Index 
 Vorige 
 Volgende 
 Volledige tekst 
Stadium plenaire behandeling
Kies een document :

Ingediende teksten :

RC-B6-0168/2006

Debatten :

PV 16/03/2006 - 16.1
CRE 16/03/2006 - 16.1

Stemmingen :

PV 16/03/2006 - 17.1

Aangenomen teksten :


Volledig verslag van de vergaderingen
Donderdag 16 maart 2006 - Straatsburg Uitgave PB

16.1. Mensenrechten in Moldavië en met name in Transnistrië (debat)
Notulen
MPphoto
 
 

  De Voorzitter. – Aan de orde is het debat over zes ontwerpresoluties over mensenrechten in Moldavië en met name in Transnistrië(1).

 
  
MPphoto
 
 

  Marios Matsakis (ALDE), auteur.(EN) Mijnheer de Voorzitter, ondanks internationaal protest bestaat Transnistrië nog steeds. Twaalf jaar geleden heeft Transnistrië zich met steun van Rusland na een gewapend conflict illegaal onafhankelijk van de republiek Moldavië verklaard. Ook de diepgewortelde corruptie binnen het ondemocratische autoritaire regime is nog niet verdwenen. De situatie is zeer zorgwekkend, niet alleen vanwege de schending van de mensenrechten in deze regio, maar ook omdat Transnistrië een bron van instabiliteit en conflicten tussen Moldavië en Oekraïne blijft. Een grenscrisis zou gemakkelijk kunnen escaleren met alle onvoorspelbare gevolgen van dien.

Het is van het grootste belang dat alle partijen die direct bij het conflict omtrent Transnistrië betrokken zijn – Moldavië, de Transnistrische regio in Moldavië, Oekraïne en Rusland – hun goede wil tonen, gezond verstand aan den dag leggen en streven naar vrede en hervorming. Alle partijen moeten afzien van elke actie die tot een verslechtering van de toch al verhitte situatie kan leiden. Zij dienen onverwijld eerlijke onderhandelingen in gang te zetten om op korte termijn een vreedzame oplossing tot stand te brengen.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogusław Sonik (PPE-DE), auteur. (PL) Mijnheer de Voorzitter, de politieke situatie in Moldavië is een voorbeeld van de kloof die er soms gaapt tussen politieke verklaringen enerzijds en hun praktische uitvoerbaarheid of de bereidheid om de daad bij het woord te voegen anderzijds.

In 1999 heeft Rusland zich ertoe verbonden zijn troepen die op het grondgebied van Moldavië in Transnistrië gelegerd zijn, voor eind 2002 terug te trekken. Tot dusver heeft Rusland echter nog niet laten zien dat het de soevereiniteit en de grondwettelijk vastgelegde territoriale integriteit van dit land erkent door zijn troepen terug te trekken. Transnistrië is een van de meest geïndustrialiseerde gebieden van Moldavië. Het voortbestaan van een zelfbenoemde politieke entiteit staat het normaliseren van de economische situatie van dit land enorm in de weg en maakt ook een goede voorbereiding op eventuele gesprekken met de Europese Unie over toetreding of zelfs maar een associatieovereenkomst onmogelijk.

Het Russische beleid is erop gericht om met alle mogelijke middelen de status van grootmacht in Midden- en Oost-Europa, in hun ogen hun natuurlijke invloedssfeer, te handhaven. Het regime in Transnistrië dat in het zadel wordt gehouden door het voormalige Rode Leger, is een levend voorbeeld van hoe mensen, burgers en hun rechten vertrapt kunnen worden. De corrupte legereenheden houden zich op grote schaal bezig met illegale wapenhandel en zijn in tal van andere duistere zaakjes verwikkeld. De beloften van de Russische regering over de terugtrekking van het leger zijn eens te meer een staaltje van politiek opportunisme gebleken, zonder enig blijk van respect voor de politieke partners, waaronder ook de lidstaten van de Europese Unie. Dit is een truc om de publieke opinie in slaap te sussen.

