Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2005 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

3. Δήλωση της Προεδρίας
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Κυρίες και κύριοι, πιστεύω ότι αυτή είναι μία καλή ευκαιρία για να προβεί ο Πρόεδρος σε μία δήλωση σχετικά με τη θανατική ποινή. Λέω ότι αυτή είναι μία καλή ευκαιρία διότι, όπως γνωρίζετε, στις 10 Δεκεμβρίου –πριν από δύο ημέρες– γιορτάσαμε την επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αυτά τα δικαιώματα περιλαμβάνουν ένα θεμελιώδες δικαίωμα: το δικαίωμα στη ζωή.

Δυστυχώς, ωστόσο, λίγες μέρες νωρίτερα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε η εκτέλεση του χιλιοστού ατόμου από την επαναφορά της θανατικής ποινής το 1976. Η μαγεία των στρόγγυλων αριθμών –1 000– και το γεγονός ότι συμπίπτει με την επέτειο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθιστά αυτήν την περίσταση ιδιαίτερα σημαντική.

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου έλαβε χώρα μία εκτέλεση. Ένας άλλος άνθρωπος εκτελέστηκε και στη Σιγκαπούρη, την ίδια μέρα.

Είναι μια καλή στιγμή να υπενθυμίσουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αγωνίζεται κατά της θανατικής ποινής, διότι την θεωρεί αντίθετη προς τις αξίες μας. Η κατάργηση της θανατικής ποινής είναι μία εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την ένταξη οποιασδήποτε χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ευτυχώς, σημειώνεται πρόοδος με την κατάργηση της θανατικής ποινής στον κόσμο: το 1977, 16 χώρες είχαν καταργήσει τη θανατική ποινή και τώρα αυτός ο αριθμός έχει αυξηθεί στις 84.

Ωστόσο, σε 76 χώρες, η θανατική ποινή εξακολουθεί να ισχύει, και, σε 24 χώρες, μολονότι έχει καταργηθεί ουσιαστικά, καθώς δεν έχουν γίνει εκτελέσεις εδώ και 10 χρόνια, παραμένει στον ποινικό κώδικα.

Μολονότι ο αριθμός των χωρών που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή έχει μειωθεί, ο αριθμός των εκτελέσεων έχει αυξηθεί δραματικά. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, το 2004, 7 400 άτομα καταδικάστηκαν σε θάνατο και σε 25 χώρες περίπου 3 800 άτομα εκτελέστηκαν.

Επομένως, δεν πρέπει να επικεντρωθούμε μόνο στον αριθμό 1 000 στις Ηνωμένες Πολιτείες, και πρέπει να διατηρήσουμε μία συνολική άποψη γι’ αυτό που συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο: 3 800 άτομα εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του 2004.

Εντούτοις, το 95% αυτών των εκτελέσεων, σχεδόν όλες, έγιναν στην Κίνα, στο Ιράν, στο Βιετνάμ και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι, συνεπώς, η μόνη δημοκρατική χώρα που εξακολουθεί να εφαρμόζει τη θανατική ποινή σε σημαντικό ποσοστό· 3 400 άτομα που κρατούνται στις φυλακές της αναμένουν την εκτέλεσή τους.

Σημαντικό γεγονός συνιστά το ότι 120 άτομα που καταδικάστηκαν σε θάνατο αφέθηκαν ελεύθερα πριν από την εκτέλεσή τους, διότι αποδείχθηκε η αθωότητά τους.

Αυτή είναι η κατάσταση. Υπάρχει, ωστόσο, μία αχτίδα ελπίδας, διότι η κοινωνία των Ηνωμένων Πολιτειών στρέφεται κατά της θανατικής ποινής, όπως και τα σώματα ενόρκων, ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο την έχει καταργήσει στην περίπτωση των ανηλίκων και των διανοητικά καθυστερημένων ατόμων. Έχει καταργηθεί σε δώδεκα πολιτείες· σε άλλες 20, δεν γίνονται πλέον εκτελέσεις.

Δυστυχώς όμως, η Κίνα είναι η χώρα που έχει το ρεκόρ εκτελέσεων. Κατά τα φαινόμενα, γίνονται περίπου 6 000 εκτελέσεις ετησίως, αν και η Διεθνής Αμνηστία τις υπολογίζει σε 3 400.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω αυτήν την κατάσταση, διότι πιστεύω ότι εμείς οι βουλευτές πρέπει να εργαστούμε, ώστε να πείσουμε τους ομολόγους μας σε όλες τις χώρες ότι η θανατική ποινή πρέπει να καταργηθεί, διότι για εμάς τους Ευρωπαίους η ζωή είναι αναφαίρετο δικαίωμα και κανείς δεν μπορεί να στερηθεί αυτού του δικαιώματος ανεξαρτήτως των εγκλημάτων για τα οποία έχει καταδικαστεί. Αυτό ακριβώς σημαίνει η λέξη «αναφαίρετο»: δεν εξαρτάται από την ευθύνη κανενός αλλά από την ίδια του την ύπαρξη και την οντότητά του ως ανθρώπου.

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.

(Χειροκροτήματα)

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου