άρρηκτα. Η ιστορία της νήσου έχει διαστρεβλωθεί τα τελευταία 30 περίπου χρόνια. Έχουν γίνει λάθη και από τις δύο πλευρές και δεν αποδίδεται δικαιοσύνη όταν προσποιούμαστε ότι μόνον οι Τούρκοι φταίνε για όλα. Δεν πρέπει να ζητούμε περισσότερα από την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους σχετικά με την Κυπριακή Δημοκρατία, από ό,τι ζητούμε από την Ελλάδα και τους Ελληνοκύπριους σχετικά με τη Βόρειο Κύπρο. Οι κάτοικοι της Βορείου Κύπρου ψήφισαν υπέρ του σχεδίου Ανάν. Η κυβέρνηση της Βορείου Κύπρου εξέφρασε επίσης την ετοιμότητά της να ξεκινήσει και πάλι διαπραγματεύσεις βάσει του σχεδίου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Οι αντιρρησίες βρίσκονται στον νότο. Γιατί να ανοίξει η Τουρκία τα λιμάνια της σε πλοία με σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας όταν τα λιμάνια της Βορείου Κύπρου είναι κλειστά στο διεθνές εμπόριο και απευθείας διεθνείς πτήσεις δεν μπορούν να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Ercan;

Τον Μάιο του 2004 το Συμβούλιο της ΕΕ υποσχέθηκε να δώσει τέλος στην απομόνωση της Βορείου Κύπρου, αλλά έχει κάνει πολύ λίγα σχετικά με αυτό. Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. Το θέμα της Κύπρου πρέπει να επιλυθεί. Η ενοποίηση που τόσο πολλοί από εμάς θέλουν να δουν, πρέπει να επιτευχθεί έτσι ώστε να ικανοποιηθούν οι ανησυχίες και τα συμφέροντα και των δύο κοινοτήτων της νήσου, όχι μόνο της μίας.

Χαιρετίζω την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Οι εν λόγω διαπραγματεύσεις θα διαρκέσουν πολλά χρόνια. Ο Επίτροπος Rehn ορθά παρατήρησε ότι για την Τουρκία το ταξίδι είναι τόσο σημαντικό όσο ο προορισμός. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η προοπτική της ένταξης της Τουρκίας θα έχει καταλυτικό αποτέλεσμα στον χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ θα πρέπει να εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες της για ολοκλήρωση και να καταστεί μία πιο χαλαρή κοινότητα κυρίαρχων κρατών. Αυτό θα ήταν προς το μεγάλο συμφέρον όλων μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Vural Öger (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τον περασμένο Δεκέμβριο λάβαμε εδώ μία απόφαση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε με 402 ψήφους υπέρ και 216 κατά να αρχίσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία.

Δεν μπορώ λοιπόν να καταλάβω γιατί μερικοί προφανώς δεν το χώνεψαν αυτό και γιατί αμφισβητείται και πάλι ολόκληρο το ζήτημα. Πού είναι η αξιοπιστία του Σώματος όταν αποφασίζει κάτι κι ύστερα το θέτει ξανά ανοιχτά υπό αμφισβήτηση;

Αυτό είναι ένα θέμα, η Κύπρος είναι ένα άλλο. Θα χαιρόμουν πολύ αν έβλεπα την ίδια ένταση, που βλέπω στην εκστρατεία για την αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία, και για το θέμα των Τουρκοκυπρίων, με τους οποίους θα πρέπει επίσης να ασχοληθούμε ασκώντας πίεση στην κυπριακή κυβέρνηση ώστε να γίνει μία μόνιμη επανένωση όπως προβλέπεται από ένα άλλο σχέδιο.

Θεωρώ τη μονόπλευρη άσκηση πίεσης άδικη, γιατί σε τελική ανάλυση πρόκειται και για ένα μέρος του έθνους, δηλαδή τους Τουρκοκυπρίους, που πραγματικά αδικήθηκε και δεν κατάφερε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Στο Κοινοβούλιο πρέπει να ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα και αυτών των ανθρώπων.

Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελείται μόνο από Ελληνοκυπρίους, αλλά και από Τουρκοκυπρίους. Ποιος υπερασπίζεται στο Σώμα τα δικαιώματα αυτών των ανθρώπων;

 
  
MPphoto
 
 

  Μάριος Ματσάκης (ALDE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει τουρκικό τμήμα της Κύπρου, όπως ακριβώς δεν υπάρχει ελληνικό τμήμα της Κύπρου. Υπάρχει μόνο μία Κύπρος: η Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι αναγνωρισμένη διεθνώς.

Κάποιοι από εμάς θεωρούν ότι η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με μία χώρα που δεν αναγνωρίζει ένα από τα κράτη μέλη μας, συνεχίζει να έχει υπό την κατοχή της μέρος εδαφών της ΕΕ και έχει ένα ογκωδέστατο ιστορικό καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι εντελώς παράλογη. Ομοίως, η ιδέα ότι η Τουρκία πρέπει να ενταχθεί στην Ευρώπη προκειμένου να μεταμορφωθεί είναι ακατανόητη. Με το ίδιο επιχείρημα, θα πρέπει να βάλουμε το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Καμπότζη, το Νεπάλ και πολλές άλλες, όχι τόσο δημοκρατικές χώρες, να ενταχθούν στην ΕΕ. Μία γυναίκα δεν παντρεύεται τον βιαστή της για να τον αλλάξει. Μένει μακριά του και ελπίζει να μπει στη φυλακή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ας σταματήσουμε να φερόμαστε ως υφιστάμενοι των Ηνωμένων Πολιτειών. Εάν ο κ. Μπους, με την άφθονη σοφία του, θεωρεί ότι η Τουρκία είναι τόσο καταπληκτική ας την καλέσει να προσχωρήσει στη δική του χώρα!

Η προσπάθεια να γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ μετατρέπεται από κακόγουστο αστείο σε εφιάλτη και οι πολίτες μας, οι οποίοι θα πληρώσουν ακριβά τα λάθη μας, το συνειδητοποιούν καλύτερα από όσο νομίζουμε. Ας σταματήσουμε να προσβάλλουμε τη νοημοσύνη τους. Η Τουρκία είναι μία μη δημοκρατική, εξαιρετικά επιθετική και προβληματική χώρα και απέχει έτη φωτός από τα ευρωπαϊκά επίπεδα και αξίες. Ας μην μετατρέψουμε την 3η Οκτωβρίου σε μία μαύρη Δευτέρα για την Ευρώπη και ας ψηφίσουμε ενάντια στην ένταξή της.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Philippe de Villiers (IND/DEM). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ζητώ οι διαπραγματεύσεις που αναμένεται να αρχίσουν στις 3 Οκτωβρίου απλούστατα να ματαιωθούν. Ζητώ από τη γαλλική κυβέρνηση να ασκήσει το δικαίωμα αρνησικυρίας της Γαλλίας το πρωί της 3ης Οκτωβρίου και να αποχωρήσει από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν οι διαπραγματεύσεις αρχίσουν στις 3 Οκτωβρίου, η διαδικασία θα είναι δύσκολο να αντιστραφεί και η Ευρώπη θα αναλάβει δύο κινδύνους: πρώτον, τον κίνδυνο να ντροπιαστεί η ίδια με το να διαπραγματεύεται με μια χώρα που αρνείται να αναγνωρίσει ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεύτερον, τον κίνδυνο της διάλυσης. Φοβάμαι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ανίκανη σήμερα, να επιλύσει τα προβλήματά της, ιδιαίτερα εκείνα που συνδέονται με τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων και τη μετανάστευση. Θα επιβαρυνόταν έτσι με πρόσθετα προβλήματα που συνδέονται με τη μετεγκατάσταση επιχειρήσεων και τη μετανάστευση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο καλώ τον καθένα να λάβει σαφή θέση, και απευθύνομαι στον κ. Cohn-Bendit, ο οποίος αμφισβητούσε τους σκεπτικιστές όσον αφορά το θέμα της Τουρκίας. Του θέτω την εξής ερώτηση: κύριε Cohn-Bendit, υποστηρίζετε τους Τούρκους που εξακολουθούν να αρνούνται να αναγνωρίσουν τη γενοκτονία των Αρμενίων;

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Οι ερωτήσεις σας θα διαβιβαστούν στον κ. Cohn-Bendit και στη γαλλική κυβέρνηση αντιστοίχως.

 
  
MPphoto
 
 

  Ville Itälä (PPE-DE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ένα μεγάλο ιστορικό βήμα όσον αφορά την ΕΕ. Για πρώτη φορά, επεκτεινόμαστε πέραν των συνόρων της Ευρώπης. Δεν συζητούμε πλέον για μια Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά για υπερκράτος.

Ωστόσο, ενέχονται τεράστιοι κίνδυνοι στην έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Πρώτον, τα συμφέροντα της Κύπρου δεν πρέπει να παραβιάζονται απλά και μόνο από την παρουσία της Τουρκίας, μιας μεγάλης χώρας. Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ένα από τα κράτη μέλη αποτελεί ένδειξη της στάσης της τη στιγμή που ξεκινά τη διαδικασία ένταξης. Εάν έχουμε τώρα στόχο να ξεκινήσουμε τις συζητήσεις χωρίς η Τουρκία να έχει αναγνωρίσει την Κύπρο, η όλη διαδικασία θα είναι πολύ ταπεινωτική για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία θα μας υπαγορεύει πώς να προχωρήσουμε, και όχι το αντίθετο.

Νωρίτερα, οι ηγέτες πολλών χωρών ζήτησαν επίμονα την αναγνώριση της Κύπρου. Ελπίζω ότι δεν θα αποσύρουν τώρα τις απαιτήσεις τους. Εγώ, ως αντιπρόσωπος μιας μικρής χώρας, ανησυχώ πολύ ότι θα επιτρέψουμε στην Τουρκία να έχει μια εύκολη νίκη όσο αφορά την Κύπρο. Προφανώς, δεν αντλήσαμε κανένα δίδαγμα από τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες.

Ανησύχησα ιδιαίτερα με όσα είπαν οι κ.κ. Schulz και Cohn-Bendit. Ήταν τόσο ενθουσιώδεις για την ιδέα μιας υπερδύναμης της ΕΕ, ώστε δεν έδωσαν καμία προσοχή στη θέση της Κύπρου, μιας μικρής χώρας. Δεν αναφέρθηκαν στο καθεστώς των μειονοτήτων στην Τουρκία: στη θέση των χριστιανών, των Κούρδων, ή ακόμα και στη θέση των γυναικών εκεί. Εάν θέλουν απλά να μετατρέψουν την ΕΕ σε υπερδύναμη και, ταυτόχρονα, δεν επιμείνουν σθεναρά στο ότι η Τουρκία θα πρέπει να σημειώσει πρόοδο όσον αφορά τα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μπορούμε μόνο να ρωτήσουμε: πού οφείλεται ο ρατσισμός;

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Emine Bozkurt (PSE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, την περασμένη εβδομάδα, βρέθηκα στην Τουρκία για συνομιλίες με ΜΚΟ και την κυβέρνηση σχετικά με την έκθεσή μου όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών στην Τουρκία, την οποία το Σώμα ενέκρινε πριν από το καλοκαίρι. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά την έκθεση και έχει αρχίσει να προτείνει νέα σχέδια και να θεσπίζει νέα νομοθεσία. Στην πραγματικότητα, ο υπουργός μου είπε ότι ο αριθμός των κέντρων περίθαλψης αυξήθηκε από 15 σε 26.

Ενώ βρισκόμουν στην Τουρκία, συνέβησαν πολλά πράγματα που έδωσαν το έναυσμα στον κόσμο τόσο της Τουρκίας όσο και την Ευρωπαϊκής Ένωσης να σκεφτεί. Τα σχετικά προβλήματα ήταν ένα συνέδριο σχετικά με το αρμενικό ζήτημα, η δίωξη του Ορχάν Παμούκ, η αναγνώριση –ή όχι, όπως ίσως συμβεί– της Κύπρου, και το κλείσιμο μιας οργάνωσης που μάχεται για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, της Kaos-GL.

Μπορώ να σας πω από προσωπική εμπειρία ότι το συνέδριο για το αρμενικό ζήτημα, παρά τους ισχυρισμούς σε διάφορα μέσα ενημέρωσης περί του αντιθέτου, πραγματοποιήθηκε. Τελικά, το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Μπιλγκί, όπου, κατά τύχη, έδινα ταυτόχρονα μια διάλεξη για τα δικαιώματα των γυναικών.

Μίλησα επίσης, στην Τουρκία, με τον Ορχάν Παμούκ, τον συγγραφέα, ο οποίος ελπίζει ότι το όλο θέμα θα ξεθυμάνει. Επίσης, ξαφνιάστηκε κάπως από τον θόρυβο που έγινε στην Ευρώπη. Η υπόθεση Παμούκ αποδεικνύει πόσο σημαντική είναι η ελευθερία έκφρασης. Ενώ μια κυβέρνηση δεν μπορεί ίσως να παρέμβει στην ανεξάρτητη απονομή δικαιοσύνης, μπορεί να αλλάξει τους νόμους που προκαλούν σύγχυση με την ερμηνεία τους.

Όσον αφορά την Κύπρο, μου δόθηκε η διαβεβαίωση ότι η τουρκική κυβέρνηση θα αναγνωρίσει σίγουρα την Κύπρο μόλις βρεθεί βιώσιμη λύση για ολόκληρο το νησί. Τα καλά νέα για την οργάνωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων Kaos-GL είναι ότι εξακολουθεί τη δράση της, αλλά θα ζητήσω μετ’ επιτάσεως από την τουρκική κυβέρνηση να αφήσει ήσυχες ΜΚΟ όπως η συγκεκριμένη. Και αυτές πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν ανοιχτά σε δημόσιες συζητήσεις.

Θα ζητήσω τόσο από την Τουρκία όσο και από την ΕΕ να έχουν υπόψη όσα διακυβεύονται κατά την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στις 3 Οκτωβρίου. Εύχομαι η Τουρκία και η ΕΕ να έχουν μεγάλη σύνεση και υπομονή εκείνη την ημέρα και τις μέρες που θα ακολουθήσουν.

 
  
MPphoto
 
 

  Karin Resetarits (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, γιατί είναι τόσο μεγάλη η αγανάκτηση για τη στάση της Τουρκίας απέναντι στην Κύπρο; Διότι έτσι αποσπούμε την προσοχή μας από εμάς τους ίδιους, διότι μας ενοχλεί ο τρόπος με τον οποίο οι Τούρκοι μας φέρνουν σε δύσκολη θέση. Την 1η Μαΐου 2004, η Ευρωπαϊκή Ένωση έπρεπε να αναλάβει τη διασφάλιση της ειρήνης στην Κύπρο –όμως δεν το κάναμε. Καμία υπόσχεση δεν τηρήθηκε. Ούτε βγάλαμε τη Βόρεια Κύπρο από την απομόνωση ούτε δώσαμε τα 259 εκατ. ευρώ που είχαμε υποσχεθεί για την εξυγίανση της οικονομίας.

Δεν πρέπει μόνο να αναγνωρίσει η Τουρκία την Κυπριακή Δημοκρατία, πρέπει κι εμείς να αναγνωρίσουμε επιτέλους ότι οι Τουρκοκύπριοι που ζουν στο νησί είναι άνθρωποι με ίσα δικαιώματα. Οι νεαροί Τουρκοκύπριοι δεν μπορούν ούτε καν να λάβουν μέρος σε διεθνείς αθλητικές εκδηλώσεις και δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο Σώμα ως μέλη ή παρατηρητές. Αφού στη συμφωνία της Άγκυρας λέμε ότι θέλουμε το αμοιβαίο άνοιγμα όλων των λιμένων και αεροδρομίων, αυτό πρέπει να ισχύσει και για τον λιμένα της Αμμοχώστου και το αεροδρόμιο του Ercan, σύμφωνα με την αρχή των ίσων δικαιωμάτων, εκτός κι αν οι Τούρκοι είναι άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Françoise Grossetête (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, είναι αδιανόητο ότι μπορεί κάποιος να επιθυμεί να οικοδομήσει την Ευρώπη μαζί με τους λαούς και για τους λαούς της Ευρώπης και να μην ακούει τη γνώμη τους όσον αφορά την αίτηση προσχώρησης της Τουρκίας. Οι πολίτες ζήτησαν κάποια ανάπαυλα. Και να τώρα, αυτή η βαθιά Ευρώπη, η Ευρώπη των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεών μας, δείχνει, ακόμη μια φορά, ότι δεν δίνει σημασία. Η στάση αυτή αποτελεί περιφρονητική συμπεριφορά προς τη δημοκρατία. Έτσι, τίποτε δεν θα είναι ικανό να σταματήσει την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, την ένταξη αυτής της χώρας που δεν έχει το σθένος να απολογηθεί για τη γενοκτονία των Αρμενίων· της χώρας που δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη των φίλων μας Κυπρίων. Και όμως, το Συμβούλιο μας είχε πει ότι μια τέτοια αναγνώριση αποτελούσε θεμελιώδη παράγοντα. Σε ό,τι με αφορά, είναι ουσιώδης παράγοντας. Οι βασανισμοί και η διακριτική μεταχείριση εις βάρος των γυναικών συνεχίζονται στη χώρα αυτή, η οποία δεν σέβεται τις μειονότητες και την ελευθερία της θρησκευτικής λατρείας. Η χώρα αυτή δεν έχει θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποιον προσπαθούμε να κοροϊδέψουμε;

Με σκοπό να καθησυχάσει την κοινή γνώμη, το Συμβούλιο σήμερα υποστηρίζει ότι η Τουρκία θα είναι πολύ διαφορετική μετά την προσχώρησή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συνέχεια, μας λένε ότι οι προϋποθέσεις διαπραγμάτευσης θα είναι τόσο δύσκολες ώστε θα καταστρέψουν αυτές τις διαπραγματεύσεις. Τι υποκρισία! Τι σκέπτεται γι’ αυτά ο τουρκικός λαός; Και ποια η γνώμη της Ευρώπης για το θέμα αυτό; Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση, και αυτή η κρίση είναι σοβαρή. Τα όργανά της δεν της επιτρέπουν να λειτουργεί κανονικά με 25 κράτη μέλη. Ακόμη δεν έχει προϋπολογισμό για το μέλλον.

Ευχαριστώ τη βρετανική Προεδρία, της οποίας το μόνο αξιολογικό στοιχείο στον απολογισμό των πεπραγμένων της θα είναι το γεγονός ότι υπέκυψε στην πίεση των ΗΠΑ που ζητούσαν την ένταξη της Τουρκίας. Αυτή η Ευρώπη αρνείται να αποφασίσει ποια τελικά είναι τα σύνορά της. Τι απέγινε το δικό μας σχέδιο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης; Μας λένε ότι αυτή η ένταξη είναι απαραίτητη για την οικονομία μας και για την ασφάλειά μας. Ωραία· σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να προτείνουμε στην Τουρκία μια στρατηγική εταιρική σχέση με σκοπό ένα ισχυρό σχέδιο συνεργασίας με τις όμορες της Ευρώπης περιοχές που περιλαμβάνουν τη Ρωσία, τους νέους γείτονές μας εξ ανατολών, την Τουρκία και το Μαγκρέμπ. Η Τουρκία δεν έχει δουλειά να ενταχθεί στην Ευρώπη. Η αλήθεια απαιτεί σθένος και αποφασιστικότητα για να ζητήσουμε η έναρξη των διαπραγματεύσεων να μπορέσει να καταλήξει σε αυτή τη συνεργασία. Δυστυχώς, η Ευρώπη συνεχίζει τη σταθερή πορεία της προς το μέλλον αδιαφορώντας, και με μια δειλία που δεν είναι πλέον ανεκτή από τους συμπολίτες μας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Σταύρος Λαμπρινίδης (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, η αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ στηρίζει το κοινό ψήφισμα για την Τουρκία, αν και απέχει από το τέλειο. Όπως στηρίζει επίσης, από την αρχή αυτής της μακράς διαδικασίας, την προοπτική πραγματικής ένταξης της Τουρκίας, με πραγματικά δικαιώματα και πραγματικές υποχρεώσεις.

Αυτό σημαίνει ότι η έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία δεν συνεπάγεται ότι όλα είναι διαπραγματεύσιμα. Από τη μια πλευρά δεν είναι διαπραγματεύσιμη η ειλικρινής βούληση της Ένωσης να δει μια μέρα μια ευρωπαϊκή Τουρκία ισότιμο μέλος. Από την άλλη, δεν είναι διαπραγματεύσιμη η υποχρέωση πλήρους εφαρμογής του Πρωτοκόλλου από την Τουρκία. Ούτε είναι διαπραγματεύσιμη η υποχρέωση αναγνώρισης της Κύπρου από την Τουρκία.

Αν οι υποχρεώσεις αυτές μετατραπούν σε απλό ευχολόγιο, θα είναι καταστροφικό. Χρειάζονται επομένως καθαροί στόχοι, χρονοδιαγράμματα, καταληκτικές ημερομηνίες και κυρώσεις για την μη εκπλήρωσή τους. Το οφείλουμε στο λαό της Τουρκίας, στα εκατομμύρια των πολιτών της που επιθυμούν ειλικρινά μία ευρωπαϊκή, δημοκρατική, ευημερούσα και ειρηνική χώρα. Και το οφείλουμε εξίσου στους Ευρωπαίους πολίτες, για να καταπολεμήσουμε τον εύκολο και επικίνδυνο τουρκοσκεπτικισμό. Πρέπει να τους παράσχουμε τη βεβαιότητα ότι η ένταξη της Τουρκίας θα προέλθει από μία έντιμη ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση και όχι από ένα ανατολίτικο παζάρι.

 
  
MPphoto
 
 

  Γιώργος Δημητρακόπουλος (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, αφού σας ξεκαθαρίσω ότι η αντιπροσωπεία της Νέας Δημοκρατίας στηρίζει και την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, θέλω να επισημάνω ορισμένες υποχρεώσεις που ακριβώς, λόγω της ευρωπαϊκής προοπτικής και των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, έχει η Τουρκία.

Πρώτον, η άμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας που είναι, όπως όλοι γνωρίζετε, χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την οποία πρόσφατα τοποθετήθηκε σωστά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Δεύτερον, η τήρηση όλων και χωρίς υπαναχωρήσεις των υποχρεώσεων που απορρέουν από το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, το οποίο η Τουρκία υπέγραψε.

Τρίτον, ο σεβασμός των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, και ιδιαίτερα των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.

Τέταρτον, ο σεβασμός των θρησκευτικών δικαιωμάτων και ιδιαίτερα ο σεβασμός του ρόλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Πέμπτον, δεν θέλω να ανοίξω νομική συζήτηση αυτή τη στιγμή, θέλω όμως, κύριε Επίτροπε, να επιστήσω την προσοχή σας στις συνομιλίες που έχετε με την Τουρκική Κυβέρνηση και να σας ζητήσω να μεριμνήσετε και να διασφαλίσετε ότι η Τουρκική Κυβέρνηση δεν –υπογραμμίζω– δεν θα στείλει προς κύρωση στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση και την μονομερή δήλωση περί μη αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τέλος, είναι σαφές ότι μία υποψήφια χώρα πρέπει το συντομότερο δυνατό να βελτιώσει τις διμερείς σχέσεις της με όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, όσοι υπερασπιζόμαστε με συνέπεια και αποφασιστικότητα την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, χαιρετίζουμε το θετικό γεγονός της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων που μπορεί να συμβάλει στον βαθύ δημοκρατικό μετασχηματισμό της τουρκικής κοινωνίας στην ειρήνη, στην ευημερία και στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Μόνο μια ειλικρινής στρατηγική καθαρών στόχων και σαφών μηνυμάτων από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να είναι αποτελεσματική απέναντι στην Τουρκία. Η συνεπής υπεράσπιση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας δεν αποτελεί λευκή επιταγή γι’ αυτήν. Δεν μπορεί να ταυτιστεί με λογικές εκπτώσεων στην υλοποίηση των προϋποθέσεων και υποχρεώσεων που έχει αναλάβει. Η Τουρκία οφείλει να σεβαστεί την ευρωπαϊκή νομιμότητα και τις ευρωπαϊκές δημοκρατικές αρχές σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, τον ρόλο του οικουμενικού πατριαρχείου, τα θέματα της ελληνικής μειονότητας, το αρμενικό ζήτημα, τη διπλωματική αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ένωσης εντός ενός σαφούς χρονικού πλαισίου.

Όλα αυτά τα ζητήματα, κύριε Πρόεδρε, είναι ζητήματα που συνδέονται με τον σεβασμό της ευρωπαϊκής νομιμότητας και την ίδια την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Ursula Stenzel (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Τουρκία κάνει τη ζωή των ευρωβουλευτών δύσκολη. Πρέπει να αναρωτηθούμε τι πραγματικά συμβαίνει. Από τη μια υπάρχει η έμμεση αναγνώριση με την επέκταση της τελωνειακής συμφωνίας, ταυτόχρονα όμως γίνεται μονομερής δήλωση μη αναγνώρισης της Κύπρου.

Η περίπτωση αυτή είναι πρωτοφανής στα χρονικά της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Είναι κατανοητό ότι η Τουρκία υιοθετεί αυτήν τη στάση, όμως εμείς ως βουλευτές δεν πρέπει να ανεχθούμε ένα τέτοιο μέσον άσκησης πίεσης.

Δεύτερον, κανείς δεν μπόρεσε μέχρι τώρα να με πείσει ότι η Τουρκία πληροί τα πολιτικά κριτήρια –ίσως στα χαρτιά, όχι όμως και στην πραγματικότητα. Οι συγγραφείς που κάνουν σαφείς αναφορές στο πρόβλημα των Κούρδων και των Αρμενίων προσάγονται στις αρχές και στα δικαστήρια. Δικηγόροι που θέλουν να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Κούρδων εμποδίζονται κατά τη διάρκεια της άσκησης της εντολής τους. Δεν θέλω καν να μιλήσω για τα θέματα των γυναικών, που απέχουν πάρα πολύ από τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Η ΕΕ επιχείρησε την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία επειδή ήλπιζε ότι αυτό θα συνέβαλε στην πρόοδο στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το πρόβλημα όμως είναι ότι εδώ εφαρμόζουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αντιμετωπίζουμε την Τουρκία πολύ πιο ανεκτικά από ό,τι για παράδειγμα την Κροατία, που έχει να παρουσιάσει πολύ μεγαλύτερες προόδους στο ζήτημα αυτό και εκπληρώνει τους στόχους του σχεδίου δράσης της ειδικής ομάδας δράσης του Συμβουλίου.

Η έκθεση Eurlings επιχειρεί να τετραγωνίσει τον κύκλο. Αν δεν θεσπιστεί εδώ με κάποιον τρόπο ότι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων θα παραμείνει ανοιχτό κι αν δεν εκπληρωθούν οι ελάχιστες απαιτήσεις του Σώματος που διατυπώνονται στις δύο συμπληρωματικές τροπολογίες που κατέθεσε η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, τότε είμαι υπέρ της απόρριψης ολόκληρης της έκθεσης προκειμένου να δώσουμε ένα μήνυμα πριν από τις 3 Οκτωβρίου, και προς την κατεύθυνση του Συμβουλίου.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Libor Rouček (PSE). – (CS) Τον περασμένο Δεκέμβριο, είπα στο Σώμα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και να αναγνωρίσει την πρόοδο που έχει σημειώσει η Τουρκία. Σήμερα, θα ήθελα να επαναλάβω αυτήν την έκκληση. Όπως δηλώνεται στο ψήφισμα επί του οποίου θα ψηφίσουμε, η Τουρκία έχει επισήμως εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις για την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών στις 3 Οκτωβρίου.

Αυτές οι ενταξιακές συνομιλίες θα σηματοδοτήσουν την αρχή μιας μακράς και χωρίς καταληκτική ημερομηνία διαδικασίας. Εν πρώτοις, θα εξαρτηθεί από του τούρκους φίλους μας να αποδείξουν ότι είναι ικανοί να εκπληρώσουν όλες τις απαιτήσεις και τα κριτήρια που έπρεπε επίσης να εκπληρώσουν οι χώρες που έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πέρυσι. Εδώ συμπεριλαμβάνονται πολιτικές απαιτήσεις, θέματα ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, οικονομικές προετοιμασίες και πολλές ακόμη προϋποθέσεις, αλλά πιστεύω και είμαι της άποψης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δώσει μια ευκαιρία στους τούρκους φίλους μας και να προσπαθήσει να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο, το οποίο πολλοί θεωρούν αρκετά σημαντικό.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, αντιμετωπίζουμε όλων των ειδών τα προβλήματα. Θα ανέμενα δυσκολίες αναφορικά ίσως με τη θρησκεία και την ιδεολογία, αλλά τώρα φαίνεται ότι η Τουρκία δημιουργεί δυσκολίες σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο. Προκύπτει το θεμελιώδες ερώτημα εάν η Τουρκία επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρώπη με υπευθυνότητα ή εάν η Ευρώπη επιθυμεί να δεχθεί την Τουρκία με ανευθυνότητα, με οποιοδήποτε τίμημα, στο πνεύμα του διεθνούς σοσιαλισμού ή, όπως το έθεσε κάποιος προλαλήσας με μια πολύ ωραία και ρομαντική γλώσσα, στο πνεύμα της αγάπης. Όμως, ωραίο είναι μόνο το αληθινό.

Κύριε Πρόεδρε, μήπως πιαστήκαμε στην ίδια μας την παγίδα, ή με άλλα λόγια μήπως πιαστήκαμε από τον κανόνα που είναι ενίοτε γνωστός ως «επενδύσαμε πολλά για να εγκαταλείψουμε»; Έχοντας όλα αυτά υπόψη, δεν είναι γεγονός ότι η Ευρώπη έχει προχωρήσει πάρα πολύ προς την κατεύθυνση της Τουρκίας, μολονότι αυτή συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδί που εκβιάζει τους γονείς του; Δεν είναι επίσης γεγονός ότι η Ευρώπη δεν μπορεί τώρα να ταπεινωθεί με την απόσυρσή της, ή μήπως δεν γνωρίζει τι άλλες λύσεις θα μπορούσε να επικαλεστεί ώστε να διασφαλίσει τη συνύπαρξη και ένα κοινό μέλλον;

Σίγουρα φαίνεται ότι η θεσμική Ευρώπη, σε αντιδιαστολή με την Ευρώπη των πολιτών, έχει μάλλον χάσει τον δρόμο της. Ευελπιστώ ότι σύντομα θα επανέλθει στον σωστό δρόμο και τα χρονοδιαγράμματα δεν μπορούν να είναι περιοριστικά από αυτήν την άποψη.

Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να σημειώσετε ότι ήμουν σύντομος.

 
  
MPphoto
 
 

  Nicola Zingaretti (PSE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Τουρκία είναι μια χώρα που εξελίσσεται και αλλάζει σε σχέση με το παρελθόν και η ώθηση για τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις ήταν αποτέλεσμα των σχέσεων με την Ευρώπη.

Η σημερινή Τουρκία δεν θα μπορούσε ασφαλώς να ενταχθεί στην Ένωση. Δεν είναι αυτό το ζήτημα που μας απασχολεί και το ψήφισμα που θα εγκρίνουμε θέτει χιλιάδες όρους. Συζητάμε για τη δυνατότητα να καταστεί η Ευρώπη πρωταγωνιστής και υπερασπιστής μιας δημοκρατικής και σταθεροποιητικής διαδικασίας, σε μια εποχή κατά την οποία κυριαρχούν στον κόσμο παράλογες πολιτικές επιλογές που στηρίζονται στο μίσος, στους φόβους, και στην ιδέα εξαγωγής της δημοκρατίας με τις βόμβες. Οι επιλογές αυτές προκάλεσαν θάνατο, ανασφάλεια και μεγαλύτερη αστάθεια.

Δεν πρέπει να ενδώσουμε στον φόβο, αλλά χρειαζόμαστε μια αλλαγή πλεύσης, ένα νέο μήνυμα και θα έλεγα μιαν άλλη πολιτική, όπως η πρόταση Θαπατέρο-Ερντογάν που έκανε δεκτή ο Κόφι Ανάν σχετικά με τη συμμαχία πολιτισμών. Λέμε συνεπώς ναι στην έναρξη των διαπραγματεύσεων στο όνομα της ασφάλειας των πολιτών της Ευρώπης, στο όνομα της ειρήνης και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η οποία, για να είναι αποτελεσματική, χρειάζεται πολιτικές επιλογές που να απομονώνουν τους τρομοκράτες και στο όνομα της δύναμης της Ευρώπης ως δημοκρατικού μοντέλου εξαγωγής των αξιών της.

 
  
MPphoto
 
 

  György Schöpflin (PPE-DE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, δύο αρχές φαίνεται να συγκρούονται όσον αφορά την Τουρκία. Τι είναι σημαντικότερο: η δημοκρατία και τα κριτήρια της Κοπεγχάγης ή μήπως η σημασία της Τουρκίας ως γεωστρατηγικού εταίρου; Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος εκείνοι που τάσσονταν υπέρ του γεωστρατηγικού επιχειρήματος να υποτιμούν τα κενά στα δημοκρατικά επιτεύγματα της Τουρκίας έως σήμερα.

Οι απόψεις διχάζονται σημαντικά, σχετικά με το αν η κατάσταση βελτιώνεται ή επιδεινώνεται όσον αφορά την ικανοποίηση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης. Η απόφαση να ασκηθεί δίωξη κατά του Ορχάν Παμούκ για δυσφήμιση της Δημοκρατίας της Τουρκίας επειδή κατέκρινε τη γενοκτονία των Αρμενίων και τη συμπεριφορά προς την κουρδική μειονότητα είναι εξαιρετικά ανησυχητική. Σε μία πλήρως δημοκρατική χώρα αυτά δεν μπορούν να σταθούν ως λόγοι άσκησης ποινικής δίωξης.

Υπάρχουν εκείνοι που θα παρέβλεπαν αυτά και άλλες πολλές ελλείψεις από την πλευρά της Τουρκίας, λέγοντας ότι πρόκειται απλώς περί «τροχαίων ατυχημάτων». Το πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση είναι ότι δίνει μεγάλα περιθώρια σε όσους δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τη δημοκρατική μεταρρύθμιση της Τουρκίας. Ομοίως, αποθαρρύνει εκείνους στη χώρα που είναι προσηλωμένοι στη δημοκρατία. Ποιο είναι το όφελος να είμαστε αφοσιωμένοι στις δημοκρατικές αρχές αν η αντιδημοκρατική συμπεριφορά ορισμένων άλλων παραμένει ατιμώρητη;

Όλα αυτά εγείρουν ένα δύσκολο ερώτημα: έχει η τουρκική κυβέρνηση τον έλεγχο όλων των θεσμών του τουρκικού κράτους; Αν δεν τον έχει, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να συμμορφωθεί η Τουρκία με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Αυτό, με τη σειρά του, εγείρει το ακόμη δυσκολότερο ερώτημα σχετικά με τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, που έχουν ακόμα το δικαίωμα να επεμβαίνουν στις πολιτικές διαδικασίες ως θεματοφύλακες της κοσμικότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας. Είναι αυτό συμβατό με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης;

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Douglas Alexander, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία να απευθυνθώ στο Κοινοβούλιο συμμετέχοντας σε μια επίκαιρη όσο και φορτισμένη συγκινησιακά συζήτηση. Θα ήθελα να ξεκινήσω, ωστόσο, επαναλαμβάνοντας τις προηγούμενες παρατηρήσεις του Επιτρόπου Rehn που καλωσόρισε στο Κοινοβούλιο τους Βούλγαρους και Ρουμάνους παρατηρητές.

Χαιρετίζω, επίσης, τον επίκαιρο χαρακτήρα αυτής της συζήτησης και τις ειλικρινείς προσπάθειες του κ. Brok και άλλων βουλευτών του Κοινοβουλίου για να διασφαλιστεί μία ευρεία βάση υποστήριξης, προκειμένου να ακουστεί αληθινά η φωνή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πριν από την 3η Οκτωβρίου.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Rehn για τη συμβολή του στις προηγούμενες συζητήσεις. Οι όροι και η ουσία της συμβολής του αποδεικνύουν τον βαθμό στον οποίο ακολουθείται κοινή προσέγγιση από την Προεδρία και την Επιτροπή στα σημαντικά θέματα που αντιμετωπίζουμε.

Αποτίνω φόρο τιμής στον κ. Brok και τον προκάτοχό του ως εισηγητή και πράγματι στους αρχηγούς όλων των πολιτικών ομάδων, τους οποίους ακούσαμε σήμερα καθώς εξέθεταν με τόση σαφήνεια τις απόψεις τους. Θα ήθελα να αδράξω αυτή την ευκαιρία για να αναγνωρίσω την εργασία άλλων βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για παράδειγμα την εργασία της κ. Pack σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών στην Τουρκία, που πιστεύω ότι αναδείχθηκε τόσο από την εμπειρία όσο και από την τεχνογνωσία που επέδειξε στις συζητήσεις και τις διαβουλεύσεις μας σήμερα το πρωί.

Ζητώ τη συγγνώμη του Κοινοβουλίου που δεν μπόρεσα να απαντήσω σε κάθε συγκεκριμένο σημείο που επισημάνθηκε κατά τη διάρκεια της μακράς αλλά διαφωτιστικής συζήτησης. Αντιθέτως, επιτρέψτε μου να αναφερθώ στα βασικά θέματα που επιλέχθηκαν από ορισμένους διαφορετικούς ομιλητές.

Θα ξεκινήσω με το γενικό θέμα που ανέφερε ο κ.Wurtz, το οποίο είναι ότι η Προεδρία προσανατολίζει το Συμβούλιο προς την εκπλήρωση της εντολής των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου, τα οποία επιβεβαιώθηκαν πράγματι από το Συμβούλιο του Ιουνίου. Η απόφαση να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία στις 3 Οκτωβρίου έχει συνεπώς ήδη ληφθεί. Καθήκον μας ως Προεδρία είναι να διασφαλίσουμε ότι πληρούνται οι όροι και ότι έχει συμφωνηθεί το σχετικό πλαίσιο.

Σε αυτό το πλαίσιο, επιτρέψτε μου να θίξω το θέμα της Κροατίας, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ.Brok, ο κ. Poettering και πράγματι ο κ. Schulz. Η Τουρκία και η Κροατία αποτελούν βέβαια χωριστά θέματα. Όροι έχουν τεθεί και στις δύο και το Συμβούλιο θα λάβει ανεξάρτητα αποφάσεις βάσει της αξιολόγησης αυτών των αντικειμενικών κριτηρίων. Χαίρομαι, ωστόσο, γιατί στις περιπτώσεις και των δύο αυτών χωρών είναι ήδη σαφές ότι οι προσδοκίες για περαιτέρω πρόοδο σε σχέση με την επιθυμία των δύο χωρών να αποτελέσουν μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας, έχουν επιφέρει σημαντική πρόοδο, όπως αναγνωρίστηκε ρητά από τον κ. Duff στην εισήγησή του σήμερα το πρωί.

Θα αναφερθώ επίσης σε ορισμένα από τα συγκεκριμένα ερωτήματα που εγέρθηκαν. Ανησυχίες προκλήθηκαν από τη δήλωση της Τουρκίας πριν από την 3η Οκτωβρίου. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε, συγκεκριμένα, ότι προκλήθηκαν ανησυχίες αναφορικά με την αναγνώριση της Κύπρου και την εφαρμογή του Σχεδίου Δράσης Ανάν. Η θέση του Συμβουλίου και στα δύο θέματα είναι σαφής και διατυπώνεται πράγματι στη δήλωση την οποία παρέθεσα στις εισαγωγικές παρατηρήσεις μου.

Θα αφήσω τον Επίτροπο Rehn να απαντήσει στα συγκεκριμένα θέματα που θίγονται στην επιστολή σας προς εκείνον, αλλά η θέση του Συμβουλίου για την ανάγκη πλήρους εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένης της δήλωσης, έχει ήδη καταστεί σαφής. Διατυπώνεται, επίσης, πράγματι και η ανάγκη για παρακολούθηση.

Συγκεκριμένα όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις που έχουν ήδη αναληφθεί, αλλά επίσης, ακόμη σημαντικότερο, εκείνες που μένει ακόμη να συντελεστούν, σημείωσα πολύ προσεκτικά τις ανησυχίες που εκφράστηκαν εδώ σήμερα το πρωί, είτε για τη θέση των μειονοτήτων και για τη θρησκευτική ελευθερία και την ελευθερία έκφρασης είτε πράγματι, γενικότερα, για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο Επίτροπος Rehn έχει ήδη σχολιάσει το συγκεκριμένο θέμα σχετικά με την υπόθεση του Ορχάν Παμούκ, του διακεκριμένου τούρκου συγγραφέα. Θα ήθελα, ωστόσο, να υπενθυμίσω, με σεβασμό στο Κοινοβούλιο, ότι το σχέδιο διαπραγματευτικού πλαισίου και η συνολική διαδικασία μεταρρυθμίσεων που διατυπώθηκε από την Επιτροπή, σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν ακριβώς αυτές τις ανησυχίες. Πράγματι, αυτή είναι μία από τις αιτίες για την οποία τόσο η Επιτροπή όσο και το Συμβούλιο επέδειξαν τόσο μεγάλη προθυμία να προχωρήσουν τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων ώστε να διασφαλίσουν περαιτέρω πρόοδο σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις. Αξίζει επίσης να αναλογιστούμε σε αυτό το σημείο τα λόγια της κ. Bonino, η οποία κατέστησε σαφές ότι η διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ήδη πετύχει πάρα πολλά στο εσωτερικό της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι απομένουν ακόμη πολλά να γίνουν από πλευράς προόδου.

Ένα ερώτημα που παρέμεινε κατά κάποιον τρόπο σε εκκρεμότητα σε ορισμένες παρεμβάσεις είναι να ρωτήσουμε ποιος είναι ο απώτερος στόχος των συζητήσεων και της διαδικασίας που προωθείται. Και πάλι, το σημείο από όπου πρέπει να ξεκινήσουμε για να απαντήσουμε πάλι σε αυτό το ερώτημα είναι να θυμηθούμε τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2004. Επιτρέψτε μου να παραθέσω απευθείας από τα συμπεράσματα: «ο κοινός στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η προσχώρηση». Ωστόσο, η δήλωση προσέθετε επίσης ότι «αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι μία διαδικασία με ανοιχτή λήξη, το αποτέλεσμα της οποίας δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων κατοχυρωμένο». Ας είμαστε λοιπόν πολύ σαφείς ότι κοινός στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η πλήρης ένταξη, αλλά, ομοίως η προϋπόθεση που συμπεριλαμβανόταν στην ανακοίνωση ήταν πολύ σαφής.

Σημείωσα, επίσης, σήμερα τις ανησυχίες που εκφράστηκαν σχετικά με την ικανότητα απορρόφησης από την Ένωση. Πράγματι, αυτό αντικατοπτρίζεται στο σχέδιο πλαισίου διαπραγμάτευσης της Επιτροπής.

Ορισμένοι ομιλητές αναφέρθηκαν στην ανάγκη διευθέτησης του ζητήματος της Κύπρου και αυτό αποτελεί βέβαια ένα σημαντικό και λεπτό θέμα. Χαιρετίζω, ωστόσο, την αναγνώριση από το Κοινοβούλιο της σημασίας της ευρείας υποστήριξης στη διαδικασία των Ηνωμένων Εθνών και αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στην προηγούμενη δήλωση του Συμβουλίου.

Το τελευταίο σημείο που θα ήθελα να θίξω είναι το θέμα του Συντάγματος. Πολλοί έχουν μιλήσει για αυτό σε σχέση με την προσχώρηση της Τουρκίας. Θα ήθελα, ωστόσο, να υπενθυμίσω με σεβασμό στο Κοινοβούλιο ότι θα υπάρξουν και άλλες ευκαιρίες για συζήτηση του ευρωπαϊκού σχεδίου Συνταγματικής Συνθήκης. Η απόφαση του Ιουνίου ήταν πράγματι να έχουμε μία ακόμη συνάντηση και να επανεξετάσουμε το θέμα την άνοιξη του 2006. Αυτό δεν αίρει την υποχρέωση του Συμβουλίου ή της Επιτροπής να συνεχίσουν στο μεταξύ την επίτευξη προόδου σε ένα σύνολο τομέων που αφορούν το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε. Εκτιμώ τις εισηγήσεις που έγιναν σχετικά με τις σκέψεις μας για την προσχώρηση της Τουρκίας και εκτιμώ ιδιαίτερα την ευκαιρία που είχαμε να ακούσουμε τις απόψεις των βουλευτών σε αυτό το συγκεκριμένο στάδιο, δεδομένης της επικείμενης απόφασης και της διαδικασίας που προωθείται τώρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Olli Rehn, μέλος της Επιτροπής. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επαινέσω τον κ. Alexander, ιδίως όσον αφορά τις ερωτήσεις σχετικά με τον νομικό χαρακτήρα της δήλωσης. Θα αποφύγω, όπως και εκείνος, τα πολλά λόγια και θα μπω αμέσως στο θέμα.

Οι αξιότιμοι βουλευτές ρώτησαν αν ο Επίτροπος μπορεί να εμφανίσει γραπτή αναφορά της τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με τη διαδικασία επικύρωσης και τον χαρακτήρα της δήλωσης. Αντιμετωπίζω αυτό το ερώτημα πολύ σοβαρά και είμαι πρόθυμος να ζητήσω λεπτομέρειες για τη διαδικασία επικύρωσης από τους ομολόγους μου στην τουρκική κυβέρνηση. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η Τουρκία έχει ένα κοινοβουλευτικό σύστημα – δόξα τω Θεώ, είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είναι η Τουρκική Μεγάλη Εθνοσυνέλευση εκείνη που θα πρέπει να επικυρώσει το Πρωτόκολλο της Άγκυρας, όχι η κυβέρνηση της Τουρκίας. Είμαι βέβαιος ότι ως κοινοβουλευτικοί, κατανοείτε τη διαδικασία και θα συμφωνείτε ότι θα ήταν ένα πολύ λεπτό θέμα και πράγματι αμφισβητούμενο για τον Επίτροπο να παράσχει εγγυήσεις εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το βασικό σημείο που πρέπει πάλι να τονιστεί είναι ότι η δήλωση της τουρκικής κυβέρνησης δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θέσει υπό αμφισβήτηση τις υποχρεώσεις της Τουρκίας. Το πρωτόκολλο θα πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως και ορθώς και η δήλωση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μειώσει το νομικό κύρος της τουρκικής υπογραφής του πρωτοκόλλου.

Υπάρχει επίσης μία πολύ σημαντική ρήτρα αναθεώρησης στη διακήρυξη της ΕΕ που ενέκριναν τα κράτη μέλη την προηγούμενη εβδομάδα, η οποία αναφέρεται στο 2006. Επιπλέον, διαθέτουμε όλα τα απαραίτητα μέσα για να διασφαλίσουμε την πλήρη εφαρμογή, επειδή διαφορετικά θα υπάρξουν άμεσες συνέπειες στην πρόοδο των διαπραγματεύσεων. Υπάρχει μία πολύ σαφής και ισχυρή προϋπόθεση – και παρακαλώ ας μην υποτιμούμε τη νοημοσύνη των Τούρκων. Γνωρίζουν ότι για να σημειωθεί πρόοδος στις διαπραγματεύσεις πρέπει να εφαρμόσουν πλήρως το πρωτόκολλο όπως το υπέγραψαν και σύντομα θα το επικυρώσουν.

Όσον αφορά την προοπτική νέων ειρηνευτικών διαδικασιών στην Κύπρο, θέμα που αναφέρθηκε σε πολλές αγορεύσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει πλήρως αφοσιωμένη στον συνολικό μας στόχο, που είναι η επανένωση της Κύπρου. Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα να υπενθυμίσω τη δήλωση της ΕΕ και των κρατών μελών, που συμφώνησαν την προηγούμενη εβδομάδα, και παραθέτω «για τη σημασία στήριξης των προσπαθειών του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να υπάρξει μία συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος».

Η Επιτροπή παραμένει πρόθυμη να βοηθήσει τα Ηνωμένα Έθνη όπου είναι δυνατό, με την ίδια διορατικότητα όπως και στο παρελθόν, και θα συνεχίσουμε αυτή την εργασία με αποφασιστικότητα στο μέλλον. Ωστόσο, επιτρέψτε μας να είμαστε εδώ ειλικρινείς και ανοιχτοί: τα κλειδιά στη λύση βρίσκονται στα χέρια των δύο κοινοτήτων και είναι πλέον καιρός να δεσμευτούν και οι δύο κοινότητες σε έναν σοβαρό διάλογο μεταξύ τους, ώστε να μπορέσει να γίνει η Κύπρος ένα κράτος μέλος όπως όλα τα άλλα, ενωμένο και ειρηνικό.

Και οι δύο κοινότητες ενδιαφέρονται έντονα για μία λύση και βρίσκονται στην καταλληλότερη θέση για να αντιμετωπίσουν τα κρίσιμα ζητήματα. Αναμένουμε, βέβαια, ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να εργάζεται εποικοδομητικά προς μία διευθέτηση και στηρίζουμε την επανάληψη των προσπαθειών των Ηνωμένων Εθνών.

Ας θυμηθούμε επίσης το θέμα της σημερινής ψηφοφορίας. Είναι για την ολοκλήρωση της διαδικασίας από την πλευρά της ΕΕ, σε σχέση με μία δέσμευση που ζητήσαμε οι ίδιοι, θα μπορούσα να πω ότι επιμείναμε, από την Τουρκία. Τώρα που αυτό το πετύχαμε, υπάρχουν ορισμένοι από την πλευρά μας που λένε «όχι, ευχαριστώ». Πραγματικά, δεν μπορώ παρά να το συγκρίνω αυτό με μία ιδιαίτερα περίεργη κατάσταση σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Φανταστείτε ότι η ομάδα σας εργάστηκε πολύ σκληρά επί 89 λεπτά για να βάλει ένα νικητήριο γκολ. Επιτέλους, ο επιθετικός βρίσκεται μόνος του στη μικρή περιοχή, περνά τον τερματοφύλακα και ετοιμάζεται να βάλει γκολ όταν ξαφνικά ο προπονητής φωνάζει «σταμάτα, γύρνα και στείλε πίσω την μπάλα!» Αυτό ίσως είναι λογικό για ορισμένους, αλλά σίγουρα όχι για εμένα. Στο μυαλό μου μετρά σαν αυτογκόλ.

Επιπλέον, είναι δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί το Κοινοβούλιο θέλει να ισχύει η Τελωνειακή Ένωση μόνο στη Γερμανία αλλά όχι στην Πολωνία, στην Ελλάδα και όχι στην Κύπρο. Και πάλι αυτό μπορεί να είναι λογικό για ορισμένους, αλλά όχι για εμένα. Ψηφίζοντας τώρα για να δώσετε τη συγκατάθεσή σας, θα βοηθήσετε στην επέκταση της Τελωνειακής Ένωσης σε όλα τα νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τέλος, και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, θα ήθελα εκ βάθους καρδίας να ζητήσω από τους αξιότιμους βουλευτές, για το καλό της Ευρώπης, να μην αποδυναμώσουν τη διαπραγματευτική θέση μας, αναβάλλοντας τη συγκατάθεση στο πρωτόκολλο. Αντιθέτως, ψηφίζοντας τώρα υπέρ της συγκατάθεσης, θα δώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ μεγαλύτερη αξιοπιστία στο αίτημά της για ταχεία επικύρωση από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας.

Παρακαλώ επιτρέψτε μας να κρατήσουμε αυτόν τον βασικό στόχο στο μυαλό μας και, για χάρη της αξιοπιστίας μας και της Ευρώπης, ας ψηφίσουμε υπέρ της συγκατάθεσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernd Posselt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως ειπώθηκε ότι οι δηλώσεις για προσωπικό ζήτημα πρέπει να γίνονται στο τέλος της συζήτησης. Τώρα φθάσαμε στο τέλος της συζήτησης και θα ήθελα να καταθέσω δήλωση επί προσωπικού.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Αν θέλετε να λάβετε τον λόγο βάσει του άρθρου 145 του Κανονισμού, έχετε στη διάθεσή σας μέχρι τρία λεπτά για να μιλήσετε.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernd Posselt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Cohn-Bendit κατηγόρησε όσους είναι ενάντιοι στην ένταξη της Τουρκίας ότι ακολουθούν τα κύματα του ρατσισμού και του αντιισλαμισμού. Θέλω να πω ξεκάθαρα ότι, κατά τη γνώμη μου, οι μουσουλμάνοι της Βοσνίας είναι Ευρωπαίοι, οι Αλβανοί μουσουλμάνοι είναι Ευρωπαίοι, οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας στην ΕΕ είναι Ευρωπαίοι, αλλά για παράδειγμα οι χριστιανοί Αιθίοπες δεν είναι Ευρωπαίοι.

Η βάση των ενδοιασμών μου είναι πως η Τουρκία απλά δεν είναι ευρωπαϊκό κράτος. Αν αυτό χαρακτηρίζεται ρατσιστικό και αντιισλαμικό, παραποιούνται τα γεγονότα. Πρόκειται για εμπρόθετη συκοφαντία που αρνούμαι να δεχτώ. Ο ίδιος ο κ. Cohn-Bendit έκανε κάποια διαφοροποίηση μεταξύ εκείνων που είναι αυτονόητο πως είναι Ευρωπαίοι και εκείνων που βρίσκονται προς την Ευρωπαϊκή Ασία. Αυτή ήταν βασικά μια αρκετά έξυπνη προσέγγιση, την οποία όμως κατέστρεψε όταν άρχισε τη στοχοθετημένη δυσφήμιση όσων βλέπουν με κριτικό μάτι την κατάσταση ως ρατσιστών. Αυτό δεν το δέχομαι!

(Ο Πρόεδρος αφαιρεί τον λόγο από τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Κύριε Posselt, θα σας διακόψω. Αυτή δεν είναι προσωπική δήλωση, αλλά συνέχιση της συζήτησης, την οποία δεν μπορούμε να ξαναρχίσουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Werner Langen (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω δήλωση επί προσωπικού. Ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ισχυρίστηκε κατά τη συζήτηση ότι εγώ παλιότερα ήμουν υπέρ της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω να διασαφηνίσω ότι αυτό δεν ισχύει τώρα ούτε και συνέβη ποτέ. Ζήτησα τα πρακτικά της συζήτησης της 13ης Δεκεμβρίου 1995. Το θέμα ήταν τότε σαφέστατα μόνο το «ναι» ή «όχι» στην τελωνειακή ένωση. Τότε εγώ και ο κ. Schulz είχαμε αντίθετες απόψεις: εγώ ήμουν υπέρ της τελωνειακής ένωσης, την οποία εκείνος απέρριπτε. Αυτό που ειπώθηκε σήμερα είναι ξεκάθαρη παραποίηση της αλήθειας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Έχω λάβει έξι προτάσεις ψηφίσματος(1) βάσει του άρθρου 103, παράγραφος 2 του Κανονισμού.

Η συνεδρίαση διακόπτεται έως την ώρα της ψηφοφορίας.

ΓΡΑΠΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ (ΆΡΘΡΟ 142 του ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ)

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Corbett (PSE). – (ΕΝ) Υποστηρίζω πλήρως την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία φέτος το φθινόπωρο. Θα είναι, αναμφίβολα, μακρές και δύσκολες, αλλά αν επιτευχθεί συμφωνία και αν η Τουρκία ικανοποιήσει όλους τους απαραίτητους όρους όσον αφορά τη λειτουργία της δημοκρατίας και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, τότε δεν υπάρχει λόγος αρχής για τον οποίο δεν θα μπορεί να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Απορρίπτω τα επιχειρήματα όσων αντιτίθενται στην προσχώρηση της Τουρκίας επειδή η Τουρκία δεν είναι «ευρωπαϊκή». Αυτές οι διαφωνίες διευθετήθηκαν πριν από χρόνια, όταν δεχτήκαμε τη συμμετοχή της Τουρκίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Οι πολέμιοι της συμμετοχής της Τουρκίας προσπαθούν να εξισώσουν το «ευρωπαϊκό» με το «χριστιανικό». Ωστόσο, το Ισλάμ έχει διαδραματίσει ρόλο στην ιστορία και τον πολιτισμό της Ευρώπης επί αιώνες. Οπωσδήποτε, το σύνθημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι «ενότητα στην πολυμορφία». Δεν προσπαθούμε να εναρμονίσουμε τους πολιτισμούς, αλλά να βρούμε τρόπους συνεργασίας διατηρώντας παράλληλα τις διαφορετικές μας ταυτότητες. Απλώνοντας το χέρι στην Τουρκία υπογραμμίζουμε ότι η ΕΕ δεν βασίζεται στην αποκλειστικότητα της ευρωπαϊκής ταυτότητας, αλλά σε μια ταυτότητα που είναι αλληλέγγυα.

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch (NI). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι,

Το Κοινοβούλιο ετοιμάζεται σήμερα να εγκρίνει την επέκταση της Συμφωνίας της Άγκυρας στα δέκα νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι βουλευτές του Εθνικού Μετώπου αρνούνται να συγκατατεθούν σε αυτό.

Στην πραγματικότητα, η τουρκική κυβέρνηση ήθελε πολύ να υπογραμμίσει ότι, υπογράφοντας αυτό το πρωτόκολλο, σε καμία περίπτωση δεν ανεγνώριζε την Κυπριακή Δημοκρατία. Με άλλα λόγια, η τουρκική κυβέρνηση αρνείται οιαδήποτε νομική ύπαρξη μιας χώρας η οποία είναι πλήρες μέλος αυτής της Ευρώπης στην οποία η Τουρκία θέλει να επιβάλει την παρουσία της.

Ενόψει του αποκλεισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, η δήλωση του Συμβουλίου της 21ης Σεπτεμβρίου είναι απολύτως σκανδαλώδης. Στην πραγματικότητα, το Συμβούλιο δεν καταλήγει σε οιαδήποτε συμπεράσματα από τη θέση που υιοθέτησε η τουρκική κυβέρνηση. Ζητά απλώς, το 2006, η Άγκυρα να τηρήσει αυτές τις δεσμεύσεις έναντι όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν τω μεταξύ, ωστόσο, η ρήτρα επιφύλαξης που επιθυμούσε η Τουρκία θα τεθεί σε πλήρη ισχύ.

Η μόνη δυνατή αντίδραση θα ήταν όχι μόνο να αμφισβητηθεί η υπογραφή του πρωτοκόλλου, αλλά και να εγκαταλειφθεί άπαξ δια παντός η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, οι οποίες σαφώς δεν είναι η ορθή πορεία που πρέπει να χαράξουμε προκειμένου να διασφαλίσουμε ήρεμες και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Alyn Smith (Verts/ALE). – (ΕΝ) Είτε το Κοινοβούλιο θα συνεχίσει να ασχολείται με τις προοδευτικές δυνάμεις που υφίστανται στην Τουρκία είτε θα χαραμίσουμε όλη την επιρροή που έχουμε. Με λυπεί το ότι, σήμερα, το Κοινοβούλιο εισήγαγε πολλές αχρείαστες ανακολουθίες στην έκθεσή μας. Η αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων η καλύτερη μεταχείριση των Κούρδων, η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και πολλά άλλα θέματα πρέπει όλα να αντιμετωπιστούν, καθώς η Τουρκία απέχει πολύ αυτή τη στιγμή από οποιαδήποτε αποδεκτά κριτήρια. Ο μοναδικός τρόπος για να βελτιωθεί η κατάσταση είναι να συνεχίσουμε τον διάλογο.

 
  
  

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 11.50 π.μ. και επαναλαμβάνεται στις 12.05 μ.μ.)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. BORRELL FONTELLES
Προέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση για την πολιτική μας απέναντι στην Τουρκία είχα ζητήσει να κάνω δήλωση επί προσωπικού αντιδρώντας σε μία όχι πολύ φιλική παρατήρηση που μου απηύθυνε ο κ. Langen. Όμως ο κ. Langen κι εγώ έχουμε διαφωνήσει πολλές φορές όσο βρισκόμαστε εδώ στο Σώμα και πάντα κατόπιν συμφιλιωνόμαστε, και γι’ αυτό δεν είναι ανάγκη να κάνω δήλωση επί προσωπικού.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Χαίρομαι. Η συμφιλίωση είναι η βάση του ευρωπαϊκού σχεδίου.

Κύριε Brok, μήπως επιθυμείτε να συμφιλιωθείτε και εσείς με κανέναν;

(Γέλια και χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Elmar Brok (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, μπορούμε να πετύχουμε πολλά, το μεγαλύτερο όμως είναι η αγάπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Αυτό θέλω να βλέπω· να έρχεστε στην Ολομέλεια με τόσο θετική στάση.

 
  

(1)Βλ. συνοπτικά πρακτικά.


4. Καλωσόρισμα
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Πριν από τη ψηφοφορία, θα ήθελα να καλωσορίσω, εξ ονόματος όλων σας και εμού προσωπικά, τα μέλη της Αντιπροσωπείας του Κογκρέσου του Μεξικού που βρίσκονται στο θεωρείο των επισήμων.

(Χειροκροτήματα)

Αυτή η αντιπροσωπεία συμμετέχει στις εργασίες της πρώτης συνεδρίασης της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Μεξικού, που διεξάγεται στο Στρασβούργο. Θα ήθελα να ευχηθώ το καλύτερο στο σύνολο της αντιπροσωπείας και ιδιαίτερα στον επικεφαλής της, κ. Fernando Margaín, Πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας του Μεξικού.

Είμαι πεπεισμένος ότι το έργο της πρώτης συνεδρίασης αυτής της Κοινής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής θα αποτελέσει ορόσημο στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο πλευρών, διότι υποστηρίζουμε και οι δυο τις ίδιες δημοκρατικές αξίες και την ίδια δέσμευση στο κράτος δικαίου.

 

5. Ώρα των ψηφοφοριών
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την ώρα των ψηφοφοριών.

(Για τα αποτελέσματα και άλλες λεπτομέρειες της ψηφοφορίας: βλ. συνοπτικά πρακτικά)

 

6. Πρόσθετο Πρωτόκολλο στη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας
  

- Πριν από την ψηφοφορία:

 
  
MPphoto
 
 

  Hans-Gert Poettering (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω εδώ δηλώσεις αγάπης. Εγώ θεωρώ αρκετό το να έχουμε αμοιβαίο σεβασμό.

Θέλω να ζητήσω εξ ονόματος της Ομάδας μας σύμφωνα με το άρθρο 170 παράγραφος 4 του Κανονισμού μας να αναβάλουμε την έγκριση του πρόσθετου πρωτοκόλλου για την τελωνειακή ένωση με την εξής αιτιολογία: η τουρκική κυβέρνηση αποδέχθηκε το πρόσθετο πρωτόκολλο, ταυτόχρονα όμως αρνήθηκε να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, με την οποία όμως θέλει να διαπραγματευθεί. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι οι τουρκικοί λιμένες και ο τουρκικός εναέριος χώρος δεν θα είναι στη διάθεση των πλοίων και αεροπλάνων ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή της Κύπρου.

Αυτό το θεωρούμε –πολύ λογικά– αντιφατικό και από πολιτική άποψη εντελώς απαράδεκτο. Αν εγκρίνουμε τώρα το τελωνειακό πρωτόκολλο, μετά δεν θα έχουμε πλέον την δυνατότητα να ασκήσουμε επιρροή στην τουρκική κυβέρνηση –αντίθετα με όσα είπε σήμερα το πρωί ο πρόεδρος των σοσιαλδημοκρατών. Γι’ αυτό ζητώ εξ ονόματος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών αναβολή της ψηφοφορίας για το πρόσθετο πρωτόκολλο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν συμφωνώ με την άποψη του κ. Poettering. Αντίθετα, με το κοινό ψήφισμα που υποβάλλουμε, καθίσταται σαφές ότι απαιτούμε την πλήρη εφαρμογή όλων των συμφωνιών που έχουν συναφθεί. Ταυτόχρονα, όπως διασαφήνισε άλλη μια φορά και ο Επίτροπος στην αγόρευσή του σήμερα το πρωί, σύμφωνα με το ψήφισμα αυτό, σε περίπτωση μη εφαρμογής, οι διαπραγματεύσεις θα σταματήσουν και αν χρειαστεί, θα διακοπούν.

Είμαι της γνώμης ότι εμείς πρέπει να τηρήσουμε τις συμβατικές δεσμεύσεις που αναλάβαμε. Έτσι θα μας είναι ακόμα πιο εύκολο, σε περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν τηρήσει την υπόσχεσή της, να πούμε διατηρώντας μεγάλο βαθμό αξιοπιστίας ότι οι διαπραγματεύσεις διακόπτονται και δεν θα συνεχιστούν. Γι’ αυτό είμαστε υπέρ της διεξαγωγής της σημερινής ψηφοφορίας.

(Χειροκροτήματα)

 

7. Έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 5:

 
  
MPphoto
 
 

  Γιώργος Δημητρακόπουλος (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα στην τροπολογία 5, τη σωστή τροπολογία που υποβάλλει ο κ. Λαμπρινίδης, να ζητήσω μια προσθήκη. Επειδή έχω μπροστά μου το αγγλικό κείμενο, διαβάζω την προσθήκη στα Αγγλικά. Στο τέλος, μετά τη φράση:

"under the protocol"

Θα ήθελα να προστεθεί η φράση:

"and should not be sent to the Grand National Assembly for ratification".

 
  
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της παραγράφου 6:

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Marinus Wiersma (PSE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, έχω μία απλή τροπολογία για την αντικατάσταση των λέξεων «το συντομότερο δυνατόν», στην παράγραφο 6, με τις λέξεις «στο αρχικό στάδιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας».

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. VIDAL-QUADRAS ROCA
Αντιπροέδρου

 

8. Καλωσόρισμα
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Θα συνεχίσουμε την ψηφοφορία, αλλά καταρχάς πρέπει να σας ενημερώσω ότι ο κ. Gustavo Pacheco, μέλος του Κογκρέσου του Περού, Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και της Ομάδας Φιλίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Περού, έχει λάβει θέση στο θεωρείο των επισήμων.

(Χειροκροτήματα)

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι η τελευταία συνάντηση της Διακοινοβουλευτικής Διάσκεψης Ευρωπαϊκής Ένωσης-Λατινικής Αμερικής-Καραϊβικής, η οποία ήταν η δέκατη έβδομη στη σειρά, διεξήχθη στο Περού κατά τη διάρκεια του περασμένου Ιουνίου.

Εξ ονόματος όλων των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που συμμετείχαν στην αντιπροσωπεία, με επικεφαλής τον συνάδελφό μας António dos Santos, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μας στο Κογκρέσο του Περού για την υποστήριξή του σε αυτή τη διάσκεψη.

(Χειροκροτήματα)

 

9. Ώρα των ψηφοφοριών (συνέχεια)
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Συνεχίζουμε με τις ψηφοφορίες.

 

10. 1. Ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων 2. Επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 781:

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Radwan (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για μία τροπολογία που εγκρίθηκε όχι μόνο από τις άλλες Ομάδες, αλλά και από το Συμβούλιο και την Επιτροπή ως συμβιβασμός που επαναλαμβάνεται στην τροπολογία 785. Θα σας τη διαβάσω:

(EN) ... «επιφυλασσομένων των μέτρων υλοποίησης που έχουν ήδη εγκριθεί, μετά διετία από την έγκριση της οδηγίας και το αργότερο την 1η Απριλίου 2008, θα ανασταλεί η εφαρμογή των διατάξεών της που απαιτούν την έγκριση τεχνικών κανόνων, των τροποποιήσεων και των αποφάσεων σύμφωνα με την παράγραφο 2. Κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να ανανεώσουν τις σχετικές διατάξεις σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 251 της Συνθήκης και, προς το σκοπό αυτό, μπορούν να τις αναθεωρήσουν πριν από τη λήξη της προαναφερθείσας περιόδου ή ημερομηνίας».

 
  
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 778:

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Radwan (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, και εδώ πρόκειται για έναν συμβιβασμό μεταξύ των διαφόρων Ομάδων, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, που και αυτός επαναλαμβάνεται στην τροπολογία 782. Αρχίζει ως εξής:

(EN)... «την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου»· θα πρέπει να προστεθούν οι λέξεις: «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα πρέπει να έχουν την ευκαιρία να αξιολογούν την ανάθεση αρμοδιοτήτων υλοποίησης στην Επιτροπή εντός καθορισμένου...».

 
  
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 785:

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Radwan (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, είναι η ίδια τροπολογία που ψηφίσαμε προηγουμένως στην τροπολογία 781, που την διάβασα ήδη. Η επόμενη αντιστοιχεί στην τροπολογία 778, την δεύτερη προφορική τροπολογία.

 

11. Υποχρεωτικός έλεγχος των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών
  

- Πριν από την ψηφοφορία:

 
  
MPphoto
 
 

  Bert Doorn (PPE-DE), εισηγητής. (NL) Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί την έναρξη, στο Μιλάνο, της δίκης για το σκάνδαλο της Parmalat. Τη στιγμή που ξέσπασε το σκάνδαλο, το Σώμα ενέκρινε ένα ψήφισμα που ζητούσε οι λογιστικοί κανόνες των εταιρειών της Ευρώπης να γίνουν πιο αυστηροί, και, σήμερα, ως εισηγητής, μπορώ να σας παρουσιάσω μια δέσμη μέτρων που θα πρέπει να κάνουν πιο αυστηρό τον έλεγχο των λογιστών γενικά, και, πιο συγκεκριμένα, όσων εργάζονται σε εταιρείες. Καταφέραμε να καταλήξουμε σε συμφωνία επ’ αυτού με το Συμβούλιο και την Επιτροπή σε μία μόνο ανάγνωση, μια συμφωνία που, επιπλέον, περιλαμβάνει έναν σημαντικό περιορισμό της επιτροπολογίας.

Θα σας ζητήσω να στηρίξετε αυτήν την πρόταση και την έκθεση, προκειμένου να μπορέσει το Σώμα να στείλει το σαφές μήνυμα ότι πιστεύουμε πως τα λογιστικά σκάνδαλα σε ευρωπαϊκές εταιρείες πρέπει να σταματήσουν.

 

12. Ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων

13. Πιστοποίηση του προσωπικού οδήγησης των μηχανών έλξης και των συρμών
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 50:

 
  
MPphoto
 
 

  Erik Meijer (GUE/NGL). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει σχέση μεταξύ της τροπολογίας 14 του εισηγητή και της τροπολογίας 50 της Ομάδας μου. Στην τροπολογία 14, έχει διαγραφεί η κατηγορία Γ. Στην τροπολογία μας αριθ. 50, η οποία αφορά τριετή τουλάχιστον επαγγελματική πείρα σε εθνικό επίπεδο του προσωπικού οδήγησης μηχανών έλξης για την οδήγηση στο πλαίσιο διασυνοριακών μεταφορών, εργαστήκαμε με την προϋπόθεση ότι αυτή η κατηγορία Γ εξακολουθούσε να ισχύει. Σε συμφωνία με τον εισηγητή, θα διαγράψουμε την αναφορά στην κατηγορία Γ, ούτως ώστε να μην μπορεί πλέον να προκαλέσει την αρνητική ψήφο οποιουδήποτε όσον αφορά την τροπολογία 50.

 

14. Δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 138:

 
  
MPphoto
 
 

  Michael Cramer (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα βέβαια να γίνει οπωσδήποτε ψηφοφορία για τις τροπολογίες 32 και 138, αλλά θα ήθελα η ψηφοφορία για την τροπολογία 138 να προηγηθεί της ψηφοφορίας για την τροπολογία 32 και έτσι να τροποποιηθεί ως εξής:

(EN) ... «θα μεταφέρουν το ποδήλατο του επιβάτη σε όλους τους συρμούς, συμπεριλαμβανομένων των διασυνοριακών και των συρμών υψηλής ταχύτητας, πιθανόν με την επιβολή αντιτίμου».

 

15. Συμβατικές απαιτήσεις ποιότητας για τις υπηρεσίες σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η πρόταση κανονισμού απορρίφθηκε. Η Επιτροπή έχει τον λόγο.

 
  
MPphoto
 
 

  Olli Rehn, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Επιτροπή σημειώνει τη θέση που έλαβε το Κοινοβούλιο σήμερα στο θέμα αυτό.

Δεδομένων των δεσμεύσεών της απέναντι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή δεν θα διστάσει να εξαγάγει όλα τα συμπεράσματα από μια απόρριψη από τη Συνέλευσή σας, λαμβάνοντας υπόψη και τη θέση του Συμβουλίου. Όπως σας είπε χθες ο συνάδελφός μου ο Επίτροπος Barrot, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τον καλύτερο τρόπο για την επίτευξη του στόχου που είναι κοινός και για τα τρία θεσμικά όργανα, δηλαδή του στόχου της βελτίωσης των διεθνών σιδηροδρομικών εμπορευματικών μεταφορών.

 

16. 25η επέτειος της οργάνωσης «Αλληλεγγύη» και το μήνυμά της για την Ευρώπη

17. Ο ρόλος της εδαφικής συνοχής στην περιφερειακή ανάπτυξη

18. Ενισχυμένη συνεργασία για τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες
  

- Πριν από την ψηφοφορία επί της τροπολογίας 5:

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, σε λίγο θα ψηφίσουμε επί της τροπολογίας 5. Συνηγορώ υπέρ της μακροπρόθεσμης σκέψης, αλλά η σουηδική έκδοση είναι σίγουρα λάθος, διότι αναφέρεται στο «δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2007-2123». Υποψιάζομαι ότι θα έπρεπε να είναι 2013.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ώρα των ψηφοφοριών έληξε.

 

19. Αιτιολογήσεις ψήφου
  

- Έκθεση Brok (A6-0241/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Erna Hennicot-Schoepges (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Η Επιτροπή δεν απάντησε στην ερώτησή μου αν, κατά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής του Ελσίνκι το 1999, ο κ. Verheugen και ο κ. Solana χρειάστηκε να πείσουν τον πρωθυπουργό Ετσεβίτ να δώσει τη συγκατάθεσή του για να ονομαστεί η Τουρκία υποψήφια χώρα. Δεν είναι σαφές αν το κείμενο που υποβλήθηκε τότε στους Τούρκους ήταν το ίδιο με το κείμενο που είχε γίνει αποδεκτό από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 1999. Θα ήθελα να γνωρίζω την αλήθεια. Ψήφισα υπέρ της ένταξης της Τουρκίας κατά την ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο 2004, από σεβασμό για όσους διεξήγαγαν εκστρατεία για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από εκείνη την ψηφοφορία μέχρι σήμερα, οι προκλήσεις εκ μέρους των Τούρκων δεν έχουν σταματήσει. Η σκληρή καταστολή από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης γυναικών στις 8 Μαρτίου 2005, η άρνηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, η συμπεριφορά έναντι του κουρδικού λαού και η μη αναγνώριση της Κύπρου με οδηγούν να ψηφίσω κατά της έναρξης των διαπραγματεύσεων. Αναρωτιέμαι αν η εισδοχή της Τουρκίας δεν θα είναι τελικά αποτέλεσμα της αμερικανικής πίεσης και των οικονομικών κινήτρων ορισμένων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Από την τουρκική κυβέρνηση θέλουμε να δούμε πράξεις που θα αποδεικνύουν τη βούλησή της να συμμορφωθεί με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Lang (NI), γραπτώς. – (FR) Μερικές μόνον ημέρες πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από έξι πολιτικές ομάδες πιστεύουν ότι η χώρα αυτή έχει εκπληρώσει τις τελικές προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν την έναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων. Είναι πολύ ανησυχητικό να βλέπουμε αυτούς τους εκλεγμένους «ευρωπαίους» αντιπροσώπους να εκτίθενται λέγοντας ψέματα, ενεργώντας επονείδιστα και ενδίδοντας. Το θέμα λοιπόν είναι να ευχαριστήσουμε μια ορισμένη διεθνιστική ψευδοελίτ, προστατεύοντας μερικά σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα ή, πράγματι, να ενδώσουμε στην πολιτική βούληση των Ηνωμένων Πολιτειών;

Από μια μακιαβελική άποψη, μπορεί αυτού του είδους η συμπεριφορά να εγγυηθεί πραγματικά ότι ο τάδε και ο δείνα «πεφωτισμένος συντηρητικός» ή ο τάδε και ο δείνα «προοδευτικός» θα δρέψει τα επικερδή οφέλη της επανεκλογής; Η πραγματικότητα προέρχεται περισσότερο από το γεγονός ότι αυτοί οι «αντιπρόσωποι» δεν ακούν τους ψηφοφόρους τους, αλλά αντίθετα τους περιφρονούν. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη λέγει σαφώς «Όχι» στην εισδοχή της Τουρκίας. Στην πραγματικότητα, θα ήταν απολύτως ανεύθυνο για μια ασιατική χώρα η οποία επιπλέον είναι φτωχή και με μουσουλμανική κουλτούρα, να προσχωρήσει σε μια ασταθή Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία έχει ένα αβέβαιο θεσμικό και οικονομικό μέλλον.

Δεν αρκεί να αναγνωρίσει η Τουρκία την Κύπρο, ένα κατεχόμενο ευρωπαϊκό έδαφος, προκειμένου να μπορέσει να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση πολύ απλά επειδή δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα. Η υποχρεωτική καλή γειτονική συμπεριφορά δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι μας να ζούμε κάτω από την ίδια στέγη.

 
  
MPphoto
 
 

  Marine Le Pen, (NI), γραπτώς. – (FR) Το Κοινοβούλιό μας ετοιμάζεται λοιπόν να ψηφίσει υπέρ νομοθετικού ψηφίσματος που αφορά στη σύναψη του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία σύνδεσης Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας-Τουρκίας.

Παρότι η Τουρκία αρνείται ακόμη να αναγνωρίσει την ευθύνη της στη γενοκτονία των Αρμενίων και ακόμη αρνείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία με τη συνεχιζόμενη κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο ετοιμάζονται να παρακάμψουν τη γνώμη του λαού αψηφώντας την κυριαρχία του. Η διεθνιστική μηχανή συνεχίζει ήρεμα την πορεία της, επινοώντας μια πολιτική που θα αποδειχθεί καταστροφική για την οικονομική και κοινωνική ισορροπία, καθώς και για την ειρήνη στην Ευρώπη.

Σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από την ισλαμική τρομοκρατία, όπου σε προάστια των πόλεών μας εξαρθρώνονται φονταμενταλιστικά δίκτυα, και σε μια στιγμή όπου οι δημοκρατικοί νόμοι μας και η αρχή της λαϊκότητας των θεσμών μας έρχονται σε σύγκρουση με την ανάπτυξη στο έδαφός μας ενός ριζοσπαστικού Ισλάμ, πώς μπορεί η Ευρώπη να αναλάβει την ευθύνη να επιβάλει στους Ευρωπαίους μια ισλαμική κυβέρνηση; Σε αυτό το θέμα, δεν θα έπρεπε, αντίθετα, να εφαρμόσουμε την αρχή της προφύλαξης προτείνοντας μια άλλη εταιρική σχέση;

Η ένταξη αυτή δεν θα κάνει τίποτε άλλο από το να ενισχύσει μια λογική προαγωγής των μειονοτήτων στην κοινωνία, και μια λογική που προετοιμάζει τον δρόμο για τον κατακερματισμό της Ευρώπης.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Noëlle Lienemann (PSE), γραπτώς. – (FR) Υποστηρίζοντας την αρχή της εισδοχής της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παραμένει κωφό στη φωνή των λαών, που εκφράζουν ολοένα και εντονότερες ανησυχίες όσον αφορά αυτή τη νέα διεύρυνση.

Ήρθε στιγμή να τεθούν σαφή και συνεκτικά σύνορα για την Ευρωπαϊκή Ένωση αντί για μια ατέλειωτη φυγή προς το μέλλον αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Καμία σοβαρή πολιτική οικοδόμηση πέραν της δημιουργίας μιας ενιαίας αγοράς δεν μπορεί να καταστήσει περιττό τον καθορισμό του εδαφικού περιγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην πραγματικότητα, τίποτε δεν έχει πραγματοποιηθεί για το σκοπό αυτό. Επί χρόνια, υποστηρίζω την ύπαρξη αρκετών κύκλων στην ολοκλήρωση της Ευρώπης που πρόκειται να δημιουργηθεί: ο πρώτος κύκλος θα είναι ένας ομοσπονδιακός κύκλος, εξαιρετικά ολοκληρωμένος, στον οποίον θα υπήρχε συμφωνία όσον αφορά την κοινωνική και τη φορολογική σύγκλιση· ο δεύτερος κύκλος θα ενσωματώνει τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και θα προσφέρει τη δυνατότητα ενίσχυσης των πολιτικών μας με πιο προοδευτικό ρυθμό· και, τέλος, ένας κύκλος συνεργασίας και στενής και ενισχυμένης εταιρικής σχέσης στον οποίο η Τουρκία θα έπαιζε πλήρη ρόλο.

Πέραν αυτού, δεν βλέπω το λόγο γιατί δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε με την ίδια θεώρηση περιοχές όπως το Μαγκρέμπ, με το οποίο πολλά κράτη μέλη συνδέονται με στενές σχέσεις.

Αυτό το οποίο μας προτείνεται δεν έχει καμιά σχέση με αυτό το σχέδιο, αλλά επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το ευρωπαϊκό σχέδιο βρίσκεται σε πορεία διάλυσης μέσα σε έναν ευρύ χώρο ελεύθερου εμπορίου.

 
  
MPphoto
 
 

  David Martin (PSE), γραπτώς. (EN) Λυπάμαι που στο θέμα του Πρωτοκόλλου της Τουρκίας επικράτησαν κοντόφθαλμες και στενόμυαλες απόψεις. Η καθυστέρηση στην ψήφισή του αποτελεί ένα εμπόδιο, αλλά δεν θα πρέπει να αλλάξει θεμελιωδώς την πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρόταση ψηφίσματος που εγκρίθηκε δείχνει ότι αποδεχόμαστε πως το ερώτημα δεν είναι αν θα ενταχθεί η Τουρκία αλλά πότε και υπό ποιες συνθήκες.

 
  
  

- Έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία (ΚΨ-B6-0484/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Bernat Joan i Marí (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, από τότε που η Τουρκία υπέβαλε αίτηση για ένταξη στην Ένωση, η Ομάδα μας έχει υποστηρίξει αυτή τη διαδικασία. Η Ομάδα μας πραγματοποίησε μια συνάντηση στην Κωνσταντινούπολη στην οποία υποστηρίξαμε ευθέως αυτή τη διαδικασία. Πιστεύουμε ότι η Τουρκία υπέστη μεταμόρφωση προκειμένου να ενστερνιστεί τον σύγχρονο τρόπο, τη δημοκρατία και την ορθή πορεία για να πετύχει την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Τουρκία κατέβαλε προσπάθειες για να προσαρμόσει το νομικό της σύστημα ώστε να πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Σημείωσε επίσης πρόοδο στα θέματα της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της προστασίας των μειονοτήτων. Αναρωτιέμαι γιατί εκείνοι οι οποίοι διατείνονται τώρα ότι υπερασπίζονται τα δικαιώματα των Κούρδων παρέμεναν σιωπηλοί για έναν σχεδόν αιώνα και γιατί δεν εργάζονται για τα δικαιώματα των μειονοτήτων σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Τουρκία έχει μια οικονομία της αγοράς η οποία λειτουργεί καλά και μπορεί να είναι ανταγωνιστική μέσα στην Ένωση. Έχει επίσης τη διοικητική και θεσμική ικανότητα να εφαρμόσει τους κανόνες και τους κανονισμούς της ΕΕ. Πιστεύω ότι πρέπει να εργαστούμε ώστε η Τουρκία να αναγνωρίσει την Κύπρο και ότι θα πρέπει να εξετάσουμε το τι θα συμβεί αν η Τουρκία δεν ενταχθεί στην ΕΕ. Υπάρχουν επί του παρόντος δυσκολίες, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να διευκολύνουμε τις αλλαγές στην Τουρκία έτσι ώστε να μπορέσει να σημειώσει πρόοδο προς την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποφασίσαμε να απέχουμε, διότι οι τροπολογίες που εγκρίθηκαν στην ψηφοφορία άλλαξαν τη σημασία του κειμένου σε πολλές περιπτώσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Carlo Fatuzzo (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, καθώς αναχωρούσα από το αεροδρόμιο της Γένοβα με προορισμό το Στρασβούργο, με πλησίασε κάποιος συνταξιούχος από τη Γένοβα, ο Giacomo Bertone, ο οποίος με ρώτησε, αν από γεωγραφική άποψη η Τουρκία ανήκει στην Ευρώπη. Του απάντησα ότι ένα μικρό μέρος της ανήκει στην Ευρώπη, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα της ανήκει στην Ασία. Μου ζήτησε τότε να ψηφίσω «όχι» στην είσοδο της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και συνέχισε: «Αν όμως η Τουρκία ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα σταματήσει επιτέλους η ισλαμική τρομοκρατία;» Του απάντησα πως δεν πιστεύω κάτι τέτοιο και μάλιστα πως οι ισλαμιστές τρομοκράτες δεν θα πλήττουν μόνο την Ευρώπη, αλλά και την Τουρκία. Μου είπε λοιπόν: «Fatuzzo, αν είναι έτσι, ως εκπρόσωπος του Κόμματος των Συνταξιούχων πρέπει να ψηφίσεις κατά της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διατηρώντας ωστόσο φιλικές σχέσεις με τους πολίτες της χώρας». Αυτό έπραξα και εγώ, κύριε Πρόεδρε.

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Seeber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Τουρκία είναι και για την Ευρώπη μία εξαιρετικά σημαντική χώρα, ωστόσο θα πρέπει να έχουμε επίγνωση του γεγονότος ότι ακόμα και μία τόσο μεγάλη χώρα, που επιπλέον είναι υποψήφια για ένταξη, πρέπει να πληροί ορισμένα κριτήρια. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι εδώ διακυβεύονται οι θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης.

Κατά τη γνώμη μου, το γεγονός ότι την περασμένη εβδομάδα το ανώτατο δικαστήριο αποφάσισε να μην γίνει το συνέδριο της Κωνσταντινούπολης για την επανεκτίμηση του παρελθόντος αναφορικά με την γενοκτονία των Αρμενίων, πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις και μας δείχνει πως κατά πάσα πιθανότητα τα θεμελιώδη δικαιώματα δεν γίνονται σεβαστά στην Τουρκία.

Για τον λόγο αυτόν, απέρριψα αυτό το ψήφισμα και πιστεύω ότι καλά θα κάναμε να εμμείνουμε στον σεβασμό των θεμελιωδών αξιών μας στην Ένωση και να εφαρμόσουμε τους ίδιους όρους και για την Τουρκία.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernd Posselt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή ψηφοφορία ήταν ένα τεράστιο χτύπημα για το Συμβούλιο σε σχέση με την υπόθεση της Τουρκίας. Αν άρχιζαν την επόμενη Δευτέρα διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, όχι όμως και με την Κροατία, οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έπρεπε να σχηματίσουν την εντύπωση ότι και τα 25 μέλη του Συμβουλίου τρελάθηκαν όλα μαζί. Επειδή δεν το θέλουμε αυτό, κύριε Πρόεδρε, απευθύνω έκκληση να γίνουν κάποια πράγματα στην αυριανή συνεδρίαση της Επιτροπής των Μονίμων Αντιπροσώπων.

Πρώτον, να δοθεί πράσινο φως στην Κροατία, μία ευρωπαϊκή χώρα που έχει εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις. Δεύτερον, αν κάνετε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, να το κάνετε μόνον εφόσον το διαπραγματευτικό πλαίσιο διασαφηνίζει ότι στόχος είναι μία προνομιακή εταιρική σχέση. Εάν αυτό δεν είναι εφικτό, είμαι υποχρεωμένος να απευθύνω έκκληση στα κράτη μέλη να κάνουν χρήση της ομοφωνίας και να αναβάλουν τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, όπως έγινε –αδίκως– στις 16 Μαρτίου με την Κροατία –μία ημέρα πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Mario Borghezio (IND/DEM). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ψηφίσαμε «όχι» στην πρόταση σχετικά με την Τουρκία γιατί πιστεύουμε ότι η Τουρκία θα αποτελέσει τον δούρειο ίππο του Ισλάμ στην Ευρώπη. Ψηφίσαμε «όχι» και ελπίζουμε ότι θα βρεθεί τουλάχιστον ένα κράτος μέλος που θα αντιταχθεί στην απόφαση της 3ης Οκτωβρίου, γιατί θα αποβεί μοιραία για το μέλλον της Ευρώπης.

Προσωπικά, εύχομαι και ελπίζω να το πράξει η δική μου κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Ιταλίας, μιας χώρας με βαθιές ιστορικές ρίζες και παραδόσεις στην ευρωπαϊκή και χριστιανική αντίσταση στην εισβολή του Ισλάμ που έχει ως σύμβολο τη ναυμαχία της Ναυπάκτου. Αυτοί που θα αποφασίσουν στις 3 Οκτωβρίου, ας θυμηθούν τη ναυμαχία της Ναυπάκτου: ποτέ το Ισλάμ στην Ευρώπη!

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Luca Romagnoli (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Τουρκία δεν είναι Ευρώπη, καθώς υπάρχουν τεράστιες διαφορές στις ιδέες, στα ήθη, στα έθιμα και στις κυρίαρχες θρησκείες, στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και των φύλων, ενώ αντίθετα είναι και τα γεωπολιτικά συμφέροντά της που είναι στενά συνδεδεμένα με εκείνα των Ηνωμένων Πολιτειών και –το υπογραμμίζω– έρχονται σε αντίθεση με τα δικά μας.

Καταρχάς, το ζήτημα της Κύπρου: πρέπει να ντρεπόμαστε ακόμη και για την έναρξη των συνομιλιών, όταν ένα κράτος μέλος και παλαιός σύμμαχος δεν έχει ακόμα αναγνωρισθεί και εν μέρει βρίσκεται υπό τη στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας. Δεν πρέπει να λησμονούμε τη γενοκτονία των Αρμενίων, το κουρδικό ζήτημα, τις πολιτικές ελευθερίες, τις κοινωνικές αντιθέσεις και θα μπορούσα να συνεχίσω με έναν μακρύ κατάλογο αδιαμφισβήτητων αντιθέσεων που αντιτάσσονται στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρώπη.

Η αναλογία του πολιτικού βάρους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Επιτροπή σε σχέση με τον πληθυσμό, θα καταστήσει αποφασιστικό τον ρόλο των αποφάσεων της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη Ναύπακτο και στη Βιέννη αντισταθήκαμε στην προσπάθεια προσάρτησης της Ευρώπης στη Τουρκία.

Η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών λαών δεν επιθυμεί την είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη και αυτή είναι η λαϊκή εντολή που ήταν καθήκον μας να σεβασθούμε ψηφίζοντας «όχι».

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες ημέρες, η φλαμανδική εφημερίδα De Standaard έγραψε ότι το μελλοντικό καθεστώς της Τουρκίας ως κράτους μέλους της ΕΕ αποφασίστηκε προ πολλού και ότι κάποιος ανώνυμος υψηλός αξιωματούχος της ΕΕ είπε στην εφημερίδα ότι η αποκαλούμενη χωρίς καταληκτική ημερομηνία φύση των διαπραγματεύσεων δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια βιτρίνα και ότι, αναφέρω αυτολεξεί, «η φράση “χωρίς καταληκτική ημερομηνία” συμπεριλαμβάνεται απλά και μόνο για να εξαπατήσει όσους είναι επικριτικοί και να τους κάνει να σκεφτούν ότι δεν έχουν ληφθεί τελικές αποφάσεις». Αυτό πραγματικά τα λέει όλα. Φρονώ ότι το θέμα της Τουρκίας γίνεται η πιο ενδεικτική και η πιο πολιτικά τρομακτική απόδειξη του τρόπου με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση αναστέλλει την ομαλή και δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων και βάζει με το ζόρι αποφάσεις στο μυαλό του κόσμου, εάν χρειαστεί χρησιμοποιώντας όλα τα βρώμικα κόλπα του εμπορίου, και, στην περίπτωση της Τουρκίας, με ψέματα και δόλο. Ωστόσο, δεν πρέπει να τρέφετε αυταπάτες για αυτό, καθώς δεν έχει ειπωθεί ακόμα η τελευταία λέξη, και η αντίθεσή μας στην ένταξη της ισλαμικής Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα γίνει ισχυρότερη και πιο αποφασιστική, και το ευρωπαϊκό κοινό θα μας στηρίξει ακόμα περισσότερο από ό,τι ήδη κάνει.

 
  
MPphoto
 
 

  Albert Dess (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, καταψήφισα την πρόταση ψηφίσματος για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία γιατί θεωρώ ανεύθυνο να γίνει έναρξη διαπραγματεύσεων.

Η Τουρκία δεν πληροί κατ’ ουδένα τρόπο τις προϋποθέσεις για την έναρξη διαπραγματεύσεων. Υπάρχουν φήμες ότι στην Τουρκία συνεχίζονται οι βασανισμοί, περιφρονούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι χριστιανοί εμποδίζονται πραγματικά να ασκήσουν την θρησκεία τους –για να αναφέρω μερικούς μόνο από τους λόγους.

Είναι ακατανόητο γιατί η Επιτροπή ενεργεί εδώ ενώ γνωρίζει τι συμβαίνει. Ο αρμόδιος για τη διεύρυνση Επίτροπος κ. Rehn θα έπρεπε να παραιτηθεί πριν προξενήσει ακόμα μεγαλύτερες ζημιές. Προσβάλλει σημαντικά την έννοια της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι όλο και πιο πολλοί πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα όπως το Κοινοβούλιο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο και για τον λόγο αυτόν η πλειοψηφία καταψηφίζει το Σύνταγμα, όπως συνέβη στα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.

Απορρίπτοντας το ψήφισμα για την Τουρκία ενήργησα ασφαλώς, όπως και ο φίλος μου κ. Posselt, προς το συμφέρον της ευρείας πλειοψηφίας των Βαυαρών ψηφοφόρων που δεν θέλουν την πλήρη ένταξη της Τουρκίας αλλά μία προνομιακή εταιρική σχέση.

Παρεμπιπτόντως, πολλοί Τούρκοι φίλοι μου έχουν την ίδια γνώμη.

 
  
MPphoto
 
 

  James Hugh Allister (NI), γραπτώς. (EN) Δεδομένου ότι αντιτίθεμαι στην ένταξη της μη ευρωπαϊκής Τουρκίας στην ΕΕ, καταψήφισα σήμερα το ψήφισμα που υποστηρίζει την έναρξη διαπραγματεύσεων με αυτό το ασιατικό κράτος. Πιστεύω ότι ένα σχέδιο επεκτατισμού που οδηγεί την ΕΕ να θέλει να συμπεριλάβει την Τουρκία είναι επονείδιστο.

Επιπλέον, η διπροσωπία της Τουρκίας στο θέμα της Κύπρου την καθιστά ανάξια να έχει την ιδιότητα του μέλους. Από τη μια πλευρά, αποδέχεται υποκριτικά ένα Πρωτόκολλο, αποδεχόμενη φαινομενικά την Κύπρο, αλλά ταυτόχρονα εκδίδει μια δήλωση αποκηρύσσοντας μια τέτοια αναγνώριση. Αν προσθέσουμε σε αυτό τη σκληρή ιστορία της και τον συνεχιζόμενο διωγμό των Χριστιανών, είναι σαφές ότι η Τουρκία είναι μια χώρα και ένας πολιτισμός που δεν χρειαζόμαστε.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Arlette Carlotti (PSE), γραπτώς. – (FR) Είμαι πεπεισμένη ότι η εισδοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι συνώνυμο με την προσυπογραφή ορισμένων αξιών, ιδιαίτερα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία πρέπει να γίνει μια πλήρως δημοκρατική χώρα.

Η προοπτική της εισδοχής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να έχει θετικές εξελίξεις που θα οδηγήσουν σε μια πραγματική, και όχι μόνο εικονική δημοκρατία, η οποία θα αναγνωρίζει και θα σέβεται τις μειονότητές της, ιδιαίτερα τον κουρδικό πληθυσμό, και σε μεγαλύτερο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θέτοντας τέλος στις παραβιάσεις της ελευθερίας της έκφρασης όπως η πρόσφατη καταδίκη του συγγραφέα Ορχάν Παμούκ, καθώς και σε μια νέα προοπτική στις μαύρες σελίδες του παρελθόντος της, μέσω της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Ωστόσο, την παραμονή της προθεσμίας της 3ης Οκτωβρίου της ημερομηνίας κατά την οποία το Συμβούλιο πρέπει να αποφασίσει σχετικά με την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων απέχουμε παρασάγγας από τον στόχο.

Το αντίθετο μάλιστα, η Τουρκία επιμένει πεισματικά, και μάλιστα σκληραίνει περισσότερο τη στάση της, σε τουλάχιστον δύο σημεία: την αναγνώριση της Κύπρου, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων, και την πεισματική άρνησή της να αντιμετωπίσει το θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων, μια προθυμία αντιμετώπισης του θέματος που θεωρώ ότι αποτελεί προϋπόθεση για την ένταξη.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, μαζί με άλλους βουλευτές, κατέθεσα δύο τροπολογίες για να συμπληρωθεί ένα ψήφισμα που είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικό στο θέμα της γενοκτονίας των Αρμενίων. Είναι ευθύνη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να επισημάνει σε ένα σύγχρονο τουρκικό κράτος, που ισχυρίζεται ότι βρίσκεται στο δρόμο προς τη δημοκρατία, ότι έχει καθήκον να θυμάται.

(Η αιτιολόγηση ψήφου συντομεύτηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 163 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Paul Marie Coûteaux και Philippe de Villiers (IND/DEM), γραπτώς. – (FR) Αρχίζοντας επίσημα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, οι ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα λάβουν μια απόφαση για την οποία θα είναι υπόλογοι στον λαό και την ιστορία.

Ωστόσο, οι αρχές της χώρας μου έχουν λάβει σαφή εντολή από τον λαό που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν: στις 29 Μαΐου 2005, ο γαλλικός λαός απέρριψε το ευρωπαϊκό σύνταγμα και το σχέδιο διεύρυνσης που θα περιλαμβάνει την Τουρκία.

Σήμερα, οι αντιπρόσωποι του κόμματος UMP σε αυτό το Κοινοβούλιο ανησυχούν για τους κινδύνους μιας «αυτιστικής» Ευρώπης και για τον κίνδυνο ενός διαζυγίου ανάμεσα στον λαό και το ευρωπαϊκό σχέδιο. Οποία ανακάλυψη! Μήπως δεν θυμούνται ότι σε τακτική βάση ψήφιζαν υπέρ των προενταξιακών πιστώσεων για την Τουρκία; Δεν θυμούνται ότι, στους κόλπους της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, κάθονται δίπλα στο AKP, το ισλαμικό κόμμα του κ. Ερντογάν; Μήπως έστω γνωρίζουν ότι το πρόσωπο που κρατά το κλειδί σε αυτή την υπόθεση είναι ο πρεσβύτερος μεταξύ τους, ο κ. Σιράκ;

Αυτό το συλλογικό ψεύδος, σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία πρέπει να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ένα επαίσχυντο ψεύδος, δεδομένου ότι καθένας εξ αυτών, σιωπηρά, ελπίζει, ότι ο άλλος θα πει «όχι» και θα αναλάβει την ευθύνη για τη διακοπή των διαπραγματεύσεων.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, εξ ονόματος του γαλλικού λαού, απευθυνόμαστε επίσημα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και του ζητούμε να θέσει βέτο στην έναρξη αυτών των διαπραγματεύσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Μολονότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο θεωρούν ότι η Τουρκία έχει επισήμως εκπληρώσει τις τελικές προϋποθέσεις για την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών στις 3 Οκτωβρίου 2005, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν σημαντικά ζητήματα που δεν ελήφθησαν υπόψη, όπως αναφέρει το ψήφισμα του Κοινοβουλίου.

Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα επικεντρώνεται στο πρωτόκολλο που διευρύνει τη Συμφωνία της Άγκυρας για τα δέκα νέα κράτη μέλη. Η Τουρκία υπέγραψε το πρωτόκολλο, αλλά ταυτόχρονα εξέδωσε μια δήλωση που έλεγε ότι η υπογραφή, η επικύρωση και η εφαρμογή του πρωτοκόλλου δεν αποτελεί αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία αναφέρεται στο πρωτόκολλο, με κανέναν τρόπο ή μορφή. Είμαστε αντίθετοι σε αυτήν την απαράδεκτη θέση.

Είμαστε επίσης αντίθετοι στη συνεχιζόμενη εκ μέρους της Τουρκίας απαγόρευση εισόδου σε τουρκικούς λιμένες που ισχύει για τα πλοία κυπριακή σημαίας και τα πλοία που έρχονται από λιμένες της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και στην απαγόρευση πτήσης στον τουρκικό εναέριο χώρο και προσγείωσης σε τουρκικά αεροδρόμια των κυπριακών αεροσκαφών.

Απείχαμε από την ψηφοφορία επί του ψηφίσματος, λόγω των αντιρρήσεών μας σε ορισμένα από τα σημεία που περιλαμβάνει. Για παράδειγμα, συνηγορεί υπέρ της συνταγματικής μεταρρύθμισης ως προϋπόθεση για την ένταξη άλλων νέων κρατών μελών· πιστεύουμε ότι αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για τη διεύρυνση.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, Nils Lundgren και Lars Wohlin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Εάν μια χώρα που συνορεύει άμεσα με την Ευρώπη πληροί τις πολιτικές και οικονομικές απαιτήσεις της ΕΕ, δεν θα πρέπει καταρχήν να υπάρχουν εμπόδια στην ένταξή της. Η ΕΕ δεν είναι ένα πολιτιστικό ή θρησκευτικό σύνολο κρατών, αλλά μια μορφή συνεργασίας στην οποία τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και μια λειτουργική οικονομία της αγοράς. Η ένταξη της Τουρκίας δεν μπορεί, συνεπώς, να αποτραπεί για θρησκευτικούς ή γεωγραφικούς λόγους.

Ως εκ τούτου, η Λίστα του Ιουνίου πιστεύει ότι η Τουρκία θα πρέπει μακροπρόθεσμα να μπορέσει να γίνει μέλος της ΕΕ. Ωστόσο, η ΕΕ δεν έχει μεταρρυθμιστεί αρκετά ώστε να μπορέσει να δεχτεί την Τουρκία ως μέλος. Αυτό ισχύει κυρίως στην περίπτωση της γεωργικής πολιτικής και των διαρθρωτικών ταμείων. Επίσης, η Τουρκία δεν έχει κάνει αρκετά ώστε να εκπληρώσει τις πολιτικές απαιτήσεις της ΕΕ. Αρκετές απαιτήσεις αναφορικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν υλοποιηθεί. Η γενοκτονία των Αρμενίων του 1915 δεν έχει αναγνωριστεί, και το ίδιο ισχύει για την κυριαρχία της Κύπρου. Επιπλέον, οι οικονομικές συνέπειες της ένταξης της Τουρκίας για την ΕΕ είναι ακόμη αβέβαιες.

Τέλος, το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης έχει τώρα απορριφθεί, και έτσι κανείς δεν γνωρίζει πώς θα διακυβερνηθεί η ΕΕ στο μέλλον. Αυτός είναι άλλος ένας σημαντικός λόγος για την καθυστέρηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

Λόγω αυτών των παραγόντων, πιστεύουμε ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις δεν θα πρέπει να ξεκινήσουν έτσι εχόντων των πραγμάτων. Συνεπώς, καταψηφίζουμε το ψήφισμα εν τω συνόλω.

 
  
MPphoto
 
 

  Jeanine Hennis-Plasschaert (ALDE), γραπτώς. (NL) Πολλοί θεωρούν τώρα ότι το ζήτημα της Κύπρου είναι το πιο αντιφατικό. Πράγματι, με την υπογραφή του τελωνειακού πρωτοκόλλου στις 29 Ιουλίου 2005, η Τουρκία μας έχει όλους εκνευρίσει χωρίς λόγο. Αυτό, έως κάποιο βαθμό, ήταν αναμενόμενο. Το γεγονός ότι η υπογραφή του θα ισοδυναμούσε με την αναγνώριση της Κύπρου απλά και μόνο βασίζεται σε δηλώσεις των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και δεν έχει ποτέ επιβεβαιωθεί από την Τουρκία. Επιπλέον, μετά την επιστροφή του στην Άγκυρα –κατόπιν των διαπραγματεύσεων τον Δεκέμβριο του 2004 στο πλαίσιο της ολλανδικής Προεδρίας– ο κ. Ερντογάν γνωστοποίησε αμέσως ότι η υπογραφή σίγουρα δεν θα ισοδυναμούμε με αναγνώριση της Κύπρου, είτε ρητή είτε σιωπηρή.

Όσον αφορά το ζήτημα της Κύπρου, θεωρώ ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να επιτύχει την ένωση της Κύπρου. Γι’ αυτό πρέπει να βγάλουμε την τουρκοκυπριακή κοινότητα από την οικονομική της απομόνωση όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Όπως εκφράζεται στις παραγράφους 3 και 4 του ψηφίσματος, η Τουρκία πρέπει, βεβαίως, να επιχειρήσει την πλήρη εφαρμογή της τελωνειακής ένωσης χωρίς καθυστέρηση, ανοίγοντας έτσι, μεταξύ άλλων, τα λιμάνια της στα κυπριακά πλοία. Παράλληλα, παρόλο που (και εφεξής με την ίδια χρονική κλίμακα) η οικονομική απομόνωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας πρέπει να τελειώσει, η παράγραφος 7, όσο ελκυστική και αν είναι, είναι υπερβολικά μη δεσμευτική.

 
  
MPphoto
 
 

  Fernand Le Rachinel (NI), γραπτώς. – (FR) Έχουμε επανειλημμένα τονίσει το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα, είτε βάσει της γεωγραφικής θέσης της, είτε της ιστορίας, του πολιτισμού, της γλώσσας ή της θρησκείας της. Μπροστά σε τέτοια αποδεικτικά στοιχεία που επιβεβαιώνονται και από τις Συνθήκες, δεν μπορεί παρά να συμπεράνει κανείς ότι οι ηγέτες της Ευρώπης είναι τυφλοί.

Μόνον οι λαοί της Ευρώπης, που διαθέτουν κοινό νου, ο οποίος όμως απουσιάζει από τους ηγέτες τους, έχουν από μακρού αντιληφθεί ότι η εισδοχή της Τουρκίας στην Ευρώπη θα σήμαινε το τέλος της ευρωπαϊκής περιπέτειας και, προπαντός, θα συνεπαγόταν την ταχεία εξάπλωση του Ισλάμ στην ευρωπαϊκή κοινωνία.

Προκλητικός, ο ίδιος ο τουρκικός λαός αρνείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία με την αιτιολογία ότι κατέχει μέρος της. Συνεχίζει την κατοχή περιφρονώντας το διεθνές δίκαιο. Ούτε λόγος βέβαια για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων του 1915.

Το καθήκον της μνήμης, το οποίο οι μεγάλες δυτικές συνειδήσεις θεωρούν πολύτιμο, δεν τους έχει καν αγγίξει. Βάσει του νέου ποινικού κώδικά τους, η αναφορά σε αυτή την ίδια τη γενοκτονία των Αρμενίων ή στην κατοχή του βορείου τμήματος της Κύπρου τιμωρείται με φυλάκιση. Υπό αυτές τις συνθήκες, και χωρίς καν να αναφέρω την τραγική μοίρα των χριστιανικών μειονοτήτων, είναι ντροπή να αρχίσουμε ενταξιακές διαπραγματεύσεις στις 3 Οκτωβρίου με μια μεγάλη χώρα της Μικράς Ασίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez (NI), γραπτώς. – (FR) Την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου, στη συζήτηση για την Τουρκία οι ομιλίες και το όργανο καταγραφής της έντασης των χειροκροτημάτων ήσαν σαφή. Ήταν ένα «όχι» από όλες τις πτέρυγες. Ο ομιλητές μίλησαν για «Αρμενία», «για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», «τα έτη φωτός που χωρίζουν τους δυο πολιτισμούς», «την κατοχή στην Κύπρο τμήματος του ευρωπαϊκού εδάφους από ξένα στρατεύματα…». Ακόμη και ο κ. Toubon, ο γάλλος βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πιστός οπαδός του Προέδρου Σιράκ, εξέφρασε και αυτός τις αντιρρήσεις του. Ακούσαμε βρετανό βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να προτείνει στον τουρκικό λαό να αποδεχθεί το καθεστώς του προνομιακού εταίρου, μια τόσο ελκυστική προοπτική ώστε να ζητά να ισχύσει και για το Ηνωμένο Βασίλειο.

Όσο και να φώναζε «ρατσισμός» ο κ. Daniel Cohn-Bendit, ο κ. Rocard υποστήριζε την ένταξη της Τουρκίας μέσα σε μια εχθρική σιωπή. Στην αίθουσα αυτή όμως, οι αντιπρόσωποι των λαών των εθνών της Ευρώπης επαναλάμβαναν το «όχι» που πρόφερε ο Θερβάντες στη Ναύπακτο, ο Λόρδος Βύρων στο Μεσολόγγι, τα ελληνόπουλα των κατακομβών που εκτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μέσα στο φόβο, με τους ζωγραφικούς πίνακες και τα ποιήματα του Ντελακρουά και του Βίκτωρος Ουγκώ αντίστοιχα για την αυτοκρατορία των σφαγών και των απαγωγών, και με τους μάρτυρες της ταινίας «Εξπρές του Μεσονυκτίου».

 
  
MPphoto
 
 

  Erik Meijer (GUE/NGL), γραπτώς. (NL) Μία εβδομάδα πριν από την πιθανή έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία για την ένταξή της στην ΕΕ, δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι αισιοδοξίας. Η εξέλιξή της ώστε να γίνει μια φυσιολογική χώρα στην οποία θα θεωρούνται ίσες όλες οι εθνικές ομάδες, όλες οι πολιτικές γνώμες και όλες οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι λιμνάζουσα. Την περασμένη εβδομάδα, το δικαστήριο απαγόρευσε το συνέδριο για τη μαζική δολοφονία του αρμενικού λαού το 1915, η οποία δεν είχε γίνει παραδεκτή για πολλά χρόνια. Η μεγάλη κουρδική κοινότητα στα νοτιοανατολικά δεν έχει ακόμη προοπτικές εκπαίδευσης, διοίκησης και μέσων ενημέρωσης στη δική της γλώσσα, κανονικής εκπροσώπησης στο εθνικό κοινοβούλιο ή στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Οι επικρατούσες δυνάμεις στην Τουρκία απορρίπτουν περαιτέρω παραχωρήσεις στις ευρωπαϊκές επιθυμίες και φτάνουν στο σημείο να προτείνουν την απειλή απόσυρσης της αίτησης για την ένταξη της Τουρκίας.

Τις τελευταίες εβδομάδες, το ενδιαφέρον για την κατάσταση στην Τουρκία φαίνεται ότι έχει αντικατασταθεί με ενδιαφέρον για τις σχέσεις της χώρας αυτής με την Κύπρο. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι απαγορεύεται η είσοδος σε τουρκικά λιμάνια για τα πλοία από τη Νότια Κύπρο, τη στιγμή που η Τουρκία ισχυρίζεται ότι τηρεί όλες τις συμφωνίες από το 2004 και εξής. Αυτό δεν αποτελεί καλό οιωνό για άλλους τομείς συζήτησης. Ως κράτος μέλος της ΕΕ, η Κύπρος έχει το δικαίωμα να θέσει βέτο στις διαπραγματεύσεις και στην ένταξη. Οι μειονεκτούσες ομάδες εντός της Τουρκίας δεν έχουν τέτοια επιρροή. Για τον λόγο αυτόν, το Σώμα θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη τα προβλήματα και τα συμφέροντά τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Αθανάσιος Παφίλης (GUE/NGL), γραπτώς. – Το κοινό ψήφισμα για την ένταξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία αποδεικνύει πως αυτή η διαδικασία σχετίζεται με τα γενικότερα συμφέροντα, τις αντιθέσεις και ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην περιοχή. Από αυτή την άποψη οι πιέσεις και οι εκβιασμοί στους λαούς της περιοχής θα ενταθούν για να αποδεχθούν λύσεις σε βάρος τους.

Το ψήφισμα αυτό κινείται στη γενική φιλοσοφία της ονομαζόμενης αντιδήλωσης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Παρά το γεγονός ότι περιέχει ορισμένα θετικά σημεία δεν περιέχει με σαφήνεια το αυτονόητο, δηλαδή μια ξεκάθαρη δήλωση ότι χωρίς την άμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας δε θα αρχίσουν διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.

Το ΚΚΕ έχει ταχθεί κατά της ένταξης για τους ίδιους λόγους που τάχθηκε κατά της ένταξης της Ελλάδας. Θεωρούμε ότι η ίδια πολιτική και ο χαρακτήρας της ΕΕ δεν παρέχει καμία εγγύηση, όσα ψηφίσματα κι αν υπάρχουν για τη δίκαιη λύση του Κυπριακού. Αυτό αποδεικνύεται και τώρα. Οι υποτιθέμενες αρχές της ΕΕ και το περιβόητο κοινοτικό κεκτημένο χρησιμοποιείται ανάλογα με τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστικών χωρών

 
  
MPphoto
 
 

  Tobias Pflüger (GUE/NGL), γραπτώς. (DE) Αυτό το συμβιβαστικό ψήφισμα αντιμετωπίζει ικανοποιητικά και αρκετά ξεκάθαρα το θέμα της Τουρκίας και της Κύπρου. Εγώ θα προτιμούσα να είναι σαφέστερο στις δηλώσεις του για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία.

Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει ότι στην Τουρκία συνεχίζουν να διεξάγονται το ίδιο σοβαρά βασανιστήρια, μόνο που τώρα γίνονται με διαφορετικό τρόπο. Το πρόσφατο παράδειγμα της περίπτωσης του Mehmet Tarhan δείχνει πώς οι αντιρρησίες συνείδησης τιμωρούνται με πολλά χρόνια φυλάκισης. Στις περιοχές των Κούρδων γίνονται και πάλι αψιμαχίες, η αστυνομία και ο στρατός είναι απανταχού παρόντες, κρατικοί και μη κρατικοί φορείς παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ελευθερία του τύπου παραβιάζεται διαρκώς. Για παράδειγμα, όποιος δημοσιεύει επικριτικές απόψεις για την γενοκτονία των Αρμενίων ή τη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου, εξακολουθεί να κινδυνεύει να φυλακιστεί.

Για τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, ένας ουσιαστικός λόγος για την ένταξη της Τουρκίας είναι η γεωπολιτική. Σε ένα έγγραφο εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που συντάχθηκε για να δικαιολογήσει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αναφέρεται: «Η Τουρκία είναι μία χώρα με στρατηγική σημασία (…) Η ένταξη της Τουρκίας θα βοηθούσε στην εξασφάλιση καλύτερης τροφοδοσίας με ενέργεια για την ΕΕ.» Και συνεχίζει: «Με τις μεγάλες της στρατιωτικές δαπάνες και τη στρατιωτική της δύναμη, η Τουρκία είναι σε θέση να συμβάλει σημαντικά στην ασφάλεια και την άμυνα της ΕΕ.»

Θέλω κι εγώ την ένταξη της Τουρκίας, όχι όμως έτσι. Είναι φανερό πως οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αδιαφορούν για την πραγματική κατάσταση του λαού της χώρας.

 
  
MPphoto
 
 

  Zita Pleštinská (PPE-DE), γραπτώς. (SK) Η βασική προϋπόθεση για να δώσω τη συναίνεσή μου στο κοινό σχέδιο ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, το οποίο συντάχθηκε σε συνέχεια του ψηφίσματος της 15ης Δεκεμβρίου 2004 και των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 2004, θα ήταν η έγκριση των προτάσεων τροποποίησης και συμπλήρωσης αριθ. 2 και 3.

Εάν δεν εγκριθούν αυτές οι προτάσεις τροποποίησης, θα καταψηφίσω το ψήφισμα.

Η απόφαση αυτή οφείλεται στους εξής λόγους.

Πιστεύω ότι η Τουρκία δεν πληροί τα κριτήρια της Κοπεγχάγης για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ, εξαιτίας των επίμονων προβλημάτων της όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μη αντιμετώπιση των προβλημάτων της κουρδικής μειονότητας και, κυρίως, την άρνησή της να αναγνωρίσει νομικά και πολιτικά ένα κράτος μέλος της ΕΕ – την Κύπρο. Χωρίς την ομόφωνη συναίνεση όλων των κρατών μελών, δεν είναι δυνατόν να δοθεί η εντολή για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (SK) Η διαπραγματευτική διαδικασία για την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα πρέπει να προχωρήσει με τον συνήθη τρόπο και θα πρέπει να τηρήσει σαφείς και αντικειμενικούς κανόνες. Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει πιθανή δικαιολογία για διαφορετική αντιμετώπιση αυτής της αίτησης ένταξης.

Επί της βάσης αυτής, δεν είχα άλλη επιλογή από την καταψήφιση της κοινής πρότασης ψηφίσματος που έχουμε ενώπιόν μας, λόγω δύο σημείων που πιστεύω ότι έχουν πολύ μεγάλη σημασία.

Πρώτον, με την απόρριψη της τροπολογίας του κατέθεσε η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, η οποία δηλώνει ρητά ότι το πιο σημαντικό είναι, εξαρχής, ότι ο διαπραγματεύσεις πρέπει να διεξαχθούν με ευρύ πνεύμα, και θα πρέπει να εξετασθούν άλλοι τρόποι προόδου πέρα από την πλήρη ένταξη, το Κοινοβούλιο αρνείται ρητά να ενσωματώσει το Σχέδιο Β στο ψήφισμά του, κάτι που πιστεύω ότι είναι σημαντικό εάν θέλουμε να αποφύγουμε την πιθανότητα, σε κάποια στιγμή στο μέλλον, η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων να θεωρείται ως πλήρης δέσμευση για ένταξη.

Επιπλέον, είναι αρκετά σαφές ότι το ζήτημα της Κύπρου δεν έχει επιλυθεί πλήρως. Η Τουρκία επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ, αλλά δεν δέχεται την Ένωση υπό τη σημερινή μορφή της. Ας αντιμετωπίσουμε τα γεγονότα: δεν μπορείτε να γίνετε μέλος ενός οργανισμού που δεν αναγνωρίζετε, όπως δεν μπορείτε να διαπραγματευτείτε με ένα μέρος που δεν αναγνωρίζει τον οργανισμό μας. Οι διαπραγματεύσεις αυτές ξεκινούν σε λάθος βάση και, συνεπώς, δεν έχουν τη στήριξή μου.

 
  
MPphoto
 
 

  Martine Roure (PSE), γραπτώς. – (FR) Στις 23 Σεπτεμβρίου 2005, τουρκικό δικαστήριο απαγόρευσε τη διεξαγωγή συνεδρίου για τη γενοκτονία των Αρμενίων. Η απαγόρευση αυτή δυστυχώς καθιστά σαφές ότι οι τουρκικές κυβερνητικές αρχές εξακολουθούν να διατηρούν αυτή τη συζήτηση καλυμμένη από πλήρες σκότος και απολύτως απαγορευμένη.

Η δύναμη του παρόντος και, ειδικότερα η δύναμη του παρελθόντος μας αναγκάζουν να επαναβεβαιώσουμε το γεγονός ότι οι λαοί της Ευρώπης δεν θα παραβλέψουν αυτό το θέμα.

Κατά συνέπεια, φοβάμαι ότι οφείλω να επαναλάβω την ομιλία που έδωσα στις 6 Οκτωβρίου 1999, αφού έκτοτε δεν έχει σημειωθεί καμία αλλαγή της κατάστασης. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Ιουνίου 1987 επεσήμαινε τέσσερα σημεία που αφορούσαν σημαντικά εμπόδια στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Τα σημεία αυτά αφορούσαν:

1/ την άρνηση της τουρκικής κυβέρνησης να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων

2/ την απροθυμία της να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο στις διαφορές γνώμης που έχει με την Ελλάδα

3/ τη συνεχιζόμενη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων κατοχής στην Κύπρο

4/ την άρνηση της ύπαρξης κουρδικού ζητήματος.

Το αρμενικό ζήτημα δεν μπορεί να βυθιστεί στη λήθη καθώς αυτές οι διαπραγματεύσεις καθίστανται μέρος της ιστορίας. Διατηρώ σταθερή τη θέση μου αρνούμενη να δεχθώ κάτι τέτοιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αρκετά ισχυρή για να επιβάλει στην Τουρκία μια σημαντική αλλαγή στάσης, αν η τελευταία θέλει να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή μας Ένωση και να σεβαστεί τους κανόνες και τις αξίες μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Bart Staes (Verts/ALE), γραπτώς. (NL) Τη στιγμή που μιλάμε, γίνεται μάχη στην Τουρκία μεταξύ των μεταρρυθμιστών και των οπαδών της παραδοσιοκρατίας. Ο σημερινός Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών ανήκουν στην πρώτη ομάδα και αξίζουν τη στήριξή μας. Η συζήτηση σχετικά με την έναρξη των διαπραγματεύσεων έχει τελευταία τροφοδοτηθεί με πολιτικό καιροσκοπισμό, που, όπως είπε ο πρόεδρος της Ομάδας μου, κ. Cohn-Bendit, έχει τη μορφή συγκαλυμμένου ρατσισμού. Θα ήταν άδικο να είμαστε τώρα πιο αυστηροί από ό,τι συμφώνησαν αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων τον Δεκέμβριο και επίσης θα στέλναμε στον τουρκικό λαό το αποθαρρυντικό μήνυμα ότι η Ευρώπη στην πραγματικότητα δεν θέλει την Τουρκία. Όσοι θέτουν ως προϋπόθεση για τις διαπραγματεύσεις την αναγνώριση της Κύπρου παραβλέπουν το γεγονός ότι η άμεση αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία θα έθετε τέλος στις προσπάθειες του Κόφι Ανάν να αρχίσει ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων σχετικά με τη διχοτόμηση του νησιού. Η ΕΕ πρέπει να στηρίξει τους μεταρρυθμιστές, να απαιτήσει τη σωστή εφαρμογή της τελωνειακής ένωσης και να επιμείνει στην ακόμη μεγαλύτερη επεξεργασία του ποινικού κώδικα. Η έναρξη των διαπραγματεύσεων θα οδηγήσει την Τουρκία ακόμη περισσότερο στην κατεύθυνση ενός κοσμικού κράτους όπου υπάρχει πλήρης και πρακτικός σεβασμός του λαού και του διεθνούς δικαίου. Οι θρησκευτικές μειονότητες, οι Κούρδοι και οι Αλαουίτες θα είναι καλύτερα σε μια Τουρκία που θα είναι μέλος της ΕΕ από ό,τι σε μια Τουρκία που θα στρέφει την πλάτη της στην ήπειρό μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Catherine Stihler (PSE), γραπτώς. (EN) Η πρόταση για την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Τουρκία πρέπει να γίνει δεκτή με ικανοποίηση. Ωστόσο, ελπίζω ότι στις διαπραγματεύσεις αυτές θα τονιστεί η θρησκευτική ελευθερία. Το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης των θρησκευτικών πεποιθήσεων είναι ουσιώδες σε κάθε δημοκρατική κοινωνία. Το First Step Forum, μια ΜΚΟ που εργάζεται για τη θρησκευτική ελευθερία, θα επισκεφθεί την Τουρκία τις προσεχείς εβδομάδες. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα δώσει προσοχή στα αποτελέσματα της επίσκεψης της αντιπροσωπείας.

 
  
MPphoto
 
 

  Dominique Vlasto (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Όσον αφορά την αποτίμηση που έγινε για τη μετάβαση σε μια δημοκρατική χώρα, η χώρα έχει ακόμη αρκετό δρόμο να διανύσει, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει.

Η αναγνώριση της Κύπρου και της γενοκτονίας των Αρμενίων από την τουρκική κυβέρνηση παραμένουν προϋποθέσεις για τις διαπραγματεύσεις που πρόκειται να συνεχιστούν μετά τις 3 Οκτωβρίου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει επίσης να διατηρήσει την επαγρύπνησή της όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η κατάσταση των γυναικών στη χώρα εξακολουθεί να αποτελεί αιτία ανησυχίας, και η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να αναλάβει μεγαλύτερη δέσμευση για τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Η ελευθερία της έκφρασης δεν έχει ακόμη αποκτηθεί. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προσπαθήσει να ασκήσει πίεση στην Άγκυρα έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για μια βιώσιμη δημόσια δημοκρατική συζήτηση.

Δεδομένου ότι αυτή είναι μια ανοικτή συζήτηση, της οποίας τα αποτελέσματα δεν μπορούν να είναι εκ των προτέρων εγγυημένα, και δεδομένου ότι καθένα από τα 25 κράτη μέλη θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να επωφεληθεί από το δικαίωμα βέτο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, θα ήταν ενδεδειγμένο να προβλέπεται μια εναλλακτική λύση από αυτή της ένταξης, καθορίζοντας, από τώρα, τους όρους μιας προνομιακής εταιρικής σχέσης.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ψήφισα κατά του παρόντος ψηφίσματος, αρνούμενη να δεχθώ αυτή την εσπευσμένη πορεία προς την ένταξη της Τουρκίας.

 
  
  

- Έκθεση Radwan (A6-0257/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Ψήφισα υπέρ αυτής της έκθεσης και θα ήθελα να συμπαραταχθώ με αυτούς που έδωσαν συγχαρητήρια στον συνάδελφό μου κ. Radwan, για την εξαιρετική εργασία που είχε με τα μέλη της Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής γι’ αυτό το σημαντικό θέμα των κανονιστικών απαιτήσεων για τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών, με σκοπό να λαμβάνονται υπόψη οι πρόσφατες εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Είχε καταστεί απαραίτητο να εξακριβώνεται η συνοχή μεταξύ του οικονομικού κεφαλαίου και του κανονιστικού κεφαλαίου εντός ενός πλαισίου οικονομικής σύγκλισης της μέτρησης των χρηματοοικονομικών δεδομένων (Βασιλεία II).

Ωστόσο, θέτω το ερώτημα μήπως ήλθε η στιγμή για την χρηματοοικονομική κοινότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων, υπό την αιγίδα της ΕΚΤ και σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που έχουν την ευθύνη για την εποπτεία των τραπεζών, να εξετάσουν ποιοι πόροι θα έπρεπε να διατεθούν με σκοπό την επιτάχυνση της δημιουργίας προσφοράς χρήματος που χρειάζεται για την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης, ειδικά εντός της ζώνης του ευρώ. Το θέμα είναι να προχωρήσουμε πέρα από την πρακτική, νομισματική και οικονομική επιτυχία που σημείωσε το ευρώ και από τεχνικό νόμισμα να το μετατρέψουμε σε πολιτικό νόμισμα που θα εξυπηρετεί την οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Το τραπεζικό σύστημα είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες της οικονομίας της αγοράς μας, και είναι καθήκον των δημόσιων αρχών να εξασφαλίσουν ότι η λειτουργία του τηρεί ρητούς κανόνες, είναι διαφανής και εγγυάται τα συμφέροντα των πελατών. Σε μια αγορά που, φυσικά, δεν μπορεί να αξιολογείται πλήρως από τους πελάτες, είναι συνεπώς ευθύνη των δημόσιων αρχών να παρέχουν αυτές τις πολυπόθητες εγγυήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι απαιτήσεις κεφαλαίου που ορίζονται στην πρόταση οδηγίας που έχουμε ενώπιόν μας, και η εκδοχή που ενέκρινε η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, συνάδουν πλήρως με αυτά που πιστεύω ότι είναι τα καθήκοντα και οι σωστές ανησυχίες των δημοσίων αρχών. Ως εκ τούτου, ψήφισα υπέρ.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Όσον αφορά αυτήν την έκθεση, ψήφισα κατά, ή απείχα από την ψηφοφορία, αρκετών τμημάτων που αφορούν την αρμοδιότητα του Κοινοβουλίου. Η έκθεση περιελάμβανε αρκετές περιττές αναφορές στο Σύνταγμα, που είναι πλέον νεκρό. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να έχει ο καθένας την ελευθερία επιδίωξης της χρηματοπιστωτικής πολιτικής του, κυρίως ώστε να υπάρχει, σε αραιοκατοικημένες περιοχές, η δυνατότητα συμβολής σε ενώσεις για την ασφάλιση των πιστώσεων, οι οποίες θα μπορούν να επιφέρουν συνεργασία σε τοπικό επίπεδο. Απείχα στις περιπτώσεις όπου υπήρχαν παντελώς λογικές απαιτήσεις όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας του Κοινοβουλίου, αλλά γίνονταν περιττές αναφορές στο Σύνταγμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Peter Skinner (PSE), γραπτώς. (EN) Η έκθεση αυτή αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του κλάδου χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, καθώς κωδικοποιεί διεθνώς συμφωνημένους τραπεζικούς κανονισμούς.

Η Ομάδα των Εργατικών έχει υποστηρίξει το έργο που ανέλαβε ο εισηγητής και οι υπηρεσίες του Κοινοβουλίου προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατηρεί τις νομικές/πολιτικές του εξουσίες. Προς το σκοπό αυτό, η αντιπροσωπεία του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί να υποστηρίξει τα μέτρα που θεσπίστηκαν προκειμένου να καταστεί δυνατό να περιληφθεί το δικαίωμα της ρήτρας ανάκλησης και της ρήτρας λήξης ισχύος τα οποία δεν αποτελούν ανάμειξη στις εθνικές εξουσίες.

 
  
  

- Έκθεση Doorn (A6-0224/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Αφού ψήφισα υπέρ αυτού του κειμένου, θα ήθελα να συμπαραταχθώ με αυτούς που έδωσαν συγχαρητήρια στον συνάδελφό μου κ. Bert Doorn, για την εξαιρετική εργασία που έκανε σε συνεργασία με την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων.

Προκειμένου να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη που απαιτείται στις επιχειρήσεις και τα συστήματα διακυβέρνησής τους, ήταν πολύ σημαντικό να παράσχουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση κανόνες σχετικά με το αντικείμενο, αντλώντας έμπνευση από τα διεθνή πρότυπα που προκύπτουν από τη διεθνή βέλτιστη πρακτική. Οι πτυχές που συνδέονται με την ανεξαρτησία των ελεγκτών έχουν κρίσιμη επίδραση στην ποιότητα των ελέγχων. Ειδικότερα, είχε καταστεί θέμα επείγουσας ανάγκης να καθοριστεί η έννοια του «δικτύου».

Τέλος, θα είμαι πολύ προσεκτικός, και θα ζητήσω να εξεταστεί το θέμα της ευθύνης των ελεγκτών, καθώς είναι αδιανόητο να μπορούν να έχουν απεριόριστη ευθύνη και, κατά συνέπεια, να μην μπορούν να ασφαλιστούν όσον αφορά το έργο που επιτελούν.

 
  
MPphoto
 
 

  David Martin, (PSE), γραπτώς. (EN) Επικροτώ αυτή την έκθεση η οποία, αν αποκτήσει νομοθετική ισχύ και εφαρμοστεί σωστά, θα αποτρέψει την ύπαρξη ενός σκανδάλου τύπου Enron στην Ευρώπη και θα μειώσει την πιθανότητα ύπαρξης στην Ευρώπη μελλοντικών καταστάσεων τύπου Parlamat.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Οι ετήσιοι και οι ενοποιημένοι λογαριασμοί πρέπει να υποβάλλονται σε αποτελεσματικό και εξαντλητικό έλεγχο. Ο στόχος αυτός εκφράστηκε ρητά από την Επιτροπή στην πρόταση που υπέβαλε στο Κοινοβούλιο, η οποία βελτιώθηκε ουσιαστικά λόγω ορισμένων τροπολογιών που εισήχθησαν από την έκθεση. Συνεπώς, ψήφισα υπέρ.

Αποκαλύφθηκε ότι οι κανόνες που ισχύουν σήμερα σε αυτόν τον τομέα δεν εγγυώνται τους βασικούς παράγοντες σε αυτό το εξαιρετικά σημαντικό έργο, ήτοι τη διαφάνεια της αγοράς, καθώς επίσης και την ελευθερία και την ανεξαρτησία όσων διεξάγουν ελέγχους, και με αυτό εννοώ τη σωστή διεξαγωγή των ελέγχων. Αυτό δεν είναι υγιές για την οικονομία. Λόγω της απουσίας τέτοιων παραγόντων, πρέπει να αναληφθεί δράση ώστε να ρυθμιστεί το νομικό πλαίσιο που αφορά τις σχετικές προτάσεις. Όπως είπα, πιστεύω ότι η πρόταση της Επιτροπής, μαζί με τις τροπολογίες που κατέθεσε αυτό το Σώμα, θα καταστήσουν δυνατή την επίτευξη αυτού του στόχου.

 
  
  

- Έκθεση Jarzembowski (A6-0143/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Andersson, Anna Hedh, Ewa Hedkvist Petersen, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE), γραπτώς. (SV) Η Ευρώπη χρειάζεται τους σιδηροδρόμους της, κυρίως για περιβαλλοντικούς λόγους αλλά και για τη μεταφορά εμπορευμάτων και επιβατών. Αυτό απαιτεί το άνοιγμα των σιδηροδρομικών αγορών μεταξύ των χωρών, ούτως ώστε τα τρένα να μπορούν να διασχίζουν τα σύνορα γρήγορα και ομαλά. Οι αγορές για τη μεταφορά εμπορευμάτων μέσω σιδηροδρόμου ανοίγουν τώρα σύμφωνα με τη δεύτερη δέσμη για τους σιδηροδρόμους, και αυτό είναι κάτι που εγκρίνουμε.

Η έκθεση του κ. Jarzembowski προτείνει τώρα το άνοιγμα των επιβατικών υπηρεσιών, τόσο των διεθνών όσο και των εθνικών, ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Πιστεύουμε ότι οι διεθνείς επιβατικές υπηρεσίες θα μπορούν να ανοίξουν σε λίγα χρόνια. Ωστόσο, όσον αφορά τις εθνικές επιβατικές υπηρεσίες, πιστεύουμε ότι η διαδικασία πρέπει να πραγματοποιηθεί σε πιο μεγάλο χρονικό διάστημα από το προτεινόμενο. Συνεπώς, δεν είμαστε επί του παρόντος έτοιμοι να υπερψηφίσουμε την πρόταση του κ. Jarzembowski αναφορικά με την απορύθμιση των εθνικών επιβατικών δρομολογίων, διότι δεν μπορούμε να προβλέψουμε τις συνέπειες της πρότασής του όσον αφορά, για παράδειγμα, τις τοπικές και περιφερειακές δημόσιες μεταφορές.

 
  
MPphoto
 
 

  Emanuel Jardim Fernandes (PSE), γραπτώς. (PT) Από κοινού με τους υπόλοιπους πορτογάλους Σοσιαλιστές, χαιρετίζω τη γενική ώθηση που δίνει η έκθεση του κ. Jarzembowski, καθώς είμαστε υπέρ της αρχής του ανοίγματος της αγοράς των διεθνών επιβατικών υπηρεσιών.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, εκφράσαμε ορισμένες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις για το σχέδιο απελευθέρωσης των διεθνών μεταφορών, συμπεριλαμβανομένων των ενδομεταφορών, έως το 2008, και για το σχέδιο απελευθέρωσης των εθνικών μεταφορικών υπηρεσιών από την 1η Ιανουαρίου 2012.

Είναι αλήθεια ότι η ελευθέρωση των διεθνών μεταφορών έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει στην αναζωογόνηση των σιδηροδρομικών μεταφορών, ενισχύοντας την ανάπτυξή τους και θέτοντάς τις σε πιο ισότιμη βάση με τις αεροπορικές και οδικές μεταφορές. Είναι επίσης αλήθεια, ωστόσο, ότι, εάν η ελευθέρωση των υπηρεσιών γίνει με μη ελεγχόμενο και ευκαιριακό τρόπο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα για ορισμένα κράτη μέλη όπως η Πορτογαλία, όπου δεν υπάρχει ακόμη ειδική υποδομή, όπως σιδηροδρομικές συνδέσεις υψηλών ταχυτήτων και τα μοντέλα διαχείρισής τους. Επιπλέον, δεν έχουν ακόμη δοθεί εγγυήσεις για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των μεταφορών, που είναι ένας βασικός παράγοντας για την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη.

Συνεπώς, καταψηφίσαμε όλες τις διατάξεις για τις ανωτέρω μορφές ελευθέρωσης, και αυτό αντικατοπτρίζεται στην τελική μας ψήφο.

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Μια ματιά στις απαιτήσεις που θέτει η Ένωση των Συνομοσπονδιών της Βιομηχανίας και των Εργοδοτών της Ευρώπης (UNICE) σχετικά με την ελευθέρωση των επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών (δελτίο Τύπου, 21 Ιανουαρίου 2005) αποκαλύπτει την αιτία της θέσης που έλαβε η πλειοψηφία σε αυτήν την Αίθουσα.

Μολονότι χαιρετίζει τις προτάσεις της Επιτροπής για το νέο κύμα ελευθέρωσης των σιδηροδρομικών μεταφορών, η UNICE ζητά να γίνουν περισσότερα και με πιο γρήγορο ρυθμό. Ζητά το «άνοιγμα των αγορών» σε όλον τον τομέα των επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών, και όχι μόνο των διεθνών μεταφορών, όπως προέβλεπε για αυτό το στάδιο η πρόταση της Επιτροπής.

Η UNICE επεσήμανε επίσης τη θέση που εγκρίθηκε προηγούμενα από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου για το άνοιγμα των επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών ήδη το 2008.

Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου (συμπεριλαμβανομένων των ψήφων των βουλευτών του ΕΚ από τους Σοσιαλδημοκράτες, το Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας) υποθάλπει τις απαιτήσεις όσων πρωτοστατούν στην Ευρώπη σε αυτόν τον τομέα, εγκρίνοντας την ελευθέρωση των διεθνών επιβατικών μεταφορών το 2008 και των εθνικών επιβατικών μεταφορών το 2012. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν επισπεύσουν αυτές τις ημερομηνίες.

Για τον λόγο αυτόν, είμαστε εξαιρετικά απογοητευμένοι διότι απορρίφθηκε η πρότασή μας να παρεμποδιστεί αυτό το νέο βήμα για την ελευθέρωση των σιδηροδρομικών μεταφορών, και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση των δημόσιων σιδηροδρομικών μεταφορών και των εργασιακών συνθηκών των εργαζομένων σε αυτόν τον τομέα.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Noëlle Lienemann (PSE), γραπτώς. – (FR) Θα ψηφίσω κατά αυτής της έκθεσης του κ. Jarzembowski, η οποία καθιερώνει ένα νέο στάδιο απορύθμισης για τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Το «άνοιγμα» της αγοράς των εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών συνιστούσε ήδη απειλή για τις δημόσιες σιδηροδρομικές υπηρεσίες, αλλά η στροφή στο άνοιγμα των επιβατικών υπηρεσιών είναι απαράδεκτη και πλήρης συνεπειών για τους χρήστες και τον προγραμματισμό και την ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Με την αιτιολογία της διασφάλισης της βελτίωσης στην οργάνωση της διεθνούς κυκλοφορίας, η Επιτροπή και η έκθεση ανοίγουν στον ανταγωνισμό τις πλέον κερδοφόρες σιδηροδρομικές γραμμές σε κάθε χώρα, στερώντας έτσι τις δημόσιες υπηρεσίες στο εσωτερικό των κρατών μελών από πόρους που είναι ουσιώδεις για την εξίσωση τιμών και για την περιφερειακή ανάπτυξη σε σχέση, για παράδειγμα, με λιγότερο κερδοφόρες γραμμές.

Ενώ σε πολλές χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι επιβατικές γραμμές λειτουργούν ικανοποιητικά, η απόφαση αυτή θα καταστήσει το μέλλον τους πιο αβέβαιο και θα μειώσει τις επενδυτικές δυνατότητες των κυβερνήσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Erik Meijer (GUE/NGL), γραπτώς. (NL) Ενώ εξακολουθούν να γίνονται οικονομίες και συνεχίζουν να μειώνονται οι περιφερειακές σιδηροδρομικές υπηρεσίες και οι διεθνείς σιδηροδρομικές συνδέσεις, οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων επιμένουν ότι θα πρέπει να μεταφέρονται με το τρένο περισσότεροι επιβάτες και περισσότερα εμπορεύματα. Η συνταγή για αυτό είναι οι οδικές μεταφορές εμπορευμάτων και ο ανταγωνισμός των αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους. Διαχωρίζουν τη διαχείριση από τους σιδηρόδρομους και την εφαρμογή από την παροχή υπηρεσιών, και ελπίζω ότι οι ιδιωτικές εταιρείες θα φέρουν χαμηλότερες τιμές, θα παρέχουν υπηρεσίες φιλικές προς τον πελάτη και θα προσελκύσουν περισσότερους πελάτες. Φρονώ ότι αυτή η προσέγγιση δεν θα ανταποκριθεί τελικά στις προσδοκίες. Το μοναδικό συμφέρον τους θα έγκειται στη μείωση του κόστους με το κλείσιμο γραμμών, τη μείωση των υπηρεσιών, την αύξηση των χρεώσεων και την αποθάρρυνση των πολλών πελατών που προκαλούν ζημία.

Οι εκθέσεις Savary και Sterkx παρέχουν ανεπαρκή αντιστάθμιση των σχεδίων ελευθέρωσης του κ. Jarzembowski. Η έκθεση Savary είναι επειγόντως αναγκαία ώστε να απομακρύνει τα τεχνικά προβλήματα που αφορούν τους διασυνοριακούς σιδηροδρόμους, όπως τα προβλήματα που έχουν παρουσιαστεί μετά τον εξηλεκτρισμό. Η έκθεση Sterkx προωθεί το ενδεχόμενο να υποχρεωθούν οι σιδηροδρομικές εταιρείες να κάνουν τις διασυνοριακές υπηρεσίες πιο προσπελάσιμες και να τις διατηρήσουν έτσι. Οι μόνοι που ωφελούνται είναι τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Ψήφισα υπέρ της εξαιρετικής έκθεσης του κ. Jarzembowsi, διότι πιστεύω ότι, με την προώθηση του ανταγωνισμού και τη δημιουργία μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς σιδηροδρομικών μεταφορών, αποτελεί ένα θετικό βήμα για την αναζωογόνηση των σιδηροδρομικών μεταφορών. Είναι σημαντικό να αντιστραφεί η καθοδική πορεία του μεριδίου που έχουν στην αγορά οι σιδηροδρομικές μεταφορές, και πρέπει να αφοσιωθούμε στην προσπάθειά μας για να επιτευχθεί αυτό, με την οικοδόμηση μιας ανοικτής αγοράς που θα βασίζεται στον ανταγωνισμό.

Όσον αφορά την πρόταση της Επιτροπής να επιτρέψει στις σιδηροδρομικές εταιρείες να έχουν πρόσβαση στην υποδομή όλων των κρατών μελών με στόχο τη λειτουργία διεθνών επιβατικών υπηρεσιών το αργότερο έως το 2010, ο εισηγητής συμπεριλαμβάνει τις εθνικές υπηρεσίες στο άνοιγμα της αγοράς, ούτως ώστε να αντισταθμιστεί η αναπόφευκτη μείωση της οικονομικής αποδοτικότητας των διεθνών υπηρεσιών και τα τεράστια εμπόδια που αυτό δημιουργεί για την είσοδο στην αγορά. Επιπλέον, στο πλαίσιο του ανοίγματος των δικτύων στις επιβατικές σιδηροδρομικές μεταφορές, η πρότασή μας είναι να δώσουμε στα κράτη μέλη το δικαίωμα να περιορίσουν το άνοιγμα της αγοράς σε ορισμένες περιπτώσεις, προκειμένου να διατηρηθεί η οικονομική βιωσιμότητα μιας σιδηροδρομικής υπηρεσίας κοινής ωφελείας. Έχω την αίσθηση ότι τα βασικά κενά στην πρόταση της Επιτροπής έχουν καλυφθεί και θα ήθελα να επαναλάβω τη θετική μου γνώμη και ψήφο επί της έκθεσης αυτής.

 
  
MPphoto
 
 

  Kathy Sinnott (IND/DEM), γραπτώς. (EN) Βρισκόμαστε όλοι ενώπιον της πρόκλησης της ορθολογικής χρήσης της ενέργειας. Ακόμη και με την καλύτερη θέληση στον κόσμο, όσοι έρχονται και φεύγουν από την Ιρλανδία θα πρέπει να βασίζονται κατά κύριο λόγο στις αεροπορικές μεταφορές. Ωστόσο, η ανάπτυξη των σιδηροδρομικών μεταφορών εντός της Ιρλανδίας είναι ουσιαστικής σημασίας προκειμένου να μειωθεί η κίνηση στους δρόμους και η εσωτερική εναέρια κίνηση και η συνακόλουθη χρήση καυσίμων.

Η πρωτεύουσά μας, το Δουβλίνο, βρίσκεται στην ανατολική ακτή, κι όμως όλα ουσιαστικά τα τρένα ξεκινούν και καταλήγουν στο Δουβλίνο. Εγώ ζω στα νοτιοδυτικά της Ιρλανδίας. Αν θέλω να ταξιδέψω βόρεια με το τρένο πρέπει να ταξιδέψω ανατολικά στο Δουβλίνο και μετά δυτικά προς τον προορισμό μου.

Η Ιρλανδία χρειάζεται επειγόντως μια σιδηροδρομική γραμμή στο δυτικό τμήμα της χώρας που να συνδέει τις πόλεις της δυτικής ακτής.

Έως ότου γίνει αυτό, δεν θα πρέπει να μπαίνουμε στον κόπο να ζητάμε από τον κόσμο να αφήσει το αυτοκίνητο στο σπίτι.

Ο άλλος τομέας ανάπτυξης στις σιδηροδρομικές μεταφορές είναι οι καθημερινές μεταφορές προς και από τον τόπο εργασίας. Οικοδομούμε πόλεις δορυφόρους τις οποίες νέοι δρόμοι συνδέουν με το αστικό κέντρο. Γιατί δεν τοποθετούνται συγχρόνως σιδηροδρομικές γραμμές κατά μήκος αυτών των δρόμων; Αυτή φαίνεται να είναι η πιο αποτελεσματική προσέγγιση από άποψη κόστους. Όπου υπάρχουν γραμμές καθημερινής μετακίνησης, ο κόσμος τις χρησιμοποιεί. Ακόμα κι αν η τιμή τους είναι ανταγωνιστική, αυτές οι γραμμές καθημερινής μετακίνησης είτε είναι δημόσιες είτε ιδιωτικές θα είναι επικερδείς.

 
  
MPphoto
 
 

  Bart Staes (Verts/ALE), γραπτώς. (NL) Ψήφισα κατά της πρότασης αυτής, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη της ΕΕ θα είναι υποχρεωμένα να ανοίξουν όλα τα σιδηροδρομικά δίκτυά τους σε ιδιωτικές εταιρείες έως το 2012. Καταρχάς, χρειαζόμαστε μια εκτενή εκτίμηση των διαφόρων εμπειριών των κρατών μελών από το παρελθόν όσον αφορά την ελευθέρωση των σιδηροδρόμων. Τόσο η πρόταση της Επιτροπής όσο και η έκθεση Jarzembowski είναι πρόωρες και διακρίνονται από έλλειψη σταθερής βάσης. Η προτεινόμενη οδηγία δεν προβλέπει δεσμευτικές συμφωνίες όσον αφορά την ποιότητα των υπηρεσιών, την ασφάλεια ή τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις. Επιπλέον, η ίδια μορφή ελευθέρωσης του σιδηροδρομικού δικτύου επιβάλλεται σε όλες τις χώρες της ΕΕ, οι οποίες διαφέρουν πολύ όσον αφορά τη θέση από την οποία θα ξεκινήσουν και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι σιδηρόδρομοί τους. Αυτό καθιστά αναγκαίο να φτιάξουμε έναν κατάλογο με τις μορφές της σιδηροδρομικής ελευθέρωσης που λειτούργησαν κατά το παρελθόν και με αυτές που δεν ήταν αποτελεσματικές. Υπάρχει επίσης το ερώτημα εάν η Ευρώπη μπορεί πράγματι να επιφέρει προστιθέμενη αξία στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη μπορούν, στο μέλλον, να κάνουν τους εθνικούς σιδηροδρόμους τους πιο αποδοτικούς, πιο φιλικούς για τους πελάτες και πιο φιλικούς για το περιβάλλον. Ίσως ισχύει ότι, όταν η κατάσταση στα διάφορα κράτη μέλη θα έχει αξιολογηθεί, δεν θα έχουμε άλλη επιλογή από το να αποδεχθούμε ότι το θέμα αυτό θα πρέπει ιδανικά να αντιμετωπιστεί σε εθνικό επίπεδο, διότι η κάθε κατάσταση είναι μοναδική. Προς το παρόν, αρνούμαι να στηρίξω τα άγρια σχέδια ελευθέρωσης που έχουμε τώρα ενώπιόν μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Τούσσας (GUE/NGL), γραπτώς. – Με το «τρίτο σιδηροδρομικό πακέτο» επιχειρείται να δοθεί το τελειωτικό χτύπημα στις σιδηροδρομικές μεταφορές για την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Η επιτάχυνση της απελευθέρωσης της αγοράς στις διεθνείς αλλά και εθνικές σιδηροδρομικές υπηρεσίες, καθώς και η πλήρης απελευθέρωση όλων των επιβατικών υπηρεσιών αφενός θα αυξήσει τα κέρδη των μονοπωλίων, αφετέρου θα επιφέρει ισχυρό χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζομένων, θα αυξήσει τις τιμές των εισιτηρίων, το κόστος μεταφοράς των εμπορευμάτων και θα υποβαθμίσει τα επίπεδα ασφαλείας, όπως έχει αποδειχτεί όπου εφαρμόστηκε η ιδιωτικοποίηση.

Για να εξασφαλιστεί η συναίνεση των εργαζομένων και να διευκολυνθεί το ξεπούλημα του λαϊκού πλούτου στα μονοπώλια, διανθίζουν την πρόταση με διατάξεις περί πιθανών αποζημιώσεων για τους επιβάτες σε περίπτωση κακών υπηρεσιών. Το ζήτημα είναι πώς, ξεκινώντας από τα «φιλέτα», ιδιωτικές εταιρίες θα εκμεταλλευτούν τους εργαζόμενους, το επιβατικό κοινό και τις ενδιαφερόμενες περιοχές, θέτοντας τελικά υπό τον απόλυτο έλεγχό τους ένα βασικό μοχλό των μεταφορών.

Στο όνομα της ανταγωνιστικότητας ζητείται σήμερα να γίνουν περισσότερες δημόσιες επενδύσεις για υποδομές που θα εκμεταλλεύεται το μεγάλο κεφάλαιο.

Οι εργαζόμενοι παλεύουν για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, για ριζικές αλλαγές, για μια πολιτική που θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία και οι σιδηροδρομικές μεταφορές και θα συμβάλλουν στη λαϊκή ευημερία.

 
  
  

- Έκθεση Savary (A6-0133/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, Nils Lundgren και Lars Wohlin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου είναι αντίθετη στην πρόταση της Επιτροπής για τη δημιουργία κοινών κανόνων για τους μηχανοδηγούς και το προσωπικό των τρένων. Η συνεργασία πρέπει να βασίζεται στην εμπιστοσύνη και τις διακυβερνητικές συμφωνίες. Συνεπώς, απέχουμε από την ψηφοφορία επί όλων των τροπολογιών και θα θέλαμε να είχαμε επίσης την ευκαιρία να καταψηφίσουμε το αρχικό έγγραφο της Επιτροπής.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez (NI), γραπτώς. – (FR) Αυτόν το Σεπτέμβριο του 2005 θα ψηφίσουμε για ένα «σιδηροδρομικό πακέτο». Ωστόσο, για τους σιδηροδρομικούς υπαλλήλους, τους επιβάτες, τη δημόσια υπηρεσία και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς στις μικρές πόλεις της υπαίθρου, δεν πρόκειται για συσκευασία δώρου.

Το να μας απασχολεί η θέσπιση ενός διεθνούς πιστοποιητικού για μηχανοδηγούς, το να συζητούμε για τον ανταγωνισμό μεταξύ των σιδηροδρομικών και των οδικών δικτύων και να θέλουμε να απολαμβάνουμε δικαιώματα ευρωπαίων επιβατών όλα αυτά είναι πολύ ωραία. Ωστόσο όμως, η γραμμή του τραίνου μεγάλης ταχύτητας (TGV), θα φθάσει στη Νίκαια μόλις το 2020, δύο χρόνια μετά την κατασκευή στη σελήνη μόνιμου διαστημικού σταθμού.

Οι σιδηροδρομικοί σταθμοί κλείνουν ή απαξιώνονται σε απελπιστικό βαθμό όπως στο Sainte-Gabelle όχι μακριά από την Τουλούζη, ενώ η γραμμή Παρίσι-Μπορντό-Πο-Μαδρίτη, μαζί με τη γραμμή Παρίσι-Μονπελιέ-Περπινιάν-Βαρκελώνη, δεν υπάρχουν ακόμη. Χιλιάδες χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γραμμών δεν συντηρούνται πλέον, αναγκάζοντας τα τραίνα TER να αναπτύσσουν ταχύτητα 80 χλμ/ώρα αντί των 120 χλμ/ώρα. Στο Tarascon sur Ariège, ο σιδηροδρομικός σταθμός ανοίγει μόνον στις 15.00 για ένα τραίνο της γραμμής Tour de Carol-Τουλούζης με ώρα αναχώρησης 14.50...

Έτσι, όταν το σιδηροδρομικό σύστημα της Ευρώπης χειροτερεύει με τάση προς τα πρότυπα των σιδηροδρόμων του Ηνωμένου Βασιλείου, αυτό που χρειάζεται επειγόντως είναι ένα μαζικό σιδηροδρομικό σχέδιο με σκοπό να συνδέει τελικά, την προσεχή δεκαετία, τις 25 πρωτεύουσες με σιδηροδρομικές γραμμές υψηλής ταχύτητας.

 
  
MPphoto
 
 

  Claude Moraes (PSE), γραπτώς. (EN) Υπερψήφισα την έκθεση Savary ως βουλευτής του Λονδίνου που έχει συζητήσει με τους συνδικαλιστές των σιδηροδρόμων, καθώς η έκθεση δημιουργεί ένα σύστημα πιστοποιητικών για το προσωπικό των συρμών προκειμένου να αποδεικνύεται ότι οι οδηγοί των διασυνοριακών συρμών που εργάζονται δια μέσου των συνόρων πληρούν επαγγελματικά, ιατρικά και γλωσσικά κριτήρια. Με επαρκή κατάρτιση, μια τέτοια κίνηση θα προστατεύσει τους επιβάτες όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια στα σιδηροδρομικά ταξίδια δια μέσου των χωρών της ΕΕ.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Σκοπός της έκθεσης Savary είναι η αποσαφήνιση και η απλοποίηση της πρότασης της Επιτροπής που θεσπίζει εναρμονισμένες ευρωπαϊκές συνθήκες για την πιστοποίηση των μηχανοδηγών με στόχο το άνοιγμα των σιδηροδρομικών μεταφορών εμπορευμάτων και επιβατών.

Αυτή η πρόταση οδηγίας προβλέπει ένα σύστημα πιστοποίησης δύο βαθμίδων για όλους τους μηχανοδηγούς και το προσωπικό που συμμετέχει στην οδήγηση τρένων σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό δίκτυο.

Η αμοιβαία αναγνώριση της κατάρτισης των μηχανοδηγών είναι σημαντική, εάν θέλουμε να προαγάγουμε την ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων, δεδομένου ότι με τη θέσπιση κοινών προδιαγραφών θα διευκολύνουμε την κατάσταση και θα βοηθήσουμε να καταστούν αυτοί οι εργαζόμενοι περισσότερο ικανοί προς απασχόληση.

Ως εκ τούτου, υπερψήφισα την έκθεση Savary.

 
  
  

- Έκθεση Sterckx (A6-0123/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, Nils Lundgren και Lars Wohlin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Υπάρχει διακυβερνητική οργάνωση για τις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές (OTIF), η οποία έχει ήδη συμφωνήσει για τα δικαιώματα των ταξιδιωτών. Υπάρχει ένας χάρτης, τον οποίο υπέγραψαν οι ευρωπαϊκές σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και ο οποίος περιλαμβάνει ποιοτικές προδιαγραφές για τις σιδηροδρομικές επιβατικές μεταφορές. Δεν πιστεύουμε ότι η ΕΕ θα πρέπει να παρέμβει και να ρυθμίσει αυτόν τον τομέα. Εάν ο τομέας αυτός χρειάζεται ρύθμιση, αυτή πρέπει να γίνει μέσω των εθνικών αρχών των ενδιαφερομένων χωρών.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η υπερψήφιση μιας ρύθμισης σχετικά με την ελάχιστη αποζημίωση των επιβατών σε περίπτωση καθυστέρησης θα ήταν ένα μεγάλο βήμα. Ίσως συνεπαγόταν αύξηση των δαπανών με τις οποίες ο πάροχος των υπηρεσιών θα αναγκαστεί να βαρύνει τον ταξιδιώτη, ένας παράγοντας που μπορεί να πλήξει ακόμα περισσότερο αυτόν τον τομέα σε μια περίοδο όπου δέχεται πιέσεις από τις χαμηλού κόστους πτήσεις και τα ταξίδια με λεωφορείο.

Συνεπώς, πιστεύουμε ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν προτείνει κάτι προς όφελος των επιβατών μακροπρόθεσμα. Ως εκ τούτου, καταψηφίζουμε τις αλλαγές που προτείνει το Κοινοβούλιο στην πρόταση της Επιτροπής. Θα θέλαμε επίσης να απορρίψουμε την ίδια την πρόταση.

 
  
MPphoto
 
 

  David Martin, (PSE), γραπτώς. (EN) Η έκθεση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη δέσμη μέτρων τα οποία επιδιώκουν να βελτιώσουν τις σιδηροδρομικές και εμπορευματικές μεταφορές στην Ευρώπη. Η σημασία των διεθνών σιδηροδρομικών ταξιδιών εντός της Ευρώπης αυξάνεται ως μια περιβαλλοντικά σωστή εναλλακτική δυνατότητα αντί των αεροπορικών ταξιδιών. Χαιρετίζω, συνεπώς, αυτή την έκθεση ως ένα τρόπο παροχής σαφήνειας και αποτελεσματικότητας για τη δραστηριότητα, που προστατεύει παράλληλα τα συμφέροντα εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ευρώπη οι οποίοι εξαρτώνται από τα σιδηροδρομικά ταξίδια για λόγους τόσο εργασίας όσο και αναψυχής. Η έκθεση αυτή πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης ωστόσο δέσμης: τους ερχόμενους μήνες πρέπει να εργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι οι νέοι αυτοί νόμοι επιτυγχάνουν μια συνολική ισορροπία μεταξύ των αναγκών των χρηστών του σιδηροδρόμου και των συμφερόντων των φορέων παροχής της υπηρεσίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Claude Moraes (PSE), γραπτώς. (EN) Υπερψηφίζω την έκθεση Sterckx διότι, ως βουλευτής του Λονδίνου που εκπροσωπεί έναν από τους μεγαλύτερους κόμβους μεταφορών παγκοσμίως, πιστεύω πως δεν έχουν καθοριστεί επακριβώς τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των επιβατών. Πιστεύω ότι τα δικαιώματα των επιβατών δεν θα πρέπει να ισχύουν μόνο για τους επιβάτες των διεθνών, αλλά και των εθνικών σιδηροδρόμων. Πιστεύω ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για τις ελάχιστες αποζημιώσεις που έθεσε η επιτροπή για τις απαράδεκτες καθυστερήσεις είναι γενικά σωστές.

Πιστεύω ακράδαντα ότι οι επιβάτες που έχουν εισιτήριο διαρκείας και αντιμετωπίζουν επανειλημμένες καθυστερήσεις ή ακυρώσεις θα πρέπει να λαμβάνουν αποζημίωση με τη μορφή δωρεάν διαδρομών, μείωσης τιμών ή παράτασης της περιόδου ισχύος του εισιτηρίου διαρκείας.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Υπερψήφισα την έκθεση Sterckx.

Η πρόταση για ρύθμιση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των επιβατών διεθνών σιδηροδρομικών γραμμών προτείνει ελάχιστες προδιαγραφές για την παροχή πληροφοριών στους επιβάτες πριν και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, καθώς και την τήρηση κανόνων σε περίπτωση καθυστέρησης, για την αντιμετώπιση παραπόνων και τον τρόπο αντιμετώπισης των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.

Έχω την αίσθηση ότι η θέσπιση αυτών των κανόνων απορρέει σαφώς από την ανάγκη θέσπισης κανόνων χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ποιότητα της μεταφοράς επιβατών.

Το κείμενο επί του οποίου ψηφίζουμε σήμερα επιδιώκει να βελτιώσει τη συνοχή και την αναγνωσιμότητα του κειμένου και να απλοποιήσει ορισμένες από τις διατυπώσεις και τους ορισμούς.

Κατά την άποψή μας, η δυσκολία της πρότασης έγκειται στην εφαρμογή αυτού του πλαισίου των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των επιβατών τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ένας ακόμη λόγος που ψήφισα υπέρ της έκθεσης αυτής ήταν ότι δεν προτείνει μια εξαιρετικά λεπτομερή ρύθμιση. Αντίθετα, αφήνει το περιθώριο στις επιχειρήσεις να λαμβάνουν εμπορικές αποφάσεις και τις ενθαρρύνει να βρουν νέους τρόπους ώστε να καταστήσουν τις σιδηροδρομικές μεταφορές πιο ελκυστικές για τους επιβάτες.

 
  
MPphoto
 
 

  Catherine Stihler (PSE), γραπτώς. (EN) Τα δικαιώματα των επιβατών είναι ουσιώδη όποιος τρόπος μεταφοράς κι αν χρησιμοποιείται. Το δικαίωμα των επιβατών των σιδηροδρόμων σε αποζημίωση αποτελεί ένα βήμα προόδου και χαιρετίζω την έκθεση Sterckx. Ωστόσο, υπό το πρίσμα της πρόσφατης νομοθεσίας για τα δικαιώματα των αεροπορικών επιβατών και της εφαρμογής της, υπάρχει ανάγκη διασαφήνισης των δικαιωμάτων των επιβατών και της αποζημίωσης που δικαιούνται. Δεν έχει νόημα η θέσπιση νομοθεσίας η οποία στη συνέχεια δεν εφαρμόζεται σωστά. Για να είμαστε συνεπείς απέναντι στους ψηφοφόρους μας, χρειαζόμαστε κανόνες οι οποίοι να εφαρμόζονται σωστά.

 
  
  

- Έκθεση Zile (A6-0171/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Seeber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι ήταν σωστό που ελευθερώσαμε τις εμπορευματικές μεταφορές με τη δεύτερη σιδηροδρομική δέσμη. Τώρα όμως, η καθιέρωση διατάξεων σαν κι αυτές που μόλις πρότεινε η Επιτροπή θα συνιστούμε μια πρόσθετη επιβάρυνση και ουσιαστικά μία επέμβαση στους ρυθμιστικούς μηχανισμούς της οικονομίας της αγοράς. Είτε θα αφήσουμε ελεύθερες στην αγορά τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, είτε θα προβούμε στη ρύθμισή τους: πρέπει να λάβουμε μία απόφαση. Γι’ αυτό θα ήταν σκόπιμη η αναπομπή ολόκληρης της έκθεσης στην επιτροπή.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, Nils Lundgren και Lars Wohlin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Πιστεύουμε ότι δεν χρειάζεται κανένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για αποζημίωση σε περίπτωση καθυστέρησης στις σιδηροδρομικές εμπορευματικές μεταφορές. Συνεπώς, στηρίζουμε τη θέση της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού και καταψηφίζουμε την πρόταση της Επιτροπής. Στόχος της πρότασης της Επιτροπής είναι να ενθαρρύνει τις σιδηροδρομικές εταιρείες να επιτύχουν βελτίωση της ποιότητας των εμπορευματικών μεταφορών και, έτσι, να αυξηθεί η ζήτηση από τους πελάτες. Αμφιβάλουμε εάν οι προτεινόμενες ρυθμίσεις είναι επιθυμητές και εάν θα έχουν το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

 
  
  

- 25η επέτειος της «Αλληλεγγύης» και το μήνυμά της προς την Ευρώπη (ΚΨ-B6-0485/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Η 25η επέτειος της Αλληλεγγύης πρέπει να είναι, σε ό,τι μας αφορά, η ευκαιρία να θυμόμαστε ότι το ήμισυ της Ευρώπης, που παραδόθηκε στην ΕΣΣΔ του Στάλιν, υπέφερε τον τρόμο του Κομμουνισμού για περίπου 50 χρόνια.

Δεν οφείλουμε να γιορτάζουμε μόνο το σθένος και τη μνήμη των εργαζομένων του Γκντανσκ, και τον ρόλο που έπαιξαν με την απεργία τους στην πτώση του σιδηρού παραπετάσματος.

Οφείλουμε επίσης να γιορτάζουμε το σθένος των εξεγερθέντων του Βερολίνου, της Πράγας και της Βουδαπέστης, που συνέτριψαν τα σοβιετικά τανκς, καθώς και το σθένος όλων αυτών που πολέμησαν για την ελευθερία τους και για την ανεξαρτησία των χωρών τους, παρά τις διώξεις, τις αυθαίρετες συλλήψεις, τους εγκλεισμούς σε ψυχιατρεία και την εκτοπισμό τους στα Γκούλαγκ.

Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι ο κομμουνισμός υπήρξε η πλέον αιματηρή ιδεολογία στην ιστορία και ότι ευθύνεται για 100 εκατομμύρια θανάτους.

Ούτε πρέπει να ξεχνάμε ότι, όταν δεν ήσαν όντως συμμέτοχοι σε ορισμένα γεγονότα, πάρα πολλοί ηγέτες και πολιτικοί αξιωματούχοι στη Δύση κατά τη διάρκεια αυτών των «πέτρινων» χρόνων έκλειναν τα μάτια τους σε αυτά που συνέβαιναν ή τηρούσαν σιωπή. Οι διάδοχοί τους σήμερα ενεργούν με τον ίδιο τρόπο σε σχέση με την τελευταία μεγάλη μαρξιστική δικτατορία στον πλανήτη, ξεχνώντας τους θανάτους στην Πλατεία Τιενανμέν και τα στρατόπεδα αναμόρφωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Ole Krarup, Kartika Tamara Liotard, Mary Lou McDonald, Erik Meijer, Esko Seppänen, Jonas Sjöstedt και Eva-Britt Svensson (GUE/NGL), γραπτώς. (EN) Το συμβιβαστικό ψήφισμα δεν εκφράζει την πολιτική μας άποψη για την 25η επέτειο της Αλληλεγγύης, επομένως αυτή είναι η δήλωση ψήφου μας.

Καταδικάζουμε το καταπιεστικό δήθεν κομμουνιστικό σύστημα το οποίο κυβερνούσε την Πολωνία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Υποστηρίξαμε το εργατικό κίνημα και την Αλληλεγγύη στον αγώνα τους στη δεκαετία του 1980 για καλύτερες συνθήκες εργασίας, κοινωνική δικαιοσύνη και αληθινή δημοκρατία.

Η Πολωνία είναι σήμερα μια πολιτική δημοκρατία κυρίως χάρη στον αγώνα της Αλληλεγγύης.

Εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη για ένα ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα στη σημερινή Πολωνία, καθώς τα δικαιώματα των εργατών και η κοινωνική δικαιοσύνη απέχουν πολύ από το να είναι εγγυημένα στο νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα της Πολωνίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Zita Pleštinská (PPE-DE), γραπτώς. (SK) Ψήφισα υπέρ του κοινού σχεδίου ψηφίσματος, το οποίο σηματοδοτεί την 25η επέτειο της οργάνωσης «Αλληλεγγύη» και την κληρονομιά της για την Ευρώπη.

Η 25η επέτειος του πολωνικού συνδικαλιστικού κινήματος «Αλληλεγγύη» είναι σημαντική ημερομηνία που πρέπει να θυμόμαστε όχι μόνο στην Πολωνία. Το βασικό της μήνυμα –η αλληλεγγύη σε πανευρωπαϊκό πλαίσιο– αξίζει επίσης της προσοχής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αφενός, αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό μήνυμα, καθώς το κίνημα αυτό με ηγέτη τον Λεχ Βαλέσα συνοψίζει το θάρρος του πολωνικού έθνους στην αντίσταση του απολυταρχικού καθεστώτος υπό τη σκιά της σοβιετικής αυτοκρατορίας. Αφετέρου, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα αξιών όπως η αλληλεγγύη, η ελευθερία, η ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα – μια κληρονομιά για όλη την Ευρώπη.

Προκειμένου να δώσουμε τη δέουσα προσοχή στα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου, στη Βελούδινη Επανάσταση στην Τσεχοσλοβακία και στην ανεξαρτησία των χωρών της Βαλτικής, δεν πρέπει να λησμονούμε τα θύματα των απολυταρχικών καθεστώτων και, παράλληλα, πρέπει να παρουσιάσουμε με ειλικρίνεια αυτήν την ιστορία στη νεότερη γενιά που δεν έχει ποτέ βιώσει τον απολυταρχισμό. Αυτό το ενθύμιο απολυταρχισμού αποτελεί σοβαρή προειδοποίηση για όσους ποθούν την επιστροφή του, καθώς και πηγή δύναμης για τα έθνη ώστε να συνεχίσουν να τον υπομένουν έως σήμερα.

Ταυτόχρονα, μας θυμίζει έναν μεγάλο άνδρα, τον Πάπα Ιωάννη Παύλο τον Β´. Τα λόγια του –Μην φοβάστε!– αντήχησαν στο Γκντανσκ και, κατά τη διάρκεια του αξιώματός του ως Ποντίφικα, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στις καρδιές και στο μυαλό των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Σχεδόν έναν χρόνο μετά την ένταξη των δέκα νέων κρατών μελών, οκτώ από τα οποία βρίσκονταν στην άλλη πλευρά του Σιδηρού Παραπετάσματος, ο εορτασμός της 25ης επετείου για τη δημιουργία της οργάνωσης «Αλληλεγγύη» έχει ξεχωριστή σημασία.

Ήταν ένα κατόρθωμα που επιτεύχθηκε από γενναίους άνδρες, από άνδρες της ελευθερίας. Ήταν επίσης ένα κατόρθωμα σε μια εποχή που σηματοδοτήθηκε από την πολιτική του θάρρους, από παγκόσμιους ηγέτες με όραμα και από έναν Πάπα –τον οποίο δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε– με πραγματική αποφασιστικότητα να ελευθερώσει την ανθρώπινη φυλή.

Όπως είπε ο Λεχ Βαλέσα σε πρόσφατες συνεντεύξεις, όσο ηρωικό και αν υπήρξε αυτό το κίνημα –και πράγματι ήταν ηρωικό– δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι 25 χρόνια αργότερα θα καθόμασταν εδώ μαζί με βουλευτές του ΕΚ από οκτώ –ή μάλλον δέκα από εχθές– από τις χώρες όπου είχε κυριαρχήσει η Σοβιετική Αυτοκρατορία.

Συνεπώς, ας θυμόμαστε αυτήν την ημερομηνία για να τιμούμε τους ήρωες της Αλληλεγγύης και της Πολωνίας και για να εορτάζουμε την έναρξη της διαδικασίας ελευθέρωσης ενός μεγάλου τμήματος της Ευρώπης που βρισκόταν «υπό κατοχή».

 
  
  

- Έκθεση Guellec (A6-0251/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Seeber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται πως σήμερα έχω το μονοπώλιο. Θα ήθελα όμως να υπογραμμίσω σε σχέση με αυτήν την έκθεση ότι η εδαφική συνιστώσα πρέπει να αυξάνει την ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, διαφορετικά δεν είναι δικαιολογημένο να διαθέτουμε τόσα χρήματα για τις περιφέρειες.

Ταυτόχρονα όμως πρέπει να δοθεί προσοχή στη διατήρηση και την προώθηση της πολυμορφίας στην ανάπτυξη των περιφερειών. Εδώ θα ήθελα να συνηγορήσω ιδιαίτερα υπέρ της υποστήριξης του ρόλου των περιφερειακών αρχών έτσι ώστε να μπορούν να ικανοποιούν τις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Από την οπτική γωνία μιας χώρας, εδαφική συνοχή σημαίνει καταπολέμηση των διαπεριφερειακών οικονομικών και κοινωνικών αποκλίσεων και καταπολέμηση των αποτελεσμάτων ιστού· με άλλα λόγια, προώθηση της αρμονικής και ομογενούς ανάπτυξης στο έδαφος μιας χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο, η εδαφική συνοχή περιλαμβάνει την οικονομική γεωγραφία και αποτελεί μέρος των στόχων οποιασδήποτε διαρθρωτικής πολιτικής. Ο συνυπολογισμός της σε κοινοτικό επίπεδο παράλληλα με τον στόχο της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής είναι σημαντικός, διότι για ορισμένους ανθρώπους ενισχύει την ομοσπονδιακή αντίληψη εντός «κράτους» της ΕΕ ως εδάφους.

Συνεπώς, πιστεύουμε ότι η έκθεση θα πρέπει να εστιάσει στις περιφερειακές αποκλίσεις εντός των κρατών μελών, οι οποίες επί του παρόντος δεν δείχνουν ούτε σημάδια βελτίωσης ούτε σημάδια επιδείνωσης. Η έκθεση θα πρέπει επίσης να εξετάσει την ανάγκη για μια νέα πολιτική με στόχο την καταπολέμηση, και όχι την ενθάρρυνση, αυτών των αποκλίσεων, κάτι που συνεπάγεται προώθηση των δημόσιων υπηρεσιών, ανάπτυξη του παραγωγικού μηχανισμού, εγγύηση της βασικής υποδομής (μεταφορές, επικοινωνίες και ενέργεια), διασφάλιση ότι υπάρχει μεγάλο δίκτυο μικρομεσαίων επιχειρήσεων και θέσπιση μιας στρατηγικής στήριξης για τα μικρά και μεσαία αστικά κέντρα στο εσωτερικό, τις αγροτικές περιοχές και τις απομακρυσμένες περιοχές. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να υπάρχουν διαθέσιμοι καλύτεροι πόροι και να τεθεί σε εφαρμογή μια πραγματική πολιτική συνοχής.

Ως εκ τούτου, μας θλίβει το γεγονός ότι οι προτάσεις μας απορρίφθηκαν.

 
  
MPphoto
 
 

  Sérgio Marques (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Guellec για τη σημαντική και επίκαιρη έκθεσή του σχετικά με τον ρόλο της εδαφικής συνοχής στην περιφερειακή ανάπτυξη, η οποία χαίρει της στήριξής μου. Χαιρετίζω ιδιαίτερα την παράγραφο σχετικά με την ανάγκη εφαρμογής αυτής της έννοιας στις διάφορες κοινοτικές πολιτικές, με στόχο τη βελτίωση του συντονισμού του χωροταξικού σχεδιασμού στην Ευρώπη. Αυτό, με τη σειρά του, θα εξασφαλίσει την επιτυχία της διεύρυνσης και θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα της ΕΕ στην παγκόσμια σκηνή.

Προκειμένου να οριστεί σωστά η δράση της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα, καθώς και το επίπεδο παρέμβασης σε κάθε περιφέρεια, η έκθεση ζητά τη δημιουργία νέων χωροταξικών κριτηρίων και δεικτών, μαζί με το ΑΕγχΠ, για τη μέτρηση της ανάπτυξης της περιφέρειας και των εμποδίων για αυτήν την ανάπτυξη, όπως τα ειδικά γεωφυσικά μειονεκτήματα, ο δείκτης αποκέντρωσης και προσβασιμότητας, η δυνατότητα σε υποδομές και μεταφορές, το επίπεδο δραστηριότητας σε έρευνα και καινοτομία, σε εκπαίδευση και κατάρτιση, και το επίπεδο διαφοροποίησης της παραγωγικότητας στην περιοχή.

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI), γραπτώς. (DE) Η παγκοσμιοποίηση, η διεύρυνση και η δημογραφική εξέλιξη δεν σταματούν στην ύπαιθρο που, αντίθετα, τείνει να βάλλεται ιδιαίτερα από τις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Πολλοί δήμοι δεν μπορούν να λύσουν μόνοι τους πολλά από τα προβλήματα και γι’ αυτό η συνεργασία με άλλους δήμους, καθώς και η συμμετοχή και δέσμευση των πολιτών, συγκαταλέγονται στις βασικές αρχές της αγροτικής ανάπτυξης.

Η διατήρηση της ποιότητας ζωής στην ύπαιθρο και η δημιουργία δεσίματος των ανθρώπων με την πατρική τους γη είναι ουσιώδη προκειμένου να ελέγξουμε την αστυφιλία. Για τον σκοπό αυτό, η οικονομική ελκυστικότητα και οι οικονομικές ευκαιρίες με διάρκεια είναι εξίσου σημαντικές με την οικονομική χρήση της γης, την προστασία του περιβάλλοντος, τη δημιουργία συνείδησης σε τοπικό επίπεδο και την κατάλληλη υποδομή. Διάφοροι διαγωνισμοί χωριών και αδελφοποιήσεις πόλεων απέδειξαν την αξία τους ως ώθηση για τον ζωτικό αυτόν χώρο –όπου ζουν για παράδειγμα τα δύο τρίτα των Αυστριακών.

Συνεπώς, η ύπαιθρος δεν μπορεί να διατηρήσει την ύπαρξή της μόνο με γεωργικές ενισχύσεις, εφόσον μάλιστα η μέχρι τώρα κοινοτική πολιτική στήριξης δεν είχε σχεδόν κανένα αποτέλεσμα στην απασχόληση, αλλά αντίθετα επιτάχυνε μερικώς τη μετανάστευση. Πολλές εκμεταλλεύσεις κλείνουν παρά τις υψηλές επιδοτήσεις ενώ δεν μπορούν να ζήσουν από τα αγροκτήματα όλα τα μέλη των μελλοντικών γενεών.

Αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε την ύπαρξη μιας ζωντανής υπαίθρου, πρέπει να ενισχύσουμε ιδίως τις οικολογικές επιχειρήσεις και να προσφέρουμε καλύτερες δυνατότητες επιβίωσης στις μικρές εκμεταλλεύσεις. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνουν περικοπές στη στήριξη των μειονεκτικών περιοχών –που για παράδειγμα στην Αυστρία αποτελούν το 71% της γεωργικά εκμεταλλεύσιμης έκτασης– γιατί αυτό θα κατέληγε σε αναγκαστική καταστροφή ολόκληρων περιφερειών.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Κατά τη γνώμη μου, η σημασία της εδαφικής συνοχής στην ΕΕ, καθώς και η ανάγκη για μια ευρωπαϊκή πολιτική που θα την προωθήσει, είναι αναμφίβολη. Σε μακροεπίπεδο –ήτοι μεταξύ των διαφόρων χωρών– η εδαφική συνοχή αποτελεί πραγματικότητα στην Ένωση και έναν από τους λόγους ύπαρξής της. Εάν αυτό έχει αποτελέσματα σε μακροεπίπεδο, θα έχει αποτελέσματα και σε πιο τοπικό επίπεδο, δεδομένου ότι όσον αφορά τις αξίες, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο επιπέδων.

Συνεπώς, χαιρετίζω την πρωτοβουλία του κ. Guellec, διότι, εκτός από το γεγονός ότι εκφράζει ισχύουσες αρχές, προσδιορίζει επίσης τομείς και προτείνει πρακτικές πολιτικές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν πραγματικά στην επίτευξη μεγαλύτερης εδαφικής συνοχής στην ΕΕ.

 
  
  

- Έκθεση Marques (A6-0246/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Seeber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τα κράτη μέλη πρέπει να εκπληρώσουν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους και να εγκρίνουν το συντομότερο δυνατόν τις δημοσιονομικές προοπτικές. Φυσικά, πέρα από αυτό, οι ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες μπορούν να λάβουν τα χρήματα που τους αναλογούν. Ταυτόχρονα όμως πρέπει να ζητηθεί από τις περιφέρειες αυτές να χρησιμοποιήσουν με σύνεση τα χρήματα αυτά, ιδίως για μέτρα που αφορούν την παιδεία και τις υποδομές, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σωστά τα χρήματα των ευρωπαίων φορολογουμένων.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Andersson, Anna Hedh, Ewa Hedkvist Petersen, Inger Segelström και Åsa Westlund (PSE), γραπτώς. (SV) Εμείς, οι σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες, επιλέξαμε να απόσχουμε από την ψηφοφορία σχετικά με μια ενισχυμένη εταιρική σχέση για τις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες. Πολλές ευρωπαϊκές περιφέρειες έχουν ιδιαίτερες ανάγκες και δυσκολίες, διότι είναι πολύ απομακρυσμένες από τα εμπορικά κέντρα, είναι αραιοκατοικημένες ή έχουν δύσκολη μορφολογία εδάφους και κλίμα. Τα νησιά και τα συμπλέγματα νησιών στις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες αντιμετωπίζουν γνωστές δυσκολίες, και στηρίζουμε την πολιτική της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα. Η εταιρική σχέση με την ΕΕ περιλαμβάνει επίσης υποχρεώσεις για προσεκτική αλιεία, προστασία του κοινού μας περιβάλλοντος και υπεύθυνη χρήση των επιδοτήσεων της ΕΕ. Φρονούμε ότι η έκθεση Marques υπερβάλλει όσον αφορά τις απαιτήσεις της για περισσότερες επιδοτήσεις για τη γεωργία και την αλιεία. Συνεπώς, επιλέξαμε να απόσχουμε από την ψηφοφορία.

 
  
MPphoto
 
 

  Ole Christensen, Dan Jørgensen, Miloš Koterec, Henrik Dam Kristensen, Poul Nyrup Rasmussen και Britta Thomsen (PSE), γραπτώς. (DA) Ψηφίζουμε συνολικά υπέρ της έκθεσης σχετικά με μια ενισχυμένη εταιρική σχέση για τις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες.

Το πράττουμε αυτό, διότι αναγνωρίζουμε τη ξεχωριστή κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες, και παραδεχόμαστε την ανάγκη τους για κοινοτική στήριξη.

Ωστόσο, είμαστε υποχρεωμένοι να καταψηφίσουμε ορισμένα μέρη της έκθεσης. Το κάνουμε αυτό κυρίως διότι δεν πιστεύουμε ότι οι υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες θα πρέπει να έχουν ειδικό καθεστώς και, έτσι, να λαμβάνουν στήριξη που είναι ουσιαστικά αντίθετη στις υπόλοιπες πολιτικές και αξίες της Κοινότητας. Καταψηφίσαμε προτάσεις που υπερασπίζονται μια απαρχαιωμένη γεωργική και αλιευτική πολιτική, η οποία δεν ωφελεί ούτε τα συμφέροντα της Κοινότητας εν γένει ούτε τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών. Ο προστατευτισμός, οι δασμοί και οι εμπορικοί φραγμοί δεν είναι μακροχρόνιες λύσεις. Η στήριξη των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών πρέπει να βασίζεται στην αειφόρο ανάπτυξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Emanuel Jardim Fernandes (PSE), γραπτώς. (PT) Υπερψήφισα την έκθεση και ζήτησα την έγκρισή της.

Μολονότι από διαφορετικές οπτικές γωνίες και με διαφορικές προσεγγίσεις, ενώσαμε τις δυνάμεις μας για να στηρίξουμε τη στρατηγική που προτείνει η Επιτροπή για την αειφόρο ανάπτυξη των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών. Η πρόταση καλύπτει τις προτεραιότητες, τα μέσα και, κυρίως, τη δημιουργία ενός «ειδικού προγράμματος αντιστάθμισης του επιπρόσθετου κόστους» και τη θέσπιση ενός «σχεδίου δράσης για την ευρύτερη γειτνίαση».

Μολονότι υπάρχει γενική συμφωνία επί της στρατηγικής, εξακολουθούν να υπάρχουν επικρίσεις και επιφυλάξεις, λόγω του γεγονότος ότι δεν αντιμετωπίζει με σαφήνεια τις ανάγκες των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών.

Συνεπώς, συμφωνώ με τον εισηγητή ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στις εξής προτεραιότητες:

1. να υπάρξει προτιμησιακή αντιμετώπιση των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών όσον αφορά τις συνθήκες πρόσβασης στα διαρθρωτικά ταμεία στο πλαίσιο της αναμορφωμένης πολιτικής συνοχής· υπό το πρίσμα των ιδιαίτερων περιορισμών τους, θα πρέπει να τους δοθεί προτεραιότητα όσον αφορά τη χρηματοδοτική βοήθεια, ανεξάρτητα από το επίπεδο των εισοδημάτων τους·

2. να αυξηθεί η δημοσιονομική χορήγηση στο ειδικό πρόγραμμα, να διανεμηθεί δίκαια, λόγω των περιορισμών του αντιμετωπίζουν· και

3. να αποσαφηνιστεί το σχέδιο δράσης στο πλαίσιο του μελλοντικού στόχου «ευρωπαϊκής εδαφικής συνοχής» της αναμορφωμένης πολιτικής συνοχής και στο πλαίσιο της πολιτικής γειτονίας της Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Έχουμε την αίσθηση ότι η έκθεση δεν καλύπτει πλήρως δύο σημεία που θεωρούμε σημαντικά: τη δημιουργία ενός κοινοτικού προγράμματος για τις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες και την υπεράσπιση της κυριαρχίας των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ).

Συνεπώς, προτείναμε να ζητηθεί από την Επιτροπή η δημιουργία ενός ειδικού κοινοτικού προγράμματος για τη στήριξη των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών, με επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους (οι χρηματοδοτικοί πόροι που προτείνει η Επιτροπή στην πρότασή της για τις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες για το 2007-2013 υστερούν σε σχέση με αυτά που απαιτούνται και πρέπει να αυξηθούν), ώστε να αντισταθμιστούν τα μόνιμα διαρθρωτικά μειονεκτήματα (και όχι περιορισμοί, όπως το θέτει ο εισηγητής), ένα πρόγραμμα που θα δρούσε ως μέσο για την ενοποίηση όλων των μέτρων που είναι τώρα διασκορπισμένα.

Πιστεύουμε επίσης ότι προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα των αλιευτικών πόρων στις ενεχόμενες ΑΟΖ και να συνεχιστούν οι αλιευτικές δραστηριότητες στις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες, είναι σημαντικό η αποκλειστική αρμοδιότητα για την πρόσβαση στα ύδατα των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών να είναι ισοδύναμη με την πρόσβαση στην ΑΟΖ, σύμφωνα με την εν λόγω εθνική δικαιοδοσία.

Τέλος, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο τμήμα του εδάφους αυτών των περιφερειών καλύπτεται από προστατευόμενους βιότοπους και άλλες προστατευόμενες περιοχές, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να υπάρχουν μόνιμα μέτρα για τις υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες σε αυτόν τον τομέα.

Λυπούμαστε για το γεγονός ότι αυτές οι προτάσεις απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Όπως επισημαίνει ορθώς ο κ. Marques, ο ειδικός χαρακτήρας των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών –από τις οποίες η Πορτογαλία έχει δύο, καθιστώντας το θέμα αυτό ιδιαίτερα σημαντικό για μια τόσο μικρή χώρα– οδήγησε την Επιτροπή στο να αναλάβει την πρωτοβουλία να προτείνει πολιτικές που απευθύνονται άμεσα σε αυτές τις περιφέρειες, έχοντας ως στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εκμετάλλευση των οικονομικών δυνατοτήτων τους.

Οι ιδιαίτερες γεωγραφικές συνθήκες των υπεραπομακρυσμένων περιφερειών δεν τις θέτουν απαραίτητα σε μειονεκτική θέση· ή, για το θέσω με διαφορετικό τρόπο, δεν είναι απαραίτητα εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι απλά θέμα επιδίωξης των σωστών πολιτικών, όπως αυτές που υποστηρίζει η έκθεση που έχουμε ενώπιόν μας.

Για τους λόγους αυτούς, υπερψήφισα αυτήν την έκθεση.

 
  
  

- Έκθεση Guellec (A6-0251/2005) και έκθεση Marques (A6-0246/2005)

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, Nils Lundgren και Lars Wohlin (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου επιλέγει να καταψηφίσει αυτές τις εκθέσεις, διότι είναι δύο νέα παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο, μέσω των εκθέσεων ιδίας πρωτοβουλίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί να δώσει στην ΕΕ νέους τομείς αρμοδιότητας. Ο κ. Guellec επιθυμεί να προσθέσει μια εδαφική διάσταση, στόχος της οποίας είναι να διευκρινίσει πώς τα κράτη μέλη θα χειριστούν τις σχέσεις μεταξύ του κέντρου και της περιφέρειας. Ο κ. Marques ζητά μεγαλύτερη χρηματοδότηση για την αλιεία, τη γεωργία, την παραγωγή μπανάνας κλπ., προκειμένου να προαχθούν περισσότερο οι υπεραπομακρυσμένες περιφέρειες της ΕΕ. Η έκθεση συζητά τη σημασία των επιπλέον επιδοτήσεων για τον τομέα της αλιείας, εν μέρει μέσω επενδύσεων για τον εκσυγχρονισμό του αλιευτικού στόλου, με στόχο την αύξηση της αποδοτικότητάς του.

Οι δύο αυτές εκθέσεις θα οδηγούσαν επίσης σε νέες δαπάνες και εγκρίνουν τομείς επιδοτήσεων που μάλλον θα πρέπει να μειωθούν και όχι να διευρυνθούν.

 

20. Διορθώσεις ψήφου: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά
  

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 13.40 και συνεχίζεται στις 15.05)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. SARYUSZ-WOLSKI
Αντιπροέδρου

 

21. Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

22. Υπεράσπιση ασυλίας (συνέχειες)

23. Πετρέλαιο
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου και την πετρελαϊκή εξάρτηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Douglas Alexander, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (EN) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία να απευθυνθώ στο Κοινοβούλιο σήμερα για αυτό το σημαντικό και επίκαιρο θέμα.

Οι εξελίξεις που είδαμε στην πετρελαϊκή αγορά τα τελευταία χρόνια θέτουν σημαντικά θέματα αλλά και, σήμερα, έναν αριθμό κρίσιμων ζητημάτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι διατηρούμενες σε υψηλά επίπεδα τιμές του πετρελαίου αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη και είναι ιδιαίτερα ζημιογόνες για τις φτωχότερες χώρες. Η πρόσβαση σε αξιόπιστες και οικονομικές προμήθειες πετρελαίου είναι ουσιαστικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ευρύτερη παγκόσμια οικονομία. Το 2003, τα προϊόντα πετρελαίου αποτέλεσαν το 43% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η σημασία του θέματος τονίστηκε στην πρόσφατη άτυπη συνεδρίαση του Ecofin στο Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία συζήτησε την τρέχουσα οικονομική κατάσταση και επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στις επιπτώσεις των τιμών του πετρελαίου.

Ωστόσο, όπως έχει καλά τεκμηριωθεί αλλού, η τρέχουσα κατάσταση διαφέρει από προηγούμενες περιόδους υψηλών τιμών πετρελαίου. Σε πραγματικούς όρους, τα σημερινά επίπεδα τιμών είναι χαμηλότερα από τα ανώτατα που καταγράφηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ενώ ο ρυθμός αύξησης των τιμών είναι βραδύτερος. Αυτό αντανακλά το γεγονός ότι η κινητήριος δύναμη πίσω από τις υψηλότερες τιμές είναι η πολύ ισχυρή, και απρόσμενη, παγκόσμια αύξηση της ζήτησης του πετρελαίου και όχι η κρίση στον εφοδιασμό. Λόγω αυτής της αυξημένης ζήτησης, η παγκόσμια παραγωγή και η ικανότητα διύλισης περιορίστηκαν πολύ.

Τι μπορεί λοιπόν να γίνει για να μπορέσουν να βελτιωθούν οι σημερινές συνθήκες της αγοράς; Το πετρέλαιο αποτελεί ένα παγκόσμιο ζήτημα και μπορεί να επιλυθεί μόνο με παγκόσμια δράση. Τόσο τα πετρελαιοπαραγωγά έθνη όσο και εκείνα που καταναλώνουν πετρέλαιο έχουν κοινά συμφέροντα και ευθύνες στην παγίωση σταθερότερων τιμών οι οποίες καθιστούν δυνατή την αειφόρο οικονομική ανάπτυξη.

Οι καταναλώτριες και παραγωγοί χώρες και οι διεθνείς οργανισμοί πρέπει να συνεργαστούν ώστε να βοηθήσουν τις διεθνείς πετρελαϊκές αγορές να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά, τόσο από πλευράς ζήτησης όσο και προσφοράς. Οι ανοιχτές, διαφανείς και ανταγωνιστικές τιμές και αγορές πετρελαίου αποτελούν τον πλέον αποτελεσματικό μηχανισμό για την εξασφάλιση αξιόπιστου εφοδιασμού σε πετρέλαιο σε αυτές τις σταθερότερες τιμές.

Τα αποθέματα για την κάλυψη της μελλοντικής ζήτησης υπάρχουν. Τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου ή αερίου δεν θα εξαντληθούν αύριο. Ωστόσο, χρειάζεται να αναληφθεί δράση προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα αποθέματα θα μετατραπούν σε πραγματικό εφοδιασμό. Χρειάζονται μεγαλύτερες επενδύσεις τόσο στην παραγωγή όσο και στην ικανότητα διύλισης. Ένα κλίμα περισσότερο ευνοϊκό για τις επενδύσεις, με ανοιχτές αγορές, διαφανείς επιχειρηματικές πρακτικές και σταθερά ρυθμιστικά πλαίσια, απαιτείται σε όλο τον διεθνή πετρελαϊκό κλάδο.

Η διατήρηση και η απόδοση της ενέργειας καθώς και η τεχνολογία και καινοτομία είναι επίσης σημαντικές και έχουν ένα ρόλο να διαδραματίσουν. Στο Gleneagles, οι αρχηγοί κυβερνήσεων των G8 έδωσαν στη δημοσιότητα ένα σχέδιο δράσης για τα θέματα αυτά στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της αλλαγής του κλίματος, αλλά η πρόοδος στους εν λόγω τομείς μπορεί να συμβάλει επίσης πολύ στη βελτίωση της ενεργειακής ασφάλειας.

Εν τέλει, οι μηχανισμοί της αγοράς θα κατανείμουν τα εναπομένοντα αποθέματα πετρελαίου και θα δώσουν κίνητρο για μια μεταστροφή σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας, αλλά μπορεί να αναληφθεί η κατάλληλη δράση για την υποστήριξη αυτού του στόχου και για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης.

Η ενεργειακή απόδοση ορθώς αποτελεί σήμερα προτεραιότητα της ατζέντας της ενεργειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο πλέον οικονομικός τρόπος ταυτόχρονης μείωσης τόσο της ενεργειακής ζήτησης –ώστε να προαχθεί η ασφάλεια των προμηθειών και να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων– όσο και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη επιτύχει πολλά, πρέπει να το αναγνωρίσουμε σε αυτό το πλαίσιο, με ένα φάσμα ρυθμιστικών και προαιρετικών μέτρων τα οποία έχουν θεσπιστεί, αλλά είναι σαφές ότι ενώ υπάρχουν ακόμη σημαντικές δυνατότητες για περαιτέρω βελτιώσεις, υπάρχουν επίσης και εμπόδια στην υλοποίηση αυτών των δυνατοτήτων τώρα.

Γι’ αυτόν τον λόγο, τα κράτη μέλη χαιρέτισαν την απόλυτη προτεραιότητα που έδωσε ο Επίτροπος Piebalgs στην επίτευξη περαιτέρω προόδου και την πρόσφατη δημοσίευση του Πράσινου Βιβλίου για την ενεργειακή απόδοση, με τίτλο 'Doing More with Less'. Αυτό το Πράσινο Βιβλίο προκαλεί επί του παρόντος μεγάλη και –θα έλεγα– ευπρόσδεκτη συζήτηση και διάλογο για το πώς μπορούν να υπερκεραστούν τα εμπόδια προκειμένου να υπάρξει σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας έως το 2020. Αυτός είναι επίσης και ο λόγος για τον οποίο η Προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου θα επιδιώξει να εξασφαλίσει μια συμφωνία σε δεύτερη ανάγνωση μεταξύ του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου σχετικά με την οδηγία για την αποδοτικότερη τελική χρήση της ενέργειας, η οποία θα διαμορφώσει ένα πλαίσιο και στόχους για την εξοικονόμηση ενεργειακής αποδοτικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα χρόνια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέσπισε την οδηγία για τα βιοκαύσιμα προκειμένου να ενθαρρύνει την ανάπτυξη εναλλακτικών ανανεώσιμων καυσίμων κίνησης. Τα κράτη μέλη συμφώνησαν να καθορίσουν ενδεικτικούς στόχους για τις πωλήσεις βιοκαυσίμων το 2005 και για το 2010 να βοηθήσουν στη μείωση της εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τα ορυκτά καύσιμα. Τα κράτη μέλη σε όλη την Ένωση θέσπισαν πολιτικές, όπως οι μειώσεις των δασμών στα καύσιμα, οι οποίες προκάλεσαν την ταχεία αύξηση των πωλήσεων των βιοκαυσίμων.

Τα στοιχεία καυσίμου και το υδρογόνο προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες μακροπρόθεσμα, καθώς πολλοί θεωρούν πως τα στοιχεία καυσίμου υδρογόνου θα αντικαταστήσουν τελικά το πετρέλαιο και τους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Η Ευρωπαϊκή Τεχνολογική Πλατφόρμα Υδρογόνου και Στοιχείων Καυσίμου διεξήγαγε υποδειγματικό και σημαντικό έργο στην προετοιμασία μιας ατζέντας στρατηγικής έρευνας και μιας στρατηγικής ανάπτυξης για τα στοιχεία καυσίμου και το υδρογόνο. Η εργασία αυτή, με τη σειρά της, θα επηρεάσει την Επιτροπή κατά τον καθορισμό προτεραιοτήτων για χρηματοδότηση από το Έβδομο Πρόγραμμα Πλαίσιο. Η Επιτροπή αναζητά επί του παρόντος την υποστήριξη της βιομηχανίας για μια κοινή τεχνολογική πρωτοβουλία στον τομέα αυτό ώστε να καταστεί δυνατή η ανάληψη σημαντικών σχεδίων επίδειξης υδρογόνου εδώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χρειάζεται επίσης μεγαλύτερη διαφάνεια στην αγορά. Χρειαζόμαστε βελτιωμένα δεδομένα για την παγκόσμια ζήτηση, προσφορά και αποθέματα πετρελαίου προκειμένου να λαμβάνονται περισσότερο εμπεριστατωμένες αποφάσεις για την αγορά. Προς το σκοπό αυτό, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχουν δεδομένα στη Μικτή Πρωτοβουλία για τα Πετρελαϊκά Δεδομένα, η οποία θα εγκαινιαστεί στο Ριάντ αργότερα φέτος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εργάζεται επίσης επί του παρόντος για τη βελτίωση των δεδομένων, συγκεκριμένα όσον αφορά τα αποθέματα πετρελαίου για την Ευρώπη.

Η απουσία διαφάνειας σχετικά με τα παγκόσμια πετρελαϊκά αποθέματα και τα σχέδια ανάπτυξής τους υπονομεύει επίσης τη σταθερότητα και προκαλεί αβεβαιότητα. Χρειάζεται μεγαλύτερη σαφήνεια και συνέπεια στην παγκόσμια καταγραφή των αποθεμάτων.

Εξίσου σημαντικός είναι, ειλικρινά, και ο εντατικότερος διάλογος και η κατανόηση μεταξύ των καταναλωτών και των παραγωγών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκαινιάσει επίσημο διάλογο με τον ΟΠΕΚ, καθιστώντας δυνατή την ανταλλαγή απόψεων για τα ενεργειακά θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Στην πρώτη συνάντηση τον Ιούνιο, συμφωνήθηκαν τέσσερα θέματα για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΠΕΚ. Αυτά ήταν: οι εξελίξεις στην πετρελαϊκή αγορά, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσομακροπρόθεσμα· οι ενεργειακές πολιτικές· οι τεχνολογίες της ενέργειας· και πολυμερή θέματα σχετιζόμενα με την ενέργεια.

Οι συζητήσεις για τα θέματα αυτά θα προχωρήσουν μέσω ημερίδων και άλλων συναντήσεων, βοηθώντας στην ενημέρωση μελλοντικών συναντήσεων διαλόγου. Στην πρώτη περίπτωση, θα πραγματοποιηθεί μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για τις εξελίξεις στην πετρελαϊκή αγορά στις 21 Νοεμβρίου, η οποία θα είναι επικεντρωμένη στις επενδυτικές ανάγκες σε όλη την αλυσίδα της παροχής πετρελαίου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη εγκαινιάσει διάλογο με τη Νορβηγία, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία. Ο ενεργειακός διάλογος με τη Ρωσία αποτελεί ένα καλό παράδειγμα αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε ένα θέμα μείζονος σημασίας στη συνολική τους σχέση. Η βασική ιδέα πίσω από τον διάλογο είναι μια απλή εξισορρόπηση συμφερόντων: η Ρωσία χρειάζεται ευρωπαϊκές επενδύσεις για να αναπτύξει τους ενεργειακούς πόρους της, ενώ η Ευρώπη χρειάζεται ασφαλή μακροχρόνια πρόσβαση στο πετρέλαιο και το αέριο της Ρωσίας.

Είναι ουσιαστικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την επίτευξη των στόχων της αναφορικά τόσο με την ενεργειακή ασφάλεια όσο και με τις αλλαγές του κλίματος, να επιδοθούμε σε εποικοδομητικό διάλογο και πρακτική συνεργασία με τις αναδυόμενες αγορές της Κίνας αλλά και της Ινδίας, αν και είναι δεδομένη η ταχέως αυξανόμενη ανάγκη τους για προμήθειες πετρελαίου και αερίου για την ανάπτυξη των καυσίμων.

Τέλος, θα πρέπει επίσης να πω κάτι σήμερα για τον αντίκτυπο του τυφώνα Κατρίνα στην αγορά πετρελαίου και τον ρόλο που διαδραμάτισε η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας ζήτησε από τα κράτη μέλη του να διαθέσουν 2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως για ένα διάστημα 30 ημερών. Παρόλο που έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που δοκιμάστηκαν τα μέτρα αντίδρασης του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας, ο οργανισμός μπόρεσε πολύ γρήγορα να καταλήξει στην άποψη ότι η αναστάτωση των παγκόσμιων αγορών ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να δικαιολογεί τη διάθεση αποθεμάτων και να συνάψει συμφωνία με τα κράτη μέλη του για τη διάθεση αποθεμάτων.

Ο ΔΟΕ λαμβάνει αποφάσεις με ομοφωνία. Η συμφωνία αυτή ήταν ένα εξαιρετικό επίτευγμα και τιμή για όλους τους ενδιαφερόμενους. Αποδεικνύει τα πλεονεκτήματα της πολυμερούς προσέγγισης του ΔΟΕ και την ανάγκη μιας τέτοιας προσέγγισης στη σημερινή παγκόσμια αγορά πετρελαίου.

Δεν είναι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέλη του ΔΟΕ. Ωστόσο, η Ομάδα Πετρελαϊκού Εφοδιασμού της ΕΕ συμφώνησε να επιτρέψει σε όλα τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν την επιδιωκόμενη αντίδρασή τους και να δώσει σε όσα κράτη δεν είναι μέλη του ΔΟΕ την ευκαιρία να συμβάλουν σε αυτή την ευρύτερη συζήτηση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΟΕ, κατά τη συνεδρίασή του στις 15 Σεπτεμβρίου, εξέτασε τη συμμετοχή των κρατών μελών του στη διάθεση των αποθεμάτων. Αποφάσισε επίσης ότι δεν ήταν απαραίτητη άμεσα περαιτέρω δράση και ότι η θέση του μπορούσε να επανεξεταστεί και πάλι στα τέλη αυτού του μήνα ή στις αρχές Οκτωβρίου προκειμένου να αποφασιστεί αν απαιτείται περαιτέρω δράση.

Η διάθεση αποθεμάτων βελτίωσε την κατάσταση του εφοδιασμού και επέδρασε καθησυχαστικά στην αγορά και τις τιμές. Ήταν σαφώς η σωστή ενέργεια και έγινε τη σωστή χρονική στιγμή. Τα κράτη μέλη της ΕΕ, εκτός του ότι συμμετείχαν στη διάθεση των αποθεμάτων, μπόρεσαν να αυξήσουν τις εξαγωγές βενζίνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο εφοδιασμός των αγορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα υφίστατο εσωτερικές ελλείψεις.

Δεδομένου του υφιστάμενου κλίματος, η συζήτηση αυτή είναι εξαιρετικά επίκαιρη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συμβάλλει ήδη σημαντικά στη βελτίωση των συνθηκών στην αγορά πετρελαίου, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσομακροπρόθεσμα, αλλά ενώπιόν μας υπάρχουν πολλές προκλήσεις. Δράττομαι σήμερα της ευκαιρίας να καλέσω και άλλους να συμβάλουν με τις σκέψεις τους σε αυτό το μελλοντικό έργο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανησυχεί ιδιαιτέρως για την τρέχουσα κατάσταση στην πετρελαϊκή αγορά, την οποία χαρακτηρίζει μεγάλη αύξηση των τιμών. Οι υψηλές αυτές τιμές οφείλονται στην όλο και πιο δύσκολη εξισορρόπηση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, κυρίως λόγω της έντονης αύξησης της ζήτησης πετρελαίου τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, και, κατ’ επέκταση, στον τρέχοντα σημαντικό περιορισμό της μη χρησιμοποιούμενης ικανότητας παραγωγής και διύλισης αργού. Στην πραγματικότητα, το 2004, σημειώθηκε η μεγαλύτερη στα χρονικά αύξηση στη ζήτηση πετρελαίου παγκοσμίως. Υπ’ αυτές τις συνθήκες –όπου η μη χρησιμοποιούμενη ικανότητα παραγωγής είναι περιορισμένη– ειδικά γεγονότα, όπως ο πόλεμος στο Ιράκ και ο τυφώνας Κατρίνα, πυροδοτούν την κερδοσκοπία, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τις τιμές.

Ακριβώς επειδή οι υψηλές αυτές τιμές αρχίζουν να έχουν σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στην ευημερία των πολιτών μας, ιδιαίτερα των πιο ευάλωτων, και στην οικονομία μας, η Επιτροπή καθώς και τα κράτη μέλη πρέπει να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην πρόκληση αυτή. Παρόλο που, φυσικά, η Επιτροπή μόνη της δεν μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα, πιστεύω ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά ώστε οι τιμές να φθάσουν σε λογικότερα επίπεδα. Αυτό είναι ουσιαστικής σημασίας για τους πολίτες της ΕΕ, αλλά και για τους ευάλωτους πληθυσμούς στις αναπτυσσόμενες χώρες για τους οποίους οι επιπτώσεις είναι ακόμη πιο καταστροφικές.

Κατόπιν των εις βάθος συζητήσεων με το Σώμα των Επιτρόπων και έχοντας την πλήρη υποστήριξη των συναδέλφων μου, και ιδιαίτερα του Προέδρου Barroso, παρουσίασα πρόσφατα ένα σχέδιο πέντε σημείων με μέτρα τα οποία ήδη λαμβάνει η Επιτροπή και τα οποία θα ενταθούν τώρα ώστε να αντιμετωπιστεί αυτή η πρόκληση.

Η πρώτη μας ενέργεια πρέπει να είναι η εξοικονόμηση ενέργειας και η μείωση της ζήτησης. Από τότε που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, αυτή ήταν η πρώτη μου προτεραιότητα. Η Επιτροπή ενέκρινε ήδη ένα Πράσινο Βιβλίο για την Ενεργειακή Απόδοση τον Ιούνιο του 2005, το οποίο καθορίζει τη δυνατότητα της Ευρώπης να εξοικονομήσει έως και 20% της υφιστάμενης χρήσης ενέργειας αυξάνοντας την ενεργειακή απόδοση. Η ισχύουσα νομοθεσία, αν εφαρμοστεί πλήρως, μπορεί να επιτύχει εξοικονόμηση ενέργειας περίπου 10%. Η Επιτροπή λαμβάνει συνεπώς μέτρα για την επιτάχυνση ενός Ευρωπαϊκού Σχεδίου Δράσης για την ενεργειακή απόδοση, το οποίο θα δώσει συνέχεια στο Πράσινο Βιβλίο με μια σειρά από συγκεκριμένα μέτρα ώστε να επιτευχθεί το δυναμικό του 20%· μεγαλύτερη πίεση για την πλήρη και ταχεία εφαρμογή της νέας οδηγίας για τα κτίρια και έντονη πίεση για μια συμφωνία σχετικά με την πρόταση οδηγίας για τις υπηρεσίες ενέργειας.

Ωστόσο, το να εξοικονομήσει μόνο η Ευρώπη ενέργεια δεν αποτελεί απάντηση. Η πραγματική πρόκληση είναι να χρησιμοποιηθεί το καλό παράδειγμα της Ευρώπης για να ασκηθεί πίεση για ενεργειακές πολιτικές στο εξωτερικό, οι οποίες επίσης θα επικεντρώνονται στον περιορισμό της ζήτησης και όχι μόνο στην αύξηση του εφοδιασμού σε πετρέλαιο και αέριο. Στο πλαίσιο αυτό, το ευρωπαϊκό παράδειγμα μπορεί να επιδείξει πώς η αυξημένη ενεργειακή απόδοση μπορεί να μειώσει το κόστος παραγωγής. Αυτό το έχω ως προτεραιότητα στις διμερείς επαφές μου με άλλα μεγάλα ενεργοβόρα έθνη και μέσω του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας. Συγχρόνως, είμαστε ευαίσθητοι απέναντι στην ιδιαίτερη κατάσταση των αναπτυσσόμενων χωρών οι οποίες εξαρτώνται κατά πολύ από το πετρέλαιο και είναι ευάλωτες.

Η δεύτερη ενέργειά μας πρέπει να είναι να αυξήσουμε την ευρωπαϊκή χρήση εναλλακτικών μορφών ενέργειας. Η πιο λογική απάντηση στις υψηλές τιμές πετρελαίου είναι να στραφούμε στη χρήση εναλλακτικών, ανταγωνιστικών και, όπου είναι δυνατόν, περισσότερο φιλικών προς το περιβάλλον ενεργειακών πόρων. Για παράδειγμα, πρέπει να αναπτυχθεί η ενεργειακή ικανότητα της βιομάζας στην ΕΕ. Πριν τα τέλη του έτους, θα κατατεθεί ένα Σχέδιο Δράσης για τη Βιομάζα. Θα πρέπει επίσης να τονώσουμε την έρευνα για την αιολική, την ηλιακή ενέργεια και την ενέργεια των κυμάτων, το υδρογόνο –ιδιαίτερα σε σχέση με τις μεταφορές– και για την απομόνωση του καθαρού γαιάνθρακα και άνθρακα και θα υποστηρίξω την κατάλληλη χρηματοδότησή της στο Έβδομο Πρόγραμμα Πλαίσιο. Η σωστή εφαρμογή της οδηγίας για τα βιοκαύσιμα μπορεί επίσης να αποδώσει καρπούς ως προς αυτό. Τέλος, πριν από τα τέλη του 2005, η Επιτροπή θα παρουσιάσει μια ανακοίνωση για σχέδια οικονομικής υποστήριξης για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Επιπλέον, θα πρέπει να εργαστούμε δραστήρια για να δημιουργήσουμε παγκόσμιες συμμαχίες για τη διερεύνηση περισσότερο βιώσιμης χρήσης των εναλλακτικών πηγών ενέργειας, ιδιαίτερα στον αναπτυσσόμενο κόσμο.

Τρίτον, πρέπει να αυξήσουμε τη διαφάνεια και την προβλεψιμότητα των πετρελαϊκών αγορών. Η απουσία διαφάνειας στις παγκόσμιες πετρελαϊκές αγορές διευκολύνει την κερδοσκοπία και αποτρέπει τις επενδύσεις στον κλάδο του πετρελαίου. Η Επιτροπή θα προχωρήσει σε διάφορες ενέργειες για την αντιμετώπιση της κατάστασης, όπως η επιτάχυνση της δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Συστήματος Παρακολούθησης της Αγοράς Ενέργειας στο πλαίσιο της Επιτροπής. Ο στόχος αυτού του συστήματος παρακολούθησης θα είναι η παροχή αξιόπιστων πληροφοριών για τη διευκόλυνση των επενδύσεων ιδιωτικών φορέων στον τομέα της ενέργειας, καθώς και η βελτίωση της λήψης αποφάσεων από τους αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής. Η Επιτροπή θα επιταχύνει επίσης τη λήψη μέτρων προκειμένου να μπορούν οι υπηρεσίες της να δημοσιεύουν στοιχεία για το επίπεδο των ευρωπαϊκών αποθεμάτων πετρελαίου σε τακτικότερη βάση.

Τέταρτον, πρέπει να αυξήσουμε τις προμήθειες πετρελαίου και αερίου. Αν και πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση της ζήτησης και τη μεταστροφή από το πετρέλαιο, θα ήταν λάθος να μην αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο κόσμος θα χρειαστεί περισσότερο πετρέλαιο και μεγαλύτερη ικανότητα διύλισης. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα ενισχύσει τον διάλογο παραγωγού-καταναλωτή με τις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες, συμπεριλαμβανομένου του ΟΠΕΚ. Ο διάλογος αυτός ξεκίνησε ήδη την άνοιξη και την Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου, συνάντησα τον πρόεδρο της Συνόδου του ΟΠΕΚ, τον κ. Sheikh Fahad al Sabah, στη Βιέννη. Του μετέφερα τις ανησυχίες μας για την παρούσα πετρελαϊκή κατάσταση, καθώς και την αναμενόμενη συνεργασία του ΟΠΕΚ.

Ως προς αυτό, επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω ότι ο ΟΠΕΚ δεσμεύτηκε να βοηθήσει στη σταθεροποίηση της διεθνούς πετρελαϊκής αγοράς και να συμβάλει ώστε οι τιμές του πετρελαίου να επανέλθουν σε σταθερά επίπεδα. Στη συνάντηση αυτή, ο ΟΠΕΚ τόνισε την ανάγκη για επενδύσεις σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού πετρελαίου και, ιδιαίτερα, επεσήμανε την ανεπαρκή ικανότητα διύλισης στην πετρελαϊκή αγορά. Ο ΟΠΕΚ δήλωσε επίσης ότι προσβλέπει σε μεγαλύτερες ευκαιρίες επενδύσεων στον ευρωπαϊκό κατάντη πετρελαϊκό κλάδο. Από την πλευρά της Επιτροπής, μεταφέραμε στον ΟΠΕΚ τις ανησυχίες μας για το γεγονός ότι η υφιστάμενη ανεπαρκής ικανότητα αποθεμάτων συμβάλλει στη διευκόλυνση κερδοσκοπικών κινήσεων σε διεθνές επίπεδο και δημιουργεί επιπλέον πίεση στην πετρελαϊκή αγορά.

Πρέπει επίσης να συνεχιστεί ο διάλογος με σημαντικές πετρελαιοπαραγωγούς χώρες –όπως η Ρωσία, η Νορβηγία και οι χώρες του Περσικού Κόλπου– με τη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου και με τις χώρες που είναι οι κύριοι καταναλωτές πετρελαίου στον κόσμο –όπως την Κίνα, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόσφατα διαμορφώθηκε ένα «Σχέδιο Δράσης Κίνας-ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

Τέλος, θα συναντηθώ σύντομα με στελέχη μεγάλων εταιριών πετρελαίου, καθώς θεωρώ πολύ σημαντικό οι εταιρίες πετρελαίου να συμπεριφέρονται κατά τον πλέον υπεύθυνο τρόπο δεδομένης της κατάστασης. Ειδικότερα, θα επιμείνω στην ανάγκη για περισσότερες επενδύσεις εκ μέρους τους και στον καθορισμό των συμπληρωματικών μέτρων που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να απομακρυνθούν τα εμπόδια που αποτρέπουν περαιτέρω επενδύσεις, ιδιαίτερα στην ικανότητα διύλισης.

Πέμπτον, πρέπει να αντιδρούμε αποτελεσματικά σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όσον αφορά τα αποθέματα πετρελαίου. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή υποστήριξε την πρόταση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας στις 2 Σεπτεμβρίου για αύξηση του εφοδιασμού πετρελαίου κατά 2 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως για μια περίοδο 30 ημερών. Παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος αυτής της διεθνούς συλλογικής προσπάθειας θα συνίσταται αρχικά στη διάθεση αποθεμάτων ασφαλείας πετρελαίου στη διεθνή αγορά, η Επιτροπή υποστηρίζει θερμά την ενθάρρυνση συμπεριφοράς εξοικονόμησης ενέργειας, η οποία μπορεί να οδηγήσει, αν χρειαστεί, στη χρήση μέτρων περιορισμού της ζήτησης από τα κράτη μέλη αν απαιτηθούν περαιτέρω ενέργειες. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν τελικά η απώλεια εφοδιασμού αναμένεται να διατηρηθεί για αρκετούς μήνες.

Όπως ίσως γνωρίζετε, σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ, όλα τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρούν αποθέματα ασφαλείας πετρελαίου ίσα με κανονική κατανάλωση 90 ημερών, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν στην περίπτωση βραχυπρόθεσμων ανωμαλιών στον φυσικό εφοδιασμό. Παρόλο που η ΕΕ διαθέτει αποθέματα ασφαλείας πετρελαίου, δεν τα χρησιμοποίησε ποτέ καθώς δεν έχει τα νομικά μέσα για να το κάνει. Η Ευρώπη πρέπει να διαδραματίσει τον ρόλο της, καθώς δεν είναι όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ μέλη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας.

Έτσι, η Επιτροπή έχει αρχίσει ήδη να συγκαλεί σε τακτική βάση την Ομάδα Πετρελαϊκού Εφοδιασμού της Κοινότητας, προκειμένου να συζητηθούν οι τιμές του πετρελαίου, τα μέτρα έκτακτης ανάγκης που λαμβάνουν τα κράτη μέλη και αποδοτικότεροι τρόποι συντονισμού των μέτρων έκτακτης ανάγκης σε κοινοτικό επίπεδο.

Πρόσφατα γεγονότα δείχνουν τη σαφή ανάγκη ενός μηχανισμού ο οποίος θα συνδράμει στον συντονισμό της χρήσης των αποθεμάτων πετρελαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Επιτροπή εξετάζει τώρα πώς μπορεί να γίνει αυτό με τον καλύτερο τρόπο και θα το συζητήσει με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε ένα νέο Φόρουμ Ορυκτών Καυσίμων το οποίο ίδρυσα και το οποίο θα συγκληθεί για πρώτη φορά στο Βερολίνο τον Οκτώβριο. Θα πρέπει να επισημάνω ότι κατά την ανάπτυξη μιας τέτοιας πρότασης θα δώσω μεγάλη προσοχή στη θέση που έλαβε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην προηγούμενη πρόταση της Επιτροπής στο θέμα αυτό.

Ως τελική παρατήρηση, θα πρέπει να επισημάνω ότι η Επιτροπή δεν πιστεύει ότι η καλύτερη αντίδραση στις υψηλές τιμές πετρελαίου είναι η μείωση των φόρων ως αντιστάθμισμα. Αυτό απλώς ενθαρρύνει τους καταναλωτές να συνεχίσουν να καταναλώνουν. Οι υπουργοί στην τελευταία άτυπη συνεδρίαση του Ecofin συμφώνησαν σαφώς ότι θα πρέπει να αποφευχθούν στρεβλωτικές φορολογικές και άλλες παρεμβάσεις οι οποίες αποτρέπουν την απαραίτητη προσαρμογή. Είναι γεγονός ότι χωρίς συντονισμό, οι φορολογικές μειώσεις μπορεί να έχουν στρεβλωτικό αντίκτυπο στον ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά.

Συμπερασματικά, η Επιτροπή υπήρξε πολύ δραστήρια στην πρόταση μέτρων για τη διόρθωση της κατάστασης. Οι προσπάθειές της θα στεφθούν με επιτυχία μόνο αν συνεργαστούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι –τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, η βιομηχανία, οι τρίτες χώρες και οι διεθνείς οργανισμοί. Είμαι, συνεπώς, αποφασισμένος να χρησιμοποιήσω το μοντέλο εξισορρόπησης στην ενέργεια το οποίο αναπτύχθηκε στην Ευρώπη ως πρότυπο για περισσότερες διεθνείς αλλαγές και να αποδείξω τη δέσμευσή μας να βοηθήσουμε τους ευάλωτους πληθυσμούς τόσο στην ΕΕ όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Giles Chichester, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντας τον κ. Επίτροπο για τη μετρημένη προσέγγισή του στην κατάσταση και να υποστηρίξω σε γενικές γραμμές την προσέγγισή του. Ας μην αντιδρούμε βεβιασμένα και υπερβολικά σε μια κατάσταση η οποία αλλάζει τη στιγμή που μιλάμε· οι τιμές χαλιναγωγούνται σε κάποιο βαθμό και θα πρέπει να αφήσουμε την αγορά να λειτουργήσει.

Αν υπάρχουν προβλήματα τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστούν συγκεκριμένα, για παράδειγμα αν υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τους φτωχούς, τους ευάλωτους και τους μειονεκτούντες, τότε θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε εναλλακτικά κοινωνικά μέτρα για να τους συνδράμουμε και να μην πέσουμε στην παγίδα της βραχυπρόθεσμης λύσης της μείωσης φόρων. Τα βασικά στοιχεία της κατάστασής μας παραμένουν αναλλοίωτα: η ΕΕ εξαρτάται πολύ από το πετρέλαιο και εξαρτάται πολύ από τις εισαγωγές πετρελαίου. Θα πρέπει να επιδιώξουμε να μειώσουμε αυτή την εξάρτηση μέσω μέτρων απόδοσης, διατήρησης, υποκατάστασης και νέων τεχνολογιών.

Υπάρχει μια σημαντική αρχή ότι οι φόροι θα πρέπει να συνεχίζουν να καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Αυτή η αρχή δεν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί υπέρ ενός εφήμερου πανευρωπαϊκού φορολογικού συστήματος. Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι στον τομέα των οδικών μεταφορών, η κυριότερη συνιστώσα της τιμής των καυσίμων είναι μακράν η φορολογία. Επομένως, θα έλεγα προς όσους ανησυχούν για τα απρόσμενα κέρδη των εταιριών πετρελαίου ότι ίσως θα έπρεπε να μας ανησυχούν περισσότερο τα απρόσμενα κέρδη των υπουργών οικονομικών ή των εφοριακών.

Τέλος, αναρωτιέμαι αν μήπως, εκτός από τον κλάδο των μεταφορών και το οδικό δίκτυο, θα πρέπει να εξετάσουμε πάλι τον κλάδο της αεροπορίας, για να δούμε αν μπορεί να υπάρξει διεθνής συμφωνία για την επίτευξη αποδόσεων και διατήρησης των καυσίμων στον κλάδο αυτό. Επί του παρόντος, από την ίδια τη φύση του είναι αφορολόγητος.

 
  
MPphoto
 
 

  Hannes Swoboda, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σημειώσω στην αρχή της σύντομης αγόρευσής μου ότι εκτιμούμε πολύ τον Επίτροπο Piebalgs για τον αποτελεσματικό και ένθερμο τρόπο με τον οποίο προωθεί την ενεργειακή πολιτική. Χαίρομαι πολύ διότι το υποστήριξε και το υπογράμμισε αυτό και τις τελευταίες ημέρες. Επίσης, χαίρομαι πολύ διότι η Προεδρία έδωσε εδώ ορισμένες υποσχέσεις για την ενεργειακή πολιτική.

Παρ’ όλ’ αυτά, κατά την άποψη της Ομάδας μας, όλα όσα είπε η Επιτροπή ή ο πρόεδρός της για το θέμα αυτό ήταν μάλλον ανεπαρκή, γιατί όπως είπε και ο κ. Alexander, εδώ πρόκειται για πολύ αδιαφανείς αγορές –αν μπορούμε βέβαια να τις αποκαλέσουμε αγορές. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να μιλήσει σε μια ξεκάθαρη πολιτική γλώσσα σε όλους τους τομείς, από την εξωτερική πολιτική μέχρι την πολιτική των μεταφορών και από τη γεωργική πολιτική μέχρι την πολιτική για το εμπόριο. Το ίδιο ισχύει, φυσικά, ιδιαίτερα για την ενεργειακή πολιτική –και όχι μόνο.

Χάρηκα πολύ με τη σημερινή δήλωση του κ. Επιτρόπου γιατί πηγαίνει ήδη ένα βήμα μακρύτερα από όσα είχαμε συζητήσει μέχρι σήμερα. Άλλωστε, το είπε και ο ίδιος σήμερα το πρωί στην επιτροπή. Πιστεύω όμως ότι αναφορικά με το ζήτημα των πετρελαϊκών ομίλων –δεν φθονώ ούτε αυτούς ούτε τους εταίρους τους για τα μεγάλα κέρδη τους– απαιτείται μεγαλύτερο μέτρο πολιτικής ευθύνης για την κοινή μας κοινωνία και για το μέλλον των ίδιων των ομίλων. Πρέπει, ωστόσο, να παραδεχτούμε ότι μόνο μικρό μέρος αυτών των κερδών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περισσότερες επενδύσεις προς το δικό τους συμφέρον, για παράδειγμα για την ανάμιξη με βιοκαύσιμα, που πραγματοποιείται τώρα σε μερικές χώρες, και ασφαλώς για την έρευνα και την ανάπτυξη σε σχέση με τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας.

Κύριε Επίτροπε, σήμερα το πρωί είπατε πως γνωρίζετε ότι μέχρι τώρα έχουν διατεθεί μόνο ψίχουλα. Ελπίζω ότι μετά από τον διάλογο μαζί σας που έχει εξαγγελθεί, θα έχουμε τουλάχιστον μερικά ψίχουλα παραπάνω. Ίσως μάλιστα αν παραμείνετε για αρκετό διάστημα Επίτροπος να δημιουργηθεί κάποτε με την πάροδο του χρόνου και ένα ολόκληρο κέικ, ένα ενεργειακό κέικ που θα μπορούμε να προσφέρουμε στους πολίτες της Ευρώπης. Σας εύχομαι καλή τύχη και καλή δύναμη και ζητώ να πείτε στους επικεφαλής των μεγάλων πετρελαϊκών εταιριών ότι εδώ στο Σώμα περιμένουμε να κάνουν κάτι για την κοινή μας κοινωνία.

 
  
MPphoto
 
 

  Fiona Hall, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, επικροτώ την έμφαση που δόθηκε σήμερα το απόγευμα στις πτυχές της ζήτησης του πετρελαϊκού προβλήματος. Θα μας ήταν ευκολότερο να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στην πλευρά της προσφοράς και τις δυσκολίες που προκάλεσε ο τυφώνας Κατρίνα, όμως αν το κάναμε αυτό, θα βάζαμε απλώς λευκοπλάστη τη στιγμή που αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε είναι σοβαρή χειρουργική επέμβαση.

Στη ρίζα του προβλήματος βρίσκεται η υπερβολική εξάρτηση της Ευρώπης από το πετρέλαιο. Καθώς το ένα τρίτο του πετρελαίου της ΕΕ εισάγεται από τη Ρωσία και το ένα τέταρτο από τη Μέση Ανατολή –και τα ποσοστά αυτά αυξάνονται– αντιμετωπίζουμε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα το οποίο ξεπερνά κατά πολύ την όποια βραχυπρόθεσμη κρίση. Το γεγονός είναι ότι πρέπει απλώς να περικόψουμε την κατανάλωση πετρελαίου: να την περικόψουμε πραγματικά, όχι να μιλάμε μόνο γι’ αυτό, και έχουμε ήδη μιλήσει γι’ αυτό πάρα πολύ στο πλαίσιο της μείωσης των εκπομπών CO2. Υπάρχει όμως ακόμα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στα μεγάλα λόγια για τη χρήση λιγότερου πετρελαίου και στο πόσες πραγματικές ενέργειες γίνονται επί τόπου.

Έχω σήμερα δύο συγκεκριμένα ερωτήματα για το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Είναι πράγματι ευπρόσδεκτο νέο το ότι η Προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου είναι αποφασισμένη να επιτύχει μια συμφωνία πριν από τα τέλη Δεκεμβρίου για την οδηγία σχετικά με την ενεργειακή απόδοση και τις υπηρεσίες ενέργειας, αλλά μπορεί άραγε να μας διαβεβαιώσει σήμερα ο Υπουργός ότι αυτή θα είναι μια ισχυρή οδηγία· μία οδηγία η οποία θα δεσμεύει σοβαρά και υποχρεωτικά για τη μείωση της ενέργειας· μια οδηγία η οποία θα θέτει ένα πλαίσιο για την ενεργειακή απόδοση και θα προωθεί την ταχεία ανάπτυξη των υπηρεσιών ενεργειακής απόδοσης σε όλη την Ευρώπη; Αυτού του είδους τη δέσμευση χρειαζόμαστε προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την πλευρά της ζήτησης όσον αφορά την πετρελαϊκή εξάρτηση, και όχι απλώς να μιλάμε γι’ αυτήν.

Κατά δεύτερον, προς την Επιτροπή: θα δεσμευτεί η Επιτροπή να συμμετάσχει σε κοινή συλλογιστική στα θέματα των εναλλακτικών στο πετρέλαιο; Επικροτώ τις επερχόμενες στρατηγικές που ανέφερε ο κ. Piebalgs. Ελπίζω ότι αυτές δεν θα προέλθουν μόνο από τον αρμόδιο για θέματα ενέργειας Επίτροπο, ο οποίος γνωρίζουμε ότι είναι απολύτως αποφασισμένος να προωθήσει την εξοικονόμηση της ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές. Ελπίζω ότι θα υπάρξουν ευρείες και ολοκληρωμένες στρατηγικές από την Επιτροπή για να προαχθεί η ευρωπαϊκή δραστηριότητα συνολικά, συνδυάζοντας πολιτικές πρωτοβουλίες για τις μεταφορές, τη βιομηχανία, τη φορολογία και τη γεωργία. Σε πολλές περιπτώσεις έχουμε την τεχνολογία, έχουμε ακόμη και κάποιο επιτυχημένο πιλοτικό σχέδιο κάπου στην ΕΕ, αλλά αυτό που δεν έχουμε είναι τα μέσα για να αναπτύξουμε την τεχνολογία και να εντάξουμε τη διάσταση αυτή σε όλες τις πολιτικές.

Στην περιοχή μου, έχουμε τις απαρχές μιας επιτυχημένης βιομηχανίας βιοκαυσίμων στην Tees Valley. Εξαιρετικά υψηλής απόδοσης ελαιούχοι σπόροι καλλιεργούνται ακριβώς δίπλα σε μια υφιστάμενη πετροχημική βιομηχανία. Έχουμε ήδη την αρχή μιας «πράσινης διαδρομής» πρατηρίων καυσίμων τα οποία παρέχουν 5% βιολογικών καυσίμων, όμως δεν υπάρχει ακόμη η υποδομή, η ικανότητα, ή το φορολογικό καθεστώς για να αναπτυχθεί αυτό το πρόγραμμα βιολογικών καυσίμων παντού. Τα βιολογικά καύσιμα είναι μία μόνο από τις περιπτώσεις στις οποίες τα λόγια πρέπει να σταματήσουν. Φοβούμαι ότι η ζήτηση πετρελαίου δεν θα μειωθεί, αν δεν υπάρξει περισσότερο συγκεκριμένη διαρθρωτική δράση, τόσο όσον αφορά τις ανανεώσιμες πηγές όσο και την ενεργειακή απόδοση.

 
  
MPphoto
 
 

  Claude Turmes, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Επίτροπο που έθεσε τις σωστές προτεραιότητες. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το 2015 θα υπάρχουν 150 εκατομμύρια αυτοκίνητα στην Κίνα, ενώ σήμερα υπάρχουν μόνο 6 εκατομμύρια. Πρέπει να σταματήσουμε να επιτρέπουμε σε τέρατα δύο τόνων να μεταφέρουν ανθρώπους που ζυγίζουν 80 κιλά. Όσο δεν αντιμετωπίζουμε σοβαρά την απόδοση, ιδιαίτερα στον κλάδο των μεταφορών, δεν θα υπάρχει απάντηση στο πετρέλαιο ή στις αλλαγές του κλίματος.

Στο αυριανό του ψήφισμα, το Κοινοβούλιο θα καλέσει την Ευρώπη να γίνει η πλέον αποδοτική από πλευράς ενέργειας και λιγότερο εξαρτώμενη από το πετρέλαιο οικονομία έως το 2020. Αυτή είναι μια τεράστια ευκαιρία για την πολιτική περιβάλλοντος και για την πολιτική απασχόλησης. Για κάθε ευρώ που δαπανάμε για να θερμάνουμε ένα σπίτι με πετρέλαιο, στέλνουμε χρήματα εκτός Ευρώπης αντί να επενδύουμε στη μόνωση και σε θέσεις εργασίας στην Ευρώπη.

Όσο ευχαριστημένος κι αν είμαι με τις προτάσεις του Επιτρόπου, όσο κι αν θεωρώ σκάνδαλο την Επιτροπή Barroso συνολικά, είναι γελοίο να δημοσιεύεται μια ανακοίνωση για το πετρέλαιο η οποία να μην περιέχει ούτε μία φράση για τις μεταφορές, τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι στις μεταφορές αντιστοιχεί το 70% της κατανάλωσης πετρελαίου στην Ευρώπη. Επομένως, το ερώτημά μου, προς εσάς κύριε Επίτροπε, είναι: πότε θα εκπονήσει η Επιτροπή ένα σχέδιο για να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι κύριοι Barrot, Kovács και Verheugen; Δεν πρέπει να το κάνετε μόνο εσείς.

Η τελευταία μου ερώτηση αφορά την Προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν αναφέρατε την οδηγία για τα διόδια των φορτηγών. Αυτή έχει κατατεθεί. Επομένως, αν το Συμβούλιο θέλει εκτός από λόγια να έχει και δραστηριότητα, γιατί δεν πιέζει η Προεδρία του Ηνωμένου Βασιλείου για μια συμφωνία για τα διόδια με βάση το ελβετικό μοντέλο;

 
  
MPphoto
 
 

  Umberto Guidoni, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε αφορά τη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού για τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας και παράλληλα των χαμηλών περιβαλλοντικών επιπτώσεων με μείωση των κινδύνων για την υγεία των πολιτών.

Η μόνη λύση είναι η προσπάθεια τερματισμού της εποχής του πετρελαίου και, μολονότι δεν υπάρχουν θαυματουργές συνταγές, δύο είναι τομείς στους οποίους πρέπει να δράσουμε: εξοικονόμηση ενέργειας και ανανεώσιμες πηγές. Μόνον έτσι η Ευρώπη θα μπορέσει να δώσει άμεση λύση τόσο στην κρίση του εφοδιασμού και στην άνοδο των τιμών όσο και στην ενεργειακή διαφοροποίηση για να μειωθεί η πετρελαϊκή εξάρτηση από το εξωτερικό.

Για τον πλανήτη θα μπορούσε να σημάνει άμβλυνση των σημείων έντασης που βρίσκονται στη βάση πολλών συγκρούσεων. Έχουμε φθάσει στο σημείο όπου το ενεργειακό καθεστώς έχει γίνει υπερβολικά δαπανηρό σε σχέση με τα οφέλη του: δεν πρόκειται μόνο για το οικονομικό κόστος –πλησιάζουμε τα εκατό δολάρια το βαρέλι– αλλά και για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, τους κινδύνους για την υγεία και το βάρος ενός στρατιωτικού και υλικοτεχνικού συστήματος για να διασφαλίζεται ο έλεγχος των πετρελαιοπαραγωγών περιοχών και η ασφάλεια των παγκόσμιων μεταφορών.

Στην Ευρώπη, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ενεργειακή κρίση με ερευνητικά προγράμματα που μπορούν να δώσουν ώθηση στην τεχνολογική ανάπτυξη βιώσιμων και οικονομικά ανταγωνιστικών ενεργειακών συστημάτων, (ο ομιλητής διακόπτεται) ούτως ώστε να ενισχυθεί η απασχόληση. Συνεπώς, ο δρόμος για να φθάσουμε σε μια οικονομία που θα βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές και στην εξοικονόμηση της ενέργειας εξαρτάται από τον κυρίαρχο ρόλο των δημόσιων επενδύσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Guntars Krasts, εξ ονόματος της Ομάδας UEN.(LV) Κύριε Πρόεδρε, οι σημερινές υψηλές, ασταθείς τιμές του πετρελαίου μπορεί να επηρεάσουν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά οδυνηρό για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τα τελευταία χρόνια δεν έχουν βιώσει μεγάλη οικονομική πρόοδο, αλλά αναγκάζονται να καταβάλλουν υψηλότερη τιμή για το πετρέλαιο, την οποία υπαγορεύει η παγκόσμια ισχυρή οικονομική ανάπτυξη. Σε αρκετά νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα στοιχεία της αύξησης των τιμών του πετρελαίου που προκαλεί ο κυρίαρχος ρόλος που διαδραματίζουν οι παλαιές και ενεργειακά δαπανηρές τεχνολογίες στις οικονομίες τους βρίσκονται επίσης στη βάση της αυξανόμενης πληθωριστικής πίεσης.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν αντικειμενικές προϋποθέσεις για την αύξηση της ποσότητας του πετρελαίου στην αγορά. Ακόμη και αν συνέβαινε κάτι τέτοιο τα επόμενα δύο χρόνια, η γεωγραφική θέση της παραγωγής πετρελαίου δεν θα άλλαζε, σε καμία περίπτωση, και αυτό σημαίνει ότι θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι, και κάτι τέτοιο δεν θα επιτρέψει την ουσιαστική πτώση της τιμής του πετρελαίου. Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν υπάρχουν ελπίδες ότι οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες θα ενδιαφερθούν πραγματικά να κάνουν την αγορά πετρελαίου περισσότερο σταθερή ή θα έχουν την ικανότητα να συνεργαστούν με καταναλωτές πετρελαίου για να επιτύχουν κάτι τέτοιο. Η πρόσφατη κρατικοποίηση πετρελαϊκών εταιρειών στη Ρωσία και τη Βενεζουέλα, η οποία είχε ιδεολογικά και όχι οικονομικά κίνητρα, έχει κάνει τον τομέα παραγωγής πετρελαίου των χωρών αυτών λιγότερο διαφανή και λιγότερο προβλέψιμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε στον καθορισμό μιας πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι μόνο στον τομέα της ενέργειας.

Όσον αφορά τις σημερινές βραχυπρόθεσμες προκλήσεις –σε μια κατάσταση όπου δεν υπάρχουν στην αγορά ελεύθερα αποθέματα πετρελαίου– το μόνο διαθέσιμο μέσο για τη σταθεροποίηση του πετρελαίου είναι η μείωση της κατανάλωσης. Εδώ, θα πρέπει να αναστείλουμε όλες τις μορφές επιδότησης και τα φορολογικά κίνητρα για τον τομέα διύλισης του πετρελαίου και τους καταναλωτές. Τα φορολογικά κίνητρα δίνουν λάθος μήνυμα στην αγορά όσον αφορά την πορεία των τιμών του πετρελαίου και ενθαρρύνουν την κατανάλωση, και τελικά αυξάνουν τα κέρδη των πετρελαϊκών εταιρειών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενεργώντας σε συντονισμό με τα όργανα ελέγχου των αγορών των κρατών μελών, θα πρέπει να δημιουργήσει έναν μηχανισμό για τον έλεγχο της αγοράς πετρελαίου, προκειμένου να μειώσει την κερδοσκοπία στην αγορά πετρελαίου, η οποία δεν χαρακτηρίζεται από διαφάνεια. Όσον αφορά όλες τις στρατηγικές δράσεις που παρουσιάστηκαν, τις οποίες έχει σχεδιάσει η Επιτροπή για να διευρύνει τον φάκελο της ενέργειας και να μειώσει την εξάρτηση από το πετρέλαιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να πω ότι είναι σημαντικό να εξετάσουμε την ουσιαστική αύξηση της χρηματοδότησης στις δημοσιονομικές προοπτικές για την διεύρυνση του φακέλου της ενέργειας.

 
  
MPphoto
 
 

  Sergej Kozlík (NI). – (SK) Μόλις πριν από λίγους μήνες, τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ασχολήθηκαν με το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας στην Ευρώπη. Σύμφωνα με μία αποδεκτά πλατωνική δήλωση, η εξάρτηση των ευρωπαϊκών χωρών από εξωτερικές πηγές ενέργειας θα αυξηθεί από 50% σε 70% τα επόμενα είκοσι χρόνια.

Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν διαθέτουν σημαντικούς φυσικούς ενεργειακούς πόρους. Συνεπώς, στηρίζω τα μέτρα υπέρ της αυξημένης ενεργειακής αποδοτικότητας, των εναλλακτικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και της διατήρησης της ενέργειας. Στηρίζω τα σχεδιαζόμενα μέτρα που έχουν ως στόχο την αύξηση των αποθεμάτων πετρελαίου και παραγώγων πετρελαίου στα κράτη μέλη, και μια κοινή θέση για την Ευρωπαϊκή Ένωση στις συνομιλίες με τον ΟΠΕΚ και άλλες χώρες, με στόχο τη βελτίωση της σταθερότητας της αγοράς αργού πετρελαίου και ενέργειας.

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να εγκρίνουν μια πιο μακροπρόθεσμη προσέγγιση στο κλείσιμο των υφιστάμενων ενεργειακών εγκαταστάσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να επικρίνω την απόφαση, την οποία υποκίνησαν σε μεγάλο βαθμό πολιτικές σκέψεις, για τον πρόωρο παροπλισμό του πυρηνικού εργοστασίου στο Jaslovské Bohunice, μολονότι το εργοστάσιο πληροί τις λειτουργικές απαιτήσεις ασφαλείας. Κάτι τέτοιο θα αποδυναμώσει την ενεργειακή δυναμική όχι μόνο της Σλοβακίας αλλά και ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Robert Goebbels (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ζούμε σε ένα κόσμο πεινασμένο για ενέργεια, όπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια. Κρίσεις όπως αυτή που συγκλονίζει την αγορά πετρελαίου αποδεικνύουν την υπερ-εξάρτησή μας από τα ορυκτά καύσιμα. Πιθανόν να μην μας λείψει ποτέ το πετρέλαιο, αλλά η εξόρυξη του εναπομείναντος πετρελαίου θα γίνει τόσο ακριβή ώστε οι οικονομίες μας θα αναγκαστούν να απομακρυνθούν από αυτό: ένας λόγος παραπάνω για να ετοιμαστούμε για τη μετά το πετρέλαιο εποχή. Η εξοικονόμηση ενέργειας και μια καλύτερη ενεργειακή αποτελεσματικότητα είναι προτεραιότητες. Όλες οι μορφές ανανεώσιμης ενέργειας πρέπει να ενθαρρυνθούν.

Ωστόσο, απαιτείται ακόμη σημαντική τεχνική πρόοδος με σκοπό την αύξηση της οικονομικής χρήσης «καθαρών» μορφών ενέργειας. Η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει τις επενδύσεις σε όλες τις μορφές ενεργειακής έρευνας, και στις τεχνολογικές εξελίξεις που σχετίζονται με το υδρογόνο. Ο μετασχηματισμός του υδρογόνου απαιτεί μεγάλη ποσότητα ενέργειας. Δεν θα απομακρυνθούμε αμέσως από την πυρηνική ενέργεια. Ελπίζω, ότι, μέσω του ITER, θα πετύχουμε την πυρηνική σύντηξη. Στο μεταξύ, ο άνθρακας θα παραμείνει μια σημαντική πηγή πρωτογενούς ενέργειας, ακόμη και αν είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν καθαρότερες τεχνολογίες.

Σήμερα, η ασταθής κίνηση της αγοράς του αργού πετρελαίου προκαλεί προβλήματα. Η ευφυΐα αυτής της αγοράς θα μπορούσε να αμφισβητηθεί αν λάβουμε υπόψη την ξαφνική έκρηξη των τιμών που προκαλεί η αναγγελία ενός κυκλώνα και την ξαφνική κατάρρευση αυτών των τιμών μόλις οι τυφώνες Κατρίνα και Ρίτα χάσουν την ισχύ τους. Σε αυτή την πολύ ειδική αγορά υπάρχει μεγάλη βραχυπρόθεσμη κερδοσκοπία· πρόκειται για μια αγορά που διαμορφώνεται από ένα καρτέλ και ολιγοπώλια. Η Επιτροπή πρέπει να παρακολουθήσει προσεκτικότερα την αρπακτική δραστηριότητα ορισμένων ιδιαίτερα κερδοσκοπικών αμοιβαίων κεφαλαίων και να στοχεύει στην εξασφάλιση μεγαλύτερης διαφάνειας στον καθορισμό των τιμών πετρελαίου. Οι ευρωπαίοι πολίτες θα ήσαν ευγνώμονες αν υπήρχε μια μεγαλύτερη ρυθμιστική συμμετοχή.

 
  
MPphoto
 
 

  Vittorio Prodi (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο για την παρουσία του και για τις προσπάθειές του. Σήμερα το πρωί συζητήσαμε ήδη για την αναγκαία προσέγγιση στο ζήτημα και συμφωνώ απολύτως με την άποψή σας ότι είναι αναγκαία μια συστηματική προσέγγιση στο πρόβλημα, καθώς η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι τεράστια.

Το πετρέλαιο δεν επαρκεί, ενώ μειωμένη είναι και η ικανότητα του οικοσυστήματος να δεχθεί τα απόβλητα και τα προϊόντα της καύσης. Πρέπει απλώς να αφήσουμε πίσω μας την εποχή του πετρελαίου, αλλά αυτό προϋποθέτει μια αλλαγή και κατά συνέπεια την ανάγκη μιας ηγετικής θέσης για την αλλαγή. Η απραξία που επιδεικνύουν ορισμένες εθνικές κυβερνήσεις είναι απαράδεκτη, καθώς θεωρούν τα πάντα δεδομένα. Πράγματι, είναι δεδομένο ότι η τιμή του πετρελαίου θα ανέλθει σε ακόμη υψηλότερες τιμές, καθώς, με δεδομένη τη σημερινή ζήτηση, δεν υπάρχουν λόγοι για μείωση τιμών.

Πρέπει να δράσουμε εγκαίρως και να παρέμβουμε στις κατευθύνσεις που αναφέρθηκαν προηγουμένως: εξοικονόμηση, αποτελεσματικότητα, διαφοροποιημένες πηγές ενέργειας. Πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας κυρίως στις ανανεώσιμες πηγές, οι οποίες θα μας επιτρέψουν να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε προς τις νέες γενιές. Η ηγετική θέση προϋποθέτει επίσης την ικανότητα να κατευθύνουμε τη διαδικασία και από εκπαιδευτική άποψη, καθώς η πραγματική αλλαγή από την πλευρά της ζήτησης προετοιμάζεται και με μια τέτοια πολιτιστική αλλαγή.

Στόχος μας δεν είναι η λιτότητα και η εγκράτεια, αλλά μπορούμε να οικοδομήσουμε έναν πολιτισμό ανώτερης τάξης με μια σοβαρή κοινωνία της γνώσης και αυτό πρέπει να το πράξουμε ως σύστημα αναλαμβάνοντας την ηγετική θέση.

 
  
MPphoto
 
 

  Satu Hassi (Verts/ALE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, η γρήγορη αύξηση των τιμών του πετρελαίου μας έκανε όλους να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν θα κρατήσει για πάντα. Αυτό έχει γίνει προφανές στους σκεπτόμενους ανθρώπους εδώ και καιρό, και πιο πρόσφατα μετά τις αναλύσεις που διεξήγαγαν γεωλόγοι πετρελαίου για σχέση μεταξύ της ζήτησης του πετρελαίου και της αύξησης της ετήσιας παραγωγής του.

Πρέπει τώρα να επικεντρωθούμε στην ανάπτυξη καθαρών εναλλακτικών λύσεων με βιώσιμο μέλλον, όπως η ανανεώσιμη ενέργεια και οι βελτιώσεις στην ενεργειακή αποδοτικότητα. Θα ήταν τώρα ανόητο να σπαταλήσουμε πόρους σε εναλλακτικές λύσεις φυσικού καυσίμου που είναι λιγότερο καθαρές από το πετρέλαιο, όπως τα υγρά καύσιμα που παρασκευάζονται από άνθρακα ή ασφαλτούχο σχιστόλιθο.

Όπως είπε ο συνάδελφός μου, κ. Turmes, η μεγαλύτερη ποσότητα πετρελαίου χρησιμοποιείται για τις μεταφορές. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει να επανεξετάσουμε το σύστημα μεταφορών μας. Όπως και με τα βιοκαύσιμα, θα πρέπει να έχουμε ως στόχο την ανάπτυξη των δημόσιων μεταφορών. Για παράδειγμα, στα επενδυτικά προγράμματα για τις επικοινωνίες που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση από ποτέ άλλοτε στους σιδηρόδρομους.

 
  
MPphoto
 
 

  Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, λυπάμαι αλλά, παρά το γεγονός ότι η πετρελαϊκή κρίση σοβεί εδώ και έναν χρόνο, η αντίδραση της Επιτροπής είναι τουλάχιστον υποτονική, του δε Συμβουλίου ανύπαρκτη. Ακούσαμε σήμερα, για μια ακόμη φορά, καλές διακηρύξεις που δεν συνοδεύονται όμως από αντίστοιχα μέτρα. Πράγμα που δείχνει έλλειψη διορατικότητας.

Ερωτώ: πάρθηκαν δραστικά μέτρα για την ελάττωση της εξάρτησης από το πετρέλαιο; Αναζητήθηκαν λύσεις στον ενεργοβόρο τομέα των μεταφορών, που καταναλώνει το 70% της συνολικής παραγωγής; Η απάντηση δυστυχώς είναι «Όχι».

Το συμπέρασμα είναι ότι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου, σε συνδυασμό με τις φυσικές καταστροφές που οφείλονται –σε μεγάλο βαθμό– στην αλόγιστη κατανάλωση ορυκτών καυσίμων, επιβάλλει την εγκατάλειψη ενός ενεργοβόρου μοντέλου ανάπτυξης και την ταχεία ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ενέργειας. Αλλά για να το πετύχουμε αυτό χρειαζόμαστε χρήματα και δυστυχώς και το Συμβούλιο αλλά και η Επιτροπή αρνούνται την ιδέα ενός έκτακτου φόρου επί των καυσίμων που θα χρηματοδοτήσει αυτήν την επένδυση στο μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Liam Aylward (UEN). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, παρόλο που επικροτώ όσα ειπώθηκαν από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι υπάρχει μια ολοένα αυξανόμενη ζήτηση για ορυκτά καύσιμα. Στα ερχόμενα χρόνια, οι απαιτήσεις της Κίνας και μόνο θα αυξηθούν σε άνευ προηγουμένου επίπεδα. Τελικά, θα ανταγωνίζεται ευθέως τις Ηνωμένες Πολιτείες για προμήθειες οι οποίες ολοένα και μειώνονται, κάτι το οποίο είναι απειλητική σκέψη και, όπως γνωρίζουμε, τα ορυκτά καύσιμα εξαντλούνται πολύ γρήγορα.

Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας είναι ουσιαστικής σημασίας για το μέλλον μας. Τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπίσουμε το θέμα σοβαρά; Η βιοαιθανόλη είναι μία από αυτές τις πηγές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει τη σημασία αυτής της βιομηχανίας και το γεγονός ότι ορισμένα γεωργικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένης της ζάχαρης, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή βιοαιθανόλης.

Η Επιτροπή συμβάλλει επί του παρόντος οικονομικά στη δημιουργία ευρωπαϊκών σχεδίων για τα βιοκαύσιμα. Δυστυχώς η απορρόφηση και η χρήση αυτών των κονδυλίων από τα κράτη μέλη είναι ακόμη απαράδεκτα χαμηλή.

Περισσότερες εκτάσεις θα καταστούν διαθέσιμες για εναλλακτική χρήση ως αποτέλεσμα της ενδιάμεσης αναθεώρησης της κοινής γεωργικής πολιτικής. Οι αγρότες μας, οι οποίοι είναι οι θεματοφύλακες του αγροτικού περιβάλλοντος, θα μπορούσαν να συμβάλουν και θα συνέβαλαν σοβαρά στο να τεθεί υπό έλεγχο η αλλαγή του κλίματος μέσω της εναλλακτικής χρήσης των γεωργικών εκτάσεων για την παραγωγή εναλλακτικών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Δεν είναι καιρός να το εξετάσουμε σοβαρά αυτό;

 
  
MPphoto
 
 

  Luca Romagnoli (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όταν αναφερόμαστε στο πετρέλαιο, θα πρέπει να προβληματισθούμε για την εξωτερική πολιτική της Ένωσης και την ουσιαστική αποδοχή της επιθετικής και ληστρικής πολιτικής για τους ενεργειακούς πόρους και τις βασικές πρώτες ύλες που εφαρμόζουν οι πολυεθνικές και οι ΗΠΑ.

Όλα όσα παράγουν, αφενός, πλούτο και, αφετέρου, αποδυναμώνουν τους νόμιμους κατόχους των πόρων, γίνονται πάντοτε στόχος ληστρικών επεμβάσεων από τις οικονομικές και πολιτικές διοικήσεις που προανέφερα. Εάν δεν θέλουμε να συζητήσουμε για μείωση του ΦΠΑ ή των έμμεσων φόρων, τι μπορούμε να κάνουμε για να απαλλάξουμε τους λαούς μας από τον ζυγό της εξάρτησης από συμφέροντα εκτός της Ευρώπης;

1. Εθνικοποίηση των πόρων. 2. Ενίσχυση των πολιτικοοικονομικών δεσμών με τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες των οποίων πρέπει να γίνουμε προνομιακοί συνομιλητές. 3. Να πάψουμε να υποστηρίζουμε ή να γινόμαστε συνένοχοι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. 4. Να απελευθερώσουμε από εκβιασμούς και επιρροές και να υποστηρίξουμε με επαρκή χρηματοδότηση τους ευρωπαϊκούς φορείς έρευνας για εναλλακτικές πηγές ενέργειας και κυρίως για τη βιομάζα, τη γεωθερμική ενέργεια και κάθε άλλη ανανεώσιμη πηγή. 5. Παρακολούθηση των τιμών που εφαρμόζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες στις διάφορες χώρες της Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Christoph Konrad (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι και η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών είναι υπέρ των εναλλακτικών πηγών ενέργειας και της προώθησής τους, αλλά με στόχο να γίνουν οι ενέργειες αυτές και πιο ανταγωνιστικές. Δεν πρέπει να μείνουν για πάντα αντικείμενο επιδότησης. Πρέπει να κάνουμε ανταγωνιστικές τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας.

Παρακολουθώντας τη συζήτηση εδώ στο Σώμα, διαπιστώνω ότι και εδώ πολλοί συνάδελφοι εμπιστεύονται πολύ το κράτος. Οι συνάδελφοι ζητούν να παρέμβει το κράτος και βασικά λησμονούν ότι η τιμή του πετρελαίου σε μία ανταγωνιστική οικονομία οπωσδήποτε εξακολουθεί να καθορίζεται από την αγορά. Είναι πρωτίστως μια τιμή αγοράς και αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε. Όλοι άλλωστε γνωρίζουμε ότι αυτό είναι σε τελική ανάλυση και πρόβλημα χωρητικότητας των διυλιστηρίων, που αυτήν τη στιγμή δεν επαρκεί, αλλά η κατάσταση θα αλλάξει και πάλι κάπως.

Όταν όμως υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες όπως για παράδειγμα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, που επιβάλλουν φόρο πάνω από 70% στις τιμές των καυσίμων στα πρατήρια, εμείς ως Κοινοβούλιο πρέπει να απευθύνουμε έκκληση στις εθνικές κυβερνήσεις να κάνουν επί τόπου κάτι γι’ αυτό, προκειμένου να επιστραφεί κάτι στους πολίτες ειδικά των χωρών με υψηλή φορολογία και να διατηρηθεί η κινητικότητα σε αυτήν την κοινωνία της εργασίας. Αυτό το αίτημα είναι επίσης πρωταρχικά πολιτικό αίτημα. Δεν μπορεί να τα βάζει κανείς με τις αγορές ενώ ευθύνεται ο ίδιος για το 70% της τιμής. Έτσι αποδίδεται ευθύνη σε λάθος αποδέκτη. Αυτό είναι εσφαλμένη απόδοση ευθύνης. Ως εκ τούτου, καλά θα κάνουμε να διασαφηνίσουμε ότι το κράτος πρέπει να υποστηρίξει τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, –με μέτρο– αλλά πρέπει επίσης να επενδύσουμε σε νέες τεχνολογίες. Υπάρχουν εδώ πολλές δυνατότητες, όπως για παράδειγμα η υβριδική κίνηση και άλλα. Όμως η έμφαση πρέπει να δοθεί στο μέτρο και τη λογική και όχι τόσο στην ιδεολογία.

 
  
MPphoto
 
 

  Reino Paasilinna (PSE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, η Ρωσία αυξάνει τη συνεργασία της με τον ΟΠΕΚ. Το καρτέλ των πετρελαιοπαραγωγών γίνεται ισχυρότερο από ποτέ άλλοτε. Οι ελπίδες και οι δράσεις που αφορούν την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν έχουν αρκετά γρήγορα αποτελέσματα. Η τιμή του πετρελαίου παραμένει υψηλή, ενώ η Ευρώπη γίνεται όλο και πιο εξαρτημένη και επιρρεπής σε κρίσεις.

Τη στιγμή που ο άνεμος συγκεντρώνει ενέργεια σε μία ήπειρο, η Ευρώπη βυθίζεται με ορμή στην κρίση. Στις ΗΠΑ, ο άνεμος και το νερό έθεσαν τέρμα στο ένα δέκατο της δραστηριότητας διύλισης του πετρελαίου, αλλά η τιμή αυξήθηκε κατά 40%. Θα υπάρξουν στο μέλλον περισσότερες κρίσεις, καθώς η ζήτηση για πετρέλαιο και η παροχή πετρελαίου συνδέονται τόσο στενά μεταξύ τους. Τα κέρδη των εταιρειών πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη βιώσιμων εναλλακτικών μορφών ενέργειας. Ως εκ τούτου, η ζήτηση θα μειωθεί και τη θέση της θα πάρουν η έρευνα, η βιομάζα και εναλλακτικές λύσεις.

Ωστόσο, δεν προσπαθήσαμε να συντάξουμε νόμους που να περιορίζουν το παιχνίδι ανταλλαγής αποθεμάτων που αυξάνει τις τιμές, όπως είπε ο συνάδελφός μου, κ. Goebbels, ή να μειώνουν την κοινωνική ανισότητα που προκαλεί το πετρέλαιο. Η Προεδρία, που ηγείται της ομάδας G8, είναι διατεθειμένη να διεξαγάγει διάσκεψη κορυφής μεταξύ των κύριων καταναλωτών και πωλητών όσο το δυνατόν συντομότερα, και πριν από τη διάσκεψη των υπουργών πετρελαίου την ερχόμενη άνοιξη; Πρέπει να σταθεροποιήσουμε τις τιμές του πετρελαίου.

Τέλος, Επίτροπε Piebalgs, ποια είναι η κατάσταση όσον αφορά τον Ενεργειακό Διάλογο Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ρωσίας; Σημειώνεται πρόοδος;

 
  
MPphoto
 
 

  Roberto Musacchio (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η σημερινή μας συζήτηση για το πετρελαϊκό πρόβλημα είναι μια συζήτηση για τις τραγωδίες του παρόντος, τους πολέμους για την εξάντληση των μη ανανεώσιμων πόρων και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, προκειμένου να αποφασίσουμε εάν θα υπάρξει ένα διαφορετικό μέλλον ή δεν θα υπάρξει κανενός είδους μέλλον.

Είναι πλέον προφανές ότι η πετρελαϊκή κρίση δεν είναι συγκυριακή και συνδέεται με την εξάντληση των σημερινών κοινωνικών και γεωπολιτικών συστημάτων και των μοντέλων ανάπτυξης. Για την έξοδο από την κρίση χρειάζεται δικαιοσύνη, κατανομή του πλούτου, νέα καθεστώτα ανάπτυξης και νέες ενεργειακές επιλογές που θα βασίζονται στην οικονομία και σε ανανεώσιμες εναλλακτικές, καθαρές και ασφαλείς πηγές, σε αντίθεση με τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια. Ειρήνη, δικαιοσύνη και περιβάλλον αποτελούν τις μόνες επιλογές που μπορούν να μας οδηγήσουν στο μέλλον. Πρέπει να τις κάνουμε πράξη με συνεκτικές πολιτικές που δεν θα επαφίενται στην αγορά, αλλά σε νέες πολιτικές επιλογές και δημόσιες παρεμβάσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Luis de Grandes Pascual (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε Ενεργείας, σας ευχαριστώ που είστε εδώ. Η παρουσία σας είναι πολύ ενδεδειγμένη. Υπήρχε αναμφίβολα μια ομόφωνη διαμαρτυρία στο πλαίσιο της Ένωσης αναφορικά με την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η σκληρή πραγματικότητα της αύξησης της τιμής του πετρελαίου. Η κατάσταση ήταν προβλέψιμη, αλλά η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο σκληρή από το αναμενόμενο. Το σίγουρο είναι ότι οι προβλέψεις διπλασιάστηκαν και οι τιμές του αργού πετρελαίου έχουν αντίκτυπο στην οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία των πολιτών της Ένωσης.

Η διάγνωση είναι κοινή και οι μέθοδοι για την ελάττωση της μακροοικονομικής ανισορροπίας στο πλαίσιο της αύξησης των τιμών του αργού πετρελαίου είναι πολύ παρόμοιες μεταξύ τους. Δεν λέω ότι είναι κακό που υπάρχει συμφωνία στο θέμα της ανάλυσης, αλλά θα πω ότι τα μέτρα είναι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα και απαιτούν επίσης βούληση, ενώ είναι ανεπαρκή σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα.

Αν μου επιτρέπετε, δεν θα σπαταλήσω χρόνο –τον οποίο ούτως ή άλλως δεν διαθέτω– λέγοντας τα συνηθισμένα. Αντίθετα, εξ ονόματος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην οριακή κατάσταση που έχει φτάσει ο τομέας των οδικών μεταφορών, όχι από προσωρινή άποψη, αλλά από διαρθρωτική άποψη που θα είναι δύσκολο να επιλυθεί.

Θα συμφωνήσουμε με τις δράσεις των κρατών που αποσκοπούν στην υιοθέτηση μέτρων για τη διευκόλυνση της διατροπικής αλλαγής προς πιο αποτελεσματικούς τρόπους μεταφορών. Θα συμφωνήσουμε με την υιοθέτηση μέτρων για αποτελεσματικότερη χρήση των διαφόρων τρόπων μεταφορών και, τέλος, θα συμφωνήσουμε με τη λήψη μέτρων για την αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας των οχημάτων. Τούτου λεχθέντος, ωστόσο, θα πρέπει να συμφωνήσετε μαζί μου ότι βραχυπρόθεσμα δεν είναι δυνατό να αλλάξουμε την πραγματικότητα και ότι το κύριο θύμα των αποτελεσμάτων αυτής της κατάστασης είναι ένας τομέας, ο τομέας των μεταφορών, ο οποίος εξαρτάται υπερβολικά από την εξέλιξη της ζήτησης και βρίσκεται στο έλεος των διακυμάνσεων των τιμών πετρελαίου.

Οι συνεχείς αυξήσεις στην τιμή του αργού πετρελαίου οδήγησαν στην απότομη αύξηση του λειτουργικού κόστους των εταιρειών, θέτοντας τον τομέα σε μία εντελώς αδιέξοδη κατάσταση, δεδομένου ότι είναι αδύνατο για τις εταιρείες να μεταφέρουν τις αυξήσεις στις τιμές των υπηρεσιών που παρέχουν. Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύουμε ότι θα ήταν ενδεδειγμένο, πέρα από την υιοθέτηση μέτρων γενικού χαρακτήρα με τα οποία θα συμφωνήσουμε, να μελετήσει επίσης η Επιτροπή, από κοινού με τα κράτη μέλη, μέτρα για την εναρμόνιση προς τα κάτω του φόρου στα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς σκοπούς και για τη ρύθμιση της φορολογίας κατά τρόπο ώστε να έχει σοβαρό αντίκτυπο στην απασχόληση.

 
  
MPphoto
 
 

  Ewa Hedkvist Petersen (PSE). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, όπως ειπώθηκε σε αυτήν την Αίθουσα, ο τομέας των μεταφορών έχει μακράν τη συνολικά μεγαλύτερη κατανάλωση πετρελαίου στην ΕΕ. Εξαρτόμαστε όλοι πάρα πολύ από το πετρέλαιο για τη μεταφορά προϊόντων και τις μετακινήσεις, διότι οι οδικές μεταφορές κυριαρχούν.

Είναι κάτι που οι βιομηχανίες και εμείς γνωρίζουμε εδώ και αρκετό καιρό, αλλά η γνώση δεν έχει οδηγήσει σε δράση. Πρέπει τώρα να αλλάξουμε την κατάσταση και να ξεκινήσουμε να εργαζόμαστε για την παραγωγή ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και καυσίμων. Ωστόσο, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν ενθαρρυντικές τάσεις: η γνώση αυξάνει και, μετά τον τυφώνα Κατρίνα, η αυτοκινητοβιομηχανία των ΗΠΑ ζήτησε από τον Πρόεδρο να συγκαλέσει διάσκεψη σχετικά με τη δράση για την ανάπτυξη εναλλακτικών καυσίμων. Οι μεγάλοι κατασκευαστές αυτοκινήτων υποστηρίζουν επίσης ότι οι ΗΠΑ πρέπει να μειώσουν την εξάρτησή τους από το πετρέλαιο. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη γνώση και να δημιουργήσουμε τις σχετικές βασικές προϋποθέσεις στις κοινωνίες μας και στην ΕΕ, και αυτό βεβαίως είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε εμείς ως πολιτικοί. Στον τομέα των μεταφορών, πρέπει να διεξαγάγουμε έρευνα με στόχο την παραγωγή νέων ανανεώσιμων καυσίμων, εναποθέτοντας τις ελπίδες μας, για παράδειγμα, στο συνθετικό ντίζελ. Πρέπει να ευνοήσουμε εναλλακτικά καύσιμα όπως η αιθανόλη. Πρέπει να ανανεώσουμε τον στόλο των οχημάτων και, σε αυτόν τον τομέα, πρέπει να κάνουμε πολλά σε μικρό χρονικό διάστημα. Πρέπει επίσης να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας σε εναλλακτικές μορφές μεταφορών.

Συζητήσαμε σήμερα για τους σιδηρόδρομους και αποφασίσαμε να αναπτύξουμε τις σιδηροδρομικές μεταφορές. Αυτό είναι σημαντικό αλλά, εξετάζοντας λεπτομερώς το Λευκό Βιβλίο, πρέπει επίσης να γράψουμε περισσότερα, και να λάβουμε περισσότερες αποφάσεις, σχετικά με εναλλακτικά καύσιμα και την ανανέωση του στόλου των οχημάτων μας.

 
  
MPphoto
 
 

  Carmen Fraga Estévez (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, έχω έρθει εδώ για να μιλήσω για έναν τομέα που πλήττεται ιδιαίτερα από αυτή την κατάσταση: τον αλιευτικό τομέα. Συμφωνώ με την Επιτροπή ότι είναι απαραίτητο να εκπονηθεί ένα μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχέδιο δράσης, το οποίο θα διευκολύνει τον στόλο να αντιμετωπίσει μια κατάσταση που είναι προφανώς μάλλον διαρθρωτική παρά προσωρινή, αν και πρέπει να καταστήσω επίσης σαφές ότι δεν αρνούμαι πως μερικές από τις λύσεις που υποδεικνύει η Γενική Διεύθυνση Αλιείας για εξοικονόμηση ενέργειας, όπως η διάλυση του κοινοτικού στόλου, είναι η αιτία πολύ μεγάλης ανησυχίας για πολλούς από εμάς.

Πιστεύω ότι, ενώ ετοιμαζόμαστε για το μέλλον, πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη το παρόν, καθώς ο στόλος είναι ήδη σε απελπιστική κατάσταση και δεν έχουμε πειστεί από τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που επισημάνθηκαν στο τελευταίο Συμβούλιο Υπουργών Αλιείας.

Οι προσωρινές παύσεις του ΧΜΠΑ δεν έχουν σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσουν αυτό το είδος κρίσεων, διότι οι κυβερνήσεις, επιπλέον, έχουν διαθέσει ήδη τους πόρους τους και ο εκ νέου προγραμματισμός είναι προβληματικός. Η ανακοίνωση του Επιτρόπου Borg σχετικά με την αύξηση των ελάχιστων ενισχύσεων δεν λύνει το πρόβλημα επίσης, εφόσον θα πρέπει να περιμένουμε εννέα μήνες και τους νέους κοινοτικούς κανόνες προκειμένου να επιλυθεί αυτό.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί πολλά κράτη μέλη να βοηθούν τον τομέα τους όσο καλύτερα μπορούν, γεγονός που επίσης προκαλεί σημαντικές στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Επομένως, καλούμε για άλλη μία φορά την Επιτροπή, που εκπροσωπείται εδώ από τον Επίτροπο Ενέργειας, όπως την καλέσαμε πριν από ένα χρόνο, να διευκολύνει τον αλιευτικό τομέα να βγει από αυτή την κρίση, γεγονός που συνεπάγεται την εισαγωγή ενός μηχανισμού που θα μπορεί να εφαρμοστεί αυτόματα όταν υπάρχουν ξαφνικές ή συνεχείς αλλαγές στις τιμές των καυσίμων, και που θα πρέπει να κινητοποιηθεί πριν αρχίσουν οι αλιευτικές επιχειρήσεις να καταρρέουν μαζικά.

 
  
MPphoto
 
 

  Mechtild Rothe (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, υπάρχει μια σειρά σημαντικών αντιδράσεων στην παρούσα πετρελαϊκή κρίση. Είμαι, ωστόσο, βαθύτατα πεπεισμένη ότι η μοναδική μακροπρόθεσμη σωστή αντίδραση είναι να ξεπεράσουμε την εξάρτηση από το πετρέλαιο, που είναι μία πηγή ενέργειας που θα είναι διαθέσιμη ίσως για 40-60 ακόμα χρόνια, που είναι ευαίσθητη στις κρίσεις και ακριβαίνει όσο λιγοστεύει. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι εναλλακτικές λύσεις είναι μία προφανής επιλογή.

Την πρώτη θέση πρέπει να έχει η εξοικονόμηση ενέργειας. Μελέτες απέδειξαν ότι μπορούμε να εξοικονομήσουμε 14% στον τομέα των μεταφορών και 20% στον κτιριακό τομέα χωρίς να χάσουμε τίποτα από την άνεσή μας. Απευθύνομαι στον Προεδρεύοντα του Συμβουλίου εκφράζοντας τη μεγάλη μου ελπίδα ότι ειδικά σε αυτήν τη δύσκολη κατάσταση θα καταφέρουμε να βρούμε έναν λογικό και βιώσιμο συμβιβασμό για την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες.

Στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έχουμε επιτύχει αρκετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως υπάρχουν ακόμα ελλείψεις. Σχεδόν η μισή ενεργειακή παραγωγή πηγαίνει στην παραγωγή θερμότητας, σε μεγάλο ποσοστό από το πετρέλαιο. Ειδικά εδώ βλέπουμε ότι η διείσδυση στην αγορά δεν γίνεται όπως θα επέτρεπε το δυναμικό της. Γι’ αυτό ζητώ από τον κ. Επίτροπο να παρουσιάσει μία πραγματικά κατάλληλη οδηγία που θα ορίζει σαφείς στόχους και θα συνεπάγεται τα ανάλογα μέτρα στα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Paul Rübig (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η σημερινή κατάσταση ως προς τις τιμές του πετρελαίου δεν είναι καθόλου ικανοποιητική.

Από τη μια, οι καταναλωτές πληρώνουν πολύ υψηλές τιμές, ενώ από την άλλη υπάρχουν τα επονομαζόμενα windfall profits, όχι μόνο στον πετρελαϊκό τομέα αλλά και σε άλλους ενεργειακούς τομείς. Πιστεύω ότι είναι ζήτημα ευθύνης να συζητήσουμε τι θα ήταν το καλύτερο να κάνουν οι επιχειρήσεις με αυτά τα windfall profits και κυρίως τι μπορούν να κάνουν με αυτούς τους φόρους τα κράτη που επωφελούνται περισσότερο από αυτούς.

Πρωτεύον ζήτημα πρέπει να είναι να μην επενδύονται τα ποσά αυτά σε άλλους τομείς. Ίσως πρέπει η Επιτροπή να εκπονήσει σχέδιο δράσης για ένα ερωτηματολόγιο που θα αφορά το πώς θα μπορούσαν οι επιχειρήσεις και ιδίως τα εθνικά κράτη να χρησιμοποιήσουν πιο καλά αυτά τα πρόσθετα έσοδα. Θα μπορούσε ενδεχομένως να δρομολογηθεί ένα σχέδιο συγκριτικής αξιολόγησης και βέλτιστης πρακτικής για να διασφαλιστεί ότι τα χρήματα αυτά θα χρησιμοποιηθούν για την έρευνα και την ανάπτυξη, για μέτρα αποδοτικότητας, για φορολογικές διευκολύνσεις –όχι στον τομέα της κατανάλωσης αλλά στον επενδυτικό τομέα- για μετεγκαταστάσεις επιχειρήσεων και για το Πρόγραμμα Κοινοτικής Πρωτοβουλίας.

Στον τομέα αυτό ανοίγεται μια εντελώς καινούργια δυνατότητα να ακολουθήσουμε μια νέα πορεία. Θεωρώ ότι εδώ μπορούμε να συγκεντρώσουμε παραδείγματα για το πώς επιτυγχάνεται αυτό καλύτερα στα εθνικά κράτη, και ίσως και σε διεθνές επίπεδο.

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι το εξής: αυτόν τον καιρό η έκδοση τιμολογίων γίνεται σε δολάρια. Αυτό μπορεί να είναι τώρα αρκετά ευνοϊκό για εμάς, όμως η κατάσταση θα μπορούσε να αντιστραφεί, συγκεκριμένα αν εξακολουθήσει η άνοδος των τιμών και το δολάριο κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Γι’ αυτό ίσως θα έπρεπε να εξετάσουμε μήπως θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια ξεχωριστή ευρωζώνη στον ενεργειακό τομέα για τις χώρες που δεν ανήκουν στον ΟΠΕΚ ή και να προσφέρουμε κίνητρα για τη δημιουργία του, γιατί και αυτό θα προσέφερε ένα κάποιο βαθμό σταθερότητας και ανεξαρτησίας.

Το τελευταίο σημείο μου αφορά τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου, όπου χρειάζονται κανόνες για το κεφάλαιο και προϋποθέσεις ευθύνης που θα τηρούνται, και τελικά και διαφάνεια, προκειμένου να προλάβουμε όπως πρέπει στο μέλλον την περιττή κερδοσκοπία στην αγορά.

 
  
MPphoto
 
 

  Riitta Myller (PSE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, στηρίζω όσους έχουν συνειδητοποιήσει ότι η εξάρτηση από το πετρέλαιο πρέπει να σταματήσει μέσω μιας αποφασιστικής προσπάθειας να γίνουν επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εξοικονόμηση ενέργειας. Η ΕΕ πρέπει να στηρίξει την επαναστατική χρήση νέων περιβαλλοντικών τεχνολογιών. Αυτές οι καινοτομίες μπορούν να μας βοηθήσουν όχι μόνο να αυξήσουμε την αυτάρκειά μας σε ενέργεια, αλλά μπορούμε επίσης να βελτιώσουμε την ποιότητα του αέρα και να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Έχουμε ήδη πρόσβαση σε πολλές από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που βοηθούν στη διατήρηση του περιβάλλοντος. Η βιομάζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους για θέρμανση, για παραγωγή ηλεκτρισμού και ως καύσιμο. Έως σήμερα, είναι η μόνη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντικατάσταση των υγρών καυσίμων για τις μεταφορές. Η ΕΕ θα πρέπει να θέσει φιλόδοξους στόχους, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο και να αυξηθεί η εξοικονόμηση. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα πρέπει να ανέρχονται σε τουλάχιστον 25% της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας της ΕΕ έως το 2020.

 
  
MPphoto
 
 

  Ján Hudacký (PPE-DE). – (SK) Η σημερινή κατάσταση όσον αφορά την ενέργεια, η οποία οφείλεται κατά κύριο λόγο στην πετρελαϊκή κρίση, μας υποχρεώνει να αναζητήσουμε μια άμεση λύση. Είναι σημαντικό να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική και αποδοτική χρήση του αργού πετρελαίου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να περιλαμβάνουν κινήσεις ώστε να εγκαταλειφθεί η χρήση αργού πετρελαίου για την παραγωγή ηλεκτρισμού όσο το δυνατόν συντομότερα. Ήρθε η ώρα να συζητήσουμε ανοικτά αυτό το θέμα.

Η πυρηνική ενέργεια είναι πολύ πιο αποδοτικό υποκατάστατο του αργού πετρελαίου, όσον αφορά τόσο τη διαθέσιμη ικανότητα παραγωγής όσο και την περιβαλλοντική προστασία. Η επιστήμη της πυρηνικής ενέργειας χρησιμοποιεί τις πιο σύγχρονες τεχνολογίες με υψηλές προδιαγραφές ασφαλείας. Επιπλέον, είναι μια καθαρή πηγή ενέργειας που δεν παράγει εκπομπές CO2. Μια ασφαλής λύση βρέθηκε επίσης στο πρόβλημα που τονίζουν συχνά οι αντίπαλοι της πυρηνικής ενέργειας – τα πυρηνικά απόβλητα. Οι επενδύσεις για την έρευνα όσον αφορά την ασφαλή ανακύκλωση πυρηνικών αποβλήτων και η περαιτέρω ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, την οποία μπορεί επίσης να παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση καθιστώντας δυνατή την πρόσβαση στο 7ο Πρόγραμμα Πλαίσιο, θα εξάλειφε σύντομα οποιαδήποτε αμφιβολία σχετικά με την ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων.

Από την άλλη πλευρά, δεν θα ήθελα να υποτιμήσω τη σημασία άλλων εναλλακτικών πηγών ηλεκτρικής ενέργειας, ιδιαίτερα των πηγών που δεν παράγουν εκπομπές CO2. Ωστόσο, η σοβαρότητα της σημερινής ενεργειακής κατάστασης απαιτεί την υιοθέτηση της μόνης λογικής και επιθυμητής λύσης: την επιστροφή στην πυρηνική ενέργεια μέσω της οικοδόμησης νέας παραγωγικής ικανότητας.

 
  
MPphoto
 
 

  Mia De Vits (PSE). – (NL) Κύριε Επίτροπε, εάν θέλετε να μετριάσετε την άμεση επίδραση της αύξησης των τιμών του πετρελαίου, δεν αρκεί μόνο η πρόταση μακροχρόνιων λύσεων. Αναμένουμε από την Επιτροπή να διαδραματίσει συντονιστικό και ελεγκτικό ρόλο και για βραχυπρόθεσμα μέτρα επίσης. Το ακριβό πετρέλαιο βρίσκει τα θύματά του μεταξύ του κοινού, ιδιαίτερα των αδύναμων, και όσων έχουν τα χαμηλότερα εισοδήματα. Από την κάθε χώρα εξαρτάται να λάβει μέτρα, προκειμένου να μετριαστούν αυτά τα προβλήματα, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να συντονίσει τα μέτρα, για παράδειγμα επιτρέποντας μειωμένη τιμή του ΦΠΑ στα πεδία της αρμοδιότητάς της. Η Επιτροπή είναι επίσης επιφυλακτική όσον αφορά τη στήριξη των τομέων που πλήττονται από τις υψηλές τιμές του πετρελαίου, ιδιαίτερα του τομέα των μεταφορών αλλά και του τομέα της αλιείας, και σε αυτούς τους δύο τομείς θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο όσον αφορά τον συντονισμό της μετάβασης σε ενεργειακά φιλικό εξοπλισμό. Πολλοί αλιείς δεν διαθέτουν τους χρηματοδοτικούς πόρους για να καλύψουν αυτό το κόστος, και για τον λόγο αυτόν θα ήθελα να σας ζητήσω να διπλασιάσετε τη στήριξή σας, προκειμένου να επέλθει αυτή η μεταστροφή.

 
  
MPphoto
 
 

  Alejo Vidal-Quadras Roca (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, καταρχάς θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο Ενέργειας για την ταχύτατη αντίδρασή του στην ακραία και πρόσφατη διακύμανση των τιμών πετρελαίου μέσω αυτού του σχεδίου, τα κύρια σημεία του οποίου μας εξήγησε σήμερα και τις βασικές ιδέες και συγκεκριμένα μέτρα του οποίου συμμερίζομαι απόλυτα.

Η τιμή του αργού πετρελαίου αυξήθηκε κατά 50% πέρυσι και αυτή η αύξηση οδήγησε σε σημαντική επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας. Πολλές κυβερνήσεις υφίστανται επομένως ισχυρές πιέσεις να μειώσουν το φόρο πετρελαίου σε ορισμένους τομείς μεταφορών. Όπως είπε ο Επίτροπος, ωστόσο, δεν είναι αυτή η λύση. Πέρα από τη δημιουργία στρεβλώσεων στην αγορά και προβλημάτων στους κανονισμούς σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, ανοίγει τον δρόμο σε πιθανές αυξήσεις στην κατανάλωση και μελλοντικές αυξήσεις στην τιμή του βαρελιού.

Πρέπει να υιοθετήσουμε τα μέτρα που υπέδειξε ο Επίτροπος στο σχέδιο: αποφασιστική προώθηση της χρήσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και βελτίωση της αποτελεσματικότητας, αύξηση της ικανότητας διύλισης, καταπολέμηση των κερδοσκοπικών κινήσεων, εξέταση της πυρηνικής ενέργειας ως ένα σημαντικό στοιχείο της ασφάλειας της στρατηγικής εφοδιασμού και προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων. Συζητάμε μια κρίση σήμερα, αλλά πρέπει να αντλήσουμε αρκετή δύναμη από αυτή για να σχεδιάσουμε έξυπνα το μέλλον μας.

Πριν τελειώσω, θα ήθελα να ζητήσω από το Συμβούλιο, ο εκπρόσωπος του οποίου κοιτάζει αυτή τη στιγμή ένα κομμάτι χαρτί με τεράστιο ενδιαφέρον, να σκεφτεί πολύ σοβαρά τις επιπτώσεις μιας απαράδεκτης μείωσης των κεφαλαίων που προορίζονται για την τεχνολογική έρευνα και καινοτομία στο Έβδομο Πρόγραμμα Πλαίσιο δεδομένων των τωρινών συνθηκών.

 
  
MPphoto
 
 

  Antolín Sánchez Presedo (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, το ενεργειακό σύστημα είναι ζωτικού χαρακτήρα και έχει παγκόσμια διάσταση. Τα μέτρα που υιοθετούνται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την άμβλυνση των επιπτώσεων της αύξησης των τιμών πρέπει να συμμορφώνονται με μια συντονισμένη προσέγγιση και να είναι συνεπή με τις πολύπλευρες δεσμεύσεις μας.

Πρέπει να επιτύχουμε περισσότερη διαφάνεια και ισορροπία στον καθορισμό των τιμών, να εξαλείψουμε κερδοσκοπικές συμπεριφορές, να αποτρέψουμε τις καταχρήσεις των μεγάλων διαχειριστών και να αποτρέψουμε κρατικές δράσεις που δημιουργούν στρεβλώσεις. Πρέπει να εισαγάγουμε περισσότερη λογική και αποτελεσματικότητα στο παγκόσμιο σύστημα, αποτρέποντας ενεργειακές σπατάλες που πληρώνουμε όλοι –οι Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούν 50% περισσότερη ενέργεια ανά δολάριο ΑΕγχΠ από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πρέπει να μειώσουμε την αντιφατικότητα των περιβαλλοντικών κανονισμών, όπως αποδείχτηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τους πρόσφατους τυφώνες, παρακινώντας τις εταιρείες να διατηρούν μεγαλύτερα αποθέματα και προωθώντας νέες επενδύσεις.

Πρέπει να προχωρήσουμε προς ένα νέο ενεργειακό μοντέλο μέσω της καινοτομίας στις μεταφορές, την ανάπτυξη τεχνολογιών για την κατάργηση του άνθρακα και την ποικιλομορφία και την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και μέσω μιας σταθερής και διαρκούς διεθνούς συνεργασίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Peter Liese (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να προσθέσω κι εγώ τις δικές μου ευχαριστίες και την εκτίμησή μου στον κ. Piebalgs για τη δυναμική και συνεκτική στρατηγική του.

Τώρα θα ήθελα να μιλήσω για το θέμα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όχι γιατί πιστεύω πως είναι η μόνη λύση του προβλήματος, αλλά επειδή ως σκιώδης εισηγητής της Ομάδας μου φέρω ιδιαίτερη ευθύνη για το θέμα αυτό. Είναι αλήθεια ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν μέρος της αντίδρασης στις υψηλές τιμές του πετρελαίου. Κατά τη γνώμη μου όμως, ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι πως η Ευρώπη και τα κράτη μέλη δεν έθεσαν πάντα τις σωστές προτεραιότητες αναφορικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Έχουμε μία οδηγία για την ηλεκτρική ενέργεια και δραστηριοποιούμαστε στον τομέα αυτό, ενώ δραστηριοποιούμαστε μάλλον λιγότερο στον τομέα των βιοκαυσίμων. Δεν έχουμε, ωστόσο, μια συνεκτική ευρωπαϊκή στρατηγική για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στον τομέα της θέρμανσης και ψύξης, μολονότι εδώ είναι μεγαλύτερη η εξάρτησή μας από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Γνωρίζουμε τον λόγο: διότι πολλοί υπέρμαχοι των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας τις βλέπουν μόνο σε αντίθεση με την πυρηνική ενέργεια. Αναρωτιέμαι όμως αν η εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας είναι πραγματικά το πιο σημαντικό. Δεν είναι πολύ σημαντικότερο να μειωθεί η εξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο και να ελέγξουμε όσο γίνεται τις συνέπειες της παγκόσμιας κλιματικής μεταβολής;

Κάποιοι μπορεί να πουν ότι είναι σημαντικό να τα κάνουμε και τα δύο, όμως αυτό δεν είναι τόσο εύκολο με τα περιορισμένα μέσα που διαθέτουμε. Η Γερμανία για παράδειγμα διαθέτει έναν νόμο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βάσει του οποίου επενδύονται 0,5 ευρώ ανά κιλοβατώρα σε φωτοβολταϊκή τεχνολογία. Τα επόμενα χρόνια θα συγκεντρωθούν στον τομέα αυτόν 3 δισ. ευρώ. Φυσικά, τα χρήματα αυτά λείπουν από αλλού.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για κάθε ευρώ που επενδύεται για θέρμανση και ψύξη, για παράδειγμα για θέρμανση βασισμένη στη βιομάζα, τις αντλίες θερμότητας ή την ηλιοθερμία, εξοικονομούμε 45πλάσιο CO2 και 45πλάσια ορυκτά καύσιμα. Γι’ αυτό, είναι καιρός για νέες προτεραιότητες.

 
  
MPphoto
 
 

  Péter Olajos (PPE-DE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, μολονότι η τιμή του αργού πετρελαίου έχει τριπλασιαστεί στην παγκόσμια αγορά τα τελευταία τρία χρόνια, η ακόρεστη πείνα του ανθρώπινου είδους για ενέργεια δεν φαίνεται να κοπάζει. Επιπλέον, οι οικονομικές επιπτώσεις των φετινών φυσικών καταστροφών φαίνεται ότι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την κοινωνία μας η οποία βασίζεται στο πετρέλαιο. Η πλειονότητα των κρατών μελών βασίζεται σε ενεργειακούς πόρους απομακρυσμένων περιοχών και μακρινών χωρών, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εξάρτηση από λιγότερο δημοκρατικά κράτη. Εάν δεν δράσουμε έγκαιρα, θα πρέπει να επιστρέψουμε σε είδη καυσίμων που μολύνουν ακόμη περισσότερο όταν δεν θα έχουμε πλέον καθαρό πετρέλαιο και αέριο, και αυτό θα προκαλέσει ακόμη πιο σοβαρές περιβαλλοντικές ζημίες. Συνεπώς, χαιρετίζω θερμά το σχέδιο πέντε σημείων της Επιτροπής, ιδιαίτερα τα κεφάλαιά του σχετικά με την ενεργειακή αποδοτικότητα και τη χρήση εναλλακτικών πηγών ενέργειας.

Πρέπει να μειώσουμε, με κάθε τρόπο, την κατανάλωση πετρελαίου στην παραγωγή ενέργειας και κυρίως στις μεταφορές. Η σχετική οδηγία πρέπει να τηρηθεί πολύ αυστηρά, προκειμένου να διευκολυνθεί η προώθηση των βιοκαυσίμων. Οι πάροχοι υπηρεσιών, καθώς και οι καταναλωτές, πρέπει να ενθαρρυνθούν με προτιμησιακούς φόρους και διοικητικά μέτρα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να στηρίξουμε σε μεγαλύτερο βαθμό στην Ευρώπη, τόσο σε κοινοτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κρατών μελών, την έρευνα για παραγωγή ενέργειας που δεν βασίζεται στο πετρέλαιο. Πρέπει να στηρίξουμε τη νανοτεχνολογία στον τομέα της ηλιακής ενέργειας, τη βιοτεχνολογία στον τομέα των βιοκαυσίμων, το MUX στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας ή τον ITER στον τομέα της παραγωγής θερμοπυρηνικής ενέργειας, διότι είναι σημαντικές τόσο για το περιβάλλον όσο και για την οικονομία, και μια τέτοια στήριξη είναι απαραίτητη εάν θέλουμε να σταματήσουμε τα ανησυχητικά μηνύματα. Είναι θετικό το γεγονός ότι οι χώρες που αποτελούν τους μεγαλύτερους καταναλωτές πετρελαίου και μολύνουν περισσότερο το περιβάλλον, όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ινδία, η Αυστραλία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα υπέγραψαν φέτος τον Ιούνιο στο Λάος μια συμφωνία ως «αντι-Κυότο συμφωνία» για την ανάπτυξη και την προώθηση καθαρότερων μορφών ενέργειας και τεχνολογιών, διότι, όπως και το ίδιο το πρόβλημα, η λύση πρέπει επίσης να είναι παγκόσμια.

 
  
MPphoto
 
 

  Ivo Belet (PPE-DE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, το ακριβό πετρέλαιο είναι, βεβαίως, το καλύτερο κίνητρο ώστε οι αρχές, η βιομηχανία και οι καταναλωτές να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις, και αναμφίβολα στηρίζουμε ανεπιφύλακτα τις πρωτοβουλίες που αναπτύξατε σε αυτόν τον τομέα τις τελευταίες εβδομάδες. Όλα αυτά είναι θετικά μακροπρόθεσμα, αλλά βραχυπρόθεσμα, όπως έχει ήδη επισημανθεί σήμερα το απόγευμα, αμέτρητες οικογένειες, άγαμοι άνθρωποι, τόσο ηλικιωμένοι όσο και νέοι, διατρέχουν τον κίνδυνο να μείνουν στο κρύο, στην κυριολεξία, τους επόμενους μήνες, διότι απλά δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τους λογαριασμούς της θέρμανσής τους. Φοβούμαι ότι η Επιτροπή, με τη σταθερή αλλά κάπως σκληρή θέση της δεν το έχει λάβει αυτό σοβαρά υπόψη.

Εν τω μεταξύ, διάφορες εθνικές κυβερνήσεις έχουν λάβει όλα τα νέα και διαφορετικά μέτρα. Η βελγική κυβέρνηση, για παράδειγμα, σκοπεύει να αποδώσει το κόστος για ένα μέρος του πετρελαίου θέρμανσης, προκειμένου να μειώσει την πίεση, αλλά τέτοια μέτρα δεν επιλύουν, βεβαίως, εδώ και τώρα τα προβλήματα θέρμανσης των πολλών, και για τον λόγο αυτόν σας απευθύνω έκκληση να κάνουμε επιτέλους κάτι βραχυπρόθεσμα. Μια προσωρινή μείωση του ΦΠΑ στο πετρέλαιο δεν είναι ίσως και τόσο κακή ιδέα. Γνωρίζω, κύριε Επίτροπε, ότι δεν είναι μια ιδέα που στηρίζετε, αλλά πάνω από όλα πρόκειται για ένα κοινωνικό μέτρο. Μακροπρόθεσμα, ίσως θέλετε να εφαρμόσετε ένα εύρος ζώνης. Με αυτό εννοώ όχι μόνο μια ελάχιστη αλλά και μια μέγιστη τιμή εντός της οποίας θα πρέπει να κινηθούν τα κράτη μέλη. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να κάνουμε κάτι για τις τεράστιες και γελοίες διαφορές των τιμών μεταξύ των κρατών μελών.

Το πετρέλαιο καύσης, το αέριο και ο ηλεκτρισμός είναι όλα βασικές ανάγκες για τη θέρμανση των σπιτιών και σίγουρα δεν είναι αγαθά πολυτελείας. Είναι ζωτικά και, όπως γνωρίζετε καλύτερα από εμένα, μεγάλο μέρος της τιμής οφείλεται στον ΦΠΑ και σε ειδικούς φόρους για να γεμίσουν τα εθνικά θησαυροφυλάκια. Συνεπώς, υπάρχει οπωσδήποτε περιθώριο ώστε να ληφθούν διαρθρωτικά μέτρα, σίγουρα βραχυπρόθεσμα.

Θα κάνω μια τελευταία παρατήρηση, κύριε Επίτροπε· ενώ πρέπει προφανώς να προστατέψετε μακροπρόθεσμα τα συμφέροντα της ΕΕ, θα μπορούσατε να κάνετε μια πολύ ευγενική κίνηση προς όλες τις ευάλωτες οικογένειες που κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν δυσκολίες τις ερχόμενες εβδομάδες.

 
  
MPphoto
 
 

  Ivo Strejček (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, επιθυμώ να κάνω μερικές παρατηρήσεις που ορισμένοι ίσως θεωρήσουν αιρετικές.

Κατά τη γνώμη μου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να ενθαρρύνει τη διεθνή πολιτική συζήτηση η οποία μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για επενδύσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες. Τα οφέλη είναι προφανή: οι μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες θα παρέχουν οικονομικούς πόρους στις αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ η Ευρώπη θα ωφεληθεί από το φθηνότερο πετρέλαιο από τις χώρες αυτές και θα βοηθήσει την άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου.

Από οικονομικής σκοπιάς, θα πρέπει να αφήσουμε την αγορά να λειτουργήσει χωρίς καμία ρύθμιση, κανέναν περιορισμό ή περαιτέρω βάρη. Θα πρέπει να σταματήσουμε να ονειρευόμαστε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που αποτελούν πανάκεια και να παραμείνουμε ρεαλιστές. Δεν θα πρέπει να κάνουμε απόπειρες να επηρεάσουμε τεχνητά τις τιμές του πετρελαίου. Η μόνη δυνατή λύση είναι να αφήσουμε την αγορά να λειτουργήσει. Οι δυνάμεις τις αγοράς οι οποίες απορρέουν από μια προσέγγιση προσφοράς και ζήτησης θα επαναφέρουν οι ίδιες την ισορροπία μεταξύ των συσκευών υψηλής κατανάλωσης και τη φυσική και φιλική προς τον καταναλωτή ανάπτυξη νέων προϊόντων.

Πρέπει τώρα να επιταχύνουμε τις προσπάθειές μας να επιτύχουμε φορολογική εναρμόνιση σε υπερεθνικό επίπεδο και δεν πρέπει να προωθούμε φορολογικά κίνητρα τα οποία θα έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές για μεμονωμένα τμήματα του κλάδου ενέργειας ή πετρελαίου.

 
  
MPphoto
 
 

  Douglas Alexander, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (EN) Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ όλους τους αξιότιμους βουλευτές για τις ομιλίες τους. Καταλαβαίνω ότι είναι αργά, αλλά επιτρέψτε μου να προσπαθήσω να απαντήσω σε μια σειρά παρατηρήσεων που έγιναν στη διάρκεια αυτής της πολύ χρήσιμης και επίκαιρης συζήτησης.

Ο κ. Chichester ξεκίνησε τη συζήτηση με μια σαφή έκκληση για διατήρηση της εθνικής φορολογίας και προέτρεψε για μια συγκρατημένη θεώρηση της παρούσας κατάστασης. Συμμερίζομαι ως ένα βαθμό τις απόψεις που παρουσίασε.

Ο κ. Swoboda επανέλαβε παρατηρήσεις που ακούστηκαν νωρίτερα για τη διασφάλιση της διαφάνειας σχετικά με τη λειτουργία των διεθνών αγορών πετρελαίου. Η κ. Hall ρώτησε για την οδηγία σχετικά με την αποδοτική τελική χρήση και την οδηγία για τις υπηρεσίες ενέργειας. Μπορώ να τη διαβεβαιώσω ότι τα κράτη μέλη και το Κοινοβούλιο εργάζονται σκληρά για να βρουν συμβιβαστικές θέσεις στα θέματα εκείνα όπου υπάρχει ακόμη απόκλιση μεταξύ του Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου. Ελπίζουμε ότι όλα τα θεσμικά όργανα θα συμμετάσχουν εποικοδομητικά σε μια διαδικασία διασφάλισης αυτής της οδηγίας η οποία είναι σημαντική για όλους μας.

Ο κ. Turmes έθεσε ευρύτερα ζητήματα περιβαλλοντικής βιωσιμότητας – ανέφερα μόλις την οδηγία σχετικά με την αποδοτική τελική χρήση και την οδηγία για τις υπηρεσίες ενέργειας. Αναφέρθηκε επίσης, ωστόσο, σε αυτό που αποκάλεσε «το ελβετικό μοντέλο συμφωνίας για τα διόδια». Πιστεύω ότι αναφερόταν στην Eurovignette και θα ήθελα να εκθέσω τη θέση της Προεδρίας. Ως Προεδρία, θα καταβάλουμε πραγματικές προσπάθειες προκειμένου να διασφαλίσουμε την επίτευξη συμφωνίας κατόπιν διαπραγμάτευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσω στο στάδιο αυτό ότι η συμφωνία που επετεύχθη στις 5 Απριλίου στο Συμβούλιο Μεταφορών αποτελεί μια λεπτή ισορροπία και έναν λεπτό συμβιβασμό, έτσι ώστε να υπάρχει μικρό περιθώριο για περαιτέρω αλλαγές υπό το πρίσμα των αποφάσεων που λαμβάνονται στο στάδιο αυτό.

Ο κ. Kozlík χαιρέτισε τα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί σε σχέση με τα αποθέματα πετρελαίου και τη μεγαλύτερη συνεργασία που εδραιώθηκε με τον ΟΠΕΚ. Όσον αφορά τις επενδύσεις στην ικανότητα διύλισης, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτές ήδη πραγματοποιούνται, αλλά το μήνυμα των τιμών είναι ότι χρειάζονται ακόμη μεγαλύτερες επενδύσεις σε όλο τον κλάδο του πετρελαίου, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας διύλισης· χρειάζεται μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερο επενδυτικό κλίμα προκειμένου να υπάρξουν οι απαραίτητες επενδύσεις τις οποίες υποστηρίζουμε.

Ο κ. Goebbels υποστήριξε έντονα τη μετατροπή του υδρογόνου και προέτρεψε για μεγαλύτερη διαφάνεια – ένα σημείο στο οποίο ήδη αναφέρθηκα.

Όσον αφορά το γενικότερο ζήτημα της κερδοσκοπίας από τους εμπόρους, είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς ακριβώς την ισορροπία, τον ακριβή ρόλο που διαδραμάτισε η κερδοσκοπία στις τιμές. Ωστόσο, θα παρέπεμπα στην ανάλυση του ΔΝΤ στις πρόσφατες προβλέψεις του για την παγκόσμια οικονομία, όπου υπαινίσσεται ότι η κερδοσκοπική δραστηριότητα ακολουθεί την κίνηση των τιμών του πετρελαίου, δημιουργώντας αμφιβολίες για το αν η κερδοσκοπία ήταν πράγματι ο βασικός συντελεστής που οδήγησε στις σημερινές υψηλές τιμές.

Ο κ. Prodi υποστήριξε ότι είναι απαράδεκτο να μην κάνουμε τίποτα. Ελπίζω ότι οι παρατηρήσεις μου και οι παρατηρήσεις του Επιτρόπου στην αρχή της συζήτησης ήταν αρκετές για να τον πείσουν ότι έχουν ληφθεί μέτρα και ότι θα ληφθούν και στο μέλλον.

Η κ. Hassi έθεσε θέματα σχετικά με τη σταθερότητα του εφοδιασμού. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας επισήμανε, στις παγκόσμιες ενεργειακές προβλέψεις για το 2004, ότι οι περισσότερες εκτιμήσεις δείχνουν πως τα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου επαρκούν για την κάλυψη της προβλεπόμενης παγκόσμιας ζήτησης για τα επόμενα τριάντα χρόνια και ότι η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου δεν θα κορυφωθεί πριν από το 2030, με την προϋπόθεση ότι θα πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες επενδύσεις – μια σημαντική προϋπόθεση. Όπως ανέφερα στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις, η κύρια πρόκληση είναι η δημιουργία του κατάλληλου κλίματος ώστε να πραγματοποιηθούν τώρα αυτές οι επενδύσεις.

Ο κ. Παπαδημούλης έθεσε αρκετά σημεία. Πρέπει να πω, με όλο το σεβασμό, ότι διαφωνώ με τις απόψεις του σχετικά με το αν είναι απαραίτητο ή σωστό, υπό τις σημερινές συνθήκες, να επιδιώξει το Συμβούλιο να επιβάλει έναν πανευρωπαϊκό φόρο.

Ο κ. Aylward έθεσε το θέμα της κοινής γεωργικής πολιτικής. Η βρετανική Προεδρία δεν ήταν ποτέ αντίθετη στη συζήτηση αυτής της πολιτικής, αλλά θα πρότεινα με όλο τον σεβασμό ότι υπάρχουν ίσως άλλα φόρα στα οποία θα άρμοζε περισσότερο να συζητηθούν τα ευρύτερα ζητήματα που έθεσε με την ομιλία του.

Παρομοίως, ο κ. Romagnoli έθεσε μια σειρά από συναρπαστικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο, δυστυχώς, δεδομένου ότι έχω πέντε λεπτά για να ολοκληρώσω αυτή τη συζήτηση, μάλλον τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να επεκταθούμε περαιτέρω στα συγκεκριμένα αυτά θέματα.

Ο κ. Konrad έθεσε το θέμα της ικανότητας διύλισης. Θα τον παρέπεμπα τόσο στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις όσο και στις παρατηρήσεις που μόλις έκανα.

Ο κ. Paasilinna έθεσε το σημαντικό θέμα της σχέσης με τη Ρωσία. Και πάλι, με όλο το σεβασμό θα τον παρέπεμπα στο γεγονός ότι, στις εισαγωγικές μου παρατηρήσεις, υπογράμμισα ότι υπάρχει ένας διάλογος για την ενέργεια –αυτό ίσως είναι κάτι στο οποίο αναφερθεί και πάλι ο κ. Επίτροπος– και ότι υπάρχει συνεχής διάλογος μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της Προεδρίας μας, όχι μόνο στα θέματα της ενέργειας, αλλά σε μια ολόκληρη σειρά θεμάτων.

Η κ. Fraga Estévez έθεσε σημαντικά ευρύτερα θέματα που άπτονται της αλιευτικής πολιτικής και στο σημείο αυτό θα έκανα την ίδια παρατήρηση που έκανα και σε σχέση με την κοινή γεωργική πολιτική. Αν και έχω επίγνωση του πόσο επιβαρύνονται οι αλιευτικές κοινότητες επί του παρόντος από τις υψηλότερες τιμές πετρελαίου, υπάρχουν πολλά άλλα φόρα στα οποία μπορεί να γίνει πληρέστερη και πιο ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων για το μέλλον της κοινής αλιευτικής πολιτικής.

Η κ. Rothe έθεσε το θέμα της οδηγίας για την ενέργεια και την απόδοση και πάλι ελπίζω ότι απάντησα σε αυτό στις παρατηρήσεις μου. Ο κ. Rübig έθεσε μια σειρά σημείων σε σχέση με τις νέες δυνατότητες που ανέφερε. Θα παραδεχτώ σίγουρα, και μάλιστα θα διατυμπανίσω, το γεγονός ότι, στην αυτοκινητοβιομηχανία, για παράδειγμα, οι ίδιες οι αγορές παρέχουν λύσεις, όπως η ανάπτυξη υβριδικών αυτοκινήτων, που κερδίζουν όλο και μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Η κ. Myller επιχειρηματολόγησε έντονα υπέρ των ανανεώσιμων τεχνολογιών, επιχειρηματολογία την οποία συμμερίζομαι. Ο κ. Hudacký έθεσε το θέμα της πυρηνικής ενέργειας. Θα επεσήμαινα ειλικρινά και με όλο το σεβασμό ότι ο τρόπος με τον οποίο μια χώρα καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες και ο ρόλος της πυρηνικής ενέργειας στη ρύθμιση αυτή αποτελεί τελικά απόφαση του κάθε κράτους μέλους. Η πυρηνική ενέργεια αποτελεί βέβαια μια επιλογή την οποία οι χώρες μπορούν να εξετάσουν, αλλά εξετάζοντάς την ειδικά ως εναλλακτική λύση αντί του πετρελαίου, θα πρέπει σίγουρα να έχουμε υπόψη τη συγκέντρωση της ζήτησης πετρελαίου στον κλάδο των μεταφορών για τον οποίο τόσα ακούσαμε στη συζήτησή μας σήμερα.

Η κ. De Vits έθεσε το ευρύτερο ζήτημα των επιπέδων των δασμών στα καύσιμα. Ένας αριθμός αξιότιμων βουλευτών έθεσε το ζήτημα του αν μια λύση η οποία θα περιλαμβάνει τα επίπεδα δασμών στα καύσιμα θα μπορούσε να βοηθήσει ώστε τα κράτη μέλη να απαλλαγούν από το βάρος των υψηλότερων τιμών πετρελαίου που υφίστανται τώρα. Επιστρέφω και πάλι στην πρόσφατη άτυπη συνεδρίαση των υπουργών του Ecofin στην οποία συμφωνήθηκε ότι θα πρέπει τα κράτη μέλη να αποφύγουν στρεβλωτικές φορολογικές και άλλες παρεμβάσεις οι οποίες δεν επιτρέπουν τις απαραίτητες προσαρμογές. Ειδικότερα, οι υπουργοί επιβεβαίωσαν ότι, όπου λαμβάνονται βραχυπρόθεσμα μέτρα για να απαλλαγούν τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού από τις επιπτώσεις των υψηλότερων τιμών πετρελαίου, θα πρέπει να αποφεύγονται στρεβλωτικά αποτελέσματα.

Ο κ. Sánchez Presedo και ο κ. Liese υποστήριξαν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ήδη είπα ότι συμμερίζομαι σε κάποιο βαθμό τις απόψεις αυτές. Ο κ. Olajos είπε ότι το πρόβλημα που συζητάμε την τελευταία μιάμιση ώρα είναι παγκόσμιο. Θα έλεγα, με όλο το σεβασμό, ότι σίγουρα αυτό ισχύει, αλλά εξίσου παγκόσμια είναι και η λύση που πρέπει να βρεθεί.

Ο κ. Belet έθεσε μια σειρά ερωτημάτων προς την Επιτροπή, επομένως θα αφήσω να τα απαντήσει ο Επίτροπος. Τέλος, ο κ. Strejček έκανε κάποιες παρατηρήσεις, κλείνοντας τη σημερινή μας συζήτηση, οι οποίες είπε ότι μπορεί να είναι αιρετικές. Θα αφήσω τους άλλους να κρίνουν αν οι παρατηρήσεις του δικαιούνται αυτόν τον χαρακτηρισμό. Θα έλεγα μόνο ότι αν είναι ειλικρινής στο αίτημά του ή στην προτροπή του για σωστή και ειλικρινή διεθνή συζήτηση ορισμένων από τα θέματα που συζητήσαμε σήμερα, τότε εφιστώ την προσοχή του στην προτεραιότητα που προσέδωσε η βρετανική Προεδρία, η βρετανική κυβέρνηση, στο θέμα της αλλαγής του κλίματος όταν ασκούσαμε φέτος την προεδρία της ομάδας των 8 πλουσιότερων χωρών. Πιστεύω ότι ήταν μια γενναία και βασισμένη σε αρχές απόφαση να πούμε ότι, μαζί με τις διεθνείς εξελίξεις στην Αφρική ιδιαίτερα, η αλλαγή του κλίματος θα ήταν το ιδιαίτερο επίκεντρο της συνάντησης στο Gleneagles στις 6-8 Ιουλίου.

Όπως ήταν σαφές σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, πρόκειται για ένα σημαντικό θέμα όχι μόνο για την Ευρώπη, αλλά και για την παγκόσμια οικονομία, καθώς και για ένα θέμα το οποίο απαιτεί διεθνή δράση και συνεργασία. Η αειφόρος οικονομική ανάπτυξη εξαρτάται από την πρόσβαση σε αξιόπιστο και οικονομικά προσιτό ενεργειακό εφοδιασμό. Όπως ελπίζω ότι κατέστησα σαφές στην εισαγωγική μου δήλωση, τα κλειδιά για τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών πετρελαίου είναι καλύτερες επενδυτικές συνθήκες, μεγαλύτερη διαφάνεια της αγοράς και, ειδικότερα, καλύτερα στοιχεία, καλύτερη ενεργειακή απόδοση και ανάπτυξη εναλλακτικών τεχνολογιών.

Τα έθνη που καταναλώνουν και που παράγουν και οι διεθνείς οργανισμοί εργάζονται ήδη καλά στους τομείς αυτούς, με την Ευρωπαϊκή Ένωση ιδιαίτερα να διαδραματίζει έναν εποικοδομητικό και πολύτιμο ρόλο. Μαζί, οι προσπάθειές μας μπορούν να βοηθήσουν την αγορά να προσαρμοστεί στην εμφανισθείσα αύξηση της ζήτησης και να τη βοηθήσουν να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα μελλοντικές κρίσεις, οι οποίες θα επηρεάσουν τόσο τη ζήτηση όσο και την προσφορά.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΤΡΑΚΑΤΕΛΛΗ
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το μεγάλο ενδιαφέρον του και τη δραστηριότητά του στα θέματα της βιώσιμης ενέργειας, όπου θα πρέπει να απαντήσουμε σε όλα τα ζητήματα– ασφάλεια εφοδιασμού, ανταγωνιστικότητα και περιβαλλοντικές προκλήσεις– ταυτόχρονα. Πιστεύω ότι στο μέλλον θα κάνουμε περισσότερες συζητήσεις για το θέμα αυτό.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω την Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας και τον πρόεδρό της, τον κ. Chichester, για την ευκαιρία να συζητήσουμε λεπτομερώς σήμερα ορισμένα από τα θέματα που τέθηκαν στην Ολομέλεια με τα μέλη της επιτροπής. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν θα ασχοληθώ με όλα όσα ειπώθηκαν. Θα επικεντρώσω τις παρατηρήσεις μου σε ορισμένα ιδιαίτερα σημεία.

Όσον αφορά τις νομοθετικές προτάσεις, υποθέτω ότι έχουμε μια καλή ευκαιρία να βρούμε έναν ικανοποιητικό συμβιβασμό για την απόδοση τελικής χρήσης και για μια οδηγία για τις υπηρεσίες ενέργειας. Στην παρούσα κατάσταση, η ανάγκη για μια τέτοια οδηγία είναι ακόμα εντονότερη. Τον Νοέμβριο, η Επιτροπή θα εγκρίνει ένα σχέδιο δράσης για τη βιομάζα. Το επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι μια νομοθετική πρόταση για τη χρήση της βιομάζας στη θέρμανση και την ψύξη. Αυτά είναι βραχυπρόθεσμα μέτρα τα οποία μπορούν να εγκριθούν.

Συγχρόνως, μπορώ να συμφωνήσω με τη δήλωση ότι δεν υπάρχει θαυματουργή λύση. Πρέπει πράγματι να αλλάξει ο τρόπος σκέψης και απαιτείται συστηματική προσέγγιση, όχι μόνο από την Επιτροπή αλλά και από το Συμβούλιο. Πιστεύω ότι στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου θα συζητηθεί εκτενέστερα η κατάσταση της ενέργειας. Το Συμβούλιο έχει ήδη συζητήσει για την αλιεία. Άλλες συνθέσεις του Συμβουλίου εξετάζουν επίσης θέματα που άπτονται της νέας κατάστασης του εφοδιασμού και της ενέργειας.

Σε όλες τις περιπτώσεις, η ανταπόκριση της Ευρώπης εξαρτάται κατά πολύ από τις επενδύσεις στην έρευνα και την ανάπτυξη. Αυτός είναι ο σωστός τρόπος να προχωρήσουμε. Οι οικονομικοί περιορισμοί του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου θα καθορίσουν, σε μεγάλο βαθμό, πόσο γρήγορη μπορεί να είναι η ανταπόκρισή μας. Ελπίζω ότι έως ότου εγκριθεί το Έβδομο Πρόγραμμα Πλαίσιο, θα υπάρχουν τα οικονομικά μέσα για επείγουσες ανάγκες σε ορισμένες ειδικά περιοχές για την αντιμετώπιση των θεμάτων που συζητήσαμε σήμερα.

Χαιρετίζω την πρόταση ψηφίσματος που θα εγκρίνετε αύριο. Είναι ένα πολύ ισχυρό, φιλόδοξο και ρεαλιστικό ψήφισμα. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει τη δραστηριότητα στους πέντε τομείς, αλλά όχι μόνο σε αυτούς. Θα χρειαστεί συστηματική προσέγγιση, υπομονή και συνέπεια για να επιτύχουμε τα αποτελέσματα που αναμένουν από εμάς οι ευρωπαίοι πολίτες.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Έλαβα έξι προτάσεις ψηφίσματος σύμφωνα με το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού, σχετικά με το πετρέλαιο(1).

Η συζήτηση έληξε.

Οι ψηφοφορίες θα διεξαχθούν την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2005, στις 12 το μεσημέρι.

Γραπτή δήλωση (άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). – (PT) Οι πρόσφατες εξελίξεις στις τιμές του πετρελαίου έχουν φέρει το πρόβλημα των υψηλών τιμών πετρελαίου στο επίκεντρο της ημερήσιας διάταξης, υπό το πρίσμα των σοβαρών προβλημάτων που έχει προκαλέσει αυτή η αύξηση όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση, και αυτό σε μια χρονική στιγμή που η οικονομία της ΕΕ ουσιαστικά αρχίζει σταδιακά να τελματώνει.

Όπως είπε πρόσφατα ο καθηγητής Michael T. Klare, η εποχή του εύκολου πετρελαίου έχει παρέλθει. Αυτό το λυκόφως για την εποχή του πετρελαίου γίνεται όλο και πιο αισθητό στην πολιτικοποίηση της πολιτικής πετρελαίου και στην επαναλαμβανόμενη χρήση στρατιωτικής δύναμης για να αποκτηθεί ο έλεγχος διαθέσιμων αποθεμάτων.

Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να αποτελέσει αντικείμενο προορατικής συζήτησης αυτό το θέμα της αξιολόγησης πόρων και της πορείας προς την προοπτική και την ανάπτυξη υδρογονανθράκων τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ένα θετικό βήμα θα ήταν ο προγραμματισμός διάσκεψης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, ούτως ώστε να διασφαλιστεί μια παγκόσμια προσέγγιση για τη μείωση της κατανάλωσης πετρελαίου.

Πρέπει να προετοιμαστούμε για το μέλλον επενδύοντας στην έρευνα, ώστε να βρεθούν τρόποι μείωσης της κατανάλωσης πετρελαίου όσον αφορά το ΑΕγχΠ. Επιπλέον, πρέπει να επενδύσουμε σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας και στην πιο αποδοτική χρήση ενέργειας, η οποία είναι ένα από τα πιο σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν πολλές χώρες, μεταξύ αυτών και η Πορτογαλία. Οι επόμενες δημοσιονομικές προοπτικές πρέπει να δώσουν σε αυτό το θέμα την προσοχή που του αξίζει και να εγγράψουν στον προϋπολογισμό κονδύλια για την ανανεώσιμη ενέργεια.

 
  

(1) Βλ. Συνοπτικά Πρακτικά


24. Μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών και στόχοι της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών και τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Douglas Alexander, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, πριν από δύο εβδομάδες, στην Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής 2005, συγκεντρώθηκαν οι αρχηγοί των κρατών και των κυβερνήσεών μας για να αποφασίσουν πώς πρέπει η διεθνής κοινότητα, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, να καταπιαστεί με τα επιτακτικότερα προβλήματα του κόσμου: με τις αλληλένδετες προκλήσεις της ανάπτυξης, της ασφάλειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι αποφάσεις τις οποίες έλαβαν, έπειτα από δύο χρόνια διαλόγου και διαβουλεύσεων και οι οποίες πλέον περιέχονται στο λεγόμενο έγγραφο αποτελεσμάτων, όρισαν την ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών για τα επόμενα χρόνια. Οι προκλήσεις για την ασφάλεια και την ευημερία του κόσμου διατυπώθηκαν με σαφή και διεξοδικό τρόπο από την υψηλού επιπέδου επιτροπή του γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τις Απειλές, τις Προκλήσεις και την Αλλαγή, από τον καθηγητή Jeffrey Sachs, επικεφαλής του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για τους στόχους της Χιλιετίας, και από τον ίδιον τον Κόφι Ανάν στην έκθεσή του με τίτλο «Για περισσότερη ελευθερία». Όλοι συμπέραναν ότι μέχρι να λάβουμε επείγοντα μέτρα για να αντιμετωπίσουμε τη φτώχεια, την αρρώστια, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κοινωνική αδικία, δεν θα είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε ή να επιλύσουμε συγκρούσεις. Δεν θα είμαστε σε θέση να οικοδομήσουμε την ειρήνη και, χωρίς ειρήνη και ασφάλεια, δεν γίνεται να ριζώσει η ανάπτυξη. Ούτε η μία ούτε η άλλη είναι εφικτή χωρίς σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αυτά, όπως θα γνωρίζουν όλοι οι βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου, δεν είναι νέες έννοιες. Όντως, τα Ηνωμένα Έθνη δημιουργήθηκαν πριν από εξήντα χρόνια για να φέρουν την ειρήνη και την ασφάλεια σε όλον τον κόσμο. Όμως, ο κόσμος είναι διαφορετικός, εξήντα χρόνια μετά. Με την τεχνολογία και την επικοινωνία, οι χώρες είναι πολύ πιο στενά συνδεδεμένες. Τούτο σημαίνει επίσης ότι ο αντίκτυπος των συγκρούσεων και των καταστροφών αποκτά ολοένα και περισσότερο παγκόσμια εμβέλεια. Όλοι, επομένως, έχουμε μέγιστο συμφέρον να συνεργαστούμε, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την ειρήνη και να οικοδομήσουμε την ευημερία.

Γνωρίζω ότι κάποιοι απογοητεύθηκαν και διαψεύσθηκαν από τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Συνόδου Κορυφής. Πολλοί έκριναν ότι οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί δεν προχώρησαν αρκετά. Η επίτευξη συναίνεσης ανάμεσα σε 191 έθνη δεν υπήρχε περίπτωση να είναι κάτι το εύκολο. Το γνωρίζουμε δυστυχώς άριστα από τη δική μας εμπειρία με 25 κράτη μέλη.

Συνεπώς, πρέπει να πάρουμε θάρρος από το γεγονός ότι οι εκτεταμένες δεσμεύσεις τις οποίες ανέλαβαν οι ηγέτες των 8 περισσότερο προηγμένων βιομηχανικών χωρών τον Ιούλιο, να αυξήσουν τη βοήθεια, να μειώσουν το χρέος και να επεκτείνουν το εμπόριο, κατ’ ουσίαν περιφρουρήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών. Όπως είπε ο Γενικός Γραμματέας, και τον παραθέτω αυτολεξεί, «ιδωμένο στο σύνολό του, το έγγραφο [της συνόδου κορυφής των ΗΕ] παραμένει σημαντική έκφραση παγκόσμιας ενότητας σε ένα ευρύ φάσμα ζητημάτων».

Το έργο μας είναι τώρα να διασφαλίσουμε ότι θα εφαρμοστούν οι συμφωνίες. Όπως είπε στη Νέα Υόρκη ο πρωθυπουργός μου, ο Τόνι Μπλερ, εάν αρχίσουμε να εφαρμόζουμε επειγόντως τις συμφωνίες για τον διπλασιασμό της βοήθειας, για το άνοιγμα του εμπορίου και για τη θέσπιση κανόνων θεμιτού εμπορίου, για τη διαγραφή του χρέους, για την πρόληψη του HIV/AIDS και της ελονοσίας και τον τερματισμό των γενοκτονιών, θα έχουμε περισσότερη δημοκρατία, λιγότερη καταπίεση, περισσότερη ελευθερία, λιγότερη τρομοκρατία, περισσότερη ανάπτυξη, λιγότερη φτώχεια.

Είμαι υπερήφανος διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν στην πρώτη γραμμή των προσπαθειών για να επιτύχουμε συναίνεση γύρω από όλα τα υπό συζήτηση ζητήματα. Είχαμε πολλές προτεραιότητες για τη σύνοδο κορυφής σε ό,τι αφορά τις λεγόμενες τέσσερις δέσμες της ανάπτυξης, της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του κράτος δικαίου, καθώς και της ενίσχυσης των Ηνωμένων Εθνών.

Πιστεύω ότι τα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε στη σύνοδο κορυφής μας βάζουν στον σωστό δρόμο που οδηγεί σε βελτιώσεις σε όλους αυτούς τους τομείς, εφόσον διατηρείται η ορμή και υπό τον όρο ότι θα δράσουμε τώρα. Το ενδιαφέρον και η αφοσίωση που έδειξαν βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου για βελτιώσεις σε αυτούς τους τομείς είναι όντως κάτι αξιοθαύμαστο και καταδείχθηκαν στην ειδημοσύνη της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου η οποία μετείχε στη σύνοδο, υπό την ηγεσία των συμπροέδρων Nirj Deva και Michel Rocard.

Η σύνοδος εξασφάλισε σταθερές και ρητές δεσμεύσεις τόσο από τις δωρήτριες χώρες όσο και από τις αναπτυσσόμενες χώρες ως προς αυτά που χρειάζονται ώστε να επιτευχθούν οι αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας. Ενίσχυσε την εταιρική σχέση ανάμεσα στις ανεπτυγμένες και στις αναπτυσσόμενες χώρες, η οποία ξεκίνησε στο Μοντερέι, και εδραίωσε όλες τις μέχρι τώρα εφετινές επιτεύξεις. Διεύρυνε τη συναίνεση ως προς τις δεσμεύσεις που ορίσθηκαν τον περασμένο Ιούλιο στο Gleneagles σε 191 χώρες, ιδιαίτερα ως προς την ανάγκη να επιταχυνθεί η πρόοδος προς τους στόχους της Χιλιετίας για την Αφρική, και να επιτευχθεί και πάλι διεθνώς πρόοδος, σε ό,τι αφορά την κλιματική μεταβολή. Συμφώνησε επίσης, όπως σαφώς διατυπώνεται στο έγγραφο αποτελεσμάτων, ότι η ανάπτυξη πρέπει να είναι αειφόρος και να λαμβάνει υπόψη τον αντίκτυπό της στο παγκόσμιο περιβάλλον.

Υπό την προεδρία του ΗΒ, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνεχίζει να πιέζει για περισσότερη διεθνή δράση προκειμένου να αυξηθεί η αναπτυξιακή βοήθεια στον αγώνα ενάντια στη φτώχεια και τη στέρηση. Εμείς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, είμαστε πρόδηλα ο μεγαλύτερος δωρητής βοήθειας παγκοσμίως: το 80% της επιπλέον βοήθειας των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την οποία ανελήφθη δέσμευση στη σύνοδο κορυφής των 8 στο Gleneagles, θα προέλθει από την Ευρώπη.

Αναλάβαμε επίσης την ιστορική δέσμευση να διπλασιάσουμε τη βοήθεια προς την Αφρική μέχρι το 2010. Ηγηθήκαμε στις σημαντικές συμφωνίες οι οποίες επιτεύχθηκαν εφέτος για τη μείωση του χρέους και για την έναρξη παγκόσμιων προγραμμάτων ανοσοποίησης ενάντια στις ασθένειες και τα νοσήματα στις φτωχότερες χώρες.

Ασφαλώς ακούστηκαν επικρίσεις ότι δεν σημειώθηκε επαρκής πρόοδος γύρω από το εμπόριο, σε εκείνη τη σύνοδο κορυφής του Ιουλίου. Ωστόσο, εν τέλει μέσα από τον αναπτυξιακό γύρο της Ντόχα η διεθνής κοινότητα μπορεί και πρέπει να προσφέρει πραγματικά οφέλη για τις φτωχές χώρες καταργώντας τις επιδοτήσεις εξαγωγών και μειώνοντας τα εμπόδια στις συναλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των στρεβλωτικών για το εμπόριο εσωτερικών ενισχύσεων. Θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να εξασφαλίσουμε ότι οι πολιτικοί ηγέτες θα επικεντρωθούν στην επίτευξη αποτελεσμάτων, κατά την υπουργική συνάντηση του ΠΟΕ στο Χονγκ Κονγκ, τον Δεκέμβριο.

Όπως είπε ο πρωθυπουργός μου, αν καταλήξουμε σε αποτυχία τον Δεκέμβριο, ο απόηχός της θα επηρεάσει ολόκληρο τον κόσμο. Για να επιτύχουμε πρόοδο όσον αφορά την ανάπτυξη, χρειαζόμαστε ειρήνη και ασφάλεια. Όπως εξήγησε ο Κόφι Ανάν στο κείμενό του, «Για περισσότερη ελευθερία»: «δεν πρόκειται να έχουμε ανάπτυξη χωρίς ασφάλεια, δεν πρόκειται να έχουμε ασφάλεια χωρίς ανάπτυξη, και δεν πρόκειται να έχουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο χωρίς σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Η σύνοδος συμφώνησε να ιδρύσει μια νέα Επιτροπή Αποκατάστασης της Ειρήνης, στην οποία θα συμμετέχουν κράτη μέλη του ΟΗΕ, υπηρεσίες των ΗΕ και διεθνείς χρηματοδοτικοί οργανισμοί, ούτως ώστε να καλύψουμε ένα κρίσιμο κενό στην ικανότητα των ΗΕ να βοηθούν χώρες που βγαίνουν από συγκρούσεις να κάνουν αυτήν τη ζωτική μετάβαση σε μακροπρόθεσμη σταθερότητα και να αποφύγουν να περιέλθουν εκ νέου σε κατάσταση πολέμου. Γνωρίζετε, ως βουλευτές αυτού του Κοινοβουλίου, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δεσμευθεί να τηρήσει την προθεσμία της συνόδου κορυφής για ίδρυση της επιτροπής το αργότερο μέχρι το τέλος της εφετινής χρονιάς.

Σχετικά με την τρομοκρατία, θα μπορούσαν να έχουν ειπωθεί περισσότερα στο έγγραφο της συνόδου κορυφής. Η απερίφραστη καταδίκη της τρομοκρατίας ασφαλώς ήταν μια ευπρόσδεκτη πολιτική δήλωση. Όμως τώρα, πρέπει να εργαστούμε για να εκπληρώσουμε την υπόσχεσή μας να συνάψουμε τη γενική σύμβαση σχετικά με την τρομοκρατία μέχρι το Σεπτέμβριο του 2006. Τούτο σημαίνει πως θα συμφωνήσουμε σε έναν νομικό ορισμό των τρομοκρατικών πράξεων, κάτι που όλες οι κυβερνήσεις μας έχουν πραγματικό συμφέρον να εξασφαλίσουν. Παρά την αποτυχία της συνόδου κορυφής να καταλήξει σε συμφωνία για τη μη διασπορά και τον αφοπλισμό, μπορώ να διαβεβαιώσω το Σώμα ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να προωθήσουμε το πρόγραμμα γύρω από αυτά τα σημαντικά ζητήματα.

Η εξασφάλιση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων βρίσκεται στην ίδια την καρδιά της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών. Υποστηρίζουμε πλήρως, επομένως, τη δημιουργία ενός Συμβουλίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προκειμένου να αντικαταστήσει την διασυρμένη Αρμοστεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Πρέπει επειγόντως να συμφωνήσουμε για το μέγεθος, την εντολή και τη σύνθεσή του, ούτως ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει το έργο του και να εξασφαλίσει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα θα ξαναβρεθούν στον πυρήνα της όλης δραστηριότητας των ΗΕ.

Ίσως η σημαντικότερη απόφαση που προέκυψε από τη σύνοδο κορυφής ήταν η συμφωνία για την «ευθύνη παροχής προστασίας» – μια πολιτική δέσμευση ότι η διεθνής κοινότητα έχει καθήκον να δρα, όταν τα κράτη δεν μπορούν ή δεν θέλουν να προστατεύσουν τον πληθυσμό τους από τις χειρότερες ωμότητες: γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα ενάντια στην ανθρωπότητα. Είναι σημαντική η παραδοχή ότι στο σημερινό κόσμο δεν μπορούμε να μην ενεργούμε όταν ευάλωτοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν τούτες τις τρομερές ωμότητες.

Πρέπει επίσης να εργαστούμε προκειμένου να ενισχύσουμε τη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, να την καταστήσουμε αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη ως σώμα. Πρέπει να αρχίσουμε ενθαρρύνοντας τον Κόφι Ανάν να χρησιμοποιήσει τις εκτελεστικές εξουσίες που ήδη διαθέτει, προκειμένου να επιτελέσει αλλαγή εκ των ένδον στον οργανισμό. Όμως εμείς, ως κράτη μέλη, έχουμε επίσης καίρια ευθύνη να διασφαλίσουμε ότι τα Ηνωμένα Έθνη θα είναι δομημένα και εξοπλισμένα για να αντιμετωπίσουν τις σημερινές και τις αυριανές προκλήσεις. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρέτισε τις δεσμεύσεις για μεταρρύθμιση των κύριων οργάνων των ΗΕ, συμπεριλαμβανομένων της Γενικής Συνέλευσης, του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου Ασφαλείας. Προκειμένου να καταστούν αποτελεσματικά, τα ΗΕ πρέπει να εργάζονται συλλογικά με όλα τα μέλη τους. Τούτο σημαίνει να κερδίσουν την υποστήριξή τους. Επομένως, οι οργανώσεις τους πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικές, ανοιχτές και αποδοτικές.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της Γενικής Συνέλευσης και ιδιαίτερα του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου. Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα την εντολή που δόθηκε στον Γενικό Γραμματέα, να εξετάσει μια πιο μακροπρόθεσμη μεταρρύθμιση των οργανώσεων των ΗΕ για την ανάπτυξη, την ανθρωπιστική βοήθεια και το περιβάλλον, ούτως ώστε το έργο τους να υπόκειται σε καλύτερη διαχείριση και σε καλύτερο συντονισμό.

Για να είναι αποτελεσματικά, τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να έχουν τους πόρους που χρειάζονται, αλλά δεν έχουν την ευχέρεια να διασπαθίζουν κεφάλαια σε σπατάλη και σε αλληλεπικαλυπτόμενες προσπάθειες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζει ένθερμα την από μακρού ακολουθούμενη αρχή της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Ως εκ τούτου, επιδιώκουμε να εγκρίνουμε για το νέο οικονομικό έτος έναν προϋπολογισμό που θα επιτρέψει στο Γενικό Γραμματέα και στα Ηνωμένα Έθνη να προσφέρουν ό,τι ζητούν και προσδοκούν τα μέλη του Οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των νέων εντολών οι οποίες συμφωνήθηκαν στη σύνοδο κορυφής της Νέας Υόρκης.

Το καίριο, για την επιτυχία της εν λόγω Συνόδου Κορυφής του 2005, για την ανασκόπηση των στόχων της Χιλιετίας, και του σχεδίου των ΗΕ γενικότερα, είναι, φυσικά, η υλοποίηση. Κάποιες από τις προτάσεις θα εξεταστούν από την Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης, που συνεδριάζει από τώρα μέχρι και το τέλος της εφετινής χρονιάς. Κάποιες άλλες θα προωθηθούν χωριστά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι και πάλι στην πρώτη γραμμή αυτής της διαδικασίας. Εμείς, ως κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών, έχουμε τώρα την ευθύνη να κάνουμε τα λόγια πράξη.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Benita Ferrero-Waldner , Μέλος της Επιτροπής. (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, είμαι υπερήφανη που συμμετείχα στη Σύνοδο Κορυφής της Χιλιετίας και στην εβδομάδα των υπουργών, που επακολούθησε. Ήταν η μεγαλύτερη σύναξη ηγετών του κόσμου που έγινε ποτέ και ελπίζω να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας εποχής διεθνούς συνεργασίας. Παρ’ όλες τις επικρίσεις –κάποιες από τις οποίες εξέφρασα και εγώ– πρέπει να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι τα Ηνωμένα Έθνη βρίσκονται στο θεμέλιο της νεώτερης παγκόσμιας τάξης πραγμάτων.

Το αποτέλεσμα –όπως ανέφερε ήδη ο συνάδελφός μου– υπήρξε ανάμεικτο, αλλά το ποτήρι είναι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε μεγαλεπήβολα σχέδια και έδωσε το παράδειγμα, μαζί με τον Πρόεδρο Jean Ping της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Τελικά, δεν μπορέσαμε να επιτύχουμε όλα όσα θέλαμε. Αυτό είναι φυσιολογικό σε πολυμερείς συναντήσεις. Έχει κανείς μεγαλεπήβολα σχέδια, αλλά τελικά υποχρεώνεται να συμβιβαστεί.

Τούτων λεχθέντων, υπάρχει ένας αριθμός σπουδαιότατων επιτευγμάτων και άλλα ζητήματα γύρω από τα οποία οι προσδοκίες μας διαψεύσθηκαν. Ποια ήταν τα επιτεύγματα; Κατά την Επιτροπή, ήταν αξιοπρόσεκτο που οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας διαφυλάχθηκαν στη Διακήρυξη για τη Χιλιετία. Αυτό έγινε χάρη στο συνάδελφό μου, κ. Mitchel. Με χαρά μου λέω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε το παράδειγμα με 0,56% μέχρι το 2010 και 0,7% μέχρι το 2015. Αυτό έγινε φανερό λόγω του ότι άλλοι συνάδελφοι, ιδιαίτερα από τις αναπτυσσόμενες χώρες, ήταν πολύ ικανοποιημένοι από αυτό. Η επαναβεβαίωση της αναγνώρισης των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας ως πλαίσιο ώθησης για αναπτυξιακές προσπάθειες επιτεύχθηκε για πρώτη φορά σε διακυβερνητικό επίπεδο.

Το δεύτερο μεγάλο επίτευγμα ήταν η έγκριση της αρχής της ευθύνης για την προστασία πληθυσμών από ωμότητες. Αυτό ήταν μεγάλη επιτυχία, διότι ορίζει εκ νέου την έννοια της κυριαρχίας ως θετική έννοια, τοποθετώντας τους ανθρώπους στον πυρήνα του μελήματος για την ασφάλεια. Αυτό θα έπρεπε να βελτιώσει την αξιοπιστία της διεθνούς κοινότητας, καθώς και τα μέσα που έχουν τα Ηνωμένα Έθνη για να δρουν όταν αντιμετωπίζουν γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου, εθνοκάθαρση και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Προέρχομαι από χώρα κοντινή στα Βαλκάνια, και θυμάμαι την επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο. Αυτή η επέμβαση πυροδότησε τρόπον τινά αυτήν τη νέα εξέλιξη στο διεθνές δίκαιο και, για πρώτη φορά, αυτή την παγίωση των αναπτυξιακών στόχων.

Το τρίτο επίτευγμα ήταν η Επιτροπή Αποκατάστασης της Ειρήνης, πράγμα που αποτελεί ένα σημαντικό συγκεκριμένο αποτέλεσμα, το οποίο θα έπρεπε να καταστήσει αποτελεσματικότερη και καλύτερα συντονισμένη την ανταπόκριση της διεθνούς κοινότητας στις ανάγκες χωρών, οι οποίες αντιμετωπίζουν τα επακόλουθα συγκρούσεων. Η Επιτροπή έχει εργαστεί με όλους τους ίδιους παράγοντες, από τις ανθρωπιστικές προσπάθειες μέχρι τις προσπάθειες ανασυγκρότησης και τη δημιουργία θεσμών, μέχρι το εμπόριο και όλα τα ζητήματα γύρω από τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλα τούτα τώρα θα συντονίζονται στο πλαίσιο της Επιτροπής Αποκατάστασης της Ειρήνης και ως εκ τούτου, κρίνουμε ότι η Επιτροπή θα έχει τη θέση της εκεί.

Υπάρχουν άλλα ζητήματα στα οποία οι δικές μου προσδοκίες διαψεύσθηκαν. Το πρώτο από αυτά σχετίζεται με το Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ήταν περισσότερο αλλαγή ονόματος παρά πραγματικό επίτευγμα, αλλά τουλάχιστον έγινε δεκτό επί της αρχής και ελπίζουμε ότι μαζί μπορούμε να εργαστούμε ούτως ώστε να καταστήσουμε τη νέα αρχιτεκτονική των ανθρωπίνων δικαιωμάτων καλύτερη και αποφασιστικότερης σημασίας, μαζί με τον νέο Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης, τον Jan Eliasson. Είναι σημαντικό να έχουμε έναν ισχυρό, αξιόπιστο, μόνιμο θεσμό που να περιλαμβάνει κράτη μέλη τα οποία έχουν καλές επιδόσεις όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Από την άλλη μεριά, σημειώθηκαν κάποια θετικά βήματα γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως ο διπλασιασμός του προϋπολογισμού του Ειδικού Ύπατου Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, πράγμα που ανοίγει τη δυνατότητα άμεσης δράσης σε αυτό το πεδίο. Σημειώνω επίσης, ενθαρρυμένη, ότι στα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής περιλαμβάνεται ένα ψήφισμα που ζητά «να ενισχυθεί ο μηχανισμός των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, με στόχο να εξασφαλιστεί η πραγματική άσκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλους».

Ένα άλλο αρνητικό σημείο ήταν το όλο ζήτημα του αφοπλισμού. Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών το χαρακτήρισε ούτε λίγο ούτε πολύ ως αίσχος. Είναι σαφές ότι πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε γύρω από αυτό το σπουδαιότατο θέμα.

Υπάρχουν δύο περαιτέρω ζητήματα, το ένα από τα οποία είναι το περιβάλλον. Η περιβαλλοντική αειφορία είναι ουσιώδης στον αγώνα μας κατά της φτώχειας, για σταθεροποίηση και για μεγαλύτερη ασφάλεια. Ιδιαίτερα τώρα, με το τσουνάμι, τους τυφώνες Κατρίνα και Ρίτα, και τις πλημμύρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μια πραγματική περιβαλλοντική οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών θα ήταν η καταλληλότερη αντίδραση της διεθνούς κοινότητας.

Τέλος, δύο λόγια γύρω από τις μεταρρυθμίσεις στη διαχείριση των Ηνωμένων Εθνών. Νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό ότι ο Γενικός Γραμματέας όχι μόνο έχει υποχρέωση λογοδοσίας και ευθύνη αλλά και αποκτά την εξουσία να ηγηθεί αυτής της διοικητικής μεταρρύθμισης και να είναι σε θέση να την υλοποιήσει.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Francisco José Millán Mon, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με την Επίτροπο Ferrero-Waldner ότι τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της Νέας Υόρκης είναι ποικίλα και ετερογενή, περιέχοντας τόσο θετικά όσο και αρνητικά στοιχεία.

Εν πάση περιπτώσει, νιώθω κάπως ανακουφισμένος με το τελικό έγγραφο της Διάσκεψης Κορυφής διότι θυμάμαι πολύ καλά ότι, πριν από δύο χρόνια, η διεθνής κοινότητα ήταν διχασμένη και τα Ηνωμένα Έθνη βρίσκονταν σε ένα αδιέξοδο. Επιπλέον, λίγες μόνο ώρες πριν από την έναρξη της Συνόδου Κορυφής, φαινόταν ότι θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί ένα τελικό έγγραφο που θα περιείχε κάτι περισσότερο από απλά γενικά σημεία.

Ευτυχώς, κατέστη δυνατό να επιτευχθεί συμφωνία σε ένα έγγραφο που περιέχει ορισμένα σημαντικά επιτεύγματα, αν και αναμφίβολα περιέχει επίσης αδυναμίες και αποτυχίες.

Θα ήθελα να επισημάνω –όπως έκανε η Επίτροπος– ότι, για παράδειγμα, η Επιτροπή πέτυχε μια σημαντική επιβεβαίωση των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας.

Όσον αφορά την ασφάλεια, η διάγνωσή μου είναι η ίδια: η έλλειψη οιουδήποτε αποτελέσματος σχετικά με τη μη διασπορά των όπλων και τον αφοπλισμό είναι λυπηρή.

Στον τομέα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας –ένα τόσο σημαντικό θέμα– πιστεύω ότι υπήρξε πολύ λίγη πρόοδος. Δεν μπορέσαμε να παρουσιάσουμε έναν ελάχιστο ορισμό της τρομοκρατικής πράξης με τον οποίο θα μπορούσε να συμφωνήσει η διεθνής κοινότητα. Η θετική πτυχή, ωστόσο –όπως έχει αναφερθεί ήδη– είναι η δημιουργία της Επιτροπής Εδραίωσης της Ειρήνης.

Αναφορικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, δεν πιστεύω ότι εκπλήσσεται κανείς από την αποτυχία της μεταρρύθμισης του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στη διεθνή κοινότητα υπάρχουν βαθιές και προφανώς αξεπέραστες διαφορές σε αυτό το θέμα. Εμείς, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχουμε μια κοινή θέση. Το μοναδικό πράγμα που θέλω να επισημάνω εδώ είναι ότι η πλειοψηφία αυτού του Κοινοβουλίου, στο ψήφισμά του τον περασμένο Ιούνιο, εξέφρασε την υποστήριξή του για μία έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε έναν άλλο σημαντικό τομέα –τα ανθρώπινα δικαιώματα– χαίρομαι –όπως επεσήμαναν ο εκπρόσωπος του Συμβουλίου και η Επίτροπος– για την αναγνώριση του δικαιώματος και του καθήκοντος της διεθνούς κοινότητας να παρέχει προστασία σε περίπτωση γενοκτονίας. Αλλά σε αυτό τον ίδιο τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δυστυχώς, η μοναδική απόφαση που ελήφθη ήταν να συσταθεί το Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες. Επομένως, φοβάμαι πολύ ότι οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τον καθορισμό της εντολής του Συμβουλίου, τα μέλη του και τη μέθοδο εκλογής του καθυστερούν σημαντικά.

Συνοπτικά, πιστεύω ότι μένουν πολλά να γίνουν, αλλά η αλήθεια είναι ότι, μετά τη Σύνοδο Κορυφής –και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε– υπάρχει τώρα μια βάση στην οποία μπορούμε να συνεχίσουμε να οικοδομούμε. Η 60η επέτειος της δημιουργίας των Ηνωμένων Εθνών πρόσφερε μια καλή ευκαιρία να ενώσουμε ξανά τη διεθνή κοινότητα και να την ευθυγραμμίσουμε με τις προκλήσεις του νέου αιώνα.

Ελπίζω ότι τα βήματα που έγιναν θα μπορέσουν να μεταφραστούν σε προόδους κατά τη διάρκεια αυτού του πολύ αποφασιστικού έτους.

 
  
MPphoto
 
 

  Glenys Kinnock, εξ ονόματος της ομάδας PSE. – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αρχίσω καλωσορίζοντας σε αυτήν τη συζήτηση τον προεδρεύοντα – ο οποίος, όπως γνωρίζω άριστα, είναι ο ίδιος ένθερμος διεθνιστής. Ευχαριστώ την Επίτροπο για την υποστήριξη που μας παρείχε στην αντιπροσωπεία που μετείχε στη σύνοδο κορυφής της Νέας Υόρκης.

Όπως αναφέρατε όλοι, ΜΚΟ και άλλοι υπήρξαν κάπως επικριτικοί προς το έγγραφο αποτελεσμάτων της συνόδου κορυφής. Παρ’ όλα αυτά, θα υποστήριζα, όπως κάνατε κι εσείς, μια πιο μετρημένη προσέγγιση στην αποτίμηση που κάνουμε και θα συμφωνούσα ότι πρέπει να θεωρήσουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Πιστεύω επίσης ότι οι υπερβολικές κατηγορίες για αποτυχία δεν θα βοηθήσουν στο να δημιουργήσουμε τα σωστά κίνητρα, ώστε οι αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής να αναλάβουν κινδύνους και να λάβουν μέτρα.

Στο έγγραφο αποτελεσμάτων υπάρχουν ισχυρές δεσμεύσεις γύρω από τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εκπληρώσουμε τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας το αργότερο μέχρι το 2015. Ωστόσο, ένα από τα πράγματα για τα οποία λυπούμαι είναι ότι ο παγκόσμιος στόχος 8 δεν είναι αρκετά ισχυρός ώστε να διασφαλίζει ότι χώρες όπως η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία, ο Καναδάς ή η Ιταλία δεν θα ξεφύγουν και θα συνεχιστεί να τους ασκείται πίεση, ώστε να κάνουν το ίδιο με αυτό που έχει κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι υποσχέσεις για 0,7% απλώς δεν είναι αρκετές και, ως εκ τούτου, χρειάζεται να δούμε έργα από αυτές και από άλλες χώρες.

Χαιρετίζω επίσης –όπως είμαι βέβαιη ότι κάνει και ο Προεδρεύων– την κατηγορηματική αναφορά του εγγράφου στην ανάγκη να αναζητηθούν καινοτόμοι πηγές χρηματοδότησης, προκειμένου να εκπληρωθούν οι αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας.

Πιστεύω επίσης ότι η υποστήριξη που έδωσε ο Τζωρτζ Μπους στους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας αποτελεί σημαντική πρόοδο – ίσως την καλύτερη εξέλιξη της εβδομάδας. Ίσως η ιδιοτέλεια να ωθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτόν τον πολυμερή δρόμο, τον οποίο πολλοί πιστεύουμε ότι δεν είναι πρόθυμες να ακολουθήσουν.

Επίσης, αναγνωρίζω με χαρά ότι στο έγγραφο αποτελεσμάτων γίνεται σαφής σύνδεση μεταξύ των μέτρων που λαμβάνονται για την ασφάλεια, την ανάπτυξη και την επίλυση συγκρούσεων. Το έγγραφο επίσης επισημαίνει τις ευθύνες τόσο των ανεπτυγμένων όσο και των αναπτυσσόμενων χωρών. Η δήλωση της ΕΕ για την αναπτυξιακή πολιτική είναι τώρα για εμάς το κατάλληλο μέσο ώστε να το προωθήσουμε και να δείξουμε ότι πιστεύουμε ακράδαντα στην ανάγκη να ξαναδημιουργηθεί, στην Ευρώπη και αλλού, αυτή η έντονη συναίσθηση της ενότητας, του σκοπού και της δράσης. Το έγγραφο εκφράζει επίσης σθεναρή στάση σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση και το κράτος δικαίου, τα οποία είναι πολύ σημαντικές πλευρές του έργου μας με τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Μνημονεύσατε την Επιτροπή αποκατάστασης της ειρήνης –πράγμα πολύ σπουδαίο– καθώς και την αποκατάσταση της ειρήνης, την ειρήνευση και την οικοδόμηση της ειρήνης. Λυπούμαι που το Συμβούλιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τώρα πηγαίνει στη Γενική Συνέλευση, όπου θα γίνεται αντικείμενο καυγάδων και σκληρού παζαρέματος. Επομένως, και πάλι, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ρόλο να διαδραματίσει για να προωθήσει αυτό το θέμα με θετικό τρόπο.

Πάνω απ’ όλα, χαιρετίζω το γεγονός ότι τώρα έχουμε συλλογική ευθύνη για παροχή προστασίας στους αμάχους, από τη γενοκτονία, τα εγκλήματα πολέμου, την εθνοκάθαρση και όλα τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Τώρα, ευελπιστούμε πως θα αποδειχθεί ότι στο μέλλον ο ΟΗΕ θα είναι σε θέση να αποφεύγει τις αποτυχίες που είδαμε με τόσο τραγικό τρόπο στη Βοσνία και στη Ρουάντα.

Γύρω από τα ζητήματα της μεταρρύθμισης, λυπούμαστε που η Γενική Γραμματεία θα συνεχίσει να είναι αντικείμενο μικρόψυχης διαχείρισης από τα κράτη μέλη.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση αφορά την αποτυχία να αντιμετωπιστεί η διασπορά των πυρηνικών όπλων. Τούτο σημαίνει ότι τώρα δημιουργείται ένα κενό στις διεθνείς ρυθμίσεις μας, οπότε η ΕΕ πρέπει να ασκήσει πίεση και εδώ, ώστε να προχωρήσει αυτό το θέμα.

Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία που κατατέθηκε από την ομάδα του ΕΣΚ για τα δικαιώματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας. Είναι μια σημαντική θέση που πρέπει να πάρουμε αν πρόκειται να εκπληρώσουμε τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας. Στηρίζει όλους τους εν λόγω στόχους, ιδιαίτερα όσον αφορά το HIV/AIDS καθώς και τη μητρική και παιδική θνησιμότητα. Ευελπιστώ ότι το Σώμα θα την αποκαταστήσει στο κείμενο· ότι θα δεσμευτούμε, όπως κάναμε στην ψηφοφορία για την έκθεσή μου σχετικά με τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, σε αυτήν τη σημαντική διάσταση. Στη συνέχεια, αυτό το Κοινοβούλιο πρέπει να υποστηρίξει τη διεθνή νομιμότητα της αρχής των ΗΕ. Το 1945 διακυβεύονταν πολλά για τους φορείς χάραξης πολιτικής· διακυβεύονται πολλά και σήμερα, αλλά οι λόγοι για να προχωρήσουμε είναι τόσο σπουδαίοι όσο ακριβώς ήταν και τότε.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Lambsdorff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εμείς οι Ευρωπαίοι συμφωνούμε ότι ο κόσμος χρειάζεται τα Ηνωμένα Έθνη, και μάλιστα πρέπει να είναι ισχυρά.

Στα 60 χρόνια της ιστορίας του, λίγες φορές βρέθηκε ο ΟΗΕ τόσο πολύ στο επίκεντρο της δημοσιότητας και λίγες φορές οι μεταρρυθμίσεις ήταν τόσο σημαντικές και αναγκαίες όσο εφέτος.

Αυτά που επιτεύχθηκαν ωστόσο στο τελικό έγγραφο δεν είναι ικανοποιητικά. Παρ’ όλ’ αυτά, η Ομάδα μου, η Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, είναι της γνώμης ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε την πρόοδο που σημειώθηκε, ενώ πρέπει να συζητήσουμε τα πράγματα που δεν πετύχαμε εντατικότερα από πριν.

Το ποτήρι είναι μισοάδειο. Η ΕΕ οφείλει τώρα να βοηθήσει ώστε να γεμίσει. Ειδικά το Κοινοβούλιο πρέπει να θεωρήσει το αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής ως μια ευκαιρία. Εμείς θεωρούμε το Κοινοβούλιο ως έναν από τους παράγοντες της περαιτέρω μεταρρυθμιστικής διαδικασίας. Ως μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουμε τη δυνατότητα να εξασφαλίσουμε και να ενισχύσουμε την αποδοχή του ΟΗΕ από τους πολίτες, να προωθήσουμε με επιτυχία τον εκδημοκρατισμό του οργανισμού αυτού και ειδικότερα να διασφαλίσουμε ότι εκατομμύρια ανθρώπων θα έχουν πρόσβαση σε τροφή, καθαρό νερό και καλύτερη υγειονομική περίθαλψη.

Πρέπει να υλοποιήσουμε τους αναπτυξιακούς στόχους της Χιλιετίας. Εδώ οι πρόοδοι των κρατών μελών δεν είναι ικανοποιητικές. Το τελικό έγγραφο της συνόδου κορυφής δεν ορίζει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την εκπλήρωση των υποσχέσεων των κρατών μελών. Αυτό είναι απογοητευτικό. Από την άλλη, όπως ανέφερε η κ. Kinnock, έχουμε την υποστήριξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας από τις ΗΠΑ, που ήταν απρόσμενα ξεκάθαρη και αποτελεί μία πολύ θετική εξέλιξη, πάνω στην οποία πρέπει να βασιστούμε. Πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε πίστη στα λεγόμενα των φίλων μας στις ΗΠΑ.

Η Ομάδα μου επικροτεί θερμά τη δημιουργία μίας ειρηνευτικής επιτροπής. Πρόκειται για μία απόφαση που θα βελτιώσει το προφίλ του ΟΗΕ σε περιοχές κρίσης. Καθήκον της ΕΕ πρέπει να είναι να προσφέρει πολύτιμη υποστήριξη κατά τη σύσταση και λειτουργία αυτής της επιτροπής. Η ΕΕ είναι μία από τις μεγαλύτερες ειρηνοποιούς δυνάμεις στον κόσμο: ως δωρήτρια, ως βοηθός και ως πολιτική δύναμη. Παρενθετικά, αυτό πρέπει να καταστεί πολύ σαφέστερο από όσο ήταν μέχρι τώρα στο σύστημα του ΟΗΕ. Χαιρόμαστε διότι συμφωνούμε τόσο εδώ με την κ. Επίτροπο.

Ένα πρώτο βήμα, για το οποίο θα ήθελα και τη γνώμη της Επιτροπής και του Συμβουλίου, θα ήταν να συνενωθούν οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου και της Επιτροπής στη Νέα Υόρκη και τις άλλες τοποθεσίες εγκατάστασης του ΟΗΕ.

Η Ομάδα ALDE θεωρεί την προώθηση της δημοκρατίας ως ένα άλλο σημαντικό καθήκον. Η θέσπιση ενός ταμείου δημοκρατίας είναι ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και περαιτέρω μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την σύσταση ενός caucus of democracies στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης. Επίσης, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο μίας κοινοβουλευτικής συνέλευσης.

Είναι σαφές ότι η μεταρρύθμιση του ΟΗΕ δεν έχει ολοκληρωθεί και πρέπει να συνεχιστεί με συνέπεια. Αυτό αφορά ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας. Οι προτάσεις του Κόφι Ανάν είναι γνωστές. Τώρα είναι θέμα της Γενικής Συνέλευσης να επιλέξει μία μέχρι το τέλος του χρόνου. Επιπροσθέτως, εμείς εδώ στο Σώμα διατηρούμε το όραμα μίας μόνιμης έδρας για την Ευρωπαϊκή Ένωση μόλις εκπληρωθούν οι σχετικές πολιτικές, νομικές και συνταγματικές προϋποθέσεις. Αυτό το υπογραμμίζουμε επίσης στο ψήφισμά μας που θα τεθεί αύριο σε ψηφοφορία.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να γίνει ο ΟΗΕ ένας δευτερεύων παράγων. Πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο, γιατί μόνο ο ΟΗΕ έχει το δυναμικό για να ξεπεράσει τις προκλήσεις της εποχής μας με μία πολυμερή προσέγγιση και σε παγκόσμια κλίμακα. Το Κοινοβούλιο πρέπει να τον υποστηρίξει σε αυτήν την πορεία, γιατί χρειαζόμαστε έναν δυνατό ΟΗΕ. Παρενθετικά, θεωρώ ότι αυτή η συζήτηση έπρεπε να γίνει στις Βρυξέλλες και όχι στο Στρασβούργο.

 
  
MPphoto
 
 

  Frithjof Schmidt, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Επίτροπε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι ο ΟΗΕ μόλις έχασε μία ιστορική ευκαιρία συστηματικής μεταρρύθμισης. Το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό και η καλή εργασία προετοιμασίας από τον Κόφι Ανάν δεν μετετράπη σε μία πραγματική επιτυχία.

Η μεταρρύθμιση απέτυχε σε τέσσερις καίριους τομείς. Δεν θα γίνει μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας που θα οδηγούσε σε πραγματική περιφερειακή εκπροσώπηση. Δεν υπάρχει σχέδιο αφοπλισμού ή μη διάδοσης όπλων μαζικής καταστροφής. Δεν πέτυχαν τα σχέδια για τη δημιουργία ενός περιβαλλοντικού οργανισμού του ΟΗΕ. Θα ήθελα να προσθέσω ότι ιδίως ενόψει των προκλήσεων που αντιμετωπίζει η διεθνής πολιτική για το κλίμα, αυτή η παράλειψη είναι πολύ σοβαρή. Δεν έχουμε κανένα πραγματικό μέσον για την πολιτική των Ηνωμένων Εθνών στον τομέα αυτόν. Επίσης, ανεπιτυχείς ήταν οι προσπάθειες για περαιτέρω ανάπτυξη του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου, ειδικά ενόψει των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε στην αναπτυξιακή πολιτική. Γι’ αυτό, σήμερα ισχύει ότι «το τέλος μίας μεταρρύθμισης είναι η αρχή της επόμενης».

Ωστόσο υπήρξαν, φυσικά, και ορισμένες πρόοδοι που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως αφετηρία. Η σύσταση ενός συμβουλίου του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι καλή, ακόμα κι αν δεν είναι ακόμα σαφής η σύνθεσή του. Επίσης, είναι καλός ο διπλασιασμός των κονδυλίων για τον Ύπατο Αρμοστή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Μία άλλη θετική εξέλιξη είναι ότι θα συσταθεί μία ειρηνευτική επιτροπή. Είναι καλό που επαναβεβαιώθηκαν οι αναπτυξιακοί στόχοι της Χιλιετίας και δημιουργούνται διάφορα προγράμματα δράσης και ταμεία αλληλεγγύης.

Όλα αυτά συνιστούν μία συγκεκριμένη πρόκληση για την Ευρωπαϊκή Ένωση και γι’ αυτό θα ήθελα να απευθύνω έκκληση στο Συμβούλιο και την Επιτροπή να παρουσιάσουν ένα ακριβές σχέδιο δράσης για τη συγκεκριμένη οικονομική και οργανωτική συμβολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υλοποίηση αυτών των μέτρων. Ο στόχος είναι τώρα, μετά από τη σύνοδο κορυφής, να υποστηρίξουμε συγκεκριμένα και πρακτικά τα μεγάλα λόγια των Ηνωμένων Εθνών.

 
  
MPphoto
 
 

  Miguel Portas, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. (PT) Θα ήθελα και εγώ να πω ότι το ποτήρι είναι μισογεμάτο, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό δεν αληθεύει. Η διάσκεψη ήταν αποτυχημένη. Ενώ η διάσκεψη πράγματι επιβεβαίωσε τους μετριοπαθείς Στόχους της Χιλιετίας, δεν είχε τη δυνατότητα να μετατρέψει τα λόγια σε πράξεις. Κάποιος εμπόδισε τις χώρες δωρητές να δεσμευτούν όσον αφορά τη χρηματοδοτική στήριξη με βάση σαφείς στόχους. Αυτό που πραγματικά μας απομένει είναι ένα ποτήρι γεμάτο λόγια, ενώ δεν έχουμε τίποτα ανά χείρας.

Η Συνέλευση επίσης άρθρωσε με στόμφο καλοπροαίρετα λόγια ενάντια στη διάδοση των πυρηνικών όπλων, αλλά αρκετοί έθεσαν εμπόδια στον δρόμο για μια στρατηγική αφοπλισμού. Χωρίς μια τέτοια στρατηγική, η πυρηνική λέσχη αναπόφευκτα θα συνεχίσει να εξαπλώνεται. Η Συνέλευση επίσης επεδίωξε τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, αλλά κάποιος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει ότι όλα θα παραμείνουν ως έχουν. Αυτός ο κάποιος έχει όνομα: ο John Bolton, η επίσημη φωνή της αυτοκρατορίας στα Ηνωμένα Έθνη.

Κυρία Επίτροπε, αναφέρατε την «Κατρίνα». Η τραγωδία της Νέας Ορλεάνης και η αποτυχία της Νέας Υόρκης έχουν ένα κοινό στοιχείο –την κυβέρνηση της Βόρειας Αμερικής. Στη Νέα Ορλεάνη ο κανόνας ήταν απλός –εάν είχες αυτοκίνητο έφευγες και εάν δεν είχες, κρίμα. Στον ιδανικό κόσμο του αυτοκράτορα έτσι λειτουργούν τα πράγματα. Η Ουάσιγκτον δεν θέλει να γνωρίζει για τους φτωχούς, διότι δεν ασχολείται καν με τους δικούς της. Όσον αφορά τον Λευκό Οίκο, οι φτωχοί είναι απλά χάσιμο χρόνου και χρήματος.

Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου θα ψηφίσει υπέρ αυτού του ψηφίσματος, διότι, μολονότι δεν είναι φιλόδοξο, αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση και διότι χρειαζόμαστε έναν ισχυρό ΟΗΕ και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να κάνουμε τα Ηνωμένα Έθνη δυνατά. Ωστόσο, ας είμαστε σαφείς. Θα έχουμε αξιόπιστα Ηνωμένα Έθνη μόνο εάν η Ευρώπη και ο υπόλοιπος κόσμος στείλει στην Ουάσιγκτον τα σωστά μηνύματα. Ειπώθηκαν σήμερα σκληρά λόγια για την Τουρκία. Θα ήθελα να ισχύσουν οι ίδιες αυστηρές προδιαγραφές και για την Ουάσιγκτον.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (SV) Κύριε Πρόεδρε, η Λίστα του Ιουνίου είναι φίλος του ΟΗΕ και πιστεύει ότι μπορούμε να δώσουμε στον ΟΗΕ την επαρκή δυνατότητα να συμβάλλει στην εξεύρεση εποικοδομητικών λύσεων στις διεθνείς συγκρούσεις. Ωστόσο, δεν πιστεύουμε ότι η ΕΕ και το Κοινοβούλιό της θα πρέπει να υπαγορεύσουν πώς θα πρέπει να λειτουργεί ο ΟΗΕ και ποιοι θα πρέπει να είναι οι στόχοι του. Η συζήτηση σχετικά με το μέλλον του ΟΗΕ θα πρέπει να διεξαχθεί μεταξύ των κρατών μελών του ΟΗΕ και σε διεθνή πλαίσια ευρύτερα από το ευρωπαϊκό. Επικρίνουμε την πρόταση σύμφωνα με την οποία η ΕΕ πρέπει να εκπροσωπείται από μία μόνο έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Επίσης, δεν στηρίζουμε την επιθυμία του Κοινοβουλίου να ορίζει κοινές αντιπροσωπείες της ΕΕ στα διάφορα γραφεία του ΟΗΕ. Τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν διαφορετικές απόψεις για τα θέματα με τα οποία ασχολείται ο ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του.

Η Σουηδία, για παράδειγμα, έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον ΟΗΕ αναλαμβάνοντας δράση για να βρεθεί σημείο επαφής μεταξύ των φτωχών και των πλούσιων χωρών, ως διαμεσολαβητής και προωθώντας τον αφοπλισμό. Αυτό αποδεικνύει ότι και οι μικρές χώρες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον ΟΗΕ και στη διεθνή πολιτική. Φοβούμαστε ότι οι φωνές των μικρών χωρών δεν θα ακουστούν εάν η ΕΕ μιλήσει με μία φωνή στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Ποια από τις 25 φωνές της ΕΕ θα ακουστεί από αυτήν τη μία και μοναδική έδρα; Εάν ίσχυε ότι η ΕΕ θα μπορούσε να μιλήσει μια μία φωνή στο πλαίσιο του ΟΗΕ, γιατί τότε το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία υπεραμύνονται των σημερινών μόνιμων εδρών τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας; Γιατί η Γερμανία προσπαθεί να αποκτήσει έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας; Η αλήθεια είναι ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχουν ενιαία άποψη επί διεθνών πολιτικών θεμάτων. Αυτό έχει γίνει προφανές σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε σχέση με την επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράκ. Ας επιβεβαιώσουμε ότι η ήπειρός μας έχει πολλά πρόσωπα και ας εργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι όλες οι φωνές θα ακούγονται στη συζήτηση.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Inese Vaidere, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (LV) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κατόπιν έντονων συζητήσεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τον Μάιο ένα ψήφισμα σχετικά με τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ. Ως μέρος αυτού του ψηφίσματος, το Κοινοβούλιο ζήτησε από τον ΟΗΕ να τηρήσει τις υποσχέσεις του, να παράσχει βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες, να καταλήξει σε συμφωνία για έναν κοινό ορισμό της τρομοκρατίας, να εγκρίνει ένα σχέδιο δράσης για την πρόληψη των γενοκτονιών και επίσης να μεταρρυθμίσει το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο εξακολουθεί να αντικατοπτρίζει την προπολεμική παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Κανένα από αυτά τα έργα δεν έχει επιτευχθεί. Αντιθέτως, οι λίγες συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί έχουν τροποποιηθεί με συμβιβασμούς και, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα τηρηθούν όπως πρέπει. Όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, υπάρχουν σήμερα περισσότερες αποτυχίες παρά επιτυχίες.

Το αποτέλεσμα αυτό εγείρει το ερώτημα εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ισχυρός παγκόσμιος παράγοντας. Η απάντηση είναι προφανής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει εργαστεί αρκετά αποτελεσματικά. Συνεπώς, θα ήθελα να ζητήσω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εκτιμήσει τα αποτελέσματα της μεταρρύθμισης του ΟΗΕ από την προοπτική της ΕΕ, και επίσης να εξετάσει τρόπους συντονισμού μελλοντικών δράσεων με άλλες χώρες, ούτως ώστε οι αποφάσεις που λαμβάνουμε να μην παραμένουν απλά ψηφίσματα. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε εάν ο ΟΗΕ μπορεί να μεταρρυθμιστεί γενικά ή εάν ίσως απαιτείται ένας νέος οργανισμός αυτού του είδους. Ωστόσο, αυτό είναι κάτι που θα συμβεί αργότερα στο μέλλον. Αυτήν τη στιγμή είναι σημαντικό να σχεδιάσουμε μια στρατηγική για τον τρόπο επίτευξης των στόχων που έχουν ήδη οριστεί, προκειμένου ο ΟΗΕ να μπορέσει να εργαστεί αποτελεσματικά ώστε να επιτύχει την ασφάλεια και την ευημερία στον σύγχρονο κόσμο.

 
  
MPphoto
 
 

  Irena Belohorská (NI). – (SK) Όλοι συμφωνούν για την ανάγκη μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών. Το μόνο πρόβλημα είναι η μορφή που θα πρέπει να λάβει αυτή η μεταρρύθμιση. Συμφωνούμε ότι το σύστημα του ΟΗΕ είναι υπερβολικά περίπλοκο και θα πρέπει να εκσυγχρονιστεί. Πιστεύω, ωστόσο, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η μεταρρύθμιση των οργάνων του ΟΗΕ αλλά η ανικανότητα των μελών του ΟΗΕ να λάβουν μια πολιτική απόφαση, λόγω των ουσιαστικά αντίθετων απόψεων σχετικά με το έργο του ΟΗΕ ως έχει. Ορισμένα μέλη θα ήθελαν να δουν έναν ισχυρό ΟΗΕ, ενώ άλλα είναι αντίθετα στους στόχους του· αυτό ακριβώς εμποδίζει τη συμφωνία.

Παρόλα αυτά, με ανησυχεί περισσότερο η δέσμευση του ΟΗΕ να επιτύχει τους αποκαλούμενους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας, ήτοι να μειώσει τη φτώχεια κατά το ήμισυ, να καταπολεμήσει την πείνα, την ελονοσία και άλλες ασθένειες όπως το HIV/AIDS, και να διασφαλίσει τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των γυναικών. Μολονότι ο ΟΗΕ έχει δεσμευτεί να εκπληρώσει αυτούς τους στόχους έως το 2015, η φτώχεια δεν έχει ακόμη μειωθεί και στην πραγματικότητα αυξάνεται. Υπολογίζεται ότι, εάν συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με τον σημερινό ρυθμό, θα χρειαστούν εκατό χρόνια για να επιτευχθούν οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας.

Τον Σεπτέμβριο ήμουν το μοναδικό μέλος θεσμικού οργάνου της ΕΕ που συμμετείχε σε μια διάσκεψη για τα δικαιώματα των γυναικών στην Κίνα. Ήταν η αποκαλούμενη Διάσκεψη Πεκίνο +10. Η Διάσκεψη διεξήχθη για πρώτη φορά το 1975 και έκτοτε επαναλαμβάνεται κάθε δέκα χρόνια. Είναι ενδιαφέρον ότι, από το 1995, καμία χώρα του κόσμου δεν μπόρεσε να οργανώσει μια πέμπτη διάσκεψη για γυναικεία ζητήματα. Αναρωτιέμαι εάν η ΕΕ ενδιαφέρεται να ενημερωθεί σχετικά με το πώς εφαρμόζονται οι δηλώσεις που έχουμε συνυπογράψει και πώς χρησιμοποιείται η βοήθεια που παρέχει η ΕΕ σε ορισμένες χώρες, ιδιαίτερα υπό τη μορφή χρηματοδοτικής βοήθειας.

Εάν θέλουμε να επιτύχουμε τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας έως το 2015, πρέπει τουλάχιστον να διπλασιαστεί η χρηματοδοτική βοήθεια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σημαντικός δωρητής, πρέπει να ελέγξει τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται αυτή η βοήθεια. Πρέπει να εξασφαλίσει ότι δεν γίνεται κατάχρηση αυτής της βοήθειας για άλλους σκοπούς και ότι η χώρα λήπτης σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εάν δεν υπάρχει σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η χρηματοδοτική βοήθεια θα πρέπει να αποσυρθεί. Εάν, ωστόσο, δεν συμμετέχουμε σε διασκέψεις και δεν μάθουμε για το είδος των προβλημάτων που προκύπτουν κατά την εφαρμογή, η βοήθειά μας, η οποία έχει ως στόχο την αγορά φαρμάκων και την ανέγερση σχολείων, μπορεί αντ’ αυτού να χρησιμοποιηθεί για την αγορά όπλων ή τη στρατολόγηση παιδιών στρατιωτών.

 
  
MPphoto
 
 

  Nirj Deva (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον προεδρεύοντα και την Επίτροπο Ferrero-Waldner για το εξαίρετο έργο που έχουν ήδη επιτελέσει στον ΟΗΕ. Είχα το προνόμιο να ασκήσω χρέη προέδρου της αντιπροσωπείας στα ΗΕ, από κοινού με τον διακεκριμένο συνάδελφό μου Michel Rocard, πρώην πρωθυπουργό της Γαλλίας.

Χρειαζόμαστε έναν Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που να απηχεί τις αξίες, τις οποίες συμμερίζονται οι κοινοί άνθρωποι, και να τις υλοποιεί. Σήμερα, ζούμε σε μια παγκόσμια αγορά γεμάτη εικόνες. Το τσουνάμι στην Ινδονησία, οι πλημμύρες στην Νέα Ορλεάνη και η τρομοκρατία στο Λονδίνο γίνονται τοπικά συμβάντα: τοπικά, στο χωριό μου, στην πραγματικότητά μου, στο σπίτι μου και μεταξύ των φίλων μου. Αυτό είναι «ενότητα στην πολυμορφία», όχι «όλοι ίσα κι όμοια». Πώς μπορεί ο ΟΗΕ να υπάρξει μέσα σε αυτόν τον Θαυμαστό Νέο Κόσμο και να εξακολουθήσει να μας αφορά; Ο ΟΗΕ δεν έχει νομοθετικές εξουσίες, ούτε είναι παγκόσμια κυβέρνηση. Δεν είναι παρά οργανισμός ο οποίος προσφέρει. Εκ των υστέρων, βλέπει κανείς ότι το καλύτερο πράγμα που έχει συμβεί στα Ηνωμένα Έθνη ήταν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ξαφνικά πήραν στα σοβαρά την ικανότητά του για προσφορά.

Δεν μπορούμε λοιπόν να εξακολουθήσουμε στην ίδια κατεύθυνση, και οι κύριοι Ping και Annan επιτέλεσαν εξαίρετο έργο, εγκαινιάζοντας τη διαδικασία της μεταρρύθμισης. Ήδη, επιτελείται εξαίρετο έργο από τις ειδικευμένες υπηρεσίες του ΟΗΕ, όπως η ΠΟΥ, το ΠΑΗΕ, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα, ο ΔΝΟ, ο ICO, αλλά ακόμη και εδώ υπάρχει πεδίο για ανασκόπηση σε βάθος, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πόρων και την ανώτερη δυνατή ποιότητα διαχείρισης.

Οι εν λόγω οργανώσεις ενδέχεται να έχουν προσφορά, αλλά η ίδια η διαδικασία του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη δεν έχει. Πρέπει να περιορίσουμε τη διαδικασία στη Νέα Υόρκη και αντί αυτής να επικεντρωθούμε στις υπηρεσίες του ΟΗΕ ως παραγόμενο έργο. Χρειάζεται να αντλήσουμε ιδέες από βέλτιστες πρακτικές κυβερνήσεων και μεγάλων εταιρειών. Πρέπει να συσταθεί μια ομάδα μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για να προβλέπει εγκαίρως καταστάσεις κρίσης.

Η φτώχεια, η αρρώστια, η σύγκρουση και η απόγνωση είναι συχνά αποτελέσματα κακής εθνικής διακυβέρνησης. Πρέπει να παρέχουμε αρωγή ώστε να αυξηθεί η ικανότητα και να δίνουμε βοήθεια σε εκείνους που μπορούν να τη χρησιμοποιούν συνετά.

Με χαρά αναγγέλλω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσω της Επιτροπής για την Ανάπτυξη και τη Συνεργασία έχει ήδη προτείνει να χορηγηθεί ένα ποσό περίπου 2 εκατομμυρίων ευρώ από τον προϋπολογισμό για ενέργειες άμεσης απήχησης και επίσης, έπειτα από μια συνάντηση με την Επίτροπο στη Νέα Υόρκη, για την Επιτροπή Αποκατάστασης της Ειρήνης.

Αποτελεσματικό σύστημα διεθνούς διακυβέρνησης και απονομής δικαιοσύνης είναι εκείνο που παραδίδει στη δικαιοσύνη όσους έχουν διαπράξει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Έχουμε επίσης δικαίωμα να προστατεύουμε. Οι ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ πρέπει να είναι καλύτερα εκπαιδευμένες και, σύμφωνα με το Κεφάλαιο VII του Χάρτη του ΟΗΕ, θα μπορούσαν να έχουν δικαιοδοσία εξαναγκασμού για επίλυση συγκρούσεων.

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι είχαμε μία πολύ σημαντική και εξαίρετη συζήτηση. Σας ευχαριστώ.

 
  
MPphoto
 
 

  Jo Leinen (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ δεν απέτυχε, αλλά συμφωνώ με πολλούς συναδέλφους ότι ήταν απογοητευτική. Παρ’ όλ’ αυτά, χάρη στον ζήλο της Ευρώπης και πολλών αναπτυσσομένων χωρών σημειώθηκαν απτά αποτελέσματα. Μπορούμε να ελπίζουμε ότι η Γενική Συνέλευση θα σημειώσει ακόμα μεγαλύτερη πρόοδο τους επόμενους μήνες.

Για μένα, η μεγαλύτερη απογοήτευση είναι η απουσία δέσμευσης για παγκόσμιο αφοπλισμό. Η ανθρωπότητα δαπανά 1 000 δισ. ευρώ κάθε χρόνο για εξοπλισμούς και 60 δις ευρώ για αναπτυξιακή βοήθεια. Αν κάποιος από άλλο πλανήτη κοίταζε τι συμβαίνει στη Γη, θα πίστευε ότι η ανθρωπότητα θέλει να καταστρέψει τον εαυτό της και δεν επιθυμεί να επιβιώσει. Θα ήθελα να ρωτήσω λοιπόν την Επιτροπή και το Συμβούλιο τι κάνει η Ευρώπη για να εξασφαλίσει ότι θα ληφθεί μια πρωτοβουλία για τη διόρθωση αυτού του ελλείμματος στον τομέα του αφοπλισμού –ειδικά σε σχέση με τα όπλα μαζικής καταστροφής. Επίσης, θεωρώ κρίμα που δεν σημειώθηκε σχεδόν καμία επιτυχία ως προς τη μεταρρύθμιση των οργάνων του ΟΗΕ. Ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα δεν ενισχύθηκε σχεδόν καθόλου. Η Γενική Συνέλευση δεν κατάφερε να κάνει τη δική της μεταρρύθμιση και το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι εντελώς αναχρονιστικό. Από αυτήν την άποψη, προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι προφανώς η Αφρικανική Ένωση λειτουργεί καλύτερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα 53 αφρικανικά κράτη είχαν συγκεκριμένες ιδέες σχετικά με το ποιες χώρες της ηπείρου τους θα έπρεπε να λάβουν έδρα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η Ευρώπη είναι διασπασμένη ως προς το ζήτημα αυτό και έτσι ίσως και να συνέβαλε στην αποτυχία διεύρυνσης του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να ρωτήσω την Επιτροπή και το Συμβούλιο τι κάνει η Ευρώπη για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα.

Το τελευταίο μου σημείο αφορά τον εκδημοκρατισμό του ΟΗΕ. Μετά από 60 χρόνια, δεν μπορεί αυτό να αποτελεί θέμα των κυβερνήσεων και μόνο. Πρέπει να υπάρχει και ο κοινοβουλευτικός παράγων. Η διακοινοβουλευτική ένωση είναι βέβαια καλή, αλλά δεν αρκεί. Νωρίτερα ή αργότερα θα χρειαστεί μία κοινοβουλευτική συνέλευση, γιατί είναι καλύτερο να βρίσκεται στον ΟΗΕ η κοινωνία των πολιτών της ΕΕ αντί για τα σώματα των πολιτών και αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Lapo Pistelli (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο συνάδελφος και φίλος κ. Lambsdorff παρενέβη ήδη εξ ονόματος της Ομάδας, και θα έλεγα αστειευόμενος της φιλελεύθερης πτέρυγας της Ομάδας, περιγράφοντας ένα μισογεμάτο ποτήρι. Θα ήθελα λοιπόν να καταθέσω ορισμένους προβληματισμούς σχετικά με το μισοάδειο τμήμα του ποτηριού, ίσως γιατί ανήκω στη δημοκρατική πτέρυγα της ίδιας Ομάδας.

Τις τελευταίες εβδομάδες, διαπιστώσαμε όλοι μια αντίφαση: υπάρχει σε όλον τον κόσμο ένα πρωτόγνωρο ενδιαφέρον για τον ρόλο του ΟΗΕ και της Ευρώπης. Υπάρχουν αυξανόμενες προσδοκίες και, μολαταύτα, κάθε φορά που έχουμε την ευκαιρία να ανταποκριθούμε σε αυτές, αποτυγχάνουμε.

Το έγγραφο που εγκρίναμε στα Ηνωμένα Έθνη, δεν είχε ως στόχο να ανοίξει μια συζήτηση σχετικά με τον ΟΗΕ, αλλά να ολοκληρώσει μια συζήτηση που διήρκεσε ήδη δύο χρόνια. Γνωρίζουμε ωστόσο ότι, μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου, ορισμένα δύσκολα θέματα εξαφανίσθηκαν από το τραπέζι, άλλα ετέθησαν εκ νέου με γενικό τρόπο και σταμάτησαν εκεί, ενώ άλλα ακόμη παραπέμφθησαν σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Έτσι έχουν τα πράγματα.

Καμία μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας, κανένα βήμα προόδου στις σχέσεις μεταξύ αφοπλισμού και μη διάδοσης των πυρηνικών, καμία ρητή καταδίκη της τρομοκρατίας, αλλά ένας ασαφής ορισμός της, ενώ ένα όργανο όπως το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων λειτουργεί μόνο στα χαρτιά. Αν μάλιστα κάποιος μελετήσει προσεκτικά αυτό που παρουσιάσθηκε ως μεγάλη πρόοδος, ήτοι τον κανόνα για το δικαίωμα προστασίας, θα διαπιστώσει ότι βρισκόμαστε πάλι στην εποχή πριν από τη Ρουάντα, καθώς το έγγραφο αναφέρει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας θα αξιολογεί κατά περίπτωση.

Δεν έχει αλλάξει τίποτε, καθώς είπαμε πως υπάρχει μια αρχή, αλλά θα πρέπει να καθoρίζουμε κάθε φορά εάν θα εφαρμόζεται. Τι σημαίνουν αυτά; Ότι χάσαμε την ευκαιρία, ακόμη και αν επιβεβαιώσαμε τους στόχους της Χιλιετίας. Το έγγραφο μοιάζει λιγάκι με τη λειτουργία της Ευρώπης: δεν βρισκόμαστε σε κρίση, αφού η γραφειοκρατία λειτουργεί και παράγουμε έγγραφα. Παράγουμε χιλιάδες αποφάσεις, ωστόσο συχνά είναι αποφάσεις που οι πολίτες δεν επιθυμούν, ενώ δεν είμαστε ικανοί να λάβουμε τις αποφάσεις που θα ήλπιζαν.

Αυτό είναι το πρόβλημά μας. Ένα έγγραφο τριάντα πέντε σελίδων που διαγράφει τα πιο δύσκολα σημεία, δεν είναι ένα πετυχημένο έγγραφο: είναι ένα έγγραφο που κρύβει τις δυσκολίες του στον μεγάλο του όγκο και συνεπώς το μόνο που θέλω να πω είναι ότι η Διάσκεψη αυτή απέδειξε πόσο αναγκαία είναι σήμερα μια Ευρώπη που θα βαρύνει ως ενιαία πολιτική οντότητα και όπου θα λειτουργούμε με εμπορικούς όρους γιατί έχουμε ενιαία βούληση. Έχουμε έναν ρόλο στον κόσμο, αλλά εάν είμαστε διασπασμένοι σε είκοσι πέντε μέρη, ο ρόλος μας αυτός είναι αμελητέος ή πολύ πιο μικρός από ό,τι νομίζουμε.

Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων, διερχόμαστε μια φάση προβληματισμού, η οποία ωστόσο δεν πρέπει να μετατραπεί σε στασιμότητα. Είναι ώρα να αφυπνισθούμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ας μιλήσουμε ξεκάθαρα: η Σύνοδος Κορυφής σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών ήταν, μιλώντας γενικά, μια τεράστια απογοήτευση για εκείνους από εμάς που πιστεύουμε σε αυτόν τον θεσμό και, πάνω απ’ όλα, στις ιδρυτικές αρχές του.

Η Σύνοδος Κορυφής έληξε –αυτό είναι αλήθεια και έχει λεχθεί– με ορισμένες θετικές δεσμεύσεις, αλλά ορισμένες βασικές πτυχές έμειναν εκτός –όπως έχει επίσης λεχθεί– όπως η μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας, για παράδειγμα.

Οι προτάσεις που έθεσε προς συζήτηση ο Γενικός Γραμματέας, Κόφι Ανάν, ήταν καλές και λογικές, αλλά ήταν επίσης επείγουσες και θα έπρεπε να είχαν υποστηριχτεί, και επομένως λυπάμαι –και αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που μπορώ να το θέσω– που η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέδωσε στην πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, καταστρέφοντας έτσι αυτό που θα έπρεπε να ήταν μία ιστορική ευκαιρία.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η έλλειψη δεσμεύσεων για τη βελτίωση και την ενίσχυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης σε σχέση με οικολογικά, κοινωνικά και οικονομικά θέματα, καθώς και η απόσυρση των συμπερασμάτων του κεφαλαίου σχετικά με τον αφοπλισμό και τη μη διασπορά των όπλων. Ούτε αναφέρεται τίποτα σχετικά με ένα τόσο επείγον και αναγκαίο θέμα όπως η υιοθέτηση μιας διεθνούς συμφωνίας για τα όπλα, καθώς η διασπορά των όπλων είναι η κύρια αιτία πολλών θανάτων στον κόσμο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πρέπει να ζητήσω από το Συμβούλιο και την Επιτροπή να έχουν από δω και πέρα το θάρρος και την τόλμη να υπερασπίζονται αυτές τις αρχές μέσω συγκεκριμένων μέτρων και, όπως είπε ο κ. Schmidt, μέσω ενός σχεδίου δράσης που θα ορίζει σαφώς ποια θα πρέπει να είναι η θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτως ώστε να μην ενδώσουμε –επιμένω– για άλλη μία φορά στην πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών.

 
  
MPphoto
 
 

  Tobias Pflüger (GUE/NGL). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε τώρα για το πόσο γεμάτο είναι το ποτήρι. Δεν μπορώ παρά να πω ειλικρινά ότι το ποτήρι είναι σχεδόν άδειο. Δεν υπάρχει τίποτα να πιούμε και αυτό θα πρέπει να γίνει γενικά αποδεκτό.

Αυτή η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ ήταν μια γενική αποτυχία. Δεν επιτεύχθηκαν όσα είχαν σχεδιαστεί. Αυτό φαίνεται πολύ καλά από την αλλαγή του τελικού ψηφίσματος που σε σύγκριση με την αρχική μορφή του κατέληξε να είναι μόνο ένα λεπτό χαρτί.

Βέβαια, χαίρομαι για κάτι: ότι δεν υιοθετήθηκε. Ο λόγος είναι ότι αφορά τις προτάσεις της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου που υπέβαλε έκθεση στον Κόφι Ανάν. Η Ομάδα αυτή ήθελε να θεσπίσει την έννοια του προληπτικού πολέμου στα Ηνωμένα Έθνη και με τον τρόπο αυτόν θα κατέστρεφε τη βασική ιδέα των Ηνωμένων Εθνών. Δεν υπάρχει πλέον ειδική αναφορά στην έννοια του προληπτικού πολέμου, παρά μόνο μία σχετική νύξη στην παράγραφο 92. Χαίρομαι πολύ γιατί έγινε αυτή η αλλαγή.

Η Επίτροπος Ferrero-Waldner λέει πως αφορμή γι’ αυτό έδωσε κατά κάποιον τρόπο ο πόλεμος στο Κοσσυφοπέδιο, όμως εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Ο πόλεμος αυτός αποτέλεσε παραβίαση του διεθνούς δικαίου και αυτό ακριβώς είναι που θέλουμε να αποφύγουμε. Το διεθνές δίκαιο δεν πρέπει να παραβιάζεται.

 
  
MPphoto
 
 

  Kathy Sinnott (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, τα Ηνωμένα Έθνη διαμορφώθηκαν μέσα από ποικίλες πρωτοβουλίες συνένωσης όλων των χωρών του κόσμου, προκειμένου να προωθήσουν την αληθινή ειρήνη μέσω της αναγνώρισης της αξιοπρέπειας και της τιμής του ανθρώπινου προσώπου και της αξίας της –τοπικής, εθνικής και παγκόσμιας– κοινότητας για την προστασία του προσώπου. Ο ΟΗΕ έχει φέρει σε πέρας αυτήν την κεφαλαιώδη εντολή κατά πολλούς τρόπους, επί περισσότερα από 60 χρόνια. Εντούτοις, τις τελευταίες δεκαετίες πολλαπλασιάζονται οι επικρίσεις για τον τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο ΟΗΕ, τον τρόπο με τον οποίο δαπανά τα χρήματά του και το είδος των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνει ή όχι.

Η πρόκληση της Χιλιετίας είναι τεράστια και για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται λειτουργικός ΟΗΕ. Δεν είναι επονείδιστο πράγμα η μεταρρύθμιση. Ακόμη και το καθαρότερο σπίτι χρειάζεται μια ανοιξιάτικη καθαριότητα. Κάθε οργανισμός χρειάζεται να κοντοσταθεί και να επανεξετάσει τις μεθόδους του. Νομίζω ότι το παράδειγμα της UNICEF είναι καλή αφετηρία, για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε την επείγουσα και επιτακτική ανάγκη μεταρρύθμισης του ΟΗΕ.

Ο Jim Grant διηύθυνε και εν πολλοίς δημιούργησε την UNICEF, την ανταπόκριση των ΗΕ στα θέματα των παιδιών, μέχρι τον θάνατό του, το 1995. Η UNICEF κέρδισε επάξια τον σεβασμό χωρών και υπηρεσιών ανά την υφήλιο για τα προγράμματα της στοματικής επανυδάτωσης, της προώθησης του θηλασμού και της στοιχειώδους εκπαίδευσης. Η UNICEF ήταν σε επαφή με τις πραγματικές ανάγκες των πραγματικών παιδιών. Κατά την διάρκεια των δέκα χρόνων μετά το θάνατο του κ. Grant, η UNICEF φάνηκε να γίνεται μέσο για την προαγωγή όχι των θεμάτων των παιδιών αλλά ενός πολιτικού προγράμματος επικεντρωμένου στα δικαιώματα των γυναικών, ενώ δεν ήταν ο κατάλληλος τόπος γι’ αυτό: ήταν ένας οργανισμός για τα παιδιά.

Η κ. Bellamy, που διηύθυνε την UNICEF μετά τον κ. Grant, υποχρεώθηκε πέρυσι να παραιτηθεί. Μολονότι οι επικρίσεις συσσωρεύονταν κατά τα εννέα χρόνια της θητείας της, οι δομές του ΟΗΕ, όπως έχουν εξελιχθεί, δεν επέτρεπαν καμία εσωτερική έρευνα στην UNICEF. Μόνο η έξωθεν συσσώρευση επικρίσεων και ένα ολοένα ηχηρότερο σκάνδαλο για την παραμέληση των προγραμμάτων για παιδιά την υποχρέωσαν τελικά σε παραίτηση. Πέρυσι, εν μέσω του τελικού κρεσέντο, δημοσιεύματα όπως αυτό του The Lancet ανέφεραν ότι η αποτυχία της UNICEF να αναπτύξει μια συνεκτική στρατηγική για την επιβίωση των παιδιών και οι ελλείψεις της UNICEF συνέβαλαν σε δέκα εκατομμύρια θανάτους παιδιών τον χρόνο. Το ότι ένας οργανισμός ανέχεται αυτό το πράγμα, ένα τόσο γνωστό δημοσίως πρόβλημα, δείχνει ότι χρειάζεται μεταρρύθμιση.

Δεν υπάρχει ατίμωση στη μεταρρύθμιση. Ατίμωση υπάρχει στο να αντιτάσσεσαι στη μεταρρύθμιση, ενώ αυτή είναι αναγκαία. Η επιτυχία θα έλθει όταν αν