Ik zou de vraag willen stellen hoe wij het Europese defensiebeleid vorm denken te geven als we er niet eens in slagen onze partners te dwingen zulke duidelijke verplichtingen in verband met gebieden die zo dicht bij de Unie liggen, na te komen? Een zo dringende kwestie als deze, die ook nog eens van wezenlijk belang is voor onze eigen veiligheid, is toch de gelegenheid bij uitstek om het politiek gewicht van de 25 lidstaten in de strijd te werpen.

Als we het defensiebeleid niet bij loze woorden willen laten, moeten we in concrete gevallen zoals hier, opgewassen zijn tegen onze taak en onze bereidwilligheid tonen om elke partner, hoe sterk hij ook is, te dwingen bepaalde verplichtingen na te komen.

 
  
MPphoto
 
 

  Erik Meijer (GUE/NGL), auteur. – Voorzitter, de uiteenlopende politieke krachten in Moldavië willen graag aansluiting bij de Europese Unie. Toch is dat land geen kandidaat-lid en het ziet er niet naar uit dat dit spoedig zal veranderen. Vandaag hebben we gestemd over de uitbreidingsstrategie zoals die werd voorgesteld in het verslag Brok. Als wij op grond daarvan de toegang voor nieuwkomers beperken, kan Moldavië straks alleen nog binnenkomen via een omweg. Dat is het model van de Duitse hereniging uit 1990.

Dit zou betekenen dat Moldavië mettertijd de eigen zelfstandigheid zou moeten opgeven om terug te keren in Roemenië, waarvan het in 1940 is afgescheiden. Zo'n oplossing was ook al onmiddellijk na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie aan de orde, maar Roemenië bleek toen niet aantrekkelijk genoeg om het op korte termijn door te voeren.

Dat kan veranderen als het Roemeense lidmaatschap van de Europese Unie een groot succes wordt en Moldavië tot de conclusie komt dat het zich als buurland in een veel slechtere situatie bevindt. Maar zo'n hereniging heeft nooit de steun gehad van de Slavischtalige minderheid. Die minderheid is vooral geconcentreerd in het oosten en oriënteert zich veel sterker op de oude banden met Oekraïne en Rusland. Voor de feitelijke afscheiding van de oostrand, het langs de grens met Oekraïne gelegen langgerekte gebied Transnistrië, kan misschien pas echt een oplossing worden gevonden vanaf het moment dat ook Oekraïne toetreedt tot de Europese Unie. In de tussenliggende tijd – en die tijd kan lang duren – moet worden gestreefd naar vreedzame oplossingen, naar samenwerking en naar democratische veranderingen binnen het nu nog autoritair bestuurde Transnistrië.

Mijn fractie heeft in de eigen ontwerpresolutie daarop de nadruk gelegd. Wij betreuren het dat de gezamenlijke resolutie spreekt over het verzwakken van het bestuur van Transnistrië in plaats van over het hervormen ervan, voor het overige kunnen wij instemmen met de compromistekst. Enerzijds omdat die niet oproept tot geweld tegen Transnistrië, anderzijds omdat die resolutie ook niet probeert om Moldavië te isoleren als straf voor de sterke positie die de communistische partij in dat land van de kiezers heeft gekregen.

 
  
MPphoto
 
 

  Elisabeth Schroedter (Verts/ALE), auteur. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik merk aan de betogen dat velen die zich met Oost-Europa bezighouden met hun gedachten bij de situatie in Wit-Rusland zijn, die met de dag verslechtert.

Aangezien mevrouw Ferrero-Waldner aanwezig is, wil ook ik er nogmaals op wijzen dat haar optreden tegenover het Parlement in deze aangelegenheid uiterst ongelukkig was en een forse schending van de grondrechten van de afgevaardigden betekent. Wij zijn op de hoogte van de briefwisseling met de heer Klich, maar dit kan zo niet! Ik volg het beleid ten aanzien van Wit-Rusland al twaalf jaar en kan slechts zeggen dat de Commissie zich in die periode nog nooit zo heeft opgesteld als mevrouw Ferrero-Waldner. Dit slechts als woord vooraf, omdat zij nu aanwezig is.

Het verschil met de Republiek Moldavië is dat die weliswaar door een communistische partij geregeerd wordt, maar wel geïnteresseerd is in een toenadering tot de EU en zich – dat is in elk geval mijn inschatting – als actieve partner voor het nabuurschapsbeleid aanbiedt. Het probleem ligt heel ergens anders: het ligt ten oosten van de rivier de Dnjestr. Hier zijn vijftien jaar na de ontbinding van de Sovjet-Unie nog altijd Russische troepen aanwezig, buiten het Russische grondgebied.

Dat is precies het probleem: de stationering van Russische troepen en de schending van de integriteit van de Republiek Moldavië, dat is het conflict waar we mee te maken hebben. Het is geen etnisch conflict. Daarom zijn de problemen in mijn ogen slechts op te lossen via een heel serieus gesprek tussen de EU en Rusland, waarin een ultimatum voor de volledige terugtrekking van Russische troepen gesteld wordt. Dat is ook in het belang van Europa, want alleen zo kan de grens volledig gecontroleerd worden. Het regime dat op deze troepen in Transnistrië steunt, kan dan namelijk in een democratisch onderdeel van Moldavië veranderen.

De armoede in het land heeft duidelijk de vrouwenhandel in de hand gewerkt en dat is nog een reden waarom het ook onder het nabuurschapsbeleid ten aanzien van Moldavië moet komen te vallen.

 
  
MPphoto
 
 

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE), auteur. – (PL) Mijnheer de Voorzitter, de dictatuur van de zelfbenoemde machthebbers in Transnistrië die wordt gekenmerkt door een enorme repressie en ideologische achterlijkheid, wekt grote ongerustheid in Europa.

Terwijl Moldavië al belangrijke stappen heeft gezet in de richting van democratisering en het respect voor de burgerrechten, blijft Transnistrië fundamentele mensenrechten schenden. Gewelddadige arrestaties, onmenselijke omstandigheden in de gevangenissen, geen recht op vrije meningsuiting, geen vrijheid van vergadering en vereniging; zo ziet de dagelijkse werkelijkheid in deze regio eruit. Dit is onaanvaardbaar in het Europa van vandaag. De resoluties van de internationale gemeenschap over Transnistrië zijn duidelijk tot dovemansoren gericht. Er zijn al 18 maanden verstreken sinds het Internationaal Hof voor de Rechten van de Mens een uitspraak heeft gedaan in de zaak Ilascu en andere opposanten. Tot dusver is nog niemand van hen in vrijheid gesteld.

De terugtrekking van de Russische troepen uit de zelfuitgeroepen Republiek Transnistrië, zoals in 1999 door de OVSE-top in Istanbul is besloten, is een conditio sine qua non voor het oplossen van het conflict in Moldavië. Tot dusver houdt Moskou zich niet aan de door haar aangegane verbintenissen en wordt er nog steeds economische en politieke steun gegeven aan de lokale dictatuur en het repressieve regime.

Moldavië probeert inderdaad institutionele hervormingen door te voeren en de rechten van nationale minderheden – waaronder de Roemenen – te respecteren. Dit is niet alleen een goede zaak maar tevens een belangrijke stap in het uitbouwen van een democratische dialoog met de Europese Unie. Tegelijkertijd komt ons echter ter ore dat de corruptie en illegale handel in vrouwen en kinderen hand over hand toenemen. De Moldavische autoriteiten zouden hun inspanningen om een stabiele en onafhankelijke gerechtelijke macht en politiek pluralisme te creëren, voort moeten zetten. De Europese Unie zou van haar kant resolute maatregelen moeten nemen om het probleem met Transnistrië te regelen en een versterkte dialoog tussen de Europese Unie en Moldavië zou een oplossing van het al lang aanslepende conflict dichterbij kunnen brengen en daarmee de situatie in dit deel van Europa kunnen stabiliseren.

 
  
MPphoto
 
 

  Laima Liucija Andrikienė, namens de PPE-DE-Fractie.(EN) Mijnheer de Voorzitter, sta mij toe om allereerst onze collega’s te bedanken die het initiatief hebben genomen voor dit zeer belangrijke debat en voor de ontwerpresolutie over de situatie in Moldavië in het algemeen en over Transnistrië in het bijzonder.

Het Transnistrië-conflict, waarin sinds 1992 geen beweging meer zit, werd onlangs beschreven als een frontlinie in de betrekkingen tussen de EU en Rusland. Na lange discussies en intensieve voorbereidingen heeft de EU uiteindelijk in december een nieuwe missie gestuurd: de EU-missie inzake grensbeheer Moldavië/Oekraïne. Hierdoor wordt een bijdrage geleverd aan de gezamenlijke actie van beide landen om het smokkelen en de zwarte handel in de regio te bestrijden.

Surpise, surprise! Door deze zeer evenwichtige maatregel zag Rusland zich gedwongen om zijn troepenmacht van 1 100 manschappen (de zogenaamde vredebewaarders) afgelopen week in staat van paraatheid te brengen. En het illegale regime in Transnistrië, dat door geen enkele democratie in de wereld wordt erkend, heeft nu de “5+2-onderhandelingen” afgebroken.

Wij moeten onze bezorgdheid tot uiting brengen over de situatie van de mensenrechten in Transnistrië omdat mensen in dat gebied geen recht hebben om democratische verkiezingen te organiseren. Daarnaast is het treiteren, onderdrukken en intimideren van onafhankelijke media, voorvechters van de mensenrechten, ngo’s en de oppositie tegen het regime dat zichzelf als zodanig heeft benoemd, aan de orde van de dag. Bovendien moeten wij onze steun laten blijken voor de autoriteiten in Moldavië en Oekraïne die zich inspannen om de situatie in de regio te stabiliseren en de corruptie en smokkelpraktijken en dergelijke te bestrijden.

Ik roep de Commissie en de Raad op om de autoriteiten in Moldavië te steunen bij het uitvoeren van het democratische hervormingsproces en om alle beschikbare diplomatieke middelen te gebruiken om het Transnistrië-conflict op te lossen.

 
  
MPphoto
 
 

  Józef Pinior, namens de PSE-Fractie. – (PL) Mevrouw de commissaris, de zogenaamde Moldavische Republiek Transnistrië, die een vijfde van het grondgebied – waar zich ook de meeste industrie bevindt – van het onafhankelijke Moldavië beslaat, wordt als staat erkend ondanks het protest van de internationale gemeenschap. Ik zou uw aandacht willen vragen voor de mensenrechtenschendingen, de beknotting van de persvrijheid en het populistisch-autoritaire systeem in Transnistrië dat de vlag van de voormalige sovjetrepubliek Moldavië gebruikt.

Niet-gouvernementele organisaties hebben het bijzonder moeilijk in Transnistrië. Het nieuwe politieke initiatief van president Igor Smirnov, de internationale jongerengroep Proryw, is geïnspireerd op de Russische Poetingezinde jeugdbeweging Nashi. Proryw is een extreem populistische organisatie die democratische hervormingen in Transnistrië moet tegenhouden. De ideologie van deze organisatie is gebaseerd op het sovjet-slavofiele gedachtegoed van het pro-Russische nationalisme. Proryw is gelieerd aan de Transnistrische afdeling van de Russische partij van Vladimir Zjirinovski en werkt nauw samen met de Russische Euraziatische beweging.

De Europese Unie moet zich meer verdiepen in de situatie in Transnistrië, vanuit het standpunt van de mensenrechten en de ontwikkeling van de democratie in dat deel van Europa.

 
  
MPphoto
 
 

  Ryszard Czarnecki (NI).(PL) Mijnheer de Voorzitter, Wit-Rusland is vandaag al uitgebreid aan bod gekomen en ik wil het graag opnemen voor dit land.

Het klopt niet dat Wit-Rusland het minst democratische land van Europa is. Die twijfelachtige eer komt toe aan de zogenaamde Moldavische Republiek Transnistrië. Dit land wordt door niemand erkend, behalve door Rusland, een land dat mensenrechten en burgerrechten niet erkent. Politieke gevangenen en aanslagen op niet-gouvernementele organisaties, die door de pers worden omschreven als parasieten, zijn hier het levende bewijs van. Een dergelijke situatie doet zich weliswaar niet voor in de Moldavische Republiek, maar we waarderen de inspanningen van dit land op weg naar een volwaardige democratie en mettertijd naar de Europese Unie.

Het conflict tussen Transnistrië en Moldavië speelt zich af tegen de achtergrond van de belangen van Rusland dat, zo blijkt, het vuur nog eens extra opstookt. Dit aspect mogen we niet vergeten. De president van Moldavië, de communist Voronin, spreekt over de demilitarisering, democratisering en decriminalisering van Transnistrië. Als reactie hierop stelt de spreekbuis van het regime van president Smirnov van Transnistrië een devoronisering van Moldavië voor, alsmede hulp voor Moldavië bij de democratisering, met andere woorden bij de bevrijding van Moldavië van de communisten en hun leider. Dit werkt misschien wel op de lachspieren, maar het wordt al minder grappig als de mensenrechten geschonden worden en er mensen in de gevangenis zitten. Dan vergaat het lachen je snel.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernd Posselt (PPE-DE).(DE) Mijnheer de Voorzitter, de enige reden waarom het gebied van het huidige Moldavië niet volgend jaar of het jaar daarop lid van de Europese Unie wordt, is dat het land krachtens het Hitler-Stalin-pact botweg van Roemenië is gescheiden. Deze voorgeschiedenis mogen we niet vergeten. Het is een door en door Europees land en we moeten onze uiterste best doen om drie doelen te verwezenlijken: ten eerste opheffing van de criminele en militaristische structuren in Transnistrië met vreedzame middelen. Hitler werd godzijdank overwonnen en gedwongen zijn buit af te staan. Stalins buit kwam pas in 1991 vrij en nog altijd zijn er krachten in Moskou die deze gevaarlijke structuur in leven houden.

De tweede grote opgave is van Moldavië een democratie te maken, er een rechtsorde met bescherming van minderheden te vestigen en de derde grote opgave die we hebben, is de strijd tegen de grensoverschrijdende criminaliteit. Op dit punt ben ik collega Albert Deß zeer dankbaar, die afkomstig is uit een grensstreek in de Oberpfalz en er bij ons sterk op aandringt gezamenlijk, in EU-verband, te strijden tegen de drugshandel, mensensmokkel en wapenhandel die in deze criminele structuur van Transnistrië hun oorsprong hebben. Te strijden in het belang van dit mooie land aan de oostgrens van Midden-Europa, dat we moeten integreren, wil het niet tot een zwerende wond worden tussen de toekomstige lidstaat Roemenië en de Oekraïne, waar we sinds de oranje revolutie nauwere partnerschapsbanden mee onderhouden. Het democratiseringsproces in deze voor onze eigen toekomst zo belangrijke regio zal alleen slagen, als deze militaristische, dictatoriale structuur eindelijk plaats maakt voor een democratische rechtsstaat.

Dit is de opgave waar we als Europees Parlement voor staan en daarom dank ik de heer Sonik en andere collega’s voor het feit dat ze dit debat afgedwongen hebben. Het Europees Parlement moet in deze kwestie een duidelijk signaal geven.

 
  
MPphoto
 
 

  Benita Ferrero-Waldner, lid van de Commissie.(EN) Mijnheer de Voorzitter, staat u mij toe om allereerst een paar politieke vragen te beantwoorden waarna ik vervolgens iets over Wit-Rusland zal zeggen. Voordat wij aan het eigenlijke onderwerp van het debat van vandaag beginnen, de mensenrechten, wil ik ook nog graag een reactie op mevrouw Schroedter geven.

Allereerst, wat de politieke kwestie betreft, moet ik erop wijzen dat Moldavië onder het Europese nabuurschapsbeleid valt. Wij proberen via dat beleid om Moldavië dichter bij de Europese Unie te brengen en om het land – en dat zeg ik speciaal tegen de heer Posselt – langzaam te democratiseren, hoewel er op dat vlak nog veel moet gebeuren. Dat is echter wel de manier waarop wij resultaat kunnen boeken. In dat verband is het ook van belang dat de illegale handel in goederen, mensen, wapens en wellicht ook drugs wordt teruggedrongen; dat geldt uiteraard ook voor alle andere criminele activiteiten.

Ik bedank iedereen die verwezen heeft naar de grensbeheermissie. De Europese Unie heeft zeer recentelijk een missie in Transnistrië, het gebied tussen Moldavië en Oekraïne, gestationeerd. Wij moeten de Oekraïnse president Joesjtsjenko dankbaar zijn dat hij, toen hij aan de macht kwam, eigenlijk dit initiatief in gang heeft gezet en hier samen met president Voronin een vervolg aan heeft gegeven. Samen met de ministers van Buitenlandse zaken van Oekraïne en Moldavië zijn wij erin geslaagd om alles naar behoren te organiseren. Naar mijn idee functioneert alles redelijk goed; een Hongaar heeft overigens de leiding in deze regio. Volgens mij is het terugdringen van de illegale handel het eigenlijke doel van de missie. Dat zal niet altijd eenvoudig zijn, maar op de lange termijn zal die doelstelling uiteindelijk verwezenlijkt worden.

Iedereen heeft het Transnistrië-conflict genoemd en gevraagd hoe wij dat kunnen oplossen. De OVSE heeft alles in het werk gesteld om daar een bijdrage aan te leveren en ook de Europese Unie raakt steeds meer bij de situatie betrokken. Wij hebben overigens al enige vooruitgang geboekt omdat de Russen de “5+2-onderhandelingen” hebben geaccepteerd. De Europese Unie is samen met de Verenigde Staten uitgenodigd om als waarnemer op te treden bij de onderhandelingen, die bedoeld zijn om een vreedzame oplossing tot stand te brengen.

Het klopt dat de Russische troepen nog niet teruggetrokken zijn zoals in Istanbul was voorzien door de OVSE. Dat terugtrekken van die troepen dient nog steeds te gebeuren. De vraag is natuurlijk wie die troepen moet vervangen. Allereerst moeten echter alle politieke kanalen benut worden, hoewel Transnistrië helaas, zoals iemand opmerkte, de onderhandelingen heeft afgebroken. Dat betekent dat er nog veel moet gebeuren.

Dan ben ik nu bij Wit-Rusland aanbeland en met uw welnemen ga ik in het Duits verder.

(DE) Mevrouw Schroedter, ik geloof dat men mij aanvankelijk volledig verkeerd begrepen heeft. De journalist die op de persconferentie in Brussel bij ons in de zaal aanwezig was, heeft mij als commissaris gevraagd of wij als Europese Commissie een verkiezingswaarnemingsmissie van de EU naar Wit-Rusland sturen. Ik heb hem geantwoord: “Nee, want het is de OVSE/ODIHR die waarneemt.” U weet dat dat overeenkomt met de feiten. Ik heb daar aan toegevoegd dat de parlementariërs dáárom geen deel uitmaken van een officiële missie, omdat zoiets helemaal niet bestaat. Dat is volkomen verkeerd opgevat. Ik hoop dat u dat van mij als verklaring aan wilt nemen. Ik ben blij dat u de kwestie ter sprake gebracht hebt, want nu kon ik het misverstand uit de weg ruimen.

Ik heb gisteren de heer Klich niet alleen geschreven, ik heb hem ook gesproken en hij had alle begrip voor mijn situatie. Ik heb vandaag al een verklaring afgelegd over Wit-Rusland en ik volg de gebeurtenissen voorafgaand aan de verkiezingen daar natuurlijk op de voet. In die verklaring heb ik ook gezegd hoezeer ik het betreur dat de afgevaardigden van het Europees Parlement niet toegelaten werden, omdat men hun geen visa wilde geven. Natuurlijk bent u wat ons betreft altijd welkom, dat spreekt voor zich en dat hoef ik u niet te vertellen: u kent mij immers als iemand die altijd rekening houdt met waarnemingsmissies van de EU, ze ondersteunt en welbeschouwd versterkt.

(EN) Dan ben ik nu aan mijn derde punt toe en dat heeft betrekking op het debat van vandaag over de ontwerpresoluties betreffende de schending van de mensenrechten in Moldavië.

De ontwerpresolutie vestigt de aandacht op het feit dat het rechtsstelsel niet in staat is om eerlijke processen te waarborgen. Ik moet daarbij aantekenen dat Moldavië in 2005 drie wetten heeft aangenomen waardoor de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht in aanzienlijke mate is verbeterd. Wat de zaak-Pasat betreft – over de voormalige minister van Defensie – heeft de Commissie de problemen die aan deze zaak verbonden zijn al herhaaldelijk aan de orde gesteld. Ik onderhoud daartoe rechtstreekse contacten met de heer Stratan, de minister van Buitenlandse Zaken van Moldavië. Ik heb recent nog een brief naar president Voronin over deze kwestie geschreven om meer openheid in deze zaak te krijgen en om te voorkomen dat er vertragingen optreden bij het beroep van de heer Pasat.

Tijdens de komende bijeenkomst van de Samenwerkingsraad met Moldavië zullen democratie, de rechtsstaat en mensenrechten hoog op de agenda staan.

In het debat van vandaag ligt een speciale nadruk op de mensenrechten in Transnistrië. Zoals bij iedereen bekend zal zijn, hebben wij echter slechts een beperkt inzicht in de ontwikkelingen in Transnistrië vanwege het feit dat men zichzelf tot een onafhankelijke republiek heeft uitgeroepen. Duidelijk is wel dat er sprake is van aanzienlijke problemen. In de zomer van 2004 hebben de Transnistrische autoriteiten bijvoorbeeld zes scholen die les gaven in de Moldavische taal met gebruik van het Romeinse alfabet, gedwongen de deuren te sluiten. Wij zijn blij dat de onderhandelingen tussen Moldavische en Transnistrische ambtenaren over deze scholen in februari, na een onderbreking van zeven maanden, weer hervat zijn. De Commissie zal de ontwikkeling van die onderhandelingen nauwlettend volgen.

Sta mij toe om kort iets over de zaak-Ilascu te zeggen, een zaak die exemplarisch is voor een zeer ernstige schending van de mensenrechten. Aangezien Moldavië niet in staat is om in Transnistrië te interveniëren, stellen wij de zaak waar mogelijk bij Rusland aan de orde. De laatste keer dat die mogelijkheid zich voordeed, was ongeveer twee weken geleden in Wenen in het kader van de trojka van ministers van Buitenlandse Zaken. Ik heb daar toen met de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov gesproken. Het feit dat uit recente rapporten is gebleken dat Andrei Ivantoc, een van de twee gevangenen, een hongerstaking is begonnen, onderstreept de noodzaak van een onmiddellijke vrijlating van beide gevangenen. Wij moeten druk uitoefenen om te zorgen dat dit ook daadwerkelijk gebeurt.

De Commissie tracht samen met alle partnerlanden, inclusief Rusland, Oekraïne en Moldavië, te bewerkstelligen dat de Russische troepen zich terugtrekken, dat er een demilitarisering van Transnistrië plaatsvindt, dat er een democratisering van Moldavië (inclusief Transnistrië) in gang wordt gezet en dat Transnistrië onder effectief en legitiem Moldavisch bestuur wordt gebracht.

 
  
MPphoto
 
 

  De Voorzitter. – Het debat is gesloten.

De stemming vindt om 17.00 uur plaats.

 
  

(1) Zie notulen.

Juridische mededeling - Privacybeleid