Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2006/2036(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0069/2006

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0069/2006

Συζήτηση :

PV 04/04/2006 - 7
CRE 04/04/2006 - 7

Ψηφοφορία :

PV 05/04/2006 - 5.7
CRE 05/04/2006 - 5.7
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2006)0129

Πληρη πρακτικα των συζητησεων
Τρίτη 4 Απριλίου 2006 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

7. Το μεταβατικό καθεστώς που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στις αγορές εργασίας της ΕΕ (συζήτηση)
Συνοπτικά πρακτικά
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0069/2006) του κ. Őry, εξ ονόματος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στις αγορές εργασίας της ΕΕ (2006/2036(INI)).

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. – (CS) Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ, αλλά έχω συνηθίσει τις παρουσιάσεις εκθέσεων στις οποίες ο εισηγητής λαμβάνει πρώτος τον λόγο και στη συνέχεια μόνον απαντά ο αρμόδιος Επίτροπος. Εάν, βεβαίως, έχετε αποφασίσει να αλλάξετε αυτήν την πρακτική, είμαι ασφαλώς έτοιμος να ξεκινήσω.

Θέλω καταρχάς, κυρίες και κύριοι, να ευχαριστήσω τον κ. Őry για τη θαυμάσια έκθεσή του σχετικά με ένα θέμα το οποίο αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Στόχος των μεταβατικών μέτρων που προβλέπονται στη Συνθήκη Προσχώρησης είναι να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επιδιώξουν σταδιακά, το ταχύτερο δυνατόν, την επίτευξη του κεντρικού στόχου της παροχής σε όλους τους μετανάστες εργαζόμενους από τα κράτη μέλη που εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 ελεύθερης πρόσβασης στην απασχόληση σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτή είναι μία από τις βασικές ελευθερίες που προβλέπονται στη Συνθήκη της Ρώμης. Όπως ορίζεται στη Συνθήκη Προσχώρησης, η Επιτροπή έχει αξιολογήσει την εφαρμογή αυτών των μεταβατικών μέτρων κατά τη διάρκεια του αρχικού διετούς σταδίου, προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να αποφασίσουν είτε να διατηρήσουν τα εν λόγω μέτρα είτε να τα εγκαταλείψουν. Βάσει των στατιστικών δεδομένων για το έτος 2004, καθώς και για το έτος 2005 σε ορισμένες περιπτώσεις, και κατόπιν διαβουλεύσεων με τους επιμέρους μετέχοντες, η Επιτροπή κατέληξε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα σχετικά με το πρώτο στάδιο της μεταβατικής περιόδου.

Ο αριθμός των εργαζομένων που καταγράφηκε μετά την ένταξη είναι σε γενικές γραμμές πολύ μικρός, καθώς σπανίως υπερβαίνει το 1% του ενεργού πληθυσμού της χώρας υποδοχής. Επιπλέον, φαίνεται ότι η εισροή εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη είχε ουσιαστικά θετικό αντίκτυπο. Τούτο οφείλεται στο ότι η διεύρυνση συνέβαλε στη νομιμοποίηση των εργαζομένων από τα 8 κράτη μέλη της ΕΕ που απασχολούνταν στην παραοικονομία. Η διεύρυνση οδήγησε επίσης σε μείωση της έλλειψης εργατικού δυναμικού και σε βελτίωση των οικονομικών αποτελεσμάτων στην Ευρώπη. Στις χώρες στις οποίες δεν εισήχθησαν περιορισμοί μετά τον Μάιο του 2004 σημειώθηκε εντονότερη οικονομική ανάπτυξη, χαμηλότερα επίπεδα ανεργίας και υψηλότερα επίπεδα απασχόλησης. Οι εργαζόμενοι που απέκτησαν νόμιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας κάποιας τρίτης χώρας δεν αντιμετώπισαν σημαντικές δυσκολίες ένταξής τους στην εν λόγω αγορά. Βεβαίως, μόνο τα ίδια τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν το κατά πόσον θα εφαρμόσουν τα μεταβατικά μέτρα, αλλά η Επιτροπή μπορεί να καλέσει τα κράτη μέλη να αξιολογήσουν αντικειμενικά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των μέτρων αυτών. Στην πραγματικότητα, το δεύτερο στάδιο είναι το πραγματικά μεταβατικό στάδιο, το οποίο θα μας οδηγήσει, εξ ολοκλήρου ή έστω εν μέρει, στον στόχο της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Στο πνεύμα αυτό, τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν περιορισμούς βάσει της Συνθήκης Προσχώρησης δεν πρέπει να επιβάλλουν στους υπηκόους των 8 κρατών μελών της ΕΕ που διαμένουν ήδη νομίμως στην επικράτειά τους περισσότερους περιορισμούς από ό,τι στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες, όπως αναφέρθηκε στην προηγούμενη συνεδρίαση της Ολομέλειας. Οι υπουργοί Εσωτερικών έχουν λάβει επιστολή στην οποία εξηγούνται αυτές οι παράμετροι, προκειμένου να διευκρινιστεί το νομικό καθεστώς. Προ ολίγου ο εισηγητής ανέφερε αυτό το πρόβλημα των πολιτών τρίτων χωρών, οπότε ευελπιστώ ότι θα μου επιτρέψετε να τονίσω για μία ακόμη φορά ότι, στο πλαίσιο των οδηγιών και των συνθηκών προσχώρησης, δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζονται οι πολίτες τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες σε κράτος μέλος της ΕΕ με πιο ευνοϊκό τρόπο από ό,τι οι πολίτες κρατών μελών της ΕΕ, δηλαδή, εφόσον ισχύουν περιορισμοί για τους πολίτες της ΕΕ, οι ίδιοι περιορισμοί πρέπει λογικά να ισχύουν και για τους πολίτες τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες στο εν λόγω κράτος μέλος της ΕΕ.

Για τους ίδιους λόγους, η Επιτροπή παρακολουθεί επίσης την τήρηση των διατάξεων οι οποίες απαγορεύουν στα κράτη μέλη να περιορίζουν την πρόσβαση στις αγορές εργασίας τους εργαζομένων από τα 8 κράτη μέλη σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι ίσχυε πριν από την υπογραφή της Συνθήκης Προσχώρησης, ήτοι πριν από τη 16η Απριλίου 2003. Η Επιτροπή υποστηρίζει επίσης τις εκκλήσεις προς τα κράτη μέλη προκειμένου να εφαρμόσουν με συνέπεια τις νομικές διατάξεις της Κοινότητας, ιδίως στον τομέα των αποσπασμένων εργαζομένων. Αναγνωρίζω ότι πρέπει σαφώς να ενισχύσουμε τον στατιστικό έλεγχο των μετακινήσεων εργαζομένων στο πλαίσιο της ΕΕ, δεδομένου ότι διατυπώνονται πολλές υποθέσεις οι οποίες χρήζουν συζήτησης και οι οποίες είναι αδύνατον να επιβεβαιωθούν με βάση τα υπάρχοντα μέσα ανάλυσης και στατιστικού ελέγχου. Η Επιτροπή στηρίζει τις προτάσεις του Κοινοβουλίου για ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, με σκοπό την προάσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη. Η Επιτροπή προσεγγίζει εξίσου ευνοϊκά τις προσπάθειες ενίσχυσης της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με την ελευθερία κυκλοφορίας των εργαζομένων και τη συναφή νομοθεσία. Η ανακήρυξη του 2006 ως Ευρωπαϊκού Έτους Κινητικότητας των Εργαζομένων αναμένεται να συμβάλει στην επίτευξη αυτού του στόχου.

Παρά τους φόβους που εκφράστηκαν ενόψει της σταδιακής διεύρυνσης, η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν έχει υπονομεύσει τις διακρατικές αγορές εργασίας. Η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων αποτελεί θεμελιώδη αρχή η οποία ισχύει για όλους τους πολίτες, οπότε κάθε περιορισμός της δεν μπορεί παρά να είναι προσωρινός και πρέπει να συνάδει απολύτως με το πνεύμα των συνθηκών.

Κυρίες και κύριοι, στην ομιλία μου χρησιμοποίησα μία ή δύο φορές τη φράση «νέα κράτη μέλη». Πρέπει να λεχθεί ότι τα νέα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης έχουν ιστορία σχεδόν εξίσου μακρά με αυτή άλλων κρατών της Ευρώπης, και με τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλέον κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, θέλω να δηλώσω ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσω ξανά τη φράση «νέα κράτη μέλη».

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Őry (PPE-DE), εισηγητής. – (HU) Μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2004, το ζήτημα του ανοίγματος των αγορών εργασίας και, στο ίδιο περίπου πλαίσιο, η εφαρμογή των μεταβατικών περιορισμών τους οποίους θεώρησαν αναγκαία τα δώδεκα παλαιά κράτη μέλη, μελετήθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή.

Όπως προβλέπεται στις Συνθήκες Προσχώρησης, τα κράτη μέλη –βάσει των εμπειριών τους στον τομέα της αγοράς εργασίας– θα άρουν σταδιακά αυτούς τους περιορισμούς μεταξύ των ετών 2004 και 2011, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αξιολογούν επίσης την κατάσταση, υπό το πρίσμα των εμπειριών των κρατών μελών. Ο ρόλος που επιφυλάσσεται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα αποτελεί πολιτικό μήνυμα και αποσκοπεί πρωτίστως να αποσαφηνίσει, στα περισσότερα από τα 450 εκατομμύρια των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το πανευρωπαϊκό ενδιαφέρον για το σοβαρότατο θέμα της κινητικότητας των εργαζομένων. Με άλλα λόγια: τι συμφέρει την Ευρωπαϊκή Ένωση ως σημαντικό παράγοντα της διεθνούς πολιτικής και οικονομίας; Αυτή η λογική του διαρκούς συνυπολογισμού των ευρωπαϊκών συμφερόντων υπήρξε αποφασιστική κατά την προετοιμασία της έκθεσης. Το μόνο δυνατό σημείο εκκίνησης για την αξιολόγηση της τρέχουσας κατάστασης ήταν η ανάλυση των διεθνών προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση στις αρχές του 21ου αιώνα.

Σε αυτό το πλαίσιο, αρκεί να σημειωθεί το γεγονός ότι οι οικονομικοί ανταγωνιστές μας στη Νοτιοανατολική Ασία επιταχύνουν τόσο στον τομέα της βιομηχανικής παραγωγής όσο και στους τομείς της έρευνας, της ανάπτυξης και της καινοτομίας. Αν θέλουμε να ενισχύσουμε την ανταγωνιστικότητά μας ώστε να μην υστερούμε έναντι της Αμερικής και της Ασίας, πρέπει να επιλύσουμε τις διαρθρωτικές εντάσεις που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές οικονομίες.

Η λύση είναι ξεκάθαρη: πρέπει να αυξήσουμε την κινητικότητα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ενθαρρύνουμε, με όλα τα διαθέσιμα μέσα, τη δημιουργία μιας κοινής ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας, η οποία πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ευέλικτη. Υπάρχουν, βεβαίως, εναλλακτικές λύσεις αντί της αύξησης της κινητικότητας (μπορούμε να αναφερθούμε επίσης στην επιτάχυνση της μετανάστευσης και σε άλλα παρόμοια μέτρα), αλλά ο κοινός παρονομαστής τέτοιων εναλλακτικών μέτρων είναι ότι το κοινωνικό τους κόστος είναι ασύγκριτα υψηλότερο, ενώ η αποτελεσματικότητά τους είναι πολύ μικρότερη. Ο δρόμος προς την οικονομική ανάπτυξη –σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας– περνά κυρίως μέσα από την αύξηση της κινητικότητας και τη χρησιμοποίηση του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού που αντιπροσωπεύει ο ανενεργός πληθυσμός. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να προστατέψουμε τα κοινωνικά επιτεύγματα τα οποία τόσο πολύ εκτιμούν οι ευρωπαίοι πολίτες και τα οποία τόσο συχνά επικαλούμαστε.

Ένα σημαντικό βήμα στο πλαίσιο της διαδικασίας ενίσχυσης της κινητικότητας είναι η άρση των μεταβατικών περιορισμών που ισχύουν για τα νέα κράτη μέλη, το ταχύτερο δυνατόν. Αρκετά κράτη μέλη έχουν ήδη συμφωνήσει να το πράξουν τον Μάιο του 2006, και ευελπιστούμε ότι εντός των προσεχών ετών –ίσως ακόμη και πριν από τον Μάιο του 2009– το παράδειγμά τους θα μιμηθούν και άλλα κράτη μέλη, καθόσον είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι τα εν λόγω κράτη έχουν ανά πάσα στιγμή τη νομική δυνατότητα να λάβουν μια τέτοια απόφαση.

Οι φόβοι για μαζικά μεταναστευτικά ρεύματα αποδείχθηκαν αβάσιμοι. Η εμπειρία κατέδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η παρουσία εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη στα παλαιά κράτη μέλη τα οποία αποφάσισαν να ανοίξουν πλήρως τις αγορές τους το 2004 δεν έχει προκαλέσει εντάσεις στην οικονομία ή την αγορά εργασίας τους. Απεναντίας! Οι εκτιμήσεις τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και μίας από τις ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις –της βρετανικής κυβέρνησης– αποδεικνύουν ότι η μετανάστευση περιορισμένου αριθμού ατόμων από νέα κράτη μέλη προσέφερε οικονομικά πλεονεκτήματα στις χώρες υποδοχής. Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι σαφές: η επιλογή που παρουσιάζει τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της είναι να άρουν το ταχύτερο δυνατόν οι ενδιαφερόμενες κυβερνήσεις το σύστημα μεταβατικών μέτρων το οποίο περιορίζει τις δυνατότητες απασχόλησης των εργαζομένων εντός της Ένωσης.

Καταθέσαμε επίσης προτάσεις συμβιβασμού με το κείμενο της έκθεσης. Οι προτάσεις αυτές καταρτίστηκαν προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτερες ευαισθησίες ελάχιστων κρατών μελών σχετικά με το σοβαρό αυτό θέμα, καθόσον, όπως καταδεικνύει η εμπειρία μας, σε ορισμένα κράτη μέλη η ταχεία εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας του εργατικού δυναμικού δεν εμποδίζεται μόνον από οικονομικές δυσκολίες, αλλά συχνά και από πολιτικές, κοινωνικοψυχολογικές ή επικοινωνιακές δυσκολίες. Στις εν λόγω συμβιβαστικές προτάσεις εξετάζεται επίσης το θέμα από την άποψη του γενικού συμφέροντος της Ευρώπης, ενώ καταβάλλεται προσπάθεια να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες και οι ευαισθησίες τόσο των παλαιών όσο και των νέων κρατών μελών. Ως εκ τούτου, ευελπιστούμε ότι η έκθεση, στην παρούσα της μορφή, θα τύχει της ευρύτερης δυνατής στήριξης του Σώματος κατά την ψηφοφορία.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας, και θέλω να ευχαριστήσω όλες και όλους τους συναδέλφους μου, τις πολιτικές ομάδες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη συνεργασία τους. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το περιεχόμενο της εισαγωγικής ομιλίας του κ. Špidla με απάλλαξε σε μεγάλο βαθμό από την υποχρέωση να παρουσιάσω λεπτομερώς την έκθεση. Οι σκέψεις μας συγκλίνουν σε μεγάλο βαθμό, ενώ και οι εμπειρίες μας είναι παρόμοιες. Ευελπιστώ ότι το ίδιο θα συνεχίσει να ισχύει και στο μέλλον.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. MOSCOVICI
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Ria Oomen-Ruijten, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την παρέμβασή μου εκφράζοντας τα θερμά μου συγχαρητήρια στον κ. Őry, ο οποίος εκτέλεσε τα καθήκοντά του με μεγάλη ευσυνειδησία και εκπόνησε μια συγκροτημένη έκθεση.

Εμείς, οι Ευρωπαίοι, χρωστάμε την ευημερία που απολαμβάνουμε στις τέσσερις ελευθερίες τις οποίες έχουμε κατοχυρώσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα αυτού του συστήματος. Τώρα, όμως, έχω την εντύπωση ότι ο φόβος έχει κυριαρχήσει όσον αφορά τη διαδικασία διεύρυνσης στα παλαιά κράτη μέλη και ότι ο φόβος του παραγκωνισμού στην αγορά εργασίας, στην οποία υφίστανται, ή υφίσταντο, ήδη πιέσεις έχει οδηγήσει σε περιορισμούς της ελεύθερης κυκλοφορίας. Υποστηρίζω παλαιόθεν την άποψη ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις βάσει του φόβου και ότι θα εξυπηρετούσαμε πολύ καλύτερα και τα δικά μας συμφέροντα αν είχαμε εξαρχής ανοίξει τις αγορές εργασίας μας. Αυτό καθίσταται επίσης εμφανές από τα αποτελέσματα των ερευνών που διενεργήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Σουηδία, παρότι αξίζει να σημειωθεί ότι, στο Ηνωμένο Βασίλειο, το σύστημα κοινωνικής ασφάλειας δεν είναι αυτό που θα επιθυμούσαμε.

Σε τι συνίσταται αυτός ο φόβος; Πολλοί φοβούνται ότι μπορεί να βρεθούν εκτός της αγοράς εργασίας και, προκειμένου να αποτραπεί μια τέτοια εξέλιξη, κλείνουν τα σύνορα – αυτό, όμως, δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Πολλά άτομα έρχονται στα κράτη μέλη μας και εργάζονται πολλές ώρες για ελάχιστες αμοιβές. Στεγάζονται υπό άσχημες συνθήκες, εργάζονται μόνοι τους και ανταγωνίζονται τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις μας.

Πώς πρέπει να αντιδράσουμε; Αντί να καταφεύγουμε στον φόβο, η λύση είναι να ανοίξουμε τα σύνορα και να διασφαλίσουμε την ύπαρξη κατάλληλων ελέγχων προκειμένου να παρακολουθείται όχι το κατά πόσον καταβάλλονται οι ελάχιστες αποδοχές, αλλά το κατά πόσον τηρούνται οι όροι σχετικά με τις αποδοχές και τις εργασιακές συνθήκες που προβλέπονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και σχετικά με τις συνθήκες ασφαλείας στον χώρο εργασίας. Αυτή είναι μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη τόσο για τα νέα όσο και για τα παλαιά κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Falbr, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (CS) Κύριε Πρόεδρε, όπως ελέχθη νωρίτερα, το 2006 έχει κηρυχθεί ευρωπαϊκό έτος κινητικότητας των εργαζομένων. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, καταρτίστηκε σχέδιο κοινοβουλευτικού ψηφίσματος, το οποίο η αρμόδια επιτροπή ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία στις 21 Μαρτίου. Για την προετοιμασία της έκθεσης οφείλουμε να απευθύνουμε ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κ. Őry. Το κεντρικό χαρακτηριστικό του ψηφίσματος είναι η έκκληση για κατάργηση των υφιστάμενων μεταβατικών μέτρων. Αμέσως μετά την έγκριση άρχισαν να κατατίθενται προτάσεις τροπολογιών με σκοπό τη διαγραφή ενός τέτοιου μηνύματος του Κοινοβουλίου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι όλες οι προτάσεις ξεκινούν με τη φράση «Υποστηρίζω την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, αλλά...». Θεωρώ, συνεπώς, ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να εγκρίνει την ίδια μορφή του κειμένου την οποία ενέκρινε η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι τόσο οι οργανώσεις εργοδοτών όσο και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων ζητούν την άμεση κατάργηση των μεταβατικών μέτρων. Γνωρίζω ότι ορισμένες κυβερνήσεις δεν το έχουν πράξει, ενώ όσες το έχουν πράξει αξίζουν τις ευχαριστίες μας. Απαντώντας στα παράπονα που ακούστηκαν σήμερα σε διάφορες ομιλίες σχετικά με την κακή κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλώνω ότι ούτε το αμερικανικό ούτε το κινεζικό σύστημα μπορούν να αποτελέσουν πρότυπο για την Ευρώπη και ότι, μετά τη σοβαρή κρίση που έπληξε την Ασία πριν από μερικά χρόνια, τα κράτη της περιοχής σκέφτονται να αναπτύξουν συστήματα παρόμοια με αυτά που ορισμένοι προσπαθούν εδώ να καταργήσουν. Συνεπώς, θα ήταν πολύ θετικό να αντιληφθούμε ότι η ευημερία δεν πρόκειται να επιτευχθεί ούτε μέσω μειωμένων αμοιβών σύμφωνα με το κινεζικό πρότυπο, ούτε μέσω βιομηχανικών σχέσεων παρόμοιων με αυτές που επικρατούν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Jerzy Kułakowski, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, φρονώ ότι πρέπει να έχουμε κατά νου τέσσερα θεμελιώδη κριτήρια κατά την εξέταση της έκθεσης του κ. Őry σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στις αγορές εργασίας της ΕΕ.

Πρώτον, η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων αποτελεί μία από τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες της ενιαίας αγοράς και δικαίωμα κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αναγνώριση αυτού του δικαιώματος επιβάλλει την άρση των μεταβατικών περιόδων το ταχύτερο δυνατόν. Αυτό δεν ισοδυναμεί με προώθηση μαζικών μετακινήσεων στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των μετακινήσεων οι οποίες εκκινούν από την ανάγκη αναζήτησης απασχόλησης και της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων η οποία αποτελεί δικαίωμα των πολιτών.

Δεύτερον, στην έκθεση ορθώς επισημαίνονται τα οφέλη που προέκυψαν για τις χώρες οι οποίες δεν εφάρμοσαν μεταβατικές περιόδους και άνοιξαν αμέσως τις αγορές εργασίας τους. Αυτό είναι σύμφωνο με την άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αξίζει, ωστόσο, να εξεταστεί επίσης το κατά πόσον η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μπορεί είτε να απειλήσει είτε να ωφελήσει τις χώρες προέλευσης των ενδιαφερομένων πολιτών.

Τρίτον, είναι σημαντικό οι πολίτες των κρατών μελών να μην υφίστανται διακρίσεις σε σύγκριση με υπηκόους τρίτων χωρών στις αγορές εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει ότι αδιαφορούμε για τα συμφέροντα των υπηκόων τρίτων χωρών ή ότι δεν επιθυμούμε να εκφράσουμε και προς αυτούς την αλληλεγγύη μας.

Τέλος, η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων πρέπει να θεωρείται κεντρικό χαρακτηριστικό του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου. Δεδομένου ότι η έκθεση του κ. Őry και η θέση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων συνάδουν με τα εν λόγω κριτήρια, η Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη θα υπερψηφίσει την έκθεση. Θέλουμε επίσης να ευχαριστήσουμε τον κ. Őry για το έργο που επιτέλεσε.

 
  
MPphoto
 
 

  Elisabeth Schroedter, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Επίτροπε, η Ομάδα των Πρασίνων τάσσεται υπέρ της ελεύθερης κυκλοφορίας και συμφωνεί με την ισορροπημένη έκθεση του κ. Őry, καθόσον οι μεταβατικές περίοδοι, αν και είναι δημοφιλείς στις χώρες μας, δεν προοιωνίζονται την επιτυχία.

Σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην επιτρέψει την είσοδο φθηνού εργατικού δυναμικού στη χώρα με το σκεπτικό ότι επιθυμεί να προστατεύσει την αγορά εργασίας της από τη μαζική είσοδο φθηνών εργατικών χεριών από τις γειτονικές χώρες, αλλά αυτό είναι σκέτη ανοησία· οι μεταβατικές περίοδοι δεν εμποδίζουν την είσοδο των μεταναστών εργαζομένων. Εισέρχονται ούτως ή άλλως και εργάζονται είτε στην παραοικονομία είτε ως αυτοαπασχολούμενοι. Τα μεταβατικά μέτρα υποχρεώνουν πολλούς ανθρώπους να εργάζονται παράνομα και, ως εκ τούτου, να προσφέρουν σε ακόμα πιο χαμηλές τιμές την εργασία τους και να αποτελούν αντικείμενο ωμής εκμετάλλευσης χωρίς την προστασία της εργατικής νομοθεσίας, χωρίς κοινωνική ασφάλιση και χωρίς την εξασφάλιση ότι θα τους καταβληθούν όντως τα δεδουλευμένα τους.

Χωρίς την προστασία της νομοθεσίας, οι πολίτες δεν έχουν δικαιώματα. Ασκούνται ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις στους μισθούς σε ευαίσθητους τομείς και στις αντίστοιχες αγορές εργασίας, καθόσον στην παραοικονομία, η οποία λειτουργεί με δικούς της κανόνες και δεν μπορεί να ελεγχθεί, δεν ισχύουν οι συμφωνίες σχετικά με τις αμοιβές. Οι κυβερνήσεις οι οποίες εμμένουν στις μεταβατικές περιόδους ενθαρρύνουν πολλούς ανθρώπους να εργάζονται παρανόμως ή στα όρια της νομιμότητας, βλάπτοντας έτσι πολύ περισσότερο την κοινωνική συνοχή.

Αν θέλουμε να προστατεύσουμε τη δυνατότητα των εργαζομένων να ασκούν τα δικαιώματά τους, η απασχόλησή τους πρέπει να στηρίζεται σε νόμιμη βάση. Η ενίσχυση της διαφάνειας συνεπάγεται βελτίωση του ελέγχου των αγορών εργασίας. Πρέπει να οργανώσουμε την ευρωπαϊκή αγορά στην υφιστάμενη de facto μορφή της βάσει της αρχής της «ίσης αμοιβής για ίση εργασία υπό τις ίδιες συνθήκες στον ίδιο χώρο», προσφέροντας έτσι πρόσθετο κύρος στις εθνικές και περιφερειακές συλλογικές διαπραγματεύσεις και τα ίδια κοινωνικά δικαιώματα για όλους. Αυτό σημαίνει, για τη γερμανική κυβέρνηση για παράδειγμα, ότι οφείλει χωρίς άλλη καθυστέρηση να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τους αποσπασμένους εργαζόμενους σε όλους τους ευαίσθητους τομείς, καθόσον γνωρίζουμε ότι, στη Γερμανία και την Αυστρία, οι μεταβατικές περίοδοι στον τομέα των υπηρεσιών εξαρτώνται από αυτές που ισχύουν για την ελευθερία κυκλοφορίας. Η μόνη πραγματικά αποτελεσματική προστασία έναντι της επιδείνωσης των συνθηκών στην αγορά εργασίας είναι η λήψη δραστικών μέτρων για τη διευθέτησή της.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Gabriele Zimmer, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η έλλειψη ελευθερίας κυκλοφορίας για τους εργαζόμενους από τα «νέα» κράτη μέλη, όπως θα συνεχίσω να αποκαλώ, έχει απλώς ως αποτέλεσμα να υποχρεώνονται πολλά άτομα να προσφύγουν στη λαθραία εργασία, υπό αφόρητες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης και σε κατάσταση παρανομίας. Συνιστά επίσης διάκριση δεδομένου ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων είναι θεμελιώδες δικαίωμα το οποίο έχει κατοχυρωθεί στο κοινοτικό δίκαιο.

Ως γνωστόν, πρόκειται για μια ελευθερία η οποία ίσχυε για τους εργαζομένους από ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας το 1957. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι εκατομμύρια άτομα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν χάσει αυτό το δικαίωμα εν έτει 2006. Κατά τη διάρκεια της ενταξιακής διαδικασίας, κοινωνικώς ευαίσθητοι Αριστεροί –όπως η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστεράς των Πρασίνων των Βορείων Χωρών, για παράδειγμα– επέμειναν επανειλημμένα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε, κατά την ένταξη των νέων κρατών μελών, οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν πλήρη ελευθερία κυκλοφορίας χωρίς αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις.

Η διεύρυνση έχει σκοπό να ωφελήσει τους πολίτες τόσο των παλαιών όσο και των νέων κρατών μελών· αντ’ αυτού, όμως, επανερχόμαστε διαρκώς στο ζήτημα του διεθνούς ανταγωνισμού. Παρότι έχει καταδειχθεί, στις σκανδιναβικές χώρες, ότι η ελεύθερη κυκλοφορία συμβάλλει σημαντικά στην προστασία των υφιστάμενων κοινωνικών προτύπων, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας παρέτεινε τη μεταβατική περίοδο χωρίς να προσφέρει την παραμικρή πληροφορία όσον αφορά το πώς προτίθεται να την χρησιμοποιήσει προκειμένου να επιτευχθεί εν τέλει η ελευθερία κυκλοφορίας των εργαζομένων.

Καταρχήν, η Ομάδα μου συμφωνεί με τη θέση του κ. Őry ότι στην πραγματικότητα δεν χρειαζόμαστε καν μεταβατικές περιόδους, αλλά είναι απίθανο ότι η έκθεση αυτή θα ενισχύσει την ευαισθησία έναντι της ανάγκης για μεγαλύτερη κοινωνική υπευθυνότητα στην ευρωπαϊκή αγορά εργασίας. Μέχρι στιγμής, οι τροπολογίες της Ομάδας μας προς αυτήν την κατεύθυνση υπήρξαν σε γενικές γραμμές αναποτελεσματικές.

Τάσσομαι υπέρ της άμεσης εφαρμογής της ελεύθερης κυκλοφορίας όλων των εργαζομένων που ζουν στην ΕΕ και της θέσπισης κοινωνικών προτύπων και ελαχίστων αποδοχών οι οποίες θα προστατεύουν τους πολίτες από τη φτώχεια. Η καταπολέμηση της φτώχειας πρέπει να καταστεί ύψιστη πολιτική προτεραιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Roberts Zīle, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (LV) Κύριε Πρόεδρε, πολύ πρόσφατα βιώσαμε μια πικρή απογοήτευση όσον αφορά την ελεύθερη αγορά στον τομέα των υπηρεσιών, αλλά τώρα διαπιστώνουμε ότι ελάχιστες από τις κυβερνήσεις των παλαιότερων κρατών μελών είναι διατεθειμένες να ανοίξουν τις αγορές τους στους εργαζομένους από τα νέα κράτη μέλη. Οι περισσότερες κυβερνήσεις, συνεχίζοντας να περιορίζουν τον αριθμό εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη, στην πραγματικότητα πασχίζουν να αντιμετωπίσουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα όσον αφορά τη μετανάστευση από χώρες εκτός της ΕΕ.

Το μερικό άνοιγμα της αγοράς εργασίας, για παράδειγμα στους οικοδόμους, τους θυρωρούς και τους σερβιτόρους, όπως προτείνει η Γαλλία, δεν μαρτυρά ετοιμότητα για την εφαρμογή των ευρωπαϊκών θεμελιωδών ελευθεριών. Μαρτυρά, απεναντίας, το χαμηλό κύρος αυτών των επαγγελμάτων, καθώς η ανεργία μεταξύ των νέων στη Γαλλία είναι πολύ αυξημένη. Αυτό το επιλεκτικό άνοιγμα, ωστόσο, της επαγγελματικής αγοράς σε ένα εργατικό δυναμικό μειωμένων προσόντων σημαίνει ότι θα αποτελέσει κίνητρο το οποίο θα ωθήσει πολλούς ειδικευμένους εργαζόμενους να εγκαταλείψουν τα νέα κράτη μέλη, να αλλάξουν επάγγελμα και να κερδίσουν αμέσως υψηλότερους μισθούς. Εντούτοις, σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, αυτό θα αποδυναμώσει την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης.

Τέλος, καλώ τους νέους της Γαλλίας οι οποίοι διαμαρτύρονται, εκφράζοντας την απογοήτευσή τους από την κυβέρνησή τους λόγω των διακρίσεων που εισάγει εις βάρος τους με τη νομοθεσία που ενέκρινε, να έλθουν στα νέα κράτη μέλη και να ξεκινήσουν εκεί τη σταδιοδρομία τους. Η ανεργία μεταξύ των νέων μας είναι εξαιρετικά χαμηλή και δεν εφαρμόζουμε διακρίσεις εις βάρος τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Derek Roland Clark, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (EN) Κύριε Πρόεδρε, εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός και μόνο ότι εκπονήθηκε έκθεση επ’ αυτού του θέματος. Πίστευα ότι η ΕΕ αφορούσε την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, υπηρεσιών και εργασίας. Τι ανακαλύπτουμε; Όταν εντάχθηκαν το 2004 τα δέκα νέα κράτη μέλη, δεν απέκτησαν ισοτιμία. Μόνο τρία κράτη μέλη της προηγούμενης ΕΕ των 15 υποδέχτηκαν τους εργαζόμενούς τους χωρίς περιορισμούς: η Ιρλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι πολύ περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι είναι τρία από τα πλέον απρόθυμα κράτη μέλη της ΕΕ. Η Ιρλανδία απέρριψε τη Συνθήκη της Νίκαιας την πρώτη φορά και την ενέκρινε μόνο αργότερα χάρη σε μεγάλο εκλογικό μαγείρεμα σε δεύτερο δημοψήφισμα. Η Σουηδία εντάχθηκε στην ΕΕ με μόλις 1% πλειοψηφία στο δημοψήφισμά της. Όσο για το Ηνωμένο Βασίλειο, η ιστορία μας είναι γνωστή. Κανείς σας δεν επεφύλαξε ιδιαίτερα θερμή υποδοχή στον πρωθυπουργό κ. Μπλερ πέρυσι τον Δεκέμβριο, κατά τη λήξη της Προεδρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, την οποία όλοι θεωρήσατε κακή. Είχατε δίκιο. Απορρίψατε ακόμα και τον επταετή προϋπολογισμό του –την πολύτιμη σανίδα σωτηρίας του– εγκρίνοντας με συντριπτική πλειοψηφία την έκθεση Böge. Βρίσκομαι, συνεπώς, τώρα στην πολύ ευχάριστη θέση να σας πω: κάνετε ό,τι έκανε το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία και η Σουηδία. Μην λαμβάνετε υπόψη τις μεταβατικές ρυθμίσεις· ακολουθήστε τους δικούς σας κανόνες· ανοίξτε τα σύνορά σας· πάρτε όσους πολωνούς, για παράδειγμα, εργαζόμενους θέλετε – στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουμε 250 000, και δεν είναι όλοι υδραυλικοί.

 
  
MPphoto
 
 

  Marek Aleksander Czarnecki (NI).(PL) Κύριε Πρόεδρε, η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει ότι η Σουηδία, η Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι οι ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δύο από τις χώρες αυτές έχουν ανοίξει τις αγορές εργασίας τους, ενώ αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το ίδιο έχει πράξει και η Ιρλανδία, γεγονός που οδήγησε σε αύξηση του ΑΕγχΠ της.

Στην έκθεση καταρρίπτεται ο μύθος της μαζικής εισροής ξένων εργαζομένων οι οποίοι έχουν δήθεν καταστροφικές επιπτώσεις για την οικονομία της χώρας υποδοχής. Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο. Θα έπρεπε να καταφύγουμε στην εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής απασχόλησης, προκειμένου να προστατεύσουμε τη στρατηγική της Λισαβόνας. Όλα ανεξαιρέτως τα κράτη μέλη πρέπει να ανοίξουν τις αγορές εργασίας τους.

Οι ανησυχίες για μια χιονοστιβάδα φθηνού εργατικού δυναμικού αποδείχθηκαν αβάσιμες. Η οικονομική μετανάστευση είναι περιορισμένη. Θεωρώ, συνεπώς, ότι επιβάλλεται να αρθούν όλοι οι φραγμοί που ενδέχεται να εμποδίζουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στην Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Thomas Mann (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, η διεύρυνση της ΕΕ με την ένταξη 10 νέων κρατών μελών ήταν κάτι που επιθυμούσαμε για πολιτιστικούς, οικονομικούς και πολιτικούς λόγους. Προσωπικά, ως γερμανός βουλευτής του ΕΚ, υποστήριξα επί σειρά ετών αυτό το εγχείρημα, προσπαθώντας να πείσω και άλλους.

Η δημόσια αποδοχή εξαρτιόταν από το δικαίωμα των κρατών μελών να περιορίσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούν στις αγορές εργασίας τους. Στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων επιβεβαιώθηκε ότι η μη εμφάνιση μαζικών μεταναστευτικών ροών σήμαινε ότι τα μεταβατικά μέτρα που προβλέπονται στη συνθήκη έπρεπε εφεξής να καταργηθούν.

Επ’ αυτού θέλω να δηλώσω ότι η κατάσταση την οποία βιώνουν κράτη μέλη όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Γαλλία είναι εντελώς διαφορετική. Όπου ισχύουν πολύ υψηλότερες ωριαίες αμοιβές και η κοινωνική ασφάλιση είναι εγγυημένη, εμφανίζονται μετανάστες, οι οποίοι πρέπει να ελέγχονται, με αποτροπή της παράνομης απασχόλησης και της εικονικής αυτοαπασχόλησης. Οι συνέπειες από τη συνεχή ροή μεταναστών σε χώρες με αυξημένη ανεργία δεν είναι ούτε η δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης ούτε η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

Παρότι αυτή η έκθεση αποτελεί απλώς μια έκκληση, χωρίς να είναι νομικώς δεσμευτική, μπορεί να γίνει κατάχρησή της προκειμένου να κατηγορηθούν ορισμένες χώρες, να καλλιεργηθεί αντιπάθεια εναντίον τους και να ξεκινήσουν εκστρατείες μποϊκοτάζ των προϊόντων τους από τους καταναλωτές. Κάτι τέτοιο άλλωστε έχει ήδη συμβεί. Όσοι προσπαθούν να δημιουργήσουν ρήγμα μεταξύ των παλαιών και των νέων κρατών μελών υπονομεύουν την αντίληψη ότι η ΕΕ δεν είναι απλώς μια ζώνη ελευθέρων συναλλαγών.

Συνέβαλα στην κατάθεση ορισμένων συμβιβαστικών τροπολογιών, και είμαι ευγνώμων για αυτό στον κ. Őry, τον εισηγητή μας. Ας εξεταστεί, λοιπόν, ο περιορισμός των μεταβατικών μέτρων, αλλά αυτό πρέπει να γίνει βάσει λεπτομερών αναλύσεων των εθνικών αγορών εργασίας. Πρέπει επίσης να καταρτιστούν κανονισμοί οι οποίοι να διασφαλίζουν ότι οι εργαζόμενοι από τα νέα κράτη μέλη δεν θα βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι των πολιτών τρίτων χωρών.

Πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση πρέπει να έχει μελετηθεί εμπεριστατωμένα. Ο διεθνής ανταγωνισμός απαιτεί από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ να εξασφαλίσουν τις κατάλληλες συνθήκες μεταρρυθμίζοντας, λόγου χάρη, τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισής τους. Τέτοιες απόψεις δημιουργούν απλώς τον κίνδυνο να μείνει ανολοκλήρωτο το μοναδικό ευρωπαϊκό μας εγχείρημα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean Louis Cottigny (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση του κ. Őry, τον οποίο θα ήθελα στο σημείο αυτό να συγχαρώ για την εργασία του, θα μπορούσε να αποδειχθεί αληθινό θείο δώρο για τους ευρωπαίους εργαζόμενους Οι περιορισμοί σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων έχουν ορισμένες επιζήμιες συνέπειες, περιλαμβανομένης της επέκτασης της μαύρης εργασίας. Μόλις πρόσφατα, πολωνοί εργαζόμενοι βρέθηκαν στη Γαλλία, ζώντας σε τρώγλες, υποσιτιζόμενοι, απλήρωτοι και χωρίς περίθαλψη είχαν μεταφερθεί στη χώρα από γερμανική υπεργολαβική εταιρεία. Η ειρωνεία είναι ότι οι εν λόγω εργαζόμενοι εργάζονταν στην ανέγερση δικαστικού μεγάρου. Στην περίπτωση αυτή, πού είναι η δικαιοσύνη; Τέτοιες περιπτώσεις είναι αναμφίβολα απαράδεκτες.

Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων πρέπει να αποτελεί έναν από τους παράγοντες για την προαγωγή της κοινωνικής προόδου, ένα από τα εργαλεία για τη δημιουργία φραγμού στο κοινωνικό ντάμπινγκ. Το τέλος των μεταβατικών ρυθμίσεων θα αναγκάσει τους εργοδότες να παρέχουν στους εργαζομένους τους αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης σύμφωνα με την κοινωνική νομοθεσία της χώρας υποδοχής. Η κοινωνική προστασία, η αξιοπρεπής στέγαση, η αξιοπρεπής αμοιβή, ωράρια εργασίας που θα τηρούνται αυτά είναι τα βασικά δικαιώματα τα οποία αυτή η ελεύθερη κυκλοφορία θα παρείχε, και θα διασφαλίσουμε ότι θα τα παρέχει. Δεν μπορούμε να δεχθούμε μια κατάσταση όπου ορισμένοι εργοδότες εκμεταλλεύονται τις διαφορετικές εθνικότητες των εργαζομένων τους για να μειώσουν τα λειτουργικά κόστη τους, όπως ακριβώς άλλοι παίζουν στο χρηματιστήριο. Ας θυμηθούμε ότι η θεμελίωση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος στοχεύει στην ένωση των λαών, όχι στη διαίρεσή τους. Αν συνεχίζουμε να περιορίζουμε την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να ενισχύσουμε τους φόβους των πολιτών ορισμένων κρατών μελών, οι οποίοι τρομάζουν στην ιδέα ότι θα τους μεταχειρίζονται ως ευρωπαίους πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Και έχετε δίκιο, κύριε Επίτροπε, πρέπει τώρα να αναφερόμαστε σε ευρωπαίους πολίτες. Αυτοί οι περιορισμοί πρέπει να αρθούν πλήρως. Αυτό μπορεί να γίνει, όμως οι έλεγχοι χρειάζεται να ενισχυθούν έτσι ώστε οι πρώτοι που θα ωφεληθούν από αυτό το μέτρο να μην γίνουν τα πρώτα θύματά του.

 
  
MPphoto
 
 

  Šarūnas Birutis (ALDE).(LT) Χαιρετίζω τις επισημάνσεις σας σχετικά με τους πολίτες τρίτων χωρών και το γενικότερο πρόβλημα που συζητούμε. Συγχαίρω τον εισηγητή για την εκπόνηση μιας πολύ ισορροπημένης έκθεσης. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν είναι απλώς ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και έκφραση της αλληλεγγύης μεταξύ παλαιών και νέων κρατών μελών. Συνεπώς, με ικανοποίηση διαπιστώνω ότι όλοι οι συνάδελφοί μου υποστηρίζουν ομόφωνα την κατάργηση των περιορισμών. Αντιδρώντας στις προκλήσεις της σημερινής παγκόσμιας οικονομίας, φρονώ ότι η κατάργηση των φραγμών στην κυκλοφορία των πολιτών και του εργατικού δυναμικού στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ένας από τους βασικούς στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας και ένας από τους παράγοντες προώθησης της οικονομικής ανάπτυξης.

Με το συσσωρευμένο ανθρώπινο κεφάλαιό τους, οι ενεργοί εργαζόμενοι από τα νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να προκαλέσουν μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη. Επιπλέον, η αγορά μπορεί να καταστεί πιο αποτελεσματική, καθώς οι ξένοι εργαζόμενοι συνήθως αντιδρούν πιο δραστήρια στις διαφορές που παρουσιάζονται ως προς τις οικονομικές ευκαιρίες μεταξύ των περιφερειών. Με την υποδοχή εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη, η Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σουηδία άντλησαν μόνον οφέλη. Τα εν λόγω κράτη μέλη χαρακτηρίζονται από ταχεία οικονομική ανάπτυξη, μειωμένη ανεργία και αυξημένη απασχόληση σε σύγκριση με άλλα κράτη. Επιπλέον, μπορούμε να καταλήξουμε στη θέση ότι οι πολίτες από τα νέα κράτη μέλη συμπλήρωσαν, αλλά δεν αντικατέστησαν τους πολίτες των παλαιών κρατών μελών στις αγορές εργασίας των τελευταίων. Στατιστικά στοιχεία από τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδεικνύουν ότι η μετανάστευση από τρίτες χώρες είναι μεγαλύτερη από τη ροή μεταναστών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να απευθύνουμε συγχαρητήρια και να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για την απόφαση των χωρών οι οποίες επέλεξαν να ανοίξουν από εφέτος τον Μάιο τις αγορές εργασίας τους για τις νέες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα προσέθετα δε τα εξής: ντροπή στις κυβερνήσεις της Αυστρίας, η οποία έχει την Προεδρία της ΕΕ, και της Γερμανίας, για τις φοβίες τους, για την ανικανότητά τους να συζητήσουν αυτό το θέμα με τους πολίτες τους. Βεβαίως, όμως, το άνοιγμα των αγορών εργασίας αποτελεί κυρίαρχο δικαίωμα ενός εκάστου των κρατών.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean Lambert (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τον Επίτροπο και τον εισηγητή μας για την εργασία τους στο θέμα αυτό.

Όπως ειπώθηκε από πολλούς, η ίση μεταχείριση αποτελεί βασική αρχή για τους ευρωπαίους πολίτες, η οποία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εργασιακές συνθήκες και την πρόσβαση στις υπηρεσίες εντός των κρατών μελών μας σε όλη την Ένωση. Ωστόσο, σε μια συζήτηση στην οποία μιλούμε για υπηκόους τρίτων χωρών, είναι σημαντικό να είμαστε επίσης απολύτως σαφείς –όπως σαφής υπήρξε και ο εισηγητής– ότι δεν μιλούμε για άρση των δικαιωμάτων των ατόμων αυτών, δικαιωμάτων που αποκτήθηκαν μετά από σκληρές προσπάθειες, αλλά για επέκταση των δικαιωμάτων τα οποία δικαιούνται τα νέα κράτη μέλη μας.

Ακούσαμε πολλά επιχειρήματα τους τελευταίους μήνες υπέρ της διατήρησης των μεταβατικών περιόδων. Πολλοί από εμάς εδώ δεν τα θεωρούμε πειστικά. Φρονούμε ότι αυτό που βλέπουμε είναι –όπως ήδη αναφέρθηκε– ένδειξη παράτυπης απασχόλησης και ψευδείς αξιώσεις για αυτοαπασχόληση. Στοιχηματίζω ότι σε όλες τις χώρες μας έχουμε έναν αριθμό πολιτών κρατών μελών οι οποίοι βρίσκονται σε απροσδιόριστη κατάσταση.

Όταν το Ηνωμένο Βασίλειο θέσπισε το σύστημα καταχώρησης των εργαζομένων του για τους υπηκόους των χωρών Α8, διαπίστωσε ότι 40% των Πολωνών οι οποίοι ενεγράφησαν βρίσκονταν ήδη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πιστεύω ότι αυτό αποτελεί απόδειξη ότι οι άνθρωποι θέλουν να εργάζονται νόμιμα. Πρέπει να τους ενθαρρύνουμε να το κάνουν. Χρειαζόμαστε καλύτερη πληροφόρηση εκ των προτέρων, μεγαλύτερη προσπάθεια για επιθεωρήσεις και υποστήριξη όσων προβαίνουν σε καταγγελίες, μεγαλύτερη σαφήνεια όσον αφορά τα δικαιώματα των ανθρώπων, ώστε να μην διαπιστώνουμε την εκμετάλλευση στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Cottigny, η οποία απειλεί να υπονομεύσει τις εργασιακές συνθήκες και εκμεταλλεύεται τα άτομα. Είναι πολύ πιο εύκολο να ζητά κανείς ίση μεταχείριση όταν έχει σαφή δικαιώματα.

Το Ηνωμένο Βασίλειο –όπως ειπώθηκε– άνοιξε την πρόσβαση, με ορισμένες μεταβολές της κοινωνικής ασφάλισης. Είχαμε μια σειρά εργαζομένων, όλων των επιπέδων δεξιοτήτων. Δεν διαπιστώσαμε ορατά στατιστικά στοιχεία αύξησης των αξιώσεων κοινωνικών παροχών. Ο οικονομικός αντίκτυπος φαίνεται μικρός και οι αριθμοί άρχισαν να μειώνονται προς τα τέλη του περασμένου έτους.

 
  
MPphoto
 
 

  Bairbre de Brún (GUE/NGL). – (Η ομιλήτρια μίλησε στα ιρλανδικά)

(EN) Η θετική εμπειρία της Ιρλανδίας θα πρέπει να ενθαρρύνει άλλες χώρες, οι οποίες θέσπισαν μεταβατικές ρυθμίσεις, να άρουν αυτούς τους περιορισμούς. Το Sinn Féin και το συνδικαλιστικό κίνημα υποστηρίζουν την απόφαση να μην θεσπιστούν μεταβατικές ρυθμίσεις στην Ιρλανδία. Υπέγραψα τη γραπτή δήλωση εδώ στο Κοινοβούλιο, η οποία ζητά την άρση των εν λόγω περιορισμών. Επαναλαμβάνω αυτήν την έκκληση σήμερα εδώ και στο πλαίσιο αυτό επικροτώ την έκθεση του κ. Őry.

Ωστόσο, πρέπει να προχωρήσουμε περισσότερο: δεν μπορούμε να αγνοούμε το θέμα των συνθηκών απασχόλησης και της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Ακόμα και στην Ιρλανδία, αδίστακτοι εργοδότες εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη ελεύθερης κυκλοφορίας εργαζομένων στην ΕΕ για να εισαγάγουν διακρίσεις όσον αφορά τους μισθούς και τις εργασιακές συνθήκες με βάση την εθνικότητα. Πρέπει να το καταπολεμήσουμε αυτό δυναμικά.

Η κ. Oomen-Ruijten ανέφερε τους περιορισμούς στην κοινωνική ασφάλιση. Πρέπει, επίσης, να καταπολεμήσουμε κάθε διάκριση στην πρόσβαση στην κοινωνική προστασία για τους πολίτες της ΕΕ οι οποίοι μεταβαίνουν σε άλλο κράτος μέλος για να εργαστούν ή να αναζητήσουν εργασία.

 
  
MPphoto
 
 

  Jacek Protasiewicz (PPE-DE).(PL) Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Őry, ο οποίος ανέλαβε την πρωτοβουλία και συνέταξε την έκθεση σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στις αγορές εργασίας της ΕΕ. Στην αρχική του μορφή, στο έγγραφο αυτό επισημαινόταν ήδη ορθώς ότι η αδυναμία νόμιμης απασχόλησης στην πλειονότητα των λεγομένων παλαιών κρατών μελών καλλιεργεί την παράνομη απασχόληση και την εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Ο κ. Őry ορθώς επίσης υπογραμμίζει το γεγονός ότι σε ορισμένα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ισχύουν επί του παρόντος περισσότεροι περιορισμοί στην κυκλοφορία εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη από ό,τι όταν υπογράφηκε η Συνθήκη Προσχώρησης. Επισημαίνει επίσης ότι τίθεται θέμα όσον αφορά την προτιμησιακή μεταχείριση των λεγομένων επί μακρόν διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών εις βάρος πολιτών της Ένωσης από τα 10 νέα κράτη μέλη.

Επιπλέον, ο συντάκτης της έκθεσης δηλώνει σαφώς ότι δεν σημειώθηκαν αρνητικές κοινωνικές ή οικονομικές συνέπειες στις χώρες οι οποίες έχουν ήδη ανοίξει τις αγορές εργασίας τους. Απεναντίας, η μείωση της λαθραίας απασχόλησης ξένων προσέφερε αυξημένα έσοδα στους εθνικούς προϋπολογισμούς.

Το αρχικό σχέδιο του κ. Őry παρουσιάστηκε επίσης στην Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Κοινοβουλίου προς συζήτηση και ψηφοφορία, και βελτιώθηκε σημαντικά μέσω αυτής της διαδικασίας. Αυτό ισχύει ιδίως όσον αφορά την παράγραφο 1. Στο κείμενο που κατέθεσε η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, το Κοινοβούλιο στηρίζει σαφώς τους πολίτες και το δικαίωμά τους να απολαμβάνουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες που κατοχυρώνονται στις Συνθήκες.

Έχω την πεποίθηση ότι αυτήν τη στάση πρέπει να τηρήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Σώμα πρέπει να προβεί σε μια ρητή και κατηγορηματική δήλωση υποστήριξης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Πρέπει να προασπίσει τα συμφέροντα της Κοινότητας και των πολιτών του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπερβαίνοντας επιμέρους εθνικά συμφέροντα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι πρέπει να στηρίξουμε το κείμενο που προέκυψε από τη συζήτηση και την ψηφοφορία στους κόλπους της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Karin Jöns (PSE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, και εγώ διαφωνώ με την ύπαρξη δεύτερης κατηγορίας μελών της ΕΕ, καθότι, πράγματι, πρέπει να εφαρμοστεί η ελευθερία κυκλοφορίας για το σύνολο των εργαζομένων στην ΕΕ, το ταχύτερο δυνατόν, όμως υπάρχουν λόγοι για τη θέσπιση αυτής της επιλογής και της χρησιμοποίησης του κανόνα 2+3+2 για τον περιορισμό της πρόσβασης στις εθνικές αγορές εργασίας, ενώ θεωρώ πολύ επικίνδυνο να προσπαθούμε να αντλήσουμε συμπεράσματα από τις εμπειρίες τριών κρατών μελών τα οποία υποτίθεται ότι ισχύουν αυτομάτως και για όλα τα υπόλοιπα.

Τρέφω ιδιαίτερο σεβασμό για τον κ. Őry, και μπορώ να του δηλώσω με κάθε ειλικρίνεια ότι κατανοώ πολύ καλά γιατί ο ίδιος, και πολλοί άλλοι βουλευτές του παρόντος Σώματος, αποδέχεται τη γραμμή της Επιτροπής, αλλά θα μπορούσα επίσης να επισημάνω ότι ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας της Τσεχίας, μεταξύ άλλων, ανακοίνωσε στα τέλη του περασμένου έτους ότι ακόμη και η χώρα του μελετά το ενδεχόμενο εφαρμογής μεταβατικών μέτρων ως προς την κινητικότητα των εργαζομένων από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και την Ιρλανδία, το ποσοστό ανεργίας στη Γερμανία ανέρχεται σε 12% και όχι σε ένα απλό 5%. Στο κατώφλι μας υπάρχει μια χώρα με ανεργία 18%. Είμαι βέβαιη ότι είναι κατανοητό το γεγονός ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί ανησυχίες σε πολλούς εργαζόμενους όσον αφορά τη διατήρηση των θέσεων εργασίας τους, και σίγουρα δεν είναι παράλογο να προσπαθεί μια κυβέρνηση να λάβει υπόψη αυτήν την παράμετρο, δεδομένου ιδίως ότι η Γερμανία έχει ήδη προσφέρει τις περισσότερες, ποσοστιαία, άδειες εργασίας σε πολίτες από τα νέα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Karin Resetarits (ALDE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγες εβδομάδες, ψηφίσαμε στο Κοινοβούλιο σχετικά με την οδηγία για τις υπηρεσίες και η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ ενός συμβιβασμού ο οποίος είχε ως στόχο να συμβάλει στη διατήρηση των υψηλών κοινωνικών προτύπων, με σύνθημα την καταπολέμηση του κοινωνικού ντάμπινγκ.

Φαίνεται, ωστόσο, ότι η προστασία από το κοινωνικό ντάμπινγκ έχει ως στόχο να ωφελήσει μόνο μια ελίτ στην Ευρώπη, διότι πώς αλλιώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων; Όσοι απαγορεύουν την είσοδο ορισμένων ατόμων στην αγορά πρέπει να αναμένουν, ως φυσική αντίδραση σε αυτήν τους την ενέργεια, τη δημιουργία παράνομων αγορών. Άτομα τα οποία ζουν κοντά στα σύνορα μεταξύ κρατών δεν εμποδίζονται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και στις δύο πλευρές των συνόρων, οπότε, τα τελευταία χρόνια, ολόκληρες κατηγορίες εργαζομένων βγαίνουν στις αγορές εργασίας, καθώς τεχνίτες και οικοδόμοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους κατά τρόπο επιτυχημένο και επικερδή, δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση για αυτές. Ορισμένοι εργάζονται δήθεν ως αυτοαπασχολούμενοι ή, απλούστατα, ως παράνομοι εργάτες, χωρίς κοινωνική ασφάλιση και μειωμένες αποδοχές σε σύγκριση με τις ελάχιστες νόμιμες αποδοχές.

Είναι, λοιπόν, υποκριτικό άτομα όπως οι εκπρόσωποι του οικοδομικού επαγγέλματος στη Γερμανία να ζητούν –όπως διαβάζουμε– την παράταση των μεταβατικών περιόδων! Γιατί ορισμένοι εκπρόσωποι εργοδοτών επιθυμούν την επιβολή αυτών των περιορισμών, οι οποίοι συνιστούν διακρίσεις, στους πολίτες άλλων κρατών μελών; Μήπως ο λόγος είναι ότι έτσι κερδίζουν χρήματα απασχολώντας φθηνό εποχικό εργατικό δυναμικό, δήθεν αυτοαπασχολούμενα άτομα και άτομα τα οποία εργάζονται στη μαύρη αγορά; Γιατί, άλλωστε, διερωτώμαι, δεν καταγγέλλουν εντονότερα οι εθνικοί εκπρόσωποι των εργοδοτών αυτές τις μορφές εκμετάλλευσης; Γιατί εξαρτούν την κοινωνική ασφάλιση από την εθνικότητα; Μήπως το πράττουν λόγω της απλής επιθυμίας να διατηρήσουν τη δημοτικότητά τους, δεδομένου ότι μόνο οι πολίτες της χώρας τους ψηφίζουν στις εκλογές, οπότε αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι η αρχή καθαυτή αλλά η εκλογική τους επιτυχία;

Τρεις χώρες έχουν ανοίξει μέχρι στιγμής τις αγορές εργασίας τους στα νέα κράτη μέλη της ΕΕ, και η εμπειρία τους υπήρξε θετική. Απευθύνω έκκληση, κατά τη διάρκεια αυτού του έτους που είναι αφιερωμένο στην κινητικότητα, να πράξουν το ίδιο και όλες οι υπόλοιπες χώρες το αργότερο έως το 2007. Ντροπή σε όσες δεν θα το πράξουν, ιδίως στη χώρα μου, την Αυστρία, αν τελικά είναι μία από αυτές!

 
  
MPphoto
 
 

  Edit Bauer (PPE-DE).(SK) Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και η πρόσβαση στις αγορές εργασίας έχει αναμφίβολα μετατραπεί σε ευαίσθητο πολιτικό ζήτημα. Ο εισηγητής, κ. Őry, χειρίστηκε το θέμα επιδέξια, χωρίς να δημιουργεί ρήξεις μεταξύ των κρατών μελών. Στην έκθεσή του, εστιάζει την προσοχή του στα πραγματικά αποτελέσματα της εισόδου πολιτών από τα νέα κράτη μέλη στις αγορές εργασίας των δεκαπέντε παλαιών κρατών μελών. Υποστηρίζει δε ότι το ουσιαστικό πρόβλημα για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα δεν δημιουργείται από τα κράτη μέλη και τις μεταξύ τους σχέσεις, αλλά από εξωτερικούς ανταγωνιστές όπως η Ινδία και η Κίνα.

Στην έκθεση εξετάζονται τα εξής δεδομένα: πρώτον, οι εργαζόμενοι από τα νέα κράτη μέλη δεν υπερβαίνουν πουθενά το 2% του πληθυσμού της χώρας υποδοχής, δεύτερον, η εσωτερική μετανάστευση εντός των παλαιών κρατών μελών είναι τετραπλάσια από ό,τι η εσωτερική μετανάστευση από τα νέα κράτη μέλη και, τρίτον, η μετανάστευση από τρίτες χώρες υπερβαίνει κατά πολύ τη συνολική εσωτερική μετανάστευση εντός της ΕΕ. Αναμφίβολα, εκτός της στάσης της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Γαλλίας όσον αφορά τη μεταβατική περίοδο, αποκλίνουσες απόψεις επικρατούν επίσης μεταξύ των νέων κρατών μελών, καθόσον η μεταβατική περίοδος έχει σταδιακά καταστεί και στις ίδιες ευαίσθητο πολιτικό ζήτημα.

Υιοθετήσαμε τα μεταβατικά μέτρα κατά τη διάρκεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ως τμήμα της συμφωνίας. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, έχουν καταστεί ευαίσθητο ζήτημα όσον αφορά τις πολιτικές των παλαιών κρατών μελών, τα οποία όλο και περισσότερο θεωρείται ότι εφαρμόζουν διακρίσεις. Οι συζητήσεις σχετικά με την οδηγία για τις υπηρεσίες έχουν ήδη αποκαλύψει παράλογες καταστάσεις όσον αφορά τις μεταβατικές περιόδους και τώρα, όσον αφορά την οδηγία 109, φαίνεται ότι έχει επίσης προκύψει μια νομική διαμάχη σχετικά με τη ρήτρα που αφορά τους προτιμησιακούς κανόνες. Οι φόβοι τους οποίους προκαλούν η ανασφάλεια στην εργασία και οι προκαταλήψεις αντιπροσωπεύουν σίγουρα πολιτικό κεφάλαιο το οποίο προσφέρεται για εύκολη εκμετάλλευση. Αντί να διαδίδουν, όμως, αυτόν τον μύθο, ο οποίος ουσιαστικά οδηγεί σε πολιτικό αδιέξοδο, είναι ευθύνη των πολιτικών να πουν την αλήθεια.

 
  
MPphoto
 
 

  Csaba Sándor Tabajdi (PSE).(HU) Συγχαίρω τον εισηγητή, κ. Csaba Őry, για το εξαίρετο έργο του, ενώ θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον Επίτροπο Špidla για τη συνοπτική έκθεση, η οποία συχνά δημιουργεί διαφωνίες λόγω της ύπαρξης διαφορετικών συμφερόντων. Συνάδελφοι από ορισμένα κράτη επικρίνουν την έκθεση, αλλά η πλειονότητα θεωρεί πολύ χρήσιμη αυτήν την αντικειμενική έκθεση.

Ο αγώνας των νέων κρατών μελών για ίσα δικαιώματα δεν αποτελεί απλώς μια προσπάθεια κατοχύρωσης της ίσης μεταχείρισης: προστατεύει επίσης τα συμφέροντα του συνόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι παράδοξο το γεγονός ότι είναι τα νέα κράτη μέλη αυτά που ασκούν πιέσεις υπέρ της ελευθέρωσης της αγοράς εργασίας, η οποία, όπως και η ελευθέρωση των υπηρεσιών, όφειλε ούτως ή άλλως να εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς όφελος της ανταγωνιστικότητάς της. Επιθυμούμε να είμαστε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ίσα δικαιώματα. Το άνοιγμα της αγοράς εργασίας και η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν είναι δώρο ή χάρη· είναι η ορθολογική απόφαση των οκτώ παλαιών κρατών μελών, η οποία θα έχει θετικά αποτελέσματα για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απευθύνουμε ευχαριστίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, τη Σουηδία, τη Φινλανδία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και τις Κάτω Χώρες, και ευελπιστούμε ότι τα υπόλοιπα οκτώ κράτη μέλη θα επανεξετάσουν επίσης τη στάση τους. Συμφωνώ με τον Επίτροπο Špidla: είναι απαράδεκτο υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νομίμως επί πενταετία να βρίσκονται σε πιο ευνοϊκή θέση από ό,τι οι εργαζόμενοι από τα νέα κράτη μέλη σε χώρες οι οποίες δεν έχουν ανοίξει τις αγορές εργασίας τους σε αυτά.

 
  
MPphoto
 
 

  Ignasi Guardans Cambó (ALDE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, όταν η Ισπανία και η Πορτογαλία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση –την Ευρωπαϊκή Κοινότητα τότε– επικρατούσε ένας παράλογος φόβος για την εισροή ισπανών και πορτογάλων εργαζομένων στην αγορά. Αποδείχθηκε ότι αυτό ήταν παράλογο. Ωστόσο, ο ίδιος φόβος προέκυψε και πάλι με την ένταξη των νέων κρατών μελών και, δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι σε εκείνη την περίπτωση, εκείνον τον καιρό, ορισμένοι από εμάς στο ισπανικό κοινοβούλιο ήμασταν αντίθετοι σε αυτό, ακόμη και η ισπανική κυβέρνηση εκείνη την εποχή –την εποχή της ένταξης– συμφώνησε με αυτές τις μεταβατικές περιόδους, εν μέρει λόγω της πίεσης που δέχθηκε από τα άλλα κράτη μέλη.

Έχουμε διαπιστώσει πλέον ότι αυτό δεν είναι καθόλου λογικό, ότι αυτός ο φόβος είναι εντελώς παράλογος και ότι δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να παραγκωνιστεί μία από τις θεμελιώδεις ελευθερίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για κάποια χρονική περίοδο, για καθαρά λαϊκιστικούς λόγους ή από φόβο για την πιθανή αντίδραση ορισμένων κοινωνιών. Δεν μπορούμε να έχουμε κράτη πρώτης και δεύτερης κατηγορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, επομένως, πρέπει να θέσουμε τέλος σε αυτές τις μεταβατικές περιόδους και να ανοίξουμε πλήρως τα σύνορα της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας, μετατρέποντάς την σε πραγματική εσωτερική αγορά εργασίας.

Ως εκ τούτου, υποστηρίζω απόλυτα την έκθεση Öry, η οποία εφιστά την προσοχή σε αυτό το θέμα και στην κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι πολίτες αυτών των κρατών, οι οποίοι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση από πολίτες τρίτων χωρών που είναι νόμιμοι κάτοικοι των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συγχαίρω την ισπανική κυβέρνηση που αποφάσισε επιτέλους να συμφωνήσει με τη λήξη αυτής της μεταβατικής περιόδου και ελπίζω ότι, το συντομότερο δυνατόν, θα δεχθούν και άλλα κράτη αυτήν την πρωτοβουλία, προκειμένου να δημιουργήσουν ίσες συνθήκες για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και αυτό το Σώμα πρέπει επομένως να ασκήσει πίεση προς αυτήν την κατεύθυνση.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Mihael Brejc (PPE-DE).(SL) Στηρίζω την έκθεση του κ. Őry και κάθε άλλη προσπάθεια η οποία αποσκοπεί στην υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βεβαίως, η αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στηρίζεται στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, των αγαθών, των υπηρεσιών και των εργαζομένων. Η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων και των αγαθών έχει υλοποιηθεί με σχετική επιτυχία. Αντιμετωπίζουμε, ωστόσο, τεράστιες δυσκολίες όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών και των εργαζομένων.

Σχεδιάζουμε την άνθηση της ευρωπαϊκής οικονομίας με τη στρατηγική της Λισαβόνας. Ακούμε συνεχώς αναφορές στη σημασία του ανταγωνισμού και της λήψης μέτρων κατά του προστατευτισμού – πόσο καλά όμως λειτουργούν αυτά στην πράξη; Όσον αφορά τα κεφάλαια και τα αγαθά, ορισμένες χώρες υποστηρίζουν με ιδιαίτερη συνέπεια τους κανόνες του ανταγωνισμού και ανοίγουν ακόμη και τις αγορές τους σε φθηνά αγαθά από την Ασία. Εκείνοι, όμως, που μας απευθύνουν διαρκή κηρύγματα για τη σημασία του ανταγωνισμού και τα μειονεκτήματα του προστατευτισμού όσον αφορά τα αγαθά και τα κεφάλαια είναι οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι κλείνουν τις αγορές εργασίας και υπηρεσιών τους. Αυτό δεν συνιστά προστατευτισμό;

Το 2006 έχει κηρυχθεί ευρωπαϊκό έτος κινητικότητας των εργαζομένων· εντούτοις, αυτό ακριβώς το έτος ορισμένα κράτη μέλη σχεδιάζουν να παρατείνουν την ισχύ των μεταβατικών μέτρων που εφαρμόζουν. Σας ερωτώ, λοιπόν, πώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτήν τη στάση στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Με τεράστια δυσκολία. Από την άλλη πλευρά, είναι εμφανές ότι όλες οι χώρες οι οποίες άνοιξαν τις αγορές τους σημειώνουν πρόοδο και η οικονομική τους ανάπτυξη είναι αξιόλογη.

Κάθε χώρα η οποία αποφασίζει να συνεχίσει το κλείσιμο της αγοράς εργασίας της πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να το πράξει με ορθολογικό τρόπο και μεμονωμένα, παρά στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμμαχίας κρατών. Αν επιθυμούμε να είναι σε θέση η Ευρωπαϊκή Ένωση να ανταγωνιστεί με επιτυχία τρίτες χώρες, πρέπει να εφαρμόσει πλήρως στην εσωτερική της αγορά την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών, καθώς και την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.

 
  
MPphoto
 
 

  Harald Ettl (PSE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, παρότι είναι ουσιαστικά εύλογη η επιθυμία να καταργηθούν οι μεταβατικές περίοδοι για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων –οι οποίες εμποδίζουν την κινητικότητα εντός της Ευρώπης– η επιφανειακή και αόριστη στάση της Επιτροπής στη μελέτη της ελάχιστα διευκολύνει την κατάσταση.

Βεβαίως, η κατάργηση αυτών των μέτρων θα μπορούσε να δυσχεράνει την παράνομη απασχόληση εντός της αγοράς εργασίας, αλλά σίγουρα δεν θα προκαλέσει την εξαφάνιση των ρυθμιστικών πιέσεων επί των μισθών στο κοινωνικό πεδίο. Απεναντίας, θα τις καθιστούσε ακόμη πιο σημαντικό πρόβλημα. Εάν, λοιπόν, αποδειχθεί αδύνατη η λήψη συνοδευτικών μέτρων για την προστασία των εργαζομένων, όπως, για παράδειγμα, μια σημαντικά βελτιωμένη οδηγία για τους αποσπασμένους εργαζόμενους παράλληλα με τον μηχανισμό παρακολούθησης και εφαρμογής, το μόνο αποτέλεσμα θα είναι η άσκηση ακόμη μεγαλύτερων πιέσεων στις αγορές εργασίας της Γερμανίας και της Αυστρίας. Εξακολουθώ να μην έχω ενδείξεις για την ύπαρξη εφαρμόσιμων συνοδευτικών μέτρων από την Επιτροπή, και δεν σας κοστίζει τίποτε να γελάτε, κύριε Επίτροπε!

Η πλειοψηφία των βουλευτών του Κοινοβουλίου μπορεί κάλλιστα να εγκρίνει τις εκθέσεις της Επιτροπής και του κ. Őry, επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία για τις θέσεις και τα συμφέροντα της Γερμανίας και της Αυστρίας, οπότε: ας καταργηθούν οι μεταβατικές περίοδοι! Ως βουλευτής, οφείλω να δεχτώ την άποψη της πλειοψηφίας –αυτό είναι απολύτως σαφές– αλλά αν εσάς, ως Επίτροπο κοινωνικών υποθέσεων, δεν σας ενδιαφέρει το γεγονός ότι έτσι καλλιεργείτε περαιτέρω το αντιευρωπαϊκό αίσθημα στις χώρες μας, εμένα τουλάχιστον με ενδιαφέρει!

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Bushill-Matthews (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, φρονώ ότι η έκθεση αυτή και το θέμα αυτό είναι τα πιο σημαντικά από όλα τα θέματα επί των οποίων θα ψηφίσουμε αυτήν την εβδομάδα. Το αποδεικνύει το γεγονός ότι περίπου 30 ομιλητές από πολλά διαφορετικά κόμματα θέλουν να συμμετάσχουν στη συζήτηση.

Πολλοί αναφέρθηκαν ήδη στις βασικές τέσσερις ελευθερίες της ΕΕ. Από τις ελευθερίες αυτές, η ελευθερία κυκλοφορίας είναι ίσως η πιο σημαντική. Πριν από πενήντα χρόνια, ο Jean Monnet είπε σχετικά με μία από τις κύριες αποστολές της ΕΕ: «Nous ne coalisons pas les États, nous unissons les hommes». Αυτό ήταν απολύτως σωστό τότε, είναι απολύτως σωστό και τώρα. Αυτό θα πρέπει να κάνουμε: να ενώσουμε τους ανθρώπους.

Έγινε αναφορά στους φόβους ορισμένων κρατών μελών. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να επικρίνουμε τα κράτη μέλη για τους φόβους αυτούς: είναι κατανοητοί. Ωστόσο, παράλληλα με τους φόβους αυτούς υπάρχουν γεγονότα και τα γεγονότα θα πρέπει να θέτουν τους φόβους στις σωστές τους διαστάσεις. Είναι γεγονός ότι οι μετανάστες που ήρθαν από την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Σουηδία και την Ιρλανδία δεν αφαίμαξαν την οικονομία, αλλά την ωφέλησαν. Το πρόβλημα δεν είναι η νόμιμη μετανάστευση προς τις χώρες μας, αλλά η παράνομη μετανάστευση προς άλλες χώρες, η οποία έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη της παραοικονομίας. Όσοι φοβούνται το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι το άνοιγμα των συνόρων στο παρόν στάδιο.

Χαίρομαι που υπάρχουν ήδη τρεις ακόμα χώρες –η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Φινλανδία– οι οποίες είπαν ότι θα άρουν τους φραγμούς. Θα ήθελα να ζητήσω από τον Επίτροπο να ασκήσει την εξαιρετική προσωπική επιρροή του καθώς και την επιρροή της Επιτροπής για να ενθαρρύνει τη Φινλανδία να εξακολουθήσει να θεωρεί το θέμα αυτό υψηλή προτεραιότητα της επερχόμενης Προεδρίας της και να αναφέρει στο τέλος της Προεδρίας της την πρόοδο που σημείωσε, ώστε να παρακινήσει άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά της.

Εν τω μεταξύ, ελπίζω ότι όλοι θα παρακινήσουμε άλλους με την ισχυρή ψήφο μας αργότερα αυτήν την εβδομάδα. Ελπίζω ότι μπορούμε να πούμε στα κράτη μέλη «δεν υπάρχουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας στην Ευρώπη» και στα παλαιά κράτη μέλη «είναι καιρός να ανοίξετε τα σύνορά σας και να βγάλετε τις παρωπίδες».

 
  
MPphoto
 
 

  Ole Christensen (PSE).(DA) Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της ευρωπαϊκής συνεργασίας. Τα προσωρινά μεταβατικά μέτρα που επέλεξαν να εφαρμόσουν ορισμένες χώρες –περιλαμβανομένης της χώρας μου, της Δανίας– έναντι των εργαζομένων από την Ανατολική Ευρώπη πρέπει να καταργηθούν όσο το δυνατόν ταχύτερα.

Τα μεταβατικά μέτρα δεν πρέπει να θέτουν περιττά εμπόδια στην ελευθερία κυκλοφορίας των προσώπων, ενώ οφείλουμε να επιδείξουμε αλληλεγγύη και διάθεση ανοίγματος προς όλους τους Ευρωπαίους. Οι κανόνες πρέπει, συνεπώς, να γίνουν ελαστικοί ώστε να αρθούν όλα τα περιττά εμπόδια. Εντούτοις, οι μεταβατικοί κανόνες πρέπει να καταργηθούν μόνον εφόσον διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι που ταξιδεύουν στις χώρες μας από την Ανατολική Ευρώπη δεν πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης. Οι μεταβατικοί κανόνες στη Δανία λειτουργούν ως μέτρο προστασίας έναντι της εκμετάλλευσης και εγγυώνται ότι οι εργαζόμενοι λαμβάνουν τις αμοιβές που προβλέπονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Οι εργαζόμενοι από την Ανατολική Ευρώπη πέφτουν πολύ συχνά θύματα εκμετάλλευσης από εργοδότες οι οποίοι τους καταβάλλουν αμοιβές πολύ χαμηλότερες από τις νόμιμες και τους βάζουν να εργάζονται υπό άθλιες συνθήκες.

Έχουμε καθήκον να προασπίσουμε την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, η οποία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα στην ΕΕ. Εντούτοις, έχουμε επίσης καθήκον να διασφαλίσουμε τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων και να εγγυηθούμε ότι όλοι θα απολαμβάνουν τις ενδεδειγμένες αμοιβές και συνθήκες εργασίας. Τα μεταβατικά μέτρα ήταν, και εξακολουθούν να είναι, μια προσπάθεια να ληφθούν υπόψη και οι δύο αυτές παράμετροι.

Στη Δανία δεν διαθέτουμε κατώτατο μισθό. Οι μεταβατικοί κανόνες κατέστησαν, έτσι, εφικτή την παρακολούθηση της εισροής εργαζομένων από την Ανατολική Ευρώπη, προκειμένου οι προσπάθειές μας να εστιαστούν στους εργοδότες εκείνους οι οποίοι έχουν προσπαθήσει να αποφύγουν την εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τις αμοιβές και τις συνθήκες εργασίας.

Οι συνθήκες είναι πλέον ώριμες για τη σταδιακή κατάργηση των περιορισμών.

 
  
MPphoto
 
 

  Roselyne Bachelot-Narquin (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σε καιρούς αβεβαιότητας, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επιστρέψει στις βασικές αρχές της. Τώρα πρέπει να ολοκληρώσουμε την εφαρμογή των τεσσάρων ελευθεριών που αποτελούν τη βάση της εσωτερικής αγοράς. Η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων πρέπει να εφαρμοστεί και, προς τον σκοπό αυτόν, είναι ζωτικής σημασίας η άρση το συντομότερο δυνατόν των περιορισμών που επιβλήθηκαν στα νέα κράτη μέλη κατά την προσχώρησή τους στην ΕΕ.

Αυτή η δυσπιστία είναι αδικαιολόγητη, διότι μπορούμε να δούμε ότι, στις 15 χώρες όπου οι περιορισμοί έχουν αρθεί, δεν υπήρξαν μαζικές μεταναστευτικές ροές. Προς έκπληξη όλων, μόνο το 2% των ευρωπαίων πολιτών εργάζονται εκτός της χώρας τους, τη στιγμή που το ένα τρίτο των Αμερικανών ζουν σε πολιτεία διαφορετική από αυτήν στην οποία γεννήθηκαν. Η εισβολή εργαζομένων δεν υπάρχει παρά μόνον στον χώρο της φαντασίας, ενώ η κινητικότητα των εργαζομένων είναι μια πρόκληση. Η έκθεση του κ. Őry ορίζει τον στόχο της άρσης των περιορισμών έως το 2009, και στηρίζω αυτόν τον στόχο. Ο γάλλος Πρωθυπουργός έχει επίσης δηλώσει ότι η Γαλλία θα προκαταλάβει αυτήν την κίνηση αίροντας αυτούς τους περιορισμούς με βαθμιαίο και ελεγχόμενο τρόπο.

Το ψήφισμα που εγκρίθηκε από τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων τον Δεκέμβριο του 2005 ανοίγει δρόμους που συμβιβάζουν το άνοιγμα των συνόρων με την αρμόζουσα προστασία. Οι τροπολογίες που ενέκρινε η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνιών Υποθέσεων ευθυγραμμίζονται με αυτήν την προσέγγιση, με σκοπό τη διασφάλιση ότι η εργατική νομοθεσία εφαρμόζεται στα κράτη μέλη, ιδίως δε η οδηγία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων, και με σκοπό να εξεταστεί η δημιουργία ευρωπαϊκού κέντρου για τον συντονισμό των υπηρεσιών επιθεώρησης. Με την παραγωγή τυποποιημένων στατιστικών στοιχείων σχετικά με την ενδοκοινοτική μετανάστευση, θα έχουμε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε τη δέσμη εργαλείων για μια κοινωνική Ευρώπη στους κόλπους της Ένωσης, η οποία θα επιβεβαιώνει ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων δεν πρέπει να είναι συνώνυμο του ντάμπινγκ ή του χαμηλότερου κοινού κοινωνικού παρονομαστή, αλλά πρέπει να είναι παράγοντας οικονομικού δυναμισμού που θα μας δώσει τη δυνατότητα να εξαλείψουμε θύλακες ανεργίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Stephen Hughes (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τον κ. Őry για την εκπόνηση αυτής της εξαιρετικής έκθεσης. Θα ήθελα να κάνω τρεις σύντομες παρατηρήσεις, η πρώτη εκ των οποίων αφορά την παράγραφο 1. Σύμφωνα με τη διατύπωση της επιτροπής, καλεί τώρα τα κράτη μέλη να καταργήσουν τα εν ισχύι μεταβατικά μέτρα Για πολλούς αυτό αποτέλεσε το επίκεντρο της έκθεσης. Γνωρίζω ότι ο εισηγητής αισθάνθηκε υποχρεωμένος να καταθέσει συμβιβασμό που να λέει ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν την κατάργηση των μέτρων αυτών και να περιέχει ειδική αναφορά στα τρία κράτη μέλη που δεν τα θέσπισαν εξαρχής. Πολλοί στην Ομάδα μου υποστηρίζουν το κείμενο ως έχει τώρα, πιστεύοντας ότι θα πρέπει να είμαστε αντίθετοι με τη συνέχιση των μεταβατικών μέτρων. Ωστόσο, λέγοντας αυτό, το ερμηνεύουν σε συνδυασμό με την παράγραφο 14, η οποία λέει ότι τα κράτη μέλη τα οποία εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τέτοια μέτρα θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι αυτά δεν θα συνεχιστούν μετά το 2009.

Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά την ίση μεταχείριση. Ο εισηγητής και άλλοι σήμερα εδώ υποστήριξαν δυναμικά ότι το θέμα δεν είναι απλώς να διασφαλίσουμε ότι οι εργαζόμενοι στις χώρες Α8 έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας της εργασίας· πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι το καθεστώς επιθεώρησης και εφαρμογής τους παρέχει πλήρη ίση μεταχείριση και δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση στην Ευρώπη των 15. Σημειώθηκαν σοβαρές παραβάσεις τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Η τελευταία παρατήρησή μου αφορά την οδηγία 2003/109/ΕΚ, στην οποία αναφέρθηκε ο Επίτροπος. Παρέχει στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν επί μακρόν στα κράτη μέλη πλήρη πρόσβαση στις αγορές εργασίας των κρατών μελών. Η νομική υπηρεσία του Κοινοβουλίου δήλωσε ότι αυτό δεν κινδυνεύει να δημιουργήσει μια κατάσταση στην οποία οι υπήκοοι τρίτων χωρών θα έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση από ό,τι οι πολίτες των χωρών Α8. Η νομική υπηρεσία επισημαίνει ότι το άρθρο 11 της οδηγίας αναφέρει ότι τα κράτη μέλη «μπορούν» να περιορίζουν την ίση μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών σε ορισμένες περιπτώσεις. Το να λέμε ότι τα κράτη μέλη «μπορούν» δεν είναι το ίδιο με το «πρέπει» ούτε με το «θα περιορίζουν». Ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί ίση μεταχείριση είναι να δοθεί τέλος στα μεταβατικά μέτρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Rolf Berend (PPE-DE).(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, παρά τις εκκλήσεις που διατυπώνονται στην έκθεση Őry, διατηρώ την πεποίθηση ότι τόσο οι μεταβατικές περίοδοι όσο και η ελεύθερη κυκλοφορία πρέπει να διατηρηθούν από τα κράτη μέλη τα οποία τις θεωρούν αναγκαίες. Αν μια χώρα, προσπαθώντας να προστατέψει την οικονομία και την αγορά εργασίας της, θεωρεί ότι πρέπει να συνεχίσει να περιορίζει την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, έχει κάθε δικαίωμα να το πράξει. Και σε αυτήν την περίπτωση ισχύει η αρχή της τήρησης των συμφωνηθέντων, οπότε ούτε η Επιτροπή ούτε αυτό το Σώμα –ούτε καν η πλειοψηφία του– δεν πρέπει να επιχειρούν να ασκήσουν πίεση απευθύνοντας εκκλήσεις σε επιμέρους χώρες. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε, κατά τη γνώμη μου, κατάχρηση ενός εξαιρετικά ευαίσθητου θέματος για τη δημιουργία εντυπώσεων.

Ως προς το θέμα αυτό, δεν μπορώ να αξιολογήσω με τα ίδια κριτήρια τις περιπτώσεις της Γερμανίας και της Αυστρίας και τις περιπτώσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Η Γερμανία βρίσκεται στο μεταίχμιο και οι συνθήκες που επικρατούν σε αυτήν είναι πολύ διαφορετικές από τις συνθήκες που επικρατούν στις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Πολύς λόγος γίνεται στο Σώμα σχετικά με την επικουρικότητα· ξαφνικά, όμως, όταν πρόκειται για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, οι Βρυξέλλες και το Στρασβούργο ισχυρίζονται ότι κατανοούν καλύτερα την κατάσταση από ό,τι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι στη Γερμανία και την Αυστρία. Πριν από λίγους μήνες, στη συμφωνία που συνήφθη στο πλαίσιο της κυβερνητικής συμμαχίας, η γερμανική κυβέρνηση επανέλαβε τη δέσμευσή της να διατηρήσει τις μεταβατικές περιόδους, και αυτό δεν το έπραξε χάριν αστεϊσμού, αλλά βάσει δεδομένων τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε με σεβασμό. Η χώρα μου πρέπει να συνεχίσει να περιορίζει την πρόσβαση στην αγορά εργασίας τουλάχιστον για τα τρία επόμενα έτη, με την πάροδο των οποίων πρέπει να συζητηθούν, με βάση τη νέα κατάσταση που θα έχει διαμορφωθεί, τα μέτρα που πρέπει να ισχύσουν για τα τελευταία δύο έτη και οι ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβούμε.

Εν κατακλείδι, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι στην ύπαρξη αυτού ακριβώς του προβλήματος οφείλονταν οι μεγάλες επιφυλάξεις των πολιτών σχετικά με την προς ανατολάς διεύρυνση· παρόλα αυτά, όμως, μπορούσαμε πάντα να πούμε: «Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας· αυτά τα θέματα έχουν ρυθμιστεί βάσει συνθηκών για μια περίοδο πέντε έως επτά ετών».

 
  
MPphoto
 
 

  Anna Ibrisagic (PPE-DE).(SV) Κύριε Πρόεδρε, η 1η Μαΐου 2004 είναι μια ημέρα την οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ. Την ημέρα εκείνη μετείχα, μαζί με τον δόκτορα Otto von Habsburg, σε μια επίσημη τελετή που πραγματοποιήθηκε στα σύνορα μεταξύ της Σλοβενίας και της Αυστρίας. Το γεγονός που εορταζόταν ήταν η επανένωση μιας πόλης η οποία είχε χωριστεί μεταπολεμικά σε δύο τμήματα –το ένα εκ των οποίων ανήκε στην Αυστρία και το άλλο στη Σλοβενία– ενόψει της ένταξης της Σλοβενίας στην ΕΕ.

Ο συμβολισμός ήταν σαφής και, καθώς στεκόμουν εκεί, αισθάνθηκα έντονα ότι οι παρευρισκόμενοι δεν θεωρούσαν ότι εισέρχονται σε κάτι νέο, αλλά ότι ενώνονται εκ νέου με κάτι στο οποίο ανέκαθεν ανήκαν. Αυτή είναι, άλλωστε, και η πραγματικότητα. Τα δέκα νέα κράτη μέλη της ΕΕ είναι δέκα παλαιές χώρες της Ευρώπης. Απλώς, ο Κομμουνισμός τα είχε απαγάγει επί μισό αιώνα, και τώρα επιτέλους ενώνονται και πάλι μαζί μας.

Λίγο πριν από την επανένωση, οι Σοσιαλδημοκράτες στη Σουηδία είχαν περιγράψει με μελανά χρώματα το πώς η χώρα μας θα υφίστατο εισβολή από ξένους εργαζόμενους οι οποίοι θα οδηγούσαν σε μισθολογικό ντάμπινγκ και θα εκμεταλλεύονταν τις κοινωνικές μας παροχές. Εγώ και το κόμμα μου αγωνιστήκαμε στο σουηδικό κοινοβούλιο κατά της εφαρμογής μεταβατικών κανόνων από τη χώρα μας. Θέλαμε οι νέες χώρες, οι οποίες είχαν υποφέρει για τόσο μεγάλο διάστημα υπό τον κομμουνιστικό ζυγό, να μπορούν τώρα να απολαύσουν τις ελευθερίες που συνοδεύουν την ένταξη στην ΕΕ.

Απορρίψαμε την προπαγάνδα των Σοσιαλδημοκρατών και επιδείξαμε την ουσία της πραγματικής αλληλεγγύης. Κερδίσαμε τη μάχη, και η Σουηδία δεν εφάρμοσε ποτέ μεταβατικά μέτρα. Οι αξιολογήσεις που διενεργήθηκαν στη συνέχεια καταδεικνύουν αναμφίβολα ότι η Σουηδία δεν εκτέθηκε ούτε κατ’ ελάχιστο στον κίνδυνο κοινωνικού ντάμπινγκ που επικαλούνταν οι Σοσιαλδημοκράτες ως τακτική εκφοβισμού. Απεναντίας, η ελεύθερη κυκλοφορία είχε μόνο θετικά αποτελέσματα για τη σουηδική οικονομία. Οι υπόλοιπες χώρες οι οποίες δεν εφάρμοσαν μεταβατικούς κανόνες είχαν επίσης την ίδια εμπειρία.

Οφείλω, επιπλέον, να δηλώσω ότι πληροφορήθηκα με μεγάλη απογοήτευση την απόφαση αρκετών κρατών να παρατείνουν την περίοδο εφαρμογής των μεταβατικών μέτρων. Μια τέτοια απόφαση, δεδομένου ότι δεν υλοποιήθηκαν τα σενάρια που είχαν προβληθεί, είναι παράλογη. Η μόνη ορθή επιλογή είναι να μην εφαρμοστούν μεταβατικά μέτρα· ευελπιστώ δε ότι στο μέλλον οι επιλογές της Ευρώπης θα καθορίζονται περισσότερο από τη λογική παρά από τον φόβο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Laima Liucija Andrikienė, (PPE-DE).(LT) Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων είναι μία από τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες στις οποίες στηρίζεται το όλο εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Εντούτοις, γνωρίζουμε επίσης ότι η ελευθερία αυτή έχει αξία και ισχύει πλήρως μόνο για τους πολίτες των δεκαπέντε παλαιών κρατών μελών, ενώ οι πολίτες των οκτώ νέων κρατών μελών, τα οποία εντάχθηκαν την 1η Μαΐου 2004, υπόκεινται στις διατάξεις που ισχύουν για τη μεταβατική περίοδο, η οποία μπορεί να διαρκέσει ακόμη και επτά χρόνια βάσει του συστήματος των 2+3+2 ετών. Σαν να μην έφτανε αυτό, σύμφωνα με ορισμένες κοινοτικές οδηγίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επί μακρόν διαμένοντες υπήκοοι τρίτων χωρών απολαμβάνουν προνομιακό καθεστώς το οποίο τους προσφέρει περισσότερα δικαιώματα από ό,τι στους πολίτες των οκτώ νέων κρατών μελών, καθώς έχουν τη δυνατότητα να διαμένουν και να εισέρχονται στην αγορά εργασίας των δεκαπέντε κρατών μελών της ΕΕ. Τούτο δε σημαίνει ότι, προκειμένου να επιδείξουμε αλληλεγγύη προς τους εργαζόμενους από τρίτες χώρες, εφαρμόζουμε διακρίσεις εις βάρος των εργαζομένων από τα νέα κράτη μέλη της ΕΕ.

Καθώς η πρώτη μεταβατική περίοδος λήγει στις 30 Απριλίου, μας προσφέρεται μια θαυμάσια ευκαιρία να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα και τις συνέπειές της για τις οικονομίες τόσο των δεκαπέντε παλαιών κρατών μελών όσο και των οκτώ νέων κρατών μελών και να λάβουμε τις αναγκαίες αποφάσεις. Είναι γεγονός ότι δεν διαθέτουμε στατιστικά στοιχεία για τη μετανάστευση στο κέντρο της Κοινότητας. Είναι δύσκολο να καταλήξουμε σε αντικειμενικά συμπεράσματα, όμως έχει ήδη καταστεί σαφές ότι η μετανάστευση από τρίτες χώρες υπερβαίνει κατά πολύ τις μεταναστευτικές ροές στο κέντρο της ΕΕ, δηλαδή στα δεκαπέντε παλαιά κράτη μέλη και στο σύνολο της διευρυμένης ΕΕ. Είναι επίσης εμφανές ότι οι χώρες οι οποίες άνοιξαν τις αγορές εργασίας τους στους πολίτες των νέων κρατών μελών άντλησαν μόνον οφέλη, ενώ οι μεταβατικές περίοδοι ενθαρρύνουν την παράνομη εργασία, υπό άδικες συνθήκες εργασίας, με εκμετάλλευση και διακρίσεις εις βάρος των μεταναστών εργαζομένων. Είμαι πεπεισμένη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να καταργήσουν τα μέτρα της μεταβατικής περιόδου που ισχύουν επί του παρόντος, καθώς υπάρχουν υπεραρκετοί λόγοι για να το πράξουν.

 
  
MPphoto
 
 

  Czesław Adam Siekierski (PPE-DE).(PL) Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση έχει σίγουρα ζωτική σημασία καθόσον αφορά την απασχόληση, την οικονομία και την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Αξίζει εδώ να τεθεί ένα καίριο ερώτημα, συγκεκριμένα πρέπει οι αγορές εργασίας να ανοίξουν όταν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις εργασίας και έλλειψη ντόπιων εργαζομένων, με άλλα λόγια έλλειψη ατόμων τα οποία να είναι πρόθυμα να εργαστούν; Επιτρέψτε μου να το επαναλάβω: αναφέρθηκα σε έλλειψη ατόμων τα οποία είναι πρόθυμα να εργαστούν, και όχι στην ύπαρξη ανέργων. Από μια άλλη άποψη, πρέπει να ανοίξουν οι αγορές εργασίας προκειμένου να προκληθεί οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα οδηγήσει σε δημιουργία νέων θέσεων εργασίας; Οι πεποιθήσεις μου και η έως τώρα εμπειρία μου με οδηγούν στη θέση ότι το άνοιγμα της αγοράς εργασίας σε οποιαδήποτε χώρα θα δημιουργήσει οικονομική ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας.

Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η αύξηση της απασχόλησης και η δημιουργία θέσεων εργασίας θα είναι εφικτή μόνον εάν θεσπίσουμε γνήσιες οικονομικές μεταρρυθμίσεις, και όχι απλές διακοσμητικές αλλαγές. Οι επιχειρηματίες πρέπει να πεισθούν για την αναγκαιότητα τέτοιων μεταρρυθμίσεων, αλλά πάνω από όλα πρέπει να πείσουμε τα συνδικάτα των εργαζομένων. Αν και οι αλλαγές αυτές τείνουν να είναι επώδυνες βραχυπρόθεσμα, έχουν θετικά αποτελέσματα σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Επιτρέψτε μου τώρα να στρέψω την προσοχή μου σε ένα πολύ επίκαιρο ζήτημα, καθώς μετέχουμε σε διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Σε ποιο βαθμό και με ποιο ρυθμό πρέπει να ελευθερωθεί το διεθνές εμπόριο προκειμένου να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη εντός της ΕΕ και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας; Κατ’ αυτόν τον τρόπο, θα αποφύγουμε να μετατραπούμε σε μια περιοχή με περιορισμένες παραγωγικές δυνατότητες στην οποία καταναλώνονται απλώς εισαγόμενα αγαθά.

Τέλος, είναι σημαντικό να προετοιμαστούμε για την ευελιξία και την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Φρονώ ότι πρέπει να διατεθούν πόροι από τους εθνικούς και τον κοινοτικό προϋπολογισμό για την επανακατάρτιση και την εκπαίδευση για την άσκηση νέων επαγγελμάτων. Επί του παρόντος φαίνεται ότι, παρά την αυξημένη ανεργία, δεν διαθέτουμε ειδικευμένο προσωπικό...

(Ο Πρόεδρος διακόπτει τον ομιλητή)

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Špidla, Μέλος της Επιτροπής. – (CS) Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση σχετικά με την έκθεση του κ. Őry και οφείλω να δηλώσω ότι υπήρξε εξαιρετικά εμπεριστατωμένη, καθώς φώτισε από πολλές πλευρές και οπτικές γωνίες το θέμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων. Επιτρέψτε μου να συνεισφέρω στη συζήτηση μία ακόμη πτυχή η οποία δεν αναφέρθηκε. Σε όλες τις διευρύνσεις της ΕΕ εφαρμόστηκαν μεταβατικές περίοδοι και σε όλες τις διευρύνσεις εκφράστηκαν έντονοι φόβοι, οι οποίοι, όμως, σε καμία περίπτωση δεν επαληθεύτηκαν.

Κυρίες και κύριοι, η τρέχουσα Συνθήκη Προσχώρησης προβλέπει, συνεπώς, ένα σταδιακό σύστημα το οποίο αποτελείται από διάφορες φάσεις και το οποίο έχει προγραμματιστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε η τελευταία φάση, το 2011, να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη. Ως εκ τούτου, έχω την ιδιαίτερη χαρά να δηλώσω ότι, από την 1η Μαΐου του τρέχοντος έτους, η Ευρώπη θα αρχίσει να σημειώνει σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση της πλήρους ελευθερίας όσον αφορά την κυκλοφορία των εργαζομένων.

Κυρίες και κύριοι, θέλω να σας ευχαριστήσω για μία ακόμη φορά για μια συζήτηση η οποία υπήρξε πολύ σοβαρή, πολύ εμπεριστατωμένη και συχνά πολύ οξεία – όπως ακριβώς ταιριάζει σε αυτό το σοβαρό θέμα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11.30

(Η συνεδρίαση διακόπτεται για λίγα λεπτά πριν από την ώρα των ψηφοφοριών)

Γραπτή δήλωση (άρθρο 142)

 
  
MPphoto
 
 

  Katalin Lévai (PSE).(HU) Η έκθεση του κ. Csaba Őry σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στις αγορές εργασίας της ΕΕ αναφέρεται στις θεμελιώδεις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού δυναμικού είναι μία από τις σημαντικότερες θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, πρέπει να απορρίψουμε κάθε περιορισμό που επιβάλλεται σε αυτήν, όχι μόνο για οικονομικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους.

Συμφωνώ με τις δηλώσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση όσον αφορά το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι από τρίτες χώρες δεν πρέπει να απολαμβάνουν ευνοϊκότερο καθεστώς από ό,τι όσοι προέρχονται από κράτη μέλη της ΕΕ.

Οι ισχύοντες κανονισμοί οι οποίοι επιβάλλουν διακρίσεις δεν συνάδουν με τον πολιτικό στόχο της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Η γνώση και η αίσθηση της συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα μπορεί να ενισχυθεί στους πολίτες των νέων κρατών μελών μόνον εάν τα κράτη μέλη προσφέρουν ίσα δικαιώματα στον τομέα της απασχόλησης και πρόσβαση στις κοινωνικές παροχές.

Συμφωνώ με την πρόταση στην οποία καλούνται η Επιτροπή, τα κράτη μέλη, οι κοινωνικοί εταίροι και τα αρμόδια όργανα του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα να αναπτύξουν μια δίκαιη και διαφανή διαδικασία η οποία να διασφαλίζει ότι οι πολίτες των νέων κρατών μελών θα μπορούν να εργάζονται σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς διακρίσεις, με ικανοποιητικές αποδοχές και με διασφάλιση αποδεκτών συνθηκών προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους.

Δεδομένου ότι τα στατιστικά στοιχεία καταδεικνύουν σαφώς ότι η απασχόληση εργαζομένων που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη δεν ζημιώνει τα παλαιά κράτη μέλη, αλλά, απεναντίας, συμβάλλει ουσιαστικά στην οικονομική τους ανάπτυξη, τα ανταγωνιστικά αισθήματα που διακατέχουν πολλούς πολίτες των δεκαπέντε κρατών μελών πρέπει να μειωθούν με κάθε δυνατό μέσο, ενώ η ευρωπαϊκή αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων πρέπει να κατοχυρωθεί στην εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με τον μεταβατικό κανονισμό.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΤΡΑΚΑΤΕΛΛΗ
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Christopher Heaton-Harris (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας, την περασμένη εβδομάδα στη Διάσκεψη των Προέδρων, ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες για το χρονοδιάγραμμα του 2007. Η προθεσμία για την κατάθεση τροπολογιών έληγε χθες το απόγευμα στις 19.00. Στο Σώμα έχουμε πολύ αυστηρούς κανόνες σύμφωνα με τους οποίους η κατάθεση των τροπολογιών πρέπει να γίνεται με πρωτότυπες υπογραφές, αλλά πολλοί συνάδελφοί μου καθυστέρησαν στο αεροδρόμιο χθες, έφτασαν μετά τις 19.00 και, συνεπώς, δεν μπόρεσαν να υπογράψουν τις τροπολογίες τις οποίες είχε κυκλοφορήσει μεταξύ άλλων η Εκστρατεία για Κοινοβουλευτική Μεταρρύθμιση.

Γνωρίζω ότι δεν θα μπορέσετε να αλλάξετε το σχετικό άρθρο του Κανονισμού εγκαίρως, αλλά σας παρακαλώ να το εξετάσετε, διότι για όλες σχεδόν τις εκθέσεις έχουμε επαρκές χρονικό περιθώριο για την κατάθεση τροπολογιών, αλλά για το χρονοδιάγραμμα των συνεδριάσεών μας δεν έχουμε καθόλου χρόνο.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Θα το εξετάσουμε κύριε Heaton-Harris.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου