Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Τετάρτη 31 Μαΐου 2006 - Βρυξέλλες

1. Επανάληψη της συνόδου

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. BORRELL FONTELLES
Προέδρου

(Η συνεδρίαση αρχίζει στις 15.05)

  Πρόεδρος. Κηρύσσω την επανάληψη της συνόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχε διακοπεί την Πέμπτη 18 Μαΐου 2006.

2. Καλωσόρισμα

  Πρόεδρος. Έχω τη χαρά να σας πληροφορήσω ότι μια αντιπροσωπεία του Κοινοβουλίου των Μαλβίδων έχει λάβει θέση στο θεωρείο των επισήμων. Επίσης στο θεωρείο των επισήμων έχουν λάβει θέση μέλη της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου του Μεξικού, η οποία αποτελείται από μια ομάδα γερουσιαστών και βουλευτών, καθώς και την κ. Aminetu Haidar, κάτοχο του βραβείου Juan María Bandrés…

(Χειροκροτήματα)

…για την προάσπιση του δικαιώματος ασύλου και την αλληλεγγύη τους πρόσφυγες Σαχραουί.

3. Δήλωση της Προεδρίας

  Πρόεδρος. Πριν δώσω τον λόγο στον Πρωθυπουργό του Βελγίου, πρέπει να αποτίσω φόρο τιμής στα θύματα του τρομερού σεισμού που έγινε στην Ινδονησία, με σχεδόν 6 000 νεκρούς, 20 000 τραυματίες και 100 000-200 000 πληγέντες. Έχω εκφράσει την αλληλεγγύη μας στην κυβέρνηση της Ινδονησίας και χαίρομαι που η διεθνής βοήθεια –η ευρωπαϊκή βοήθεια συγκεκριμένα– κινητοποιείται γρήγορα προκειμένου να συνδράμει εκείνους που έχουν πληγεί από αυτή την τελευταία τραγωδία.

  Martin Schulz (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να μου δώσετε τον λόγο βάσει του άρθρου 34 του Κανονισμού που αφορά την εξέταση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Θα ήθελα επίσης να σας παρακαλέσω εξ ονόματος των αρχηγών των Ομάδων κυρίου Wurtz, κυρίας Frassoni, κυρίου Watson και κυρίου Poettering να συμπεριλάβετε στην ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης της Διάσκεψης των Προέδρων τα γεγονότα που μας ανησυχούν όλους ιδιαίτερα τις τελευταίες εβδομάδες και μήνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκεκριμένα την αύξηση της βίας κατά των ξένων, της ρατσιστικής και κυρίως της ομοφοβικής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή κατά πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδιαίτερα μας ανησυχεί το γεγονός ότι ένα ηγετικό στέλεχος ενός κυβερνώντος κόμματος σε ένα από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο αντιπρόεδρος της καθολικής Λίγκας των Πολωνικών Οικογενειών –και νυν αντιπρόεδρος του μεγάλου κυβερνητικού κόμματος της Πολωνίας– κάλεσε ανοιχτά σε άσκηση βίας κατά των ομοφυλοφίλων που θέλησαν να ασκήσουν το δικαίωμά τους να διαδηλώσουν στη Βαρσοβία. Είναι απαράδεκτο να συμπεριφέρονται έτσι ηγετικά στελέχη που εκπροσωπούν την κυβέρνηση ενός κράτους μέλους της ΕΕ.

(Χειροκροτήματα)

Επωφελούμαι της παρουσίας του πρωθυπουργού Verhofstadt, που είναι γνωστός ως ένας από τους πιο ανεκτικούς αρχηγούς κυβέρνησης της Ένωσής μας και υπερασπίζεται με συνέπεια τα δικαιώματα των πολιτών της Ευρώπης, για να σας απευθύνω έκκληση ως Πρόεδρο του Σώματος: ας εξετάσουμε πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το γεγονός ότι η δεξιά στην Ευρώπη κάνει καθημερινά ένα βήμα παραπάνω προκειμένου να εξετάσει πόσο μακριά μπορεί να φθάσει προκαλώντας την κοινωνία των πολιτών. Φτάνει, δεν μπορούμε να ανεχθούμε πλέον τις προκλήσεις, είτε στο Βέλγιο από το Vlaams Blok, είτε στη Γαλλία από το Front National, είτε στην Πολωνία από τη Λίγκα των Πολωνικών Οικογενειών είτε από τους Ναζί στη Γερμανία.

Ας συζητήσουμε για το πώς μπορούμε να δείξουμε την αντίθεσή μας σε αυτό.

(Ζωηρά χειροκροτήματα)

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, όπως ο κ. Schulz αναφέρθηκε στο άρθρο 34 του Κανονισμού, πιστεύω ότι κι εγώ, βάσει του ίδιου άρθρου, δικαιούμαι εξίσου, καθώς όλοι οι βουλευτές αυτού του θεσμικού οργάνου έχουν τα ίδια δικαιώματα, να πω ότι θεωρώ κατάφωρη ατιμία το γεγονός ότι, από κάθε άποψη, γίνεται ανάρμοστη εκμετάλλευση –και μάλιστα με την άδειά σας, εφόσον δεν παρεμβαίνετε– δεδομένου ότι διεξάγεται μια συζήτηση που δεν περιλαμβάνεται στην ημερήσια διάταξη, στην οποία το μεγαλύτερο κόμμα του Βελγίου, ή εν πάση περιπτώσει της Φλάνδρας, δέχεται προσβολές και κακόβουλα σχόλια και συσχετίζεται με ένα περιστατικό δολοφονίας. Αυτό είναι κάτι που αρνούμαι να αποδεχθώ. Εκτιμώ ότι εσείς, με την ιδιότητά σας ως Πρόεδρος, θα πρέπει να παρεμβαίνετε όταν ο Κανονισμός χειραγωγείται φανερά σε αυτή την Αίθουσα.

  Bogusław Rogalski (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στην παρέμβαση του κ. Schulz. Κύριε Schulz, παρακαλώ μην παρεμβαίνετε στις εσωτερικές υποθέσεις της Πολωνίας, όπως εμείς δεν παρεμβαίνουμε στις εσωτερικές υποθέσεις της Γερμανίας.

(Διαμαρτυρίες)

  Πρόεδρος. Μην χρησιμοποιείτε τα θέματα επί της διαδικασίας για να διεξάγετε συζητήσεις μεταξύ σας. Ο κ. Schulz αναφέρθηκε σε ένα άρθρο του Κανονισμού που επιτρέπει στους βουλευτές να παρεμβαίνουν προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή σε ένα θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια της εξέτασης μιας νομοθετικής πρότασης. Το θέμα έληξε.

4. Ανθρωπιστική κρίση στα παλαιστινιακά εδάφη και ο ρόλος της Ένωσης (προτάσεις ψηφίσματος που κατατέθηκαν): βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

5. Κατάθεση εγγράφων: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

6. Διαβίβαση από το Συμβούλιο κειμένων συμφωνιών: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

7. Συνέχεια που δόθηκε στα ψηφίσματα του Κοινοβουλίου: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

8. Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 116 του Κανονισμού): βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

9. Συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης, με τη συμμετοχή του Πρωθυπουργού του Βελγίου, μέλους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης. Κυρίες και κύριοι, η συνεδρίασή μας σήμερα είναι καινοτομική, διότι είναι εδώ ο πρωθυπουργός του Βελγίου, ο οποίος έχει προσκληθεί να μιλήσει στην Ολομέλεια προκειμένου να συνδράμει στον πολιτικό προβληματισμό στον οποίο είναι βυθισμένη επί του παρόντος η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όπως γνωρίζετε, συνήθως οι αρχηγοί κρατών απευθύνονται στην Ολομέλεια μόνο σε πανηγυρικές συνεδριάσεις, οι οποίες δεν ακολουθούνται από συζήτηση, ή όταν είναι αρχηγοί κυβερνήσεων της χώρας που ασκεί την Προεδρία της Ένωσης.

Ωστόσο, έχουμε αποφασίσει να προσκαλέσουμε εκείνους τους αρχηγούς κυβερνήσεων που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης και να ακουστούν οι απόψεις τους σχετικά με αυτό. Σήμερα έχουμε την τιμή να καλωσορίσουμε τον κ. Verhofstad, συγγραφέα ενός μικρού αλλά εντυπωσιακού βιβλίου –«Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης»– το οποίο αποτελεί μια σημαντική συμβολή στην παρούσα συζήτηση.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι το Βέλγιο έχει μόλις ολοκληρώσει έναν κοινοβουλευτικό μαραθώνιο για την επικύρωση της Συνταγματικής Συνθήκης, καθώς αυτή η χώρα έπρεπε να λάβει τη συγκατάθεση επτά κοινοβουλευτικών συνελεύσεων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις όσον αφορά το θέμα που μας έφερε εδώ σήμερα.

  Guy Verhofstadt , Πρωθυπουργός του Βελγίου. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον Πρόεδρό σας, κ. Borrell, και όλους όσοι ανέλαβαν την πρωτοβουλία να με προσκαλέσουν σήμερα εδώ προκειμένου να ξεκινήσει μια σειρά συζητήσεων που θα διεξάγετε. Θα ήθελα, καταρχάς, να σας ευχαριστήσω για την οργάνωση αυτής της πρωτοβουλίας και παρατήρησα ήδη από την εισαγωγή ότι το Σώμα σας εξακολουθεί να είναι τόσο ζωντανό όσο το θυμάμαι από το 2001 όταν ως Προεδρεύων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κλήθηκα να υποστηρίξω τις αποφάσεις της προεδρίας μας.

Αν και με κολακεύει ιδιαίτερα αυτή η πρόσκληση, κύριε Πρόεδρε, αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί επίσης απόδειξη των προσπαθειών που κατέβαλε το Σώμα σας και της επιμονής που επέδειξε. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω καταρχάς ότι το Κοινοβούλιο διαδραμάτισε σημαντικό, αν όχι αποφασιστικό, ρόλο στη Συνέλευση. Χαίρομαι ιδιαίτερα που, με αυτή την πρωτοβουλία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναλαμβάνει για άλλη μία φορά τις ευθύνες του στη διαμόρφωση του μέλλοντος της Ευρώπης.

Δεν θα ήθελα να ξεκινήσω την ομιλία μου για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς να αναφέρω πρώτα μια ημερομηνία από το πρόσφατο παρελθόν: 1η Μαΐου 2004, μόλις πριν από δύο έτη. Ημερομηνία ορόσημο στην ιστορία της Ευρώπης, ημερομηνία κλειδί για την Ευρωπαϊκή Ένωση: 66 χρόνια μετά τη Διάσκεψη της Γιάλτας, 48 χρόνια μετά την Ουγγρική Επανάσταση, 43 χρόνια μετά την κατασκευή του επαίσχυντου Τείχους του Βερολίνου και 35 χρόνια μετά την Άνοιξη της Πράγας, αυτή η ημέρα αποτέλεσε, όπως το έθεσε ο Bronislaw Geremek, «το πραγματικό τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου και την πραγματική αρχή μιας ενοποιημένης Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ο λόγος για τον οποίο αναφέρω εν συντομία αυτή την ημέρα είναι διότι πολλοί σήμερα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα βραχεία μνήμη όταν μιλούν για τη διεύρυνση της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λέγεται ότι η Ένωση βιάστηκε υπερβολικά να δεχθεί στην αγκαλιά της τα κράτη δορυφόρους της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Λέγεται ότι η Ένωση επεκτείνεται υπερβολικά γρήγορα. Λέγεται ότι η Ένωση έφθασε στα φυσικά της σύνορα και ότι ξεπέρασε τα όρια της αποκαλούμενης ικανότητας απορρόφησης που διαθέτει. Τι σημαίνει, ωστόσο, το «υπερβολικά γρήγορα» για τους λαούς που καταδυναστεύονταν για σχεδόν μισό αιώνα; Τι θεωρείται «υπερβολικά βιαστικό» για τους λαούς με τους οποίους σπανίως ασχολούμασταν πριν απελευθερωθούν από τον κομμουνιστικό ζυγό; Αν το σκεφθεί κανείς, τι είναι τα «φυσικά σύνορα»; Πού βρίσκονται αυτά τα σύνορα, όταν βλέπουμε ότι ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Βελιγράδι και το Ντουμπρόβνικ βρίσκονται ακόμα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης; Και για ποια «ικανότητα απορρόφησης» μιλάμε; Για αυτή στο κεφάλι μας ή για εκείνη στο πορτοφόλι μας;

Αυτό που θέλω να καταστήσω σαφές από την αρχή της ομιλίας μου είναι ότι το μέλλον της Ένωσης δεν πρέπει να εξετάζεται στη βάση «ή το ένα ή το άλλο»: ή «διεύρυνση» ή «εμβάθυνση», ή Τουρκία ή Σύνταγμα. Η ιστορία και η κατεύθυνση της ιστορίας είναι αναμφίβολες. Η Ένωση πρέπει να συνεχίσει να μεγαλώνει. Αυτή είναι η μόνη εγγύηση για μόνιμη ειρήνη και σταθερότητα στην Ευρώπη. Η μόνη εγγύηση ότι η Βοσνία ή το Κοσσυφοπέδιο, ή και ολόκληρα τα Βαλκάνια, δεν θα πάρουν ξανά φωτιά αύριο. Είναι επίσης η μόνη ελπίδα ότι χώρες όπως η Ουκρανία θα γίνουν σταθερές δημοκρατίες στο μέλλον.

Παράλληλα, η Ένωση πρέπει να προχωρήσει σε περαιτέρω εμβάθυνση και η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να συνεχιστεί αμείωτη. Εν πάση περιπτώσει –και αυτό βρίσκεται στην καρδιά αυτής της συζήτησης– είναι καιρός να θέσουμε τέλος στην περίοδο στασιμότητας στην Ευρώπη. Εξάλλου, η έλλειψη προόδου στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν ξεκίνησε με τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, όπως πολλοί θα ήθελαν να πιστέψετε. Οι πολίτες αντιμετώπιζαν κρίση στην Ευρώπη πολύ πιο πριν: διχασμός για το Ιράκ, μη συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και η συζήτηση επί των δημοσιονομικών προοπτικών, θέμα το οποίο επιλύσαμε τελικά. Θα τολμούσα επίσης να προσθέσω σε αυτόν τον κατάλογο και τη Στρατηγική της Λισαβόνας. Επιτρέψτε μου να καταστήσω απολύτως σαφές ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό στους στόχους της Στρατηγικής της Λισαβόνας, αλλά η αποκαλούμενη «ανοιχτή μέθοδος συντονισμού» που χρησιμοποιήθηκε για την υλοποίησή τους ήταν υπερβολικά αδύναμη ώστε να δώσει στην ευρωπαϊκή ενοποίηση και ολοκλήρωση μια νέα, αποφασιστική ώθηση μετά την επιτυχή εισαγωγή του ευρώ.

(Χειροκροτήματα)

Δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία επιλογή μεταξύ εμβάθυνσης ή διεύρυνσης πρώτα, όπως μας έκαναν ορισμένοι να πιστεύουμε. Και οι δύο είναι αναγκαίες. Ούτε θα έπρεπε να γίνει επιλογή μεταξύ της Ευρώπης ως χώρος ελεύθερου εμπορίου ή της Ευρώπης ως πολιτική οντότητα. Και εδώ για άλλη μία φορά, η κατεύθυνση της ιστορίας είναι αναμφίβολη. Στην πραγματικότητα εξελισσόμαστε ταχύτατα, από έναν μονοπολικό κόσμο κυριαρχούμενο από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, σε έναν πολυπολικό κόσμο στον οποίο χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία απαιτούν ορθώς αποφασιστικό ρόλο. Αν η Ευρώπη θέλει να συνεχίσει να διαδραματίζει ηγετικό οικονομικό, πολιτικό ή στρατιωτικό ρόλο σε αυτή τη νέα παγκόσμια τάξη, τότε η πολιτική ένωση αποτελεί τη μόνη εναλλακτική λύση. Κανένα μεμονωμένο κράτος μέλος, ούτε καν τα μεγάλα, δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες ότι μπορεί να σταθεί μόνο του στην παγκόσμια σκηνή. Όπως το έθεσε ο λαμπρός προκάτοχός μου, Paul-Henri Spaak, με κάπως κυνικό τρόπο πριν από πολλές δεκαετίες:

«Η Ευρώπη εξακολουθεί να αποτελείται αποκλειστικά από μικρές χώρες. Η μόνη σχετική διαφορά που συνεχίζει να υπάρχει είναι ότι ορισμένες χώρες το κατανοούν, ενώ άλλες αρνούνται ακόμη να το αναγνωρίσουν».

(Χειροκροτήματα)

Είναι λόγια του Paul-Henri Spaak, όχι δικά μου.

(NL) Εν συντομία, το ερώτημα δεν είναι αν η Ένωση θα εξελιχθεί σε μια πιο ομοσπονδιακή, πολιτική οντότητα, αλλά πότε θα συμβεί αυτό τελικά, ή καλύτερα ακόμα, αν αυτό θα συμβεί εν καιρώ. Αυτό είναι το θεμελιώδες ερώτημα. Εγώ, από την πλευρά μου, έχω ορισμένες αμφιβολίες για το αν θα κάνουμε το άλμα τελικά και αν θα εξελιχθούμε σε μια πλήρως αναπτυγμένη πολιτική ένωση και χαίρομαι που μοιράζομαι αυτές τις αμφιβολίες με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι αλήθεια ότι στις 29 Μαΐου και 1 Ιουνίου 2005, τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες κατάφεραν ένα πλήγμα στην εμφάνιση μιας ευρωπαϊκής πολιτικής ένωσης. Η απόρριψη ενός συντάγματος, το οποίο –αν και απείχε από το ιδανικό– θα μπορούσε να αποτελέσει προπομπό ακόμα περισσότερης δημοκρατίας, περισσότερης διαφάνειας και πιο αποτελεσματικής λήψης αποφάσεων, ήταν ένα δυνατό πλήγμα για όσους εργάζονται για την πολιτική ένωση της Ευρώπης. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι το πλήγμα που προκάλεσαν και τα δύο δημοψηφίσματα ήταν τόσο μεγάλο ώστε δεν είναι σαφές ακόμα και τώρα το αν μπορεί να επιβιώσει το Σύνταγμα. Η διαδικασία επικύρωσης συνεχίζεται και μέχρι στιγμής το έχουν εγκρίνει 15 χώρες, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Ορισμένα κράτη μέλη ίσως ανακουφίστηκαν όταν η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες ψήφισαν «όχι». Πάντως, ανέβαλαν τα δημοψηφίσματά τους επ’ αόριστον. Εν πάση περιπτώσει, το αποτέλεσμα αυτών των δύο δημοψηφισμάτων άφησε την Ευρώπη σε σύγχυση. Και σήμερα, ακριβώς έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει ορατό τέλος σε αυτή τη σύγχυση. Διότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα γεγονότα. Η «περίοδος προβληματισμού» που ακολούθησε είχε ελάχιστα έως καθόλου αποτελέσματα. Τους τελευταίους δώδεκα μήνες, δεν διεξήχθη καμία θορυβώδης σύνοδος ανταλλαγής ιδεών για το μέλλον της Ευρώπης, αντίθετα επικράτησε εκκωφαντική σιωπή.

Είναι αλήθεια ότι κάποιες νέες ιδέες βγήκαν στην επιφάνεια τις τελευταίες εβδομάδες, αλλά αμφιβάλω κι εγώ όπως κι εσείς για το αν θα έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Ένα παράδειγμα αυτού είναι, κινδυνεύοντας να ακουστώ συγκαταβατικός, η «Ευρώπη των σχεδίων», ενώ αυτό που χρειαζόμαστε πραγματικά είναι «ένα σχέδιο για την Ευρώπη». Ή η ιδέα να ανανεώσουν όλοι τις δεσμεύσεις τους στην Ευρώπη. Ή η πρόθεση ίσως να σωθεί ένα μέρος της συνταγματικής συνθήκης μέχρι το 2009, χωρίς καμία βεβαιότητα ότι δεν θα καταψηφιστεί και πάλι.

Όπως και να ’χει, αναμένεται ότι εμείς στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επεκτείνουμε την περίοδο προβληματισμού σε λίγες μόνο εβδομάδες. Θα διεξαχθούν εκλογές στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες και ακολουθεί μια σημαντική Προεδρία, η γερμανική. Όπως λέει η κοινή σοφία, για όλα υπάρχει η σωστή στιγμή. Ωστόσο, η απόφαση για το πότε θα δράσουμε με βάση τις εκλογές σε ένα άλλο κράτος μέλος ή το ποιος προεδρεύει στο Συμβούλιο των Υπουργών δεν είναι η καλύτερη προσέγγιση, κατά τη γνώμη μου. Πάντα θα υπάρχουν επερχόμενες εθνικές εκλογές κάπου και η αναμονή για την κατάλληλη προεδρία ενέχει τον κίνδυνο να μην καταλάβει κανείς την επιτακτικότητα του θέματος. Οι συνήθειες δυναμώνουν. Η φθορά έχει το τίμημά της. Γιατί θα πρέπει να δημιουργούμε ζήτημα για το μέλλον της Ευρώπης; Μια χαρά πάει, χωρίς σχέδιο και χωρίς σύνταγμα.

Ωστόσο, πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να δράσουμε επειγόντως. Και θα ήθελα να επαναλάβω τους λόγους για αυτό: η οικονομική ανάπτυξη της Ευρώπης μένει πίσω, η πολιτική επιρροή μας στον κόσμο εξασθενεί και η στρατιωτική μας δύναμη είναι κάτω του μετρίου.

Προκειμένου να δούμε τι πρέπει να κάνουμε, πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε προσεκτικά στον καθρέφτη και να απαντήσουμε μαζί σε ερωτήματα όπως: γιατί τόσοι πολλοί πολίτες γυρίζουν την πλάτη στην Ευρώπη σε αυτά τα δημοψηφίσματα; Τι δεν πήγε καλά στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες; Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που συνέβη αυτό σε δύο χώρες οι οποίες αποτελούν ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Κατά τη γνώμη μου, δύο βασικές απαντήσεις ή εξηγήσεις μπορούν να δοθούν. Η πρώτη, η οποία αποτελεί επίσης μια μορφή αυτοκριτικής, είναι ότι πολλοί εθνικοί πολιτικοί ηγέτες διαμόρφωσαν εδώ και καιρό μια αρνητική εικόνα της Ευρώπης στις χώρες τους. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, οι έπαινοι αποδίδονται αμέσως στις εθνικές κυβερνήσεις, αλλά όταν κάτι πάει στραβά, το φταίξιμο αποδίδεται πάντα στην Ευρώπη. Και πρέπει να το πούμε: η Ευρώπη είναι πρόθυμο θύμα. Δεν αναμένεται αντίδραση ή απάντηση σχεδόν ποτέ όταν γίνεται κατάχρησή της ή όταν της επιτίθενται. Οι πιο αλλόκοτες διαστροφές αποκτούν υπόσταση: οι Βρυξέλλες υποτίθεται ότι αποτελούν τη βάση μιας τεράστιας καφκικής γραφειοκρατίας. Η αλήθεια είναι ότι περίπου 24 000 δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Αυτός ο αριθμός είναι μικρότερος από τον δημόσιο τομέα σχεδόν κάθε μεγάλης ευρωπαϊκής πόλης. Λέγεται επίσης ότι η Ευρώπη είναι μια τεράστια μηχανή διασπάθισης χρημάτων. Αν και δεν μπορώ να αρνηθώ ότι ορισμένες φορές σπαταλώνται πόροι, και αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η αλήθεια είναι ότι ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 20 φορές μικρότερος από τον προϋπολογισμό των Ηνωμένων Πολιτειών και 40 φορές μικρότερος από αυτόν όλων των άλλων (εθνικών, περιφερειακών και τοπικών) κυβερνήσεων μαζί. Κάθε ευρωπαίος πολίτης πληρώνει λιγότερο από πέντε ευρώ εβδομαδιαίως για την Ευρώπη – ένα ελάχιστο μέρος του ποσού που πρέπει να πληρώσει για τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις του. Σε αντάλλαγμα αυτών των πέντε ευρώ, οι πολίτες απολαμβάνουν ειρήνη και ευημερία εδώ και χρόνια και κάποιοι από αυτούς, συμπεριλαμβανομένων ημών των Βέλγων, εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Όπως γνωρίζουμε, ωστόσο, στη ζωή και κυρίως στην πολιτική, το κουτσομπολιό είναι πιο επίμονο από την αλήθεια, ειδικά όταν αυτό χρησιμοποιείται συνεχώς, είτε είναι συναφές είτε όχι.

Υπάρχει, ωστόσο, και ένας δεύτερος και, κατά τη γνώμη μου, πιο αποφασιστικός λόγος για τον οποίο οι πολίτες απωθούνται και ψήφισαν «όχι» και στα δύο δημοψηφίσματα. Κατά την κρίση τους, η Ευρώπη δεν παρέχει πλέον μια ικανοποιητική απάντηση στα βασικά ερωτήματα και στις ανησυχίες τους. Νομίζω ότι σε αυτή την εποχή της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, βλέπουν την ευρωπαϊκή μηχανή να «ρετάρει» και την ευρωπαϊκή οικονομία να ασφυκτιά. Η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Οι εταιρείες μετεγκαθίστανται συχνά στην (Άπω) Ανατολή, παίρνοντας μαζί τους και τις θέσεις εργασίας. Δεν αναμένεται μια ισχυρή ευρωπαϊκή απάντηση. Αν και το διασυνοριακό έγκλημα είναι σε έξαρση, ας είμαστε ειλικρινείς, έπρεπε να περιμένουμε –το θυμάμαι πολύ καλά– μέχρι να ισοπεδωθούν οι Δίδυμοι Πύργοι για να επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Το ίδιο συμβαίνει τώρα με το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Όλοι γνωρίζουν ότι αυτό το μέσο είναι απολύτως αναγκαίο προκειμένου να καλύψουμε την καθυστέρησή μας στην έρευνα και στην ανάπτυξη, αλλά παρά όλες τις δηλώσεις πρόθεσης του Συμβουλίου, αυτό μπορεί να παραταθεί για χρόνια.

Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι ευρωπαίοι πολίτες επιλέγουν να μην συμμετέχουν σε δημοψηφίσματα – και ας είμαστε ειλικρινείς για το γεγονός ότι δεν πρόκειται μόνο για ένα. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως λειτουργεί σήμερα, δεν έχει την απαραίτητη ισχύ να παράσχει σαφείς και αποφασιστικές απαντήσεις στις ανησυχίες των πολιτών και γνωρίζουμε πολύ καλά και τους λόγους που συμβαίνει αυτό.

Μέχρι να ξεκινήσει η Ευρώπη την πορεία προς μια πραγματική ομοσπονδία, όπου ο κανόνας της ομοφωνίας καταργείται ή τουλάχιστον περιορίζεται στο αυστηρώς ελάχιστο, θα συνεχίσει να είναι ανήμπορη να αντιδρά άμεσα και αποφασιστικά στις νέες προκλήσεις. Για να το θέσω διαφορετικά: μια συνομοσπονδία, βασισμένη στη διακυβερνητική μέθοδο και στην αρχή της ομοφωνίας, δεν έχει άλλη οδό παρά να παραλύσει την Ένωσή μας.

Πιστεύω ότι 50 χρόνια μετά τη δημιουργία της Ένωσης, είναι καιρός επιτέλους να λάβουμε μια οριστική απόφαση: συνομοσπονδία ή ομοσπονδία, ομοφωνία ή ειδική πλειοψηφία, διακυβερνητική ή κοινοτική προσέγγιση. Ένα «συμβούλιο» πολλών κρατών μελών ή μια ενισχυμένη ευρωπαϊκή δημοκρατία βασισμένη σε μια ενεργή Ευρωπαϊκή Επιτροπή και σε ένα πλήρως αναπτυγμένο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα οποία αποτελούν την ουσία της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

(FR) Επιτρέψτε μου να παρουσιάσω την τεράστια σημασία αυτής της συγκυρίας αναφερόμενος ξανά στην κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε: πιστεύω ότι η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουμε τώρα είναι ο εκσυγχρονισμός της ευρωπαϊκής οικονομίας. Αν δούμε τα μεγέθη, ποια είναι αυτά σήμερα και τι μας λένε; Η μέση αύξηση του ΑΕγχΠ στην Ευρώπη ήταν 2,3% τα δέκα τελευταία χρόνια, έναντι 3,3% στις ΗΠΑ. Στην Ευρώπη το συνολικό ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε, την ίδια περίοδο, κατά 9%. Στις ΗΠΑ, αυξήθηκε κατά 14%. Πολύ πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός –πρέπει πράγματι να το αναγνωρίσουμε– ότι, ενώ κατά τη δεκαετία του ’80, το κατά κεφαλήν εισόδημα κυμαινόταν ακόμη στα ίδια επίπεδα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, σήμερα το ευρωπαϊκό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο των ΗΠΑ κατά 30%. Δεν αναφέρομαι καν στην Κίνα, την Ινδία ή την Ιαπωνία, για τις οποίες λέγονται τόσα πολλά. Το περασμένο έτος, η οικονομία της Κίνας παρουσίασε ανάπτυξη σχεδόν 10%. Το εμπορικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης –αναφερόμαστε συχνά στα πλεονάσματα, αλλά ας δούμε και τα ελλείμματα– σε σχέση με την Ασία ανήλθε σε 100 δισεκατομμύρια ευρώ και αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο τα επόμενα έτη.

Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πρόβλημα αυτό ονομάζεται «Στρατηγική της Λισαβόνας». Όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σχετικά με τους στόχους που θέτει αυτή η στρατηγική. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει «η πιο ανταγωνιστική οικονομία της γνώσης στον κόσμο». Ωστόσο, η μέθοδος που έχει εφαρμοσθεί για τον σκοπό αυτό, η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίζουν μόνα τους τον τρόπο με τον οποίο θα επιτύχουν τον στόχο αυτό, δεν είναι αποτελεσματική. Τα γεγονότα δείχνουν ότι μένουμε ολοένα και περισσότερο πίσω σε πολλούς τομείς. Ο λόγος είναι απλός. Η στρατηγική της Λισαβόνας εφαρμόζει αυτήν την ανοικτή μέθοδο συντονισμού, μια μορφή διακυβερνητικής προσέγγισης που βασίζεται κυρίως σε βέλτιστες πρακτικές, στη συγκριτική αξιολόγηση των επιδόσεων, στην εξέταση από ομοτίμους. Πέραν του καθορισμού ορισμένων γενικών στόχων, ο ρόλος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων περιορίζεται στην κατάρτιση κατατάξεων και πινάκων για τον σκοπό της σύνταξης εκθέσεων. Αυτό ακριβώς κάνουν και άλλοι στις εκθέσεις τους: αναφέρομαι στο Παγκόσμιο Κέντρο Ανταγωνιστικότητας (IMD) ή στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF).

Η μόνη διαφορά μεταξύ των εκθέσεων που συντάσσονται στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας και των εκθέσεων αυτών των οικονομικών φορέων είναι ότι οι τελευταίες δείχνουν ότι σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται σε ύφεση. Ορισμένοι θα σπεύσουν να δηλώσουν ότι αυτή είναι η φυσική συνέπεια της αυξημένης τιμής του ευρώ. Ωστόσο, είναι κυρίως συνέπεια της έλλειψης κοινών μεταρρυθμίσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εν ολίγοις, ενώ προσπαθούμε να κάνουμε την οικονομία της γνώσης μας την πιο ανταγωνιστική στον κόσμο, πρέπει να τονισθεί ότι κινδυνεύουμε να γίνουμε λιγότερο ανταγωνιστικοί μέρα με τη μέρα.

Απαιτείται να εξαχθεί ένα συμπέρασμα, το οποίο προσπαθώ να υπερασπιστώ όχι μόνο στο Συμβούλιο, αλλά και προηγουμένως, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για παράδειγμα όταν παρουσιάστηκα στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. Το συμπέρασμα αυτό είναι πασιφανές: η διακυβερνητική μέθοδος, χωρίς δεσμεύσεις, που αποτελεί τη βάση της Στρατηγικής της Λισαβόνας, δεν λειτουργεί σωστά.

(Χειροκροτήματα)

Αντιθέτως, χρειαζόμαστε μια πολύ πιο δεσμευτική προσέγγιση σε επίπεδο Κοινότητας. Μια κοινωνική και οικονομική διακυβέρνηση με όλη τη σημασία της λέξης. Μια κοινή ευρωπαϊκή κοινωνικοοικονομική πολιτική, στο πλαίσιο της οποίας η Ένωση θα παράσχει τις γενικές γραμμές των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι απολύτως απαραίτητες, εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τον εντεινόμενο ανταγωνισμό των νέων περιοχών ανάπτυξης και συγχρόνως να προστατεύσουμε το κοινωνικό μοντέλο για το οποίο είμαστε, δικαίως, τόσο υπερήφανοι στην Ευρώπη. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές απαιτούν δράσεις, όχι μόνο σχετικά με τη βιομηχανία, την καινοτομία, την έρευνα και τη φορολογία, αλλά και σχετικά με την αγορά εργασίας, τις συντάξεις, την κοινωνική ασφάλιση και την ιατρική περίθαλψη, καθώς και άλλους τομείς.

Η μέθοδος που πρέπει να εφαρμοσθεί εδώ –και θα ήθελα είμαι απολύτως σαφής στο σημείο αυτό– δεν μπορεί να είναι απλώς μια εναρμόνιση χωρίς διακρίσεις. Αντιτίθεμαι στην εναρμόνιση χωρίς διακρίσεις ή, με άλλα λόγια, σε μια μορφή τυποποίησης που δεν θα λάμβανε υπόψη τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών. Δεν είναι λύση απλώς να αγνοούμε τις τελωνειακές διαφορές. Όχι, αυτό που υποστηρίζω είναι μια πολιτική σύγκλισης, μια προσέγγιση παρόμοια με εκείνη που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία για το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και που συνετέλεσε στην εισαγωγή του ευρώ, καθώς αυτό ακριβώς βρισκόταν στο επίκεντρο του Συμφώνου: μια πολιτική σύγκλισης. Αντίθετα με την εναρμόνιση, που βασίζεται σε απόλυτες τιμές και που αρνείται τις διαφορές στην Ευρώπη, η σύγκλιση αφορά τον καθορισμό ελάχιστων και μέγιστων επιπέδων, μιας κλίμακας τιμών· αφορά τη δημιουργία ενός πλαισίου, στο οποίο τα διάφορα κράτη μέλη της Ένωσης πρέπει να λειτουργούν και να εκσυγχρονίζουν την οικονομία τους. Τα μέγιστα επίπεδα είναι απαραίτητα ως πηγή έμπνευσης για τα κράτη μέλη προκειμένου να υλοποιήσουν τις μεταρρυθμίσεις. Τα ελάχιστα επίπεδα είναι απαραίτητα για την πρόληψη του κοινωνικού ντάμπινγκ.

Η σύγκλιση επιτρέπει επίσης στα διάφορα κράτη μέλη να αναπτύσσονται παράλληλα μεταξύ τους και στην Ένωση να ξαναβρεί την ανταγωνιστικότητά της έναντι των άλλων περιοχών ανάπτυξης του κόσμου, με τη μόνη διαφορά ότι αποφεύγεται ο ανελέητος εσωτερικός ανταγωνισμός και ότι η Ένωση δεν είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει την κοινωνική της προσέγγιση. Πιστεύω επίσης ότι οι Ευρωπαίοι θα μπορέσουν και πάλι να θεωρούν την Ένωση έναν ισχυρό εταίρο, μια ομοσπονδία λαών και εθνών, η οποία είναι ικανή αυτή τη φορά να δώσει μια απάντηση στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης.

Εν πάση περιπτώσει, αλλάζοντας ριζικά την πορεία της Στρατηγικής της Λισαβόνας και ενισχύοντάς την με μια πιο δεσμευτική και ακριβή κοινοτική μέθοδο, η Ένωση θα μπορέσει να αξιοποιήσει και πάλι τις επιτυχίες του παρελθόντος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ούτε η εσωτερική αγορά ούτε το ευρώ δεν θα είχαν γίνει πραγματικότητα εάν δεν υπήρχε μια ισχυρή κοινότητα να τα προωθεί. Πρέπει να αναφερθεί σήμερα ότι, για την εσωτερική αγορά, αυτή η κινητήρια δύναμη έχει πάρει τη μορφή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης και της λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία, όπως έχει αναπτυχθεί από τον κ. Ντελόρ. Όσο για το ευρώ, δεν θα είχε εισαχθεί ποτέ χωρίς τα κριτήρια του Μάαστριχτ και τα πρότυπα που ορίζονται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο αποτελεί επίσης μια κινητήρια δύναμη της Κοινότητας.

Κυρίες και κύριοι, μια νέα κοινοτική οικονομική στρατηγική αυτού του είδους είναι ιδιαίτερα επιθυμητή για την Ένωση, αλλά είναι και ζωτικής σημασίας για την ευρωζώνη. Ένα ενιαίο νόμισμα και μια νομισματική Ένωση μακροπρόθεσμα θα αποτύχουν, εάν δεν στηριχθούν από μια κοινή προσέγγιση για τις κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις. Η απουσία μεταρρυθμίσεων σε μια χώρα θα έχει αναπόφευκτα αρνητικές επιπτώσεις στην κατάσταση των άλλων χωρών, με άλλα λόγια, σε ολόκληρη τη ζώνη. Εάν έχει κανείς αμφιβολία σχετικά με την ανάγκη, τουλάχιστον, μιας μορφής οικονομικής διακυβέρνησης σε μια νομισματική ένωση, αρκεί να φανταστεί τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής με ένα ενιαίο νόμισμα, το δολάριο, με μια κεντρική τράπεζα, την Federal Reserve, αλλά με διαφορετική κοινωνικοοικονομική πολιτική σε καθεμία από τις πενήντα πολιτείες. Θα θεωρούσαμε αυτή την κατάσταση «ανέφικτη». Το θέμα είναι ότι αντιμετωπίζουμε αυτήν την ανέφικτη κατάσταση σήμερα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ή τουλάχιστον στην ευρωζώνη. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν παρουσιάζουμε την ίδια οικονομική άνθηση με άλλες περιοχές του κόσμου!

Για τον λόγο αυτό υποστηρίζω, εδώ και καιρό, την ανάληψη μιας πρωτοβουλίας για την ενίσχυση της Ευρωομάδας. Όχι με στόχο να αποκλείσουμε οποιονδήποτε, γιατί –επαναλαμβάνω– εάν τα 25 κράτη μέλη μπορούσαν να ασχοληθούν τα ίδια με την ανάπτυξη μιας νέας κοινοτικής στρατηγικής από κοινού, θα έδινα αναμφίβολα προτεραιότητα σε αυτήν την κοινή προσέγγιση. Εντούτοις, εάν αυτό αποδεικνυόταν αδύνατο –όπως φοβάμαι ολοένα και περισσότερο ότι είναι– δεν τίθεται θέμα να μην αναληφθεί απολύτως καμία ενέργεια. Επιπλέον, μιλώντας για την Ευρωομάδα, δεν αναφέρομαι μόνο στα σημερινά μέλη της ευρωζώνης, αλλά και σε όλες τις χώρες που πρόκειται να ενταχθούν στην ευρωζώνη, βάσει συμβατικής ρήτρας. Με άλλα λόγια, κανείς δεν αποκλείεται από την ένταξη στην ΕΕ και τη συμμετοχή στην ευρωζώνη.

Τι θα μπορούσε να συνεπάγεται η ενίσχυση της ευρωζώνης ως προς τη δημιουργία της κοινωνικής και οικονομικής διακυβέρνησης που τόσο πολύ λείπει από την Ένωση; Σκέπτομαι στο σημείο αυτό μια «ενίσχυση» τόσο σε θεσμικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο περιεχομένου. Ειδικότερα, σκέπτομαι την από κοινού προετοιμασία της εαρινής Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, τη συχνή εκπόνηση εκθέσεων και διατύπωση συστάσεων για την ευρωζώνη, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, τον καθορισμό κοινών μακροοικονομικών σημείων εκκίνησης κατά την κατάρτιση των εθνικών προϋπολογισμών, την κατάρτιση κριτηρίων σύγκλισης σε κοινωνικά, δημοσιονομικά και οικονομικά θέματα –ένα πολύ σημαντικό έργο– και την πραγματοποίηση συναντήσεων που θα συγκεντρώνουν, στο πλαίσιο της διευρυμένης Ευρωομάδας, όχι μόνο υπουργούς οικονομικών, αλλά και υπουργούς απασχόλησης, κοινωνικών υποθέσεων και πολιτικής για την επιστήμη – ο υπουργός οικονομικών μου συμφωνεί. Τέλος, σκέφτομαι επίσης τη διασφάλιση μιας αυτόνομης εκπροσώπησης στους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, ένα αυτονόητο βήμα που πρέπει να γίνει όταν υπάρχει μια νομισματική ένωση και ένα ενιαίο νόμισμα.

Κυρίες και κύριοι, μέχρι στιγμής, η ομιλία μου εστιάστηκε σχεδόν αποκλειστικά στις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ένωση. Θα ήταν επιπόλαιο εάν αγνοούσα τους άλλους τομείς όπου χρειάζεται περισσότερη, και όχι λιγότερη, Ευρώπη. Ένας τέτοιος τομέας είναι η δικαιοσύνη και η ασφάλεια, όπου θα έπρεπε να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στη μάχη κατά της παράνομης μετανάστευσης, του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας. Όσον αφορά την έρευνα και την ανάπτυξη –συγχωρείστε μου την επανάληψη– χρειαζόμαστε επειγόντως το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Το ίδιο ισχύει και για μια κοινή εξωτερική πολιτική.

Σχετικά με αυτό το τελευταίο θέμα, πρέπει να αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι μόνο με μια ευρωπαϊκή άμυνα μπορούμε να προσεγγίσουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική αυτού του είδους. Η προσωπική μου εμπειρία από το 2003, λίγο πριν το ξέσπασμα του πολέμου στο Ιράκ, ήταν οδυνηρή αλλά διδακτική. Εκείνη την εποχή, το 2003, φαινόταν τελείως αδύνατη η συζήτηση σχετικά με την κρίση στο Ιράκ στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Καθώς ήμασταν διαιρεμένοι, προτιμούσαμε όλοι να μην ανοίγουμε τα χαρτιά μας. Εν ολίγοις, μόνο όταν αναπτύξουμε κοινά μέσα, όπως έναν ευρωπαϊκό στρατό και μια ευρωπαϊκή διπλωματία, θα είμαστε αναγκασμένοι να ανοίγουμε τα χαρτιά μας –και σε εύθετο χρόνο– σε περίπτωση διεθνούς κρίσης.

Ξέρω ότι η ιδέα της ανάπτυξης ενός ευρωπαϊκού στρατού ή μας ευρωπαϊκής άμυνας ίσως θεωρηθεί από ορισμένους ατλαντιστές ιεροσυλία ή άρνηση των διατλαντικών μας υποχρεώσεων. Δεν είναι έτσι όμως. Τον 21ο αιώνα, το ΝΑΤΟ θα αλλάξει· θα εξελιχθεί πιθανόν από μια περιφερειακή αμυντική συμμαχία σε ένα δίκτυο διεθνούς ασφάλειας, αποτελούμενο από συμμάχους και εταίρους. Ταυτοχρόνως, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα καταβάλλουμε ολοένα πιο σαφείς προσπάθειες για να αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα διεθνούς ασφάλειας στο πλαίσιο αυτού του είδους ανανεωμένης διεθνούς ένωσης συνεργασίας, αντί να συνεχίζουμε να επικαλούμαστε τις αποκαλούμενες συμμαχίες των προθύμων. Το μειονέκτημα αυτών των συμμαχιών είναι ότι διαλύονται εύκολα μετά από κάθε αλλαγή κυβέρνησης.

Στο πλαίσιο αυτού του νέου «διατλαντικού δικτύου ασφάλειας» –οι βάσεις του οποίου θα τεθούν στη Ρίγα– η άμυνα της Ευρώπης πρέπει να αναπτυχθεί και να ολοκληρωθεί ως αυτόνομος ευρωπαϊκός πυλώνας. Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε πολλές αντιδράσεις για να το καταφέρουμε. Για παράδειγμα, αντιδράσεις εκ μέρους ορισμένων Αμερικανών, που θεωρούν το ΝΑΤΟ αποκλειστικά μια συμμαχία χωρών, και αντιδράσεις εκ μέρους ορισμένων Ευρωπαίων, που συνεχίζουν να θεωρούν την ευρωπαϊκή άμυνα ως εναλλακτική πρόταση, ακόμα και ως αντίπαλο δέος του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, πιστεύω ότι, βρίσκοντας μια μέση οδό ανάμεσα σε αυτές τις δύο θέσεις, θα είναι δυνατό να υπερβούμε αυτές τις αντιδράσεις μακροπρόθεσμα. Αυτό αποδεικνύουν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν στη Βοσνία, στην ΠΓΔΜ και στο Κονγκό.

Σε κάθε περίπτωση, η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία προορίζεται να λειτουργεί τόσο ως αυτόνομη οντότητα όσο και ως πυλώνας του ΝΑΤΟ, είναι επείγουσα και απαραίτητη. Δεν μπορούμε να παίζουμε τον ρόλο της ηθικής συνείδησης του κόσμου χωρίς στήριξη στρατιωτικής δύναμης. Ούτε μπορούμε να ζητάμε συνεχώς από τις Ηνωμένες Πολιτείες να μας σώσουν κάθε φορά που αντιμετωπίζουμε έναν εμφύλιο πόλεμο στην ήπειρό μας, όπως έγινε στην περίπτωση της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου.

(NL) Το ερώτημα παραμένει: τι σχέση έχουν όλα αυτά με το Σύνταγμα και με το σχέδιο Συντάγματος;

Θεωρητικά, ασφαλώς, υπάρχουν διάφορες δυνατότητες. Μπορούμε να επιλέξουμε το στάτους κβο, να θεωρήσουμε ότι το σύνταγμα είναι μια χαμένη υπόθεση και να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με βάση τις συνθήκες που υπεγράφησαν στη Νίκαια και αλλού. Αυτός δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, ο σωστός τρόπος προσέγγισης, διότι τότε θα έπρεπε να διατηρήσουμε τον κανόνα ομοφωνίας, ο οποίος, με τη σειρά του, σημαίνει αρνησικυρίες και, ίσως, παράλυση.

Μπορούμε επίσης να ακολουθήσουμε μια προσέγγιση που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, δηλαδή μια προσέγγιση εκλεκτικής επιλογής, αν μπορώ να το θέσω έτσι, προσπαθώντας να σώσουμε τα πιο ελκυστικά μέρη του συντάγματος, αλλά το ερώτημά μου είναι, ποια μέρη σε αυτή την περίπτωση; Φαντάζομαι ότι κάθε μέλος του Συμβουλίου θα έχει διαφορετική προτεραιότητα. Για ένα μέλος θα είναι η δοκιμή της επικουρικότητας, ενώ για ένα άλλο μπορεί να είναι περισσότερες αρμοδιότητες για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για παράδειγμα. Σας αφήνω να μαντέψετε. Τελικά, οι πιθανότητες είναι ότι στο τέλος της προσπάθειας θα καταλήξουμε με το ίδιο περίπου Σύνταγμα. Είναι ιδιαίτερα αμφίβολο ότι η επικύρωση σε δύο ή τρία χρόνια θα έχει μεγαλύτερη πιθανότητα επιτυχίας από ό,τι σήμερα.

Θα μπορούσαμε επίσης να εφαρμόσουμε μια προσέγγιση οπισθοχώρησης, σύμφωνα με την οποία θα ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων ως μήνυμα ότι οι πολίτες θέλουν στην πραγματικότητα λιγότερη Ευρώπη, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει να υποβαθμίσουμε την Ευρώπη πάλι σε μια απλή ζώνη ελεύθερου εμπορίου. Ωστόσο, η εγκατάλειψη των ευρωπαϊκών φιλοδοξιών μας και η εναντίωση στην πορεία της ιστορίας θα είναι σαν να εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, ένα είδος προδοσίας, διότι η επιτυχία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, μέχρι σήμερα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Αποδείχθηκε ότι είναι η καλύτερη θεραπεία για τη φτώχεια, τη δικτατορία και τον πόλεμο. Η Ευρώπη έφερε μακροπρόθεσμη ειρήνη, κοινωνική προστασία και πρωτοφανή ευημερία. Πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε να είμαστε κυνικοί και να παρουσιάζουμε μια εικόνα της Ένωσης ως ενόχληση.

Πρακτικά και πολιτικά, υπάρχει μόνο μία ακόμα επιλογή και αυτή είναι να πιέσουμε για την επικύρωση του Συντάγματος. Κάθε χώρα και κάθε πολίτης της Ένωσης έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν τη γνώμη τους για αυτό το Σύνταγμα, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι μπορεί να υπήρξαν δύο αρνητικές ψηφοφορίες –των Κάτω Χωρών και της Γαλλίας– αλλά υπήρξαν και 15 θετικές ψηφοφορίες στα άλλα 15 κράτη μέλη της ΕΕ. Δεν πιστεύω ότι η Ευρώπη θα ήταν δημοκρατία αν δεν λάμβανε υπόψη αυτό το απλό στατιστικό στοιχείο. Επιπλέον, κατά τη γνώμη μου, όσοι τους τελευταίους μήνες έθεσαν την επικύρωση σε δεύτερη μοίρα έχουν καθήκον να ξεκινήσουν ή να επαναλάβουν τη διαδικασία επικύρωσης – και θα σας πω γιατί. Το συμφωνήσαμε αυτό όταν εγκρίναμε το σχέδιο συντάγματος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Γι’ αυτό προσθέσαμε μια ειδική δήλωση στο σύνταγμα, τη δήλωση 30, σύμφωνα με την οποία: «Εάν, μετά παρέλευση δύο ετών από την υπογραφή της Συνθήκης που αναθεωρεί την παρούσα Συνθήκη, τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών έχουν επικυρώσει την εν λόγω Συνθήκη και ένα ή περισσότερα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσχέρειες όσον αφορά την επικύρωση αυτή, το θέμα παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο». Εάν λοιπόν δεν ξεκινήσουν όλες οι χώρες μια διαδικασία επικύρωσης, το περιεχόμενο αυτής της δήλωσης θα είναι προφανώς άσκοπο, πράγμα που σημαίνει ότι θα παρεμποδιστούν οιεσδήποτε σημαντικές εξελίξεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Σε κάθε περίπτωση, προσωπικά πιστεύω ότι τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών είναι εφικτό ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση – αν, βέβαια, αναλάβουν όλοι το μερίδιο της ευθύνης τους. Αν καταφέρουμε να επιτύχουμε αυτή την απαρτία, τότε θα προκύψει μια ολοκληρωτικά νέα κατάσταση, μια κατάσταση που θα ανοίξει ασφαλώς νέες προοπτικές έναντι των σημερινών εμποδίων. Εξάλλου, αν συμβεί αυτό, αν επιτύχουμε αυτή την απαρτία των τεσσάρων πέμπτων και όταν συνεδριάσουμε, δεν μπορώ να φανταστώ ότι το Συμβούλιο θα εξετάσει εν συντομία την ημερήσια διάταξη ως συνήθως και δεν θα συζητήσει τίποτα, γνωρίζοντας ότι οι αναγκαίες επικυρώσεις δεν έγιναν στην Ένωση. Αυτή η δήλωση στο Σύνταγμα θα καθίστατο ανούσια.

Στο μεταξύ, ωστόσο –και αυτό είναι επίσης το μήνυμα που θα ήθελα να περάσω σήμερα– είτε επιτύχουμε την απαρτία των τεσσάρων πέμπτων είτε όχι, τίποτα δεν εμποδίζει την περαιτέρω ολοκλήρωση που μόλις περιέγραψα – το αντίθετο μάλιστα. Θα ήταν καλό να ανοίξει μια δεύτερη οδός παράλληλα με την οδό της επικύρωσης. Αυτή η δεύτερη οδός δεν θα απαιτούσε καμία αλλαγή στις συνθήκες. Θα ήταν ένα σχέδιο που θα προέβλεπε τη συμμετοχή όλων των χωρών που θα ήθελαν να λάβουν μέρος, όπως περιέγραψα λεπτομερώς πριν από ένα λεπτό.

Με άλλα λόγια, προτείνω να αναπτύξουμε γρήγορα μια νέα στρατηγική δύο δρόμων. Ο πρώτος αφορά την πρόοδο με την επικύρωση και την πλήρη υλοποίηση και εφαρμογή της δήλωσης 30 στο Σύνταγμα· ο δεύτερος αφορά την υλοποίηση ενός νέου και σημαντικού άλματος στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, χωρίς να απαιτούνται τροποποιήσεις στις συνθήκες, σύμφωνα με τα ζητήματα που έθεσα πριν από λίγο. Αυτή η διμερής στρατηγική είναι, κατά την άποψή μου, ο μόνος τρόπος να ξεπεράσουμε την τρέχουσα περίοδο αβεβαιότητας, η οποία θα μπορούσε να συνεχιστεί για χρόνια, με ουσιαστικό τρόπο και, πάνω απ’ όλα, ο μόνος τρόπος για να μην χαθεί χρόνος. Εξάλλου, ο χρόνος είναι το τελευταίο που έχουμε περιθώριο να χάσουμε.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να προσθέσω ότι, πριν από 52 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα κατέρρευσε μετά από μια αρνητική ψηφοφορία στο γαλλικό κοινοβούλιο. Επικράτησε μεγάλος φόβος τότε, αλλά οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν άφησαν αυτό το εμπόδιο να διαταράξει την ισορροπία. Μάλιστα, ήξεραν πολύ καλά τι έπρεπε να κάνουν. Δεν χρειάστηκαν χρόνο για περισυλλογή. Δεν χρειάστηκε να υποβάλουν ερωτήματα ή να οργανώσουν δημοψηφίσματα. Διεξήγαγαν διαπραγματεύσεις για δύο χρόνια σε ένα μέρος, στη Val Duchesse, σε απόσταση λίγων μόλις χιλιομέτρων από εδώ. Κατόπιν πήγαν τα αποτελέσματα στη Ρώμη, όπου υπέγραψαν μια συνθήκη που οδήγησε στη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τότε ήταν που έθεσαν την Ευρώπη στη σωστή βάση για τα καλά. Αυτό έγιναν πριν από 52 χρόνια.

Ακριβώς το ίδιο πράγμα χρειαζόμαστε και σήμερα. Εξάλλου, η κατάσταση σήμερα δεν διαφέρει καθόλου από την κατάσταση πριν από 52 χρόνια. Σήμερα, η πλειοψηφία των γάλλων και των ολλανδών πολιτών ψήφισαν κατά του συντάγματος και σήμερα δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθεί η ισορροπία μας. Σήμερα, η εποχή είναι ώριμη για ένα σημαντικό άλμα μπροστά. Και σήμερα χρειαζόμαστε αυστηρή πολιτική για να τεθεί και πάλι η Ευρώπη στον σωστό δρόμο.

Γιατί, μέχρι στιγμής, δεν κάναμε το ίδιο που έκαναν εκείνοι πριν από 52 χρόνια; Ποια είναι η μεγάλη διαφορά; Τι χρειάζεται; Η απάντηση είναι απλή: θάρρος, πολιτικό θάρρος. Το ίδιο θάρρος που επέδειξαν τότε οι Jean Monnet, Alcide de Gasperi, Konrad Adenauer, Max Kohnstamm, Paul-Henri Spaak και Robert Schuman· το θάρρος να σηκωθούμε μετά από ένα σοβαρό εμπόδιο, να ισιώσουμε τους ώμους και να συνεχίσουμε να προχωράμε. Αυτό, περισσότερο από καθετί, πρέπει να κάνουμε τώρα.

(Χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πρωθυπουργέ. Σας ευχαριστούμε για τη διεξοδική και διεισδυτική ομιλία.

Στη συνέχεια θα μιλήσουν οι πρόεδροι των πολιτικών ομάδων και μετά θα έχετε την ευκαιρία να απαντήσετε στις παρατηρήσεις τους.

  Hans-Gert Poettering, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ζουν τώρα 455 εκατομμύρια άνθρωποι, πολλά εκατομμύρια παραπάνω από ό,τι στις ΗΠΑ και τη Ρωσία μαζί. Σύντομα θα είναι σχεδόν 500 εκατομμύρια σε 25 χώρες, μετά σε 27 χώρες και αργότερα ίσως σε ακόμα περισσότερες.

Ομολογώ ότι όταν φεύγω από την Ευρώπη και ύστερα επιστρέφω εδώ, αισθάνομαι πάντα βαθιά ευγνωμοσύνη που βρίσκομαι πάλι στην Ευρώπη, γιατί δεν υπάρχει άλλη ήπειρος που να έχει τόσο μεγάλη πολυμορφία –και πολιτισμική– όσο η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η ήπειρος αυτή είναι και μια δύσκολη ήπειρος: αρκεί να σκεφτούμε πόσα κόμματα εκπροσωπούνται εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πώς είμαστε διαρκώς αναγκασμένοι να εργαζόμαστε για να καταλήξουμε σε κοινά αποτελέσματα.

Θα ήθελα να πω εξ ονόματος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών ότι για εμάς, η Συνθήκη της Νίκαιας δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για να οδηγήσουμε αυτά τα 500 εκατομμύρια ανθρώπων σε ένα καλύτερο μέλλον. Πρέπει να συνεχίσουμε την πορεία μας και γι’ αυτό επικροτούμε τη σημερινή συζήτηση. Μια συζήτηση πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να ακούμε και να καταλαβαίνουμε οι μεν τους δε και ύστερα, πράγμα ευκταίο, να καταλήγουμε σε κοινά αποτελέσματα. Γι’ αυτό χαίρομαι που είναι σήμερα εδώ ο κ. Verhofstadt – άλλωστε, τα τρία κράτη της Benelux ήταν πάντα εκείνα που έδιναν τις μεγαλύτερες ωθήσεις στην Ευρώπη. Ελπίζω και προσδοκώ στο τέλος αυτής της διαδικασίας ενίσχυσης της ουσίας και των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρίσκονται επικεφαλής της ανάπτυξης στην Ευρώπη και τα τρία κράτη της Benelux – όχι μόνο το Βέλγιο ή το Λουξεμβούργο, αλλά και οι Κάτω Χώρες.

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα είπε αμέσως μετά τη Νίκαια ότι η Νίκαια δεν ήταν αρκετή και συζητήσαμε πολύ ανοιχτά τον Δεκέμβριο του 2000 στο Στρασβούργο με τον πρόεδρο Σιράκ. Εμείς ως Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα συντάξαμε στο συνέδριό μας τον Ιανουάριο του 2001 ένα ψήφισμα που έλεγε ότι θέλουμε να προχωρήσουμε, θέλουμε μια νέα διάσκεψη, θέλουμε –αν είναι δυνατόν– ένα σύνταγμα, μια συνταγματική συνθήκη. Ίσως η έννοια «σύνταγμα» να ήταν πολύ φιλόδοξη για πολλούς ανθρώπους. Μπορεί να είναι έτσι κι αυτό πρέπει να το αναλύσουμε προσεκτικά. Σας υπενθυμίζω τι είπε την περασμένη Πέμπτη ο κ. Juncker όταν τιμήθηκε δικαιολογημένα με το βραβείο Καρλομάγνου της πόλης του Aachen: είναι απαράδεκτο να κακολογούν οι αρχηγοί των κυβερνήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Βρυξέλλες και μετά να περιμένουν την Κυριακή ένα καλό αποτέλεσμα στα δημοψηφίσματα.

Αυτό είναι απαράδεκτο και, ως εκ τούτου, ζητάμε από όλες τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παρουσιάζουν αυτήν την Ευρώπη όπως είναι – με τις θετικές, αλλά και με τις αρνητικές της εξελίξεις.

Έχουμε συνηθίσει στην Ευρώπη να μιλάμε πάντα μόνο αρνητικά. Για πολλούς, το ποτήρι είναι πάντα μισοάδειο και ποτέ μισογεμάτο.

Κύριε Verhofstadt, αναφερθήκατε στην 1η Μαΐου 2004, όπου οκτώ πρώην κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης–η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία βρίσκονταν υπό σοβιετική κατοχή– στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και η Πολωνία, η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Σλοβακία, η Ουγγαρία και η Σλοβενία, έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν διευρύνθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η έλξη που ασκεί. Η δύναμη που έχει χάρη στην ειρήνη, την ελευθερία, τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου άσκησε έλξη στις εν λόγω χώρες κι έτσι έγιναν τελικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα πρέπει να το κοινοποιήσουμε σαν μια πολύ μεγάλη επιτυχία της ευρωπαϊκής εξέλιξης.

Ας πάρουμε το ευρώ, για τη σταθερότητα του οποίου συζητάμε δικαιολογημένα. Πολλά παρουσιάζονται με αρνητικό τρόπο σε αυτές τις συζητήσεις, και σε σχέση με τη μεταρρύθμιση, κι αυτό είναι ασφαλώς μια μεγάλη πρόκληση. Ας φανταστούμε όμως ότι δεν υπήρχε το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα. Ποια θα ήταν σήμερα η θέση μας στη διαδικασία της παγκοσμιοποίησης αν οι χώρες της ΕΕ υποτιμούσαν διαρκώς τα νομίσματά τους για να αποκτήσουν πλεονεκτήματα στην ΕΕ ως προς τις εξαγωγές; Οι Ευρωπαίοι θα βρίσκονταν σε αντίθεση μεταξύ τους και αυτό θα μας στερούσε κάθε ελπίδα ανταγωνιστικότητας σε παγκόσμια κλίμακα. Ας βλέπουμε λοιπόν θετικά την Ευρώπη!

Προ ολίγου είχα μια συζήτηση με τον υπουργό των Κάτω Χωρών για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις. Για μένα ήταν πολύ διαφωτιστικό το ότι μου είπε πως σε μία δημοσκόπηση στο Διαδίκτυο που έγινε στις Κάτω Χώρες, πολλοί από εκείνους που έλαβαν μέρος δήλωσαν ότι χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη, για παράδειγμα στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, στις συμφωνίες για τη μετανάστευση ή στα σημαντικά θέματα που αφορούν το άσυλο. Γι’ αυτό, είναι κοινό μας καθήκον να βρούμε έναν τρόπο, συζητώντας τώρα και αποφασίζοντας στη συνέχεια, να κάνουμε την ουσία, τις αρχές του συντάγματος, πρώτα πολιτική και ύστερα και νομική πραγματικότητα.

Κύριε Verhofstadt, επιδοκιμάζω το ότι είπατε πως πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία επικύρωσης. Επίσης, ευχαριστούμε θερμά την Εσθονία διότι επικύρωσε πριν από λίγες ημέρες το σύνταγμα. Θέλουμε να ενθαρρύνουμε τη Φινλανδία να συνεχίσει τη διαδικασία της επικύρωσης – οι αρχηγοί των Ομάδων θα μεταβούν αύριο στο Ελσίνκι.

Λέω επίσης στους πολωνούς εταίρους ή φίλους μας: έχετε ένα σωστό αίτημα στον ενεργειακό τομέα και μπορείτε δικαιολογημένα να περιμένετε αλληλεγγύη σε σχέση με τον ενεργειακό εφοδιασμό. Η αλληλεγγύη ισχύει για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και η Πολωνία πρέπει να δείξει αλληλεγγύη όταν πρόκειται για το κοινό μας μέλλον με βάση μία συνθήκη, ένα σύνταγμα που μας δίνει μια προοπτική για το μέλλον. Η αλληλεγγύη δεν είναι μονόδρομος, αλλά δρόμος δύο κατευθύνσεων, κι αυτό ισχύει για όλους τους Ευρωπαίους.

(Χειροκροτήματα)

Επιτρέψτε μου να πω τελειώνοντας ότι η Ομάδα μας πιστεύει βαθιά στην επικουρικότητα, και η επικουρικότητα περιλαμβάνει το τοπικό, το περιφερειακό και το ευρωπαϊκό επίπεδο. Το τοπικό επίπεδο και τα χαμηλότερα επίπεδα που είναι «πιο κοντά στους ανθρώπους» πρέπει να ενεργούν όταν μπορούν να ενεργήσουν καλύτερα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως πρέπει να ενεργεί όταν δεν μπορούν πια να ενεργήσουν τα εθνικά κράτη, όταν είναι πολύ μικρά για να λύσουν τα προβλήματα. Γι’ αυτό, η δική μας αποστολή είναι να κάνουμε πραγματικότητα τον δρόμο, τις αρχές και τα θεμέλια της συνταγματικής συνθήκης. Πρέπει να βρούμε μαζί λύσεις, και στα 25 κράτη μέλη και εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

(Χειροκροτήματα)

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Verhofstadt, για την ομιλία σας. Είπατε ότι χρειαζόμαστε θάρρος και εγώ θεωρώ θαρραλέα την ομιλία σας. Σπάνια έχω ακούσει μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να μιλά με τόσο κριτικό πνεύμα για το θεσμικό αυτό όργανο όπως κάνατε εσείς μόλις τώρα.

Ναι, η κρίση της Ευρώπης είναι εν μέρει και κρίση των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Σας υπόσχομαι –κι αυτό είναι κάτι που το λέω συχνά– ότι στο μέλλον θα λέω: είναι εν μέρει και κρίση των ευρωπαίων αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων εκτός του κ. Juncker και του Verhofstadt, γιατί είναι σαφές ότι και οι δυο σας, και εσείς με όσα είπατε εδώ και ο Jean-Claude Juncker με όσα είπε την περασμένη εβδομάδα, δείξατε μια σαφή πίστη, που δεν αφορά μόνο την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης ή τη διεύρυνση. Ήταν μία ομολογία πίστης σε κάτι που βασικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για έναν πρωθυπουργό, δηλαδή να είναι συνεπής σε όσα λέει και σε όσα κάνει. Όλοι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων που συμμετέχουν στο Συμβούλιο και στη σύνοδο κορυφής, υπέγραψαν στη Ρώμη με μεγάλη επισημότητα –πιο επίσημα δεν γινόταν– αυτήν τη συνθήκη και μερικοί από αυτούς επέστρεψαν ύστερα στις χώρες τους και έκαναν σαν να μην θυμούνται πού είχαν πάει. Αυτό είναι μια πτυχή της συνταγματικής κρίσης. Σας τιμά το γεγονός ότι σήμερα το υπερασπιστήκατε τόσο ξεκάθαρα. Μπορώ να σας πω ότι θα ήθελα να είχα ακούσει από ορισμένους επικεφαλής άλλων θεσμικών οργάνων της Ευρώπης μία ομιλία σαν αυτήν που άκουσα σήμερα από εσάς.

(Χειροκροτήματα)

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε δύο στοιχεία που θίξατε άμεσα, κύριε Verhofstadt. Το ερώτημα αν θα επιτύχουμε 20 «ναι» και τι θα κάνουμε με τα δύο «όχι» είναι σημαντικό. Τώρα έχουμε 15 κράτη. Επικροτούμε θερμά το γεγονός ότι η φινλανδική Προεδρία είπε: για εμάς, το σύνταγμα δεν είναι νεκρό. Ο κ. Vanhanen κάνει ό,τι κάνετε κι εσείς. Η κυβέρνησή μου λέει ότι εκείνος υπέγραψε αυτή τη συνταγματική συνθήκη. Εμείς θέλουμε να αποφασίσει το Σώμα. Αυτός άλλωστε είναι ο λογικός και ο κανονικός δρόμος.

Οι Εσθονοί επικύρωσαν το σύνταγμα πριν από λίγες εβδομάδες. Δεν βλέπω γιατί να μην συγκεντρώσουμε τον αριθμό 20 προκειμένου να καταστεί δυνατόν να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων που αναφέρατε – όχι η συμφωνία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά η συμφωνία των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Γι’ αυτό, δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε την συνταγματική συνθήκη και είναι ριψοκίνδυνο να λένε υψηλά ιστάμενοι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης «ας σκεφτούμε κάτι άλλο» αντί να προχωρήσουν πρώτα ως το τέλος της διαδικασίας της επικύρωσης. Η δήλωση που κάνατε ενώπιον του Σώματος ήταν σημαντική.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ένα άλλο σημείο που θίξατε. Ασφαλώς, το πώς αξιολογούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσα συνέβησαν διαφέρει ανάλογα με την πολιτική παράταξη και ανάλογα με την πολιτική τάξη κάθε χώρας.

Ωστόσο, είμαι σίγουρος για ένα πράγμα. Σήμερα το πρωί συζήτησα και με τον ολλανδό Υπουργό Εξωτερικών Atzo Nicolaï, κύριε Poettering. Οι δημοσκοπήσεις στις Κάτω Χώρες δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ολλανδικού πληθυσμού είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ίδιοι πολίτες που ψήφισαν αρνητικά στο δημοψήφισμα απαντούν «ναι» στη συγκεκριμένη ερώτηση αν θέλουν περισσότερη Ευρώπη. Θέλουν περισσότερη κοινωνική προστασία, περισσότερη προστασία του περιβάλλοντος, περισσότερη σταθερότητα. Γιατί τότε δεν ενέκριναν αυτό το Σύνταγμα που φέρνει περισσότερη κοινωνική προστασία, περισσότερη προστασία του περιβάλλοντος και περισσότερη σταθερότητα; Πρέπει να υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό. Βέβαια, οι λόγοι έγκεινται εν μέρει στα προβλήματα της ΕΕ, ωστόσο, υπάρχουν και λόγοι που σχετίζονται με την εσωτερική πολιτική αυτών των χωρών.

Είμαι βέβαιος ότι αν ο κ. Σιράκ έλεγε στους Γάλλους «αν εγκρίνετε αυτό το Σύνταγμα, θα παραιτηθώ», τότε η συντριπτική πλειοψηφία στη Γαλλία θα είχε εγκρίνει το Σύνταγμα. Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος γι’ αυτό.

(Γέλια)

Ίσως να είναι δυνατόν να εγκριθεί έτσι τώρα το Σύνταγμα στη Γαλλία. Είναι, ωστόσο, ολοφάνερο ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην οικονομική ύφεση σε ορισμένα κράτη μέλη και στο «όχι» των πολιτών τους στο Σύνταγμα. Αυτό δεν μπορούμε να το αρνηθούμε. Επειδή όμως είναι έτσι, αυτό οξύνει και την αντίληψη των λαών που είπαν «ναι». Μας κάνει επίσης να συνειδητοποιήσουμε καλύτερα ότι αξίζει τον κόπο να είναι κανείς θαρραλέος, αφού υπήρξε ένας αρχηγός κυβέρνησης στην Ευρώπη που συνέδεσε το πολιτικό του πεπρωμένο με το σύνταγμα: ο κ. Juncker, που είπε στους πολίτες του Λουξεμβούργου: «Πιστεύω ότι η μόνη ευκαιρία για να διατηρήσουμε τη μικρή μας χώρα μόνιμα τόσο ισχυρή όσο είναι σήμερα από κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, είναι περισσότερη Ευρώπη. Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος γι’ αυτό. Αν έχετε διαφορετική γνώμη, αν πιστεύετε ότι αυτή η Ευρώπη πρέπει να διοικείται διαφορετικά, πρέπει να βρείτε άλλον πρωθυπουργό». Εκείνος συνέδεσε το πεπρωμένο του με το σύνταγμα και έτσι κέρδισε τη συναίνεση του λαού του για το σύνταγμα με ένα δημοψήφισμα λίγες μόλις εβδομάδες μετά από το «όχι» στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες.

Νομίζω ότι έχετε δίκιο, κύριε Verhofstadt. Στην Ευρώπη λείπει το θάρρος. Κανένας δεν έχει το θάρρος να πει ότι έχει μία πεποίθηση και είναι έτοιμος να συνδέσει το πολιτικό του πεπρωμένο με την πεποίθηση αυτήν. Κάποια μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποφάσισαν να πουν στα κοινοβούλιά τους: «πρέπει να στείλουμε στρατό στο τάδε μέρος, ακόμα κι αν η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού έχει διαφορετική γνώμη, γιατί δεν γίνεται διαφορετικά». Αυτό το κατάφεραν, πέτυχαν να επιβάλουν αυτό που πίστευαν. Δεν θέλω να το αξιολογήσω εδώ. Θα ήθελα να είχαν δείξει την ίδια ενεργητικότητα για την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού συντάγματος και να είχαν πει με την ίδια ενεργητικότητα: «θα αγωνιστώ γι’ αυτό που πιστεύω, όπως ακριβώς αγωνιστήκαμε για άλλα θέματα». Τότε θα είχαμε προχωρήσει πολύ περισσότερο ως Ευρώπη. Σας ευχαριστώ και είμαι βαθύτατα πεπεισμένος πως αν είχαμε περισσότερους Verhofstadt στην Ευρώπη, θα προχωρούσαμε καλύτερα.

(Χειροκροτήματα)

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, είναι δύσκολο να ανταποκριθώ σε τέσσερα μόλις λεπτά σε αυτόν τον άθλο όσον αφορά το μέλλον της Ευρώπης. Η Ομάδα μου χαιρετίζει την παρουσία στο Σώμα του κ. Verhofstadt, τόσο ως πρωθυπουργού όσο και ως ενός από τους μεγάλους αρχιτέκτονες της ευρωπαϊκής μεταρρύθμισης.

Όπως αναγνωρίσατε, κύριε πρωθυπουργέ, στη δήλωση του Λάκεν το 2001, η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά περισσότερο στον εαυτό της παρά στους πολίτες της. Εντούτοις, πέντε χρόνια μετά την Προεδρία σας, το έργο της επανασύνδεσης της Ευρώπης με τους πολίτες της εξακολουθεί να σημειώνει ελάχιστη πρόοδο. Μάλιστα, μόλις εχθές μια έρευνα κατέδειξε ότι το 82% –πάνω από τέσσερις στους πέντε– των συμπολιτών μας αισθάνονται ότι η διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν καταφέρνει να επικοινωνήσει μαζί τους.

Παρά την περίοδο προβληματισμού που διήρκεσε ένα έτος –και οκτώ μήνες μετά την εκπόνηση των περιβόητων σχεδίων της Επιτροπής– ελάχιστα μεταδίδονται πέρα από τα προπύργια του Berlaymont.

Ωστόσο, η ίδια έρευνα ενδέχεται να περιλαμβάνει και τους σπόρους της ελπίδας, διότι μπορεί η Ευρώπη να μην είναι ιδιαίτερα καλή στο να προβάλλει το έργο της, όμως η μελέτη δείχνει ότι οι πολίτες μας εξακολουθούν να εμπιστεύονται τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα σε αυτό το έργο. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι εμπιστεύονται περισσότερο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα παρά τις δικές τους εθνικές κυβερνήσεις.

Ιδού λοιπόν η εντολή της Ευρώπης από τους πολίτες: μια εντολή να πραγματοποιηθούν οι απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν προκλήσεις όπως η ενέργεια, η μετανάστευση, η αλλαγή του κλίματος και το οργανωμένο έγκλημα, με τις οποίες παλεύουν τα μεμονωμένα κράτη μέλη στο υφιστάμενο πλαίσιο. Ο αυξημένος συντονισμός των οικονομικών πολιτικών τον οποίο προτείνατε, κύριε Verhofstadt, θα βοηθούσε σίγουρα, όπως και ο αυξημένος αμυντικός συντονισμός.

Ο κ. Barroso επεσήμανε την ανάγκη για πρακτικά επιτεύγματα που θα ενισχύσουν τους δεσμούς μας με τους πολίτες και θα τους συσπειρώσουν υπέρ των σκοπών μας.

Αυτή, όμως, η «Ευρώπη των σχεδίων» δεν θα μπορέσει ποτέ να απογειωθεί αν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών δεν εξηγήσουν στους πολίτες τους τι κάνουν μαζί στις Βρυξέλλες και γιατί, και αν δεν προσφέρουμε στην Ένωση τα χρήματα και τις νομικές αρμοδιότητες ώστε να επιβάλει την υλοποίηση πρωτοβουλιών όπως η κοινή πολιτική ενέργειας, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με δυνάμεις παρεμπόδισης στο Συμβούλιο, όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες πρωτοβουλίες στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, για παράδειγμα, στον οποίο η απουσία ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία οδηγεί τόσο συχνά σε αδιέξοδο.

Οι διαξιφισμοί για τη ρήτρα «γέφυρας» στη Συνθήκη δεν θα φέρουν τη λύση και η αλλαγή, εν πάση περιπτώσει, εναπόκειται στην ίδια ομοφωνία που έχει οδηγήσει μέχρι τώρα στην αδράνεια.

Όπως είπατε, κύριε πρωθυπουργέ, το Σύνταγμα –τόσο σε πρακτικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο– είναι αυτό που μπορεί καλύτερα να τοποθετήσει τα θεσμικά δομικά στοιχεία στη θέση τους προκειμένου να κινηθεί η Ευρώπη προς τα εμπρός. Ο κ. Schulz μπορεί κάλλιστα να το χλευάζει, αλλά οι Σοσιαλιστές του ήταν εκείνοι που βοήθησαν στη συντριβή του Συντάγματος στο δημοψήφισμα στη Γαλλία.

(Ανάμικτες αντιδράσεις)

Πρέπει να μετατρέψουμε την περίοδο προβληματισμού μας σε περίοδο ανάλυσης, υποβάλλοντας προτάσεις για το πώς θα προχωρήσουμε. Η διακοινοβουλευτική σύνοδος του τρέχοντος μηνός σχετικά με το Μέλλον της Ευρώπης έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα γι’ αυτή τη διαδικασία. Η σημερινή συνεδρίαση αποτελεί τη λογική προέκταση και ας ελπίσουμε ότι θα ακούσουμε περισσότερες συζητήσεις με τους εθνικούς ηγέτες.

Την Ημέρα της Ευρώπης, η Εσθονία έγινε το δέκατο πέμπτο κράτος που επικύρωσε το Σύνταγμα και σύντομα θα ακολουθήσει και η Φινλανδία. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η Συνθήκη κάθε άλλο παρά νεκρή είναι, και με το πολιτικό σθένος ηγετών όπως ο Guy Verhofstadt, η Angela Merkel και ο Romano Prodi –ηγετών αφοσιωμένων στην Ευρώπη– το μέλλον της Ευρώπης διαγράφεται σαφώς λαμπρότερο.

Όπως μας είπε ο πρωθυπουργός, έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε. Εντούτοις, έχουμε αρωγούς στις προσπάθειές μας τους πολίτες της Ευρώπης, διότι αναγνωρίζουν, όσο και αν θέλουν να το αρνούνται ορισμένοι εθνικοί ηγέτες μας, ότι τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, οι σοβαρές προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης –πληθυσμιακή αύξηση και μετανάστευση, αλλαγή του κλίματος, διεθνώς οργανωμένο έγκλημα– δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από κράτη που στηρίχθηκαν στην ιδέα της στρατιωτικής βιομηχανικής δύναμης του 18ου αιώνα· απαιτούν να υπερβούμε τα φυλετικά και θρησκευτικά μας μίση και να εργαστούμε από κοινού για το μέλλον όλων των πολιτών μας σε έναν πλανήτη τον οποίο μοιραζόμαστε με πολλούς άλλους.

(Χειροκροτήματα από τη δεξιά πτέρυγα και από το κέντρο)

  Monica Frassoni, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (IT) Κύριε Verhofstadt, σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε μαζί μας σήμερα, γιατί αυτήν την περίοδο της γενικευμένης αδράνειας, που έχει επηρεάσει δυστυχώς τόσο την Επιτροπή όσο και το Κοινοβούλιο, διαπιστώνω με μεγάλη μου χαρά ότι φέρατε ως θέμα προς συζήτηση το μέλλον της Ευρώπης και ελπίζω ότι αυτή η αξιέπαινη προσπάθειά σας θα μας βοηθήσει μαζί με τα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα θεσμικά όργανα να βρούμε μια διέξοδο σε αυτήν τη συνεχή κρίση.

Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε με την προσέγγισή σας και με όσα είπατε σχετικά με τη Λισαβόνα. Μπορούμε να συμφωνήσουμε ακόμη και με το γεγονός ότι οι επικυρώσεις πρέπει να συνεχισθούν, αλλά πιστεύουμε ότι η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες δεν θα μπορέσουν να συγκλίνουν στο ίδιο κείμενο και ότι επιπλέον η στρατηγική δύο ταχυτήτων αποδεικνύεται, κατά την άποψη μας, αναποτελεσματική λόγω της αδυναμίας των πολιτικών απαντήσεων. Οι αντιφάσεις μας είναι προφανείς. Για να την αγαπήσουν οι πολίτες, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει, αλλά τα τελευταία αυτά χρόνια δεν ανέλαβε καμία μεγάλη πρωτοβουλία σε ζητήματα περιβάλλοντος, εργασίας, ειρήνης, ανάπτυξης, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ενσωμάτωσης των νέων πολιτών και κατά συνέπεια το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι τα όργανα και οι πολιτικές συνδέονται στενά και εδώ είναι που δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε μαζί σας.

Δεν μπορούμε να κερδίσουμε την πλειονότητα των συμπολιτών μας με την ιδέα μιας ομόσπονδης, δημοκρατικής και ειρηνικής Ένωσης, προβάλλοντας εν συνεχεία ιδιαίτερα ανησυχητικά παραδείγματα όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα ή την Ινδία. Με την ιδέα ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της αμερικανικής, της κινεζικής ή την ινδικής ανάπτυξης δεν θα μπορέσουμε να κερδίσουμε ούτε τους Σοσιαλιστές ούτε του Πράσινους που δεν ψήφισαν υπέρ του Συντάγματος, καθώς η ανάπτυξη αυτή δημιουργεί φτώχεια, κατανάλωση και σπατάλη πόρων.

Κύριε Verhofstadt, οφείλω να επισημάνω ότι στην ομιλία σας δεν αναφερθήκατε ούτε μία φορά στις μεγάλες περιβαλλοντικές και οικολογικές προκλήσεις που μας περιμένουν, πράγμα που αποδεικνύει δυστυχώς ότι η αποχώρηση των Πρασίνων από την κυβέρνησή σας είχε ίσως ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση του προβληματισμού σας για τα ζητήματα της αειφορίας.

Πιστεύουμε επίσης ότι, δυστυχώς, είναι προφανές ότι η συζήτηση για τον ευρωπαϊκό στρατό αποτελεί μια υπερβολική φυγή προς τα εμπρός, με την οποία δεν συμφωνούμε, καθώς διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία εμείς, οι Ευρωπαίοι, δεν μπορούμε να αρθρώσουμε συγκροτημένο λόγο στην πλειονότητα των κρίσεων και είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε τους Αμερικανούς, ενώ παράλληλα η αξιοπιστία μας σε όλα τα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ειρήνης και του αφοπλισμού σημειώνει δραματική πτώση.

Κύριε Verhofstadt, εμείς πιστεύουμε ότι πράγματι ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα είναι αναγκαίο και ότι πρέπει να βρούμε τον τρόπο να προσελκύσουμε τους πολίτες σε αυτήν την ιδέα, αλλά είναι βέβαιο πως δεν θα μπορέσουμε να το πετύχουμε με περισσότερη αγορά, περισσότερες ελευθερώσεις και περισσότερα όπλα. Θα το κατορθώσουμε μόνον εάν αλλάξουμε πραγματικά τις πολιτικές της Ευρώπης με στόχο την ενίσχυση της αειφορίας.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια αρχική παρατήρηση, εάν μου επιτρέπετε, εφόσον εγκαινιάζουμε σήμερα μια σειρά συζητήσεων νέου τύπου. Πιστεύω ότι δεν είναι δυνατόν να απαντούμε σοβαρά, σε τρία ή τέσσερα λεπτά, σε μια διεξοδική ομιλία από καθέδρας διάρκειας τριών τετάρτων της ώρας. Κατά τη γνώμη μου, η διαδικασία χρειάζεται αναθεώρηση.

Έχω πολλά να πω σχετικά με ορισμένες από τις ιδέες που παρουσίασε ο κ. Verhofstadt. Για παράδειγμα, σχετικά με την ιδέα της αναγωγής της κρίσης της Ένωσης κυρίως σε ζήτημα μεθόδου, η οποία δεν είναι αρκετά ομοσπονδιακή κατά την άποψή του, επιλέγοντας να αγνοηθεί το περιεχόμενο των οικονομικών και κοινωνικών αποφάσεων που λαμβάνονται. Αυτή είναι μια ανάλυση την οποία θεωρώ ανεπαρκή και την οποία η Ομάδα μου δεν υποστηρίζει. Ή ακόμη σχετικά με την ιδέα της εισαγωγής, στο όνομα μιας μορφής κοινωνικής και οικονομικής διακυβέρνησης, μέγιστων κοινωνικών επιπέδων παράλληλα με τα ήδη υπάρχοντα ελάχιστα επίπεδα. Δεν κατανοώ πλήρως τον συλλογισμό του, ο οποίος μου φαίνεται, σε κάθε περίπτωση, ότι κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Έχω επίσης πολλά να πω σχετικά με την έκκληση του κ. Verhofstadt για μια στρατιωτική Ευρώπη και την πλήρη ένταξη αυτής της στρατιωτικής Ευρώπης στο ΝΑΤΟ, μια έκκληση με την οποία δεν συμφωνούμε.

Δεν μπορώ να επεκταθώ τώρα στα διάφορα αυτά ζητήματα, επειδή θα ήθελα να θίξω ένα άλλο ζήτημα το οποίο θεωρώ ότι ο κ. Verhofstadt προσπέρασε πάρα πολύ γρήγορα. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για το κύριο πρόβλημά μας σήμερα: αναφέρομαι στις αιτίες του διευρυνόμενου χάσματος ανάμεσα στους Ευρωπαίους και την Ένωση. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων που διεξήγαγε η Επιτροπή μας αποκαλύπτουν πράγματι ορισμένες πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με την αιτία αυτής της αποξένωσης, και θα ήθελα να αναφέρω τρία παραδείγματα.

Πρώτον, το 47% των ερωτηθέντων στο πλαίσιο αυτών των διαβουλεύσεων θεωρεί την παγκοσμιοποίηση απειλή για τις θέσεις εργασίας. Τον Οκτώβριο του 2003, το 56% θεωρούσε την παγκοσμιοποίηση μια καλή ευκαιρία· σήμερα, την ίδια άποψη έχουν 20% λιγότεροι από αυτούς. Εντούτοις, τον Οκτώβριο του 2003, η Ευρώπη δεν ήταν πιο ομοσπονδιακή από ό,τι είναι σήμερα. Ορίστε ένα άλλο αποτέλεσμα: τι πιστεύουν οι ερωτηθέντες σχετικά με τον ρόλο που διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε δεκαπέντε περίπου τομείς που εκτείνονται από την προστασία του περιβάλλοντος έως τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, μέσω της κοινωνικής πολιτικής, με την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων να εμφανίζεται μόνο στο τέλος του καταλόγου; Ο δείκτης ικανοποίησης για τους τομείς αυτούς ήταν 4,7 στα 10. Αυτό δεν έχει σχέση με τον λιγότερο ή περισσότερο ομοσπονδιακό χαρακτήρα της Ένωσης.

Όσον αφορά την ικανότητα της Ευρώπης να καταπολεμήσει την ανεργία, η οποία τοποθετήθηκε στο τέλος του καταλόγου, ο δείκτης ικανοποίησης είναι 3,8 στα 10. Τονίζω ότι πρόκειται για ένα μέσο όρο από τα 25 κράτη μέλη. Πώς θα αξιολογούσατε την επίδοση ενός μαθητή που συγκεντρώνει βαθμολογία 3,8 στα 10 σε ένα βασικό μάθημα; Έτσι αντιλαμβάνεται ο κόσμος την σημερινή ικανότητα της Ευρώπης να αντιμετωπίζει τα προβλήματα που σχετίζονται με την παγκοσμιοποίηση. Πιστεύω ότι εκεί έγκειται το βασικό πρόβλημα. Δεν μπορούμε να το προσπεράσουμε επιδέξια.

Τέλος, ποιο είναι, κατά την άποψη της πλειοψηφίας των ερωτηθέντων Ευρωπαίων –και αναφέρω επί λέξει– «το βασικό στοιχείο για το μέλλον της Ευρώπης»; Η πιο συνήθης απάντηση: η επίτευξη παρόμοιου βιοτικού επιπέδου σε όλη την Ένωση. Αυτή είναι η άποψη του 51% των ερωτηθέντων στις 25 χώρες και του 74% στα νέα κράτη μέλη. Οι νέοι συμπολίτες μας δεν επιθυμούν προφανώς να σχηματίσουν οι χώρες τους ένα είδος Ευρώπης χαμηλού κόστους, μια Ευρώπη εκπτώσεων, την οποία ονειρεύονται οι επιχειρηματικοί κύκλοι.

Για να συνοψίσω, η παγκοσμιοποίηση γίνεται αντιληπτή ως μια απειλή για το κοινωνικό μοντέλο, και η ενιαία αγορά δεν θεωρείται ότι δίνει απάντηση σε αυτό το θεμελιώδες πρόβλημα. Οι ανησυχίες αυτές δεν θα μειωθούν από το σχέδιο μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς, η οποία βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη της επόμενης διάσκεψης κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ηνωμένων Πολιτειών. Το να προσπεράσουμε για μία ακόμη φορά αυτό το μέρος της συζήτησης δεν θα μας βοηθήσει, πιστεύω, να βγούμε από το αδιέξοδο. Μόνο αν δεχτούμε πραγματικές αλλαγές, όχι μόνο θεσμικές αλλά και στο επίπεδο των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών γραμμών δράσης θα έχουμε την ευκαιρία να αναβιώσουμε το ευρωπαϊκό όνειρο.

(Χειροκροτήματα από την αριστερή πτέρυγα)

  Πρόεδρος. Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Wurtz. Σε μελλοντικές συζητήσεις αυτού του είδους θα εξετάσουμε έναν πιο συνεπή τρόπο που θα επιτρέπει στους προέδρους των πολιτικών ομάδων να παρεμβαίνουν. Για την ώρα, ωστόσο, πρέπει να κατανείμουμε τον χρόνο με τον τρόπο που είχαμε προγραμματίσει.

  Nigel Farage , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, είναι πραγματικά γελοίο να το αποκαλούμε αυτό συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Αυτό που παρακολουθούμε εδώ είναι μάλλον μια συζήτηση μεταξύ των μελών της ιδιοτελούς πολιτική ελίτ. Καλύτερη επιτομή τους δεν θα μπορούσε να αποτελεί πάρα ένα άτομο όπως ο κ. Verhofstadt.

Οφείλω να πω ότι θεωρώ κάπως αστείο το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός του Βελγίου έρχεται εδώ και λέει σε 24 άλλα εθνικά κράτη τι πρέπει να κάνουν. Το λέω αυτό διότι ίσως θα έπρεπε να προσέξει λίγο περισσότερο τα του οίκου του. Η πιο πρόσφατη δημοσκόπηση στο Βέλγιο –ή μάλλον στη Φλάνδρα– δείχνει ότι το 51% των πολιτών εκεί επιθυμούν την ανεξαρτησία από το βελγικό κράτος. Το Vlaams Belang είναι τώρα το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στη Φλάνδρα. Μήπως επειδή ντρέπεστε και βρίσκεστε σε αμηχανία για το γεγονός ότι η χώρα σας καταρρέει, έρχεστε εδώ, κύριε Verhofstadt, για να ενθαρρύνετε και εμάς τους υπόλοιπους να αυτοκαταστραφούμε; Δεν είμαι βέβαιος.

Φαντάζομαι ότι υπήρχε τουλάχιστον κάποιος βαθμός ειλικρίνειας στην ομιλία σας, διότι είστε ένας αναίσχυντος ευρωεθνικιστής. Δεν σας καίγεται καρφί για το τι πιστεύουν οι απλοί πολίτες. Δεν σας καιγόταν καρφί για τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες πέρυσι. Είπατε ο ίδιος σήμερα –σε αυτή την απίστευτα αλαζονική ομιλία– ότι η πρόοδος για την πολιτική ολοκλήρωση θα συνεχιστεί ανεξάρτητα από το τι λένε οι πολίτες. Αυτό που κάνετε απειλεί την ίδια τη βάση της εθνικής αυτοδιάθεσης και της δημοκρατίας. Τον περασμένο αιώνα, αυτή η αρχή θεωρούνταν τόσο σημαντική ώστε αν κοιτάξετε στην αυλή σας θα δείτε τους τάφους πολλών βρετανών στρατιωτών που υπερασπίστηκαν αυτήν ακριβώς την αρχή, στην οποία τώρα εσείς φαίνεται ότι γυρίζετε την πλάτη.

Ήταν σαφές πέρυσι! Ποιο είναι το πρόβλημά σας, κύριε Verhofstadt; Ποιο σημείο της λέξης «όχι» δεν καταλαβαίνετε;

(Χειροκροτήματα από την Ομάδα IND/DEM)

  Πρόεδρος. Ηρεμήστε, κύριε Schulz, ηρεμήστε.

Παρακαλώ, συζητήστε μεταξύ σας έξω από την Αίθουσα όταν τελειώσει η συνεδρίαση.

  Brian Crowley, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τον πρωθυπουργό για την παρουσία του και για την έναρξη μιας πολύ σημαντικής συζήτησης, παρά το γεγονός ότι δεν συμφωνώ με ορισμένες από τις ιδέες και τα συμπεράσματά του.

Η ουσία της καλύτερης ιδέας και της καλύτερης συζήτησης συνίσταται στο να υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις, και να καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα βάσει της κατάστασης. Πολλά κεντρικά στοιχεία της ομιλίας του κ. πρωθυπουργού χρήζουν βαθύτερης ανάλυσης και σχολιασμού. Επιτρέψτε μου, όμως, να αναφερθώ εν προκειμένω σε δύο ή τρία στοιχεία.

Όσον αφορά την κατάσταση σχετικά με το αν οι πολίτες θέλουν περισσότερη Ευρώπη ή λιγότερη Ευρώπη, ποτέ δεν θα τολμούσα να μιλήσω εξ ονόματος όλων των ευρωπαίων πολιτών. Ωστόσο, μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος των πολιτών της περιφέρειάς μου στη νοτιοδυτική Ιρλανδία, τους οποίους συνάντησα το περασμένο Σαββατοκύριακο. Από τους 4 500 ανθρώπους που συνάντησα την περασμένη εβδομάδα στην Ιρλανδία, οι 3 000 έθεσαν θέματα ευρωπαϊκής φύσεως στα οποία επιθυμούσαν να δοθούν λύσεις. Όλως περιέργως, για όλα τα θέματα που ανέφεραν, θεωρούσαν ότι ο καλύτερος τρόπος να επιτευχθεί λύση ήταν σε ευρωπαϊκό επίπεδο –όχι σε εθνικό επίπεδο– διότι καταλάβαιναν ότι εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Αυτά τα θέματα αφορούσαν το περιβάλλον, την αλιεία, το ελεύθερο εμπόριο κλπ. Πίστευαν ότι η μεγαλύτερη ελπίδα για την επίτευξη προόδου σε όλα αυτά τα θέματα προκύπτει από το ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι πολίτες θέλουν πράγματι περισσότερη Ευρώπη σε ορισμένους τομείς, αλλά αν πει κανείς στους πολίτες του κόσμου ή της Ευρώπης ή της χώρας μου ότι θα αποτελούν μέρος ενός ευρωπαϊκού στρατού, ότι οι φόροι τους θα καθορίζονται από τις Βρυξέλλες, ότι δεν θα έχουν λόγο όσον αφορά το είδος της αστυνομικής δύναμης που θα διαθέτουν, θα απορρίψουν την πρόταση αμέσως. Και αυτό όχι γιατί αμφισβητούν το επιχείρημα ή την ακρίβεια ή τη γνησιότητα του επιχειρήματος που προβάλλεται, αλλά διότι θεωρούν αυτά τα θέματα ευαίσθητα. Πιστεύουν ότι τα θέματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα από τους πολίτες εντός της χώρας τους.

Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που πρέπει να ανακαλύψουμε είναι να μην ακολουθήσουμε τον εύκολο δρόμο λέγοντας «είτε είστε υπέρ μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης είτε είστε κατά». Προσωπικά, είμαι κατά μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης. Το πρότυπο που υπήρξε επιτυχές για την Ευρώπη ήταν αυτό που δημιουργήσαμε μόνοι μας. Δεν είναι κάτι που προήλθε από την αντιγραφή ενός άλλου προτύπου. Είναι δημιούργημα που προέκυψε από την ανάγκη – την ανάγκη που τώρα αντιμετωπίζουμε. Το αναφέρατε και εσείς, κύριε πρωθυπουργέ, στις ερωτήσεις σας σχετικά με τον οικονομικό τομέα και άλλους τομείς. Η συζήτηση τώρα διεξάγεται. Πρέπει να ληφθούν αποφάσεις βραχυπρόθεσμα, όχι μακροπρόθεσμα, και αυτές οι αποφάσεις πρέπει κατόπιν να εφαρμοστούν με ορθό τρόπο.

Οι Υπουργοί Εξωτερικών την περασμένη εβδομάδα στη Βιέννη ορθώς είπαν ότι ήταν λάθος να ονομαστεί αυτό το έγγραφο Σύνταγμα, διότι δεν αποτελεί πραγματικό Σύνταγμα καθώς δεν έχει τη μορφή Συντάγματος. Ονομάστε το Συνθήκη για μια νέα Ευρώπη, αλλά όχι Σύνταγμα για μια νέα Ευρώπη.

  Frank Vanhecke (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η παρουσία εδώ του βέλγου πρωθυπουργού, κ. Verhofstadt, και η ομιλία του στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης υποδεικνύει στην πραγματικότητα ό,τι είναι θεμελιωδώς λάθος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι το πραγματικό πρόβλημα με την Ευρώπη και με τον Verhofstadt είναι ότι οι πολιτικοί δεν επιδεικνύουν πλέον ούτε τα πιο βασικά δημοκρατικά αντανακλαστικά, δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να ακούσουν τους πολίτες και το εκλογικό σώμα και, αντ’ αυτού, είναι πεπεισμένοι ότι εκείνοι, μέσα στους φιλντισένιους πύργους τους, γνωρίζουν καλύτερα.

Μάλιστα, είδαμε άλλο ένα λαμπρό παράδειγμα αυτού μόλις πριν λίγα λεπτά. Ο κ. Verhofstadt καλεί τώρα τους ευρωπαίους συναδέλφους του να αγνοήσουν τα συντριπτικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες και να συνεχίσουν να ενεργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτα κακό. Αν και ο κ. Verhofstadt αρέσκεται στο να αναφέρεται ως υπέρμαχος της δημόσιας συμμετοχής μέσω δημοψηφισμάτων, δεν τόλμησε να οργανώσει το υποσχόμενο δημοψήφισμα στην ίδια του τη χώρα. Πράγματι, η δημόσια συμμετοχή του κ. Verhofstadt δεν μπορεί να οργανωθεί παρά μόνο εφόσον εκείνος βεβαιωθεί ότι έχει δίκιο και ότι δεν κινδυνεύει να χάσει.

Αυτό το ευρωπαϊκό δημοκρατικό έλλειμμα φαίνεται εντονότερα στην περίπτωση της Τουρκίας, η οποία απειλεί να παραλύσει ολόκληρο το ευρωπαϊκό σύστημα. Η Ευρώπη δεν εξόκειλε ως αποτέλεσμα της ειλικρινούς, ορθής και απολύτως βάσιμης δυσπιστίας των πολιτών που ψήφισαν στις Κάτω Χώρες και στη Γαλλία, αλλά εξαιτίας βαθύτερων λόγων. Η Ευρώπη έχει κολλήσει διότι επιφανείς ευρωπαίοι πολιτικοί αρνούνται να προσδιορίσουν το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρνούνται να περιορίσουν την δυνητική προσχώρηση νέων υποψήφιων χωρών σε χώρες που ανήκουν στην Ευρώπη πολιτισμικά, γεωγραφικά και ιστορικά, στις οποίες ασφαλώς δεν περιλαμβάνεται η Τουρκία.

Μάλιστα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Verhofstadt αποτελεί έναν από τους υπέρμαχους αυτής της τουρκικής προσχώρησης και αρνείται οποιοδήποτε δημοψήφισμα ή δημοκρατική συνδρομή επί αυτού του θέματος.

Πριν έναν μήνα, ο έτερος σοφός του φιλντισένιου πύργου, κ. Barroso, ο Πρόεδρος της Επιτροπής, είπε ότι δεν έβλεπε κανέναν λόγο για την ανάγκη διεξαγωγής μιας συζήτησης σχετικά με τα ευρωπαϊκά σύνορα, με την αιτιολογία ότι αυτή η συζήτηση δεν θα οδηγούσε πουθενά. Όπως προκύπτει, ισχύει το αντίθετο. Μόνο όταν οι ευρωπαίοι πολίτες βεβαιωθούν ότι η Ευρώπη θα έχει σύνορα, μόνο όταν μάθουν ότι η Ευρώπη τους θα περιορίζεται στις χώρες που έχουν μια κοινή βάση, κάτι που είναι ουσιώδες γι’ αυτούς, μόνο όταν οι ευρωπαίοι πολίτες διαπιστώσουν ότι οι πολιτικοί τους είναι για άλλη μια φορά διατεθειμένοι να ακούσουν τις φωνές τους και να σεβαστούν το αποτέλεσμα των δημοκρατικών δημοψηφισμάτων, μόνο τότε, και όχι νωρίτερα, μπορεί να επιτευχθεί η ευρωπαϊκή ανάκαμψη.

Θα ήθελα να επαναλάβω ότι, υπό αυτή την έννοια, ήταν καλό και συμβολικό το γεγονός ότι ο ίδιος ο κ. Verhofstadt, ο άνθρωπος που, στη χώρα του, αντιπροσωπεύει μόνο το 15% των ψηφοφόρων, ήταν εκείνος που θα έπρεπε να παραστεί εδώ για να εκπροσωπήσει τους επιφανείς, σχολαστικούς ευρωκράτες οι οποίοι δεν είναι ποτέ διατεθειμένοι να ακούσουν· πρόκειται για έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του.

  Πρόεδρος. Όπως μπορείτε να δείτε, κύριε Verhofstadt, αυτό είναι ένα πλουραλιστικό κοινοβούλιο.

  Guy Verhofstadt, Πρωθυπουργός του Βελγίου. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, να είστε βέβαιος ότι πρέπει να αντιμετωπίζω τους υποστηρικτές του κ. Vanhecke και στο δικό μου κοινοβούλιο. Παρατηρώ ότι, στην πραγματικότητα, υπάρχει ελάχιστη διαφορά ανάμεσα σε αυτά που λέει εδώ και σε ό,τι λέει στο Βέλγιο. Για εκείνον, η Ευρώπη αποτελεί μόνο το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας και τίποτα άλλο. Γι’ αυτό δεν ανέχεται να γίνεται καμία περαιτέρω σκέψη για την Ευρώπη, διότι ενδιαφέρεται μόνο για ό,τι συμβαίνει σε ακτίνα 5 μιλίων γύρω του.

Προσωπικά, έχω άλλη άποψη για την Ευρώπη. Πιστεύω ότι η Ευρώπη έχει ένα πεπρωμένο και ότι αυτό το πεπρωμένο πρέπει να ακολουθήσει. Κυρίως, πιστεύω ότι η ιστορία της Ευρώπης ακολουθεί μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ. Μάλιστα, η ιστορία μάς διδάσκει τι πρέπει να κάνουμε, ακόμη και αν οι απόψεις είναι ορισμένες φορές διαμετρικά αντίθετες. Υπάρχουν κάποιοι που βρίσκουν ότι τα πράγματα προχωρούν υπερβολικά γρήγορα, ή υπερβολικά αργά, ή ότι πρέπει να αναπτυχθούν άλλες ιδέες. Εντούτοις, ένα πράγμα παραμένει σαφές, και αυτό είναι η ιστορία. Η ιστορία μας διδάσκει ότι όταν ήμασταν διαιρεμένοι και εσωστρεφείς, η Ευρώπη βρισκόταν σε κρίση, γινόταν πόλεμος, υπήρχαν συνεχώς εμφύλιοι πόλεμοι.

Θα ρωτήσω επομένως εκείνους που ισχυρίζονται τώρα ότι δεν θέλουν να διευρυνθεί η Ευρώπη, ώστε να συμπεριλαμβάνει τα Βαλκάνια, για παράδειγμα: γιατί θα στερούσαν από τις χώρες αυτές τη σταθερότητα; Πράγματι, εάν δεν ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ξέρουμε πολύ καλά ότι, τα επόμενα δύο ή τρία έτη, αυτό το μέρος του κόσμου θα βρεθεί ξανά στο έλεος της βίας και του πολέμου.

(Χειροκροτήματα)

Φυσικά, οι χώρες αυτές πρέπει να πληρούν όλους τους όρους. Ωστόσο, εκείνοι που ισχυρίζονται σήμερα, εκ των προτέρων, ότι αυτοί οι λαοί δεν μπορούν να ενταχθούν, ότι υπάρχουν σύνορα, τους λένε στην πραγματικότητα ότι δεν θέλουν να απολαμβάνουν εκείνοι όσα απολαμβάνουμε εμείς εδώ και 50 χρόνια τώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση: ειρήνη, σταθερότητα και ευημερία. Αυτό δεν μπορούμε να το δεχτούμε. Αυτό που ακούστηκε πριν λίγο είναι εγωισμός και δεν πρέπει να υποκύψουμε σε αυτόν. Αυτή είναι η πρόκληση της εποχής, και όχι το ζήτημα της Τουρκίας.

(Χειροκροτήματα)

Δεν είναι αλήθεια ότι ο μόνος λόγος που χρησιμοποιείται η Τουρκία εδώ είναι ως πρόσχημα για την επίδειξη εγωισμού; Η Τουρκία δεν έχει καμία συνέπεια γι’ αυτούς. Είτε προσχωρήσει η Τουρκία είτε όχι, το μόνο που μετρά είναι να μπορέσουν να αποδείξουν ότι θα ήταν καλύτερα αν καταλήγαμε όλοι να είμαστε αυτάρκεις. Αυτό ήταν πρακτικά το νόημα των τελευταίων ομιλιών που ακούσαμε, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του κ. Farage, ο οποίος είπε ένα σωρό πράγματα πριν από λίγο. Μπορώ να σας πω, κ. Farage,

Μπορώ να σας πω ότι λέω ακριβώς τα ίδια στο Συμβούλιο όπως και εδώ στο Κοινοβούλιο. Αυτό είναι απολύτως αναγκαίο, διότι δεν μπορεί να λέει κανείς κάτι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και μετά το αντίθετο στο Λονδίνο ή σε άλλη πόλη της Ευρώπης. Προσπαθώ να στείλω ακριβώς το ίδιο μήνυμα τόσο στο Συμβούλιο όσο και στο Κοινοβούλιο.

(Χειροκροτήματα)

Πράγματι, το πιο σημαντικό, κύριε Πρόεδρε, είναι ότι κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου της 15ης και 16ης Ιουνίου, ενός πολύ σημαντικού Συμβουλίου, πρέπει να προσπαθήσουμε να αποφασίσουμε από κοινού πώς θα συνεχίσουμε τη διαδικασία. Για μία ακόμη φορά, δεν έχω τίποτε εναντίον της παράτασης της περιόδου προβληματισμού. Θα ζητήσω, ωστόσο, να εξετασθεί η Δήλωση 30 που προσαρτάται στο Σύνταγμα και εγκρίθηκε από τη Συνέλευση, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι συνεχίζουμε αδιαφορώντας για το τι πιστεύει η πλειοψηφία των Γάλλων ή η πλειοψηφία των Ολλανδών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας προτείνω μια δεύτερη στρατηγική, παράλληλα με τη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης.

Είναι πράγματι αλήθεια ότι πρέπει να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες και στους φόβους των πολιτών. Δεν μπορούμε να το κάνουμε λέγοντάς τους: «ορίστε έχουμε ένα Σύνταγμα». Δεν θα τους καθησυχάσει να ξυπνήσουν ένα πρωί και να ακούσουν ότι έχουν ένα Σύνταγμα. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Εμείς, κυρίως, έχουμε ανάγκη να προοδεύσει το Σύνταγμα σε έναν αριθμό θεμάτων. Επίσης, χρειαζόμαστε απτές πολιτικές και κάτι που, κατά τη γνώμη μου, λείπει περισσότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κοινωνικοοικονομική διακυβέρνηση. Γιατί δεν καταλαβαίνετε ότι μια νομισματική ένωση χωρίς κοινή κοινωνικοοικονομική πολιτική και στρατηγική είναι ανούσια!

(Χειροκροτήματα)

Αυτό θα μπορούσε να είναι, όπως το ελπίζω, το συμπέρασμα του Συμβουλίου της 15ης και 16ης Ιουνίου. Θα είχαμε κάνει ένα βήμα μπροστά και όχι μόνο για εμάς τους ίδιους, αλλά και για τα θεσμικά όργανα.

Ίσως πρέπει να παραδεχτώ την ενοχή μου, κύριε Poettering. Στην αρχή, με τη δήλωση του Λάκεν, χρησιμοποιήσαμε ίσως τη λέξη «σύνταγμα» κάπως πρόωρα. Γεγονός είναι, ωστόσο, ότι πρέπει τώρα να αναγνωρίσουμε ότι χρειαζόμαστε μια διττή στρατηγική. Υπάρχει το Σύνταγμα, που θα πρέπει ίσως να επαναδιαπραγματευτούμε προκειμένου να επιτύχουμε την ομοφωνία. Υπάρχει επίσης μια αξιόπιστη κοινωνικοοικονομική πολιτική που εσείς, στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο, πρέπει να εφαρμόσετε χωρίς καθυστέρηση, γιατί αυτό ακριβώς είναι που περιμένει ο κόσμος. Εκεί βρίσκεται η απάντηση στην παγκοσμιοποίηση. Η Ευρώπη δεν είναι η πηγή της παγκοσμιοποίησης· είναι η ορθή απάντηση στην παγκοσμιοποίηση και αυτό το μήνυμα δεν το έχουμε ακόμα αναπτύξει επαρκώς και δεν το έχουμε απευθύνει στα έθνη της Ευρώπης.

(Χειροκροτήματα)

  Íñigo Méndez de Vigo (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, τις προάλλες στη χώρα μου, ένας σπουδαίος ευρωπαϊστής –ο Fernando Álvarez de Miranda– μου είπε ότι το πρόβλημα των Ευρωπαίων είναι ότι έχουν χάσει τον ενθουσιασμό τους για την Ευρώπη. Είναι αλήθεια: είμαστε συχνά Ευρωπαίοι χωρίς να το συνειδητοποιούμε και δεν συνειδητοποιούμε τη μεγάλη πρόοδο που έχει κάνει η Ένωση· δεν δίνουμε στην Ευρώπη την αναγνώριση που της αξίζει και αντίθετα κατηγορούμε την Ένωση για τις μικρές απογοητεύσεις μας.

Βρισκόμαστε τώρα σε αυτή την περίοδο προβληματισμού, προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι η Ευρώπη λειτουργεί. Όπως είπατε, δίνοντας ένα παράδειγμα, αναρωτιέμαι συχνά αν κάνουμε το σωστό. Για παράδειγμα, λέμε ότι η Ευρώπη πρέπει να κερδίσει νομιμότητα δημιουργώντας θέσεις εργασίας· διαθέτει όμως η Ευρώπη –η Ευρωπαϊκή Ένωση– τα μέσα για τη δημιουργία απασχόλησης ή μήπως είναι εθνικά μέσα; Αν θέτουμε στόχους που δεν εξαρτώνται από την Ένωση, αλλά από τα κράτη μέλη, και δεν τους επιτυγχάνουμε, τότε η Ένωση θα πληρώσει το τίμημα.

Επομένως, θα σας προτείνω, κύριε Verhofstadt –και μπορείτε να το κάνετε αυτό, διότι είστε ο πρωθυπουργός της χώρας σας– να κάνετε μια μέρα το ακόλουθο πείραμα, προκειμένου να δείξετε πώς θα ήταν η ζωή για τους πολίτες αν δεν υπήρχε η Ευρώπη· θα μπορούσατε, για παράδειγμα, να εγκαταστήσετε στις 29 Μαΐου ή την 1η Ιουνίου, συνοριακούς σταθμούς μεταξύ της χώρας σας και της Γαλλίας και μεταξύ της χώρας σας και των Κάτω Χωρών και σε αυτούς τους σταθμούς θα μπορούσατε να βάλετε τελωνειακούς, οι οποίοι θα ζητούσαν από τους γάλλους ή τους ολλανδούς πολίτες τα διαβατήριά τους και θα τους έλεγαν ότι η γαλλική ασφάλιση του αυτοκινήτου τους δεν είναι έγκυρη στο Βέλγιο και ότι θα πρέπει να βγάλουν πράσινη κάρτα.

Και για μία μέρα –μόνο για μία μέρα– θα μπορούσατε να επαναφέρετε το βελγικό φράγκο, και το ευρώ δεν θα ήταν νόμιμο νόμισμα στο Βέλγιο και θα έπρεπε να ανταλλαγεί· και, όταν οι γάλλοι και ολλανδοί πολίτες επέστρεφαν στις όμορφες χώρες τους, κύριε Πρόεδρε, αυτοί οι τελωνειακοί υπάλληλοι θα τους υποχρέωναν να συμπληρώσουν ένα έντυπο δήλωσης των προϊόντων που αγόρασαν στη χώρα σας.

Αυτό θα τους έδειχνε τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κύριε Πρόεδρε.

(Χειροκροτήματα)

  Jo Leinen (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι πολύ που εμφανίζεται και πάλι ένας πολιτικός ο οποίος έχει ένα όραμα για την Ευρώπη, διότι μέρος του προβλήματός μας είναι αυτός ο υπερβολικός δισταγμός, οι αμφιβολίες για τον εαυτό μας, αυτή η απροθυμία, αυτός ο ολοφάνερος φόβος να κάνουμε περαιτέρω βήματα προς την ενοποίηση της Ευρώπης. Όταν ακόμα και οι αρχηγοί κρατών δεν ομολογούν πίστη στην Ευρώπη, αυτό αποπροσανατολίζει τους ανθρώπους και τους κάνει δύσπιστους. Γι’ αυτό, κύριε Verhofstadt, σας καλωσορίζω θερμά και σας ευχαριστώ για το όραμά σας, που το παρουσιάσατε και στο βιβλίο σας και εδώ στο Σώμα. Επιβεβαιώσατε γι’ άλλη μία φορά ότι ο πυρήνας της ευρωπαϊκής ιδέας είναι η πολιτική ένωση κι όχι απλά μια μεγάλη αγορά.

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα δεν ήταν, άλλωστε, παρά μία υποχρεωτική αλλαγή πορείας επειδή δεν πραγματοποιήθηκε η αμυντική ένωση. Αυτό πρέπει να το επαναλαμβάνουμε, και η δήλωση της Μεσσίνα προηγήθηκε των συνθηκών της Ρώμης. Επιδοκιμάζω εξαιρετικά το ενδεχόμενο να διατυπώσουμε την επόμενη άνοιξη ένα είδος «δεύτερης δήλωσης της Μεσσίνα» που βέβαια δεν θα έχει αυτήν την ονομασία, αλλά ο πυρήνας θα μπορούσε να είναι ο ίδιος: η ανανέωση της δέσμευσής μας στους στόχους και τα μεγάλα σχέδια της ΕΕ για τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες.

Επίσης, χρειαζόμαστε σχέδια που θα είναι ελκυστικά για τους πολίτες. Μιλάμε και πάλι για την ενεργειακή πολιτική και ξέρουμε ότι σε είκοσι χρόνια, το 70% της ενέργειάς μας θα αποτελείται από εισαγωγές από περιοχές που δεν είναι ασφαλείς. Γιατί δεν έχουμε το θάρρος, όπως πρότεινε και ο Jeremy Rifkin, να ξεκινήσουμε εδώ, στην Ευρώπη, μία τρίτη βιομηχανική επανάσταση με μία οικονομία ηλίου-υδρογόνου; Χρειαζόμαστε και τον άνθρακα, και το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, αυτό αποτελεί συνήθη πρακτική. Όμως αυτή η νέα βάση μιας νέας ενεργειακής επανάστασης θα ήταν κάτι που θα το επιδοκίμαζαν πολλοί άνθρωποι και θα σας συνιστούσα να λάβετε μια τέτοια απόφαση κατά τη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου.

  Marielle De Sarnez (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, προσωπικά, θεωρώ πολύ θετικό και ενθαρρυντικό το να βλέπω, επιτέλους, έναν ευρωπαίο αρχηγό κυβέρνησης να υποστηρίζει, να δεσμεύεται και ακόμα και να διεξάγει εκστρατεία, με ένα εξαιρετικό βιβλίο που σας συνιστώ, υπέρ μιας αναβίωσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Στις μέρες μας αυτό αξίζει να αναγνωρισθεί.

Κύριε Πρωθυπουργέ, συμφωνούμε με τις παρατηρήσεις σας. Η Ευρώπη βιώνει μια κρίση προσανατολισμού, μια κρίση έμπνευσης και μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν μπορεί απλώς να παρατείνει την περίοδο προβληματισμού κατά έναν χρόνο. Οι λαοί δεν χρειάζονται μια φυγή προς τα εμπρός. Αυτό που περιμένουν τα έθνη της Ευρώπης από τους πολιτικούς τους είναι να θέσουν ένα όραμα και να χαράξουν προοπτικές. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σας πω δυο λόγια σχετικά με τις προοπτικές αυτές.

Πρώτον, χρειαζόμαστε άμεσα, όπως επαναλαμβάνετε συνεχώς, οικονομική διακυβέρνηση για την Ευρώπη. Έχουμε το ευρώ, εντάξει, αλλά δεν αρκεί αυτό. Εάν θέλουμε να δημιουργήσουμε ανάπτυξη και απασχόληση, γνωρίζουμε όλοι ότι πρέπει να προχωρήσουμε περισσότερο και να συντονίσουμε τις πολιτικές μας για την οικονομία, τον προϋπολογισμό και τα δημοσιονομικά θέματα.

Δεύτερον, χρειαζόμαστε άμεσα νέες κοινές πολιτικές: σκέπτομαι την έρευνα και την ανάπτυξη, σκέπτομαι την άμυνα, σκέφτομαι το ζήτημα της ενέργειας, της παροχής και παραγωγής της, σκέπτομαι επίσης το ζήτημα της μετανάστευσης και της συνανάπτυξης. Για καθένα από αυτά τα ζητήματα, θα ήταν εξωπραγματικό, για να μην πω παραπλανητικό, να σκεπτόμαστε ή να δίνουμε την εντύπωση ότι οι κατάλληλες απαντήσεις θα μπορούσαν να βρεθούν σε εθνικό επίπεδο.

Επιπλέον, χρειαζόμαστε άμεσα και μια ενισχυμένη ευρωπαϊκή παρουσία στον κόσμο ώστε να διαμορφώσουμε επιτέλους μια νέα ισορροπία. Για να τα επιτύχουμε όλα αυτά, θα πρέπει προφανώς να εκπονήσουμε ένα νέο Σύνταγμα, πιο σύντομο, πιο απλό, πιο σαφές, που να εστιάζει ξανά στις σπουδαίες αρχές στις οποίες βασίζεται η Ένωσή μας. Το κείμενο αυτό θα πρέπει να δηλώνει ποιοι είμαστε, ποιες αρχές και ποιο πολιτικό σχέδιο υπερασπιζόμαστε.

Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε καταλάβει τι περιμένουμε από το προσεχές Συμβούλιο. Περιμένουμε από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων να αφήσουν, για μια φορά, στην άκρη τους πολιτικούς υπολογισμούς και τα απώτερα κίνητρά τους για να τεθούν, απλούστατα, στην υπηρεσία του γενικού ευρωπαϊκού συμφέροντος και αυτό είναι επείγον.

(Χειροκροτήματα)

  Johannes Voggenhuber (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, τελικά φαίνεται ότι κάποιοι σκέφτονται στην Ευρώπη. Ποιος θα το φανταζόταν; Ένας αρχηγός κυβέρνησης, στα μισά μιας περιόδου προβληματισμού, και μάλιστα για την Ευρώπη. Σας ευχαριστώ για την παρέμβασή σας και για τα σαφή και θαρραλέα λόγια σας που έσπασαν την εκκωφαντική σιγή των κυβερνήσεων – ή, όπως θα έλεγαν κάποιοι, την κακοφωνία τους. Ορθώσατε το ανάστημά σας εδώ στο Σώμα, εν μέσω μιας κρίσης, πάνω από κάθε εσωτερική πολιτική θεώρηση και από τα μουρμουρητά περί επανεθνικοποίησης, για να μιλήσετε εξ ονόματος της Ευρώπης. Αυτό δεν είναι ευχάριστο, είναι όμως σημαντικό και ουσιαστικό. Αντισταθήκατε στον πειρασμό να χειραγωγήσετε την συζήτηση για την Ευρώπη και τα κίνητρα όσων ψήφισαν «όχι».

Αυτό είναι τώρα, κατά τη γνώμη μου, το μεγάλο πρόβλημα. Σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούν τώρα να αποδώσουν στους πολίτες κίνητρα που δεν είχαν, λες κι εκείνοι που ψήφισαν «όχι» δεν το έκαναν για να ψηφίσουν υπέρ μιας πιο δημοκρατικής και κοινωνικής Ευρώπης, που θα είναι ικανή για δράση, και για να δηλώσουν τη διαμαρτυρία τους για το πώς είναι τώρα η Ευρώπη, αλλά για να ζητήσουν λιγότερη Ευρώπη. Εσείς ακούσατε πραγματικά τους ανθρώπους κι όχι μόνο τις άλλες κυβερνήσεις, όπως έκαναν η βρετανική και η αυστριακή Προεδρία του Συμβουλίου.

Αντισταθήκατε στην ύβρη που μας πείθει πως κινηθήκαμε υπερβολικά γρήγορα ως προς το σύνταγμα, πως οι στόχοι μας παραήταν υψηλοί, πως ζητήσαμε πολλά από τους ανθρώπους και θέσαμε πολύ ψηλά τον πήχη. Αντιθέτως, είστε ένας από τους λίγους που κατάλαβαν ότι ισχύει το αντίθετο. Ήμασταν υπερβολικά αργοί και δεν είχαμε αρκετά υψηλούς στόχους. Οι στόχοι μας δεν ήταν αρκετά μακρόθυμοι, τα οράματά μας δεν ήταν πειστικά και οι συμβιβασμοί μας ήταν πολύ χαλαροί. Γι’ αυτό απευθύνετε έκκληση να τερματίσουμε την κρίση με το να κάνουμε ένα σαφές βήμα εμπρός, και όχι με το να μειώσουμε την ταχύτητά μας, να βαρεθούμε, να παραιτηθούμε και να καταφύγουμε στη δημαγωγία.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω μία μόνο πρόταση. Αν μπορέσουμε να συμφωνήσουμε να ενσωματώσουμε το βήμα που προτείνετε σε μία προσθήκη στο Σύνταγμα, η οποία θα καλύπτει πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της δημοκρατίας, των κοινωνικών εξουσιών και της ατομικής ευθύνης για την ασφάλεια, δεν θα χρειαστεί να καταστρέψουμε τη συνταγματική διαδικασία. Αντίθετα, θα μπορέσουμε να παρουσιάσουμε στους ανθρώπους έναν σαφή δρόμο, έναν τρόπο για να προχωρήσουμε περισσότερο προς έναν υψηλότερο στόχο. Πέρα από αυτό, δεν θα πρέπει να αφήσουμε τις αρνητικές ψήφους να κάνουν την Ευρώπη να αποτύχει.

  Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, πρέπει πραγματικά να αναγνωριστεί ότι με το πρόσφατο βιβλίο σας και με την σημερινή σας ομιλία εδώ στο Σώμα συμβάλατε στο να τερματιστεί αυτή η καταστροφική περίοδος προβληματισμού, διότι –όπως πολύ σωστά είπαν πολλοί συνάδελφοι– είναι πια καιρός να γίνει επιτέλους ξανά συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προχωρήσει η Ευρώπη.

Εγώ προσωπικά συμμερίζομαι το όραμά σας για τις ομοσπονδιακές Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Όμως ως μέλος της συντακτικής συνέλευσης για τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και ως μέλος της Συνταγματικής Συνέλευσης, συνειδητοποίησα στις ανάλογες συζητήσεις ότι η ιδέα αυτή είναι πραγματικά κάτι που μπορεί να υλοποιηθεί μόνο σε ένα μακρινό μέλλον. Οι απόψεις για το πόσο μακριά πρέπει να φθάσει τώρα η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση παρουσιάζουν ακραίες διαφορές όχι μόνο ανάμεσα στα κράτη μέλη, αλλά και ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και εντός των πολιτικών ομάδων, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου.

Ενόψει όλων αυτών, όταν άρχισε να εργάζεται η Συνταγματική Συνέλευση, δεν περίμενα σε καμία περίπτωση ότι θα μπορούσε να κάνει τέτοιες αλματώδεις προόδους στην εμβάθυνση της ολοκλήρωσης, ούτε ότι θα μπορούσαν να επιτευχθούν τόσο πολλά στους τομείς της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων των πολιτών και της ενίσχυσης μιας πολιτικής βασισμένης στην κοινωνική ευημερία. Το σύνταγμα συνιστά μια τεράστια πρόοδο για την Ευρώπη και ταυτόχρονα αντανακλά την πολιτική συναίνεση που επιτεύχθηκε. Πολύ πρόσφατα, ένα μέλος της Ομάδας μου το χαρακτήρισε περιφρονητικά ως μια παλιά, δυσάρεστη ανοησία, αλλά αυτό πραγματικά δεν ισχύει. Δεν πρέπει να διακυβευτούν ούτε η πρόοδος που σημειώθηκε ούτε η συναίνεση που επιτεύχθηκε.

Ακριβώς γι’ αυτό, κύριε Verhofstadt, δεν συμμερίζομαι την άποψή σας για τα κράτη της ευρωζώνης, ούτε και την εναλλακτική ιδέα του κ. Sarkozy για την επονομαζόμενη ομάδα των πρωτοπόρων. Κατά τη γνώμη μου, και τα δύο αυτά πρότυπα είναι ήδη μη ρεαλιστικά εξαιτίας του γεγονότος ότι τον περασμένο χρόνο, δύο από τα ιδρυτικά κράτη έχασαν προφανώς τον τίτλο των «πρωτοπόρων της Ευρώπης». Το ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Barroso εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει τα σημεία των καιρών φαίνεται από την ατζέντα του, που υποτίθεται πως είναι φιλική προς τους πολίτες αλλά κατά τη γνώμη μου δεν αποτελεί τίποτα άλλο από μια επιστροφή στη Νίκαια.

Είμαι πεπεισμένη ότι η ήπειρός μας θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το μέλλον μόνο ως μία κοινωνική Ευρώπη και συμφωνώ εδώ με την άποψη του κ. Juncker. Όταν έλαβε το διεθνές βραβείο Καρλομάγνου από την πόλη του Aachen, πράγμα για το οποίο θα ήθελα να τον συγχαρώ, ο κ. Juncker υπογράμμισε πολύ σωστά ότι η Ευρώπη θα αποτύχει αν δεν κατορθώσει να γίνει τα επόμενα χρόνια μια κοινωνική Ευρώπη, που θα διαθέτει, για παράδειγμα, ελάχιστα δικαιώματα για τους εργαζομένους, με πανευρωπαϊκή ισχύ. Είναι κρίμα που είπατε τόσο λίγα γι’ αυτό.

  Jens-Peter Bonde (IND/DEM). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε σήμερα με έναν ειλικρινή υπέρμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Δεν κρύβει τον στόχο του. Δεν αρνείται τα γεγονότα. Έγραψε ακόμα και μια γενναία, αυτοκριτική Δήλωση του Λάκεν που περιλαμβάνει μια κριτική της ΕΕ ως έχει σήμερα, με την οποία πολλοί επικριτές της ΕΕ θα συμφωνούσαν. Δυστυχώς, αυτό παραβλέφθηκε στη Συνταγματική Συνέλευση και αυτό το θάρρος τον εγκατέλειψε όταν ήλθε η ώρα του Βελγίου να επικυρώσει το Σύνταγμα. Εκεί σταμάτησε η επιθυμία του να πλησιάσει τους πολίτες μέσω της ειλικρίνειας και της δημοκρατίας. Οι απόψεις των Βέλγων δεν ακούστηκαν μέσω ενός δημοψηφίσματος. Ο λαός του Βελγίου δεν είχε τη δυνατότητα να ψηφίσει «όχι» στο Σύνταγμα, όπως τα γλωσσικά ξαδέλφια των Φλαμανδών στις Κάτω Χώρες ή των Βαλλόνων στη Γαλλία. Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης –ναι– αλλά χωρίς να ερωτηθούν οι πολίτες. Αναθαρρήστε, κύριε Verhofstadt. Πάρτε τους συναδέλφους σας μαζί στο θάψιμο αυτού του απορριφθέντος Συντάγματος. Οργανώστε άμεσες εκλογές για μια νέα συνέλευση. Αναθέστε την κατάρτιση προτάσεων που θα μπορούν να τεθούν σε δημοψήφισμα σε κάθε χώρα ταυτόχρονα. Μέχρι τότε, ανοίξτε στο κοινό όλες τις συνεδριάσεις όπου εγκρίνονται νόμοι. Δημοσιεύστε κάθε έγγραφο στο Διαδίκτυο. Επιτρέψτε στα εθνικά κοινοβούλια να ψηφίζουν επί του ετήσιου νομοθετικού προγράμματος. Επιτρέψτε στους Επιτρόπους να παρίστανται στις ευρωπαϊκές επιτροπές των εθνικών κοινοβουλίων τους και συνεπώς να είναι σε επαφή με τις εθνικές δημοκρατίες τους. Δεσμευτείτε ότι δεν θα παράσχετε ποτέ ξανά την υποστήριξη του Βελγίου σε έναν νόμο που δεν έχει λάβει πρώτα πλειοψηφία είτε στο βελγικό κοινοβούλιο είτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  Konrad Szymański (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει σήμερα μια θεμελιώδη επιλογή: αν θα αναλάβει ή όχι ένα πρόσθετο σύνολο καθηκόντων, αν θα επεκτείνει την αρμοδιότητά της και τελικά θα καταρρεύσει υπό το βάρος των υπερβολικών δραστηριοτήτων. Κατά τη γνώμη μου, το απορριφθέν σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης προσφέρει αυτήν ακριβώς την προοπτική.

Τα όριά μας έγιναν πρόσφατα φανερά με οδυνηρό τρόπο κατά την αντιμετώπιση συγκρούσεων συμφερόντων μεταξύ των κρατών μελών στο πλαίσιο του σχεδίου του βόρειου αγωγού αερίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ανήμπορη όχι λόγω έλλειψης συντάγματος, αλλά λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης. Υπάρχει, ωστόσο, μια εναλλακτική λύση: ας επικεντρωθούμε στα ειδικά θέματα που έχουν ήδη τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όπως η βελτίωση της λειτουργίας της κοινής αγοράς και της ζώνης του ευρώ και η βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των χωρών όσον αφορά την ασφάλεια και τις εσωτερικές υποθέσεις και επιτέλους την πολιτική συνοχής. Όσο μικρότερος είναι ο κατάλογος, τόσο πιο εύκολα θα κατανοήσουν οι πολίτες τους στόχους μας.

Κύριε Poettering, παρακαλώ μην μας εκβιάζετε να επιλέξουμε μεταξύ μιας πολιτικής για την ενέργεια με τη Συνταγματική Συνθήκη ή καθόλου πολιτική για την ενέργεια. Ας ξεκινήσουμε συζητήσεις για αυτά που πραγματικά μας δένουν, ας καταγράψουμε αυτούς τους στόχους και κατόπιν ας τους εφαρμόσουμε. Αυτό θα αποτελέσει μια καλή βάση για μια τροποποιημένη συνθήκη. Ωστόσο, ας μην το πράξουμε ενσωματώνοντας βιαστικά και αλαζονικά κάθε πολιτική σε διαδικασίες και θεσμούς. Ας το πράξουμε χωρίς να συμπεριλάβουμε σχέδια που είναι αδύνατον να εφαρμοστούν σε κοινοτικό επίπεδο. Ας βρούμε πρώτα τη βάση και την ουσία μιας κοινής πολιτικής ή, με άλλα λόγια, αυτό που πραγματικά μας δένει, διότι καμία διαδικασία στον κόσμο δεν είναι ικανή να δημιουργήσει μια κοινή θέση όταν δεν υπάρχει ουσία.

  Irena Belohorská (NI). – (SK) Εξαιρετική παράσταση, κύριε Verhofstadt. Αν ήμουν κριτής σε διαγωνισμό καλλιτεχνικού πατινάζ, θα σας έδινα πολύ καλούς βαθμούς για το καλλιτεχνικό μέρος, αλλά χαμηλότερους για το τεχνικό.

Αναρωτηθήκατε και ρωτήσατε γιατί οι πολίτες της Ευρώπης δεν εμπιστεύονται την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορώ να σας δώσω το παράδειγμα της Σλοβακίας και των νέων κρατών μελών: χρειάστηκε να εκπληρώσουμε πολύ αυστηρά κριτήρια για να γίνουμε πλήρη μέλη. Είμαστε πλήρη μέλη εδώ και δύο χρόνια και μπορείτε να δείτε αν εκπληρώθηκαν τα ιδανικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία, οι μεταβατικές περίοδοι περιορίζουν τις ευκαιρίες απασχόλησης· η οδηγία για τις υπηρεσίες δεν εγκρίθηκε, ανεπαρκής και ελλιπής πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, κλπ. Είναι δυνατόν ένα από τα ιδρυτικά κράτη μέλη, η Γαλλία, να μην υποστηρίζει τη Συνταγματική Συνθήκη, με το Στρασβούργο να αποτελεί έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τον πρώην γάλλο Πρόεδρο, Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν, να προεδρεύει της Συνέλευσης για την κατάρτιση της συνταγματικής συνθήκης; Όλα αυτά είναι ζητήματα στα οποία οι πολίτες μας διαπιστώνουν μια διάκριση ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις. Έχετε σκεφθεί την πραγματική κατάσταση όσον αφορά την επίτευξη των στόχων της Στρατηγικής της Λισαβόνας;

Κύριε Πρωθυπουργέ, σας παρακαλώ, ξυπνήστε! Βρισκόμαστε ήδη στα μισά της περιόδου και θα έπρεπε να έχουμε δει αποτελέσματα μέχρι τώρα. Είναι πολύ αργά να μιλούμε για το τι θα έπρεπε να είχε γίνει. Τουλάχιστον πείτε στη συγκεφαλαιωτική ομιλία σας τι πρέπει να γίνει τώρα, τι πρέπει να γίνει αύριο και τι πρέπει να γίνει σε έναν μήνα.

  Jean-Luc Dehaene (PPE-DE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ με τη σειρά μου θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για αυτή τη συζήτηση, η οποία ελπίζω ότι θα είναι η πρώτη μιας σειράς πολλών συζητήσεων, διότι πιστεύω ότι στις συζητήσεις με τους αρχηγούς των κυβερνήσεων, το Κοινοβούλιο μπορεί να συμβάλει και αυτό στην προώθηση της κατάστασης.

Χαίρομαι που ο κ. Verhofstadt ήλθε εδώ για να ξεκινήσει αυτή τη διαδικασία, διότι είναι πράγματι ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν ενεργά κατά την περίοδο προβληματισμού. Υποστηρίζω ευρέως τη διττή του προσέγγιση, η οποία αφορά στη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης με την ταυτόχρονη ανάληψη πρωτοβουλιών αντί να αναπαυόμαστε στις δάφνες μας. Δεν συμφωνώ απόλυτα μαζί του, ωστόσο, όταν ισχυρίζεται ότι μπορούμε στο μεταξύ να προχωρήσουμε σε ανεξέλεγκτη διεύρυνση. Αν και δεν διαφωνώ με τη διεύρυνση, φοβάμαι ότι η περαιτέρω διεύρυνση χωρίς εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα οδηγήσει σε κάτι που δεν θέλουμε, δηλαδή σε μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου.

Αυτό που πιστεύω είναι ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο να εξηγήσουμε στους πολίτες μας ότι η σωστή απάντηση σε αυτό που τους φοβίζει σήμερα, δηλαδή στις αλλαγές και στην παγκοσμιοποίηση, δεν είναι η απόσυρση σε έναν οικονομικό πατριωτισμό ή εθνικισμό αλλά ότι μόνο μια ευρωπαϊκή απάντηση είναι η σωστή απάντηση στην παγκοσμιοποίηση· και ότι αυτό σημαίνει επίσης πως η Ευρώπη πρέπει να προσαρμοστεί στη νέα ιδέα της παγκοσμιοποίησης και της κοινωνίας της πληροφορίας και θα επιτύχουμε μόνο αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας στο πλαίσιο της Ευρώπης.

Πράγματι, μόνο ως μία Ευρώπη μπορούμε να γίνουμε ένας πραγματικό παγκόσμιος εταίρος που προασπίζεται τα συμφέροντα και τις αξίες μας σε αυτόν τον παγκόσμιο κόσμο του αύριο. Οι πολίτες μας δεν το γνωρίζουν επί του παρόντος αυτό· πιστεύουν ακόμα ότι θα τα καταφέρουν αν αποκλειστούν από τον έξω κόσμο. Πρέπει να τους πούμε ότι η παγκοσμιοποίηση είναι αμετάκλητη, ότι θα συμβεί χωρίς την Ευρώπη αν δεν υιοθετήσουμε μια σκληρή γραμμή. Μπορούμε να διαδραματίσουμε πολύ ισχυρό ρόλο στην παγκοσμιοποίηση, εφόσον η Ευρώπη είναι ισχυρή.

  Philippe Busquin (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, θα ήθελα να επανέλθω σε δύο θέματα, ευχαριστώντας παράλληλα τον κ. Verhofstadt για την εξαιρετική και αποφασιστική παρέμβασή του.

Το πρώτο θέμα είναι ο παράγοντας χρόνος. Ο κ. Verhofstadt τόνισε το πρόβλημα της διαδικασίας της Λισαβόνας. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο. Πέντε χρόνια για το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας είναι ανοησία. Επιπλέον, θα ήθελα να δηλώσω ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων φέρουν πολύ μεγάλη ευθύνη σχετικά με τις δημοσιονομικές προοπτικές, για παράδειγμα, με το πρόγραμμα για την έρευνα που θα έχει λιγότερα χρήματα, σε πραγματικούς όρους, το 2007, το 2008, και το 2009 από ό,τι το 2006. Υπάρχει σίγουρα εκεί μια βασική αντίφαση μεταξύ των συζητήσεων και της πραγματικότητας. Πιστεύω ότι και η μέθοδος –ο ανοικτός συντονισμός– έχει αποδειχθεί ανεπαρκής. Επομένως, τα μέσα κοινοτικής πολιτικής δεν υποστηρίζονται από τον προϋπολογισμό. Συνεπώς, δεν μπορούμε να κάνουμε μια πολιτική που βασίζεται σε πραγματικές περιστάσεις.

Η δεύτερη πτυχή που θα ήθελα να αναπτύξω, πολύ σύντομα βέβαια, είναι η κοινωνική πτυχή. Μιλήσαμε για την απόρριψη του Συντάγματος. Είναι αλήθεια, και σωστά το αναφέρατε, ότι η κοινωνική πτυχή υπήρχε και πριν από 50 χρόνια: υπήρχε μια ελπίδα κοινωνικής βελτίωσης μετά τον πόλεμο. Σήμερα, ο κόσμος δεν έχει αυτήν την αίσθηση. Επομένως, μια προτεραιότητα θα ήταν, όπως δημιουργήθηκε η Ευρώπη της νομισματικής ένωσης από το ευρωπαϊκό νομισματικό φίδι, να δημιουργήσουμε ένα ευρωπαϊκό κοινωνικό φίδι που θα επέτρεπε να σημειώσουμε απτά επιτεύγματα και σε αυτόν τον τομέα.

  Andrew Duff (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο πρωθυπουργός είπε ότι πρέπει να επιδιώξουμε την έγκριση από τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών προτού το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορέσει –ή υποχρεωθεί– να συζητήσει την κρίση. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί, όμως, και κατά τη γνώμη μου οφείλει, να συζητήσει την κρίση σήμερα. Τον Ιούνιο, η σύνοδος κορυφής πρέπει να δεσμευτεί ότι θα λάβει μια σαφή απόφαση προς τα τέλη του 2007 για τον καθορισμό μιας νέας διακυβερνητικής διάσκεψης με σκοπό την τροποποίηση και βελτίωση της Συνθήκης.

Πρέπει δε να προσπαθήσει να οριοθετήσει το πρώτο και το δεύτερο μέρος. Όσον αφορά το τρίτο μέρος, πρέπει να εστιαστεί στην ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης, στην προώθηση της Ατζέντας της Λισαβόνας και στην ενίσχυση της αυτονομίας της ζώνης του ευρώ.

Δεύτερον, πρέπει να επιδιώξει τη μεταρρύθμιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου.

Τρίτον, πρέπει να στοχεύσει στην ενίσχυση της καταπολέμησης της αλλαγής τους κλίματος ώστε να καθιερωθεί ένα καλό πλαίσιο για τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη δημιουργία μιας κοινής πολιτικής ενέργειας.

Τέταρτον, πρέπει να μιλήσει για τη διαδικασία και τις ελάχιστες προϋποθέσεις προσχώρησης και να αναπτύξει περαιτέρω την πολιτική γειτονίας, η οποία βρίσκεται σε μορφή σχεδίου.

Τέλος, πρέπει να ολοκληρώσει την αναθεώρηση του χρηματοοικονομικού συστήματος της ΕΕ, ώστε να καταρτίσει έναν δίκαιο και διαφανή προϋπολογισμό που θα μας επιτρέψει να αντιστοιχίσουμε τους δημοσιονομικούς μας πόρους με τους στόχους της πολιτικής μας.

  Pierre Jonckheer (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, πιστεύω ότι πρέπει να επικροτήσω την αποφασιστικότητά σας. Έχω χρόνο να σχολιάσω μόνο ένα θέμα: η στρατηγική σας κινείται σε δύο τροχιές. Πρώτον, και πιστεύω ότι το έχει ήδη αναφέρει η κ. Frassoni: «ναι» στη συνέχιση της διαδικασίας επικύρωσης.

Στη συνέχεια, οι δύο τροχιές πρέπει να διασταυρώνονται, να συνδέονται. Θέλω να πω ότι οι διατάξεις που διέπουν τα θεσμικά όργανα πρέπει να συμφωνούν με τις πολιτικές σας προτεραιότητες. Επομένως, δεν θα πάτε πολύ μακριά με τη διαδικασία της Ευρωομάδας εάν οι αποφάσεις δεν ληφθούν με ειδική πλειοψηφία στα δημοσιονομικά θέματα, τουλάχιστον σε ορισμένα ζητήματα. Δεν θα πάτε πολύ μακριά ούτε με τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας εάν δεν διαθέτετε έναν προϋπολογισμό με αυτόνομη χρηματοδότηση. Σχετικά, διευκρινίζω ότι δεν έχω προβλήματα με τον Ευρωστρατό εφόσον έχει ως στόχο την πρόληψη συγκρούσεων.

Επομένως, κύριε Verhofstadt, πρέπει να προετοιμαστούμε για να επαναδιαπραγματευτούμε τη Συνταγματική Συνθήκη σε δύο ή τρία συγκεκριμένα σημεία. Εφιστώ την προσοχή σας στο γεγονός ότι οι υπάρχουσες διατάξεις της Συνθήκης, όσον αφορά τη ρήτρα ευελιξίας και την ενισχυμένη συνεργασία, είναι ανεπαρκείς και, συνεπώς, από αυτήν την άποψη, κυρίως εάν θέλουμε να συνεχίσουμε τη διεύρυνση, πρέπει να επιτρέψουμε στις χώρες που θέλουν να προπορευτούν να μπορούν να το κάνουν. Το λέτε στο βιβλίο σας, δεν το έχετε πει αρκετά, κατά τη γνώμη μου, στην ομιλία σας αλλά είμαι σίγουρος ότι το σκέφτεστε και, επομένως, σας στηρίζω ως προς αυτό.

  Jonas Sjöstedt, (GUE/NGL). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση μου θυμίζει ένα γνωστό σκετς των βρετανών τηλεοπτικών κωμικών Monty Python. Στο σκετς, ένας άνδρας επιστρέφει σε ένα κατάστημα μικρών ζώων για να παραπονεθεί για έναν νεκρό παπαγάλο. Παρά το γεγονός ότι ο παπαγάλος είναι με βεβαιότητα νεκρός, ο πωλητής στο κατάστημα αρνείται να το δεχθεί και αντ’ αυτού λέει ένα σωρό περίεργες δικαιολογίες. Ο παπαγάλος μπορεί να συγκριθεί με το Σύνταγμα της ΕΕ και ο πωλητής με την πολιτική ελίτ της ΕΕ. Είναι καιρός να καταλάβουμε ότι ο παπαγάλος είναι πραγματικά νεκρός. Μόνο τότε μπορεί να αποκτήσει και πάλι νόημα η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης.

Στην πραγματικότητα, οι ψηφοφόροι της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών μας έστειλαν ένα δυνατό και σαφές μήνυμα. Θέλουν περισσότερη δημοκρατία και λιγότερο έλεγχο από το κέντρο. Θέλουν λιγότερες δυνάμεις της ελεύθερης αγοράς και περισσότερη κοινωνική ευθύνη. Αυτό, και όχι το Σύνταγμα, είναι το κλειδί για μια καλύτερη συνεργασία στην Ευρώπη.

  Nils Lundgren (IND/DEM). – (SV) Κύριε Πρόεδρε, το εθνικό κράτος είναι ο φορέας της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Η δημοκρατία ως πολιτικό σύστημα απαιτεί έναν δήμο, έναν λαό του οποίου οι πολίτες αναγνωρίζουν ένα δυνατό αίσθημα κοινότητας μεταξύ τους και που είναι, συνεπώς, διατεθειμένοι να αναλάβουν έναν μεγάλο βαθμό ευθύνης ο ένας απέναντι στον άλλο. Ο δήμος έχει κοινές πολιτιστικές παραδόσεις και κοινή ιστορία. Ο δήμος έχει μια κοινή πολιτική αρένα στην οποία μπορεί να διεξαχθεί συζήτηση και όπου οι συγκρούσεις αναλύονται και επιλύονται με δημοκρατικά μέσα. Ο δήμος έχει μια εθνική ταυτότητα που αποτελεί το ίδιο το ίδιο το έδαφος από το οποίο μπορεί να φυτρώσει η δημοκρατία και στο οποίο μπορεί να σταθεί δυνατή και να ξεπεράσει δοκιμασίες και δεινά.

Ο κ. Verhofstadt είναι ένας τυπικός εκπρόσωπος της ευρωελίτ, η οποία πιστεύει ότι είναι δυνατόν να αντικατασταθούν οι εθνικές ταυτότητες από μια γρήγορα διαμορφωμένη ευρωπαϊκή ταυτότητα με μια σημαία, έναν εθνικό ύμνο και μια εθνική ημέρα, περίπου όπως έγινε και με το νέο νόμισμα. Επιχειρώντας να προωθήσει μια πολιτική ένωση που στερείται νομιμότητας κατά τους Ευρωπαίους, ο θεσμός της ΕΕ κινδυνεύει να δημιουργήσει αντίσταση σε επίπεδο βάσης έναντι ολόκληρου του σχεδίου ολοκλήρωσης. Ο κ. Verhofstadt αποκαλεί περιφρονητικά την ελευθερία που έχουμε εμείς οι Ευρωπαίοι να συναλλασσόμαστε μεταξύ μας, να εγκαθιστάμεθα όπου θέλουμε, να σπουδάζουμε όπου θέλουμε και να επενδύουμε όπου θέλουμε «απλώς μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου». Η ελευθερία, ωστόσο, δεν είναι «απλώς» κάτι. «Η ελευθερία είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να αναζητήσει κανείς σε όλο τον κόσμο» όπως λέει και ένα παλιό σουηδικό παραδοσιακό τραγούδι του Μεσαίωνα.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι αν, με τη βοήθεια ενός συντάγματος, επιχειρήσουμε να επιβάλουμε στα κράτη μέλη μια πολιτική που θα στερείται πάντα της υποστήριξης των πολιτών, θα οδηγηθούμε στην κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Hanna Foltyn-Kubicka (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, δεν χρειάζεται να υπενθυμίσουμε σε κανέναν πόσο σημαντική είναι η προγραμματισμένη προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στους κόλπους μας για την ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι πρόκειται για μια σπουδαία στιγμή, ειδικά από γεωπολιτική και πολιτιστική άποψη. Και οι δύο υποψήφιες χώρες βρίσκονται στη Βαλκανική Χερσόνησο, η οποία είναι ιστορικά γνωστή ως το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης. Η προσχώρηση της Βουλγαρίας σημαίνει επίσης ότι η ΕΕ θα εισέλθει στο πεδίο της ανατολικής κουλτούρας.

Η επέκταση της Κοινότητας προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει λοιπόν να είναι συνετή και υπεύθυνη. Γι’ αυτό θα ήθελα να προειδοποιήσω κατά των πρόσφατα εκπεφρασμένων επιφυλάξεων σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία, οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, είναι υπερβολικές. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούν να ερμηνευθούν οι επιπόλαιες κατηγορίες κατά αυτών των χωρών σχετικά με την ευρέως διαδεδομένη διαφθορά. Όσοι εκφράζουν αυτές τις κατηγορίες θα πρέπει να λάβουν υπόψη ότι στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, η διαφθορά αποτελεί κληροδότημα του κομμουνιστικού παρελθόντος. Οι μετασοβιετικές δομές, οι οποίες παρέμειναν ανέπαφες για πολλά χρόνια, έγιναν πηγή δωροδοκιών και άλλων εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι η ίδια η Ευρώπη είναι εν μέρει υπεύθυνη για αυτή την κατάσταση, με τη μη παροχή επαρκούς υποστήριξης στις κινήσεις αποκομμουνιστικοποίησης και έρευνας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε χάρη στην ολοκλήρωση των εθνών. Εντούτοις, αυτή είναι δυνατή μόνο μέσω της αμοιβαίας κατανόησης των παραδόσεων και των προβλημάτων τους, διότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος οικοδόμησης μιας εταιρικής σχέσης.

  James Hugh Allister (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αν αμφέβαλα ποτέ για την ορθότητα του ευρωσκεπτικισμού μου, σήμερα ανακάλυψα ότι 45 λεπτά πομπώδους ευρωφανατισμού από τον πρωθυπουργό του Βελγίου ήταν το τέλειο αντίδοτο. Η ομιλία του απέδειξε πως ο ισχυρισμός της πολιτικής ελίτ ότι ακούει τον λαό της Ευρώπης είναι τόσο ψεύτικος όσο και η τελευταία πρόταση για το διακοσμητικό κόλπο της διαγραφής του τίτλου «Σύνταγμα».

Η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες απέρριψαν εμφατικά το Σύνταγμα, οπότε δόθηκε η εντολή της φίμωσης στις χώρες για τις οποίες υπήρχε ο φόβος ότι θα έλεγαν επίσης «όχι». Αν και ονομάστηκε περίοδος προβληματισμού, το αποτέλεσμά της ήταν να σταματήσουν οι ψηφοφορίες στις επιφυλακτικές χώρες. Ωστόσο, όπου διασφαλιζόταν η επικύρωση, αυτό διατυμπανιζόταν και κάθε φορά που εφαρμοζόταν αυτή η ανούσια πρακτική, οι ευρώφιλοι ήταν έτοιμοι να πεταχτούν και να αναφωνήσουν «Βλέπετε; Το Σύνταγμα δεν είναι νεκρό!». Είναι εύκολο να κερδίσεις τον αγώνα όταν κλειδώνεις τους αντιπάλους στα αποδυτήρια.

Η τελευταία δημοσκόπηση του Ευρωβαρόμετρου κατέδειξε ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα ποτέ δεν ήταν περισσότερο αντιπαθές. Ενώ οι πολίτες ζητούν λιγότερη Ευρώπη, αυτό το Σώμα και ο προσκεκλημένος μας σήμερα απαιτούν αλαζονικά περισσότερη Ευρώπη, περισσότερες κοινοτικές αρμοδιότητες, περισσότερες ψηφοφορίες με ειδική πλειοψηφία, περισσότερο συγκεντρωτισμό, διαρκώς όλο και περισσότερα! Γιατί δεν ακούτε; Σταματήστε το σκάψιμο! Ακούστε την κραυγή για περισσότερα κρατικά δικαιώματα, όχι για συγκεντρωτισμό, για περισσότερο τοπικό έλεγχο, όχι για «βρυξελλοποίηση». Δεχθείτε το: ο στόχος της όλο και πιο στενής, εξουθενωτικής πολιτικής ένωσης είναι απλώς ανεπίτευκτος!

  Timothy Kirkhope (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρωθυπουργέ, δυστυχώς πρέπει να αρνηθώ το ευγενικό αίτημα για αλληλεγγύη σχετικά με το Σύνταγμα, αλλά χαίρομαι διότι μπορούμε τώρα να διεξαγάγουμε μια σοβαρή συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Η Ευρώπη χρειάζεται μια συζήτηση και οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να ακούσουν και να κατανοήσουν αυτά που τους λένε οι πολίτες, ιδίως μετά τη σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών το σαββατοκύριακο. Προφανώς κανείς σε εκείνη τη σύνοδο δεν χαρακτήρισε το Σύνταγμα νεκρό. Ωστόσο, ο ολλανδός Υπουργός Εξωτερικών ανέφερε επανειλημμένως ότι μετά την αρνητική ψηφοφορία στο περυσινό δημοψήφισμα στη χώρα του, η θέση είναι ακριβώς αυτή. Ποιος έχει δίκιο; Πρέπει να μάθουμε.

Οι υπουργοί συμφώνησαν να αφήσουν τη συζήτηση να συνεχιστεί για τουλάχιστον ένα έτος ακόμα. Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Κανείς δεν πιστεύει σοβαρά ότι το Σύνταγμα μπορεί να υποβληθεί ξανά αξιόπιστα στους πολίτες της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, οι οποίοι έχουν ήδη αποφανθεί. Αυτό θα ενίσχυε μόνο το αίσθημα των πολιτών μας ότι η ΕΕ εξακολουθεί να αγνοεί τις ανησυχίες και τις προτεραιότητές τους.

Το όλο νόημα της δήλωσης του Λάκεν το 2001 ήταν ότι η ΕΕ έπρεπε να βρει τρόπους να έλθει πιο κοντά στους πολίτες της και να καταστήσει τα θεσμικά όργανα πιο διαφανή και υπεύθυνα. Το Σύνταγμα, δυστυχώς, απέτυχε σε αυτές τις βασικές δοκιμασίες. Εντούτοις, χαίρομαι που οι Υπουργοί Εξωτερικών συμφώνησαν ότι δεν θα γίνει καμιά προσπάθεια επιβολής επιμέρους στοιχείων του Συντάγματος όσο διαρκεί η συζήτηση.

Φυσικά, το μέλλον της ΕΕ είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα: το είδος της Ευρώπης στην οποία θέλουμε να ζήσουμε είναι σημαντικό για τις χώρες και τους πολίτες. Έχω ένα πολύ θετικό όραμα μιας Ευρώπης εθνικών κρατών που συνεργάζονται πιο στενά. Θέλω να δω την ΕΕ να προχωρά σε ένα νέο εγχείρημα: ένα μεταρρυθμιστικό εγχείρημα που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το αίσθημα αποξένωσης ανάμεσα στα θεσμικά όργανα των Βρυξελλών, ένα μεταρρυθμιστικό εγχείρημα που σκοπό θα έχει μια θεμελιώδη οικονομική μεταρρύθμιση μέσω της ελευθέρωσης και του περαιτέρω ανοίγματος των αγορών και που θα θέτει την ανάπτυξη στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων.

Προσδοκώ επίσης στενότερη και πιο αποτελεσματική διακυβερνητική συνεργασία για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προκλήσεων και την καταπολέμηση της μάστιγας της τρομοκρατίας.

Το μεγάλο σφάλμα των ηγετών της Ευρώπης είναι να υποθέσουν ότι οι μεγάλες προκλήσεις που ορθώνονται μπροστά μας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς Σύνταγμα. Νομίζω ότι μπορούν.

  Mia De Vits (PSE). – (NL) Κυρίες και κύριοι, θέλω να υποστηρίξω ολόψυχα τη θετική συνδρομή του κ. Verhofstadt, ο οποίος, εξετάζοντας τόσο το βραχυπρόθεσμο όσο και το μακροπρόθεσμο μέλλον της Ένωσης, κολυμπά κόντρα στο ρεύμα. Πρόκειται για μια αξιέπαινη πρωτοβουλία, κατά τη γνώμη μου. Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο εξοντωτικός ανταγωνισμός σε επίπεδο κρατών μελών παίρνει τη θέση της οργάνωσης θεμιτού ανταγωνισμού σε εταιρικό επίπεδο.

Η Επιτροπή είναι ακυβέρνητη και δεν καταθέτει νέα νομοθεσία σχεδόν ποτέ. Στην πρόσφατη ανακοίνωσή της την περασμένη εβδομάδα δεν δίνει καθόλου σημασία στις κοινωνικοοικονομικές πτυχές, παρά το γεγονός ότι οι πολίτες θέλουν θέσεις εργασίας και κοινωνική ασφάλιση. Είναι πολύ πιθανόν ότι το Συμβούλιο θα επεκτείνει την περίοδο προβληματισμού και τόσο σε αυτό όσο και στην Επιτροπή θα ήθελα να πω ότι η περίοδος προβληματισμού είναι υπερβολικά μακρά. Μπορείτε να συνεχίσετε τον προβληματισμό επ’ αόριστον και επιπλέον αμφιβάλω αν σκέφτονται όλοι τόσο όσο δείχνουν, καθώς δεν έχω δει πολλά αποτελέσματα.

Θα ήθελα να σας ζητήσω να σκεφτείτε τα έργα του Ρομάνο Πρόντι. Δεν θα ήταν ευκολότερο να βγούμε από τη θεσμική κρίση αν επικεντρωνόμασταν στο θεμελιώδες θέμα που έχουμε ενώπιόν μας, δηλαδή τους κανόνες αυτού του Σώματος; Δεν θα ήταν καλή ιδέα να ζητήσουμε από το εκλογικό σώμα μας να εκφραστεί ανοιχτά γι’ αυτό το θέμα μέσω ευρωεκλογών; Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης αποτελούν ένα μακροπρόθεσμο όραμα, οι κοινωνικοοικονομικές ανησυχίες των πολιτών απαιτούν άμεσες απαντήσεις σήμερα.

  Annemie Neyts-Uyttebroeck (ALDE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο για την οργάνωση αυτής της συζήτησης και να συγχαρώ τον κ. Verhofstadt για τις απόψεις που εξέφρασε. Κάποιοι από εμάς γνωρίζουμε την πολύ προορατική προσέγγισή του, αλλά σε καιρούς όπως οι σημερινοί –μεταξύ αυξανόμενου ευρωσκεπτικισμού και απαισιοδοξίας– μια θετική άποψη σαν τη δική του είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Τον ευγνωμονώ γι’ αυτό.

Είμαι επίσης ευγνώμων για τη διεξαγωγή αυτής της συζήτησης, διότι εκτιμώ ότι τόσο η ομιλία του Πρωθυπουργού όσο και οι ομιλίες αρκετών συναδέλφων βουλευτών, συμπεριλαμβανομένων των προέδρων των Ομάδων, κατάφεραν να φανερώσουν απροκάλυπτα τους βασικούς τομείς ανησυχίας που αντιμετωπίζουμε. Θα ήθελα, καταρχάς, να αναφερθώ στη σχιζοφρένεια των αρχηγών κυβερνήσεων, των αρχηγών κρατών και των υπουργών, οι οποίοι συνεδριάζουν για να λάβουν κοινές αποφάσεις κατά μέσο όρο μία φορά τον μήνα, στην περίπτωση των υπουργών, και τέσσερις φορές τον χρόνο στην περίπτωση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, χωρίς την άδεια των οποίων δεν μπορεί να γίνει τίποτα στην Ευρώπη. Μετά τις συνεδριάσεις τους, επιστρέφουν στις χώρες τους και κάνουν σαν να μην έχουν καμία απολύτως σχέση με όλη αυτή την ευρωπαϊκή δραστηριότητα, ως αποτέλεσμα της οποίας, φυσικά, υπάρχει, αναπόφευκτα, τεράστια δυσπιστία από την πλευρά των πολιτών. Όπως είπατε και ο ίδιος, κύριε Πρωθυπουργέ, αν κάτι πάει καλά, τότε δέχονται τους επαίνους μόνο οι ίδιοι, ενώ αν κάτι πάει στραβά, τότε κατηγορούνται προφανώς οι Βρυξέλλες. Εγώ αυτό θα το χαρακτήριζα σχιζοφρένεια.

Πολλοί βουλευτές ανέφεραν επίσης τον μαζοχισμό. Τόσοι πολλοί αρχηγοί κυβερνήσεων, αρχηγοί κρατών ή βουλευτές του Κοινοβουλίου υπογραμμίζουν με περισσή ευφράδεια τις ελλείψεις της ΕΕ, αλλά δεν αναφέρουν ποτέ αυτά που κάνει σωστά. Σε τελική ανάλυση, κύριε Verhofstadt, νομίζω ότι δείξατε τον σωστό δρόμο προς τα εμπρός λέγοντας ότι θα πρέπει να αναζητούμε λύσεις «και/και» παρά «ή/ή». Νομίζω ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να αφήσουμε πίσω μας αυτή την κρίση. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  Bart Staes (Verts/ALE). – (NL) Κύριε Verhofstadt, σας ευχαριστώ που υιοθετήσατε μια τόσο προορατική γραμμή. Συμφωνώ μαζί σας ότι η περίοδος προβληματισμού πιθανόν να αποδειχθεί άκαρπη. Χρειαζόμαστε περισσότερα. Θα πρέπει να συνεχίσουμε τα δημοψηφίσματα, αν και ελλοχεύει ο πραγματικός κίνδυνος να μην επιτύχουμε την πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων τελικά.

Χαιρετίζω την ιδέα της χρήσης ειδικών σχεδίων ως μέσο συνέχισης της καθιέρωσης της Ευρώπης. Μάλιστα, το Κοινοβούλιο έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα κάνοντας την Ευρώπη πιο κοινωνική, απορρίπτοντας την οδηγία ελευθέρωσης των λιμενικών υπηρεσιών και τροποποιώντας την οδηγία Bolkestein.

Εκπλήσσομαι, επίσης, διότι προχθές η βελγική κυβέρνηση απείχε κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας του Συμβουλίου επί αυτής της οδηγίας Bolkestein. Να προχωρήσουμε την Ευρώπη περαιτέρω μέσω ειδικών σχεδίων; Όλοι το θέλουμε, κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά χρειαζόμαστε πόρους και συμφωνήσαμε για δημοσιονομικές προοπτικές που είναι πολύ αυστηρές, απολύτως κάτω του αρτίου και που αντιστοιχούν, στην πραγματικότητα, σε παραίτηση.

Εκεί, κύριε Πρωθυπουργέ, έκαναν λάθος το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή και το Συμβούλιο. Ενεργήσαμε ως μικροαστοί και αυτό θα το πληρώσουμε εν καιρώ.

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, για να συζητήσουμε ουσιαστικά για το μέλλον της Ευρώπης θα πρέπει πρώτα να διερωτηθούμε ποιοι θέλουμε να συμμετέχουν σε αυτή τη συζήτηση. Εάν διεξάγεται μια συζήτηση απουσία των πολιτών, των εργαζόμενων και των φορέων τους, τότε δεν χρειάζεται να διερωτηθούμε, γιατί οποιαδήποτε Συνθήκη θα είναι μη δημοκρατική.

Ακόμα θα πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδεχθεί ότι ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός δεν υπηρετεί τους λαούς. Ότι η εξωτερική πολιτική που συνδέεται με το ΝΑΤΟ, και όχι με τις αρχές του ΟΗΕ, δεν ταιριάζει με το δίκαιο. Επίσης, αν ο διάλογος ξεκινά με στόχο να αποδειχθεί ότι όλα λειτουργούν σωστά τότε οι λαοί θα ξαναμιλήσουν όπως στα δημοψηφίσματα.

Τέλος, θα πρέπει να ξεφύγουμε από εμμονές ότι μέχρι το 2009 πρέπει να υπάρχει το Ευρωσύνταγμα, όπως δήλωσε και η Υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας. Καμιά εκστρατεία δεν μπορεί να περιτυλίξει λαμπερά ένα περιεχόμενο που παραμένει το ίδιο!

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, η Ευρώπη είναι ένα μεγάλο ιδανικό, είναι η Ιστορία μας και το μέλλον μας. Η Ευρώπη είναι η παράδοσή μας, οι αξίες μας και ο δυτικός πολιτισμός μας που πιστεύει στην ελευθερία, στην ανοχή, στη θεμελιώδη σημασία του ανθρώπου και στην ειρήνη και συνεπώς δεν μπορεί να απαρνηθεί τις χριστιανικές ρίζες της. Να γιατί δεν πρέπει να σκεπτόμαστε την Ένωση ως μια απλή γραφειοκρατία απομακρυσμένη από τους πολίτες και ένα όργανο που θα ενδιαφέρεται μόνο για τη θέσπιση κανόνων σε πολλά μικρά ζητήματα. Το πρόβλημα είναι ότι για να επιτύχουμε τη συμμετοχή των λαών έχουμε ανάγκη από μια Ευρώπη που θα δίνει απαντήσεις στις σημαντικότερες απαιτήσεις των πολιτών, όπως προβλέπει το κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης που υπεγράφη στη Ρώμη.

Για να ξεπεράσει τη σημερινή κρίση η Ένωση έχει ανάγκη από μια Συνθήκη που θα βοηθήσει την Ευρώπη να πλησιάσει τους πολίτες. Ευελπιστούμε, συνεπώς, ότι στο εξάμηνο της γερμανικής Προεδρίας θα επιτευχθεί ένας στόχος, για τον οποίο εργαζόμαστε όλοι. Η Ευρώπη πρέπει να ενισχυθεί στο πλαίσιο της θεμελιώδους διατλαντικής σχέσης και να αποκτήσει πολιτική ενότητα προκειμένου να αντιμετωπίσει ορισμένες μεγάλες προκλήσεις. Πρώτον: την καταπολέμηση της τρομοκρατίας για την οικοδόμηση της ειρήνης στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια· δεύτερον: την πρόοδο και την ανάπτυξη μέσω της στρατηγικής της Λισαβόνας, χωρίς ωστόσο να παραβιάζονται ορισμένοι κανόνες στους οποίους πρέπει να υπόκειται ακόμα και η επιστήμη και μέσω της ταχείας ελευθέρωσης των υπηρεσιών· τρίτον: τον οικονομικό και εμπορικό ανταγωνισμό με την Κίνα και την Ινδία, δύο αναπτυσσόμενες χώρες οι οποίες βρίσκονται, ωστόσο, στα πρόθυρα της σύναψης μιας συμφωνίας μεταξύ τους· τέταρτον: το ενεργειακό ζήτημα και το πρόβλημα της πυρηνικής ενέργειας· πέμπτον: τη μετανάστευση και την κρίση στην Αφρική· έκτον: τη διεύρυνση των συνόρων και, καταρχάς, την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και εν συνεχεία της Κροατίας, χωρίς να κλείνει η πόρτα σε άλλες υποψήφιες χώρες.

Θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε αυτές τις προκλήσεις μόνον εάν κατορθώσουμε να μεταμορφώσουμε τη σημερινή Ευρώπη, η οποία δυστυχώς επηρεάζεται υπερβολικά από τη γραφειοκρατία, σε Ευρώπη των πολιτών, της πολιτικής και των αξιών.

  Bernard Poignant (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, ο Ντε Γκολ είπε επί λέξει ότι πρέπει κανείς «να πηγαίνει στην περίπλοκη Ανατολή με απλές ιδέες». Προτείνω να εφαρμόσετε τη μέθοδο αυτή στο Σύνταγμα. Είμαι Γάλλος και ξεκινώ με ένα αξίωμα που είναι ίσως προφανές: οι Γάλλοι δεν θα ψηφίσουν ξανά το ίδιο κείμενο.

Ας ξεκινήσουμε από αυτό. Ας φθάσουμε μάλιστα ως το τέλος των επικυρώσεων. Προσωπικά, το επιθυμώ, είναι ένα δικαίωμα των εθνών, ένα καθήκον για τους ηγέτες. Αυτό θα καταλήξει πιθανώς σε μερικές ακόμα απορρίψεις, αλλά η διαδικασία θα φτάσει μέχρι τέλους. Αυτό σημαίνει πως, ό,τι και να γίνει, θα χρειαστεί κάτι καινούριο – λέω «κάτι» για να αποφύγω λέξεις που ενοχλούν. Φτάνουμε λοιπόν μέχρι το τέλος με τόσες διαδικασίες επικύρωσης όσες είναι και οι χώρες, δηλαδή όχι 25 αλλά 27 με τους Ρουμάνους και τους Βούλγαρους, τους οποίους ξεχνάμε πάντα καθώς η ένταξή τους έχει ουσιαστικά επικυρωθεί, εφόσον περιλαμβάνεται στη Συνθήκη.

Πηγαίνουμε λοιπόν σε όλες τις χώρες, αλλά αυτό μπορεί να γίνεται ξανά και ξανά από την αρχή. Και στο σημείο αυτό λοιπόν, συμφωνώ με την ιδέα σας: πρέπει να διαγράψουμε την ομοφωνία. Πρέπει να ρίξουμε τους φραγμούς και για να γίνει αυτό, πρέπει να αναδιατυπώσουμε τη Δήλωση 30. Με αυτόν τον τρόπο, εάν, τη δεδομένη στιγμή, για παράδειγμα 22 από τις 27 χώρες πουν «ναι» και 5 πουν «όχι», οι 5 που θα έχουν πει «όχι», είτε θα αποδεχθούν τον κανόνα της πλειοψηφίας είτε θα αποσυρθούν. Διαφορετικά, θα στριφογυρίζουμε χωρίς τέλος, θα πηγαίνουμε από αναβολή σε αναβολή και από περισυλλογή σε περισυλλογή.

Ό,τι και να γίνει, δεν θα είναι το ίδιο κείμενο και θα χρειασθεί μια άλλη διαδικασία επικύρωσης, διαφορετικά στοιχηματίζω ότι θα βρισκόμαστε στην ίδια κατάσταση κάθε χρόνο.

  João de Deus Pinheiro (PPE-DE). – (PT) Θα ήθελα να ξεκινήσω συγχαίροντάς σας, κύριε Πρωθυπουργέ, για την ομιλία σας, η οποία έδωσε μια σπάνια νότα οράματος και ρεαλισμού. Αναφερθήκατε σε διάφορα θέματα και, αν και θα ήταν χρήσιμο, θα ήταν αδύνατο να συζητηθούν όλα. Θα μιλήσω για ένα, τη Στρατηγική της Λισαβόνας, η οποία αποτελεί το θέμα που μας εξέθεσε περισσότερο από κάθε άλλο τα τελευταία πέντε χρόνια. Η Στρατηγική της Λισαβόνας αποτελεί ένα ευχάριστο σύνολο προθέσεων, ωστόσο, διαπράττει το σοβαρό αμάρτημα να μην αποτελεί κοινοτική στρατηγική, όπως ορθώς επισημάνατε. Αυτό είναι σοβαρό αμάρτημα, αλλά στη συνέχεια διαπράξαμε το πραγματικά θανάσιμο αμάρτημα διότι δεν επανορθώσαμε. Με άλλα λόγια, δεν καταφέραμε να δώσουμε στην Επιτροπή την ευθύνη και τους πόρους για να υποβάλει προτάσεις σε τομείς όπως η εσωτερική αγορά και το ενιαίο νόμισμα.

Εξακολουθούμε να μπερδεύουμε τις προθέσεις με τους εφαρμόσιμους, μετρήσιμους στόχους και τους στόχους με τις δραστηριότητες που απαιτούνται για την επίτευξη αυτών των στόχων. Ξέρω ότι καταλαβαίνετε αυτή τη γλώσσα, κύριε Πρωθυπουργέ. Αν συνεχίσουμε με τη ρητορική της Στρατηγικής της Λισαβόνας, αντί να λάβουμε πρακτικά μέτρα, μπορεί να επιτύχουμε χρηστή διακυβέρνηση, καλά θεσμικά όργανα και καλές ιδέες. Δεν θα έχουμε όμως θέσεις εργασίας ή ικανοποίηση για τους πολίτες μας.

  Maria Berger (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, ο πρόεδρος της Ομάδας μου, κ. Schulz, είπε ότι θα ήθελε να υπάρχουν περισσότεροι αρχηγοί κυβερνήσεων σαν τον κ. Verhofstadt. Θα ήθελα να συνεχίσω πάνω στο ίδιο θέμα λέγοντας ότι εγώ θα ήθελα ειδικότερα να δω έναν πρόεδρο της Επιτροπής που θα υπερασπιζόταν με τόσο ζήλο το μέλλον της Ευρώπης.

Θα συνεχίσω από εκεί που σταμάτησε ο προηγούμενος ομιλητής, που επικρίνοντας το έλλειμμα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής έδωσε μεταξύ άλλων έμφαση στη διαδικασία της Λισαβόνας και στην ανοιχτή μέθοδο συντονισμού. Θεωρώ ότι αυτή η μέθοδος είναι ένα ιδιαίτερα καλό παράδειγμα παρερμηνείας της αρχής της επικουρικότητας, αφού τα κράτη μέλη εμμένουν τυπικά στις αρμοδιότητές τους ως προς αυτούς τους τομείς, στην πράξη όμως δεν καταλαβαίνουν ή καταλαβαίνουν μόνο εν μέρει τη συγκεκριμένη τους σημασία. Αυτό έχει ως συνέπεια να θεωρείται πως η ζημία προκλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην θεωρούνται υπεύθυνα τα κράτη μέλη.

Γνωρίζουμε ότι οι ελλείψεις μας στην οικονομική και κοινωνική πολιτική, δυστυχώς, δεν μπορούν να διορθωθούν όλες με τη Συνταγματική Συνθήκη. Αυτές οι ελλείψεις ήταν και η αιτία της αποτυχίας μας στη Συνέλευση, όπου στον τομέα αυτόν δεν πετύχαμε σχεδόν τίποτα ή τουλάχιστον δεν πετύχαμε πολλά. Το ερώτημά μου είναι τώρα το εξής: ποιες λύσεις βλέπετε, εκτός από τις ευκαιρίες στην ευρωζώνη που αναφέρθηκαν, με τις οποίες μπορούμε να εξασφαλίσουμε, παρά την εμμονή σε αυτήν τη Συνταγματική Συνθήκη, τα περιεχόμενα της Συνθήκης και να έχουμε παρ’ όλ’ αυτά τη δυνατότητα να σημειώσουμε περαιτέρω πρόοδο στον συγκεκριμένο τομέα;

  Bogdan Klich (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, χαιρετίζω θερμά τη συζήτηση που διεξαγάγουμε σήμερα, διότι πρέπει να είμαστε σαφείς για το γεγονός ότι το τελευταίο έτος εμείς στο Κοινοβούλιο σπαταλήσαμε την περίοδο προβληματισμού που ανακοινώθηκε αρχικά. Έχω κι εγώ την εντύπωση ότι το Κοινοβούλιο οχυρώθηκε στις προηγούμενες θέσεις του, διατηρώντας σταθερούς τόσο τους υποστηρικτές όσο και τους πολέμιους. Δεν αναζητήσαμε πραγματικούς τρόπους διεξόδου από αυτή τη συνταγματική κρίση που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

Στο μεταξύ, τα όργανα εμπειρογνωμόνων πρότειναν τουλάχιστον δώδεκα διαφορετικές λύσεις στη συνταγματική κρίση. Θα ήθελα να αναφέρω μία από αυτές λεπτομερώς, διότι θέλω να τη λάβουν υπόψη όλοι οι παριστάμενοι βουλευτές. Πρόκειται για την παραλλαγή του «μικρού συντάγματος» ή με άλλα λόγια για την εφαρμογή εκείνων των διατάξεων του εγγράφου που έχουν πιο συνταγματικό χαρακτήρα, δηλαδή των διατάξεων των Μερών Ι και ΙΙ, σε ένα σύνταγμα. Αυτές οι διατάξεις, οι οποίες έχουν περισσότερο εκτελεστικό χαρακτήρα, θα εφαρμόζονταν κατόπιν μέσω μεταρρυθμίσεων της κύριας νομοθεσίας και μέσω της χρήσης δευτερευόντων νομοθετικών μέσων.

Δεδομένης της παταγώδους αποτυχίας των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, φαίνεται ότι θα πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να προστατέψουμε τη Συνταγματική Συνθήκη. Αυτό τεκμηριώνεται από τις απαντήσεις στις τρεις παρακάτω ερωτήσεις. Πρώτον, θέλουμε πραγματικά μια πιο μεγαλεπήβολη Ευρωπαϊκή Ένωση ή, με άλλα λόγια, θέλουμε περισσότερη Ευρώπη; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση, τουλάχιστον στους δικούς μου πολιτικούς κύκλους, είναι ναι, θέλουμε πράγματι περισσότερη Ευρώπη, διότι μόνο η βαθύτερη ολοκλήρωση καθιστά εφικτή μια ισχυρότερη, αποτελεσματικότερη και δημοκρατικότερη ΕΕ.

Η δεύτερη ερώτηση είναι αν θέλουμε σύνταγμα. Ναι, θέλουμε σύνταγμα, διότι το σύνταγμα μάς παρέχει την ευκαιρία επίτευξης μιας ισχυρότερης, αποτελεσματικότερης και δημοκρατικότερης ΕΕ. Τέλος, η τρίτη ερώτηση είναι αν θέλουμε αυτή τη συγκεκριμένη Συνταγματική Συνθήκη. Ναι, τη θέλουμε, αλλά όχι με κάθε κόστος. Πρέπει να δεχθούμε την πολιτική πραγματικότητα και να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ευέλικτοι και να εφαρμόσουμε μόνο λύσεις που είναι εφικτές στη δεδομένη κατάσταση.

  Genowefa Grabowska (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Verhofstadt, είναι σαφές ότι οικοδομούμε τη μελλοντική Ευρώπη για τους πολίτες της και ότι εκείνοι έχουν την απάντηση στην ερώτηση τι είδους Ευρώπη θέλουν και εντός ποιων συνόρων. Υποτίθεται ότι θα βρίσκαμε τις απαντήσεις κατά την περίοδο προβληματισμού, αλλά αυτή η περίοδος δεν στέφθηκε με επιτυχία. Δεν διεξήχθησαν εθνικές συζητήσεις και δεν υπήρξε υποστήριξη από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, συγκεκριμένα από το Συμβούλιο, το οποίο μετά από τις αρνητικές ψηφοφορίες στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες υιοθέτησε μια στάση αναμονής.

Η Ευρώπη έπεσε σε λήθαργο και γι’ αυτόν τον λόγο θα ήθελα να σας ζητήσω, κύριε Verhofstadt, να ρωτήσετε, στη σύνοδο του Συμβουλίου τον Ιούνιο, τους ηγέτες των οποίων οι χώρες ανέβαλαν τη διαδικασία επικύρωσης τι σκοπεύουν να κάνουν τώρα και ποια είναι τα σχέδιά τους. Σας παρακαλώ να μην δεχθείτε την απάντηση ότι πρόκειται για εσωτερική υπόθεση, διότι αυτό δεν ισχύει. Η επικύρωση μιας διεθνούς συνθήκης αποτελεί υποχρέωση για τις χώρες που την υπέγραψαν. Αποτελεί επίσης μια δοκιμή της αξιοπιστίας τους και της ικανότητάς τους να συνεργάζονται στις διεθνείς σχέσεις.

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι στη χώρα μου, την Πολωνία, όπου η διαδικασία επικύρωσης αναβλήθηκε, οι τελευταίες έρευνες της κοινής γνώμης δείχνουν ότι σχεδόν το 80% του πολωνικού πληθυσμού υποστηρίζει την Ευρώπη και ότι οι πολίτες θέλουν περισσότερη Ευρώπη, μια Ευρώπη βασισμένη στις αρχές της ισότητας και μια Ευρώπη που δεν είναι μόνο πλούσια, αλλά είναι και δίκαια και δημοκρατική και επιδεικνύει αλληλεγγύη.

  Richard Corbett (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αυτή η συζήτηση αποτελεί σύγκρουση δύο πεσιμισμών. Από τη μια πλευρά, υπάρχει ο πεσιμισμός των πιο ενθουσιωδών Ευρωπαίων, οι οποίοι ορισμένες φορές μιλούν λες και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε οριστική κρίση, λες και δεν έχει επιτευχθεί σχεδόν τίποτε τα τελευταία 50 χρόνια, λες και είναι μόνο ένας χώρος ελεύθερου εμπορίου και μένει ακόμα να οικοδομήσουμε μια πολιτική Ευρώπη, σαν να μην ήταν πολιτική η Ένωση που έχουμε δημιουργήσει σήμερα.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι φόβοι και η απαισιοδοξία των αντιευρωπαίων, οι οποίοι μοιάζει να πιστεύουν ότι έχουμε ήδη οικοδομήσει όχι μόνο ένα ομοσπονδιακό κράτος, αλλά ένα συγκεντρωτικό υπερκράτος όπου τα πάντα αποφασίζονται όχι μόνο σε αυτό το Κοινοβούλιο, αλλά από την Επιτροπή.

Κανένας από τους δύο φόβους δεν αντανακλά με ακρίβεια την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι η Ένωση έχει να επιδείξει ένα σύνολο ουσιαστικών επιτευγμάτων, αλλά με ελλείψεις. Το Σύνταγμα αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων με σειρές μεταρρυθμίσεων, οι οποίες, αν και όχι πολύ ριζικές, θα ήταν χρήσιμες. Είναι σίγουρα σωστό να ολοκληρώσουμε την περίοδο προβληματισμού και να προσπαθήσουμε πρώτα να σώσουμε το Σύνταγμα –ή το μεγαλύτερο μέρος του– πριν στραφούμε σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων και ακολουθήσουμε αυτή την οδό. Όσο δελεαστικό και αν είναι να οικοδομήσουμε την Ευρώπη χωρίς τη Γαλλία, θα ήταν ασφαλώς καλύτερο να προσπαθήσουμε πρώτα να πάρουμε τη Γαλλία μαζί μας.

  Carlos Carnero González (PSE). – (ES) Κύριε Verhofstadt, πιστεύω ότι σήμερα γράψατε το επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου σας Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, το οποίο διάβασα, όπως και πολλοί άλλοι, με μεγάλη προσοχή και ευχαρίστηση. Διότι από το βιβλίο σας έλειπε ένα κεφάλαιο σχετικά με το «τι πρέπει να κάνουμε» μετά την ανάλυση του τι χρειαζόμαστε, και σήμερα το είπατε πολύ καθαρά: να συνεχίσουμε τη διαδικασία επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος.

Γιατί να συνεχίσουμε τη διαδικασία επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος; Για να έχουμε περισσότερες χώρες που το έχουν επικυρώσει, φυσικά, αλλά επίσης για να καταστήσουμε αυτή την περίοδο προβληματισμού αληθινή. Για ποιον σκοπό; Προκειμένου να εξηγήσουμε στους πολίτες τι θα μας κοστίσει να μην έχουμε Σύνταγμα ή, για να το θέσω με θετικούς όρους, την προστιθέμενη αξία που θα προσφέρει το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.

Θα έρθει η στιγμή που θα βρούμε μια λύση προκειμένου να ξεκαθαρίσουμε αυτή τη συνταγματική κρίση. Θα είναι μετά τις γαλλικές και τις ολλανδικές εκλογές. Θα σας έλεγα ότι, εφόσον το Σύνταγμα έχει συνταχθεί μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων στο πλαίσιο μιας Συνέλευσης, αυτή η κρίση πρέπει να επιλυθεί μεταξύ κυβερνήσεων και κοινοβουλίων. Πιστεύω ότι αυτό ήταν ένα από τα σημαντικά συμπεράσματα του Κοινοβουλευτικού Φόρουμ της 8ης και 9ης Μαΐου, το οποίο είχε ένα πολύ θετικό αποτέλεσμα.

Πρέπει να είμαστε ορθόδοξοι όσον αφορά το περιεχόμενο του Συντάγματος, αλλά ετερόδοξοι όσον αφορά την τελική λύση. Πιστεύω ότι, από αυτή την άποψη, εμείς στο Κοινοβούλιο συμφωνούμε μαζί σας.

  Alexander Stubb (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, έχω δύο παρατηρήσεις και μία ερώτηση. Η πρώτη μου παρατήρηση είναι ότι ο πρωθυπουργός είναι ένας από τους καλύτερους υπερμάχους της Ευρώπης. Βρισκόμουν στη Νίκαια ως δημόσιος υπάλληλος όταν υποστήριξε μια ισχυρότερη Ευρώπη, τη διευκόλυνση της λήψης αποφάσεων και τις ψηφοφορίες με ειδική πλειοψηφία. Κατάφερε να κρατήσει τη διάσκεψη σε ομηρία μέχρι το τελευταίο λεπτό και είναι ένας από τους λίγους που υποστηρίζουν σήμερα μια πραγματικά ομοσπονδιακή Ευρώπη. Υπάρχουν υπερβολικά πολλοί «φεντεραλιστές»: υπάρχουν πολλοί κρυφοί φεντεραλιστές, αλλά δεν υπάρχουν πια πολλοί πραγματικοί φεντεραλιστές. Τον επαινώ και τον συγχαίρω πραγματικά γι’ αυτό. Χαίρομαι που κάποιοι πρωθυπουργοί εξακολουθούν να είναι ακόμα Ευρωπαίοι.

Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά την αντιπαράθεση σχετικά με την ονομασία του Συντάγματος. Άκουσα τη συζήτηση με τους Υπουργούς Εξωτερικών και διαφωνώ με όσους επιθυμούν να αλλάξει η ονομασία. Η ονομασία «Συνταγματική Συνθήκη» περιγράφει τέλεια αυτό που είναι: έχει συνταγματικά στοιχεία και είναι μια διεθνής συνθήκη. Η ιδέα για την ονομασία αυτής της συνθήκης γεννήθηκε στην ομιλία του Joschka Fischer τον Μάιο του 2000 – πριν από έξι χρόνια. Ποιος υπεύθυνος γονιός, έξι χρόνια μετά τη βάφτιση ενός παιδιού, θα του άλλαζε το όνομά του; Θα έχανε την ταυτότητά του. Ας μην προσπαθούμε λοιπόν να αποσιωπούμε πράγματα. Τα προβλήματα δεν εκλείπουν με την αλλαγή μιας ονομασίας.

Τέλος, ο πρωθυπουργός πρότεινε να υπάρχει μια ομάδα πυρήνας γύρω από τις χώρες του ευρώ. Θα μπορούσε να γίνει πιο συγκεκριμένος;

  Tunne Kelam (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που η Εσθονία αναφέρθηκε αρκετές φορές σήμερα, διότι το εσθονικό κοινοβούλιο επικύρωσε πρόσφατα τη Συνταγματική Συνθήκη και ευελπιστούμε ότι έδωσε νέα ώθηση στη διαδικασία επικύρωσης, καθώς έχουμε φτάσει τον αριθμό των 20 χωρών. Οφείλω να ομολογήσω ότι, σε σύγκριση με την εποχή που ήμουν μέλος της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης, είμαι πολύ περισσότερο πεπεισμένος για τη στενή συνεργασία μεταξύ των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι απολύτως σαφές ότι μια Ευρώπη των 500 εκατομμυρίων δεν μπορεί να στηριχθεί και δεν μπορεί να λειτουργήσει με βάση τη Συνθήκη της Νίκαιας.

Υποστηρίζω πλήρως την ιδέα του πρωθυπουργού Verhofstadt ότι χρειαζόμαστε γενναία ηγεσία, διότι χωρίς αποφασιστικότητα και σαφείς πεποιθήσεις δεν μπορούμε να πείσουμε τους ψηφοφόρους μας να υποστηρίξουν αυτό το εγχείρημα. Πρέπει, συνεπώς, να σταματήσουμε να λέμε μισές αλήθειες· πρέπει να σταματήσουμε να λέμε άλλα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και άλλα στις χώρες μας· πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε πρακτικά για τις προσεχείς εκλογές. Οι ψηφοφόροι μας γνωρίζουν πότε λέμε μισές αλήθειες και πότε οι αποφάσεις μας δεν στηρίζονται σε εδραίες πεποιθήσεις.

Τέλος, δεν πρέπει να απομονωθούμε. Η διατλαντική συνεργασία –το επόμενο θέμα στη σημερινή ημερήσια διάταξη– πρέπει να ενισχύσει αυτό το εγχείρημα, και θα υποστηρίξω πλήρως αυτή την ιδέα.

  Guy Verhofstadt, Πρωθυπουργός του Βελγίου. (FR) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, οφείλω να ευχαριστήσω όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτή τη συζήτηση.

Θα ξεκινήσω με το ζήτημα της Δήλωσης 30, επειδή αυτή η Δήλωση έχει μια αρκετά παράξενη ιστορία. Η αρχή των τεσσάρων πέμπτων των κρατών μελών υπήρχε ήδη στις αρχικές προτάσεις που είχαν κατατεθεί από την Επιτροπή Πρόντι. Ο σκοπός της παρουσίας της εκεί ήταν, ωστόσο, να οριστεί ότι εάν τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών επικύρωναν τη συνθήκη, τότε θα προχωρούσαμε, κάτι που ήταν, φυσικά, απαράδεκτο για ορισμένα μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Στη συνέχεια, εμείς, η Συνέλευση και έπειτα η Διακυβερνητική Διάσκεψη θέλησαν να διατηρηθεί αυτή η ιδέα των τεσσάρων πέμπτων.

Πώς έπρεπε να παρουσιαστεί το θέμα; Δεν μπορούσαμε να πούμε ότι αν τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών επικύρωναν τη Συνθήκη, θα προχωρούσαμε, γιατί αυτό θα συνεπάγετο τελικά κατάργηση του κανόνα της ομοφωνίας, κάτι που θα πρέπει μάλιστα να γίνει κάποτε. Οι Αμερικανοί το έκαναν το 1787, κατά τη Διάσκεψη της Φιλαδέλφειας. Ήταν μια ανάληψη εξουσίας εκ μέρους 9 από τις 13 Πολιτείες που υπήρχαν εκείνη την εποχή.

Τι έπρεπε λοιπόν να γίνει για να διατηρήσουμε την ιδέα των τεσσάρων πέμπτων; Τελικά αποφασίστηκε η ακόλουθη διατύπωση: «το θέμα θα παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο». Αυτό ορίζεται στη δήλωση που επισυνάπτεται στη Συνθήκη, ενώ στην πραγματικότητα, η ιδέα των τεσσάρων πέμπτων έχει εντελώς διαφορετική προέλευση επειδή, στην αρχή, δεν τέθηκε θέμα διοργάνωσης μιας συζήτησης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Το κίνητρο αυτής της ιδέας, ένα κίνητρο που πηγάζει από τη Συνέλευση και τις προτάσεις της Επιτροπής Πρόντι, και που τελικά δεν επαναλήφθηκε στο τελικό κείμενο, ούτε από τη Συνέλευση, ούτε από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, ήταν να βρεθεί μια λύση σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Ποιον σκέπτονταν τότε σε σχέση με αυτή την ιδέα; Σίγουρα όχι τους Γάλλους, αλλά περισσότερο εκείνη τη μερίδα της Ένωσης που βρίσκεται στο πλευρό του κ. Kirkhope και άλλων, μια μερίδα που βρίσκεται έτσι κι αλλιώς στην αντίπερα όχθη της Μάγχης. Αυτό σκέφτονταν. Έλεγαν: εάν όλοι πουν «ναι» και οι Βρετανοί πουν «όχι», θα ξαναβρεθούμε ούτως ή άλλως στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να συνεχίσουμε. Αυτό ήταν το κίνητρο για την ιδέα των τεσσάρων πέμπτων. Και να που οι δυστυχείς Γάλλοι είναι εκείνοι που ψηφίζουν «όχι», και μας φέρνουν αντιμέτωπους με το πρόβλημα της εφαρμογής των τεσσάρων πέμπτων. Στην ουσία, συμφωνώ: το ιδανικό θα ήταν να έχουμε ένα σύστημα στο οποίο η ομοφωνία που χάνεται αντικαθίσταται από κάτι άλλο, ένα ευρωπαϊκό δημοψήφισμα ή μια πλειοψηφία των τεσσάρων πέμπτων, για παράδειγμα. Για να το πετύχουμε, ωστόσο, πρέπει να πραγματοποιηθούν δημοψηφίσματα, δημόσιες διαβουλεύσεις και στις χώρες που έχουν ψηφίσει «όχι».

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αναφέρομαι σε μια δεύτερη τροχιά. Μπορείτε να κάνετε οτιδήποτε: να συνεχίσετε την επικύρωση, καλώς, αυτό ζητώ· να εφαρμόσετε την αρχή των τεσσάρων πέμπτων, καλώς· να παρατείνετε την περίοδο προβληματισμού, καλώς· να οργανώσετε μια Διακυβερνητική Διάσκεψη όπως ζητά ο κ. Duff, καλώς, αλλά όλα αυτά συνεπάγονται πολλά χρόνια δουλειάς ακόμα. Η δουλειά αυτή, μεταξύ μας, θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα αλλά θα ήταν πραγματικά σοβαρό λάθος να μην κάνουμε αμέσως κάτι άλλο. Θα εξετάσουμε λοιπόν τα τέσσερα πέμπτα, τη Δήλωση 30 και μια Διακυβερνητική Διάσκεψη· και θα κάνουμε ίσως κάποιες αλλαγές στο σχέδιο Συντάγματος, διαφορετικά δεν θα γίνει ποτέ αποδεκτό στις δύο χώρες που είπαν «όχι». Όλα αυτά είναι προφανή και αποτελούν, πράγματι, την πρώτη οδό που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Ωστόσο, θα ήταν τεράστιο λάθος να μην ανοίξουμε αμέσως μια δεύτερη οδό που δεν απαιτεί τροποποίηση της Συνθήκης. Τίποτε από όσα ανέφερα στην εισαγωγή μου, καμία από τις προτάσεις που έκανα δεν απαιτεί τροποποίηση της Συνθήκης. Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι το ότι η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες είναι ήδη μέρος της ευρωζώνης. Δεν χρειάζεται πια να ξεκινήσουμε μια μεγάλη συζήτηση για να μάθουμε εάν θέλουν να συμμετάσχουν ή όχι.

Το δεύτερο θέμα που θα ήθελα να τονίσω σχετικά με τη συνεργασία εντός της ευρωζώνης είναι ότι πρόκειται για μια ανοικτή συνεργασία και όχι για μια κλειστή λέσχη, είναι μια πραγματικότητα που υπάρχει και που θα αναπτυχθεί με την είσοδο της Σλοβενίας το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2007. Δεν ξέρω εάν το Συμβούλιο Ecofin έχει ολοκληρώσει την εξέτασή του σχετικά με τις άλλες χώρες, βάσει της γνωμοδότησης της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά αυτές οι χώρες θα ενταχθούν ούτως ή άλλως, ίσως όχι το 2007, αλλά την 1η Ιανουαρίου 2008. Είναι λοιπόν βέβαιο ότι αυτή η ομάδα θα εξακολουθήσει να μεγαλώνει.

Γιατί να μην προχωρήσουμε με αυτό σε πραγματικούς όρους; Το «όχι» των πολιτών στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στη Γαλλία οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει κοινωνικοοικονομική σύγκλιση και δεν υπάρχει τρόπος να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τους σε κοινωνικό επίπεδο. Κατά συνέπεια, πρέπει να ακολουθήσουμε τις δύο οδούς και, εάν ήταν όντως λάθος να εγκαταλειφθεί η επικύρωση του Συντάγματος, θα ήταν άλλο ένα σοβαρό λάθος να ακολουθήσουμε αμέσως την άλλη οδό, εκείνη της κοινωνικοοικονομικής διακυβέρνησης που επιθυμούν όλοι. Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί από το δημοψήφισμα της Γαλλίας και, σίγουρα, από το δημοψήφισμα των Κάτω Χωρών επίσης.

Όπως ανέφερε κάποιος, νομίζω ο προκάτοχός μου, Jean-Luc Dehaene: δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε στη διεύρυνση τώρα και να μην κάνουμε τίποτε άλλο· υποστηρίζω ότι πρέπει να κάνουμε και τα δύο ταυτόχρονα. Ωστόσο, για να γίνουν και τα δύο ταυτόχρονα, χρειάζεται να έχουμε το θάρρος να ξεκινήσουμε, φέτος ή το αργότερο του χρόνου, την κοινωνικοοικονομική διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διαφορετικά, για μία ακόμη φορά, χρόνο με τον χρόνο, θα συγκρουόμαστε, θα κάνουμε ατελείωτες συζητήσεις σχετικά με το Σύνταγμα, με αποτέλεσμα, να χάσουμε ακόμα περισσότερο την υποστήριξη των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Χειροκροτήματα)

  Πρόεδρος. Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πρωθυπουργέ. Αυτή ήταν σίγουρα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Σας ευχαριστούμε πολύ που αφιερώσατε όλο τον χρόνο σας και τη διανόησή σας στη συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL). – (PT) Οι κυρίαρχες δυνάμεις στο Κοινοβούλιο συνεχίζουν την ανόητη σταυροφορία τους, προωθώντας μέχρι αηδίας το κακώς ονομαζόμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το οποίο θα ενίσχυε τον φεντεραλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό και τον μιλιταρισμό στην ΕΕ.

Αυτές οι δυνάμεις και τα συμφέροντα που εκπροσωπούν –μάλιστα, δεν είναι σύμπτωση ότι ο πρόεδρος της ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας εργοδοτών UNICE παρέστη στο Κοινοβούλιο για να επαναβεβαιώσει σε ορισμένους βουλευτές την υποστήριξή του για το αποκαλούμενο Σύνταγμα– συνεχίζουν να πλασάρουν τη γραμμή ότι, παρά τις αποδείξεις για το αντίθετο, το πρόβλημα είναι μορφής και όχι περιεχομένου. Δηλαδή, δεν πρόκειται για πολιτικό πρόβλημα της πολιτικής της ΕΕ αλλά για ένα πρόβλημα επικοινωνίας και αντίληψης. Με αυτόν τον τρόπο, κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα.

Το ψήφισμα που κατέθεσαν για την ψηφοφορία στην προσεχή σύνοδο ολομέλειας του Κοινοβουλίου είναι ενδεικτικό των πραγματικών στόχων τους. Σε μια επίδειξη περιφρόνησης προς τη βούληση που εξέφρασαν οι γάλλοι και οι ολλανδοί πολίτες, καθώς και άλλοι πολίτες που δεν είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν την ίδια γνώμη, οι κυρίαρχες δυνάμεις του Κοινοβουλίου επέβαλαν μια συνταγματική συμφωνία και την υποστήριξη τους για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, απορρίπτοντας τροπολογίες και πιέζοντας για επικυρώσεις τις χώρες που απέρριψαν τη Συνθήκη –με τη χρήση κοινοτικής χρηματοδότησης– μέχρι τις επόμενες εκλογές του Κοινοβουλίου τον Ιούνιο του 2009.

Με μια λέξη, απαράδεκτο.

  Magda Kósáné Kovács (PSE). – (HU) Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια σαφή ιδέα για το μέλλον της λειτουργίας της μέχρι ο αριθμός των κρατών μελών να φτάσει τα 27. Αυτό αναμένεται να επιτευχθεί την 1η Ιανουαρίου 2007. Τώρα είναι επιτακτική ανάγκη να βρούμε απαντήσεις στις ερωτήσεις σχετικά με μια ενοποιημένη Ευρώπη, την υπάρχουσα ενοποιημένη βούληση για ανάπτυξη και το Σύνταγμα.

Πού πάμε τώρα, Ευρώπη; Θα επιτύχουμε το όραμα ενός ομοσπονδιακού ευρωπαϊκού κράτους, όπως υποστηρίχθηκε από τον Ζακ Ντελόρ, ή μιας πιο χαλαρής συμμαχίας κρατών; Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις τους, οι οποίες δεν έχουν βρεθεί ακόμα, δεν μπορούν να εμποδίσουν να ληφθεί υπόψη η βούληση της αποφασιστικής πλειοψηφίας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να εμποδιστεί η πρόοδος από οποιοδήποτε κράτος! Ωστόσο, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ανανέωση του θεσμικού συστήματος και του συστήματος λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι η Ένωση δεν μπορεί να διευρυνθεί περαιτέρω αν δεν αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί.

Χωρίς νομοθεσία υψηλών προδιαγραφών, έναν πιο αποτελεσματικό μηχανισμό λήψης αποφάσεων και έναν ισχυρότερο ρόλο του Κοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα χάσει μόνο την αποτελεσματικότητά της, αλλά ίσως και την ικανότητά της να λειτουργεί. Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κολλήσει στο ισχύον νομικό της πλαίσιο ενισχύει τον ίδιο τον λόγο για τον οποίο οι πολίτες δύο χωρών καταψήφισαν το Σύνταγμα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μόνο ένα οικονομικό σχέδιο, αλλά και ένα υπερεθνικό θεσμικό σύστημα που προάγει την αλληλεγγύη και την προστασία των κοινωνικών αξιών. Σε πολλούς λείπει το γεγονός ότι αυτό δεν τονίζεται σε μεγαλύτερο βαθμό. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές σε αυτούς ότι η εφαρμογή του εξαρτάται εν μέρει από τη μοίρα του Συντάγματος και από την αποτελεσματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά συνέπεια, η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να έλθει πιο κοντά στους πολίτες.

Πρέπει να παρουσιάσουμε ένα ενοποιημένο και θετικό μέτωπο στους πολίτες, διότι η επίτευξη των στόχων μας απαιτεί ενοποιημένη πολιτική βούληση και όχι μόνο λόγια!

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. KAUFMANN
Αντιπροέδρου

10. Έγκριση των συνοπτικών πρακτικών της προηγούμενης συνεδρίασης: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

11. Αίτηση υπεράσπισης της βουλευτικής ασυλίας: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

12. Κατάσταση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής για την κατάσταση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο.

  Ursula Plassnik, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η θέση του Συμβουλίου είναι και θα παραμείνει σαφής. Όταν διεξάγεται στον κόσμο αγώνας κατά της τρομοκρατίας, πρέπει να τηρούνται όλες οι διεθνείς ανθρωπιστικές προδιαγραφές, καθώς και οι προδιαγραφές που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν πρέπει να υπάρχουν τομείς όπου δεν εφαρμόζονται οι νόμοι. Είμαστε σύμφωνοι ως προς αυτό.

Στο Συμβούλιο θεωρούμε όλοι ότι το Γκουαντάναμο αποτελεί αιτία σοβαρής ανησυχίας. Δηλώνουμε την υποστήριξή μας στην αποτελεσματική καταπολέμηση της τρομοκρατίας με όλα τα διαθέσιμα έννομα μέσα. Η τρομοκρατία συνιστά απειλή για το σύστημα αξιών μας που βασίζεται στο κράτος δικαίου. Ωστόσο, πρέπει επίσης να είμαστε βέβαιοι ότι στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας δεν ζημιώνουμε και δεν θέτουμε υπό αμφισβήτηση τις διαδικασίες και τους θεσμούς μας που είναι θεμελιωμένα στο κράτος δικαίου. Κανείς δεν επιτρέπεται να βρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής των νόμων και οι προδιαγραφές που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το σχετικό δίκαιο πρέπει να τηρούνται και κατά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Η ΕΕ έχει συζητήσει σε πολλές περιπτώσεις το θέμα του Γκουαντάναμο με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Ο διάλογος αυτός με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζεται. Οι νομικοί σύμβουλοι του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και οι αντίστοιχες υπηρεσίες της ΕΕ συζητούν για καλύτερους τρόπους προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, διότι είναι σημαντική η κοινή επιδίωξη της βελτίωσης της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρέπει, επίσης, να αναλύσουμε το κατά πόσον υπάρχουν τέλειες νομικές βάσεις και αν πρέπει να αναληφθεί δράση – και αν ναι, σε ποιους τομείς.

Για μία χώρα όπως οι ΗΠΑ που διακηρύσσει την πίστη της στην ελευθερία, στο κράτος δικαίου και τις σωστές δικαστικές διαδικασίες, το Γκουαντάναμο συνιστά ανωμαλία. Κατά την άποψή μας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πρέπει, επομένως, να αναλάβει δράση για να κλείσει το συντομότερο δυνατό αυτό το στρατόπεδο.

Θα ήθελα, επίσης, να προσθέσω ότι οι τελευταίες πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες μεγάλος αριθμός των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο ήταν κάτω των 18 ετών όταν συνελήφθησαν –δηλαδή παιδιά σύμφωνα με το πνεύμα της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού– προξενούν, φυσικά, ιδιαίτερες ανησυχίες και πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά. Ήδη κατά τη βρετανική Προεδρία, το Συμβούλιο είχε απευθυνθεί στις ΗΠΑ ζητώντας να έχουν απεριόριστη πρόσβαση στο Γκουαντάναμο οι εκπρόσωποι των επονομαζόμενων ειδικών διαδικασιών του ΟΗΕ, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ο ειδικός εισηγητής για τα βασανιστήρια Manfred Nowak.

Δυστυχώς, οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ δεν μπόρεσαν να επισκεφτούν το Γκουαντάναμο υπό τις συνήθεις συνθήκες που αφορούν τις ειδικές διαδικασίες, δεν έλαβαν δηλαδή τη διαβεβαίωση ότι θα μπορέσουν να συζητήσουν με τους κρατουμένους χωρίς επιτήρηση. Την ίδια γραμμή τήρησαν οι ΗΠΑ και όταν, στις 22 Μαΐου, επισκέφτηκαν το Γκουαντάναμο μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όπως είπα, εξακολουθούμε να εμμένουμε στο να έχει πρόσβαση ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια.

Ωστόσο, το Συμβούλιο ενδιαφέρεται επίσης πολύ για την υπεράσπιση ή ενδεχομένως την περαιτέρω ενίσχυση της συνοχής της ευρωατλαντικής κοινότητας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Η ευρωατλαντική κοινότητα είναι μία από τις πιο επιτυχείς εταιρικές σχέσεις που υπήρξαν ποτέ στον κόσμο. Αυτή η κοινότητα αξιών πρέπει να αποδείξει την αξία της ειδικά και μπροστά στις προκλήσεις της διεθνούς τρομοκρατίας. Ως εκ τούτου, ήταν μέλημα τόσο της αυστριακής Προεδρίας όσο και του Συμβουλίου να ξεκινήσει διάλογος μεταξύ ειδικών στον τομέα του διεθνούς δικαίου, να γίνει μια αντικειμενική συζήτηση και να επιδιωχθεί η διατύπωση κοινών θέσεων που θα συμφωνούν με το σύστημα αξιών μας. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι μετά από τις εγκληματικές τρομοκρατικές επιθέσεις του Σεπτεμβρίου του 2001, οι Ηνωμένες Πολιτείες υποχρεώθηκαν να αντιδράσουν υπό έκτακτες συνθήκες στις νέες προκλήσεις της παγκόσμιας τρομοκρατίας. Μερικά από τα μέτρα που ελήφθησαν αποτέλεσαν αντικείμενο κριτικής από τους Ευρωπαίους ή θεωρήθηκαν εντελώς ασυμβίβαστα με το κοινό σύστημα αξιών μας. Έκτοτε, παρατηρήθηκε ότι οι Αμερικανοί ξανασκέφτηκαν το ζήτημα και προέβησαν σε ορισμένες βελτιώσεις σε σχέση με την αρχική τους στάση. Κατά την άποψή μας, ο εποικοδομητικός διάλογος με τις ΗΠΑ, που σκοπός του είναι η επίτευξη ορισμένων στόχων, θα βοηθήσει να εδραιωθεί στο μέλλον ακόμα περισσότερο η καταπολέμηση της τρομοκρατίας στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την επίσκεψη της αντιπροσωπείας του Κοινοβουλίου, με επικεφαλής τον κ. Brok, στο Γκουαντάναμο και την πρόταση ψηφίσματος που συζητούμε σήμερα.

Ο παγκόσμιος αγώνας κατά της τρομοκρατίας σε πρωτοφανή κλίμακα δημιούργησε νέες προκλήσεις για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει συνεχώς ότι τα κράτη πρέπει να διασφαλίσουν τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια του αγώνα κατά της τρομοκρατίας, και αυτό διακυβεύεται εν προκειμένω.

Αρκετά κράτη μέλη εξέφρασαν ανησυχία στην κυβέρνηση των ΗΠΑ σχετικά με το Γκουαντάναμο. Η ίδια η Επιτροπή δεν έχει αρμοδιότητα να παρέμβει εξ ονόματος των ατόμων που κρατούνται εκεί. Ωστόσο, παρακολουθούμε πολύ προσεκτικά όλες τις εξελίξεις και έχουμε σημειώσει την πρόσφατη δήλωση του Προέδρου Μπους ότι επιθυμεί να θέσει τέρμα στο Γκουαντάναμο. Ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Η Επιτροπή τονίζει ότι όλα τα αντιτρομοκρατικά μέτρα πρέπει να είναι συνεπή τόσο με τη διεθνή ανθρωπιστική νομοθεσία όσο και με τη διεθνή νομοθεσία για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι Συμβάσεις της Γενεύης ισχύουν για όλα τα άτομα που συλλαμβάνονται στο πεδίο της μάχης. Η Επιτροπή είναι επίσης της άποψης ότι οι διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και της Σύμβασης του ΟΗΕ κατά των Βασανιστηρίων ισχύουν για το Γκουαντάναμο. Ως εκ τούτου, χαιρετίζουμε την πρόθεση των Ηνωμένων Πολιτειών να εγκρίνουν ένα νέο εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού για την ανάκριση αντικατασκοπείας, η οποία θα διασφαλίζει ότι οι τεχνικές ανάκρισης συμμορφώνονται πλήρως με τη διεθνή απαγόρευση των βασανιστηρίων ή της σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης.

Επιπροσθέτως, κατά τη γνώμη μας, κάθε άτομο που κρατείται πρέπει να απολαύει καθεστώτος το οποίο είναι σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο, ενώ έχει δικαίωμα να μην κρατείται αυθαίρετα. Κάθε άτομο πρέπει, επίσης, να υπόκειται στη δέουσα διαδικασία και σε δίκαιη δίκη. Η Επιτροπή τονίζει ότι κανείς δεν πρέπει να υφίσταται κράτηση χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο και ότι η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού πρέπει να επιτρέπεται να έχει πάντα πρόσβαση στους κρατουμένους όπου και αν βρίσκονται αυτοί. Τέλος, έχουμε επανειλημμένα καταστήσει σαφή στις Ηνωμένες Πολιτείες την αντίθεσή μας με την εφαρμογή της θανατικής ποινής σε κάθε περίπτωση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης καταστήσει σαφή την υποστήριξή της για το αίτημα των ειδικών εισηγητών των Ηνωμένων Εθνών να επισκεφθούν το Γκουαντάναμο και να μπορέσουν να μιλήσουν με τους κρατουμένους ιδιαιτέρως. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης θέσει αυτό το θέμα επανειλημμένως στις Ηνωμένες Πολιτείες και θα συνεχίσει να το πράττει.

Είναι ζωτικής σημασίας να προσπαθήσει η διεθνής κοινότητα να επαναβεβαιώσει την πλήρη τήρηση του διεθνούς δικαίου, περιλαμβανομένων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ανθρωπιστικών κανόνων, όσον αφορά τα υποτιθέμενα μέλη των Ταλιμπάν και της Αλ Κάιντα στο Γκουαντάναμο και αλλού. Μόνο με τη διασφάλιση του σεβασμού αυτών των αξιών από όλες τις πλευρές μπορεί να επιτευχθεί πραγματική πρόοδος.

  Simon Coveney, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, χαίρομαι που έχουμε μια ευκαιρία για συζήτηση με το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με το στρατόπεδο κράτησης του Γκουαντάναμο. Το Γκουαντάναμο έχει γίνει, με δημοσιογραφικούς όρους, μια ανοικτή πληγή για πολλούς ανθρώπους όσον αφορά όλα όσα θεωρούνται αρνητικά στον λεγόμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η ελαχιστοποίηση της απειλής της τρομοκρατίας είναι απαραίτητες αλλά όχι εύκολες και έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται λάθη. Το ανησυχητικό είναι ότι η πτυχή του αγώνα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας που χάνουμε είναι η μάχη για την υποστήριξη της κοινής γνώμης– ιδίως την καρδιά και το μυαλό των μεγάλων πληθυσμών στον αραβικό κόσμο. Ως αποτέλεσμα, πολλοί μετριοπαθείς Μουσουλμάνοι βλέπουν να γίνονται ορισμένες προσπάθειες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας οι οποίες εντείνουν το πρόβλημα και ενισχύουν τη φονταμενταλιστική νοοτροπία αντί να παρέχουν μια αποτελεσματική λύση. Το Γκουαντάναμο ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Απηύθυνα έκκληση και υπέγραψα μια κοινή επείγουσα πρόταση, η οποία εγκρίθηκε από όλες τις Ομάδες τον Φεβρουάριο του 2005 και στην οποία ζητούνταν το κλείσιμο του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Γκουαντάναμο. Ήταν μια σύντομη, σαφής και ισορροπημένη πρόταση, η οποία έστελνε βασικά τρία ισχυρά μηνύματα: πρώτον, απευθυνόταν έκκληση για το κλείσιμο του στρατοπέδου κράτησης και για δίκαιη δίκη των κρατουμένων σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία και τις διεθνείς προδιαγραφές· δεύτερον, καταδικαζόταν η χρήση βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης και επισημαινόταν η ανάγκη για συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο σε όλα τα κέντρα υποδοχής· και, τρίτον, τονιζόταν ότι η σύγχρονη τρομοκρατία συνεχίζει να αποτελεί απειλή για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και για τους πληθυσμούς μας.

Μια αντιπροσωπεία βουλευτών του ΕΚ από διάφορες Ομάδες επισκέφθηκε πρόσφατα το στρατόπεδο κράτησης του Γκουαντάναμο. Όσον αφορά την κοινή μας πρόταση ψηφίσματος, πιστεύω ότι πρέπει να δοθεί μια ευκαιρία στους βουλευτές που μόλις επέστρεψαν από το Γκουαντάναμο να συνδράμουν σε αυτή την πρόταση και να βελτιώσουν την ακρίβεια, την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία της. Για τον λόγο αυτόν, ελπίζω ότι οι άλλες Ομάδες θα υποστηρίξουν αύριο την πρότασή μου, εξ ονόματος της Ομάδας ΕΛΚ-ΕΔ, για αναβολή της ψηφοφορίας επί του ψηφίσματος μέχρι την προσεχή σύνοδο του Ιουνίου στο Στρασβούργο.

Λίγες εβδομάδες θα μας δώσουν την ευκαιρία να δημιουργήσουμε μια πρόταση στην οποία θα ζητείται και θα δικαιολογείται το κλείσιμο του Γκουαντάναμο, σε μια μορφή που θα μπορεί να υποστηριχθεί από όλες τις βασικές Ομάδες, με αυξημένη αξιοπιστία ενόψει της διάσκεψης κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ περί τα τέλη Ιουνίου.

  Elena Valenciano Martínez-Orozco, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (ES) Κυρία Πρόεδρε, δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζουμε την άποψή μας σχετικά με το Γκουαντάναμο· ας ελπίσουμε ότι θα είναι η τελευταία που πρέπει να το κάνουμε.

Η Ομάδα μου συμφωνεί με τις εκκλήσεις που περιλαμβάνονταν στα συμπεράσματα της έκθεσης της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών κατά των Βασανιστηρίων, που δημοσιεύτηκε στις 19 Μαΐου.

Καλούμε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να σταματήσει την κράτηση ανθρώπων σε μυστικά κέντρα, είτε στο έδαφός της είτε σε εδάφη που βρίσκονται υπό τη δικαιοδοσία της ή τον de facto έλεγχό της.

Καλούμε την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να αναγνωρίσει ότι η κράτηση ανθρώπων υπό αυτές τις συνθήκες αποτελεί μια πράξη βασανιστηρίων ή κακομεταχείρισης, η οποία απαγορεύεται από τις συμβάσεις που έχουμε υπογράψει.

Τέλος, καλούμε για άλλη μία φορά την κυβέρνηση Μπους να κλείσει το κέντρο κράτησης του Γκουαντάναμο και να παράσχει στους ανθρώπους που κρατούνται εκεί μια δίκαιη δίκη ή να τους ελευθερώσει αμέσως, διασφαλίζοντας ότι δεν θα μεταφερθούν σε καμία χώρα όπου ενδέχεται να υποστούν βασανιστήρια, όπως συνέβη προφανώς σε ορισμένες περιπτώσεις.

Είναι τώρα η σειρά του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Κυρία Επίτροπε, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμμορφωθεί με τις κατευθυντήριες γραμμές της σχετικά με την καταπολέμηση των βασανιστηρίων και τη θανατική ποινή. Έχετε καθήκον να θίξετε αυτό το θέμα στις Ηνωμένες Πολιτείες και να τους ζητήσετε να κλείσουν τη φυλακή του Γκουαντάναμο.

Η διατλαντική διάσκεψη κορυφής που θα διεξαχθεί στη Βιέννη θα παράσχει μια ευκαιρία να ασκηθεί πίεση στις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Εμείς οι σοσιαλιστές θέλουμε να περιληφθεί το Γκουαντάναμο στην ημερήσια διάταξη της Βιέννης.

Επιπλέον, η Ευρώπη πρέπει να καταστήσει απολύτως σαφή τη θέση της: στην Ευρώπη δεν μπορούν να κρατούνται άνθρωποι χωρίς κατηγορίες, ούτε μπορούν να μεταφέρονται άνθρωποι παράνομα ούτε να εκλογικεύονται τα βασανιστήρια. Δεν θα πάρουμε μέρος σε αυτό. Το Κοινοβούλιο δεν θα πάρει μέρος σε αυτό.

  Elizabeth Lynne, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, χαιρετίζω τις δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Ωστόσο, το Συμβούλιο πρέπει τώρα να ασκήσει πραγματική πίεση στην αμερικανική κυβέρνηση στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ τον προσεχή μήνα ώστε να κλείσει το Γκουαντάναμο μια για πάντα. Πρέπει είτε να ελευθερωθούν οι κρατούμενοι αν δεν υπάρχουν στοιχεία εις βάρος τους ή να δικαστούν σύμφωνα με τη διεθνή νομοθεσία. Οτιδήποτε άλλο θα είναι παρωδία της δικαιοσύνης.

Πόσες ακόμα εκθέσεις πρέπει να διαβάσουμε για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Στην πιο πρόσφατη έκθεση της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων αναφέρεται ξανά ότι εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται τεχνικές βασανιστηρίων που έπρεπε να προκαλούν αποτροπιασμό σε κάθε αξιοπρεπή άνθρωπο. Πληροφορηθήκαμε αυτούς τους ισχυρισμούς από το μέλος της εκλογικής περιφέρειάς μου, τον Moazzam Begg, ο οποίος ελευθερώθηκε πέρυσι, καθώς και από διαδοχικές εκθέσεις. Επίσης, όπως ορθώς είπατε, πρέπει να λάβουμε απαντήσεις σχετικά με το αν δεκάδες παιδιά έχουν φυλακιστεί εκεί, όπως υποστηρίχθηκε πρόσφατα.

Το Συμβούλιο πρέπει να είναι αυστηρό και δεν πρέπει να αφήσει την αμερικανική κυβέρνηση να ξεφύγει. Όσον αφορά τον κ. Coveney, θα έλεγα, εξ ονόματος της Ομάδας μου, ότι δεν επιθυμούμε την αναβολή αυτού του ψηφίσματος.

  Kathalijne Maria Buitenweg, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (NL) Κυρία Πρόεδρε, αν και το Συμβούλιο είναι κατά του Γκουαντάναμο, έχει διαπιστώσει, ωστόσο, κάποια βελτίωση. Η Επιτροπή μπορεί να έχει ορθές αρχές, τις οποίες προσυπογράφω, αλλά πραγματικά πιστεύει ότι μπορούμε να δεχθούμε τον λόγο του Προέδρου Μπους όταν λέει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προτίθενται να κλείσουν το Γκουαντάναμο. Κάτι που και οι δύο φαίνεται ότι παραβλέπετε είναι ότι αναμένεται μια νέα εξέλιξη, δηλαδή η ανάγκη δημιουργίας νέων φυλακών, και στον Κόλπο του Γκουαντάναμο, τον οποίο επισκέφθηκε ο κ. Brok –και μπορεί να επεκταθεί ο ίδιος σε αυτό το θέμα– αλλά εκτιμώ ότι αυτή είναι μια εξέλιξη στην οποία πρέπει να αντιδράσουμε. Τι προτίθεστε να κάνετε γι’ αυτό; Θα ξεκινήσετε μόνο νέο διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες ή θα αρχίσετε επιτέλους να προβάλλετε απαιτήσεις, σε μια εποχή που οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν κάτι από εμάς, όπως τα στοιχεία των επιβατών, για παράδειγμα; Θα προβάλετε πραγματικές απαιτήσεις;

Μπορούμε επίσης να προσφέρουμε χείρας βοηθείας στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, εξ ονόματος των πολιτών που είναι τώρα φυλακισμένοι και που δεν θα παραπεμφθούν στο δικαστήριο. Πράγματι, ακόμα και οι αμερικανικές αρχές παραδέχθηκαν ότι ορισμένοι από αυτούς τους κρατουμένους είναι αθώοι. Τι θα κάνουμε γι’ αυτό τώρα; Αν και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ευθύνεται, ασφαλώς, για το Γκουαντάναμο, θα μπορούσε να προσφέρει σε αυτούς τους ανθρώπους μια λύση, από ανθρώπινη ευσπλαχνία. Θα ήθελα να σας αναφέρω το παράδειγμα των Ουϊγούρων, ορισμένοι εκ των οποίων κρατήθηκαν και για τους οποίους ακόμα και ο κ. Μπους παραδέχθηκε ότι ήταν αθώοι, αλλά δεν μπορούσαν να παραμείνουν στις ΗΠΑ, ούτε να επιστρέψουν στην Κίνα όπου θα υφίσταντο βασανιστήρια. Τι θα πρέπει να συμβεί σε αυτούς τους ανθρώπους; Η ΕΕ δεν κατάφερε να προσφέρει χείρα βοηθείας σε αυτή την περίπτωση. Τώρα βρίσκονται στην Αλβανία και το ενδεχόμενο να εκδοθούν στην Κίνα υπάρχει ακόμα. Αυτό προκαλεί το ερώτημα αν αυτή η κίνηση τους βοήθησε καθόλου. Τι προτίθεστε να κάνετε για μια μεγάλη ομάδα ατόμων που κρατούνται ακόμα στο Γκουαντάναμο και οι οποίοι, προφανώς, δεν μπορούν να παραπεμφθούν στο δικαστήριο διότι δεν υπάρχει απόδειξη ότι είναι ένοχοι; Δεν θα μπορούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση να προσφέρει σε αυτούς τους ανθρώπους μια χείρα βοηθείας και ίσως να τους προσφέρει άσυλο;

Τέλος, είναι πολύ εύκολο να εστιάσουμε στο Γκουαντάναμο, το οποίο είναι ένας καλά οργανωμένος χώρος με περιορισμένο αριθμό κρατουμένων, αλλά οι άνθρωποι που στερούνται κάθε δικαιώματος είναι, ασφαλώς, κοινό φαινόμενο και στον υπόλοιπο κόσμο, διότι οι κρατούμενοι διαρκώς μεταφέρονται, επίσης και σε άλλα μέρη της Ευρώπης –όπως ανέφερε κάποιος πριν λίγο– και ελπίζω ότι οι κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να εξετάσουν ποιος ήταν ο δικός τους ρόλος, έστω και παθητικός, σε αυτό.

  Giusto Catania, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κυρία Πρόεδρε, πολλές φορές το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει να κλείσει το κέντρο κράτησης του Γκουαντανάμο και εξακολουθεί να το ζητεί και σήμερα. Σε αυτές τις φυλακές καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα βασανιστήρια βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ενώ πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι 60 ανήλικοι κρατήθηκαν παρανόμως στο Γκουαντάναμο.

Το Γκουαντάναμο είναι ένας τόπος εκτός νόμου όπου κρατούνται τρομοκράτες ή υποτιθέμενοι τρομοκράτες για να αποφευχθεί η εφαρμογή της νόμιμης δικαστικής διαδικασίας. Το Γκουαντάναμο είναι το σύμβολο της νίκης της βαρβαρότητας επί του κράτους δικαίου, αλλά θα ήθελα να τονίσω, κυρία Plassnik, ότι το Γκουαντάναμο δεν είναι, δυστυχώς, μια ανωμαλία, αλλά αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου, καθώς κάποιοι πιστεύουν πως μπορούν να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία εφαρμόζοντας τις ίδιες βάρβαρες μεθόδους και αυτό μας οδηγεί προς την ήττα. Εάν αναλογισθούμε πώς ο πόλεμος τροφοδοτεί τη διεθνή τρομοκρατία, θα αποκτήσουμε μια σαφή ιδέα όσων συμβαίνουν αυτήν τη στιγμή.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις αποτελούν τη σαφέστερη εκδήλωση της μετάβασης από το κράτος δικαίου στο κράτος του ισχυρού και συνεπώς οφείλουμε να αποκαταστήσουμε τους δημοκρατικούς κανόνες και τον κυρίαρχο ρόλο της πολιτικής και να υπερασπισθούμε το κράτος δικαίου. Αντιθέτως, επιλέξαμε να αγωνισθούμε στο έδαφος που προτιμά ο αντίπαλος, να τον ανταγωνισθούμε στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στον στρατιωτικό έλεγχο του άμαχου πληθυσμού, στην κατάργηση των βασικών αρχών της δημοκρατίας και στην υπεροχή της ασφάλειας.

Οι εικόνες από το Γκουαντανάμο και από τις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ είναι το σύμβολο της νίκης και της ιδεολογίας της τρομοκρατίας επί του κράτους δικαίου, είναι η αδιάψευστη απόδειξη της ήττας όσων δηλώνουν συχνά πως θέλουν να καταπολεμήσουν την τρομοκρατία, καθώς οι εικόνες αυτές που μετέδωσαν οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου δίνουν τροφή στον εξτρεμιστικό φονταμενταλισμό, όπως οι μυστικές φυλακές και οι απαγωγές από μυστικούς πράκτορες της CIA σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Δεν μπορούμε να είμαστε ούτε συνένοχοι ούτε αδιάφοροι παρατηρητές της βαρβαρότητας. Κλείνω λέγοντας ότι η ιδέα πως μπορούμε να καταπολεμήσουμε την τρομοκρατία με κάθε μέσον είναι εσφαλμένη. Ένας μόνον τρόπος υπάρχει για να νικήσουμε την τρομοκρατία: να διαφυλάξουμε το κράτος δικαίου.

  Gerard Batten, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, οι ΗΠΑ βίωσαν την πρώτη σοβαρή τρομοκρατική επίθεση εις βάρος τους την 11η Σεπτεμβρίου. Η απάντησή τους ονομάστηκε «Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» – μια άκρως αμφισβητούμενη στρατιωτική πρόταση.

Επί δεκαετίες, η Βρετανία υφίστατο τις συνεχείς τρομοκρατικές επιθέσεις που εξαπολύονταν από την ιρλανδική ενδοχώρα. Αυτοί οι τρομοκράτες χρηματοδοτούνταν ουσιαστικά από πολίτες των ΗΠΑ. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο ασκώντας πίεση προς τη βρετανική κυβέρνηση να συνθηκολογήσει μπροστά σε αυτή την τρομοκρατική εκστρατεία.

Τώρα που οι ΗΠΑ κινδυνεύουν, ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά: η αμερικανική κυβέρνηση πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να παραβλέπει τη Συνθήκη της Γενεύης και όλους τους κανόνες του πολιτισμένου κόσμου και να απάγει, να φυλακίζει, να κακομεταχειρίζεται και να βασανίζει τους υπόπτους για τρομοκρατία. Κάποιοι από αυτούς τους υπόπτους είναι βρετανοί πολίτες. Μπορεί να είναι απολύτως αθώοι ή μπορεί να είναι ένοχοι. Ποιος ξέρει; Δεν παρουσιάζονται στοιχεία, δεν γίνονται δίκες. Αν είναι πραγματικοί τρομοκράτες, ας τους επιτραπεί να αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη και όχι να μαραζώνουν σε ένα στρατόπεδο κράτησης το οποίο οι Αμερικανοί δεν τολμούν καν να εντάξουν μέσα στην ίδια τη χώρα τους.

  Elmar Brok (PPE-DE). – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρία Ferrero-Waldner, καταρχάς θα πρέπει να πούμε ότι η τρομοκρατία αποτελεί περιφρόνηση των ανθρώπων και ότι οι ΗΠΑ χτυπήθηκαν με φοβερό τρόπο από την τρομοκρατία. Αυτός ο παράγοντας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε οποιαδήποτε από τις επικρίσεις μας. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η τρομοκρατία έχει ως στόχο τις αξίες μας και το σύστημα δικαίου μας και ότι εγείρει ανησυχίες για τον κίνδυνο που διατρέχουμε. Από την άλλη, η αντίσταση στην τρομοκρατία δεν πρέπει να βάλλει τις ίδιες μας τις αξίες, γιατί αυτό θα σημαίνει νίκη της τρομοκρατίας. Για τον λόγο αυτόν διεξήχθη ευρεία διεθνής συζήτηση που επέφερε και αλλαγές.

Η επίσκεψή μου με έπεισε ότι η κατάσταση και οι εικόνες που γνωρίζαμε από το 2001 και το 2002 δεν υπάρχουν πια. Επίσης, δεν πιστεύω ότι γίνονται άμεσα σωματικά βασανιστήρια όπως πιθανώς συνέβαινε παλιότερα, μολονότι φυσικά δεν έχω αποδείξεις γι’ αυτό. Επίσης, το γεγονός ότι γίνονται μεγαλύτερες προσπάθειες στις ΗΠΑ, μαζί με μια συζήτηση που έχει ως στόχο να σταματήσουν τα βασανιστήρια και τα παρόμοια, φαίνεται για παράδειγμα από τις πρωτοβουλίες του γερουσιαστή McCain. Επομένως, εδώ δεν πρόκειται για μια χαρακτηριστική συμπεριφορά της Ευρώπης προς την Αμερική, αλλά για μία συζήτηση που διεξάγεται σε όλες τις κοινωνίες μας.

Από την άλλη –κι εδώ συμφωνώ απόλυτα με την κ. Επίτροπο και την κ. Plassnik– πρέπει να γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Μολονότι το σύστημα αξιών μας ενέχει όντως τον κίνδυνο ότι μπορεί κάποιος κρατούμενος να υποτροπιάσει μετά την αποφυλάκισή του, αν εγκαταλείπαμε το σύστημα αξιών μας, θα εγκαταλείπαμε ταυτόχρονα την ελευθερία μας. Μία από τις βασικές αρχές του πολιτισμού μας είναι το in dubio pro reo. Είναι αλήθεια πως στη σημερινή μας κατάσταση, ο κίνδυνος είναι πολύ μικρότερος όταν παραμένουν στη φυλακή οι κρατούμενοι, που διαφορετικά θα μπορούσαν να προσχωρήσουν στις ολοένα μεγαλύτερες τάξεις των νέων βομβιστών αυτοκτονίας προκαλώντας έτσι μεγαλύτερη κινητοποίηση. Από τη σκοπιά της αξιολόγησης των κινδύνων και μόνο, η απελευθέρωση των κρατουμένων δεν είναι ενδεχομένως ο σωστός δρόμος.

Ωστόσο, σήμερα οι κρατούμενοι παραμένουν στη φυλακή ακόμα και αν αθωωθούν. Όταν θεωρηθεί ότι ένας κρατούμενος έχει ομολογήσει κατά 80%, όχι όμως κατά 100%, παραμένει στη φυλακή. Εάν χτιστεί μια νέα συγκεκριμένη φυλακή, που αυτή τη φορά δεν θα έχει παράθυρα, τότε θα έχουμε –τουλάχιστον– πρόβλημα. Μολονότι εδώ δεν έχουμε έναν πόλεμο με την κλασική έννοια της λέξης, πρέπει να προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου και άλλων διεθνών θεσμών. Νομίζω ότι ζητάμε πάρα πολλά από τα κράτη μέλη σε αυτόν τον τομέα.

  Sarah Ludford (ALDE). – (EN) Κυρία Πρόεδρε, μιλώντας ως βουλευτής μιας περιφέρειας με πάνω από δέκα πρώην και νυν τροφίμους του Γκουαντάναμο, χαιρετίζω το γεγονός ότι ακούμε επιτέλους μια φωνή διαμαρτυρίας για το Γκουαντάναμο από τους Υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ.

Μια αναφορά του Τύπου σχετικά με τη συμφωνία του περασμένου Σαββατοκύριακου να απευθυνθεί έκκληση προς τις ΗΠΑ για το κλείσιμο του Γκουαντάναμο ανέφερε: «Οι υπουργοί συμφώνησαν ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να αγνοεί τις εκτεταμένες διεθνείς επικρίσεις για το στρατόπεδο». Δεν είναι ακριβώς προορατικό να χρειαζόμαστε τεσσεράμισι χρόνια για να υποβάλουμε μόνο ένα άτυπο αίτημα. Εξ όσων γνωρίζω, ακόμα δεν έχουμε καμία επίσημη δήλωση, καμία κοινή θέση και καμία κοινή δράση. Ωστόσο, είμαστε ευγνώμονες που οι Υπουργοί Εξωτερικών εναρμονίστηκαν επιτέλους με την κοινή γνώμη. Χαιρετίζω τη σημερινή δημόσια δήλωση της Προεδρεύουσας του Συμβουλίου στο Σώμα, η οποία απηύθυνε έκκληση για το κλείσιμο του στρατοπέδου.

Αυτά που ακούσαμε σήμερα έπρεπε να είχαν ακουστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο καλύτερος τρόπος με τον οποίο τα κράτη μέλη της ΕΕ θα μπορούσαν να ξεκινήσουν τον εποικοδομητικό στοχοθετημένο διάλογο με τις ΗΠΑ –τον οποίο ζήτησε η κ. Plassnik και τον οποίο συμφωνώ ότι χρειαζόμαστε– θα ήταν να βοηθήσουν το Κοινοβούλιο να διαπιστώσει την αλήθεια σχετικά με το πρόγραμμα των παράνομων εκδόσεων και την ευρωπαϊκή εμπλοκή σε αυτό. Ελπίζω ότι στην απάντησή σας, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, θα πείτε ότι θα μας βοηθήσετε να διαλευκάνουμε αυτή την υπόθεση.

Ο στόχος τον οποίο πρέπει να επιδιώξουμε από κοινού με τους Αμερικανούς είναι η επιστροφή στον πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου, και όχι η διάλυσή του.

  Raül Romeva i Rueda (Verts/ALE). – (ES) Κυρία Πρόεδρε, όταν συζητήσαμε και υιοθετήσαμε το κατεπείγον ψήφισμα σχετικά με το Γκουαντάναμο πριν από μερικούς μήνες, σηματοδοτήσαμε ένα σημείο καμπή στη συζήτηση και καταδικάσαμε μια πρακτική η οποία μέχρι τότε διαψευδόταν εντελώς ή απλά αγνοούνταν από τις αρχές στην Ευρώπη.

Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας –αυτό έχει λεχθεί, το συμμερίζομαι και πιστεύω ότι η πλειονότητα του Σώματός μας έχει την ίδια άποψη– δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για να επιτρέπονται τα βασανιστήρια, οι απαγωγές και, πολύ περισσότερο, οι δολοφονίες που διαπράττονται όχι μόνο στο Γκουαντάναμο, αλλά και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου.

Επομένως, πρέπει να συνεχίσουμε να ασκούμε πίεση στις Ηνωμένες Πολιτείες με κάθε τρόπο που μπορούμε προκειμένου να τους πείσουμε, αφενός, να κλείσουν το Γκουαντάναμο, αλλά επίσης, αφετέρου, να εγγυηθούν ότι τα περίπου 500 άτομα που κρατούνται θα έχουν τις νομικές εγγυήσεις που απαιτούν. Επομένως, πρέπει να επισημάνουμε για άλλη μία φορά –όπως είπε επίσης η κ. Valenciano Martínez-Orozco– ότι οι κρατούμενοι δεν πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι με την επίγνωση ότι πρόκειται να μεταφερθούν σε χώρες όπου ενδέχεται να υποστούν βασανιστήρια. Σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορούν να επιστρέψουν καν στις χώρες διαμονής τους διότι έχει ανασταλεί η άδεια παραμονής τους.

Επομένως, πιστεύω ότι πρέπει να υπενθυμίσουμε στο Συμβούλιο ότι αυτά τα μέτρα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και ότι πρέπει να υιοθετηθεί μια ενεργητική προσέγγιση προκειμένου να διασφαλιστεί ότι αυτά τα άτομα –επιμένω– δεν θα έχουν απλώς μια δίκαιη δίκη, αλλά και τις ανθρώπινες και νομικές εγγυήσεις που δικαιούνται.

  Maria da Assunção Esteves (PPE-DE). – (PT) Η κύρια αποστολή της Ευρώπης είναι να συμμορφώνεται και να προάγει το διεθνές δίκαιο και τις ανθρωπιστικές αρχές που το στηρίζουν. Αυτός είναι άλλος ένας λόγος για τον οποίο πρέπει να επιτύχει το ευρωπαϊκό σχέδιο. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν πρέπει να υπονομεύσει το σύστημα προσωπικών εγγυήσεων που αποτελούν τα ηθικά θεμέλια της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι η απώλεια της ηθικής βάσης και αυτή είναι άλλη μια σοβαρή συνθηκολόγηση ενώπιον της τρομοκρατίας. Οι εγγυήσεις ασφάλειας πρέπει συνεπώς να στηρίζουν τις θεμελιώδεις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρέπει να αποτελούν μέρος της συζήτησης επί αυτών των αξιών. Μια πολιτική ασφάλειας καταστρέφει βαθμιαία την πεφωτισμένη αρχιτεκτονική των δημοκρατικών πολιτικών και τη δυνατότητά της να επιτρέψει την άνθιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επιπλέον, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας δεν επιδιώκεται μόνο μέσω των μηχανισμών του ποινικού δικαίου. Σε βασικότερο επίπεδο, επιδιώκεται μέσω της δημιουργίας μιας πιο ισορροπημένης παγκόσμιας τάξης και του φιλόδοξου προγράμματος μιας μορφής παγκόσμιας δικαιοσύνης.

Κατά συνέπεια, η Ευρώπη είναι ο καλύτερος εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών προκειμένου να επιτύχουμε μια τάξη που θα διασφαλίσει την ορθή διατήρηση των αρχών του διεθνούς δικαίου και των βασικών αξιών του πολιτισμού. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, αυτό που απαιτείται είναι επίμονη δέσμευση στον διάλογο. Τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να συμμετάσχουν και στη διαδικασία περισυλλογής του Συμβουλίου της Ευρώπης με σκοπό την τροποποίηση των Συμβάσεων της Γενεύης. Σύμφωνα με αυτές τις συμβάσεις δεν παραχωρείται νομικό καθεστώς στους υπόπτους τρομοκρατίας, κάτι το οποίο είναι λάθος.

Το Γκουαντάναμο δεν καθορίζει τα όρια του νόμου και της πολιτικής, ωστόσο, ο καθορισμός των ορίων του νόμου και της πολιτικής αποτελεί βασική απαίτηση των αρχών της δικαιοσύνης. Αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη της δημοκρατίας έναντι της τρομοκρατίας. Για να αναφέρω τη φράση της Σιμόν ντε Μπωβουάρ, «δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εκτελεστές μας να μας μεταδώσουν κακές συνήθειες».

  Cem Özdemir (Verts/ALE). – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρία Ferrero-Waldner, το Γκουαντάναμο έχει γίνει σύμβολο της στέρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διαδικασιών στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. Είναι εύκολο για εμάς τους Ευρωπαίους να ασκούμε κριτική στην κατάσταση. Ωστόσο, δεν θα έπρεπε απλά να επισημαίνουμε καταστάσεις που είναι ασύμβατες με τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά να αναρωτηθούμε ποια είναι η δική μας ευθύνη και πώς μπορούμε να συμβάλουμε στην επίτευξη μιας λύσης.

Ακόμα και άνθρωποι που οι Αμερικανοί διαπίστωσαν πως είναι αθώοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Οι ΗΠΑ επίσης αποκλείουν, δικαίως, το να στείλουν αυτούς τους ανθρώπους πίσω σε χώρες όπου θα κινδύνευαν από βασανιστήρια και διώξεις. Πρέπει να απαντήσουμε μαζί στο ερώτημα τι θα πρέπει να γίνει αντί γι’ αυτό με αυτούς τους ανθρώπους. Η μοίρα των ανθρώπων του Γκουαντάναμο μας αφορά όλους και δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους.

Τελικά –κι αυτό είναι κάτι που πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί σήμερα– και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είχαν εμπλακεί στην έκδοση και μερικές φορές ακόμα και στην ανάκριση κρατουμένων στον Κόλπο του Γκουαντάναμο. Αυτό ισχύει για παράδειγμα για την περίπτωση του Murat Kurnaz. Αν ζητάμε στα σοβαρά να κλείσει οριστικά το Γκουαντάναμο, θα πρέπει να μετατρέψουμε τα λόγια μας σε πράξεις.

  Ursula Plassnik, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (DE) Κυρία Πρόεδρε, εμείς ως Συμβούλιο θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε με προσοχή και με αίσθηση της ευθύνης μας το θέμα του Γκουαντάναμο και να ασχολούμαστε με αυτό, καθώς το συγκεκριμένο ζήτημα άπτεται μιας σειράς πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης: από τη μια, έχουμε το θέμα της καθολικής ισχύος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, καθώς και την καταπολέμηση της μάστιγας της τρομοκρατίας επί τη βάσει των αρχών του κράτους δικαίου. Από την άλλη, όμως, έχουμε τις καλές διατλαντικές σχέσεις που επηρεάζονται επίσης από το ζήτημα αυτό. Είναι αναμφισβήτητο ότι οι σχέσεις αυτές πρέπει να είναι απόλυτα ειλικρινείς και ότι τα επίμαχα θέματα πρέπει να θίγονται στοχοθετημένα.

Αναμφίβολα, θα συνεχίσουμε την πολιτική που ακολουθήσαμε κατά τη διάρκεια της αυστριακής Προεδρίας, αλλά και πριν από αυτήν. Στην εισαγωγή μου ανέφερα μερικά από τα καίρια σημεία. Με τα θέματα αυτά θα ασχοληθούμε και στην επόμενη σύνοδο κορυφής στις 22 Ιουνίου.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω και πάλι ότι σε όλες τις έρευνες που αφορούν υποψίες για παράνομες πτήσεις και μυστικές φυλακές, η Προεδρία ενήργησε για να εξασφαλίσει πως η συνεργασία με τα εξεταστικά όργανα ήταν κατά το δυνατόν ευρεία. Ελπίζουμε ότι θα είναι δυνατόν να ολοκληρωθούν αυτές οι έρευνες το συντομότερο δυνατό.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, όλους μας διακατέχει βαθύτατη ανησυχία για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν γενική αρχή και έχουν γενικές εφαρμογές. Συμφωνώ σε γενικές γραμμές με όλα τα βασικά στοιχεία που αναφέρθηκαν στη σημερινή συζήτηση. Αφενός, οι τρομοκρατικές ενέργειες συνιστούν σαφή παραβίαση των βασικών θεμελιωδών δικαιωμάτων και, αφετέρου, όλα τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας πρέπει να συμμορφώνονται με τα διεθνή νομικά πρότυπα της ανθρωπιστικής νομοθεσίας και της νομοθεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάθε άτομο που κρατείται πρέπει να μπορεί να τυγχάνει ισότιμης μεταχείρισης και να έχει δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, ενώ επιβάλλεται επίσης η αυστηρή απαγόρευση των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Συνεπώς, όλοι πιστεύουμε ότι το Γκουαντάναμο πρέπει να κλείσει το ταχύτερο δυνατόν.

Πρόκειται επίσης για ζήτημα αξιοπιστίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον αραβικό κόσμο. Εντούτοις, πρέπει να αναφερθεί ότι δεν εφαρμόζουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μια κοινή θέση: την περασμένη εβδομάδα και τα 25 κράτη μέλη μίλησαν καθαρά, και έχουμε ήδη θέσει το θέμα του Γκουαντάναμο στην κυβέρνηση των ΗΠΑ σε πολλές περιπτώσεις. Όπως είπε η κ. Plassnik, ο διάλογος θα συνεχιστεί με βάση αυτή την κοινή θέση. Το θέμα θα τεθεί ασφαλώς στους αμερικανούς εταίρους μας στην προσεχή διάσκεψη κορυφής ΗΠΑ-ΕΕ, όπως και το ευρύτερο θέμα της ανάγκης σεβασμού των κοινών αξιών μας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Είναι προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να βρούμε μια άμεση και κοινή λύση.

  Πρόεδρος. Στο τέλος της συζήτησης υποβλήθηκαν βάσει του άρθρου 103, παράγραφος 2 και του άρθρου 108, παράγραφος 5 του Κανονισμού επτά προτάσεις ψηφίσματος⁽¹⁾.

Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

(1) Βλ. συνοπτικά πρακτικά

13. Συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης ΕΕ/ΗΠΑ - Διατλαντικές οικονομικές σχέσεις ΕΕ/ΗΠΑ (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων:

– (A6-0173/2006) του κ. Brok, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τη βελτίωση των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ στο πλαίσιο μιας Συμφωνίας Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης (2005/2056(INI)) και

– (A6-0131/2006) της κ. Mann, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με τις διατλαντικές οικονομικές σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ (2005/2082(INI)).

  Elmar Brok (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρία Plassnik, κυρίες και κύριοι Επίτροποι, θεωρώ –και για τους λόγους που συζητήσαμε προηγουμένως– ότι η διατλαντική σχέση έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία.

Είναι ένα θέμα που σχετίζεται με τη λειτουργία του ΝΑΤΟ, που ήταν και είναι απολύτως απαραίτητο για τη συλλογική ασφάλεια της Ευρώπης. Ως προς τα σημαντικά ζητήματα της οικονομίας και του εμπορίου υπάρχουν αντιθέσεις, αλλά και συμφωνίες. Αυτή η διατλαντική κοινότητα είναι και μία κοινότητα αξιών, παρ’ όλες τις συζητήσεις που διεξάγουμε για επιμέρους θέματα. Ωστόσο, τα πράγματα αρχίζουν να κινούνται σιγά-σιγά.

Μου έκανε εντύπωση το ότι πριν από 15 ημέρες, και μετά από δική μου παράκληση, ο ρώσος Υπουργός Εξωτερικών κ. Lawrow επισκέφτηκε την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και πρότεινε να επεκταθεί τον επόμενο χρόνο η συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας με τη Ρωσία και να δημιουργηθούν βαθύτεροι θεσμικοί δεσμοί μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Ρωσίας και της ΕΕ.

Όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συνάψει συμφωνίες με σχεδόν τους πάντες στον κόσμο. Μόνο μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχουν συμφωνίες. Αυτό κάποια στιγμή θα έχει συνέπειες. Παρατηρώντας τις προετοιμασίες της διάσκεψης κορυφής –που προχωρούν με τις άριστες προσπάθειες του Συμβουλίου και της Επιτροπής– διαπιστώνω ότι θα είναι και πάλι μια συζήτηση για πολλά επιμέρους σημεία για τα οποία είτε θα υπάρξει συμφωνία είτε όχι, ωστόσο, δεν υπάρχει μια μεγαλύτερη εικόνα ή πλαίσιο όπου θα εντάσσονταν οι συζητήσεις, ένα πλαίσιο που θα μας επέτρεπε επιπλέον να συμπεριλάβουμε και το αμερικανικό κογκρέσο, γιατί όποιος γνωρίζει την αμερικανική πολιτική στους τομείς του εμπορίου, της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής, ξέρει ότι το να μιλά κανείς με την κυβέρνηση δεν αρκεί.

Για τον λόγο αυτόν, θα πρέπει να βρούμε συμβατικές λύσεις που θα επιτρέπουν να γίνει η διατλαντική δήλωση μια συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Μια τέτοια συμφωνία θα προσέφερε ένα πλαίσιο –αυτό θα το παρουσιάσει πολύ πιο αναλυτικά στη συνέχεια η κ. Mann για τον τομέα της οικονομικής πολιτικής– που θα καθιστούσε δυνατή τη γρηγορότερη επίτευξη συμφωνίας ακόμα και στην περίπτωση εντάσεων και συγκρούσεων συμφερόντων. Αυτό το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό για τους λόγους που προανέφερα.

Είναι γεγονός, και το καταλαβαίνουν και οι πολίτες, ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί πλέον να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά μόνο του. Στόχος είναι να δημιουργηθεί μέχρι το 2015 μια διατλαντική αγορά που θα μπορεί να αντιμετωπίσει όλα τα σχετικά προβλήματα που αφορούν την κοινωνική πολιτική και την ανάγκη να εξασφαλιστεί η πολυμερής διάσταση. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ εδώ: μια διμερής σχέση δεν πρέπει να καταστρέψει την πολυμερή προσέγγιση, για παράδειγμα, του ΠΟΕ.

Αυτό που θα μπορούσε όμως να κάνει η συμφωνία αυτή είναι να μας οδηγήσει σε μία «κοινότητα δράσεων» προκειμένου να προαχθεί η παγκόσμια και περιφερειακή συνεργασία επί τη βάσει κοινών αξιών. Βάση της συμφωνίας θα ήταν οι κοινές αξίες και το κοινό μας ενδιαφέρον για τη συμφωνία αυτή.

Ένα τέτοιο ζήτημα είναι το θέμα του Ιράν, όπου μπορούμε να επιτύχουμε κάτι μόνο αν ενεργήσουμε από κοινού για να εμποδίσουμε με ειρηνικό τρόπο την κατασκευή ατομικών βομβών. Σε ειρηνικές λύσεις πρέπει να καταλήξουμε και στη Μέση Ανατολή, όπου είναι συγκεντρωμένα κοινά συμφέροντα και αξίες. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου που ξεπερνά τον διάλογο του ΝΑΤΟ. Ο διατλαντικός νομοθετικός διάλογος, που αυτό το διάστημα δεν προχωρεί καθόλου γρήγορα, θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια διατλαντική συνέλευση. Αυτά μπορεί τώρα να είναι ονειροπολήματα και φαντασίες, εγώ όμως θεωρώ αναγκαίο να προχωρήσουμε με αυτόν τον τρόπο προκειμένου να τα κάνουμε πραγματικότητα.

Για να λειτουργήσει μια τέτοια συμφωνία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να θεσπίσει ως πρώτο βήμα ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης στην Ουάσιγκτον, και το αντίστροφο, προκειμένου να λαμβάνουμε γνώση της νομοθεσίας όσο βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Οι εισηγητές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να μπορούν να συζητήσουν με τους ομόλογούς τους στο αμερικανικό κογκρέσο για να προχωρήσουν τα πράγματα. Έτσι θα επιτυγχάνεται συναίνεση ήδη κατά την προπαρασκευαστική φάση και δεν θα υπάρχει στη συνέχεια δυσαρέσκεια σαν κι αυτήν που προξένησαν π.χ. τώρα οι δικαστικές αποφάσεις για παλαιότερα γεγονότα.

Θεωρώ ότι πρέπει να ασκούμε την επικριτική μας θέση. Σε πολλά θέματα, όπως το Διεθνές Δικαστήριο, η αλλαγή του κλίματος και το Ιράκ οι ΗΠΑ υιοθέτησαν μια στάση για την οποία πρέπει να ασκήσουμε κριτική στη σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ. Όμως η κριτική –που ασκείται σε μία επιμέρους κυβέρνηση, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και αφορά συγκεκριμένα θέματα– δεν πρέπει να αποτελέσει αιτία για να μεγαλώσει το διατλαντικό χάσμα. Για τον λόγο αυτόν, το Συμβούλιο, η Επιτροπή και η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να βρουν επιτέλους τη δύναμη να ξεπεράσουν την εφήμερη προσέγγιση και να θέσουν σε μια ευρύτερη και βαθύτερη βάση αυτή τη συμμαχία.

  Erika Mann (PSE), εισηγήτρια. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, χαιρετώ όλους τους συναδέλφους και, φυσικά, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Όπως συμβαίνει συχνά, είχα τη μεγάλη ευχαρίστηση να συντάξω τη συνοδευτική έκθεση εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, στην οποία επικεντρώνομαι περισσότερο στο εξωτερικό εμπόριο και τα οικονομικά ζητήματα.

Όπως και στο παρελθόν, συμφωνώ με τις απόψεις του συναδέλφου μου κ. Brok. Συνεργαζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια –όπως πολλοί συνάδελφοι εδώ στο Σώμα– και πάντα είχαμε και μεγάλη υποστήριξη από το Σώμα, πράγμα για το οποίο θα ήθελα να εκφράσω τις θερμές μου ευχαριστίες.

Εξετάζοντας τις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις, βλέπει κανείς ότι βασικά η έκθεσή μου περιλαμβάνει μία κεντρική ιδέα. Η Επιτροπή ασφαλώς συμφωνεί ότι πρέπει να ξεκινάμε από την πραγματικότητα. Έχουμε ήδη μία διατλαντική αγορά – υπάρχει, απλά πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε. Συζητάμε διαρκώς για όλα όσα πρέπει να κάνουμε και εστιαζόμαστε αποκλειστικά και μόνο στους εμπορικούς φραγμούς που έχουμε και με τους οποίους ασχολείται καθημερινά ο Τύπος, ενώ πολλές φορές δεν βλέπουμε καθόλου τα θετικά που έχουμε επιτύχει. Γι’ αυτό, η παρούσα έκθεση μας καλεί να αντιληφθούμε για μια φορά ποια είναι η πραγματικότητα. Ποια είναι η πραγματική έκταση του εμπορίου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ; Ποιες επενδύσεις πραγματοποιούνται; Επίσης, ποιος είναι ο όγκος του εμπορίου μεταξύ των επιχειρήσεων που βρίσκονται στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ; Όπως μπορούμε να δούμε, ο αριθμός τους είναι τεράστιος. Δεν θέλω να σας κάνω τώρα να βαρεθείτε, όμως ο αριθμός αυτός είναι αστρονομικός.

Ο αριθμός των θέσεων εργασίας που εξαρτώνται από το εμπόριο αυτό είναι πραγματικά πάρα πολύ μεγάλος. Βάσει των στοιχείων που είναι γνωστά και για τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, είναι 7 εκατομμύρια – όμως ο αριθμός τους είναι πολύ μεγαλύτερος, γιατί υπάρχουν πολλά στοιχεία που δεν τα έχουμε λάβει. Ένα παράδειγμα που επαναλαμβάνω διαρκώς είναι η διάσημη ναυαρχίδα μας, το Airbus από την ευρωπαϊκή πλευρά, και το Boeing από την αμερικανική πλευρά. Είμαστε πάντα περήφανοι, και τόσο οι Ευρωπαίοι όσο και οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι είναι μια καθαρά ευρωπαϊκή ή καθαρά αμερικανική επιχείρηση, αντίστοιχα – δεν είναι όμως έτσι. Η αμοιβαία εξάρτηση μεταξύ των δύο αυτών επιχειρήσεων είναι περίπου της τάξεως του 40%. Αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα. Κοιτάξτε την εταιρεία MTU. Είχα τη μεγάλη ευχαρίστηση να παρακολουθήσω τη λειτουργία της στην εκλογική μου περιφέρεια. Όταν για παράδειγμα επισκευάζονται αεροσκάφη –σε επιφάνειες εργασίας που κινούνται παράλληλα– μπορείτε να δείτε να επισκευάζονται με τη σειρά τους Airbus και Boeing, μια το ένα και μια το άλλο. Αυτό όμως είναι ένα μόνο παράδειγμα.

Γι’ αυτό θα πρέπει να στηριχτούμε στη γνώση της πραγματικότητας και να προχωρήσουμε με βάση τη νέα διατλαντική ατζέντα του 1995 και την οικονομική ατζέντα που έχουμε από το 1998, η οποία υπάρχει σε όλες τις διασκέψεις κορυφής, σε όλες τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής και η οποία καταγράφηκε και επιβεβαιώθηκε στον νομοθετικό διάλογο που έγινε πριν από λίγες εβδομάδες στη Βιέννη μεταξύ των συναδέλφων μας στο Κοινοβούλιο και των Αμερικανών· πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε ένα βήμα ακόμα – όχι τεράστιο, μόνο ένα μικρό βήμα, και να πούμε: ας άρουμε επιτέλους τους φραγμούς που προξενούν προβλήματα.

Αυτό δεν αφορά, όπως πιστεύουν πολλοί άνθρωποι έξω, την άρση των φραγμών για τη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου –η ATTAC προκάλεσε εδώ κάποια αναταραχή– αλλά ότι πρέπει να απαλλαγούμε από τα τεχνικά εμπόδια, όπως κάναμε για πολλά χρόνια. Κάνοντάς το θα διατηρήσουμε τις προδιαγραφές μας και την αρχή της προφύλαξης και θα συνεχίσουμε να διατηρούμε τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς.

Η κυριαρχία της ΕΕ και των κρατών μελών δεν πρόκειται να θιγεί από αυτό και δεν πρόκειται για μια αφελή πρόταση, γιατί γνωρίζουμε ότι ασφαλώς θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν αντιπαραθέσεις στον τομέα του εμπορίου. Αυτό είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό. Εδώ πρόκειται για τα δύο μεγαλύτερα εμπορικά μπλοκ. Είναι φυσικό να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και έτσι πρέπει να είναι. Άλλωστε, έχουμε και στην ΕΕ αντιπαραθέσεις, αλλά δεν παθαίνουμε κάθε φορά πανικό από αυτό. Οι αντιπαραθέσεις είναι κάτι φυσιολογικό. Πολλές από αυτές τις αντιπαραθέσεις μπορούμε να τις διευθετήσουμε. Η αντιπαράθεση για τη Hamon είναι κάτι στο οποίο δεν μπορέσαμε να δώσουμε λύση για πολλά χρόνια, και τώρα πληρώνουμε γι’ αυτό.

Προβλήματα υπάρχουν και στην αμερικανική πλευρά. Για παράδειγμα, οι Αμερικανοί έχουν πρόβλημα με την αναγνώριση του μη παστεριωμένου γάλακτος, γιατί το θεωρούν προβληματικό για την υγεία. Τι γίνεται λοιπόν με τη δική τους αρχή προφύλαξης; Λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, θα πρέπει να το δεχτούμε. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλοί άλλοι φραγμοί που πρέπει να τους καταργήσουμε και αυτό ζητώ με την παρούσα έκθεση.

Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο θα αναφερθώ σε λιγάκι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους συναδέλφους μου στην επιτροπή, όλους τους εισηγητές και τους σκιώδεις εισηγητές, την Επιτροπή που συνεργάστηκε όπως πάντα εξαίρετα με εμένα και με όλους τους συναδέλφους, αλλά και, φυσικά, το Συμβούλιο, τις ΜΚΟ, τις ομάδες εργασίας, τις συνδικαλιστικές ενώσεις, τις επιχειρήσεις και όλους όσους συμμετείχαν, καθώς και την Ομάδα μου. Μέρος της Ομάδας μου –αναφέρομαι στην Ομάδα των Πρασίνων– έχει προβλήματα με τον όρο «χωρίς φραγμούς» γιατί ακούγεται πάντα σαν να αναφέρεται σε μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου. Γι’ αυτό προτείνω ξεχωριστή ψηφοφορία για αύριο. Προτείνω να αφαιρέσουμε απλά τις έννοιες αυτές και τους σχετικούς αριθμούς. Ελπίζω ότι θα λάβω την υποστήριξη του Σώματος γι’ αυτό. Έτσι, όλοι θα μπορούν να ανασάνουν και θα έχουμε μια καλή βάση για να προχωρήσουμε. Ελπίζω ότι τότε θα έχουμε και την πλήρη υποστήριξη του Σώματος.

Κυρία Πρόεδρε, γνωρίζω ότι είστε εκνευρισμένη. Παρ’ όλ’ αυτά πρέπει να αναφέρω δύο ακόμα σημεία. Για τη βιοαιθανόλη θα υποβάλω προφορική προσθήκη. Ξέχασα να συμπεριλάβω στην έκθεση τη βιοαιθανόλη και το βιοντίζελ. Ως εκ τούτου, αύριο θα πω: και ντίζελ. Ελπίζω στην υποστήριξή σας και γι’ αυτό το θέμα. Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Σας ευχαριστώ.

  Ursula Plassnik , Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η ΕΕ δεν έχει πιθανότατα κανέναν άλλο εταίρο στον κόσμο με τον οποίο οι σχέσεις της να είναι τόσο στενές και εντατικές όπως με τις ΗΠΑ. Επομένως, για κάθε Προεδρία έχει μεγάλη σημασία να υπάρχει ένα δυνατό και λειτουργικό δίκτυο σχέσεων.

Κάνοντας μια ανασκόπηση, βλέπουμε ότι το 2005 οι σχέσεις παρουσίασαν γενικά θετική εξέλιξη. Σημειώσαμε ουσιαστική πρόοδο σε μια σειρά θεμάτων και όπως συμβαίνει συχνά πριν από τον καθορισμό πολιτικών, διεξαγάγαμε διάλογο προκειμένου να επιτύχουμε σύγκλιση απόψεων.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον τομέα της προαγωγής της δημοκρατίας, όπου μπορούμε να υπολογίσουμε ως θετική τη στενή μας συνεργασία στο πλαίσιο των προεδρικών εκλογών στη Λευκορωσία. Κατά την περίοδο που προηγήθηκε των εκλογών, δηλώσαμε επανειλημμένα ότι είμαστε υπέρ μιας ελεύθερης και δίκαιας εκλογικής διαδικασίας. Ζητήσαμε την προστασία της αντιπολίτευσης και υιοθετήσαμε παράλληλες στρατηγικές υποστήριξης των δημοκρατικών δυνάμεων. Μετά τις εκλογές, που δεν ήταν ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες, συμφωνήσαμε επίσης να επιβάλουμε ταξιδιωτικούς περιορισμούς και στοχοθετημένες οικονομικές κυρώσεις σε μέλη της κυβέρνησης και άλλες ηγετικές προσωπικότητες.

Παρόμοια ισχύουν στον τομέα της προαγωγής της δημοκρατίας και για την Ουκρανία, όπου συνεργαζόμαστε στενά με τις ΗΠΑ για την εδραίωση δημοκρατικών δομών και δομών της οικονομίας της αγοράς.

Ένα άλλο παράδειγμα πολύ στενής και επιτυχημένης συνεργασίας που συνεχίζεται αφορά τα Δυτικά Βαλκάνια. Στην περίπτωση αυτή συμφωνούμε για την απαραίτητη ευρωπαϊκή, ή μάλλον ευρωατλαντική προοπτική των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. Η Ομάδα Επαφής συνεργάζεται για την επίτευξη κοινής θέσης σχετικά με τις τελικές συνομιλίες για το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου. Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για μια συνεχή διεθνή παρουσία και είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι απαραίτητη μια στενή συνεργασία επί τη βάσει ίσων δικαιωμάτων ΕΕ και ΝΑΤΟ στον τομέα της πολιτικής ασφαλείας.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, όπου συνεργαζόμαστε διαρκώς πολύ στενά για να συντονίσουμε τη στάση μας στο πλαίσιο του Κουαρτέτου και επί τη βάσει του οδικού χάρτη – το θέμα αυτό είναι τώρα ιδιαίτερα σημαντικό εξαιτίας των εκλογών και των νέων κυβερνήσεων τόσο στο Ισραήλ όσο και μεταξύ των Παλαιστινίων.

Επιτρέψτε μου να κάνω εδώ ένα σύντομο σχόλιο για το Ιράν. Αύριο θα πραγματοποιηθεί στη Βιέννη συνάντηση σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών, στην οποία θα συμμετάσχουν η EU-3, ο Χαβιέ Σολάνα, η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Σκοπός είναι να οριστικοποιηθεί σε αυτήν τη συνάντηση μια προσφορά προς το Ιράν, που θα του δίνει τη δυνατότητα χρησιμοποίησης ατομικής ενέργειας αποκλειστικά και μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Ταυτόχρονα, πρέπει να είναι απολύτως βέβαιο ότι το Ιράν δεν θα χρησιμοποιήσει ή θα αναπτύξει πυρηνική ενέργεια για κανέναν άλλο σκοπό.

Σήμερα ακούσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον ότι η αμερικανίδα ομόλογός μου Κοντολίζα Ράις αναφέρθηκε στη δυνατότητα – παραθέτω: «νέων και πιο θετικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν». Θεωρούμε ότι αυτό είναι ένα σημαντικό μήνυμα και ελπίζω ότι η ενεργός αμερικανική συμμετοχή θα μας φέρει επιτυχία ως προς τη δημιουργία μιας νέας σχέσης συνεργασίας με το Ιράν. Εδώ, ασφαλώς, είναι εξαιρετικά σημαντικός ο άμεσος διάλογος Ουάσιγκτον-Τεχεράνης.

Η σταθερότητα και η ασφάλεια, η ειρήνη και η ευημερία είναι οι ύψιστοι κοινοί στόχοι της διατλαντικής συνεργασίας σε σχέση με το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Αϊτή, το Σουδάν και τη Δημοκρατία του Κονγκό. Στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, κατά τη διάρκεια της αυστριακής Προεδρίας επιτεύχθηκε να συμπεριληφθούν οι ΗΠΑ στην εφαρμογή της στρατηγικής για την εξωτερική πολιτική.

Επίσης, ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται μια σειρά σημαντικών προκλήσεων που προκύπτουν σε διάφορους τομείς επικαλυπτόμενων πολιτικών ζητημάτων, όπως το ανθρωπιστικό διεθνές δίκαιο, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η συνεργασία ως προς τη διαχείριση κρίσεων. Εδώ πρέπει να αναφερθεί επίσης πως υπάρχουν θέματα στα οποία οι απόψεις μας παρουσιάζουν σαφείς διαφορές, οι οποίες θίγονται επίσης σε αυτόν τον ευρύ διάλογο.

Ένα από αυτά τα θέματα είναι και το Γκουαντάναμο, για το οποίο συζητήσαμε προηγουμένως. Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναφέρουμε σε αυτό το πλαίσιο ότι ο διάλογος των ειδικών επί του διεθνούς δικαίου που άρχισε κατά την Προεδρία μας έχει ως στόχο να καταλήξουμε μαζί σε θέσεις που συμφωνούν με τις κοινές θεμελιώδεις αξίες μας.

Άλλα αμφισβητούμενα θέματα που συμπεριλαμβάνουμε διαρκώς στην ημερήσια διάταξη επίσημων διασκέψεων κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ είναι το πρόγραμμα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Συμφωνούμε σε πολλά πολυμερή θέματα και εργαζόμαστε πλάι-πλάι, αλλά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είναι ένα από τα θέματα στα οποία υπάρχει διάσταση απόψεων.

Επίσης, εξετάζουμε με κριτικό πνεύμα τις προσπάθειες των ΗΠΑ να συνάψουν συμφωνίες με τρίτες χώρες σύμφωνα με το άρθρο 98 του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, καθώς αυτό αντιτίθεται στον στόχο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου να έχει δικαιοδοσία με παγκόσμια ισχύ.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω σε συνάρτηση με αυτά και μία θετική πτυχή, συγκεκριμένα ότι οι ΗΠΑ επέτρεψαν τη δίωξη εγκλημάτων πολέμου στο Σουδάν.

Ένας σημαντικός παράγων που αναφέρθηκε προηγουμένως είναι οι οικονομικές σχέσεις. Ενόψει του μεγέθους των οικονομικών διασυνδέσεων και της αλληλεξάρτησης, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην επιτυχημένη ανάπτυξη των οικονομικών μας σχέσεων στο μέλλον. Είμαστε ο ένας για τον άλλον οι σημαντικότεροι εμπορικοί εταίροι.

Τα δύο τρίτα των αμέσων επενδύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προέρχονται από τις ΗΠΑ και οι αμοιβαίες επενδύσεις ανέρχονται σήμερα σε 1 500 δισεκατομμύρια ευρώ. Το αμοιβαίο εμπόριο ανέρχεται σε περίπου ένα δισ. ευρώ την ημέρα. Ενόψει του κοινού τους μεριδίου στην παγκόσμια παραγωγή, η ΕΕ και οι ΗΠΑ φέρουν μια ιδιαίτερη παγκόσμια ευθύνη και έτσι είναι σημαντικό να συνεργαζόμαστε στενά και σε οικονομικά ζητήματα και να προσπαθήσουμε μαζί να καταργήσουμε προοδευτικά τους εμπορικούς φραγμούς. Είμαι βέβαιη ότι η Επιτροπή θα αναφερθεί ακόμη διεξοδικότερα στο θέμα αυτό.

Μετά από την εαρινή σύνοδο κορυφής, επιτύχαμε πολλά ως προς την εφαρμογή του συμφωνημένου από κοινού προγράμματος εργασίας, όπως για παράδειγμα την πρώτη συνεδρίαση του Φόρουμ για τη Συνεργασία στον Ρυθμιστικό Τομέα, που ασχολείται μεταξύ άλλων με τη μείωση ή την κατάργηση των εμπορικών φραγμών που οφείλονται στις διαφορές των κανονισμών για την ασφάλεια των αυτοκινήτων ή άλλων αγαθών.

Επίσης, επεξεργαζόμαστε μια κοινή στρατηγική για την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Επιδοκιμάζουμε τις προτάσεις και συστάσεις του Κοινοβουλίου που διατυπώνονται στις εκθέσεις των βουλευτών κυρίου Brok και κυρίας Mann. Οι εκθέσεις μας δείχνουν ξεκάθαρα πόσο σκληρά εργαζόμαστε όλοι μαζί για μια κοινή προσπάθεια, καθώς και ότι η βελτίωση των διατλαντικών σχέσεων είναι εξίσου σημαντική για εσάς όπως και για το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Σε συνάρτηση με αυτό θα ήθελα επίσης να αναφέρω ότι πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη συνεδρίαση του διατλαντικού νομοθετικού διαλόγου – που είναι σημαντικό συστατικό των σχέσεών μας. Ως προς το συγκεκριμένο ερώτημα για τη συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης που αναφέρεται σε αυτήν την έκθεση, θεωρούμε ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα γι’ αυτήν και έτσι η Προεδρία συνιστά, καταρχάς, να συνεχίσουμε να έχουμε ως βάση την υπάρχουσα συγκεκριμένη συνεργασία. Η νέα διατλαντική ατζέντα του 1995 εξακολουθεί να είναι το πλαίσιο που εφαρμόζεται σήμερα για τις σχέσεις μας.

Αφού λάβαμε σαφή μηνύματα από τις ΗΠΑ ότι αντιμετωπίζουν μάλλον επιφυλακτικά την προοπτική περαιτέρω επισημοποίησης των σχέσεων, επιλέξαμε να εστιαστούμε σε περιεχόμενα και συγκεκριμένα αποτελέσματα και τώρα επιδιώκουμε μία αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση υφισταμένων δομών.

Οι τακτικές επίσημες συναντήσεις σε επίπεδο ανωτέρων αξιωματούχων συμπληρώνονται ικανοποιητικά από πολλές περαιτέρω επαφές και συμφωνίες σε όλους τους τομείς κοινού ενδιαφέροντος. Χάρη σε αυτές, ο πολιτικός διάλογος έγινε πιο στρατηγικός και ταυτόχρονα πιο ουσιαστικός. Σε πολλούς τομείς που αναφέρονται στις εκθέσεις του Σώματος συνεργαζόμαστε ήδη στενά και έτσι υπάρχει μια κοινότητα δράσεων.

Η προσεχής διάσκεψη κορυφής που θα γίνει τον Ιούνιο 2006 στη Βιέννη προετοιμάζεται τώρα από το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Ο στόχος μας για τη διάσκεψη αυτή είναι να διατηρήσουμε τη σημερινή δυναμική στις διατλαντικές σχέσεις. Επίσης, θέλουμε να δημιουργήσουμε νέες πρωτοβουλίες για περαιτέρω συνεργασία μέχρι την επόμενη διάσκεψη κορυφής και μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να μεταδώσουμε καλύτερα και στους Ευρωπαίους την ένταση, τη σημασία και τη χρησιμότητα της διατλαντικής εταιρικής σχέσης. Για τον λόγο αυτόν, αποφασίσαμε να επικεντρωθούμε σε μία μελλοντοστραφή δήλωση της διάσκεψης κορυφής που θα είναι κατά το δυνατόν λιτή και περιεκτική και να τη συμπληρώσουμε με εκθέσεις προόδου για τους τομείς της πολιτικής και της οικονομίας.

Στη διάσκεψη κορυφής θα ορίσουμε, ωστόσο, και τις μελλοντικές μας προτεραιότητες, που είναι μεταξύ άλλων και η ενισχυμένη συνεργασία για την παγκόσμια προώθηση της ειρήνης, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ένας νέος διάλογος για την ενεργειακή ασφάλεια, η σύναψη συμφωνίας για την εναέρια κυκλοφορία και η εστίαση στην εφαρμογή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε τρίτες χώρες. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, όχι μόνο από ιστορική άποψη αλλά και με κοινές αξίες. Μόνο μαζί μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις.

Τα πολλά κοινά μας οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, καθώς και τα συμφέροντά μας στον τομέα της ασφάλειας, υπερτερούν σε σχέση με τις διαφορές που μπορεί και πρέπει να υπάρχουν μεταξύ εταίρων. Τελικά είμαστε ο ένας για τον άλλον αναντικατάστατοι εταίροι, που πρέπει να φέρουν μαζί παγκόσμια ευθύνη.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με την αντίληψή μου για τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων. Ο Επίτροπος Mandelson θα ολοκληρώσει κατόπιν την εικόνα σχετικά με τις οικονομικές και τις εμπορικές σχέσεις. Κατά συνέπεια, θα εστιάσω περισσότερο την προσοχή μου στην έκθεση του κ. Brok.

Όπως καθιστά σαφές αυτή η εξαιρετική έκθεση, το πλαίσιο των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ άλλαξε σημαντικά στη διάρκεια του περασμένου έτους. Μετά την επίσκεψη του Προέδρου Μπους στις Βρυξέλλες και τη διάσκεψη κορυφής του 2005, οι εντάσεις που βιώσαμε το 2003 και το 2004 αντικαταστάθηκαν από πνεύμα εποικοδομητικής συνεργασίας.

Η διάσκεψη κορυφής του 2005 είχε ως αποτέλεσμα οκτώ δηλώσεις για ποικίλα θέματα στις οποίες καθοριζόταν ο προσανατολισμός της συνεργασίας μας. Η δήλωση για την προώθηση της δημοκρατίας δείχνει πόσο έχει προχωρήσει η συνεργασία μας στην εξωτερική πολιτική. Ακόμα και αν υπάρχουν διαφορές κατά καιρούς –όπως μόλις διαπιστώσαμε και μόλις ανέφερε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου– αναλαμβάνουμε τώρα την πρωτοβουλία και είμαστε πιο προορατικοί στην προσέγγισή μας, αντί να δρούμε πυροσβεστικά.

Η δραστηριότητά μας για τη διάδοση των δημοκρατικών αρχών, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το κράτος δικαίου –τα οποία ο κ. Brok τονίζει στην πρόταση ψηφίσματός του– έχει τα όριά της. Χωρίς την πλήρη δέσμευση της ενδιαφερόμενης χώρας, η δημοκρατία δεν μπορεί να διατηρηθεί. Ωστόσο, όταν υπάρχει η δέσμευση, η συντονισμένη δράση μας επιφέρει αποτελέσματα, για παράδειγμα –όπως αναφέρθηκε ήδη– στην Ουκρανία, όπου υποστηρίξαμε τη διαδικασία μεταρρύθμισης, στη Λευκορωσία, όπου η κοινή μας στάση κατά της απουσίας μεταρρυθμίσεων έστειλε ένα σαφές μήνυμα στο καθεστώς, και στην ειρηνευτική διαδικασία της Μέσης Ανατολής, όπου ο συντονισμός είναι απαραίτητος και λειτουργεί πολύ καλά.

Εγώ προσωπικά ασχολήθηκα πολύ με τον συντονισμό της θέσης μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην πρόταση ψηφίσματος αναφέρεται η ανάγκη για καλύτερο συντονισμό της βοήθειας. Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένη διότι η Τετραμερής υιοθέτησε την πρόταση της ΕΕ για έναν προσωρινό διεθνή μηχανισμό για τη διοχέτευση συνδρομών στις βασικές υγειονομικές και κοινωνικές ανάγκες του παλαιστινιακού λαού. Εργαζόμαστε επί αυτής της βάσης και ελπίζω ότι θα είμαστε έτοιμοι μέχρι το τέλος του μήνα.

Πριν δώσω το βήμα στον κ. Mandelson, επιτρέψτε μου να αναφέρω τέσσερα θέματα που επισημαίνονται στο ψήφισμα.

Το πρώτο είναι η ενέργεια. Τόσο η ΕΕ όσο και οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ιστορικά υψηλές τιμές πετρελαίου και αυξημένη εξάρτηση από ξένα αποθέματα ορυκτών καυσίμων. Σύμφωνα με τις τρέχουσες τάσεις, το 2030 η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εισάγει το 70% της ενέργειάς της, έναντι 50% σήμερα. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα. Πρέπει, συνεπώς, να εφαρμόσουμε μια ολιστική προσέγγιση στην αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, περιλαμβανομένης της συμμετοχής των σημαντικότερων εταίρων μας. Στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ του προσεχούς μηνός, σκοπεύουμε να εδραιώσουμε μια στρατηγική συνεργασία για την ενέργεια, εστιάζοντας στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού – περιλαμβανομένων της διαφοροποίησης των οδών ανεφοδιασμού, της ενίσχυσης των κανόνων της αγοράς, της προστασίας των υποδομών, της προώθησης εναλλακτικών ενεργειακών πόρων και, τέλος, της ενεργειακής απόδοσης. Το αποφασιστικό στοιχείο είναι να αυξηθεί η προβλεψιμότητα με τη δημιουργία των σωστών συνθηκών της αγοράς και νομικών πλαισίων τόσο στις χώρες παραγωγούς όσο και στις χώρες διέλευσης. Αυτό είναι το μήνυμα που θα μεταφέρουμε στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ, αλλά και στη σύνοδο της G8 και σε άλλους διεθνείς εταίρους.

Το δεύτερο θέμα είναι οι θεωρήσεις διαβατηρίων. Μία από τις πρώτες προτεραιότητες της Επιτροπής είναι να επιλύσει το πρόβλημα της μη αμοιβαίας εφαρμογής των απαιτήσεων θεώρησης διαβατηρίου των ΗΠΑ. Δυστυχώς, είναι απίθανο να επιτύχουμε μια λύση σύντομα, αλλά θα συνεχίσουμε να πιέζουμε για πρόοδο και θα θέσουμε το θέμα ξανά στον Πρόεδρο Μπους στη διάσκεψη κορυφής. Την τελευταία φορά, το θέμα επισημάνθηκε και ελπίζαμε ότι τα πράγματα θα προχωρούσαν πιο γρήγορα. Τον Ιούλιο του 2006 θα εκδώσουμε δεύτερη έκθεση σχετικά με την αμοιβαιότητα των θεωρήσεων, η οποία ενδέχεται να εξετάζει την πιθανότητα λήψης ειδικών μέτρων ως απάντηση σε τυχόν απουσία προόδου.

Το τρίτο θέμα που ήθελα να αναφέρω είναι η Κίνα. Όπως ορθώς επισημαίνει ο κ. Brok στο ψήφισμά του, πρέπει να συντονίσουμε τη στάση μας έναντι τρίτων χωρών, και ιδίως της Κίνας. Ο στόχος μας είναι κοινός: να βοηθήσουμε την Κίνα να κινηθεί προς την κατεύθυνση της δημοκρατίας και να ενσωματωθεί πλήρως στην παγκόσμια οικονομία και στην παγκόσμια αγορά. Πριν από δύο χρόνια, λάβαμε μέτρα για να συντονιστούμε καλύτερα ξεκινώντας τον διάλογο ΕΕ-ΗΠΑ για την Ανατολική Ασία. Αυτό το φόρουμ αποδείχθηκε πολύ χρήσιμο για τη συζήτηση των σχέσεων με την Κίνα.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στη Συμφωνία Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης. Γνωρίζω ότι η επιτροπή του κ. Brok πιστεύει ακράδαντα σε αυτήν και υποστηρίζω πλήρως την επιθυμία να επιτύχουμε σταθερή πρόοδο στις διατλαντικές σχέσεις. Όπως γνωρίζετε, πάντα ήμουν ανοικτή στην εξέταση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων μιας συμβατικής σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι μάλιστα περίεργο το γεγονός ότι δεν έχουμε περισσότερες επίσημες σχέσεις με τον πιο σημαντικό εταίρο μας. Όπως ήδη ανέφερε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, το ζήτημα είναι αν μια επίσημη συμφωνία θα έδινε σήμερα αρκετή προστιθέμενη αξία στις σχέσεις μας. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ΕΕ και οι ΗΠΑ εργάζονται μαζί για τον κοινό στρατηγικό μας σκοπό. Γι’ αυτό, χρειαζόμαστε πολιτική βούληση, ειδικά, αλλά και αμοιβαία κατανόηση. Εκτιμώ ότι μια συνθήκη, για παράδειγμα, δεν θα μας βοηθούσε να γεφυρώσουμε τις διαφορές που κλόνισαν τις σχέσεις μας το 2003 και το 2004, οι οποίες ήταν πολιτικής φύσης. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει πολιτική διάθεση για μια τέτοια συμφωνία ούτε από την πλευρά της κυβέρνησης των ΗΠΑ ούτε από την πλευρά των κρατών μελών. Ωστόσο, αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Σε περίπτωση που αλλάξουν οι στάσεις ή αν καταστεί σαφές ότι υπάρχει, εν τέλει, ένα θεσμικό εμπόδιο στη στενότερη συνεργασία, τότε μπορεί να είναι η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσουμε περαιτέρω.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με μια παρατήρηση σχετικά με τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει το Κοινοβούλιο στις διατλαντικές σχέσεις. Όπως γνωρίζετε, πάντα υποστήριζα θερμά τις διακοινοβουλευτικές ανταλλαγές. Είμαι βέβαιη ότι αυτές οι σχέσεις ωφελούνται σε μεγάλο βαθμό από τους δεσμούς μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Σας ενθαρρύνω θερμά να συνεχίσετε να αναπτύσσετε αυτούς τους δεσμούς. Σας ευχαριστώ για όσα έχουν ήδη γίνει στον διάλογο των νομοθετών και για όσα μπορούν να γίνουν πριν από τη διάσκεψη κορυφής.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. OUZKÝ
Αντιπροέδρου

  Peter Mandelson, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω την Erika Mann που χειρίστηκε αυτή την πολύ εντυπωσιακή έκθεση στο Κοινοβούλιο με τη χαρακτηριστική της αποτελεσματικότητα, αφοσίωση και προσοχή στη λεπτομέρεια· είναι άλλωστε πολύ επίκαιρη.

Το γεγονός ότι η πολύ περιεκτική έκθεση σχετικά με τις διατλαντικές οικονομικές σχέσεις έχει τη συνδρομή έξι επιτροπών του Κοινοβουλίου και ότι θα απαιτούνταν η παρουσία τουλάχιστον του ίδιου αριθμού Επιτρόπων για να συζητηθούν όλα τα θέματα που καλύπτονται σε αυτήν, δείχνει πόσο βαθιά και σύνθετη είναι η οικονομική σχέση ΕΕ-ΗΠΑ.

Αυτή η σχέση λειτουργεί στην πραγματικότητα σε δύο επίπεδα. Στο ένα επίπεδο, απαιτείται σταθερή ηγεσία για την προώθηση περαιτέρω σύγκλισης των κοινών οικονομικών μας κανόνων και ρυθμιστικών πλαισίων – οι εταιρείες μας, οι θέσεις εργασίας μας και η ανταγωνιστικότητά μας το απαιτούν. Στο άλλο επίπεδο, το τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο εξαρτάται επίσης από το αν και πώς η ΕΕ και οι ΗΠΑ καταφέρνουν να αντιδρούν στα γεγονότα μαζί.

Καμία πολιτική σχέση σήμερα δεν είναι πιο σημαντική για την παγκόσμια οικονομία από τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση. Η απάντηση στην άνοδο της Κίνας και της Ινδίας, οι πιέσεις της παγκοσμιοποίησης, οι τρέχουσες προκλήσεις στον τομέα της ενέργειας, ο τρόπος λειτουργίας των πολυμερών οργανισμών, η αλλαγή του κλίματος: όλα αυτά εξαρτώνται από την ικανότητα της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών να συνεργάζονται αποτελεσματικά.

Πουθενά αλλού δεν είναι αυτό πιο φανερό από ό,τι στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ που βρίσκονται σε εξέλιξη. Έχω την τύχη να συμμερίζομαι τους ίδιους στόχους με τον ομόλογό μου Rob Portman, και ευελπιστώ ότι αυτό θα συνεχιστεί με τη Susan Schwab, τη νέα Αντιπρόσωπο Εμπορίου των ΗΠΑ – ελπίζω δε ότι ο διορισμός της θα επικυρωθεί σύντομα και από τη Γερουσία.

Δεν είναι μυστικό ότι πιστεύω πως οι θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών στον γύρο της Ντόχα πρέπει να συγκλίνουν περισσότερο. Το προειδοποιητικό καμπανάκι χτυπά για το αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ντόχα (ΑΠΝ). Τα φώτα κινδύνου αναβοσβήνουν, διότι αν δεν κλείσουν τα κενά τις προσεχείς εβδομάδες, θα αντιμετωπίσουμε σοβαρά θεσμικά, νομοθετικά και πολιτικά εμπόδια στην ολοκλήρωση αυτού του γύρου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εισέλθουν σύντομα σε προεκλογική περίοδο, η λειτουργία της αρχής εμπορίου έχει καθοριστεί ότι θα τερματιστεί, ενώ υπάρχουν εκλογικοί περιορισμοί και σε άλλα μέρη του κόσμου – οι επικείμενες εκλογές στη Βραζιλία, για παράδειγμα. Το παράθυρο για τον γύρο της Ντόχα κλείνει γοργά. Η Ευρώπη είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί περαιτέρω, αποδείξαμε την ευελιξία μας και κανένας τομέας δεν είναι εκτός ορίων για εμάς. Περιμένουμε από τους εταίρους μας να εκφράσουν την ίδια προσήλωση σε κοινούς στόχους και στη διαφάνεια.

Επιτρέψτε μου να πω λίγα λόγια τώρα για την ίδια την έκθεση της Erika Mann. Χαίρομαι που υποστηρίζει θερμά τα προγράμματα εργασίας που εγκρίθηκαν τον περασμένο Νοέμβριο για την εφαρμογή της οικονομικής πρωτοβουλίας ΕΕ-ΗΠΑ. Στην έκθεση προόδου που θα υποβάλουμε στην προσεχή διάσκεψη κορυφής στις 21 Ιουνίου, θα αναφέρουμε ορισμένα θετικά επιτεύγματα. Η στρατηγική δράσης ΕΕ-ΗΠΑ για την επιβολή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε τρίτες χώρες θα επικυρωθεί. Θα περιλαμβάνει διάφορα συγκεκριμένα μέτρα συνεργασίας, ιδίως μεταξύ των τελωνειακών υπηρεσιών και των πρεσβειών σε επιλεγμένες τρίτες χώρες.

Όσον αφορά επίσης το φόρουμ υψηλού επιπέδου για τη συνεργασία στον ρυθμιστικό τομέα, είμαι ικανοποιημένος διότι, μετά από δύο συναντήσεις στις Βρυξέλλες και στην Ουάσινγκτον εντός πολύ μικρού χρονικού διαστήματος, έχουμε καθιερώσει τώρα το φόρουμ ως βήμα στο οποίο οι ρυθμιστικές αρχές της ΕΕ και των ΗΠΑ μπορούν να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές. Ελπίζουμε ότι τα οφέλη της αυξημένης συνεργασίας θα γίνουν σύντομα αισθητά από τις εταιρείες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Η υπογραφή της πολυαναμενόμενης συμφωνίας για τις αεροπορικές υπηρεσίες, καθώς και της συμφωνίας για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας, αναμένεται τώρα κατά τη διάρκεια του δευτέρου εξαμήνου του έτους. Όσον αφορά τη συμφωνία για τις αεροπορικές υπηρεσίες, πρέπει να συνεχίσουμε να πιέζουμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ να προχωρήσει στις αλλαγές ως προς τη θέσπιση των κανόνων και να μην υποκύψει στις πιέσεις του Κογκρέσου υπέρ του προστατευτισμού. Η βοήθεια του Κοινοβουλίου σας θα είναι πολυτιμότατη για εμάς όσον αφορά την επίτευξη αυτού του στόχου.

Χαιρετίζω το συνεχές ενδιαφέρον σας για μια πιο ιδεαλιστική και στρατηγική προσέγγιση – πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για όραμα στην πολιτική. Λαμβάνω υπόψη τη σύστασή σας για την κατάρτιση κατά τη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ του 2006 μιας νέας συμφωνίας διατλαντικής εταιρικής σχέσης που θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς έως το 2015. Κατά τη γνώμη μου, η οικονομική πρωτοβουλία ΕΕ-ΗΠΑ έδειξε ότι πλησιάζουμε και ότι κινούμαστε σταδιακά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ίσως η σωστή προσέγγιση είναι να σημειώσουμε σταθερή πρόοδο σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος και να επιδείξουμε –για παράδειγμα στους τομείς των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και της συνεργασίας στον ρυθμιστικό τομέα– συγκεκριμένες επιτυχίες στους πολίτες μας. Πρέπει να καταβάλουμε προσπάθειες για να επιτύχουμε την αποδοχή της προσέγγισης που γνωρίζω ότι υποστηρίζεται στην έκθεση. Πιστεύω ότι αυτή η ρεαλιστική προσέγγιση θα τύχει υποστήριξης διότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία διάθεση των ΗΠΑ –είτε στην κυβέρνηση είτε στο Κογκρέσο– για ένα πιο ριζοσπαστικό πρόγραμμα ΕΕ-ΗΠΑ. Όσον αφορά θέματα όπως οι επενδύσεις και οι δημόσιες συμβάσεις, τις οποίες ορθώς αναγνωρίζετε ως τομείς με τεράστιες δυνατότητες –και πράγματι προσφέρουν πολύ μεγάλες δυνατότητες– οι ΗΠΑ δεν έχουν επιδείξει μέχρι στιγμής ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση των διμερών φραγμών.

Όσον αφορά τις επενδύσεις, η διένεξη με την εταιρεία Dubai Ports απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς. Τουλάχιστον τώρα συγκροτήσαμε μια ομάδα επαφών για την αντιμετώπιση τόσο παλαιών όσο και νέων προβλημάτων και προτείναμε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να συμπεριλάβει μια παράγραφο για τις επενδύσεις στη δήλωση της διάσκεψης κορυφής σχετικά με τη σημασία ενός ανοικτού κλίματος διατλαντικών επενδύσεων. Αυτό θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, το οποίο συζητά επί του παρόντος το νομοσχέδιο Shelby το οποίο πρόκειται να καταστήσει αυστηρότερο τον νόμο Exon-Florio. Και πάλι, η συνεχής βοήθειά σας σε αυτό το θέμα, μαζί με τη βοήθεια του αμερικανικού Κογκρέσου, θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως.

Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι είχαμε ένα πολύ καλό πρώτο εξάμηνο, καθώς επιλύθηκαν ορισμένες σημαντικές εμπορικές διαφορές μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ σχετικά με τις Εταιρείες Πωλήσεων στο Εξωτερικό (Foreign Sales Corporations), την τροπολογία Byrd, τις κυρώσεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών – ελπίζω να διατηρήσουμε τη δυναμική αυτή και σε άλλους τομείς. Εξετάζω μάλιστα δυο άλλες διαφορές αυτή τη στιγμή για να διαπιστώσω αν μπορεί να επιτευχθεί η ταχεία επίλυσή τους. Οι Εταιρείες Πωλήσεων στο Εξωτερικό και η τροπολογία Byrd αποδεικνύουν ότι το σύστημα επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ λειτουργεί και ότι η επιβολή κυρώσεων συμβατών με τον ΠΟΕ μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό τρόπο επίτευξης της εφαρμογής των αποφάσεων του ΠΟΕ από τις ΗΠΑ. Δεδομένων των καλών αποτελεσμάτων του συστήματος του ΠΟΕ, δεν βλέπω σε αυτή τη φάση την ανάγκη για τον επίσημο διμερή μηχανισμό επίλυσης εμπορικών διαφορών που προτείνετε στην έκθεσή σας, αλλά δεν θέλω να απορρίψω εντελώς την ιδέα. Να είστε βέβαιοι ότι θα εξαντλήσουμε όλα τα άτυπα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να αποφύγουμε να καταλήξουμε στη δαπανηρή και χρονοβόρα λύση της Γενεύης, όταν αυτή μπορεί να αποφευχθεί.

Εν κατακλείδι, επιτρέψτε μου να πω ότι η διατλαντική σχέση πολύ συχνά θεωρείται δεδομένη. Ειδικά τώρα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι ανανεωμένη δέσμευση προκειμένου να λειτουργήσει καλύτερα. Σας ευχαριστώ για την έκθεσή σας, η οποία τόνισε αυτή την ανάγκη για άλλη μία φορά με πολύ επίκαιρο τρόπο.

  Gunnar Hökmark (PPE-DE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. – (SV) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ να συγχαρώ την κ. Mann για το άριστο έργο που επιτέλεσε σε αυτή την έκθεση.

Η έκθεση περιέχει έναν στόχο τον οποίο θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα, δηλαδή τον στόχο της επίτευξης μιας κοινής διατλαντικής κεφαλαιαγοράς μέχρι το 2010, διότι πρόκειται για έναν στόχο που δείχνει, με τη σειρά του, την πορεία προόδου και σε άλλους τομείς. Μπορούμε ήδη σήμερα να δούμε ότι η διατλαντική οικονομία καθορίζεται μέσω, και λειτουργεί ως αποτέλεσμα, των άμεσων επενδύσεων και της διαρκούς συνεργασίας μεταξύ της βιομηχανίας και της έρευνας που υποστηρίζει το εμπόριο. Η ένταση αυτών των επενδύσεων και η ποσότητα των εξαγορών και προς τις δύο κατευθύνσεις είναι εκείνες που αποτελούν τη βάση για ένα ευρύ διατλαντικό εμπόριο, αλλά είναι επίσης σημαντικές για την επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου έρευνας και καινοτομίας. Αυτός πρέπει να είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε και να συμβάλουμε στην παγκοσμιοποίηση, καθώς και για να επιτύχουμε μια ισχυρή παγκόσμια οικονομία, όχι μόνο για εμάς αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Η έκθεση εξετάζει και διάφορα άλλα θέματα, όπως τη σημασία της διευκόλυνσης των εταιρειών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού να εισάγονται στις διάφορες χρηματιστηριακές αγορές, της διευκόλυνσης και του ανοίγματος της οδού για εταιρικές επενδύσεις ίσου μεγέθους και προς τις δύο κατευθύνσεις, της διασφάλισης ίδιων ευκαιριών για τους αντασφαλιστές και της διασφάλισης να επιτύχουμε μια κοινή διατλαντική κεφαλαιαγορά με την πραγματική έννοια της φράσης. Αν το επιτύχουμε αυτό, θα είμαστε επίσης σε θέση να επιτύχουμε και άλλους στόχους διατλαντικής συνεργασίας.

  Lena Ek (ALDE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση της Erika Mann αποδεικνύει όχι μόνο τις ικανότητές της ως εισηγήτριας, αλλά και τα ισχυρά θεμέλια των διατλαντικών οικονομικών σχέσεων. Εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, θέλω να διατυπώσω τρεις πολύ σημαντικές παρατηρήσεις.

Πρώτον, όπως ανέφερε η κ. Επίτροπος, στον τομέα της ενέργειας χρειαζόμαστε συνεργασία για την επάρκεια της απόδοσης και την αειφορία.

Δεύτερον, όσον αφορά την έρευνα –η οποία είναι εξαιρετικά σημαντική– η επιτροπή μας εργάζεται τώρα με το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο. Εξίσου σημαντική είναι η συνεργασία με τα θεσμικά όργανα στις ΗΠΑ καθώς και με τη βιομηχανία. Πολλά μπορούν να γίνουν για να διευκολυνθεί περισσότερο η συνεργασία σε αυτόν τον τομέα.

Τρίτον, συζητήσαμε τη συγκρότηση ενός οργάνου για τη βελτίωση των συζητήσεων μεταξύ των βιομηχανιών. Επιθυμούμε να δημιουργηθεί κάτι ανάλογο με το πολύ επιτυχημένο ειρηνοδικείο Ιράν-ΗΠΑ, το οποίο, με απλό και ήπιο τρόπο, επιλύει χιλιάδες διαφορές. Επιθυμούμε κάτι παρόμοιο στο μέλλον.

Τέλος, θέλω επίσης να τονίσω τη σημασία των κοινοβουλευτικών ανταλλαγών για την έναρξη συζητήσεων και για την επιτυχή έκβαση αυτών των τριών εξαιρετικά σημαντικών θεμάτων.

  Marie-Hélène Descamps (PPE-DE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο των διατλαντικών οικονομικών σχέσεων, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τον ρόλο και τις ιδιαιτερότητες των τομέων του πολιτισμού και της παιδείας. Με ικανοποίηση λοιπόν διαπιστώνουμε ότι η εισηγήτρια έχει λάβει υπόψη το σύνολο της γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας.

Το «κλειδί του πολιτισμού» μπορεί πραγματικά να συμβάλει στην ενίσχυση των σχέσεών μας και στην προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών. Συνεπώς, η επίτευξη ενός διαλόγου ειδικά για τον πολιτισμό και την παιδεία θα ενεθάρρυνε την τακτική ανταλλαγή ορθών πρακτικών και εμπειριών σε τομείς όπως η καταπολέμηση της πειρατείας, η κινητικότητα των πολιτιστικών παραγόντων, ή ακόμη και η ανάπτυξη του πολιτιστικού τουρισμού.

Όσον αφορά την παιδεία, ο διάλογος αυτός θα πρέπει να εστιάζει στην ενίσχυση της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών ικανοτήτων, καθώς και στις ανταλλαγές ερευνητών και καθηγητών και φοιτητών πανεπιστημίου. Πρέπει, επομένως, να επισημάνουμε ότι η προσεχής ανανέωση του προγράμματος συνεργασίας μεταξύ των δύο ηπείρων μας στους τομείς της ανώτατης εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης θα είναι επίσης πολύ ωφέλιμη. Από την άλλη, η ιδιαιτερότητα του οπτικοακουστικού τομέα συνεπάγεται διατλαντικές ανταλλαγές που σέβονται την πολιτισμική και γλωσσική πολυμορφία της Ευρώπης.

Σχετικά με το θέμα αυτό, και εν κατακλείδι, είναι λυπηρό, ωστόσο, που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επέλεξαν να ακολουθήσουν την Ένωση και να ψηφίσουν υπέρ της Διάσκεψης της Unesco.

Τέλος, συγχαίρω την κ. Mann για την ποιότητα της δουλειάς της και για την προσοχή με την οποία μας άκουσε.

  Johannes Blokland (IND/DEM), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, καθώς η αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέστη πίεση τα τελευταία χρόνια, θα ήθελα να απομονώσω δύο θέματα που πρέπει να επιλυθούν προκειμένου να ανανεωθεί αυτή η εμπιστοσύνη.

Δεν θα πρέπει να υποχωρήσουμε στις απαιτήσεις έκδοσης θεωρήσεων που επιβάλλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες σε κάποιους από τους πολίτες της ΕΕ. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, κ. Barroso, ορθώς ζήτησε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να άρουν τις απαιτήσεις θεωρήσεων για τους πολίτες των δέκα νέων κρατών μελών. Είναι άδικο, επί της αρχής, να χρησιμοποιούνται τέτοιου είδους διπλά μέτρα και σταθμά για τους πολίτες της ΕΕ.

Τις προσεχείς εβδομάδες, η προσωρινή επιτροπή διερεύνησης για τα εικαζόμενα στρατόπεδα της CIA θα συζητήσει το σχέδιο ενδιάμεσης έκθεσης που κατάρτισε. Υπάρχουν ενδείξεις παρατυπιών στη μεταχείριση των υπόπτων, αλλά μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν βάσιμες αποδείξεις για αυτό. Αυτή η προσωρινή επιτροπή θα συνεχίσει τις δραστηριότητές της προκειμένου να παράσχει πειστικά στοιχεία, αν υπάρχουν. Σε αυτό το πλαίσιο, το Κοινοβούλιο, πριν από τη διάσκεψη κορυφής, θα πρέπει να επιμείνει στην ουσιαστική συνεργασία. Θα ήθελα να ζητήσω την υποστήριξή σας για την παράγραφο 11 της γνωμοδότησης της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η οποία κατατέθηκε ως τροπολογία 34.

  Christofer Fjellner, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (SV) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Mann για μια άριστη έκθεση και για την εξαιρετικά στενή και εποικοδομητική συνεργασία κατά τη διάρκεια των εργασιών μας επί αυτής της έκθεσης.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια κατηγορία μόνες τους ως ο πιο σημαντικός εμπορικός εταίρος που έχει η Ευρώπη, γεγονός που συχνά ξεχνάμε. Η δημόσια συζήτηση εστιάζει κυρίως στο πόσο λίγα προβλήματα υπάρχουν στις εμπορικές μας σχέσεις. Υπάρχει μια συζήτηση για την ύπαρξη κρίσης και διένεξης ανάμεσα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Αυτό μπορεί να ισχύει κατά καιρούς στην πολιτική σφαίρα, αλλά από οικονομικής πλευράς ισχύει στην πραγματικότητα το ακριβώς αντίθετο.

Τολμώ ακόμα και να ψιθυρίσω ότι το στο εμπόριο ανάμεσά μας σημειώθηκε μια επανάσταση. Σήμερα, η ροή των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ μας ανέρχεται στο απίστευτο ποσό του 1 δισ. ευρώ ημερησίως. Η βαθύτερη μορφή διασυνοριακής οικονομικής ολοκλήρωσης είναι οι αμοιβαίες άμεσες ξένες επενδύσεις. Αυτές έχουν αυξηθεί ραγδαία και τώρα ανέρχονται σε 1,5 τρισ. ευρώ. Αυτά δεν αποτελούν απλά νούμερα. Ακόμα και αν δεν το σκεφτόμαστε, το αποτέλεσμα είναι νέες ευκαιρίες για εμάς στην καθημερινή μας ζωή. Η αγορά που έχουμε, για παράδειγμα, έχει δημιουργήσει σχεδόν επτά εκατομμύρια θέσεις εργασίας στην Ευρώπη. Μας παρέχει όλο και περισσότερες υπηρεσίες και καλύτερα προϊόντα.

Το διατλαντικό εμπόριο, επίσης, αποτελεί ένα μεγάλο μέρος του κινητήρα της παγκόσμιας οικονομίας. Όταν η σχέση μας δείχνει σημάδια αδυναμίας, υπάρχουν έμμεσες επιπτώσεις για όλον τον κόσμο. Το εμπόριο μεταξύ μας δεν αποτελεί, συνεπώς, εναλλακτική λύση του εμπορίου με τις φτωχότερες χώρες. Αντιθέτως, στην πραγματικότητα, αποτελεί προϋπόθεση και κάτι που μας κάνει όλους, σε ολόκληρο τον κόσμο, πλουσιότερους. Αυτό δεν πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Πρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας και να ολοκληρώσουμε τις οικονομίες μας. Ελπίζω λοιπόν να καταφέρουμε, μαζί με τις ΗΠΑ, να υλοποιήσουμε την ιδέα μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς μέχρι το 2015.

Χθες, έλαβα ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από το αριστερό κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης. Προέτρεπαν εμένα και κάθε βουλευτή να καταψηφίσουμε αυτή την έκθεση. Το επιχείρημά τους ήταν ότι, αν ψηφιστεί αυτή η έκθεση από μια πλειοψηφία του Κοινοβουλίου, θα ανοίξει τον δρόμο για μια ραγδαία διαδικασία αυξημένου ελεύθερου εμπορίου ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Ελπίζω να έχουν δίκιο και, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, εγώ και οι σουηδοί Συντηρητικοί σκοπεύουμε να ψηφίσουμε υπέρ της έκθεσης και υπέρ μιας διατλαντικής ζώνης ελεύθερου εμπορίου.

  Jan Marinus Wiersma, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για τον χρόνο ρεκόρ που μου παραχωρήσατε, λόγω του οποίου θα είμαι εύστοχος και θα πω, καταρχάς, ότι η Ομάδα μου υποστηρίζει την έκθεση του κ. Brok καθώς και τους συμβιβασμούς που επιτύχαμε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για το έργο που επιτέλεσε, καθώς πιστεύω πως είναι σημαντικό ότι οι δύο μεγάλες Ομάδες ακολουθούν περίπου την ίδια γραμμή επί ενός τόσο σημαντικού θέματος όπως η σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που είναι ύψιστης σημασίας, όσον αφορά εμάς, είναι το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πολλά κοινά συμφέροντα, τουλάχιστον στον οικονομικό τομέα και η σημασία αυτών των οικονομικών συμφερόντων είναι τεράστια. Σε αυτά περιλαμβάνονται και οι κίνδυνοι που τούτα συνεπάγονται, αν λάβει κανείς υπόψη τις διαφορές μεταξύ της οικονομικής πολιτικής των χωρών της ΕΕ και αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών. Ασφαλώς σε αυτόν τον τομέα πρέπει να προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε τη συνεργασία μαζί τους και η έκθεση της κ. Mann περιέχει πολλές πρωτοβουλίες προς αυτόν τον σκοπό οι οποίες, κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαιτέρως πολύτιμες.

Για τον ίδιο λόγο, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί το γεγονός ότι βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά σε ορισμένους τομείς. Αυτό, μάλιστα, φαίνεται πολύ καλά στην έκθεση του κ. Brok. Είμαστε και οι δύο ανεξάρτητοι εταίροι στην εταιρική σχέση. Υποστηρίζω επίσης την ιδέα της δημιουργίας μιας πιο συμβατικής σχέσης και εταιρικής σχέσης, η οποία θα παρέχει τη δυνατότητα, σε περίπτωση προβλημάτων, να μπορούν αυτά να συζητούνται ανοιχτά και με ειλικρίνεια, τουλάχιστον σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Το ερώτημά μου είναι μόνο αν οι ΗΠΑ προτίθενται να αναγνωρίσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση σε τέτοιον βαθμό ώστε να συνάψουν μια συμβατική σχέση αυτού του είδους.

Πρέπει, κατά τα προσεχή έτη, να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε μια νέα πολιτική σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής ενέργειας, δεδομένων των ενεργειακών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε και του γεγονότος ότι πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο οι ΗΠΑ και οι Ευρωπαίοι έχουν πολλά κοινά συμφέροντα. Είμαι υπέρ μιας βαθύτερης σχέσης και της υλοποίησης της συνεργασίας μας σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Θα μπορούσα να συνεχίσω να μιλώ για ώρες σχετικά με αυτό το σημαντικό θέμα, αλλά θα πρέπει να σταματήσω εδώ.

  Alexander Lambsdorff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κάθε εταιρική σχέση έχει τις καλές και τις κακές της φάσεις, τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία της. Το σημαντικότερο είναι να υπάρχει υγιής βάση και παρ’ όλες τις διαστάσεις απόψεων και την απογοήτευση που αισθάνονται οι φίλοι της Αμερικής για ορισμένες από τις σημερινές πολιτικές της κυβέρνησης, η βάση είναι εδώ υγιής. Όπως είπε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, οι οικονομικές συναλλαγές είναι ισχυρές, οι διαπροσωπικές επαφές λειτουργούν, και υπάρχουν και από πολιτική άποψη πολλά δίκτυα εντατικών επαφών που προέκυψαν από διάφορες μορφές διαλόγου και ad hoc συνεργασίας.

Ωστόσο, η αμοιβαία συνεργασία μπορεί να βελτιωθεί κι άλλο: η νέα διατλαντική ατζέντα ήταν καλή, αλλά δεν έχει καταστεί ένα πραγματικό θεμέλιο και πρέπει να αναζωογονηθεί. Γι’ αυτό, η Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη υποστηρίζει την πρόταση για μια συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης που παρουσιάζει στην έκθεσή του ο κ. Brok και το όραμα της κ. Mann για μια διατλαντική αγορά.

Φυσικά, μία συμφωνία θα έχει προστιθέμενη αξία μόνο εάν είναι γεμάτη ζωή, πράγμα που σημαίνει ότι και η αμερικανική πλευρά πρέπει να δείξει –ειδικά στο Κογκρέσο– πραγματικό ζήλο γι’ αυτό. Δεδομένων των σημερινών και των μακροπρόθεσμων προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε, η πρόοδος είναι εδώ απολύτως αναγκαία. Ως μεγάλες δημοκρατίες, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να μην εξαντλήσουμε το κοινό μας δυναμικό. Γι’ αυτό, μια συμφωνία εταιρικής σχέσης θα ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση – ας το κάνουμε λοιπόν! Θα ήθελα να προσθέσω ότι χαίρομαι διότι κάνουμε αυτή τη συζήτηση στις Βρυξέλλες κι όχι στο Στρασβούργο.

  Cem Özdemir, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, θα επικεντρωθώ στην έκθεση Brok. Καθώς η έκθεση αφορά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ή το θέμα της ασφάλειας των τροφίμων, ελπίζουμε πως ό,τι ακούσουμε θα είναι σαφές. Πιστεύω πως είναι σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι θα ληφθεί δεόντως υπόψη η ευρωπαϊκή θέση.

Στο πλαίσιο της διατλαντικής εταιρικής σχέσης που πρόκειται να τεθεί σε ισχύ το 2007 είναι, οπωσδήποτε, σημαντικό ότι η σημερινή αμερικανική κυβέρνηση έχει γίνει ένα είδος προβληματικής επιχείρησης. Έτσι, είναι αμφίβολο αν έχει νόημα να συνάψουμε μια τέτοια συμφωνία μαζί της.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα σημείο που σχετίζεται με την περιβαλλοντική πολιτική, στην οποία η Ομάδα μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Θα ήθελα να συστήσω θερμά σε όλους τους συναδέλφους το νέο ντοκιμαντέρ του Al Gore. Η ταινία του An Inconvenient Truth εφιστά την προσοχή των αμερικανών φίλων μας στο εξαιρετικά σημαντικό πρόβλημα της θέρμανσης του πλανήτη, το οποίο μας αφορά όλους και θα έπρεπε να παίζει μεγαλύτερο ρόλο στην έκθεση, και θα ήθελα να παραθέσω την εξής δήλωση του Al Gore:

(EN) «Πιστεύω ότι δεν αποκλείεται τα προσεχή δύο έτη να αναγκαστούν ακόμη και οι Μπους και Τσένι να αλλάξουν τη θέση τους όσον αφορά αυτή την κρίση».

  Helmuth Markov, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Ομάδα μου είναι υπέρ της ενίσχυσης της εμπορικής δραστηριότητας με τις ΗΠΑ, ακριβώς όπως υποστηρίζουμε την επέκταση του εμπορίου αγαθών με την Αφρική, τη Νότια Αμερική ή την Αυστραλία. Ωστόσο, η κ. Mann ζητάει στην έκθεσή της επί λέξει «μια διατλαντική αγορά χωρίς εμπόδια» και αυτό είναι μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου.

Το εμπόριο δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός για την επίτευξη μεγάλων ποσοστών κέρδους, αλλά ένα από τα μέσα για την εξασφάλιση ότι ο πληθυσμός θα εφοδιάζεται με αγαθά και υπηρεσίες, για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την προαγωγή της κοινωνικής ανάπτυξης και της ευημερίας. Ως εκ τούτου, πρέπει να εξετάσουμε πρώτα απ’ όλα αν ο ενδεχόμενος εταίρος πληροί τις διεθνώς συμφωνημένες προδιαγραφές της προστασίας της κοινωνικής ασφάλειας, των θέσεων εργασίας, του περιβάλλοντος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κι αν αποδέχεται ή όχι τα θεσμικά όργανα που δημιουργήθηκαν για την περιφρούρησή τους.

Τρία σύντομα παραδείγματα: πρώτον, οι απόψεις για τους ΓΤΟ και το κρέας που έχει υποστεί ορμονική επεξεργασία διαφέρουν ριζικά. Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θέλουν τέτοια πράγματα, ενώ στις ΗΠΑ η εμπορία τους είναι απολύτως νόμιμη.

Δεύτερον, ενώ οι δημόσιες υπηρεσίες και τα περιεκτικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης είναι βασικά συστατικά της πολιτικής κουλτούρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις ΗΠΑ επικρατεί διαφορετική άποψη γι’ αυτά. Σας ερωτώ: πώς μπορούν να διαφυλαχθούν σε έναν ολοκληρωμένο οικονομικό χώρο αυτά τα πράγματα που είναι τόσο σημαντικά και ενδιαφέρουν τόσο πολύ τους πολίτες και την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Τρίτον, αποτελεί ή όχι στρέβλωση του ανταγωνισμού το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν υπογράφουν το πρωτόκολλο του Κιότο; Φυσικά και αποτελεί στρέβλωση του ανταγωνισμού, διότι έτσι μπορούν να παράγουν φθηνότερα εις βάρος του περιβάλλοντος, οι δε ΗΠΑ απλά αγνοούν τις αποφάσεις της διαιτησίας του ΠΟΕ, για παράδειγμα σχετικά με τις επιδοτήσεις κατά την εξαγωγή βαμβακιού.

Τέλος, το Σώμα ενέκρινε πρόσφατα την έκθεση Agnoletto, όπου αναφέρεται ξεκάθαρα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συμπεριλαμβάνει σε όλες τις συμφωνίες με τρίτες χώρες μια ρήτρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ΗΠΑ κάνουν πόλεμο στο Ιράκ παραβαίνοντας το διεθνές δίκαιο, δεν αναγνωρίζουν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και κρατούν αιχμαλώτους πολέμου σε φυλακές υπό απάνθρωπες συνθήκες όπως στον Κόλπο του Γκουαντάναμο.

Θεωρώ ότι το Σώμα θα χάσει κάθε αξιοπιστία αν προχωρήσει προς μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου με τις ΗΠΑ χωρίς αυτές να έχουν συμμορφωθεί προηγουμένως με τις διεθνώς συμφωνημένες προδιαγραφές και πρότυπα.

  Bastiaan Belder , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, ως εισηγητής του Κοινοβουλίου επί των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, χαιρετίζω στο σχέδιο εγγράφου μου την αμερικανική πρόταση για έναν στρατηγικό διάλογο με την ΕΕ σχετικά με την ειρηνική άνοδο της Κίνας. Εξάλλου, καθώς αυτό συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλεί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ εξίσου σημαντικούς προβληματισμούς, οι οποίοι δεν περιορίζονται στις εμπορικές διαφωνίες ή στην επιβολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα.

Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι οι παράγραφοι 8, 9 και 21 της έκθεσης του κ. Brok, την οποία εξετάζουμε, αποτελούν μια ευπρόσδεκτη χείρας βοηθείας, καθώς προωθούν μια διατλαντική προσέγγιση στη σχέση με την Κίνα. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει, ειδικά, στην αποκλιμάκωση της επικίνδυνης έντασης που περιβάλλει την Ταϊβάν, καθώς και να προωθήσει το θέμα του Θιβέτ. Μόλις σήμερα το πρωί, ο Δαλάι Λάμα μου μίλησε για την προσωπική του πεποίθηση ότι το ζήτημα του Θιβέτ πρέπει επειγόντως να αντιμετωπιστεί σε διατλαντικό επίπεδο.

Νομίζω ότι θα μπορούσαμε, ενώνοντας τις διατλαντικές δυνάμεις, να πείσουμε την Κίνα να γίνει πραγματικός εταίρος στο διεθνές σύστημα.

  Konrad Szymański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, το σχέδιο για την ενίσχυση της επιθυμητής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες περιγράφηκε με εξαιρετικά ισορροπημένο τρόπο στις εκθέσεις Brok και Mann. Το ελεύθερο εμπόριο, ο νομοθετικός διάλογος και η στενότερη συνεργασία στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας αποτελούν φυσικά τους βασικούς τομείς δράσης. Θα ήθελα να συγχαρώ και τους δύο εισηγητές.

Θέλω τώρα να κάνω λίγα σύντομα πολιτικά σχόλια. Αν εμείς στην Ευρώπη θέλουμε να αποφύγουμε τον ρόλο του κατώτερου εταίρου, δεν μπορούμε να μένουμε όλο και πιο πίσω στα οικονομικά και στρατιωτικά θέματα. Πρέπει να πω ότι εκπλήσσομαι με τα παράπονα σχετικά με την αμερικανική μονομέρεια, καθώς οι αμυντικές δαπάνες μας αντιστοιχούν στα δύο τρίτα των δαπανών της Αμερικής. Ανησυχώ διότι η Ευρώπη έχει μόνο το 25% του κινητού αμυντικού δυναμικού των ΗΠΑ και διότι έχουμε απαρχαιωμένη δομή βάσεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, οι οποίες επιπλέον μπορεί να ελαττωθούν υπέρ ασαφών ευρωπαϊκών σχεδίων.

Η Ευρώπη δεν θα γίνει παγκόσμιος εταίρος αν χάσουμε την ικανότητά μας να δημιουργήσουμε μια στρατηγική πολιτική εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ. Δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε τις ΗΠΑ με κάποιον άλλο, καλύτερο εταίρο σε αυτή την εταιρική σχέση. Μόνο μια εναλλακτική λύση υπάρχει για μια Ευρώπη με πτωτική οικονομική πορεία, με δημόσια οικονομικά που νοσούν και με τραγικά δημογραφικά στοιχεία. Αυτή η εναλλακτική λύση είναι η περιθωριοποίηση και η απομόνωση στο περιθώριο ενός κόσμου που προχωρά μπροστά, ορισμένες φορές ριψοκίνδυνα και ορισμένες φορές ακόμα και με εχθρότητα προς εμάς.

  Ryszard Czarnecki (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα συζητούμε για έναν από τους πιο σημαντικούς εταίρους της ΕΕ και για την πρόκληση που αποτελεί για εμάς η σχέση μας με αυτόν τον εταίρο. Σε αυτή την Αίθουσα ακούμε συχνά έντονες επικρίσεις και κατηγορίες για τις ΗΠΑ και, σπανιότερα, εκκλήσεις για τη μη διατύπωση κρίσεων για τον μεγαλύτερο σύμμαχό μας. Θα πρέπει να απορρίπτουμε και τις δύο ακραίες περιπτώσεις. Η Ευρώπη χρειάζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται την Ευρώπη. Το λέω αυτό στο πλαίσιο μιας ραγδαίας ενίσχυσης του ρόλου της Ασίας, καθώς και μιας αύξησης του δημογραφικού και πολιτικού ρόλου της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής.

Ο υπερβολικός αντιαμερικανισμός είναι καταστροφή, αλλά είναι εξίσου καταστροφικό να στερούμαστε του δικαιώματος να απευθύνουμε ερωτήσεις στους φίλους μας, για παράδειγμα σχετικά με το Γκουαντάναμο. Πρέπει επίσης να εξηγήσουμε υπομονετικά στην Ουάσινγκτον ότι αν εμείς υποχωρούμε, έστω και αργά, από τον παρεμβατισμό και τον προστατευτισμό στο εμπόριο, το ίδιο θα πρέπει να κάνει και η Αμερική για λόγους ισορροπίας.

Οι σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ θα πρέπει στο εγγύς μέλλον να λάβουν τη μορφή μιας πραγματικής εταιρικής σχέσης και μιας στρατηγικής συμμαχίας, αλλά αυτό θα συμβεί μόνο αν δεν υποκύψουμε στο στερεότυπο της «Ευρώπης ως δασκάλας», αφενός, και της «Ευρώπης ως αμερικανού πελάτη» αφετέρου.

  Γεώργιος Παπαστάμκος (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια τόσο στον κ. Brok, όσο και στην κ. Mann για τις δημιουργικές συνεισφορές διαλόγου τις οποίες μας παρουσίασαν σήμερα.

Όπως δείχνουν και τα σχετικά στατιστικά στοιχεία, τα οποία παραλείπω να αναφέρω για λόγους χρόνου, οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ χαρακτηρίζονται από συμμετρία και έντονη αλληλεξάρτηση. Οι όποιες κρίσεις εμφανίζονται κατά καιρούς είναι, κατά τη γνώμη μου, παράγωγες του άλυτου –μέχρι στιγμής– ερωτήματος της διαχείρισης της αλληλεξάρτησης. Η αλληλεξάρτηση δεν αφορά μόνο στο παρελθόν, αφορά και στις νέες παγκόσμιες οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων των λεγομένων στόχων της χιλιετίας.

Η αντιμετώπιση των παγκοσμίων προκλήσεων προϋποθέτει τη μετάβαση των διμερών σχέσεων, από το σημερινό διακηρυκτικό επίπεδο σε ένα συνεκτικό, διαφανές και σταθερό θεσμικό πλαίσιο. Τη μετάβαση σε ένα περισσότερο εναρμονισμένο διμερές ρυθμιστικό περιβάλλον. Μια διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς είναι στόχος εφικτός, αρκεί να στηριχθεί σε μια νέα και ενιαία ρυθμιστική αρχιτεκτονική.

Η διεύρυνση και η εντατικοποίηση των πεδίων στενής συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ αναμένεται να προκαλέσει θετική υπερχείλιση, να έχει δηλαδή ένα spill over effect στο σύνολο των προβλημάτων που συνθέτουν τις προκλήσεις της σύγχρονης παγκόσμιας ατζέντας.

Αναφέρω, μεταξύ άλλων, την προώθηση κοινών αρχών και αξιών, όπως δημοκρατία, κράτος δικαίου, προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, τη διεύρυνση των θεματικών της παγκόσμιας εμπορικής τάξης, την αποτελεσματική διεθνή προστασία του περιβάλλοντος, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος και την καθίδρυση μιας νέας χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής.

Αντιθέτως, η διάσπαση της συνοχής στις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-ΗΠΑ θα επιτείνει τη διεθνή αβεβαιότητα και θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις για την παγκόσμια συνεργασία, την ειρήνη, τη σταθερότητα και την ασφάλεια, τόσο την πολιτική όσο και την οικονομική.

Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ντόχα αποτελεί, όπως είπε και ο Επίτροπος κ.Mandelson, πεδίο δοκιμής και δοκιμασίας αυτής της στενής σχέσης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ.

  Józef Pinior (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να εμβαθύνουμε τόσο τις οικονομικές όσο και τις πολιτικές σχέσεις ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ και να καταρτίσουμε μια νέα συμφωνία διατλαντικής εταιρικής σχέσης η οποία θα τεθεί σε ισχύ από το 2007.

Θα ήθελα ειδικά να τονίσω τον ρόλο του πολιτικού διαλόγου μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Κογκρέσου των ΗΠΑ. Πριν από κάθε διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ θα πρέπει να διεξάγεται μια συνάντηση διατλαντικού νομοθετικού διαλόγου που θα ασχολείται με πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα. Ο στόχος θα πρέπει να είναι να καταστεί ο διατλαντικός νομοθετικός διάλογος μία από τις πιο σημαντικές βάσεις χάραξης εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ.

Ο ηγεμονικός ρόλος των ΗΠΑ στις αρχές του 21ου αιώνα απαιτεί να επιδείξει η ΕΕ αυτονομία και μια πραγματική εταιρική σχέση στις διατλαντικές σχέσεις, καθώς και να απευθύνει ερωτήσεις ανοιχτά και να αναζητά μια κοινή πολιτική βάση. Τα πιο επιτακτικά θέματα εξακολουθούν να είναι η ανάγκη να πειστούν οι ΗΠΑ να συμμετάσχουν στη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ και να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Αυτά τα θέματα πρέπει να συζητηθούν στην προσεχή διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ.

Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω το θέμα των θεωρήσεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα πρέπει να ανεχθεί μια κατάσταση στην οποία οι πολίτες ορισμένων κρατών μελών χρειάζονται θεώρηση για να παραμείνουν στις ΗΠΑ. Τα αρμόδια θεσμικά όργανα της ΕΕ θα πρέπει να θέσουν το θέμα της άρσης των περιορισμών στις θεωρήσεις για τις ΗΠΑ για όλους τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις επαφές τους με τις αρχές των ΗΠΑ.

  Ignasi Guardans Cambó (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, και οι δύο εκθέσεις, ιδίως της Erika Mann, δείχνουν την ένταση της σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών και, συγχρόνως, τονίζουν τον μακρύ κατάλογο τομέων στους οποίους μπορεί να εμφανιστούν δυσκολίες και παρεξηγήσεις. Είναι καλή στιγμή να επισημάνουμε πόσο ισχυρή είναι αυτή η σχέση και σε ποιον βαθμό υπερβαίνει την τρέχουσα κυβέρνηση και τα προβλήματα με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση και τη συγκεκριμένη ηγεσία, κάτι που δεν θα αρέσει σε ορισμένους εξ ημών. Είναι κάτι βαθύτερο από αυτό και το ξεπερνά. Υπερβαίνει την έντονη πολιτική αντιπαράθεση που μπορεί να έχουμε. Ακριβώς επειδή η σχέση είναι ισχυρή μάς επιτρέπει να λέμε την αλήθεια στην άλλη πλευρά.

Ωστόσο, η σχέση στερείται αληθινής νέας δομής, αληθινής νέας αρχιτεκτονικής. Όπως αναφέρεται στις εκθέσεις, χρειαζόμαστε μια νέα αρχιτεκτονική για να προστατευθεί αυτή η σχέση, να προστατευθεί από τις εξωτερικές καταιγίδες και να καταστεί πιο σταθερή από όσο είναι τώρα. Αυτό απαιτεί δέσμευση από την Επιτροπή. Δεν βλέπουμε αυτή τη δέσμευση στην αναζήτηση μιας τέτοιας νέας αρχιτεκτονικής και φρονώ ότι είναι καθήκον της Επιτροπής να την αναπτύξει και να εργαστεί προς αυτή την κατεύθυνση.

  Caroline Lucas (Verts/ALE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω την Erika Mann για το έργο της σε αυτή την έκθεση και για την προθυμία και τη διάθεσή της να εξετάσει τουλάχιστον άλλες απόψεις και πλευρές. Εντούτοις, εξακολουθώ να έχω ορισμένες ανησυχίες σχετικά με αυτό το θέμα.

Πρώτον, υπάρχει τουλάχιστον ένα ερωτηματικό σχετικά με το αν είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή, πολιτικά, να προωθηθεί μια πολιτική ενός ουσιαστικά διμερούς χώρου ελεύθερου εμπορίου. Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία το πολυμερές σύστημα βρίσκεται σε κρίση. Συνεπώς, πρέπει να σκεφτούμε τι πολιτικό μήνυμα στέλνουμε με αυτή την ενέργειά μας.

Δεύτερον, ανησυχώ ότι με την επιδίωξη εξαιρετικά αντιφατικών στόχων, όπως η ελευθέρωση των επενδύσεων, οι δημόσιες συμβάσεις και οι υπηρεσίες σε έναν προβλεπόμενο διατλαντικό χώρο ελεύθερου εμπορίου, οι άλλες χώρες μπορεί κάλλιστα να θεωρήσουν ότι πρόκειται για κινήσεις προετοιμασίας του εδάφους από την ΕΕ και τις ΗΠΑ ώστε να μεταφερθούν οι διαπραγματεύσεις στο παγκόσμιο επίπεδο. Όπως γνωρίζετε, αμφισβητήθηκαν εξαιρετικά έντονα στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

Τέλος, σχετικά με το θέμα της ρύθμισης και της εναρμόνισης, παρά τις τροπολογίες και την ωραία ρητορεία περί του αντιθέτου, υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί εξισορρόπηση προς τα κάτω –και όχι προς τα επάνω– των προδιαγραφών περιβαλλοντικής υγείας και των καταναλωτικών προδιαγραφών που επετεύχθησαν μετά από σκληρό αγώνα.

  Mirosław Mariusz Piotrowski (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας διατλαντικής εταιρικής σχέσης, θα ήθελα να επιστήσω ιδιαίτερη προσοχή στην τρέχουσα διαφωνία ανάμεσα στην ΕΕ και τις ΗΠΑ σχετικά με τις στρατηγικές και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση της παγκόσμιας τρομοκρατίας.

Η διαφωνία είχε ως άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση της αποτελεσματικότητας των δύο εταίρων. Η παγκόσμια τρομοκρατία αποτελεί ένα νέο φαινόμενο ο βαθμός του οποίου δεν είναι ακόμα πλήρως γνωστός, αλλά το οποίο έχει ευρεία έκταση και επιχειρησιακές δυνατότητες. Συγκρίθηκε ακόμα και με τον κομμουνισμό, υπό την έννοια ότι απειλεί τον καθένα. Αντί για τον διορισμό μιας παράξενης διερευνητικής επιτροπής χωρίς πραγματικές αρμοδιότητες, θα πρέπει να εδραιώσουμε μια ορθή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών, και με αυτό εννοώ επίσης την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών.

Απαιτούνται σαφείς αρχές, συντονισμένη δράση και αμοιβαία εμπιστοσύνη για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και, ως εκ τούτου, για την παροχή πραγματικής προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον σύγχρονο κόσμο.

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, αν και το σχέδιο ψηφίσματος επισημαίνει –και εύλογα– την ανάγκη για ένα σταθερό θεσμικό πλαίσιο για τις διατλαντικές σχέσεις, πιστεύω ότι αυτή η συζήτηση δεν θα έπρεπε να αφορά μόνο τις δομές. Είναι, πάνω απ’ όλα, σημαντικό να υπάρχει διάθεση συνεργασίας και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού και να αντιμετωπιστούν από κοινού τα προβλήματα που παρουσιάζονται.

Όσον αφορά την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, εμείς στο Κοινοβούλιο αφιερώσαμε ήδη πολλή προσοχή –όπως θα έπρεπε να κάνουμε– στο Γκουαντάναμο και στους ισχυρισμούς για τις παράνομες πρακτικές της CIA στην Ευρώπη. Είναι αυτονόητο ότι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας πρέπει να διεξάγεται εντός ενός αυστηρά νομικού πλαισίου.

Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί, ωστόσο, ότι ορισμένες ομάδες εδώ, σε αυτό το Σώμα, δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα δικαιώματα των τρομοκρατών ή των υποτιθέμενων τρομοκρατών καθώς ενδίδουν κυρίως σε έναν βασικό αντιαμερικανισμό. Αν αυτές οι ομάδες ήταν εξίσου ενεργές και στην καταδίκη των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κούβα, για παράδειγμα, θα είχε επιτευχθεί μέχρι τώρα πολύ περισσότερη πρόοδος. Μιλάμε για άτομα που δεν κατηγορήθηκαν μόνο για τρομοκρατία, αλλά που βρίσκονται στη φυλακή λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων.

  Antonio López-Istúriz White (PPE-DE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, οι διατλαντικές σχέσεις είναι σημαντικές προκειμένου να αντιμετωπίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση τις κοινές προκλήσεις τους με επιτυχία.

Και οι δυο μας έχουμε δεσμευτεί σταθερά να επιτύχουμε μια ασφαλή παγκόσμια τάξη. Για τον σκοπό αυτόν, η αποτελεσματική καταπολέμηση της τρομοκρατίας πρέπει να είναι προτεραιότητά μας. Ενώπιον του ολοκληρωτισμού και της έλλειψης ελευθερίας, δεν υπάρχει άλλη επιλογή παρά να έχουμε μια δυνατή και ισχυρή συμμαχία με τους φυσικούς εταίρους μας, τις Ηνωμένες Πολιτείες: αυτή είναι η μόνη συμμαχία που έχει φέρει, και θα συνεχίσει να φέρνει, αποτελέσματα.

Θα ήθελα να εκμεταλλευτώ αυτή την ευκαιρία για να χαιρετίσω την ανακοίνωση της Υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τη συμμετοχή της Ουάσινγκτον στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα. Αν η Τεχεράνη αρνηθεί τις δραστηριότητες εμπλουτισμού ουρανίου, το Ιράν θα πρέπει να διακόψει απόλυτα και επαληθεύσιμα όλες τις δραστηριότητες εμπλουτισμού και επανεπεξεργασίας ουρανίου.

Χρειαζόμαστε πλήρη συνεργασία, αφήνοντας κατά μέρος την υποκριτική δημαγωγία του εύκολου αντιαμερικανισμού. Η ανάγκη να ενισχυθούν οι σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να θεσπιστεί μια Συμφωνία Σύνδεσης, όπως ζητά η έκθεση Brok, είναι ζωτικής σημασίας.

Πρέπει να ενισχύσουμε τις σχέσεις μας, διατηρώντας κριτικό πνεύμα, και να εξερευνήσουμε νέες ευκαιρίες για μεγαλύτερη κοινή και συντονισμένη δράση σε διεθνές επίπεδο και μεγαλύτερη ολοκλήρωση των αγορών μας, η οποία θα ωφελήσει τους πολίτες μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα οδηγηθεί προς την αποτυχία αν στραφεί εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και αν δεν τις αντιμετωπίσει ως τον φυσικό της σύμμαχο. Αυτό είναι αναγκαίο λόγω των αξιών που μοιραζόμαστε – τη δημοκρατία, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ατομικής ελευθερίας και την προώθηση της ειρήνης και της συλλογικής ασφάλειας.

Επιπλέον, ελπίζουμε ότι η επόμενη διάσκεψη κορυφής Ηνωμένων Πολιτειών-Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα διεξαχθεί στη Βιέννη, θα δώσει μια σαφή ώθηση για την ενίσχυση των σχέσεών μας και στον οικονομικό τομέα επίσης.

Η δημιουργία ενός ατλαντικού χώρου ευημερίας είναι απαραίτητη προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι πολίτες μας θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν την οικονομική ευημερία που τους παρέχουν η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η εταιρική σχέση ΗΠΑ-Ευρώπης είναι δύσκολη, αλλά απαραίτητη. Όπως είπε κάποτε ο Πρόεδρος Barroso, είναι αναγκαίο να μιλάμε με τις ΗΠΑ ως ίσος προς ίσο. Ωστόσο, δεν έχει πολύ νόημα να ζητήσουμε από τις ΗΠΑ να γονατίσουν προκειμένου να είμαστε στο ίδιο επίπεδο όταν συζητάμε. Εμείς πρέπει να γίνουμε πιο ισχυροί, να εκμεταλλευτούμε πλήρως το δυναμικό μας, τόσο από οικονομική άποψη όσο και, φυσικά, από άποψη εξωτερικής πολιτικής.

Ως προς την εξωτερική πολιτική, θα ήθελα να αναφέρω δύο τομείς όπου πιστεύω ότι σημειώθηκαν κάποιες πολύ θετικές εξελίξεις. Ο ένας είναι το ζήτημα της Μέσης Ανατολής όσον αφορά την οικονομική υποστήριξη. Γνωρίζω, κυρία Επίτροπε, ότι είχατε έντονη παρασκηνιακή δραστηριότητα προκειμένου να επιτευχθεί μια λογική και ρεαλιστική λύση. Χαίρομαι πολύ διότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βρήκαν εδώ μια λύση.

Το δεύτερο θέμα είναι το Ιράν. Κυρία Plassnik, δεν σας εύχομαι μόνο καλή τύχη στις συνομιλίες, αλλά ελπίζω επίσης ότι θα μπορέσετε να εργαστείτε για να γίνετε εδώ πειστική. Πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στο θέμα αυτό. Ωστόσο, οι ΗΠΑ πρέπει να συζητήσουν και άμεσα με το Ιράν, όπως ήδη εξαγγέλθηκε. Όμως το κυριότερο είναι πως εδώ δεν υπάρχει περιθώριο για στρατιωτικές περιπέτειες. Αυτοί είναι δύο τομείς για τους οποίους ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να συζητήσουμε με τις ΗΠΑ ως πραγματικά ανεξάρτητοι εταίροι γεμάτοι αυτοπεποίθηση.

  Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM). – Κύριε Πρόεδρε, είναι σίγουρο ότι ο συμπαθής κ. Brok αν είχε ακούσει την τελευταία διάλεξη του, μεγαλυτέρου εν ζωή φιλοσόφου, Τσόμσκι θα είχε γράψει διαφορετικά πράγματα. Ο Τσόμσκι είπε ότι η Αμερική θνήσκει από έλλειμμα δημοκρατίας. Και πράγματι υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας και σχέσεων. Να σας το αποδείξω. Ο οποιοσδήποτε Αμερικανός πολίτης μπορεί να έρθει οπουδήποτε στην Ευρώπη χωρίς βίζα. Μπορεί ο οποιοσδήποτε Ευρωπαίος πολίτης να πάει στην Αμερική χωρίς βίζα; Να σας απαντήσω υπενθυμίζοντας ότι όταν πήγαν στην Αμερική ευρωβουλευτές για τον έλεγχο των πτήσεων της CIA, οι Αμερικανοί βουλευτές δεν τους δέχθηκαν. Η Αμερική δεν υπογράφει τη Σύμβαση του Κιότο και δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα. Δεν υπάγεται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης, αλλά στέλνει μόνο δικαστές.

Ε, δεν δέχομαι, επί τέλους, η Ευρώπη να είναι η αμαξοστοιχία της οποίας η ατμομηχανή θα είναι αμερικανική και ο μηχανοδηγός Αμερικανός. Αυτό είναι μεγάλο μας λάθος. Εμείς θέλουμε μια σχέση ισοτιμίας. Δεν μας επιτρέπουν να έχουμε ευρωπαϊκό στρατό. Έχουμε το ΝΑΤΟ με Αμερικανό αρχιστράτηγο. Ακόμη και τα χρηματιστήριά μας ακολουθούν το Dow Jones. Δεν έχουμε δική μας πολιτική. Έχουμε την ηγεμονία της Αμερικής. Θέλουμε να έχουμε ομότιμη σχέση και όχι την επικυριαρχία των Αμερικανών που βλάπτει την πορεία της Ευρώπης για περισσότερη δημοκρατία.

  Ashley Mote (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κανείς δεν ανέφερε το πρόγραμμα Galileo –το άμεσο ανταγωνιστικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο σύστημα GPS των Αμερικανών– στο οποίο οι Κινέζοι έχουν οικονομικά συμφέροντα σε ποσοστό 20%, μια απόφαση που μπορεί να αποσταθεροποιήσει τη μελλοντική παραγωγή όπλων και να απειλήσει τη διατήρηση της ειρήνης.

Το Galileo είναι μια τρομερά φιλόδοξη και δαπανηρή προσπάθεια της ΕΕ να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ ως πλήρως αναπτυγμένη παγκόσμια και διαστημική δύναμη· διαφορετικά, γιατί να αντιγράψει το σύστημα GPS; Η ΕΕ δεν έχει νομικό δικαίωμα να καταρτίσει το δικό της διαστημικό πρόγραμμα – αυτό εξαρτιόταν από την επικύρωση του αποτυχημένου Συντάγματος. Ωστόσο, τέτοιες λεπτομέρειες παραβλέπονται.

Η ΕΕ θέλει οι δορυφόροι της να αποτελούν μέρος των μελλοντικών στρατιωτικών επιχειρήσεων και δεν προτίθεται να περιμένει. Καθώς όλα τα μελλοντικά όπλα πεδίου μάχης θα ελέγχονται μέσω δορυφόρου, είναι προφανές ότι η Ευρώπη θα βοηθήσει την Κίνα να επανεξοπλιστεί. Με τις δεσμεύσεις τους έναντι της Ιαπωνίας, της Ταϊβάν και της νοτιοανατολικής Ασίας, μπορούν οι Ηνωμένες Πολιτείες να μην είναι επιφυλακτικές με οποιονδήποτε εμπλέκεται στον επανεξοπλισμό της Κίνας;

  Benoît Hamon (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, είναι προφανές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να ενισχύσουν τον διάλογο και τη συνεργασία τους στον οικονομικό, τον εμπορικό, τον ρυθμιστικό ή ακόμη και τον κοινωνικό τομέα μέσω της προώθησης της αξιοπρεπούς εργασίας, όπως το επιθυμούν οι συνδικαλιστικές ενώσεις από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι εάν «πρέπει να βελτιωθούν οι διατλαντικές σχέσεις», αλλά το «πώς μπορούν να βελτιωθούν». Από αυτήν την άποψη, δεν νομίζω ότι η απάντηση θα ήταν απαραιτήτως η δημιουργία μιας διατλαντικής αγοράς χωρίς φραγμούς μέχρι το 2015. Είναι όλοι οι φραγμοί στη διατλαντική αγορά ανεπιθύμητοι; Όχι. Θέλουμε να ανοίξουμε την αγορά μας στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) ή στο κρέας βοοειδών που έχουν εκτραφεί με ορμόνες; Όχι. Θα ήθελα λοιπόν η διατλαντική ημερήσια διάταξη να βασίζεται σε πρακτική έρευνα του γενικού ευρωπαϊκού συμφέροντος, και όχι στην άνευ όρων προσήλωση στο δόγμα του ελεύθερου εμπορίου ως αυτοσκοπό.

Αμφιβάλω επίσης εάν αυτή είναι απαραιτήτως η κατάλληλη στιγμή για την πρόταση μιας διμερούς πρωτοβουλίας τέτοιας κλίμακας, όταν ο αμερικανός εταίρος μας απειλεί την παγκόσμια μακροοικονομική σταθερότητα αφήνοντας να κλιμακώνονται τα εμπορικά και δημοσιονομικά τα ελλείμματά του, ενώ θέτει δημοσίως υπό αμφισβήτηση τις αξίες και τις αρχές του πολυμερισμού, ή αντιτίθεται σε πρωτοβουλίες όπως το Πρωτόκολλο του Κιότο ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Θα ήθελα να τροποποιηθεί η εξαιρετική έκθεση της κ. Mann ώστε να λάβει υπόψη τα δεδομένα αυτά.

  Ursula Plassnik, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αισθάνομαι ότι υπάρχει υποστήριξη για την πρόθεσή μου να θίξω στην επικείμενη διάσκεψη κορυφής μια σειρά θεμάτων που αφορούν το κοινό μας μέλλον, στα οποία συγκαταλέγεται η συνεργασία για την προαγωγή της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας και της ευημερίας, αλλά και θέματα που αφορούν τις παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε: την αλλαγή του κλίματος, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τη μη διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής, αλλά και το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας που απασχολεί ολοένα και πιο πολύ και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού και για το οποίο εργάστηκε εντατικά το Συμβούλιο αυτό το εξάμηνο. Στην εισαγωγή μου αναφέρθηκα ήδη στη συμφωνία για τις αερομεταφορές. Ως προς τα διεθνή θέματα, υπογραμμίστηκε ότι τους περασμένους μήνες επιτεύχθηκε πρόοδος σε μια σειρά σημείων. Εδώ πρέπει να προχωρήσουμε αργά και βήμα-βήμα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω και την Επιτροπή για τη στενή συνεργασία της.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω, τελειώνοντας, τους εισηγητές και όλους όσους εργάστηκαν γι’ αυτήν την έκθεση, καθώς και όσους συμμετέχουν τακτικά στη συζήτηση για τις διατλαντικές μας σχέσεις. Οι σχέσεις αυτές είναι καίριες για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για όλους μας και γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγουμε την υιοθέτηση μονόπλευρων θέσεων. Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται είναι να συζητήσουμε ως εταίροι για τα θέματα που προκαλούν σήμερα εκνευρισμό και για όλα τα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά. Τα θέματα αυτά δεν πρέπει, ωστόσο, να επισκιάζουν αυτά που μας ενώνουν ή αυτά που είναι βαθιά και ανθεκτικά: την κοινή μας κοινότητα αξιών και το έργο για τα παγκόσμια ζητήματα που είναι σημαντικά για εμάς.

  Benita Ferrero-Waldner, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω τους αξιότιμους βουλευτές γι’ αυτή την εξαιρετική συζήτηση σχετικά με μια βασική και ουσιαστική σχέση η οποία θα εστιαστεί μάλιστα στο πόσο περαιτέρω μπορεί να αναπτυχθεί η συνεργασία μας στην εξωτερική πολιτική και στην προώθηση της δημοκρατίας, στην αυξημένη συνεργασία όσον αφορά την ενέργεια και στην ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών μας. Επιτρέψτε μου να απαντήσω σε ορισμένες ερωτήσεις εν συντομία.

Είναι αλήθεια ότι σκοπεύουμε να υπογράψουμε μια νέα συμφωνία για την ανώτατη εκπαίδευση και την επαγγελματική κατάρτιση, περιλαμβανομένης της έναρξης ενός καινοτόμου προγράμματος απόκτησης διατλαντικού πτυχίου.

Όσον αφορά τον τουρισμό –ο οποίος επίσης αναφέρθηκε– οι ανταλλαγές θα διευκολυνθούν με την επέκταση του προγράμματος απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης σε όλα τα κράτη μέλη μας.

Όσον αφορά το περιβάλλον, θέλουμε να ξεκινήσουμε εκ νέου τον διάλογό μας με τις ΗΠΑ, κυρίως ανανεώνοντας τον διάλογο υψηλού επιπέδου σχετικά με το περιβάλλον, περιλαμβανομένου του θέματος της αλλαγής του κλίματος. Η συνεργασία μας στον τομέα της ενέργειας θα αγγίξει επίσης θέματα αλλαγής του κλίματος από τη σκοπιά της ενεργειακής απόδοσης. Ωστόσο, ο γενικός μας διάλογος πρέπει να είναι ευρύτερος.

Για εκείνους που ίσως δεν ήταν παρόντες στη συζήτηση από την αρχή, θέλω να επανέλθω στα θέματα της απαλλαγής από τη θεώρηση και της αμοιβαιότητας των θεωρήσεων. Αυτά είναι θέματα που όχι μόνο τα αναφέρουμε σε τακτική βάση, αλλά εντάσσονται στον διάλογο και σίγουρα θα τα θέσουμε ξανά στον Πρόεδρο Μπους.

Σχετικά με τις καταστάσεις των ονομάτων των επιβατών και την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις υποθέσεις που παρέπεμψε στο δικαστήριο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σεβόμαστε την απόφαση και την ανάλυση του Δικαστηρίου και θα συμμορφωθούμε πλήρως με αυτή. Θα συνεργαστούμε με το Κοινοβούλιο, με το Συμβούλιο και με τις εθνικές αρχές προστασίας προσωπικών δεδομένων προκειμένου να διασφαλίσουμε την πλήρη συμμόρφωση με την απόφαση. Έχουμε μόνο τέσσερις μήνες στη διάθεσή μας για να βρούμε μια νέα νομική βάση, αλλά ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να συνεργαστούμε με τέτοιον τρόπο ώστε να μην σημειωθεί μείωση της προστασίας των προδιαγραφών, ούτε διαταραχή της διατλαντικής εναέριας κυκλοφορίας και να διατηρηθεί το υψηλό επίπεδο ασφάλειας.

Τέλος, προσβλέπουμε στην επιτυχή εγκατάσταση του συστήματος δορυφορικής πλοήγησης Galileo, τομέας στον οποίο η συνεργασία με τρίτες χώρες είναι αναγκαία και χρήσιμη και στον οποίο ευελπιστούμε ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ θα επιφέρει πρόσθετο όφελος για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες μας.

Είμαστε ευγνώμονες στους δύο εισηγητές, καθώς και για τη συμμετοχή και την αφοσίωση του Κοινοβουλίου. Θα μας δώσει σίγουρα περισσότερη δύναμη.

  Peter Mandelson, Μέλος της Επιτροπής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω και εγώ τους εισηγητές για δύο άριστες εκθέσεις και να διατυπώσω απλώς δύο παρατηρήσεις.

Η πρώτη είναι ότι, παρά την προσοχή που δίνεται κατά καιρούς σε διαφωνίες για θέματα εμπορίου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αξίζει να ληφθεί υπόψη ότι το 98% του εμπορίου μας είναι απαλλαγμένο από διαφωνίες. Όπου υπάρχουν διαφωνίες, και οι δύο πλευρές κινούνται ταχύτατα, όχι πάντα με άμεση επιτυχία, αλλά ταχύτατα, ώστε να τις επιλύσουν φιλικά και γρήγορα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να λάβουμε υπόψη και να μας προκαλεί ικανοποίηση, χωρίς να είμαστε αδιάφοροι.

Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να διατυπώσω είναι ότι στην έκθεση της Erika Mann δεν απευθύνεται στην πραγματικότητα έκκληση για μια ενιαία ζώνη ελεύθερου εμπορίου· συνεπώς, όσοι είναι αντίθετοι σκοπεύουν σε λάθος στόχο. Αυτό που ζητείται στην έκθεση είναι ένας χώρος χωρίς φραγμούς, μια διατλαντική αγορά χωρίς φραγμούς ανάμεσα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι κάτι που μπορούμε να επικροτήσουμε και να ενθαρρύνουμε. Όπως ανέφερα νωρίτερα, δεν πιστεύω ότι θα προσελκύσει τη στήριξη ενός πολυσύνθετου καινοτόμου προγράμματος. Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι αυτή η εμπορική και επενδυτική σχέση μεταξύ μας αντιστοιχεί σε ένα κολοσσιαίο ποσό ως προς τις θέσεις εργασίας για τους πολίτες, την επιβίωση και το μέλλον τους. Την ανάπτυξη αυτής της σχέσης δεν εμποδίζουν πλέον τόσο οι ίδιοι οι δασμοί, όσο οι μη δασμολογικοί φραγμοί, οι ρυθμιστικοί φραγμοί, οι διαφορές ως προς τις προδιαγραφές και τις αδειοδοτήσεις και όλα τα υπόλοιπα. Υπάρχει ένα πυροτέχνημα φραγμών έτοιμο να ανάψει. Πρόκειται για πολύ σημαντικούς και ορθούς οικονομικούς στόχους τους οποίους πρέπει να επιδιώξουμε να επιτύχουμε. Γι’ αυτό χαιρετίζω ολόψυχα αυτή την έκθεση και θα αφιερώσω εαυτόν και τις υπηρεσίες μου στην υλοποίηση της ουσίας της.

  Πρόεδρος. – Η κοινή συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

Γραπτή δήλωση (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Bogdan Golik (PSE). – (PL) Όσον αφορά την επερχόμενη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ, θα ήθελα τόσο να συγχαρώ τους εισηγητές όσο και να υπογραμμίσω την ανάγκη για βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Απαιτείται σήμερα κοινή δράση σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος και κοινών αξιών και απειλών, προκειμένου να δώσουμε μια νέα, αποτελεσματική και αντιπροσωπευτική διάσταση στις κοινές πολιτικές και οικονομικές σχέσεις μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιμετωπίσουμε την απειλή της τρομοκρατίας.

Τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν παγκόσμια και άμεση δράση. Οι προτεραιότητες της διάσκεψης κορυφής του ΟΗΕ το 2005 και η κατάρτιση ενός σχεδίου δράσης κατά της τρομοκρατίας θα πρέπει να γίνουν ο στόχος και το κίνητρό μας για συνεργασία και θα πρέπει να επιταχύνουν τις μεταρρυθμίσεις των δομών του ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Η πτώση του «εχθρού του δυτικού κόσμου» στην Ανατολική Ευρώπη και η διαφωνία μεταξύ των κρατών μελών για την επέμβαση στο Ιράκ γεννούν ένα ερώτημα που τίθεται συχνά τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, δηλαδή αν το ΝΑΤΟ εξυπηρετεί πλέον έναν χρήσιμο σκοπό. Η απειλή της τρομοκρατίας θα μπορούσε να παράσχει μια βάση για την ύπαρξη της συμμαχίας, αλλά αυτή η πρόκληση απαιτεί τη δημιουργία νέων πολιτικών και στρατιωτικών δομών και τη συνεργασία ως προς την εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της ΕΕ.

Πρέπει να ληφθούν μέτρα για την κατάρτιση μιας κοινής στρατηγικής σχετικά με τη διασφάλιση του εφοδιασμού ενέργειας και πρώτων υλών με τη διαφοροποίηση των πόρων τροφοδοσίας μας, της παραγωγής και της μεταφοράς, καθώς και για την εντατικοποίηση του πολιτικού διαλόγου σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

14. Παρεμβάσεις ενός λεπτού επί σημαντικών πολιτικών θεμάτων

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τις παρεμβάσεις ενός λεπτού επί σημαντικών πολιτικών θεμάτων.

  Avril Doyle (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, διαβάσαμε ότι η τρέχουσα εβδομάδα ήταν η Πράσινη Εβδομάδα και θέμα της φετινής Πράσινης Εβδομάδας ήταν η απώλεια της βιοποικιλότητας. Πέρυσι ήταν η αλλαγή του κλίματος και τόσο αυτή όσο και η απώλεια της βιοποικιλότητας αποτελούν δύο από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε. Παρεμβαίνω για να διαμαρτυρηθώ για το γεγονός ότι δεν αφιερώθηκε χρόνος προκειμένου να συζητηθεί το θέμα της απώλειας της βιοποικιλότητας κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου συνόδου, καθώς διανύουμε την Πράσινη Εβδομάδα. Ως κοινοβουλευτικοί οφείλαμε να έχουμε αναγνωρίσει την Πράσινη Εβδομάδα και το θέμα της απώλειας της βιοποικιλότητας διεξάγοντας σχετική συζήτηση. Έχουμε την οδηγία για τα πτηνά, την οδηγία για τους οικοτόπους, την κοινή γεωργική πολιτική και την κοινή αλιευτική πολιτική, τα διαρθρωτικά ταμεία, 18 000 τόπους Natura 2000, συν ένα δίκτυο, αλλά, παρ’ όλα αυτά, δεν έχουμε ακόμη αναπτύξει κοινή νοοτροπία σχετικά με αυτό το θέμα.

Έχουμε χωροκατακτητικά ξένα είδη εδώ· πάνω από το 40% των ειδών της ΕΕ –τόσο της πανίδας όσο και της χλωρίδας– είναι απειλούμενα· εντούτοις, δεν διεξάγουμε καμία συζήτηση επί του θέματος κατά τη διάρκεια της ορισθείσας Πράσινης Εβδομάδας. Διαμαρτύρομαι, και σας παρακαλώ, κύριε Αντιπρόεδρε, να μεταφέρετε τη διαμαρτυρία μου στον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου.

  Lissy Gröner (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που βρίσκονται ακόμα εδώ η κ. Plassnik και η κ. Ferrero-Waldner.

Το περασμένο σαββατοκύριακο σημειώθηκαν έντονες βιαιοπραγίες εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών στη Μόσχα. Θεωρώ εξαιρετικά αναγκαίο να πούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση ότι αυτό δεν επιτρέπεται να συμβαίνει σε μία χώρα που ασκεί τώρα την προεδρία της επιτροπής υπουργών στο Συμβούλιο της Ευρώπης. Το θέμα αφορά έναν ισχυρό εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την Παρασκευή το απόγευμα θα διαδηλώσουμε στις Βρυξέλλες και σε πολλά άλλα μέρη της Ευρώπης εναντίον των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος ειρηνικών διαδηλωτών.

Το μεθεπόμενο σαββατοκύριακο θα γίνει στη Βαρσοβία το Gay Pride και άκουσα αξιωματούχους στη Βαρσοβία να δηλώνουν ότι μπορεί να συμβούν κι εκεί έκτροπα και ότι όλοι όσοι συμμετάσχουν θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για ενδεχόμενη βία.

Εγώ θα συμμετάσχω και θα υπερασπιστώ τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα οποία διασφαλίζονται από το άρθρο 13. Ελπίζω ότι θα συμμετάσχουν πολλοί άνθρωποι και θα πουν πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχει χώρος για την έλλειψη ανοχής. Ας σηκώσουμε ψηλά τη σημαία μας!

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL). – (PT) Από αυτή την Αίθουσα, θα ήθελα να χαιρετίσω τους πορτογάλους αλιείς. Στην εθνική τους ημέρα, οργανώνουν μια μεγάλη ημέρα διαμαρτυρίας, κατά τη διάρκεια της οποίας ακινητοποιούν τον αλιευτικό τους στόλο απευθύνοντας έκκληση για την υιοθέτηση των μέτρων που απαιτούνται προκειμένου να διασφαλιστεί το παρόν και το μέλλον ενός τομέα που είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για την Πορτογαλία αλλά και για άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.

Η κρίση που αντιμετωπίζει εδώ και καιρό ο τομέας της αλιείας, η οποία οφείλεται σε πτυχές όπως η εμπορευματοποίηση της αλιείας, δηλαδή ο τρόπος καθορισμού των τιμών πρώτης πώλησης, έχει επιδεινωθεί από τη δραματική άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Αυτό οδήγησε στην οικονομική ασφυξία του τομέα και είχε βαθύτατες κοινωνικές επιπτώσεις, ως προς τη μείωση των μισθών και την αύξηση της ανεργίας. Κατά συνέπεια, πρέπει να ληφθούν έκτακτα μέτρα σε κοινοτικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστούν τα έσοδα για τον τομέα και τους εργαζομένους του, κάτι που οι εκπρόσωποι του κλάδου προσπαθούν να επιτύχουν εδώ και καιρό. Αυτό ισχύει ειδικά δεδομένου ότι υπάρχει μια κοινή αλιευτική πολιτική.

  Urszula Krupa (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, στην Πολωνία οι απεργίες των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και η τραγική κατάσταση των υπηρεσιών υγείας δεν απειλούν μόνο την υγεία, αλλά και τη ζωή των συμπατριωτών μου. Καθώς έχω μόνο ένα λεπτό στη διάθεσή μου, θα ήθελα να δώσω μόνο δύο παραδείγματα ενός φιλελεύθερου και καταστροφικού τρόπου σκέψης που λειτουργεί με βάση το χρήμα και το κέρδος.

Από το 1989 πάνω από 20 000 ιατροί έφυγαν από την Πολωνία και 1 500 ειδικευμένοι ιατροί έφυγαν από τη χώρα τους πρώτους πέντε μήνες μετά την προσχώρηση στην ΕΕ. Κάθε χρόνο εκπαιδεύουμε 2 000 γιατρούς, πράγμα που σημαίνει ότι για πάνω από 12 χρόνια εκπαιδεύαμε γιατρούς για άλλες χώρες. Επιπλέον, οι ακόρεστες και άπληστες ξένες φαρμακευτικές εταιρείες καταναλώνουν πάνω από τον μισό προϋπολογισμό της χώρας μου για την υγεία.

Για τον λόγο αυτόν, απευθύνω έκκληση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εξετάσει την αντιμετώπιση των υπηρεσιών υγείας, τον περιορισμό της οικονομικής σκοπιμότητας των φαρμακευτικών μονοπωλίων και την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζεται το ιατρικό επάγγελμα και η υγειονομική περίθαλψη ώστε στόχος τους να είναι η υγεία και το καλό των ανθρώπων και όχι μόνο το οικονομικό κέρδος, ειδικά καθώς πραγματοποιούνται απεργίες των υπηρεσιών υγείας και σε πολλά άλλα κράτη μέλη της ΕΕ.

  Bogusław Sonik (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Κοινοβουλίου στην παράταση του κατ’ οίκον περιορισμού της βιρμανής αρχηγού της αντιπολίτευσης Aung San Suu Kyi την περασμένη εβδομάδα. Αυτή η ηγέτιδα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, η οποία έχει κερδίσει επίσης ένα Νόμπελ Ειρήνης, είναι αποκομμένη από τον έξω κόσμο τα 10 από τα τελευταία 17 χρόνια. Επρόκειτο να ελευθερωθεί την περασμένη εβδομάδα, αλλά η στρατιωτική χούντα που κυβερνά στη Βιρμανία ανακοίνωσε ότι εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για την εθνική ασφάλεια και παρέτεινε την κράτησή της.

Σήμερα θα ήθελα να θέσω ξανά το θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως βασική και θεμελιώδη αρχή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Προτείνω να στείλει ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μια ειδική αντιπροσωπεία για να επισκεφθεί την ηγέτιδα της βιρμανικής αντιπολίτευσης, η οποία έχει περάσει τόσα πολλά χρόνια στην απομόνωση, και να της εκφράσει την υποστήριξή μας.

  Csaba Sándor Tabajdi (PSE). – (HU) Κύριε Πρόεδρε, από τη Δήλωση της Κοπεγχάγης του 1993, η επιβολή των δικαιωμάτων των μειονοτήτων έγινε ένα από τα κριτήρια προσχώρησης. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα συστήματα προστασίας των μειονοτήτων στα δέκα νέα και στα δεκαπέντε παλαιά κράτη μέλη. Ενώ και τα δέκα νέα κράτη μέλη επικύρωσαν τα δύο νομικώς δεσμευτικά έγγραφα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των μειονοτήτων, δηλαδή τον χάρτη των γλωσσών και τη σύμβαση πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων, τρία από τα παλαιά κράτη μέλη, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ελλάδα, δεν τα έχουν επικυρώσει ακόμα. Τα παλαιά κράτη μέλη οφείλουν να συμβαδίσουν με τα νέα κράτη μέλη όσον αφορά την προστασία των μειονοτήτων.

Είναι αναμενόμενο ότι οι περιφερειακές και μειονοτικές γλώσσες παραλείφθηκαν τελείως από την έκθεση Μαυρομμάτη σχετικά με την πολυγλωσσία, η οποία εγκρίθηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι αναμενόμενο ότι οι σελίδες για τις μειονότητες αποκλείστηκαν τελείως από το Σχέδιο Δ που ξεκίνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ένας στους επτά ευρωπαίους πολίτες μιλά μια μειονοτική γλώσσα.

  Bogusław Rogalski (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα ο ηγέτης της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ. Schulz, επιτέθηκε με αναίδεια και αλαζονεία στα μέλη της πολωνικής κυβέρνησης και στο δικαίωμά τους να λαμβάνουν αποφάσεις που αντανακλούν τη βούληση της πλειοψηφίας του πολωνικού λαού. Η έλλειψη σεβασμού προς τη δημοκρατία του κ. Schulz δεν με εκπλήσσει, καθώς τα πολιτικά πρότυπά του ήταν ο Καρλ Μαρξ και η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Κύριε Schulz, η πιο αιμοδιψής μορφή ολοκληρωτισμού δεν εμφανίστηκε στην Πολωνία, αλλά στη χώρα σας, όπου σήμερα οι νεοφασιστικές οργανώσεις δυναμώνουν και βγαίνουν στους δρόμους. Κατά συνέπεια, θα σας ζητούσα να ασχοληθείτε με αυτές τις διαδηλώσεις, οι οποίες αποτελούν πραγματική απειλή για την Ευρώπη, αντί να καταδικάζετε τον πολωνό Πρωθυπουργό διότι στήριξε απλώς τη βούληση της πλειονότητας των Πολωνών που υποστηρίζουν τις οικογενειακές αξίες και όχι τις ηδονιστικές, πορνογραφικές παρελάσεις των ομοφυλόφιλων ακτιβιστών. Η Πολωνία έχει έναν από τους χαμηλότερους δείκτες γεννήσεων στην Ευρώπη και δεν πιστεύω ότι η προώθηση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων θα μας βοηθήσει. Εκτός, φυσικά, αν γνωρίζετε κάποιον τρόπο με τον οποίο μπορούν να γονιμοποιηθούν που εμείς δεν γνωρίζουμε.

Η γερμανική κυριαρχία στην Ευρώπη ανήκει ευτυχώς στο παρελθόν, γι’ αυτό σας παρακαλώ, κύριε Schulz, θυμηθείτε το μια και καλή και κρατήστε τις γερμανικές φιλοδοξίες σας μακριά από τις εσωτερικές υποθέσεις της Πολωνίας.

  Ryszard Czarnecki (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναγνωρίσουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις πραγματικές επιπτώσεις της διάσκεψης κορυφής Ρωσίας-ΕΕ στο Sochi και όχι τις επιπτώσεις των μέσων ενημέρωσης. Όσον αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, δηλαδή την εφαρμογή της συμφωνίας εταιρικής σχέσης και συνεργασίας ΕΕ-Ρωσίας του 1996 σχετικά με την απαγόρευση των πολωνικών εισαγωγών κρέατος, η συμφωνία δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα χάρτινο κατασκεύασμα και μια βιτρίνα.

Πώς εξηγείται το γεγονός ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία αλληλεγγύη στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά αυτό το θέμα; Πολλές χώρες της παλιάς ΕΕ δεν προβληματίζονται από το γεγονός ότι ενώ έχουν επιτυχείς εμπορικές συναλλαγές με τη Μόσχα, άλλες χώρες όπως η Πολωνία είναι αποκλεισμένες από αυτό το εμπόριο. Αυτό το θέμα θα αποδείξει στην πράξη αν η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι απλά μια φράση στα χείλη ορισμένων πολιτικών ή αν υπάρχει στην πραγματικότητα. Επί του παρόντος, δυστυχώς, και το λέω αυτό με πόνο και θλίψη, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φράση. Εύχομαι να ήταν αλήθεια το αντίθετο.

  Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE). – (LT) Την περασμένη Κυριακή είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω σε μια ad hoc αντιπροσωπεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την παρατήρηση των προεδρικών εκλογών στην Κολομβία. Μετά από τις αλλαγές στο Σύνταγμα πριν από αρκετά χρόνια, για πρώτη φορά στην ιστορία της Κολομβίας, ο Πρόεδρος Álvaro Uribe Vélez εξελέγη για δεύτερη τετραετή θητεία. Οι εκλογές σηματοδοτήθηκαν, καταρχάς, από το γεγονός ότι μόνο το 45% των κολομβιανών πολιτών που είχαν δικαίωμα ψήφου χρησιμοποίησε την ευκαιρία να συμμετάσχει στις εκλογές. Ωστόσο, ως εκλογικός παρατηρητής, μπορώ να βεβαιώσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι με εξαίρεση λίγα λάθη και παραβιάσεις, δεν παρατηρήθηκε καμία θεμελιώδης παραβίαση και ότι οι εκλογές ήταν δημοκρατικές, ελεύθερες και δίκαιες. Κύριε Πρόεδρε, προτείνω να συγχαρεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο της Κολομβίας και να ξεκινήσει την παροχή μεγαλύτερης βοήθειας προς την Κολομβία, πάνω απ’ όλα, για την εφαρμογή του νόμου Δικαιοσύνης και Ειρήνης, ο οποίος θα μπορούσε να λύσει τα προβλήματα ασφάλειας σε αυτή τη χώρα.

  Πρόεδρος. – Σας ευχαριστώ πολύ για την πρότασή σας. Πιστεύω ότι θα πράξουμε αυτό που προτείνετε.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή του Κοινοβουλίου σε ένα σοβαρό πρόβλημα που παρουσιάζεται επί του παρόντος σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ και το οποίο συνιστά απειλή στα θεμελιώδη δικαιώματα, τις ελευθερίες και τις πολιτικές ελευθερίες.

Εμείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορούμε να παραμένουμε απαθείς θεατές της επιβολής περιορισμών στη δημοκρατία, στο δικαίωμα των ευρωπαίων πολιτών να εκφράζουν τις απόψεις τους και στην ελευθερία του συνέρχεσθαι. Αυτή η απειλή γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη όταν αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων συναινούν στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών, όπως συμβαίνει επί του παρόντος στη χώρα μου, την Πολωνία. Πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα για τέτοιες καταστάσεις και να αντιδρούμε αποτελεσματικά σε περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος παραβιάζει τις βασικές αρχές που αποτελούν κριτήριο ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών δεν αποτελεί εσωτερικό θέμα των κρατών μελών. Η απάντηση σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρέπει να είναι σιωπή, αλλά άμεση δράση. Αυτό περιμένουν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όλοι οι πολίτες μιας δημοκρατικής οργάνωσης όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

  Μάριος Ματσάκης (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Κύπρος διαθέτει έναν μικρό στόλο στρατιωτικών αμυντικών ελικοπτέρων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται δύο γαλλικά ελικόπτερα Gazelle. Πριν από ένα έτος, ο δείκτης καυσίμων ενός από αυτά τα δύο ελικόπτερα εστάλη σε μια εταιρεία που ονομάζεται Vibro-Meter στο Ηνωμένο Βασίλειο για επισκευή. Η επισκευή πραγματοποιήθηκε ταχύτατα, αλλά από τότε η βρετανική κυβέρνηση δεν επιτρέπει την επανεξαγωγή του επισκευασμένου ανταλλακτικού στην Κύπρο, δηλώνοντας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εφαρμόζει εμπάργκο εξαγωγής αμυντικού εξοπλισμού στην Κύπρο. Η Κύπρος, μαζί με τη Βρετανία, μετέχει στις κοινές αμυντικές και προστατευτικές δράσεις της ΕΕ, περιλαμβανομένης της συμμετοχής σε ειρηνευτικές αποστολές της ΕΕ, της ανάπτυξης μάχιμων μονάδων και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας.

Πώς είναι δυνατόν ή ακόμα και λογικό ένα κράτος μέλος –η Βρετανία– να εφαρμόζει εμπάργκο όπλων σε ένα άλλο κράτος μέλος – την Κύπρο; Αυτό πρέπει σίγουρα να αποτελεί σοβαρή παραβίαση των αρχών στις οποίες στηρίζεται η Ένωσή μας. Ζητώ να απευθύνετε συστάσεις στη βρετανική κυβέρνηση προκειμένου, προς όφελος της ενότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να άρει αυτό το εμπάργκο αμέσως.

  Thomas Wise (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, διαβάζω από ένα πρόσφατο άρθρο στον βρετανικό Τύπο: «Η ραγδαία αναπτυσσόμενη βιομηχανία οίνου της Βρετανίας θα βουλιάξει από τις ρυθμίσεις της ΕΕ που θέλουν να απαγορεύσουν στους καλλιεργητές στη Βρετανία, κανείς εκ των οποίων δεν επιδοτείται, να φυτέψουν περισσότερα αμπέλια αν οι πωλήσεις τους συνεχίσουν να ανεβαίνουν».

Οι καλλιεργητές –πολλοί από τους οποίους βρίσκονται στην περιφέρειά μου– ζητούν από την Επιτροπή να αυξήσει το όριο ή να το καταργήσει τελείως. Τι συμβαίνει ακριβώς με το αγγλικό κρασί που το κάνει τόσο απειλητικό; Μήπως φταίει το ότι, όταν τα δοκιμάζει κανείς με κλειστά μάτια και τα συγκρίνει με τα γαλλικά και άλλα κρασιά, τα αγγλικά κρασιά υπερέχουν στη γεύση και άρα οι ανταγωνιστές μας απλώς ζηλεύουν; Μήπως το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν περιφέρειες σε άλλες χώρες της ΕΕ οι οποίες παράγουν σταφύλια επιδοτούμενα σε μεγάλο βαθμό και οι οποίες δεν θα παραγάγουν ποτέ αξιοπρεπές κρασί; Ή μήπως όταν η ΕΕ βλέπει κάτι επιτυχημένο, πρέπει να παρέμβει, να το ρυθμίσει και να το καταστρέψει;

Είναι λοιπόν να αναρωτιέται κανείς γατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να έχουν καμία σχέση με την ΕΕ όταν αυτή καταστρέφει τη ζωή τους;

  Πρόεδρος. – Η συζήτηση έληξε.

(Η συνεδρίαση διακόπτεται στις 20.20 και συνεχίζεται στις 21.00)

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. KAUFMANN
Αντιπροέδρου

15. Εμπορικές πολιτικές με στόχο τη μεγιστοποίηση της συμβολής του εμπορίου στην καταπολέμηση της φτώχειας (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0179/2006) του κ. Markov, εξ ονόματος της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου, σχετικά με το εμπόριο και τη φτώχεια: χάραξη εμπορικών πολιτικών για τη μεγιστοποίηση της συμβολής του εμπορίου στο μετριασμό της φτώχειας (2006/2031(INI)).

  Helmuth Markov (GUE/NGL), εισηγητής. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, φυσικά θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω θερμά όλους όσους συνεργάστηκαν μαζί μου για την εκπόνηση αυτής της έκθεσης. Θα ήθελα να αναφέρω ιδίως την κ. Pribaz, αλλά θα ήθελα επίσης, φυσικά, να ευχαριστήσω τους συναδέλφους της επιτροπής μου, της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων και της Επιτροπής Ανάπτυξης, που βοήθησαν με τις εξαιρετικά εποικοδομητικές τροπολογίες τους στον εμπλουτισμό αυτής της έκθεσης.

Η έκθεση περιλαμβάνει ορισμένες αρχικές προτάσεις για το ποια μπορεί και πρέπει να είναι η κατεύθυνση της εμπορικής πολιτικής, έτσι ώστε να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος της φτώχειας. Χαίρομαι διότι αυτό το κείμενο διαπιστώνει με μεγάλη σαφήνεια ότι το εμπόριο πρέπει να ακολουθεί ορισμένους κανόνες, αν θέλουμε να γίνει ένα σημαντικό και αποτελεσματικό μέσο για την καταπολέμηση της φτώχειας και την ανάπτυξη της ευημερίας. Διότι το εμπόριο, είτε σε περιφερειακό, είτε σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο, δεν είναι αυτοσκοπός ή ανεξάρτητη αξία, αλλά μάλλον ένα μέσον για να εξασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι θα έχουν αγαθά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Στον σημερινό κόσμο δεν είναι εξασφαλισμένος ο εφοδιασμός για όλους τους ανθρώπους και οι ευκαιρίες που προσφέρει το εμπόριο δεν είναι δίκαια κατανεμημένες – ούτε γεωγραφικά μεταξύ κρατών ή περιφερειών, ούτε μεταξύ των επιμέρους παραγόντων της αγοράς. Ένα από τα αποτελέσματα αυτής της άνισης κατανομής είναι η φτώχεια, η οποία αναπαράγει τον εαυτό της. Το πρόβλημα αυτό υπάρχει κυρίως –αλλά όχι μόνο– στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το παροιμιώδες αόρατο χέρι της αγοράς δεν μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα ούτε καν σε μία οικονομικά ανεπτυγμένη περιοχή σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όσο περισσότερο απομακρύνεται η πολιτική από τη διοργάνωση της οικονομικής τάξης αφήνοντας τις φιλελεύθερες δυνάμεις της αγοράς να κάνουν ό,τι θέλουν, τόσο περισσότερο απομακρύνονται οι στόχοι της κοινωνικής συνοχής – και μάλιστα αφού την ίδια στιγμή αγνοούνται τα κοινωνικά δικαιώματα, η δημοκρατική συμμετοχή και η προστασία του περιβάλλοντος και δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη περιφερειακές και τοπικές συνθήκες και ιδιαιτερότητες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, όπου οι υφιστάμενες διαφορές ως προς την ανάπτυξη και την κατανομή είναι πολύ πιο βαθιές και σοβαρές, ορισμένες φορές η κατάσταση αυτή εμφανίζεται πολύ πιο έντονα. Αν συνεχιστεί η σημερινή πολιτική της επείγουσας και γρήγορης ελευθέρωσης υπό πίεση, δεν μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος της Χιλιετίας να μειωθεί μέχρι το 2015 στο μισό ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα.

Καθήκον της πολιτικής είναι να δημιουργεί τις βασικές προϋποθέσεις για μια κοινωνική ανάπτυξη που θα είναι ειρηνική, θα αποφεύγει τον αποκλεισμό και θα προάγει την ευημερία. Μέρος της μπορεί να αποτελέσει μια πολιτική ανοίγματος των συνόρων για τη διεθνή αγορά. Μέχρι τώρα, αυτό αποδείχθηκε επιτυχές σε χώρες όπου η εκβιομηχάνιση κατέστη αρχικά δυνατόν να διεξαχθεί υπό την προστασία κρατικών μέτρων, όπου υπήρχε ένα θεσμικό πλαίσιο για τη ρύθμιση της κατανομής του κοινωνικού και οικονομικού πλούτου, όπου υπήρχε ένας αρκετά ισχυρός οικονομικός τομέας που επέτρεπε ευέλικτη δράση και όπου το κράτος διέθετε αρκετή ανεξαρτησία ώστε να υποστηρίξει επιμέρους οικονομικούς τομείς ενόψει του ανοίγματος της αγοράς.

Αυτή η ανταγωνιστικότητα περιορίζεται σημαντικά από το υψηλό εξωτερικό χρέος και την εξάρτηση από πιστώσεις. Σε χώρες όπου δεν ήταν δεδομένες αυτές οι προϋποθέσεις, αντίθετα, η επιτάχυνση της ελευθέρωσης οδήγησε σε αποβιομηχανοποίηση, καταστροφή του περιβάλλοντος και αύξηση της εξάρτησης και έκανε ακόμα μεγαλύτερη τη φτώχεια των κατοίκων.

Μπορώ να παραπέμψω σε λίγες μόνο πτυχές της παρούσας έκθεσης. Πρέπει να δοθεί σε όλες τις χώρες η ευκαιρία για ανεξάρτητη ανάπτυξη και εκβιομηχάνιση, όπως είχε δοθεί παλιότερα στα σημερινά βιομηχανικά κράτη. Σε αυτό συγκαταλέγεται και το δικαίωμα της χώρας να αποφασίσει η ίδια αν θέλει να ανοίξει τις αγορές της σε αγαθά και υπηρεσίες και σε ποιο μέτρο. Παρενθετικά, αυτό προβλέπεται ήδη στους κανόνες του ΠΟΕ.

Από την υπογραφή των συμφωνιών του ΠΟΕ, τα κέρδη των παραγωγών επί των τιμών πρώτων και βασικών υλών πέφτουν διαρκώς τόσο, ώστε και στον Νότο και στον Βορρά υποχρεώνονται να κλείσουν όλο και πιο πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι κανόνες έχουν ως αποτέλεσμα την προώθηση της μονοκαλλιέργειας στη γεωργία, που μπορεί να φέρνει τεράστια κέρδη στις γεωργικές επιχειρήσεις, αλλά έχει καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον και την απασχόληση. Πρόκειται για μια γεωργία που τελικά καταστρέφει τα ίδια της τα θεμέλια. Αντί γι’ αυτό, η πολιτική πρέπει να κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει, τόσο μέσω ρύθμισης όσο και μέσω οικονομικής ενίσχυσης, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας με τη βοήθεια αειφόρων μορφών εκμετάλλευσης.

Επιπροσθέτως, είναι ιδιαίτερα αμφίβολο αν αρκούν ως βάση οι δομές της οικονομίας της αγοράς για να παρασχεθούν επαρκείς ουσιαστικές υπηρεσίες κοινής ωφελείας, έτσι ώστε να μπορούμε να πούμε ότι ικανοποιείται το θεμελιώδες δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή. Εδώ πρόκειται για απλά, αλλά αναγκαία πράγματα όπως η πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας πόσιμο νερό, η υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση και η κατάρτιση. Σε περιοχές όπου οι συνθήκες επιτρέπουν την ελευθέρωση τομέων της αγοράς πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε όταν γίνει αυτό να τηρηθούν και να είναι δεσμευτικές οι διεθνείς προδιαγραφές για την προστασία της κοινωνικής ασφάλειας, των θέσεων εργασίας και του περιβάλλοντος.

Η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει αυτά και πολλά άλλα σημαντικά ζητήματα. Ζητώ από την Επιτροπή και το Συμβούλιο να διαβάσουν τις προτάσεις του Σώματος και να τις λάβουν υπόψη κατά τον σχεδιασμό των πολιτικών.

  Peter Mandelson, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κυρία Πρόεδρε, χαιρετίζω αυτήν την ευκαιρία για τη συνέχιση του διαλόγου με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επί εμπορικών θεμάτων. Η παρέμβαση του κ. Markov παρέχει πολλές πληροφορίες και μορφές πολιτικής σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της σημαντικής σχέσης μεταξύ εμπορίου και φτώχειας, τόσο στις διμερείς συμφωνίες μας όσο και στις πολυμερείς διαπραγματεύσεις.

Συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό τη γενική ώθηση της έκθεσης. Όπως έχω πει επανειλημμένως, θέλω να θέσω το εμπόριο στην υπηρεσία της ανάπτυξης. Το εμπόριο οδηγεί στην οικονομική ανάπτυξη και, υπό τις σωστές συνθήκες, επιφέρει την ευημερία, αλλά δεν αποτελεί πανάκεια και δεν οδηγεί αυτομάτως στη μείωση της φτώχειας. Η απελευθέρωση του εμπορίου πρέπει να εφαρμοστεί σταδιακά. Θα πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο μιας σταθερής και υποστηρικτικής εγχώριας πολιτικής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα απαιτηθούν συνοδευτικά μέτρα που θα βοηθήσουν στο να επιτευχθεί η διαδικασία προσαρμογής.

Ήδη κάνουμε πολλά από αυτά που η έκθεση προτείνει να κάνουμε. Θα δώσω ορισμένα συγκεκριμένα παραδείγματα. Πρώτον, όσον αφορά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα και των συμφωνιών εταιρικής οικονομικής σχέσης, και όπως προτείνει η έκθεση, η ΕΕ σέβεται το δικαίωμα των αναπτυσσόμενων χωρών να απελευθερώσουν σταδιακά και να διατηρήσουν την ευελιξία για τους ευαίσθητους τομείς τους. Στο πλαίσιο της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα, η ΕΕ θέλει να δει τις χώρες να συμβάλλουν σύμφωνα με τις ικανότητες και το επίπεδο ανάπτυξής τους. Αυτό βρίσκεται πίσω από την ιδέα για ειδική και διαφοροποιημένη μεταχείριση. Απαντάμε θετικά στο ενδιαφέρον των ΛΑΧ και των αναπτυσσόμενων χωρών για τις υπηρεσίες, μεταξύ άλλων όσον αφορά τον τρόπο 4 και στους τομείς που έχουν ζητήσει. Επίσης, στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ, σεβόμαστε την ελευθερία των χωρών να αποφασίσουν εάν, και σε ποιο βαθμό, θα ανοίξουν τον τομέα των υπηρεσιών τους. Δεν έχουμε απευθύνει στις ΛΑΧ καμία απαίτηση για τις υπηρεσίες. Έχουμε δημιουργήσει ένα σχέδιο για τη στήριξη των παραγωγών ζάχαρης των χωρών ΑΚΕ με στόχο την προσαρμογή στις αλλαγές που ακολούθησαν τη μεταρρύθμισή μας στον τομέα της ζάχαρης, και γνωρίζουμε την ανάγκη αντιμετώπισης της διάβρωσης των προτιμησιακών καθεστώτων. Προωθούμε ενεργά την περιφερειακή ολοκλήρωση και το εμπόριο Νότου-Νότου, κάτι που η έκθεση ορθώς αναγνωρίζει ως το κλειδί για την ανάπτυξη, κυρίως για τις περιθωριοποιημένες χώρες.

Πέρα από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις, στον τομέα της ενίσχυσης των ικανοτήτων, η ΕΕ –ήτοι από κοινού η Επιτροπή και τα κράτη μέλη– παρέχει πάνω από το 50% της συνολικής σχετικής με το εμπόριο βοήθειας που χρηματοδοτείται παγκοσμίως. Η σχετική με το εμπόριο βοήθεια την οποία διαχειρίζεται η Επιτροπή ανερχόταν σε περίπου 850 εκατ. ευρώ ετησίως την περίοδο 2001-2004 και, βάσει της δέσμευσης του Προέδρου Barroso στην τελευταία Διάσκεψη Κορυφής της ομάδας G8, το ποσό αυτό θα αυξηθεί σε 1 δισ. ευρώ το 2007. Συμμετέχουμε ενεργά στη συζήτηση σχετικά με τη βοήθεια για το εμπόριο η οποία πραγματοποιείται στον ΠΟΕ.

Η Επιτροπή είναι επίσης πρωτοπόρος στη διεξαγωγή αξιολογήσεων των επιπτώσεων στην εμπορική αειφορία –SIA– με στόχο την αξιολόγηση της ενδεχόμενης επίπτωσης της απελευθέρωσης του εμπορίου και στους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης. Από το 1999, διεξάγουμε αυτές τις αξιολογήσεις σε όλες τις μεγάλες εμπορικές διαπραγματεύσεις της ΕΕ, προσδιορίζοντας τους τομείς όπου χρειάζονται συνοδευτικά μέτρα.

Με σεβασμό στις συστάσεις της έκθεσης σχετικά με τους κανόνες εργασίας και τα κοινωνικά δικαιώματα, μολονότι η εργασία δεν είναι, δυστυχώς, μέρος της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα, όλες οι πρόσφατες εμπορικές, διμερείς και περιφερειακές συμφωνίες μας αναγνωρίζουν και προωθούν τα κοινωνικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της ισότητας των φύλων, της παιδικής εργασίας, της καταναγκαστικής εργασίας και της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι. Επιπλέον, μέσω του ΣΓΠ+, παρέχουμε ειδικά κίνητρα για τις αναπτυσσόμενες χώρες που σέβονται τα βασικά εργασιακά δικαιώματα. Η ΓΔ Εμπορίου χρηματοδοτεί επίσης ένα πιλοτικό σχέδιο της ΔΟΕ σχετικά με τους δείκτες αξιοπρεπούς εργασίας για την πρόβλεψη και την παρακολούθηση των επιπτώσεων του εμπορίου στην αξιοπρεπή εργασία.

Με χαρά επίσης είδα στην έκθεση πολλές συστάσεις και προς άλλους φορείς. Η έκθεση καλεί επίσης τις υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες και τις πιο προηγμένες αναπτυσσόμενες χώρες να εφαρμόσουν προγράμματα απαλλαγμένα από δασμούς και ποσοστώσεις για τις ΛΑΧ, τα οποία θα ταιριάζουν με τη δική μας πρωτοβουλία «Όλα εκτός από όπλα». Μετά τη συμφωνία για την κατά 97% κάλυψη στο Χονγκ Κονγκ, προτείνω, παρόλα αυτά, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να συμμετάσχουν πλήρως στην εφαρμογή αυτής της δέσμευσης.

Η έκθεση καλεί επίσης τα υπόλοιπα μέλη του ΠΟΕ να ακολουθήσουν την κίνηση της ΕΕ στο Χονγκ Κονγκ σχετικά με τις επιδοτήσεις κατά την εξαγωγή και να καταργήσουν κάθε μορφή στήριξης κατά την εξαγωγή, συμπεριλαμβανομένων των εξαγωγικών πιστώσεων και τις επισιτιστικής βοήθειας. Η έκθεση προτείνει σημαντικές μειώσεις των εγχώριων επιδοτήσεων από τις αναπτυγμένες χώρες και μια λύση για το βαμβάκι – και πάλι, βασικοί τομείς όπου αναμένουμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν κάποιες κινήσεις.

Καθώς πρόκειται για ανοιχτό διάλογο μεταξύ μας, θα ήθελα να θέσω ορισμένα σημεία όπου οι απόψεις της Επιτροπής διαφέρουν από την έκθεση. Η ενίσχυση για το εμπόριο είναι σημαντικό συμπλήρωμα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι υποκατάστατο, ενός φιλικού για την ανάπτυξη αποτελέσματος στους βασικούς τομείς διαπραγμάτευσης της αναπτυξιακής ατζέντας της Ντόχα. Τα μεγαλύτερα οφέλη για τις αναπτυσσόμενες χώρες έγκεινται στο στοιχείο του γύρου που αφορά την πρόσβαση στην αγορά και, ιδιαίτερα, στη διάσταση Νότου-Νότου.

Όσον αφορά τον κίνδυνο της αθέμιτης στρέβλωσης της πρωτοβουλίας «Όλα εκτός από όπλα», θα πρέπει, βεβαίως, να παραμείνουμε προσεκτικοί αναφορικά με το τριγωνικό εμπόριο αλλά, εξ όσων γνωρίζουμε, έχει αναφερθεί μόνο μία περίπτωση κατάχρησης.

Όσον αφορά την πρόταση για αποκλεισμό των δημόσιων υπηρεσιών από τις διαπραγματεύσεις, δεν θεωρούμε ότι είναι απαραίτητες εκ νέου διαπραγματεύσεις της ΓΣΔΕ για τον αποκλεισμό των δημόσιων υπηρεσιών. Έγκειται εξολοκλήρου στα μέλη του ΠΟΕ να αποφασίσουν ποιους τομείς θέλουν να ανοίξουν. Έχουμε, για παράδειγμα, καταστήσει σαφές ότι δεν θέλουμε να προβούμε σε περαιτέρω δεσμεύσεις όσον αφορά την υγεία, την εκπαίδευση και τις οπτικοακουστικές υπηρεσίες.

Επιτρέψτε μου για μία ακόμη φορά να ευχαριστήσω όσους έχουν συμβάλει σε αυτήν την έκθεση για την πολιτική στήριξη και καθοδήγησή τους, καθώς και για την εποικοδομητική κριτική και τις συγκεκριμένες προτάσεις για δράση που περιέχονται σε αυτήν και σε άλλες παρόμοιες εκθέσεις. Εξακολουθώ να δεσμεύομαι για την τακτική ενημέρωση του Κοινοβουλίου και την ακρόαση των απόψεών σας επί σημαντικών εμπορικών και αναπτυξιακών θεμάτων, όπως έχω κάνει έως σήμερα και θα συνεχίσω να κάνω και στο μέλλον.

  Danutė Budreikeitė (ALDE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Ανάπτυξης. – (LT) Είναι ευρέως γνωστό το γεγονός ότι το δίκαιο εμπόριο μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο μείωσης της φτώχειας. Ωστόσο, τα τελευταία 10 χρόνια, το ποσοστό του παγκόσμιου εμπορίου που αντιπροσωπεύεται από τις φτωχότερες χώρες, οι οποίες εμπορεύονται κυρίως προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας –γεωργικές πρώτες ύλες και φυσικούς πόρους– μειώθηκε.

Προκειμένου να εξαλειφθεί η φτώχεια, καταρχάς, απαιτούνται ριζικές αλλαγές πολιτικής τόσο στις βιομηχανοποιημένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες προκειμένου να αρθούν τα αίτια της φτώχειας.

Για να επιτευχθεί αυτό, δεν φτάνει να εφαρμοστούν στην πράξη οι κανόνες δίκαιου εμπορίου, οι διμερείς και πολυμερείς εμπορικές σχέσεις και να βελτιωθούν οι κανόνες του ΠΟΕ, αλλά πρέπει επίσης να αναπτύξουμε εμπορικές σχέσεις μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών, τη διάσταση Νότου-Νότου.

Στο μέλλον, η οικονομική ανάπτυξη θα επηρεάσει αποφασιστικά τη μείωση της φτώχειας, ειδικά οι επενδύσεις σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες παρέχουν στην τοπική αγορά των αναπτυσσόμενων χωρών αγαθά και υπηρεσίες και δημιουργούν υψηλότερη προστιθέμενη αξία και προσφέρουν ευκαιρίες για παγκόσμιο εμπόριο.

  Zbigniew Zaleski, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (PL) Κυρία Πρόεδρε, η ιστορία του εμπορίου αγαθών, τόσο στις πρωτόγονες όσο και στις αναπτυγμένες κοινωνίες, αποδεικνύει ότι όταν αυτό το εμπόριο βασίζεται σε δίκαιους κανόνες συμβάλει στην επιβίωση και στην ανάπτυξη αυτών των κοινωνιών. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτή τη διαπίστωση.

Στην Ομάδα μας πιστεύουμε ότι το ελεύθερο και δίκαιο εμπόριο για το οποίο πασχίζει η ΕΕ συμβάλλει επίσης επί του παρόντος και στη μείωση της φτώχειας σε πολλές περιοχές του κόσμου. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις αποτυχίας, ασφαλώς, αλλά αυτές οφείλονται κυρίως στη μη εφαρμογή των δίκαιων κανόνων παρά στο ίδιο το εμπόριο.

Κατά τη γνώμη μας, η εντύπωση που έδινε η έκθεση του κ. Markov εκ πρώτης όψεως ήταν ότι το ελεύθερο εμπόριο επιδεινώνει τη φτώχεια αντί να τη μειώνει. Η Ομάδα μας απέρριψε αυτή τη θέση. Ωστόσο, μετά από συζητήσεις και τροποποιήσεις στην έκθεση, τώρα ακούγεται καλύτερα και, μαζί με τις προτεινόμενες τροπολογίες που πιστεύω ότι θα εγκριθούν αύριο, θα γίνει δεκτή από την Ομάδα μας. Είναι επίσης προφανές ότι ενώ το εμπόριο δεν είναι ο μόνος τρόπος μείωσης της φτώχειας, η συνδρομή του μπορεί να είναι σημαντική.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να προτείνω να δώσουμε μια ευκαιρία στο ελεύθερο, και επαναλαμβάνω στο ελεύθερο, εμπόριο, ώστε να συμβάλει στην εξάλειψη της φτώχειας.

(EN) Στα αγγλικά αυτό είναι «let us establish free and fair trade to make poverty history».

  Παναγιώτης Μπεγλίτης, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να συγχαρώ τον συνάδελφο, τον κύριο Helmuth Markov, για τη σημαντική του έκθεση καθώς επίσης και τον Επίτροπο, τον κύριο Mandelson, για τη σημαντική παρέμβαση που έκανε προ ολίγου.

Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι η ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου και η απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών έχουν συμβάλει καθοριστικά στη μείωση της φτώχειας και στην άμβλυνση των ανισοτήτων μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Όπως όμως είπε, πολύ σωστά, ο κ. Mandelson, δεν είναι πανάκεια. Χρειάζεται, όπως δείχνουν και τα στοιχεία των διεθνών οργανισμών, μια οργανωμένη απελευθέρωση, μια απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών στη βάση κανονισμών και ρυθμιστικών μηχανισμών.

Όπως έχει δείξει η πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας, η άναρχη απελευθέρωση των διεθνών εμπορικών ανταλλαγών οδήγησε στην αύξηση της φτώχειας και την αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού στις πιο φτωχές χώρες της Αφρικής. Το ίδιο, κύριοι συνάδελφοι και κύριε Mandelson, συμβαίνει και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση: υπάρχουν περιοχές που έχουν πληγεί από την ανεργία, την αποβιομηχάνιση και τη φτώχεια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να συμβάλει στον εκδημοκρατισμό και την ενδυνάμωση του πολυμερούς εμπορικού συστήματος μέσα από τη μεταρρύθμιση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου προς όφελος των πιο φτωχών χωρών. Θα πρέπει επίσης να υποστηρίξει με συνέπεια την εκπλήρωση των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας μέχρι το 2015 και να συμβάλει στην επιτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ντόχα στο πλαίσιο ενός ισόρροπου και αμοιβαία επωφελούς συμβιβασμού.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να συνεχίσει την υλοποίηση της σημαντικής πρωτοβουλίας «Όλα εκτός από όπλα».

  Sajjad Karim, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του 20ού αιώνα ήταν η απαλλαγή εκατομμυρίων ανθρώπων από τη φτώχεια. Η ανάδυση της Κίνας και της Ινδίας στην παγκόσμια εμπορική σκηνή διαδραμάτισε τεράστιο ρόλο σε αυτό το κατόρθωμα και συνέχισαν να αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Όμως, η πρόκληση δεν έχει ακόμη τελειώσει. Ακόμη και σήμερα, το 49% του πληθυσμού των ΛΑΧ εξακολουθεί να ζει με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Έως το 2015, 471 εκατομμύρια εξ αυτών θα ζουν υπό συνθήκες ακραίας φτώχειας. Η απελευθέρωση του εμπορίου είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να βγάλουμε αυτούς τους ανθρώπους από την καταστροφική φτώχεια.

Όμως, το εμπόριο δεν είναι μια μαγική σφαίρα. Η σημαντική πρόκληση είναι πώς θα προωθήσουμε τη μείωση της φτώχειας σε μια ανοικτή οικονομία που έχει απελευθερωθεί πρόσφατα. Η πλειονότητα των ΛΑΧ εξακολουθούν να οδεύουν στο σκοτάδι από αυτήν την άποψη. Το ελεύθερο εμπόριο δεν είναι το ίδιο με το laissez-faire. Η θεμελιώδης προτεραιότητα πρέπει να είναι η εφαρμογή από τις κυβερνήσεις μακροοικονομικών στρατηγικών που θα ενσωματώσουν το εμπόριο με τέτοιο τρόπο ώστε να στηρίξει αποτελεσματικά τη μείωση της φτώχειας. Πρέπει να τους βοηθήσουμε να το κάνουν αυτό μέσω της αύξησης της βοήθειας και της βελτίωσης της αποτελεσματικότητάς της. Δεν πρόκειται για βασική βοήθεια που θα βουλιάξει τις αναπτυσσόμενες χώρες σε ακόμη μεγαλύτερα χρέη: πρόκειται για επενδύσεις – επενδύσεις σε υποδομές, τεχνολογία, ανθρώπινο κεφάλαιο και στο ίδιο το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα.

Τέλος, εις αντάλλαγμα, θα απολαμβάνουμε μεγαλύτερη διαφάνεια και ανταγωνιστικότητα και οι ΛΑΧ θα επωφελούνται από τη μεγαλύτερη συσσώρευση κεφαλαίου και την τεχνολογική πρόοδο. Αυτά θα αποτελέσουν τη μηχανή της ανάπτυξης. Το διεθνές εμπόριο θα είναι το καύσιμο για αυτήν τη μηχανή, και από κοινού μπορούμε να επιταχύνουμε προς την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας.

  Peter Mandelson, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ πλήρως με όσους μίλησαν σε αυτήν τη σύντομη αλλά σημαντική συζήτηση. Τα θέματα με τα οποία αυτή η συζήτηση ασχολήθηκε είναι το ελεύθερο εμπόριο και το δίκαιο εμπόριο. Αυτοί είναι οι δίδυμοι πυλώνες που στηρίζουν τους πολιτικούς στόχους μας. Ενώ υφίστανται διμερείς εμπορικές συμφωνίες, οι πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις σε ένα πολυμερές πλαίσιο για το διεθνές εμπορικό σύστημα είναι αυτές που, κατά τη γνώμη μας, μπορούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να επιφέρουν αμεροληψία και ισορροπία στο διεθνές εμπορικό σύστημα.

Για τον λόγο αυτόν, η αναπτυξιακή ατζέντα της Ντόχα είναι τόσο σημαντική. Επίκεντρό της είναι το ιδανικό του ελεύθερου εμπορίου που θα συμβάλει στη μείωση της φτώχειας στον κόσμο. Όπως είπε κάποτε κάποιος, η νίκη των ιδανικών πρέπει να είναι οργανωμένη και, όπως είπε σήμερα ένας εκ των ομιλητών, θέλουμε να δούμε μια οργανωμένη απελευθέρωση του εμπορίου. Δεν θέλουμε να δούμε μια ζούγκλα όπου οι κανόνες της θα λειτουργούν εις βάρος των αναπτυσσόμενων χωρών και των φτωχών του κόσμου. Αυτό επιδιώκει η Επιτροπή εξ ονόματος των κρατών μελών, και πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η έκθεση θα μας οδηγήσει με αυτές τις συνεχείς προσπάθειες στην επίτευξη εμπορικής δικαιοσύνης στον κόσμο, και για τον λόγο αυτόν την χαιρετίζω με σθένος.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

Γραπτή δήλωση (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Alessandro Battilocchio (NI). – (IT) Το εμπόριο αποτελεί ένα θεμελιώδες μέσο στη σύγχρονη διεθνή σκηνή. Οι εμπορικές συμφωνίες μεταξύ των χωρών μπορούν να διασφαλίσουν την πολιτική σταθερότητα και να θέσουν γερές βάσεις για περισσότερο ή λιγότερο μακροχρόνιες διπλωματικές συμφωνίες. Αποκτούν συνεπώς ολοένα και μεγαλύτερη βαρύτητα σε έναν κόσμο που βασίζεται κυρίως σε αρχές οικονομικής φύσεως. Το εμπόριο αντιπροσωπεύει λοιπόν έναν σημαντικό φορέα και παράγοντα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, αλλά αποτελεί επίσης ένα όπλο, κυρίως στα χέρια των αναπτυγμένων χωρών, οι οποίες πρέπει να το χρησιμοποιούν με σύνεση, καθώς μπορεί να αποφασίσει αμετάκλητα για το μέλλον μιας χώρας ή μιας γεωγραφικής περιοχής.

Είναι συνεπώς αναγκαία μια συνειδητή προσπάθεια από τις δυτικές χώρες προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι σύγχρονες εμπορικές πρακτικές και οι νέες συμφωνίες θα συμβάλουν στη μείωση του χάσματος μεταξύ Βορρά και Νότου, αντί να το διευρύνουν μέσω διαδικασιών που δεν λαμβάνουν υπόψη τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Μολονότι η ελευθέρωση είναι μια γενικευμένη και μη αναστρέψιμη πλέον διαδικασία που μπορεί να προσφέρει ευημερία και πλούτο δημιουργώντας νέες ευκαιρίες στις αναπτυσσόμενες χώρες, θα πρέπει να ρυθμίζεται αναλόγως με τις διαφορετικές καταστάσεις στις οποίες επιχειρείται να υλοποιηθεί και να συνοδεύεται από ειδικά μέτρα ώστε η οικονομική ανάπτυξη να συμβαδίζει και να μην παρακάμπτει την παράλληλη και αναγκαία ανάπτυξη σε άλλους ζωτικούς τομείς, όπως η υγεία, η εκπαίδευση και οι κοινωνικές πολιτικές.

16. Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στην παιδιατρική (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη σύσταση για τη δεύτερη ανάγνωση (A6-0171/2006) της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έγκριση του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα παιδιατρικά φάρμακα και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1768/92, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ, της οδηγίας 2001/20/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 726/2004 [15763/3/2005 – C6-0087/2006 – 2004/0217(COD)]. Εισηγήτρια: η κ. Erika Mann

  Françoise Grossetête (PPE-DE), εισηγήτρια. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου για τη συμβολή τους στο κείμενο αυτό και για τις προσπάθειες που κατέβαλαν για την εξεύρεση λύσης. Εκφράζω επίσης την ευγνωμοσύνη μου στο Συμβούλιο και στην αυστριακή Προεδρία, που έλαβαν υπόψη τις απόψεις του Κοινοβουλίου και έδωσαν προτεραιότητα στον κανονισμό σχετικά με τα φαρμακευτικά σκευάσματα που προορίζονται για παιδιατρική χρήση. Τέλος, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συνεργάτες σας για τις τεχνικές πληροφορίες και τις προτάσεις τους. Ήταν ιδιαίτερη χαρά μου που συνεργάστηκα μαζί τους. Χάρη στις προσπάθειες όλων, θα μπορέσουμε να εγκρίνουμε σε δεύτερη ανάγνωση ένα ζωτικής σημασίας κανονισμό για την υγεία στην Ευρώπη. Συμφωνήσαμε ομόφωνα σχετικά με το στόχο και οι συζητήσεις μας μάς επέτρεψαν να επιτύχουμε συμφωνία σχετικά με τους όρους εφαρμογής αυτού του κανονισμού.

Φαίνεται αδιανόητο ότι, το 2006, δεν παρέχονται στα παιδιά μας θεραπείες προσαρμοσμένες στις ανάγκες τους. Αυτή, ωστόσο, είναι η πραγματική κατάσταση. Σήμερα, πολλά από τα φάρμακα που χορηγούνται στα παιδιά δεν έχουν αναπτυχθεί ειδικά για παιδιά. Συχνά, τα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για τα πιο μικρά παιδιά είναι τα ίδια με εκείνα που συνταγογραφούνται για τους ενήλικες, απλώς με μειωμένη δοσολογία – και με συνέπειες που ορισμένες φορές είναι καταστροφικές. Ο μεταβολισμός ενός παιδιού διαφέρει από τον μεταβολισμό ενός ενήλικα. Τα παιδιά χρειάζονται λοιπόν ειδικές φαρμακευτικές μορφές, οι οποίες να είναι όχι μόνο καλύτερα ανεκτές αλλά και πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς.

Αυτός ο ευρωπαϊκός κανονισμός δημιουργεί όλες τις συνθήκες για την ανάπτυξη παιδιατρικών φαρμάκων, κυρίως στηρίζοντας την καινοτομία και την έρευνα και δημιουργώντας κίνητρα για φαρμακευτικά εργαστήρια, απαιτώντας παράλληλα από αυτά να αναπτύσσουν παιδιατρική μορφή για κάθε νέο φάρμακο και να τη διαθέτουν σε όλα τα κράτη μέλη.

Σε πολλά σημεία, το Συμβούλιο είχε ήδη ακολουθήσει τις συστάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση. Αναφέρομαι ειδικότερα στο σύστημα κινήτρων που παρατείνει κατά έξι μήνες την ισχύ του Πιστοποιητικού Προστασίας για όλες τις νέες ενδείξεις για παιδιατρική χρήση. Το Συμβούλιο είχε επίσης υιοθετήσει, σε πρώτη ανάγνωση, την αίτηση του Κοινοβουλίου να αποφεύγονται οι επιπλέον κλινικές δοκιμές που πραγματοποιούνται σε παιδιά, εφόσον δεν είναι απολύτως απαραίτητες. Στην αρχή της δεύτερης ανάγνωσης, απέμεναν λίγες μόνο διαφορές στις απόψεις μας. Έμενε να βρεθεί μια κοινή θέση σχετικά με τις τεχνικές λεπτομέρειες.

Επιτύχαμε έτσι μια συμφωνία ανάμεσα στα τρία θεσμικά όργανα, κυρίως εφαρμόζοντας την αρχή της «βελτίωσης της νομοθεσίας». Αναφέρομαι ειδικότερα στο ζήτημα της ανεξαρτησίας των μελών της Παιδιατρικής Επιτροπής και το ζήτημα της φαρμακοεπαγρύπνησης. Η υπάρχουσα νομοθεσία περιελάμβανε ήδη αυστηρά μέτρα σχετικά με τα θέματα αυτά. Είναι λοιπόν ορθότερο να αναφερόμαστε σε εκείνη τη νομοθεσία, παρά να δημιουργούμε συνεχώς νέους κανόνες. Αυτή η συμφωνία επετεύχθη επίσης χάρη στην ανταπόκριση της Επιτροπής στο αίτημά μας σχετικά με τη χρήση πιθανώς επικίνδυνων ουσιών στις εξωτερικές επενδύσεις των φαρμακευτικών σκευασμάτων. Επικροτούμε την επίσημη δήλωση που μας υποβλήθηκε και τώρα περιμένουμε βεβαίως συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Υπάρχει ένα άλλο θέμα στο οποίο θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή της Επιτροπής, το θέμα του χρονικού διαστήματος μεταξύ της έκδοσης μιας άδειας εμπορικής εκμετάλλευσης και της διάθεσης των σκευασμάτων στους ασθενείς. Υπάρχει μια οδηγία σχετικά με τη διαφάνεια, η οποία ορίζει τις προθεσμίες για τον καθορισμό της τιμής και της αποζημίωσης των σκευασμάτων. Οι χρονικές διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη είναι υπερβολικά μεγάλες. Η κατάσταση αυτή έχει αρνητικές συνέπειες για τους ασθενείς. Συζήτησα αυτό το θέμα με τους συναδέλφους μου από όλες τις κοινοβουλευτικές ομάδες και επιθυμούμε να σας ρωτήσουμε τι μπορεί να γίνει για να μειωθούν αυτές οι διαφορές.

Τέλος, στην αρχική πρόταση της Επιτροπής ορίζεται ότι όλες οι αιτήσεις παράτασης του Συμπληρωματικού Πιστοποιητικού Προστασίας λόγω μιας νέας ένδειξης για παιδιατρική χρήση πρέπει να κατατίθενται το αργότερο δύο χρόνια πριν από τη λήξη του εκάστοτε πιστοποιητικού. Υποστηρίζω αυτήν την προσέγγιση, αλλά, πάνω απ’ όλα, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Υιοθετώντας αυτό το μέτρο ως έχει, θα διατρέχαμε τον κίνδυνο να στερηθούμε φαρμακευτικά σκευάσματα που, κατά τη θέση σε ισχύ αυτού του νόμου, θα διένυαν αυτήν την περίοδο των δύο ετών. Σύμφωνα με τους όρους αυτού του άρθρου, θα ήταν αδύνατο να διεξαχθούν έρευνες για την ανάπτυξη μιας ένδειξης για παιδιατρική χρήση.

Η μεταβατική ρήτρα που προτείνουμε, με τη συμφωνία της πλειονότητας των συναδέλφων μου, στοχεύει στη διόρθωση αυτού του ανεπιθύμητου αποτελέσματος. Ζητούμε λοιπόν, για πέντε χρόνια, κάθε αίτηση παράτασης του Συμπληρωματικού Πιστοποιητικού Προστασίας λόγω νέας ένδειξης για παιδιατρική χρήση να μπορεί να κατατίθεται το αργότερο έξι μήνες πριν από τη λήξη του πιστοποιητικού. Εάν παρέλθει το διάστημα αυτό, θα ισχύει η αρχική πρόταση της Επιτροπής. Θα ήμασταν ευγνώμονες εάν συμφωνούσατε στο θέμα αυτό.

Εν κατακλείδι, το κείμενο αυτό προσφέρει την ευκαιρία να κάνουμε τα λόγια πράξη στηρίζοντας την ευρωπαϊκή έρευνα· αυτό είναι που θα κάνουμε αύριο. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μια μεγάλη συζήτηση για να βρεθεί ο καλύτερος τρόπος προώθησης της Ευρώπης στους συμπολίτες μας. Οι Ευρωπαίοι δεν ενδιαφέρονται για μεγαλειώδεις ρητορείες – περιμένουν πράξεις. Ο κανονισμός αυτός σχετικά με τα παιδιατρικά φάρμακα είναι μια συγκεκριμένη απάντηση στην προσδοκία τους. Το κείμενο είναι ένα καλό παράδειγμα της προστιθέμενης αξίας της Ευρώπης στην καθημερινή ζωή, καθώς κανένα κράτος μέλος που ενεργεί μόνο του δεν θα μπορούσε να προωθήσει μια τέτοια πολιτική για όλα τα παιδιά.

  Günter Verheugen, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω την κ. Grossetête, εισηγήτρια της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, και να τη συγχαρώ για την έκθεσή της. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τα μέλη της επιτροπής για την υποστήριξη αυτής της πρότασης. Ακόμα, θα ήθελα να δώσω έμφαση στον ζήλο που επέδειξε η αυστριακή Προεδρία κατά την εργασία της για το ζήτημα αυτό.

Χάρη στην εποικοδομητική συνεργασία μεταξύ των τριών θεσμικών οργάνων έχουμε τώρα την ευκαιρία να ολοκληρώσουμε αυτήν τη νομοθετική διαδικασία. Πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι ως προς τη θέσπιση νέων νόμων, η πρόταση αυτή είναι, όμως, αναγκαία. Σήμερα, περισσότερα από τα μισά φαρμακευτικά προϊόντα που δίδονται σε παιδιά δεν έχουν ποτέ περάσει από έλεγχο για παιδιατρική χρήση. Ο λόγος είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις, τα παιδιατρικά φάρμακα έχουν πολύ μικρό μερίδιο στην αγορά και η κλινική έρευνα μπορεί να είναι εξαιρετικά δαπανηρή.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένας γιατρός που συνταγογραφεί ένα φαρμακευτικό προϊόν για ένα παιδί δεν γνωρίζει πάντα αν θα έχει επίδραση ή μήπως υπάρχουν, ενδεχομένως, παρενέργειες. Αυτό το πρόβλημα θα λυθεί προς όφελος των παιδιών με τον νέο κανονισμό, που δημιουργεί κίνητρα για έρευνα ανωτάτου επιπέδου στον συγκεκριμένο τομέα και προάγει την ανάπτυξη και έγκριση παιδιατρικών φαρμάκων υψηλής ποιότητας και αποτελεσματικότητας.

Θα ήθελα να υπογραμμίσω δύο σημεία που αναφέρθηκαν στη συζήτηση εδώ στο Σώμα. Το πρώτο είναι η επίδραση της επονομαζόμενης οδηγίας για τη διαφάνεια και το δεύτερο η αντιμετώπιση ουσιών που είναι καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή τοξικές για την αναπαραγωγή.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαιολογημένα υπογράμμισε τη σημασία της οδηγίας για τη διαφάνεια. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας ότι οι αποφάσεις εθνικών αρχών για την τιμή των παιδιατρικών φαρμάκων και τη σχετική επιστροφή δαπανών δεν πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα καθυστέρηση ως προς τη διαθεσιμότητα αυτών των προϊόντων. Οι αποφάσεις που αφορούν τις τιμές και την επιστροφή δαπανών είναι αρμοδιότητα των κρατών μελών. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχτεί καμία απόκλιση από τις διατάξεις εφαρμογής της οδηγίας για τη διαφάνεια.

Ως εκ τούτου, εντείναμε τις προσπάθειές μας για συστηματικότερο έλεγχο της σωστής εφαρμογής της οδηγίας σε όλα τα κράτη μέλη και για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότερης επιβολής της. Ακόμη, μαζί με τον συνάδελφό μου κ. Κυπριανού συστήσαμε το φαρμακευτικό φόρουμ. Σε αυτό το πλαίσιο θα βρίσκονται λύσεις, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τις ομάδες των ενδιαφερομένων, για επείγοντα ζητήματα που αφορούν τον φαρμακευτικό τομέα, στα οποία συμπεριλαμβάνουν μεταξύ άλλων και θέματα τιμών και επιστροφής δαπανών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έθιξε επίσης το σημαντικό θέμα των ουσιών που είναι καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή τοξικές για την αναπαραγωγή. Συμφωνώ μαζί σας ότι πρέπει να αντιμετωπίζουμε σε όλους τους τομείς με εξαιρετική προσοχή τέτοιες επικίνδυνες ουσίες. Παρ’ όλ’ αυτά, θεωρώ ότι οι τροπολογίες –που μαζί με τον παρόντα κανονισμό έχουν ως στόχο να εμποδίσουν να χρησιμοποιούνται τέτοιες ουσίες ως έκδοχα σε φαρμακευτικά προϊόντα γενικότερα– είναι προβληματικές για δύο λόγους.

Πρώτον, ο κανονισμός για τα παιδιατρικά φάρμακα μπορεί να ρυθμίσει μόνο ό,τι αφορά τα έκδοχα στα παιδιατρικά φάρμακα. Ωστόσο, οι διατάξεις για τα έκδοχα πρέπει να είναι οι ίδιες για όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα.

Δεύτερον, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να είναι κάποια τέτοια έκδοχα απαραίτητα, ειδικά σε ορισμένα σημαντικά φάρμακα.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να διεξαχθεί για τα θέματα αυτά εμπεριστατωμένη επιστημονική ανάλυση πριν αποφασίσουμε για τα ενδεχόμενα μέτρα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμάκων γνωμοδότηση για τη χρησιμοποίηση τέτοιων ουσιών ως εκδόχων σε φάρμακα για ανθρώπινη χρήση. Η γνωμοδότηση αυτή θα διαβιβαστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Εντός έξι μηνών από την έκδοση της γνωμοδότησης, η Επιτροπή θα ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τα μέτρα που σχεδιάζει να θεσπίσει.

Έχω διαβιβάσει στη γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετική δήλωση προκειμένου να μπορέσει να δημοσιοποιηθεί το περιεχόμενο και να έχουν πρόσβαση σε αυτό όλοι οι βουλευτές.⁽¹⁾

Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω, κλείνοντας, ότι αυτός ο κανονισμός είναι ένα καλό παράδειγμα βελτίωσης της νομοθεσίας που λαμβάνει εξίσου υπόψη τους στόχους της προστασίας της δημόσιας υγείας και της προώθησης της καινοτομίας. Είναι μία από τις πρώτες νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής που βασίζεται σε αναλυτική αξιολόγηση των επιπτώσεων.

Η πρόταση θα βελτιώσει την προστασία της υγείας των παιδιών μας και ταυτόχρονα θα προαγάγει την καινοτομία και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής φαρμακοβιομηχανίας. Σας ευχαριστώ για την υποστήριξη της πρότασης αυτής.

  Peter Liese, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Grossetête για τη συναίνεση που πέτυχε μεταξύ όλων των Ομάδων, καθώς και με το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Πρόκειται για την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας που, κατά την άποψή μου, διήρκεσε έξι χρόνια. Πριν από έξι χρόνια συζητήσαμε για πρώτη φορά με εμπειρογνώμονες στο Στρασβούργο το πρόβλημα και τις ενδεχόμενες λύσεις και τώρα βρισκόμαστε στο τέλος της νομοθετικής διαδικασίας. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο και όλους όσους εργάστηκαν γι’ αυτόν τον σκοπό, ιδίως όμως την σκιώδη εισηγήτρια της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κ. Roth-Behrendt, που η συνεισφορά της ήταν σημαντική και που δυστυχώς δεν μπορεί να είναι μαζί μας σήμερα. Της εύχομαι ταχεία ανάρρωση.

Η παρούσα πρόταση συμβάλλει στη λύση ενός σοβαρού προβλήματος. Έχω εργαστεί ο ίδιος ως γιατρός σε παιδιατρική κλινική και διαπίστωσα πόσο μεγάλο δράμα είναι για τα παιδιά, τους γονείς και τους γιατρούς το να μην είναι εγκεκριμένα πολλά είδη φαρμάκων που θα ήταν αναγκαία για τη θεραπεία των παιδιών. Αντιμετώπισα ο ίδιος προβλήματα, όχι όμως τόσα όσα άλλοι συνάδελφοι και άλλες οικογένειες. Σε μερικές από αυτές τις οικογένειες, κάποια παιδιά πέθαναν γιατί δεν χορηγήθηκαν φάρμακα που δεν ήταν εγκεκριμένα ή γιατί, για παράδειγμα, δόθηκαν πολύ μικρές δόσεις σε παιδιά που έπασχαν από HIV με αποτέλεσμα να αναπτύξουν αντίσταση στα φάρμακα.

Γι’ αυτό είναι τόσο καλό που έχουμε τώρα αυτόν τον κανονισμό. Εγώ επιδοκιμάζω ιδίως το γεγονός ότι το Συμβούλιο και η Επιτροπή υιοθέτησαν την πρόταση να επιβληθεί το πρόγραμμα MICE στα φάρμακα που δεν προστατεύονται πια με ευρεσιτεχνία. Κατά την πρώτη ανάγνωση δεν με ικανοποίησε απόλυτα η ενιαία προθεσμία των έξι μηνών. Ακόμα κι έτσι, όμως, είναι ζωτικής σημασίας να κάνουμε μια αρχή και αν διαπιστώσουμε πως οι έξι μήνες δεν είναι ικανοποιητικοί σε όλες τις περιπτώσεις, τότε ίσως θα πρέπει να κάνουμε περαιτέρω αλλαγές. Τώρα πρέπει όμως να ενεργήσουμε γρήγορα και γι’ αυτό χαίρομαι πολύ διότι η κ. Grossetête έπεισε το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εγκρίνουν το άρθρο 18, διότι αν δεν το είχαμε καταφέρει αυτό, τότε τα πρώτα φάρμακα θα έφθαναν βάσει του συστήματος κινήτρων στην αγορά το νωρίτερο το 2009. Τώρα θα μπορέσουμε να διακρίνουμε θετικά αποτελέσματα αμέσως μετά την υιοθέτηση του κανονισμού, και αυτό είναι σημαντικό γιατί πρέπει να ενεργήσουμε γρήγορα για να βελτιωθεί η υγεία των παιδιών.

  Dorette Corbey, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (NL) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα πρωτίστως να επαινέσω και να συγχαρώ την κ. Grossetête. Το θέμα το οποίο συζητούμε σήμερα είναι πολύ σημαντικό. Τα παιδιά λαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα· πάρα πολλά, μιλώντας συγκριτικά. Για αυτό είναι τόσο σημαντικό να χορηγούνται στα παιδιά τα κατάλληλα φαρμακευτικά προϊόντα, στη σωστή δόση και τη σωστή μορφή χορήγησης. Η πρόταση της Επιτροπής είναι εξίσου μείζονος σημασίας για τα παιδιά, τους γονείς και τη βιομηχανία. Για αυτόν τον λόγο θεωρώ σήμερα τόσο θλιβερό το γεγονός ότι η κ. Roth-Behrendt δεν είναι σε θέση να παραστεί, επειδή έβαλε τα δυνατά της για την εν λόγω νομοθεσία, και θα ήθελα να εκμεταλλευτώ την παρούσα ευκαιρία για να της ευχηθώ ταχεία ανάρρωση.

Πρέπει να πω ότι η Ομάδα μας ήταν πολύ διχασμένη σε σχέση με αυτήν την πρόταση. Φυσικά, οι πάντες συμφωνούν ότι πρέπει να αναπτυχθούν φαρμακευτικά προϊόντα για παιδιατρική χρήση και ότι πρέπει να δοθεί εύλογη αποζημίωση στους παρασκευαστές τους για την έρευνα που διεξάγουν για αυτά. Η εν λόγω αποζημίωση θα μπορούσε να είναι ακόμη και σημαντική, αλλά για πολλούς από την Ομάδα μας, η επέκταση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας κατά έξι ακόμα μήνες είναι κάπως υπερβολική.

Έρευνες τις οποίες διεξήγαγα σε πολύ γνωστή εταιρεία αποκάλυψαν ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, η έρευνα για τη χρήση των φαρμακευτικών προϊόντων για παιδιατρική χρήση κοστίζει όχι λιγότερο από 8 εκατομμύρια ευρώ. Όταν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας επεκτείνονται κατά έξι μήνες, τα κέρδη αυξάνουν στο πολλαπλάσιο του εν λόγω ποσού, ήτοι περίπου σε 200 έως 300 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε υπέρογκο κέρδος. Οι μεγάλες επιτυχίες ζητούν ακόμη υψηλότερα ποσά. Είναι, φυσικά, επίσης δυνατόν τα κέρδη να είναι κάπως χαμηλότερα στην περίπτωση φαρμακευτικών προϊόντων για σπάνιες ασθένειες. Για αυτόν τον λόγο υποστηρίξαμε την αναλογικότητα. Πιστεύουμε ότι η αμοιβή θα πρέπει να είναι ανάλογη του επιβαλλόμενου κόστους. Αυτό συνιστά μια πολύ απλή και συνήθη αρχή.

Ο λογαριασμός για φαρμακευτικά προϊόντα δεν πρέπει να καταστεί ανώφελα υπέρογκος και για αυτόν τον λόγο –και αυτή είναι η τελική μου παρατήρηση– αδημονούμε για την αξιολόγηση και την αναθεώρηση της εν λόγω οδηγίας, η οποία θα καταστήσει εν συνεχεία προφανές τι έχει αποφέρει η παράταση κατά έξι μήνες του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ποιο είναι το οικονομικό κόστος και κατά πόσον είναι επιζήμιο για την καινοτόμο δύναμη της βιομηχανίας.

  Holger Krahmer, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Verheugen, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να συγχαρώ κι εγώ την εισηγήτρια, ειδικά για την διαπραγματευτική της ικανότητα και για το εποικοδομητικό αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα. Αυτός ο κανονισμός για την ασφάλεια των παιδιατρικών προϊόντων είναι μια μεγάλη επιτυχία για τους ασθενείς στην Ευρώπη. Έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό και τώρα είναι σημαντικό να τεθεί σύντομα σε ισχύ. Γι’ αυτό, η Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη υποστηρίζει αυτόν τον καλό συμβιβασμό που καθιστά δυνατή τη συμφωνία με το Συμβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση.

Διεξαγάγαμε στο Σώμα μακρές και διεξοδικές συζητήσεις σχετικά με την παράταση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των φαρμακοβιομηχανιών που διεξάγουν έρευνες και κάποιες φορές γίνονταν παζάρια για τον κάθε μήνα παράτασης. Πολλοί συνάδελφοι ενοχλήθηκαν από τη δυνατότητα επιπλέον κέρδους για τη φαρμακευτική βιομηχανία. Τώρα η αχαρακτήριστη αυτή συζήτηση τελείωσε επιτέλους. Το ζητούμενο είναι, σε τελική ανάλυση, η ασφάλεια των φαρμακευτικών προϊόντων για παιδιά, η οποία πρέπει να είναι εξασφαλισμένη. Αν η φαρμακοβιομηχανία που διεξάγει έρευνες απαιτεί ένα πρόσθετο κίνητρο για την ανάπτυξη των προϊόντων της, πρέπει να της το δώσουμε. Σε τελική ανάλυση, αυτό το υπαγορεύει και η οικονομική λογική.

Αν το κίνητρο αυτό έχει το πρόσθετο αποτέλεσμα να ενισχύσει την έρευνα στην Ευρώπη και να φέρει πίσω στην Ευρώπη τις φαρμακευτικές βιομηχανίες που διεξάγουν έρευνες, τότε είναι θετικό.

  Małgorzata Handzlik (PPE-DE). – (PL) Κυρία Πρόεδρε, ο στόχος του κανονισμού του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα φαρμακευτικά προϊόντα για παιδιατρική χρήση είναι η βελτίωση της υγείας των παιδιών στην Ευρώπη αναπτύσσοντας ειδικά φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία προορίζονται να βοηθήσουν παιδιά να καταπολεμήσουν την ασθένεια. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Grossetête για την εξαιρετική εργασία την οποία έχει επιτελέσει σε αυτόν τον κανονισμό. Είναι προφανές ότι έχει καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, αφοσίωση και ικανότητα.

Η υγεία, και ιδιαίτερα η υγεία των μικρών παιδιών, αποτελεί προτεραιότητα αυτή καθαυτή. Όταν τίθεται ένα ευαίσθητο θέμα όπως η φαρμακευτική αγωγή παιδιών, θα έπρεπε, ωστόσο, να θέσουμε στον εαυτό μας μια ειλικρινής ερώτηση, δηλαδή κατά πόσον είναι δυνατόν να ισχυριστούμε αδιαμφισβήτητα ότι η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής ενηλίκων σε παιδιά είναι περισσότερο δεοντολογική από ό,τι η εμπλοκή παιδιών σε ελεγχόμενες μελέτες που υπόκεινται σε αυστηρές νομοθετικές διατάξεις. Αυτή είναι μια ερώτηση που πρέπει να θέσουμε όλοι στους εαυτούς μας, και η οποία πρέπει να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω συζήτηση. Δυστυχώς, δεν έχουμε πολύ χρόνο για αυτό επί του παρόντος.

Όσον αφορά, ωστόσο, τον κανονισμό, είμαι απολύτως αντίθετη στη μείωση της περιόδου κατά την οποία μια εταιρεία μπορεί να υποβάλει αίτηση παράτασης για την αποκλειστική άδεια διάθεσης στην αγορά του βασικού προϊόντος από δύο χρόνια σε έξι μήνες. Η εν λόγω πρόταση ψηφίστηκε σε πρώτη ανάγνωση, όταν μόνον το 1% των ψήφων στο Κοινοβούλιο ήταν υπέρ της. Η τροπολογία δεν υποστηρίχθηκε ούτε από το Συμβούλιο, ούτε από την Επιτροπή.

Θα ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου για το γεγονός ότι λόγω έλλειψης υποστήριξης κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας τον Μάιο, δεν εγκρίθηκαν τροπολογίες για την πρόληψη καταχρήσεων του συστήματος αποζημίωσης και των κινήτρων που επιτρέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του υπό συζήτηση κανονισμού. Υποστηρίζω απόλυτα ότι οι εταιρείες δεν πρέπει να συσσωρεύουν προτιμησιακά μέσα και αποζημιώσεις για τη διεξαγωγή των ίδιων μελετών για το ίδιο προϊόν, γεγονός το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάχρηση σε πάρα πολλές περιπτώσεις.

Αφετέρου, πιστεύω ότι είναι σημαντικό οι παραγωγοί φαρμακευτικών προϊόντων να αποζημιώνονται για τις καταβληθείσες δαπάνες κατά τη διεξαγωγή δοκιμών της χρήσης φαρμάκων σε παιδιά. Η εν λόγω αποζημίωση μπορεί να προσλάβει τη μορφή κατοχύρωσης με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας νέων μέσων χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής ή μορφών φαρμακευτικής ουσίας και παραχώρησης αποκλειστικών δικαιωμάτων διακίνησης φαρμακευτικών προϊόντων για παιδιά.

Είναι σημαντικό σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται σε ενηλίκους πρέπει να αποτελούν αντικείμενο έρευνας για τη χρήση τους σε παιδιά όταν αυτό είναι εύλογο και απαραίτητο. Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω την πλήρη υποστήριξή μου για τη σύσταση της Επιτροπής Παιδιατρικών Ερευνών η οποία απαρτίζεται από μέλη με εξειδικευμένη γνώση και ικανότητα, και οι οποίοι είναι ανεξάρτητοι ειδικοί στους τομείς τους. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια πολύ θετική λύση.

  Anne Ferreira (PSE). – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, αγαπητοί συνάδελφοι, η οργάνωση της ιατρικής περίθαλψης στα κράτη μέλη βασίζεται στην αλληλεγγύη μέσω ενός δικτύου νοσοκομείων, συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και συστημάτων αλληλασφάλισης. Ο φαρμακευτικός κλάδος, ωστόσο, επιλέγει τους ασθενείς του ανάλογα με τους πόρους που διαθέτουν –σκεφθείτε τις ασθένειες των φτωχών χωρών– ή βάσει του αριθμού των κρουσμάτων τους. Για τον λόγο αυτό πρέπει τώρα να θεσπίσουμε νομοθεσία σχετικά με το θέμα των φαρμακευτικών σκευασμάτων για παιδιατρική χρήση.

Επικροτούμε το γεγονός ότι αυτή η έκθεση θα εγκριθεί αύριο, καθώς όλοι θέλουμε να διαθέτουν τα παιδιά φάρμακα προσαρμοσμένα στην ηλικία τους και την κατάστασή της υγείας τους χωρίς καθυστέρηση. Κατόπιν αυτού, λυπάμαι –και η κ. Grossetête το έχει επίσης τονίσει– διότι διατηρείται η διετία για την εμπορική εκμετάλλευση ενός φαρμακευτικού σκευάσματος και, επιπλέον, λυπάμαι διότι η τροπολογία που στοχεύει στη μείωση αυτής της περιόδου δεν έτυχε υποστήριξης. Λυπάμαι επίσης για τη μεγάλη καθυστέρηση στην απόκτηση ενός καταλόγου αναγκών για παιδιατρικές θεραπείες. Αυτές οι καθυστερήσεις διαψεύδουν τις δηλώσεις περί επείγουσας ανάγκης που διατυπώθηκαν στο Κοινοβούλιο.

Τέλος, όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τη διαχείριση κινδύνων και τη φαρμακοεπαγρύπνηση, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να διασφαλίσουμε την ορθή εφαρμογή τους και, εφόσον χρειασθεί, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τροποποιήσουμε το κείμενό μας.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Jules Maaten (ALDE). – (NL) Με χαροποιεί η πρόταση αυτή, επειδή είμαι πεπεισμένος ότι θα έχει ως αποτέλεσμα να διακινηθούν στην αγορά περισσότερα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία θα αναπτυχθούν και θα δοκιμαστούν ειδικά σε παιδιά. Αυτό είναι, πρωτίστως, μεγάλης σημασίας για νεαρούς ασθενείς που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες όπως ο καρκίνος ή διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος.

Δεν πρέπει, ωστόσο, να παραβλέψουμε τη δεοντολογική πλευρά του θέματος, και πρέπει να αποτρέψουμε να χρησιμοποιηθούν παιδιά ως ινδικά χοιρίδια. Για αυτόν τον λόγο, είναι καλή η διακοπή διπλών δοκιμών λόγω της δυνατότητας να καταστεί έγκυρη έρευνα η οποία έχει ήδη διεξαχθεί σε τρίτες χώρες.

Εφόσον οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 50 με 90% των φαρμακευτικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος στην παιδιατρική δεν έχει ποτέ μελετηθεί ειδικά ή εγκριθεί για χρήση σε αυτήν την ηλικιακή κατηγορία, οι αρνητικές και θετικές επιπτώσεις της εφαρμογής τους είναι ουσιαστικά άγνωστες. Είναι, ως εκ τούτου, καλό που η ευρωπαϊκή νομοθεσία προωθεί την έρευνα σε φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για παιδιά και που μπορούμε συνεπώς να θέσουμε ένα τέρμα σε αυτήν την αβεβαιότητα.

  Kathy Sinnott (IND/DEM). – (EN) Είναι θετικό το γεγονός ότι αναγνωρίσαμε την ανάγκη δοκιμής των παιδικών φαρμάκων ειδικά για τα παιδιά. Μόλις θεσπιστεί αυτή η αρχή, πρέπει να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο και να βελτιώσουμε τις δοκιμές. Η παιδική ηλικία δεν είναι στατική. Η βιολογία ενός μωρού διαφέρει αρκετά από τη βιολογία ενός εφήβου.

Πρέπει επίσης να επιμείνουμε στις περιοδικές επιστημονικές αναθεωρήσεις. Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στα παιδιά δεν πρέπει να μελετούνται απλά και μόνο για την εξέταση των συσσωρευτικών αποτελεσμάτων, όπως κάνουμε με τα φάρμακα ενηλίκων, αλλά και για την εξέταση των ιδιαίτερων αποτελεσμάτων που έχει το φάρμακο στα διαφορετικά στάδια της ανάπτυξης ενός παιδιού και στην υγεία του όταν αυτό γίνει ένας νέος ενήλικας.

Η ριταλίνη είναι το πιο ευρέως συνταγογραφούμενο φάρμακο για παιδιά στις ΗΠΑ. Μόνο τώρα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια χρήσης, συνειδητοποιήσαμε τις μόνιμες βλάβες που προκαλεί η ριταλίνη στην ανάπτυξη του καρδιοαγγειακού συστήματος του νέου ενήλικα στον οποίο εξελίσσεται το παιδί χρήστης. Χιλιάδες, ακόμη και εκατομμύρια ενήλικες θα αντιμετωπίσουν στη ζωή τους μια καρδιοαγγειακή ασθένεια λόγω κάποιου παιδιατρικού φαρμάκου το οποίο είχε δοκιμαστεί για τα αποτελέσματά του στη συμπεριφορά και όχι στην καρδιά.

Οι επιστημονικές δοκιμές πρέπει να είναι ειδικές, σε αυτήν την περίπτωση για παιδιά, και πρέπει να εκσυγχρονίζονται. Ειδάλλως, ανακαλύπτουμε τα άσχημα νέα όταν είναι πλέον πολύ αργά.

Παράρτημα – Θέση της Επιτροπής

  Günter Verheugen, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (DE) Ενόψει των κινδύνων από τις καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες, η Επιτροπή θα αναθέσει στην επιτροπή φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αξιολόγησης Φαρμάκων να συντάξει γνωμοδότηση για τη χρησιμοποίηση αυτών των κατηγοριών ουσιών ως εκδόχων σε φάρμακα για ανθρώπινη χρήση. Η σχετική νομική βάση είναι το άρθρο 5 παράγραφος 3 και το άρθρο 57 παράγραφος 1 στοιχείο ο του Κανονισμού (EΚ) αριθ. 726/2004 της 31ης Μαρτίου 2004 για τον καθορισμό κοινοτικών διαδικασιών για την έγκριση και επιτήρηση φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και κτηνιατρικών φαρμάκων και για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.

Η Επιτροπή θα διαβιβάσει τη γνωμοδότηση της επιτροπής για τα φάρμακα για ανθρώπινη χρήση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Εντός έξι μηνών μετά την υποβολή της γνωμοδότησης από την επιτροπή για τα φάρμακα για ανθρώπινη χρήση, η Επιτροπή θα ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τα μέτρα που σχεδιάζει να θεσπίσει βάσει της εν λόγω γνωμοδότησης. (Η διατύπωση των τριών αυτών παραγράφων ενεκρίθη σαφώς από την Επιτροπή και περιλαμβάνει τη δήλωση της Επιτροπής για τις καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και τοξικές για την αναπαραγωγή ουσίες).

(1) Βλέπε Παράρτημα – Θέση της Επιτροπής

17. Πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0180/2006) του κ. Chatzimarkakis, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (2007-2013) (COM(2005)0121 - C6-0098/2005 - 2005/0050(COD)).

  Günter Verheugen, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (DE) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την μεγάλη του υποστήριξη προς την Επιτροπή όσον αφορά αυτό το πρόγραμμα.

Η εξαιρετικά ενεργός συμμετοχή του Κοινοβουλίου και οι τροπολογίες του συνεισέφεραν σημαντικά στην εποικοδομητική ανάπτυξη της πρότασης της Επιτροπής.

Οι πιο πρόσφατες προβλέψεις για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρώπη είναι γενικά ενθαρρυντικές. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν βασικά προβλήματα και αδυναμίες. Στην πρόσφατη στρατηγική του Φεβρουαρίου του 2005 για την ανάπτυξη και την απασχόληση, η Επιτροπή επισημαίνει με σαφήνεια την πρόκληση. Η πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή τον Απρίλιο του περασμένου χρόνου για ένα πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία έχει ως στόχο να δηλώσει την πρόθεση της Επιτροπής να δώσει συνέχεια στην ανάλυση κάνοντας τα αναγκαία αποτελεσματικά βήματα για περισσότερη ανάπτυξη και απασχόληση.

Θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το πρόγραμμα για να δημιουργήσουμε μια σύνδεση μεταξύ των μέσων και των πολιτικών στόχων. Η καινοτομία διαδραματίζει εδώ καίριο ρόλο. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι λέγοντας «καινοτομία» εμείς εννοούμε κάτι παραπάνω από την απλή εμπορευματοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας. Φυσικά, πρέπει να βεβαιωθούμε ότι η έρευνα θα έχει και αποτελέσματα κατάλληλα για να φθάσουν στην αγορά, αλλά η καινοτομία προχωρά πέρα από αυτό. Στόχος μας πρέπει να είναι να κάνουμε καλύτερη οικονομική χρήση της γνώσης και του δυναμικού της βασισμένης στη γνώση κοινωνίας γενικότερα. Αυτό σημαίνει καινοτομία και σε τομείς όπως ο σχεδιασμός, το μάρκετινγκ και τη διοικητική μέριμνα, αλλά και η οργάνωση επιχειρήσεων.

Η ευρεία υποστήριξη του CIP δείχνει την κοινή μας επίγνωση σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Το γεγονός ότι σήμερα επίκειται η έγκριση του προγράμματος σε πρώτη ανάγνωση το καθιστά αυτό ακόμα πιο σαφές.

Επιπροσθέτως, το πρόγραμμα αυτό είναι το πρώτο μεγάλο κοινοτικό πρόγραμμα που θα εγκριθεί για την περίοδο των νέων δημοσιονομικών προοπτικών. Αποτελεί ένα σαφές μήνυμα για την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μια πηγή έμπνευσης για την Ατζέντα και για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Η ταχύτητα με την οποία επιτεύχθηκε συμφωνία οφείλεται κυρίως στην εργασία του εισηγητή κ. Chatzimarkakis, της σκιώδους εισηγήτριας κ. Thomson, του κ. Βακάλη και του κ. Turmes, που πέτυχαν πολλά με μiα πραγματικά θετική και ευέλικτη συνεργασία με την προεδρία.

Η Επιτροπή παρακολούθησε στενά αυτήν τη διαδικασία και θα ήθελα να εκφράσω, εξ ονόματος της Επιτροπής, την πλήρη υποστήριξή μου για τη συμπληρωματική πρόταση. Φθάσαμε στο τέλος του κοινού μας ταξιδιού που πιστεύω ότι ήταν επιτυχημένο.

  Jorgo Chatzimarkakis (ALDE), εισηγητής. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, Επίτροπε Verheugen, αυτή είναι πραγματικά μια ιστορική στιγμή, γιατί φαίνεται πως αυτό είναι το πρώτο πρόγραμμα πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εγκρίνεται σε πρώτη ανάγνωση.

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά την Επιτροπή για την εξαίρετη πρόταση, χωρίς την οποία οπωσδήποτε δεν θα είχαν επιτευχθεί όλα αυτά. Είμαι, ωστόσο, επίσης ευγνώμων για τον ανοικτό χαρακτήρα των διαπραγματεύσεων, στις οποίες συμμετείχαν τέσσερις Γενικές Διευθύνσεις. Εκφράζω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στην αυστριακή Προεδρία του Συμβουλίου που αγκάλιασε πραγματικά το θέμα της καινοτομίας και τον στόχο της έγκρισης του προγράμματος στη διάρκεια της θητείας της. Θα ήθελα να αναφέρω ιδιαίτερα τον Josef Mandl και τον Matthias Martinek που κατάφεραν να διαλύσουν τους ενδοιασμούς ορισμένων κρατών μελών.

Όμως οι ευχαριστίες μου απευθύνονται, φυσικά, και στους συναδέλφους μου εδώ στο Σώμα. Εκτίμησα την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία του κ. Βακάλη, της κ. Thompson και του κ. Turmes, αλλά και των συντακτών των γνωμοδοτήσεων και ειδικά του κ. Langen.

Θέλω να ευχαριστήσω θερμά και τους συναδέλφους μου στην Επιτροπή Προϋπολογισμών. Χωρίς τον πραγματικό τους ζήλο προκειμένου να λάβουμε τα 4 δισ. επιπλέον, να διατηρήσουμε το μπλοκάρισμα της απόφασης του Συμβουλίου, δεν θα ήταν δυνατό να υλοποιηθεί το πρόγραμμα με την παρούσα μορφή του, αφού μεγάλο μέρος του πρόσθετου προϋπολογισμού που λάβαμε ως Κοινοβούλιο πήγε στην καινοτομία, στο CIP. Ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό, ιδίως τον κ. Böge.

Τι άλλαξε λοιπόν; Πού μπόρεσε να βάλει τη σφραγίδα του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο; Η πρώτη μας προτεραιότητα ήταν να τεθεί αυτό το πρόγραμμα στην υπηρεσία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που είναι οι κύριοι ενδιαφερόμενοι. Αυτές πρέπει να δίνουν ώθηση για καινοτομίες στην Ευρώπη και τις φέραμε στο προσκήνιο καταργώντας πολλά εμπόδια που ήταν ορισμένες φορές καθαρά γραφειοκρατικά, για παράδειγμα με ένα νέο Vademecum. Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει ένα νέο εγχειρίδιο για το CIP προκειμένου να δώσει τη δυνατότητα στους αιτούντες να ενημερώνονται εύκολα και γρήγορα γι’ αυτό και να βρίσκουν τον σωστό δρόμο για να λάβουν ενίσχυση.

Μετά θεσπίσαμε μια νέα αρχή και είμαι ευγνώμων σε όλους όσους συμμετείχαν σε αυτό. Πρόκειται για την αρχή «no wrong entry». Δεν υπάρχει λάθος είσοδος στην Επιτροπή για τις ΜΜΕ. Όποιος έχει μια ερώτηση δεν θα απομακρύνεται, αλλά θα παραπέμπεται στη σωστή υπηρεσία. Αυτή είναι μία νέα αρχή και αποτελεί σημαντική συμβολή στην απλούστευση των διαδικασιών και ένα σημαντικό βήμα για τον περιορισμό της γραφειοκρατίας, ευελπιστώ δε ότι η Επιτροπή θα φροντίσει ώστε οι αναλυτικές ερωτήσεις να καταλήγουν πάντα στον κατάλληλο και αρμόδιο σύμβουλο.

Το πρόγραμμα έδωσε επίσης τη δυνατότητα να γίνει ένα τεράστιο άλμα ως προς την καινοτομία, αφού επιχειρήσαμε να κλείσουμε το χάσμα της επονομαζόμενης precede phase, δηλαδή της φάσης πριν από την είσοδο ενός προϊόντος ή μιας ιδέας στην αγορά, συνδέοντας το πρόγραμμα με το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα. Οι επιτροπές μας διεξάγουν αυτό το διάστημα διαπραγματεύσεις για το 7ο πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και συνεργάστηκα στενά με τον εισηγητή κ. Buzek, ο οποίος βρίσκεται επίσης εδώ σήμερα και θα πει λίγα λόγια, μολονότι δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο ομιλητών για το CIP. Χαίρομαι πολύ που αυτή η συνεργασία πήγε τόσο καλά και που καταφέραμε να συνδέσουμε τόσο καλά τα προγράμματα αυτά.

Πρέπει να πούμε ότι αυτό το πρόγραμμα καλύπτει όλα τα ουσιώδη στοιχεία της Ατζέντας της Λισαβόνας, που θα προτιμούσα να την αποκαλώ Ατζέντα του Λίβερπουλ, γιατί η Liverpool FC έχανε 3-0 στο ημίχρονο του τελικού για το Champions League αλλά τελικά κατάφερε να κερδίσει. Αυτή είναι τελικά η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Ωστόσο, τα μείζονα θέματα –η καινοτομία, η ανταγωνιστικότητα και η ενέργεια– καλύπτονται όλα από αυτό το πρόγραμμα.

Όταν μιλάμε για καινοτομία, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι ορίζουμε σωστά τη λέξη αυτή. Σήμερα χαρακτηρίζουμε οτιδήποτε ως καινοτομία. Είναι μια ταμπέλα που τη βάζουμε σε κάθε είδος πραγμάτων. Τι είναι όμως η καινοτομία; Η καινοτομία δεν είναι εφεύρεση. Η εφεύρεση σχετίζεται με την έρευνα. Εφεύρεση είναι η διαδικασία επένδυσης χρημάτων στη γνώση. Η καινοτομία όμως είναι το αντίστροφο: το να κερδίζει κανείς χρήματα από τη γνώση! Και ακριβώς εδώ, εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε ένα σημαντικό έλλειμμα και πρέπει να προσπαθήσουμε να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο. Έχουμε θαυμάσιες ιδέες, απλά καταφέρνουμε όλο και πιο σπάνια να τις μετατρέπουμε σε πραγματικά προϊόντα.

Το τραίνο με μαγνητική αιώρηση που όλοι γνωρίζετε, το Transrapid, είναι μία εφεύρεση του 1934 και ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να το υλοποιήσουμε στην Ευρώπη. Ο υπολογιστής, που τον εφηύρε ο Konrad Zuse, ουσιαστικά δεν παράγεται πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πυρηνική σχάση –που ασφαλώς δεν είναι το αγαπημένο θέμα όλων– προήλθε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Διαδίκτυο βασικά επινοήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά ανθεί –ή μάλλον η χρήση του ανθεί– αλλού. Ή το καυτό θέμα των MP3, που είναι γερμανική εφεύρεση, μολονότι το 90% των πωλήσεων γίνονται τώρα εκτός ΕΕ.

Το πρόγραμμα πλαίσιο για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία (CIP) δεν δίνει μόνο τη δυνατότητα για εφευρέσεις, αλλά και για τη συγκεκριμένη εφαρμογή τους στην Ευρώπη. Μόνο έτσι μπορούμε να επιτύχουμε τους στόχους της Λισαβόνας, μόνο έτσι θα σημειώσουμε πρόοδο. Ευχαριστώ και πάλι όλους όσους συμμετείχαν.

  Werner Langen (PPE-DE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να ευχαριστήσω θερμά τον εισηγητή γιατί αναζήτησε λύσεις με πνεύμα συνεργασίας, ειδικά ενόψει της γενικής ανάγκης περικοπής του προϋπολογισμού.

Πρόκειται για ένα εξαίρετο παράδειγμα συνεργασίας. Επίσης, ευχαριστώ ιδιαίτερα την Επιτροπή, τον Επίτροπο Verheugen, που το έργο του για το πρόγραμμα αυτό αποκαλύπτει τον ζήλο του για την προώθηση της καινοτομίας και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων.

Η γνωμοδότηση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, για την οποία θα σας μιλήσω εδώ για ένα λεπτό, εγκρίθηκε την 1η Δεκεμβρίου 2005, πριν από το πρόγραμμα πλαίσιο για τη χρηματοδότηση. Ως εκ τούτου, οι επιθυμίες μας ξεπερνούσαν κατά πολύ αυτό που επιτεύχθηκε τελικά. Συμβιβαστήκαμε. Υποστηρίζουμε τα αιτήματα για λιγότερη γραφειοκρατία στα προγράμματα, για πιο καλά εστιασμένη ενίσχυση και για την καινοτομία στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αυτό έχει συμπεριληφθεί στην έκθεση Chatzimarkakis και τα αιτήματα αυτά θα υποστηριχθούν ενεργά από τους συναδέλφους μου στην επιτροπή.

  José Albino Silva Peneda (PPE-DE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων. – (PT) Κυρία Πρόεδρε, ως συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων, η πεποίθησή μου με οδήγησε να δώσω μεγαλύτερη έμφαση στην συνεισφορά μου στα 20 περίπου εκατομμύρια μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) που απαρτίζουν το 98% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και που αντιστοιχούν σε 70 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Πολλές από αυτές τις ΜΜΕ αποτελούν την κινητήριο δύναμη πίσω από την καινοτομία.

Οι ΜΜΕ αποτελούν επίσης ανεκτίμητο στοιχείο το οποίο δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς προσφέρουν έναν πόρο ο οποίος είναι σπάνιος και τον οποίο χρειάζεται περισσότερο η ευρωπαϊκή οικονομία, κυρίως η επιχειρηματικότητα, η οποία ασκείται συχνά σε σαφώς δυσμενείς συνθήκες. Έθεσα το θέμα για την απλούστευση των διαδικασιών. Πρόκειται για ένα θέμα ζωτικής σημασίας δεδομένου ότι στην Ευρώπη υπάρχουν 18 εκατομμύρια επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερα των 10 ατόμων. Οι εν λόγω επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μεγάλη δυσκολία όσον αφορά την πρόσβαση σε πληροφορίες αυτού του τύπου.

Με την πρόταση του Κοινοβουλίου η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία ενός οδηγού χρήστη και που ελπίζουμε ότι θα εγκριθεί αύριο, οι ΜΜΕ θα έχουν ένα σαφέστερο, απλούστερο και πιο διαφανές πλαίσιο για τους κανόνες του εν λόγω προγράμματος. Τα μέλη της επιτροπής ψήφισαν, ως εκ τούτου, υπέρ της πρότασης.

  Britta Thomsen (PSE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων. – (DA) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ο στόχος του Προγράμματος Πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία (CIP) είναι να συμβάλει στην ικανότητα της ΕΕ για καινοτομία και στην ανταγωνιστικότητά της, με ιδιαίτερη έμφαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σε απόλυτη συμφωνία με τους στόχους της Στρατηγικής της Λισαβόνας σχετικά με την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας. Με χαροποιεί το γεγονός ότι το πρόγραμμα περιέχει έναν ευρύ ορισμό της καινοτομίας, ούτως ώστε ο εν λόγω ορισμός να περιλαμβάνει επίσης τη μη τεχνολογική καινοτομία. Αυτό διασφαλίζει ότι το CIP εφαρμόζεται επίσης σε επιχειρήσεις, επί παραδείγματι, του τομέα εξερευνητικού τουρισμού. Η προσθήκη αξίας προκύπτει σε όλα τα στάδια της αλυσίδας αξίας, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι η καινοτομία στη διανομή, την εμπορία ή τη διαχείριση είναι ακριβώς εξίσου σημαντική με την καινοτομία στην παραγωγή.

Σε σχέση με την τρέχουσα συζήτηση σχετικά με την κατεύθυνση την οποία πρέπει να πάρει η Ευρώπη στην ενεργειακή πολιτική της, είναι θετικό ότι ήμασταν σε θέση να διατηρήσουμε την έμφαση στο περιβάλλον που ήταν το κεντρικό στοιχείο του Προγράμματος «Ευφυής Ενέργεια για την Ευρώπη». Ένας λόγος για αυτό είναι ότι η ενεργειακή απόδοση και οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας συγκαταλέγονται μεταξύ των τομέων στους οποίους η περαιτέρω καινοτομία μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανταγωνιστικότητα της ΕΕ. Μια ουσιαστική πρόκληση όσον αφορά το CIP είναι η επίτευξη των απαραίτητων επιπτώσεων συνέργιας σε σχέση με άλλα προγράμματα. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ορθός συντονισμός μεταξύ του CIP, του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου για την Έρευνα, του Προγράμματος για τη Διά Βίου Μάθηση και, ειδικά, των Διαρθρωτικών Ταμείων.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω το γεγονός ότι πιστεύω ότι η ισότητα αποτελεί μια σημαντική διάσταση στο πλαίσιο του CIP. Εάν πρόκειται να αυξήσουμε τον αριθμό των επιχειρηματιών στην Ευρώπη τότε πρέπει να επιτύχουμε να αποδεχτούν την πρόκληση περισσότερες γυναίκες. Πρέπει, ως εκ τούτου, να άρουμε τους φραγμούς που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα επικεντρωθεί στη διάσταση του φύλου σε σχέση με την επιχειρηματικότητα, και με ικανοποιεί πολύ το γεγονός ότι το πρόγραμμα θα παράσχει τη δυνατότητα μικροχρηματοδότησης, εφόσον ακριβώς αυτή η μορφή χρηματοδότησης παρουσιάζει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα για τις γυναίκες.

  Νικόλαος Βακάλης, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – Κυρία Πρόεδρε, η απάντηση στο ερώτημα αν είμαι ή όχι ικανοποιημένος από το τελικό κείμενο που αύριο ψηφίζουμε, είναι ναι! Ναι, γιατί σε σχέση με το παρελθόν δώσαμε προτεραιότητα σε γρήγορες και απλές διαδικασίες. Βάλαμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο κέντρο του προγράμματος. Συνδέσαμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κονδύλια με τα διαρθρωτικά ταμεία. Συνδέσαμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την έρευνα και την καινοτομία. Συμπεριλάβαμε και δώσαμε έμφαση στη διασυνοριακή διάσταση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας. Τονίσαμε την ανάγκη για υψηλής ποιότητας υπηρεσίες από τα κέντρα πληροφόρησης και στήριξης των μικρομεσαίων. Ξεκαθαρίσαμε και αποσαφηνίσαμε ποιες είναι οι καινοτόμες δράσεις. Δώσαμε έμφαση στη βιομηχανική και πνευματική ιδιοκτησία. Τονίσαμε και προβάλαμε τη σημασία της μη τεχνολογικής καινοτομίας, πλάι στην τεχνολογική καινοτομία.

Ναι, γιατί συμπεριλάβαμε ένα συμβουλευτικό όργανο στην όλη διαδικασία σχεδιασμού και εφαρμογής του προγράμματος. Ο ρόλος του, χωρίς να εμπλέκεται στην επιτροπολογία, είναι διττός και πολύ σημαντικός. Πρώτον, διότι ευελπιστώ ότι θα εξασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των υποπρογραμμάτων, έτσι ώστε το CIP να καταφέρει να λειτουργήσει και στην πράξη ως ένα πρόγραμμα και όχι ως τρία. Δεύτερον, διότι θα εξασφαλίσει τη συμμετοχή ειδικών της καινοτομίας και των τομέων που προωθεί το πρόγραμμα.

Η απάντηση στο ερώτημα αν είμαι ή όχι ικανοποιημένος από την πορεία της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας στην Ευρώπη είναι όχι, σε σύγκριση με τους διεθνείς ανταγωνιστές μας. Όχι, γιατί είναι σπουδαίο να βελτιωνόμαστε, αλλά δεν αρκεί. Γιατί χρειαζόμαστε επιπλέον μέσα, μέτρα και δράσεις σε όλα τα επίπεδα. Γιατί δεν εφαρμόζουμε, για παράδειγμα, μια γενναία πολιτική δημόσιων προμηθειών προς τις καινοτόμες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Γιατί, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, λίγες επιχειρήσεις μας βλέπουν την καινοτομία ως αποδοτική επένδυση. Γιατί, γενικότερα, έχουμε έλλειμμα κουλτούρας καινοτομίας και κουλτούρας επιχειρηματικότητας.

Συμπέρασμα: το CIP είναι καλό! Πολύ καλό! Όμως η καινοτομία δεν τελειώνει με αυτό.

Καταλήγοντας, ευχαριστώ την Αυστριακή Προεδρία και την Επιτροπή για την άψογη συνεργασία της που είχε ως αποτέλεσμα να εγκριθεί το πρόγραμμα έγκαιρα. Πιο έγκαιρα δεν γινόταν!

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. DOS SANTOS
Αντιπροέδρου

  Reino Paasilinna, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μου κ. Chatzimarkakis· αύριο θα ψηφίσουμε υπέρ της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας, και για μία ακόμη φορά θα πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τον στόχο της Λισαβόνας. Εμείς, στην Ομάδα μας, υποστηρίζουμε την εν λόγω πρόταση.

Είναι, ωστόσο, κοντόφθαλμο ότι, ακριβώς όταν θα έπρεπε να αυξήσουμε ταχέως τα επίπεδα καινοτομίας, ο εν λόγω προϋπολογισμός περικόπτεται. Σε πολλούς ζωτικούς τομείς η ανταγωνιστικότητά μας φθίνει. Η εκτίμηση ενός ιατρού για τον ασθενή θα ήταν «ασθενής, αλλά όχι ακόμη αθεράπευτος». Οι επενδύσεις σε κοινωνικά αειφόρο ανταγωνιστικότητα θα μας δώσουν την ευκαιρία να δημιουργήσουμε μια Ευρώπη όπου οι καινοτομίες θα ανθούν με αειφόρο τρόπο.

Ένα Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας θα μπορούσε να μας βοηθήσει να μετατρέψουμε την καινοτομία σε προϊόντα. Πρέπει, ωστόσο, να διασφαλίσουμε ότι η ίδρυση του EIT δεν θα αποβεί εις βάρος του Ευρωπαϊκού Επιστημονικού Συμβουλίου. Το πρόγραμμα πλαίσιο τονίζει την ανάγκη υποστήριξης του έργου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Εκεί πρέπει να βρεθεί ένας τεράστιος στρατός ανταγωνιστών – και εργοδοτών.

  Jerzy Buzek (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, τις ευχαριστίες μου στον κ. Chatzimarkakis. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ισχυρή στον τομέα της επιστημονικής έρευνας, αλλά όχι τόσο ισχυρή στην καινοτομία. Ως εισηγητής του Έβδομου Προγράμματος Πλαισίου, θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο Verheugen για τη νέα του ιδέα, δηλαδή το Πρόγραμμα για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία. Υποστηρίζω πλήρως το εν λόγω πρόγραμμα, καθώς και την έκθεση του κ. Chatzimarkakis.

Το πρόγραμμα εγγυάται την παροχή χρηματοδότησης στη βιομηχανία για καινοτομία, και θα τονώσει ιδίως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να είναι επιτυχής στον αγώνα της τεχνολογίας χωρίς ένα τέτοιο πρόγραμμα να καλύπτει το κενό μεταξύ της έρευνας και της καινοτομίας, και αυτό αποτελεί τόσο τη βάση για τη Στρατηγική της Λισαβόνας όσο και την οδό για τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού χώρου έρευνας και καινοτομίας.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.

Γραπτή Δήλωση (Άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Gábor Harangozó (PSE). – (EN) Είναι εξαιρετικά σημαντικό να αναγνωρίσει η Ένωση τον ρόλο που διαδραματίζουν οι ΜΜΕ στην οικονομία μας. Από αυτήν την άποψη, με χαρά παρατηρώ ότι οι ΜΜΕ βρίσκονται στο επίκεντρο της στρατηγικής του νέου προγράμματος πλαισίου για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Στην πραγματικότητα, εάν στόχος μας είναι η περαιτέρω παραγωγικότητα, η ικανότητα καινοτομίας και η αειφόρος ανάπτυξη για την Ένωση, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στον ρόλο των ΜΜΕ. Σε αυτό το πλαίσιο, παράλληλα με τη μεταρρύθμιση των προγραμμάτων και των μέσων για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού, θα πρέπει να εισαγάγουμε, χωρίς να υπάρξει στρέβλωση της αγοράς, τους οριζόντιους στόχους της Ένωσης όπως η ισότητα των φύλων, η προστασία του περιβάλλοντος, η προστασία των ατόμων με ειδικές ανάγκες, οι κοινές βέλτιστες πρακτικές, η προώθηση της διαρκούς ποιοτικής απασχόλησης και η οικονομική ανάπτυξη. Στο τέλος, οι ίδιοι οι πολίτες της Ένωσης, στο πλαίσιο των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας, θα είναι αυτοί που πραγματικά θα ωφεληθούν από την πανευρωπαϊκή προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας.

18. Διεύρυνση της Ζώνης του Ευρώ (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0191/2006) του κ. Langen, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης [2006/2103(INI)].

  Werner Langen (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, έχουμε ενώπιον μας την έκθεση για τη διεύρυνση της ευρωζώνης, η οποία βασίζεται στη δεύτερη έκθεση της Επιτροπής που αξιολογεί την κατάσταση επιμέρους κρατών μελών ως προς τις πρακτικές προετοιμασίες για την ένταξη. Θα ήθελα με αυτήν την ευκαιρία να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τον Επίτροπο Almunia για τη σαφήνεια της έκθεσής του και της θέσης του και το υπογραμμίζω αυτό διότι πριν από ένα χρόνο, κατά την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έτεινα μάλλον να πιστέψω ότι η Επιτροπή είναι πολύ υποχωρητική.

Εγκρίνατε μια πολύ σαφή θέση και σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό. Μετά από τις συζητήσεις στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων και στις πολιτικές ομάδες, αλλά και τις συμφωνίες που έγιναν μεταξύ των Ομάδων, είμαι πεπεισμένος ότι η θέση της Επιτροπής θα τύχει ευρείας υποστήριξης.

Το ευρώ σημειώνει γενικά επιτυχία, καθώς έχει εξασφαλίσει τη νομισματική σταθερότητα τόσο στην ευρωζώνη, με χαμηλά ποσοστά πληθωρισμού, όσο και σε σχέση με ξένα νομίσματα. Αυτό είναι δυνατό μόνον εφόσον τηρούμε όχι μόνο τις διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αλλά και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Δεδομένου ότι τα δύο μεγαλύτερα κράτη της ευρωζώνης, η Γαλλία και η Γερμανία, παραβίαζαν για χρόνια το σύμφωνο σταθερότητας χωρίς να βρίσκουν την απαραίτητη εσωτερική δύναμη για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, είναι αναγκαίο να τηρήσουμε επακριβώς τους όρους της Συνθήκης του Μάαστριχτ στην παρούσα φάση που αφορά την ένταξη κρατών μελών για τα οποία ισχύει παρέκκλιση.

Έχουμε δώδεκα κράτη στην ευρωζώνη και έντεκα κράτη με παρέκκλιση, ενώ η Βρετανία και η Δανία έχουν ένα ιδιαίτερο καθεστώς ρήτρας εξαίρεσης. Αυτό είναι πάλι κάτι διαφορετικό και μπορούν πάντα να επανεξετάσουν τι θέλουν να κάνουν. Όλες οι άλλες χώρες είναι υποχρεωμένες να δεχτούν την επιτήρηση της δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής τους και την εξέταση του επιπέδου σύγκλισης. Η Επιτροπή τα έκανε αυτά προσεκτικά και εντατικά και θα ήθελα να την ευχαριστήσω θερμά και γι’ αυτό.

Η διαφορά, που δεν ήταν σαφής σε όλους εδώ στο Σώμα –ακόμα και σε συζητήσεις στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων– είναι πως βάσει των κανονισμών του 1997, τόσο οι χώρες της ευρωζώνης όσο και οι χώρες με παρέκκλιση υπόκεινται σε επιτήρηση της δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής τους και σε συντονισμό των οικονομικών πολιτικών τους. Στην ευρωζώνη, αυτό επιτυγχάνεται με τα προγράμματα σταθερότητας, ενώ οι χώρες με παρέκκλιση έχουν προγράμματα σύγκλισης.

Γι’ αυτό, μετά από μακρές συζητήσεις εγκρίναμε μια έκθεση που προσανατολίζεται αυστηρά στα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την ένταξη, που είναι τα εξής: σταθερότητα των τιμών: ο δείκτης πληθωρισμού σε μία υποψήφια χώρα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,5% του δείκτη πληθωρισμού των τριών κρατών μελών της ΕΕ με τις καλύτερες επιδόσεις. Ως προς τη δημόσια οικονομία, το επίπεδο του χρέους δεν πρέπει να ξεπερνά το 60% του ΑΕγχΠ, με όριο για νέα χρέη το 3%. Μερικές φορές σχηματίζω την εντύπωση ότι η Συνθήκη του Μάαστριχτ και το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης παρερμηνεύονται. Έχουμε ακόμη την υπαγωγή για δύο χρόνια στο ΜΣΙ ΙΙ, τη σύγκλιση των επιτοκίων, την εναρμόνιση των νομοθετικών πράξεων, μία ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα και την οικονομική σύγκλιση. Είμαι πεπεισμένος ότι η πρόωρη εισαγωγή του ευρώ βλάπτει τα κράτη μέλη, εφόσον η πραγματική σύγκλιση και η δημοσιονομική, οικονομική και νομισματική σταθερότητα είναι βασικές για τον προσδιορισμό της τελικής ισοτιμίας προκειμένου να μην μειονεκτεί η υποψήφια χώρα που έχει ήδη μπει στη ζώνη του ευρώ και δεν μπορεί πλέον να κάνει υποτίμηση ή ανατίμηση.

Συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι δεν θα αναφέρουμε ονομαστικά χώρες, ότι όμως θέλουμε από την άλλη να συζητήσουμε με την Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τον ορισμό του δείκτη πληθωρισμού, που είναι άλλο ένα θέμα όπου υπάρχουν διαφορές. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όρισε ως σταθερότητα των τιμών για την αξιολόγηση της νομισματικής πολιτικής της μια τιμή που πλησιάζει το 2% και εμείς θέλουμε να συμμετάσχουμε πλήρως σε αυτόν τον διάλογο.

Επίσης, αποφασίσαμε ότι δεν θέλουμε να δοθούν ειδικές εκπτώσεις σε καμία από τις υποψήφιες χώρες, αλλά θεωρούμε πολύ σημαντική την ίση και σωστή αντιμετώπιση όλων των χωρών, ανεξάρτητα από το αν είναι νέα ή παλιά μέλη. Επίσης, δεν θέλουμε να θεωρηθεί προηγούμενο για τη διεύρυνση της ευρωζώνης η εμπειρία της πρώτης φάσης της ένταξης, με την ένταξη της Ελλάδας βάσει ελλιπών δεδομένων και της Ιταλίας πριν ολοκληρωθεί η διετής συμμόρφωση με τα περιθώρια διακύμανσης του ΜΣΙ. Αντίθετα, θέλουμε να ενθαρρύνουμε την Επιτροπή να προβαίνει στις αξιολογήσεις με αμεροληψία και ακολουθώντας πιστά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Κύριε Επίτροπε, ασφαλώς καταλαβαίνετε την επιθυμία μας για μεγαλύτερη διαφάνεια. Ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους για την εποικοδομητική συνεργασία. Τελικά, πιστεύω ότι η έκθεση που εκπονήσαμε και επεξεργαστήκαμε είναι καλή, θα τύχει της υποστήριξης της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων μου εδώ στο Σώμα και υποστηρίζει κατηγορηματικά την άποψη της Επιτροπής.

  Joaquín Almunia, Μέλος της Επιτροπής. (ES) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Langen για την εξαίρετη έκθεσή του και όλους τους βουλευτές του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, για τη συμμετοχή τους σε αυτή τη συζήτηση, η οποία είναι πολύ μεγάλης σημασίας.

Είναι σημαντικό να προσέχουμε όλες τις χώρες που δεν ανήκουν ακόμη στην ευρωζώνη αλλά οι οποίες το επιθυμούν και είναι υποχρεωμένες να ενταχθούν σε αυτή, διότι όλα τα κράτη μέλη, εκτός από εκείνα με ρήτρα εξαίρεσης το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Δανία έχουν το δικαίωμα να ανήκουν στην ευρωζώνη, αλλά επίσης την υποχρέωση να ενταχθούν σε αυτή και να προετοιμαστούν σχετικά.

Για τον σκοπό αυτόν, οι πτυχές που εξετάζονται στην έκθεση που οδήγησε στη δική σας, σχετικά με τις προετοιμασίες των κρατών μελών που θα ενταχθούν στην ευρωζώνη τα προσεχή έτη, είναι πολύ σημαντικές. Πρέπει να σας πω ότι, τις ερχόμενες εβδομάδες, θα εγκρίνουμε μια νέα έκθεση, διότι από τώρα και στο εξής αυτές οι εκθέσεις θα δημοσιεύονται από την Επιτροπή κάθε έξι μήνες, αντί κάθε χρόνο.

Πρόκειται για προετοιμασίες τεχνικής φύσεως, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές όσον φορά την πληροφόρηση της κοινής γνώμης και την προσπάθεια αποφυγής του είδους των καταχρήσεων στη συναλλαγματική ισοτιμία μεταξύ του εθνικού νομίσματος και του ενιαίου νομίσματος που συνέβησαν στο παρελθόν σε ορισμένες περιπτώσεις. Μαθαίνουμε από τις εμπειρίες του παρελθόντος για να συνεργαστούμε με τις υποψήφιες χώρες για την ευρωζώνη, προκειμένου να αποτρέψουμε αυτές τις καταχρήσεις και προκειμένου να πείσουμε τους πολίτες ότι η μετάβαση από το εθνικό τους νόμισμα στο ευρώ δεν έχει άμεση σχέση με αυξήσεις τιμών, οι οποίες μπορούν εύκολα να αποφευχθούν. Φυσικά, οι χώρες που είναι υποψήφιες για ένταξη στην ευρωζώνη πρέπει να προετοιμαστούν για την εκπλήρωση των κριτηρίων που θεσπίζονται στη Συνθήκη, από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Η συζήτηση έχει εστιαστεί περισσότερο σε αυτήν την τελευταία πτυχή, διότι, όπως γνωρίζετε, πριν από μερικές εβδομάδες η Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενέκριναν εκθέσεις σύγκλισης ανταποκρινόμενες στα αιτήματα της Σλοβενίας και της Λιθουανίας. Σε αυτές τις εκθέσεις, η Επιτροπή –και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα– έδωσαν την ερμηνεία τους σχετικά με την εφαρμογή των κριτηρίων που θεσπίζονται στη Συνθήκη. Και επαναλαμβάνω ότι θεσπίζονται από τη Συνθήκη, δεν καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τεχνητά ή από ιδιοτροπία. Τα κριτήρια της Συνθήκης δεν μπορούν να αλλάξουν. Η υποχρέωσή μας, επομένως –και το έχουμε κάνει αυτό σε άλλες περιπτώσεις και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε στο μέλλον– είναι να εφαρμόζουμε τη Συνθήκη και να την εφαρμόζουμε αυστηρά, καθώς είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθούμε την ίση μεταχείριση για κάθε ένα από τα κράτη μέλη που είναι υποψήφια προς ένταξη στην ευρωζώνη.

Η πιο προφανής συζήτηση αναφέρεται στο κριτήριο του πληθωρισμού. Ο κ. Langen μίλησε για το κριτήριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι το ίδιο: ο στόχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών στην ευρωζώνη κάτω από το 2% του πληθωρισμού, αλλά κοντά σε αυτό, είναι ένα πράγμα, αλλά το κριτήριο πληθωρισμού της Συνθήκης, το οποίο ορίζει ότι οι υποψήφιες χώρες για ένταξη στην ευρωζώνη πρέπει να έχουν τους τελευταίους δώδεκα μήνες έναν μέσο όρο πληθωρισμού κάτω από την τιμή αναφοράς, που είναι ο πληθωρισμός των τριών χωρών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό, συν 1,5%, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

Αυτό θεσπίζεται ξεκάθαρα στη Συνθήκη. Η Επιτροπή δεν μπορεί να αλλάξει τα κριτήρια της Συνθήκης· έχουμε το καθήκον να διασφαλίσουμε την εφαρμογή τους και αυτό κάνουμε. Καθώς έχω διαπιστώσει από ορισμένες παρατηρήσεις στις έκθεση ή στις τροπολογίες ότι ζητείται από την Επιτροπή διαφάνεια στον τρόπο που ερμηνεύεται και εφαρμόζεται η Συνθήκη, είμαι στη διάθεση του Κοινοβουλίου, όχι μόνο για να εξηγήσω τις εκθέσεις σύγκλισης σχετικά με τη Σλοβενία και τη Λιθουανία λεπτομερώς, αλλά επίσης, αν το επιθυμείτε, να παρουσιάσω την επιπρόσθετη τεκμηρίωση στην οποία βασίζεται η έκθεση σύγκλισης που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 16 Μαΐου.

  Alexander Radwan, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών ανέκαθεν υποστήριζε και προωθούσε τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έλεγε ότι αυτή η διεύρυνση, που περιλαμβάνει και την προσχώρηση στην ευρωζώνη, πρέπει να προχωρήσει χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Αυτή ήταν πάντα και είναι ακόμα η πολιτική μας. Επιπροσθέτως, πολιτική της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος κατά τα περασμένα χρόνια ήταν να αγωνίζεται υπέρ ενός δυνατού ευρώ, σε συμφωνία με τα κριτήρια του Μάαστριχτ και με παράλληλη αυστηρή τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Για τον λόγο αυτόν, τα τελευταία χρόνια γίνονταν εκτεταμένες συζητήσεις με την Επιτροπή κάθε φορά που επρόκειτο για τις μεγάλες χώρες – τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία. Ως εκ τούτου, θα συνεχίσουμε αυτήν την πολιτική που προσανατολίζεται προς ένα σταθερό ευρώ και έτσι θα θέλαμε να διαβεβαιώσουμε την Επιτροπή ότι θα έχει την ομόφωνη υποστήριξή μας για τη σαφή θέση που έλαβε όσον αφορά το θέμα της μελλοντικής προσέγγισής μας στη διεύρυνση της ευρωζώνης.

Επιτρέψτε μου να επαναλάβω ότι είμαστε σαφώς υπέρ της προσχώρησης των νέων κρατών μελών στην ευρωζώνη. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει σύμφωνα με ειδικά κριτήρια. Εδώ πρέπει να τηρήσουμε μια κάποια παράδοση και να δείξουμε αυστηρότητα. Έτσι, επαναλαμβάνω τις θερμές μας ευχαριστίες προς την Επιτροπή.

Ταυτόχρονα, όμως, θα ήθελα να προτρέψω την Επιτροπή να είναι πιο διεκδικητική απέναντι στα κράτη μέλη ως προς τα δεδομένα. Διαθέτει την υποστήριξη του Κοινοβουλίου. Επίσης, ενθαρρύνω τα κράτη μέλη να παραχωρήσουν περισσότερα δικαιώματα στην Επιτροπή ως προς την επαλήθευση δεδομένων που αναφέρονται στο ενδεχόμενο της ένταξης. Αυτό το λέω διότι το Κοινοβούλιο θα ρωτήσει την Επιτροπή αν μπορεί να εγγυηθεί για τα δεδομένα στα οποία στηρίζει τη σύστασή της. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή πρέπει να αποκτήσει καλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες και αυτό απαιτεί μεγαλύτερη διάθεση συνεργασίας από την πλευρά των κρατών μελών.

  Dariusz Rosati, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση ορίζει ότι η προσχώρηση νέων κρατών μελών στην ευρωζώνη είναι δικαίωμα και υποχρέωσή τους, όπως μόλις είπε ο Επίτροπος Almunia. Η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει πλήρως αυτή την ιδέα.

Οι όροι προσχώρησης στην ευρωζώνη περιλαμβάνονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ υπό τη μορφή των αποκαλούμενων «κριτηρίων ονομαστικής σύγκλισης». Προκειμένου να προσχωρήσει κανείς στον χώρο κοινού νομίσματος πρέπει να πληρούνται τα εν λόγω κριτήρια, και η εκπλήρωση τους αρκεί για να γίνει αυτό. Ωστόσο, έχουν γίνει απόπειρες επιβολής πρόσθετων όρων στα νέα κράτη μέλη, όπως η «πραγματική σύγκλιση», ή η «ικανότητα απορρόφησης της ευρωζώνης», που δεν έχουν καθοριστεί λεπτομερώς. Τα κριτήρια αυτά δεν υπάρχουν στη Συνθήκη του Μάαστριχτ και, συνεπώς, δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Δεν πρέπει να υπάρξουν διπλά μέτρα και σταθμά όσον αφορά τα νέα και τα παλαιά κράτη μέλη. Εάν συμφωνούμε πλήρως ότι οι διατάξεις της Συνθήκης πρέπει να γίνουν σεβαστές, πρέπει να τηρήσουμε τον κανόνα ότι δεσμευόμαστε από τη Συνθήκη, ολόκληρη τη Συνθήκη και μόνον τη Συνθήκη.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι τα κριτήρια σύγκλισης αποτελούν αφορμή για μια ολόκληρη σειρά εύλογων αμφιβολιών όσον αφορά τους οικονομικούς παράγοντες και την ερμηνεία. Αυτά τα προβλήματα κατέστησαν κατάφωρα στις πρόσφατες εκθέσεις σύγκλισης για τη Λιθουανία και τη Σλοβενία. Ο ορισμός της σταθερότητας τιμών που χρησιμοποίησαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις εκθέσεις τους για την αξιολόγηση της εκπλήρωσης των κριτηρίων πληθωρισμού ήταν αντίθετος του ορισμού της σταθερότητας τιμών που εφαρμόζει η ΕΚΤ στη νομισματική πολιτική της.

Και άλλες πτυχές της αξιολόγησης είναι επίσης διφορούμενες. Αυτό δεν είναι ελάσσον ζήτημα επειδή βάσει της αξιολόγησης δεν δόθηκε θετική σύσταση στη Λιθουανία από την Επιτροπή προκειμένου να προσχωρήσει στην ευρωζώνη. Αυτή η κατάσταση προκαλεί ανησυχία, επειδή οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πρέπει να είναι αξιόπιστες και δεν πρέπει να ενσπείρουν αμφιβολίες όσον αφορά τον κομματισμό ή την έλλειψη αντικειμενικότητας. Οι κανόνες που χρησιμοποιούνται κατά την αξιολόγηση των επιμέρους κρατών πρέπει να είναι σαφείς, και η διαδικασία λήψης αποφάσεων πρέπει να είναι απολύτως διαφανής.

Κύριε Πρόεδρε, τα κριτήρια σύγκλισης που διατυπώθηκαν πριν από 15 χρόνια, όταν τα κράτη μέλη είχαν ακόμη εθνικά νομίσματα και ξεχωριστές νομισματικές πολιτικές, πρέπει να προσαρμοστούν στην παρούσα κατάσταση, στην οποία τα νέα κράτη μέλη προσχωρούν σε έναν υφιστάμενο χώρο κοινού νομίσματος. Αυτό απαιτεί κατάλληλες τροποποιήσεις των σχετικών διατάξεων του άρθρου 121 της Συνθήκης και του Πρωτοκόλλου της Συνθήκης. Ζητώ να ξεκινήσει συζήτηση για αυτό το θέμα.

  Margarita Starkevičiūtė, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (LT) Λυπάμαι πολύ για το γεγονός ότι δόθηκε πολύ λίγη προσοχή στη συζήτηση των προβλημάτων που αφορούν την επέκταση της Ευρωζώνης. Τώρα τα προβλήματα αυτά πρέπει να επιλυθούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επέκτασης αυτής καθαυτής, και η Επιτροπή δεν είναι έτοιμη για αυτό. Δεν πιστεύουμε όμως ότι πρέπει να αλληλοκατηγορούμαστε. Από την εμπειρία μας όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις, γνωρίζουμε ότι ικανοποιητικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν επίσης κατ’ αυτόν τον τρόπο· πρέπει απλώς να αντιδράσουμε γρήγορα στη μεταβαλλόμενη κατάσταση. Ως εκ τούτου, θα ήθελα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να αντιδράσουν γρήγορα στη μεταβαλλόμενη κατάσταση.

Είναι προφανές ότι η προετοιμασία για την εισαγωγή του ευρώ προϋποθέτει σημαντικές δαπάνες· συνεπώς, η αξιολόγηση των υποψήφιων χωρών πρέπει να διεξαχθεί όχι μισό χρόνο πριν από την εισαγωγή του ευρώ, αλλά πολύ νωρίτερα, ίσως σε ορισμένα στάδια.

Συμφωνώ επίσης με τη γνώμη ότι πρέπει να αναθεωρήσουμε τη μεθοδολογία υπολογισμού των κριτηρίων πληθωρισμού του Μάαστριχτ. Σε τελική ανάλυση, αναθεωρήσαμε τη μεθοδολογία του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης χωρίς δυσκολίες. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό δεν συνέβη επειδή το ζήτησε μια μεγάλη χώρα. Πρέπει να εισακούεται επίσης και η φωνή των μικρών χωρών.

Όσον αφορά το τρίτο θέμα μου, όλες οι αξιολογήσεις της Επιτροπής πρέπει να υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο επειδή οι αποφάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς δημοκρατικό έλεγχο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζεται σε δημοκρατικούς κανόνες.

  Guntars Krasts, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (LV) Κύριε Πρόεδρε, είναι αδύνατο να διαφωνήσω με πολλά από τα συμπεράσματα που εκφράστηκαν στην έκθεση. Τι ενστάσεις θα μπορούσαν να υποβληθούν στην υποχρέωση για αυστηρή τήρηση των όρων της Συνθήκης; Αυτό είναι όπως θα έπρεπε να είναι, και προσωπικά τάσσομαι υπέρ αυτής της θέσης. Εάν αυτή η προσέγγιση είχε, ωστόσο, εγκριθεί με συνέπεια, τότε η ιστορία της δημιουργίας της ευρωζώνης θα ήταν σημαντικά διαφορετική, και είναι ακόμη πιθανόν να διέφερε ο αριθμός των κρατών που είναι επί του παρόντος μέλη της ευρωζώνης. Το ένα τρίτο των παρόντων μελών της ευρωζώνης προσχώρησαν σε αυτήν ενώ παραβίαζαν κάποιο από τα κριτήρια. Στην πραγματικότητα, τα κριτήρια εισδοχής χρησιμοποιήθηκαν μόνον ως σημεία αναφοράς, και οι πολιτικές αποφάσεις ήταν η πραγματική αποφασιστική δύναμη. Αυτό δεν είναι παράδοξο, εφόσον σε πολλές περιπτώσεις το οικονομικό έρεισμα των κριτηρίων είναι πολύ αμφισβητήσιμο. Συνεπώς, επί παραδείγματι, το επιτρεπτό όριο πληθωρισμού ορίστηκε επίσης με σημείο αναφοράς χώρες που δεν ανήκουν στην ευρωζώνη και, το πλέον παράδοξο όλων, οι δείκτες καλύτερου πληθωρισμού διαφέρουν από το όραμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά το καλύτερο επίπεδο σταθερότητας τιμών στην ευρωζώνη. Η απαίτηση από τις χώρες να επιτύχουν τη συναλλαγματική σταθερότητα παράλληλα με τους δείκτες πληθωρισμού καθιστούν αυτό το κριτήριο ακόμη πιο αντιφατικό. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ούτε καν αξιώνει να το εισάγει στη ζώνη του ευρώ. Ανησυχίες οι οποίες εκφράζονται στην έκθεση αναφορικά με πιθανά προβλήματα σε σχέση με τις υποψήφιες χώρες κατόπιν της προσχώρησης στην ευρωζώνη δεν μπορούν να αποδοθούν στις μικρές, ευέλικτες οικονομίες, επί παραδείγματι, της Εσθονίας, της Λιθουανίας και της Λετονίας, οι οποίες είναι επίσης ανοιχτές οικονομίες και έχουν βιώσει από το 1990 συναλλαγματικές ισοτιμίες καθορισμένες σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Εάν η Λιθουανία, με την ελαφρά απόκλισή της από το κριτήριο πληθωρισμού, δεν γίνει αποδεκτή στην ευρωζώνη, τότε αυτό αποτελεί προφανώς πολιτική απόφαση. Θα υποστήριζα την έκθεση εάν ήταν πράγματι επικεντρωμένη στη βελτίωση των κριτηρίων εισδοχής μελλοντικά. Δυστυχώς, αυτό δεν ισχύει. Αντίθετα, αυτό το οποίο μπορούμε να εντοπίσουμε στην έκθεση είναι το θέμα του περιβόητου πολωνού υδραυλικού.

  Sergej Kozlík (NI). – (SK) Παρότι δεν είμαι από τη Λιθουανία, στο πλαίσιο του υπό συζήτηση θέματος, θα ήθελα να σχολιάσω το θέμα της προσχώρησης της Λιθουανίας στην ευρωζώνη. Επί αρκετά χρόνια τώρα η χώρα επιτυγχάνει καλά οικονομικά αποτελέσματα τα οποία θα δημιουργήσουν αγαλλίαση στη μεγάλη πλειονότητα των χωρών της ευρωζώνης. Η Λιθουανία έχει επιτύχει εύρωστη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη η οποία προσεγγίζει το 10% του ΑΕγχΠ. Επί αρκετό διάστημα, και πολύ πριν από την προβλεπόμενη προθεσμία, ικανοποίησε επίσης τα κριτήρια του Μάαστριχτ για το έλλειμμα στον τομέα των δημοσίων δαπανών, για το χρέος του δημόσιου τομέα και τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της ευρωζώνης. Σε ένα μόνο κριτήριο η χώρα υπερέβη το επίπεδο αναφοράς 2,6% κατά το ένα δέκατο του εκατοστού κατά την τελευταία περίοδο αξιολόγησης, παρότι πληρούσε τον στόχο επί αρκετά χρόνια πριν από αυτό.

Φίλοι μου, η προσχώρηση στην ευρωζώνη δεν πρέπει να είναι αθλητική διοργάνωση, όπου το ένα δέκατο της μονάδας μέτρησης αποφασίζει κατά πόσον πληροίτε τις προδιαγραφές ή όχι. Η αναβολή της εισόδου της Λιθουανίας αποτελεί αναίσθητη απόφαση. Θα είναι ψυχρολουσία για τους μελλοντικούς υποψηφίους.

  Alojz Peterle (PPE-DE). – (SL) Παρότι το θέμα αυτό στην ημερήσια διάταξη δεν προϋποθέτει την άσκηση νομοθετικού ρόλου, το καθήκον του εισηγητή δεν ήταν εύκολο. Θα ήθελα, ως εκ τούτου, να συγχαρώ τον κ. Langen για το σωστό έργο που επιτέλεσε και για την εξασφάλιση τόσο πειστικής υποστήριξης στην επιτροπή. Χαιρετίζω ιδιαίτερα το γεγονός ότι η έκθεση ορίζει σαφώς τη σχέση με τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή, με τους καταναλωτές, πράγμα το οποίο είναι απαραίτητο προκειμένου να υπάρξει επιτυχής μετάβαση στο ενιαίο νόμισμα στις υποψήφιες για προσχώρηση χώρες.

Έχουμε όλοι επίγνωση της σημασίας του σχεδίου για το ευρώ για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και του πόσο σημαντικό είναι όλες οι πλευρές στη διαδικασία διεύρυνσης της ευρωζώνης να διατηρήσουν την αξιοπιστία τους. Αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τα κριτήρια τα οποία έχουν οριστεί με συνέπεια, και ότι δεν πρέπει να αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού στα μέσα της διαδρομής.

Είμαι ευτυχής επειδή στα μάτια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η Σλοβενία πέτυχε σε μια δύσκολη δοκιμασία, δηλαδή να ικανοποιήσει όλες τις απαιτήσεις εισόδου στην ευρωζώνη. Φυσικά, θα ήμουν ακόμη ευτυχέστερος εάν περισσότερα νέα κράτη μέλη ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις επέκτασης της ευρωζώνης. Το λέω αυτό με την πεποίθηση ότι η περαιτέρω διεύρυνση της ευρωζώνης είναι σημαντική για την πολιτική ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προκειμένου να διαδραματίσει ισχυρότερο ρόλο σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο.

  Justas Vincas Paleckis (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, συγχαίρω τη Σλοβενία και θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η Λιθουανία πληροί όλα τα κριτήρια του Μάαστριχτ εδώ και πέντε συναπτά έτη, με εξαίρεση μια περίοδο ενός μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ο πληθωρισμός υπερέβη κατά λίγο τα κριτήρια. Ωστόσο, εκείνη ακριβώς την περίοδο η Επιτροπή έσπευσε να προβεί σε αρνητική σύσταση. Την ημέρα που ακολούθησε τα συμπεράσματα της Επιτροπής, προέκυψε από τα τελευταία στοιχεία ότι η Λιθουανία πράγματι πληρούσε τα κριτήρια του Μάαστριχτ.

Χθες, ο πρόεδρος της ομάδας ECOFIN, κ. Juncker, είπε ότι η Λιθουανία δέχθηκε συστάσεις να μην υποβάλει αίτηση ένταξης στην ευρωζώνη λόγω της πιθανής απόρριψής της. Δυστυχώς, αυτό αποδεικνύει ότι οι προκαταλήψεις της Επιτροπής βασίζονταν στην καχυποψία και την πρόγνωση. Φαίνεται ότι το Βίλνιους τιμωρήθηκε που δεν ακολούθησε τη συμβουλή των Βρυξελλών και, ειρωνικά, επειδή πληρούσε τα κριτήρια για πέντε υποδειγματικά χρόνια. Από όλες τις χώρες της ευρωζώνης, μόνο η Φινλανδία μπορεί να είναι υπερήφανη για την εκπλήρωση των ίδιων στόχων.

Η κατάσταση θα μπορούσε να αποκατασταθεί. Καλώ μετ’ επιτάσεως τους συναδέλφους μου να υπερψηφίσουν την τροπολογία στην οποία η Επιτροπή «θα αναθεωρήσει την εκτίμησή της για τη Λιθουανία». Απευθύνω επίσης πρόσκληση για την έναρξη μιας ευρύτερης συζήτησης σχετικά με τη νομιμότητα και την εφαρμογή των υφιστάμενων κριτηρίων σύγκλισης στη διευρυμένη ΕΕ.

  Danutė Budreikaitė (ALDE). – (LT) Η συζήτηση της έκθεσης για την επέκταση της ευρωζώνης είναι ασυνήθιστα αντιεπαγγελματική και ανούσια. Παραθέτει γνωστές αλήθειες.

Στο σημείο 1, απαιτήσεις όπως η ανεξάρτητη Κεντρική Τράπεζα και η συμμόρφωση του νομοθετικού συστήματος με τη συμφωνία του Μάαστριχτ περιλαμβάνονται εσφαλμένα μεταξύ των κριτηρίων του Μάαστριχτ.

Ο στόχος που καθορίζεται στα σημεία 4 και 5 –η σταθερότητα της ευρωζώνης– χρειάζεται αποσαφήνιση σχετικά με το τι είναι σταθερότητα, όταν ούτε ένα από τα 12 μέλη της ευρωζώνης δεν κατάφερε να ικανοποιήσει όλα τα κριτήρια κατά τη στιγμή της προσχώρησης και συνεχίζουν να τα παραβιάζουν έως σήμερα, ειδικά τον δείκτη του πληθωρισμού και τον δείκτη μη υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος, και με το τι ζημιά μπορεί να επιφέρει η επέκταση;

Οι διακρίσεις κατά υποψηφίων χωρών της ευρωζώνης είναι προφανείς όταν εφαρμόζονται διπλά μέτρα και σταθμά.

Τώρα πρέπει να ικανοποιηθεί πριν από τη διεύρυνση μια απαίτηση σταθερότητας δεικτών, η οποία δεν υπήρχε παλαιότερα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι η σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση είναι διαφορετική από αυτήν που υπήρχε πριν από 15 χρόνια όταν δημιουργήθηκε η ευρωζώνη.

Προτρέπω την Επιτροπή και το Συμβούλιο να λάβουν υπόψη τις οικονομικές και πολιτικές πραγματικότητες της ΕΕ, να βελτιώσουν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και να τα εφαρμόσουν σε όλα τα κράτη μέλη και να συνεχίσουν την επέκταση της ευρωζώνης.

  Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, παίρνοντας τον λόγο σε αυτήν τη συζήτηση θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στα ακόλουθα θέματα. Πρώτον, η έκθεση δηλώνει με αρκετά μεγάλη σαφήνεια ότι τα νέα κράτη μέλη πρέπει να πληρούν όλα τα κριτήρια του Μάαστριχτ προκειμένου να προσχωρήσουν στην ευρωζώνη. Ταυτόχρονα παραβλέπει το γεγονός ότι όταν εισήχθηκε το ευρώ, πολλά από τα παλαιά κράτη μέλη δεν πληρούσαν τα εν λόγω κριτήρια. Για μία ακόμη φορά το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι ορισμένοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους στην ΕΕ.

Δεύτερον, από την εισαγωγή του ευρώ το 2002, τουλάχιστον πέντε χώρες, περιλαμβανομένων των μεγαλυτέρων –Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας– δεν έχουν συμμορφωθεί με τα πιο σημαντικά κριτήρια, και δεν μπόρεσαν να κρατήσουν υπό έλεγχο τα ελλείμματα του προϋπολογισμού τους και το δημόσιο χρέος του. Σε ορισμένες από αυτές τις χώρες, το δημόσιο χρέος υπερβαίνει κατά πολύ το 60% του ΑΕγχΠ, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να το περιορίσουν για πολλά χρόνια ακόμη. Παρά ταύτα η συνεχιζόμενη συμμετοχή των εν λόγω χωρών στη νομισματική ένωση όχι μόνο συνεχίζεται αδιαφιλονίκητη, αλλά κανείς δεν καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια να αναγκάσει αυτές τις χώρες να αλλάξουν την τρέχουσα κατάσταση πραγμάτων. Οι πρόσφατες τροποποιήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης που ευνόησαν τη Γερμανία και τη Γαλλία αποτελούν κατάφωρα παραδείγματα αυτού.

Τρίτον, και λαμβανομένης υπόψη της παρούσας κατάστασης, η απόρριψη της αίτησης της Λιθουανίας να προσχωρήσει στην ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου του 2007, απλώς επειδή υπερέβαινε τον δείκτη πληθωρισμού κατά 0,1%, μπορεί αν μη τι άλλο να προκαλέσει σύγχυση και προοιωνίζει δεινά για τη συζήτηση σχετικά με τη διεύρυνση της ευρωζώνης προκειμένου να συμπεριλάβει όλα τα νέα κράτη μέλη, ή σχετικά με την προσχώρηση στην εν λόγω ζώνη του Ηνωμένου Βασιλείου, της Δανίας ή της Σουηδίας.

  Joaquín Almunia, Μέλος της Επιτροπής. (ES) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους βουλευτές που μίλησαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Θα ήθελα να τους ευχαριστήσω για τις συνδρομές τους, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούν με τις απόψεις της Επιτροπής στα θέματα που συζητάμε σήμερα.

Θα ήθελα να πω τέσσερα πράγματα: καταρχάς, ότι η Επιτροπή είναι, φυσικά, υπέρ της διεύρυνσης της ευρωζώνης. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή: τα κράτη μέλη έχουν αυτό το δικαίωμα και την υποχρέωση, και εμείς σεβόμαστε αυτό το δικαίωμα και απαιτούμε συμμόρφωση με αυτή την υποχρέωση. Το κάνουμε ανεξάρτητα από το αν εκείνοι που πρόκειται να ενταχθούν στην ευρωζώνη τα επόμενα χρόνια είναι νέα ή παλαιά κράτη μέλη –μια διάκριση που πιστεύουμε ότι ανήκει στο παρελθόν– ή αν είναι μεγάλα ή μικρά, πλούσια ή λιγότερο πλούσια.

Δεν πρόκειται να επινοήσουμε κανέναν νέο όρο, κύριε Rosati: εφαρμόζουμε τη Συνθήκη, ολόκληρη τη Συνθήκη, και μόνο τη Συνθήκη. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να διασφαλίσουμε την ίση μεταχείριση όλων, και δεν μπορώ να φανταστώ –και είμαι σίγουρος ότι κανείς από εσάς δεν επιθυμεί να το κάνει– ότι θα ζητούσε κανείς σε αυτό το Κοινοβούλιο από την Επιτροπή να μην εκπληρώσει το καθήκον της ως θεματοφύλακας της Συνθήκης και να μην εφαρμόσει τη Συνθήκη ισότιμα σε κάθε κράτος μέλος.

Μπορεί να τροποποιηθεί η Συνθήκη; Ασφαλώς. Σήμερα το απόγευμα είχα την ευκαιρία να παραστώ στη συζήτηση στην οποία ο πρωθυπουργός Verhofstadt μίλησε σχετικά με το μελλοντικό Σύνταγμα, τις αναγκαίες αλλαγές και το μέλλον της Ευρώπης. Ασφαλώς, η Συνθήκη μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει τελικά. Αλλά προς το παρόν πρέπει να εφαρμόζουμε την υπάρχουσα Συνθήκη, και γνωρίζετε, όπως κι εγώ, ότι δεν είναι η Επιτροπή εκείνη που μπορεί να αλλάξει τη Συνθήκη.

Τι λέει η Συνθήκη σχετικά με το κριτήριο του πληθωρισμού, το οποίο ήταν αντικείμενο της συζήτησης; Λέει ότι η τιμή αναφοράς συνίσταται στον μέσο πληθωρισμό των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό. Δεν λέει «μέλη της ευρωζώνης». Λέει σαφέστατα «κράτη μέλη»: όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ρήτρα εξαίρεσης· δεν μπορούμε να εξαιρέσουμε κανένα κράτος μέλος από τον υπολογισμό των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον πληθωρισμό. Και πρέπει να προσθέσουμε 1,5% σε αυτόν τον μέσο όρο των τριών: αυτή είναι η τιμή αναφοράς.

Κάτι εντελώς διαφορετικό είναι ο αριθμός που καθορίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ανεξάρτητα, ως ένας στόχος στο πλαίσιο της εντολής της, που είναι να διασφαλίσει τη σταθερότητα των τιμών. Δεν είναι ο ίδιος, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να είναι, και σε αυτή τη συζήτηση δεν πρέπει να συγχέουμε τον στόχο του πληθωρισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με την τιμή αναφοράς του κριτηρίου πληθωρισμού της Συνθήκης. Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα.

Το κριτήριο πληθωρισμού της Συνθήκης λέει και κάτι άλλο όμως: λέει επίσης ότι ο πληθωρισμός του εν λόγω κράτους μέλους πρέπει να είναι βιώσιμος. Ορισμένοι από εσάς μιλάτε για μια μικρή διαφορά, και είναι αλήθεια. Στο κριτήριο του πληθωρισμού, ωστόσο, εκτός από τη διαφορά, εκτός από τη σύγκριση μεταξύ του πληθωρισμού του κράτους μέλους και της τιμής αναφοράς, η Συνθήκη ορίζει ότι πρέπει να αναλύσουμε αν ο πληθωρισμός του εν λόγω κράτους μέλους είναι βιώσιμος ή όχι. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη Συνθήκη και δεν πρόκειται να το κάνουμε. Θα το εξηγήσουμε ξανά και ξανά, διότι η προσεκτική ανάλυση των κριτηρίων δεν είναι προς το συμφέρον των τωρινών κρατών της ευρωζώνης, αλλά του κράτους μέλους που είναι υποψήφιο προς ένταξη στην ευρωζώνη· διότι, αν δεν το κάνουμε, αυτό το κράτος θα πρέπει να υποστεί τις συνέπειες από τη στιγμή που η απόφαση ένταξης στο ευρώ είναι αμετάκλητη.

Επομένως, οι αναφορές στο παρελθόν δεν έχουν καμία χρησιμότητα για μένα. Αν τα πράγματα δεν έγιναν τέλεια στο παρελθόν, τότε κάποιος πληρώνει τις συνέπειες σήμερα. Ας διδαχθούμε από την εμπειρία, καθώς αυτό πρέπει να κάνουν οι λογικοί και ορθολογιστές πολιτικοί. Εφαρμόζουμε τη Συνθήκη, αλλά εφαρμόζουμε όλες τις πτυχές της, όχι μόνο τα κομμάτια που είναι προς το συμφέρον μας, και όταν την εφαρμόζουμε, διδασκόμαστε από την εμπειρία μας, στο πλαίσιο της ερμηνείας που επιτρέπεται από τη Συνθήκη.

Όσον αφορά τη Λιθουανία, δεν πρόκειται να αρνηθώ το προφανές, φυσικά: οι οικονομικές επιδόσεις της είναι εξαιρετικές. Οι προσπάθειες που έχει καταβάλει για να βελτιώσει την οικονομική κατάστασή της είναι εντυπωσιακές. Θέλουμε όλοι να εκπληρώσει η Λιθουανία όλα τα κριτήρια της Συνθήκης το συντομότερο δυνατό. Σήμερα είναι σε θέση να τα εκπληρώσει όλα εκτός από ένα· ας ελπίσουμε ότι θα ξεπεράσει αυτή τη διαφορά πολύ σύντομα. Μόλις το κάνει, θα περιμένω με ανυπομονησία να λάβω ένα αίτημα από τη Λιθουανία το οποίο είναι δικαίωμά της σύμφωνα με τη Συνθήκη για να μπορέσω να εκφράσω μια θετική γνώμη εξ ονόματος της Επιτροπής. Αλλά παρακαλώ μην ζητάτε από την Επιτροπή να πει στις εκθέσεις σύγκλισης οτιδήποτε που να αντιβαίνει στη λογική, ξεκάθαρη και διαφανή εφαρμογή της Συνθήκης.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.

Γραπτές δηλώσεις (Άρθρο 142 του Κανονισμού)

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL). – (PT) Όταν ο Τύπος ανακοινώνει ότι ο Otmar Issing εγκαταλείπει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), αλλά ότι η μονεταριστική κληρονομιά θα συνεχιστεί, επιβεβαιώνει απλώς την άποψή μας ότι οι μονεταριστικές κατευθυντήριες γραμμές συνεχίζουν να υπερισχύουν και να κατευθύνουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της ΕΕ, ανεξαρτήτως του ποιος είναι επί κεφαλής της ΕΚΤ.

Όπως γνωρίζουμε, και το επιβεβαιώνει αυτό η έκθεση Langen, η προσχώρηση στην ευρωζώνη προϋποθέτει «πλήρη συμμόρφωση με τα κριτήρια του Μάαστριχτ», πράγμα το οποίο συνεπάγεται ικανοποίηση των απαιτήσεων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, και τήρηση των κατευθυντήριων γραμμών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της ευρωπαϊκής νομισματικής αρχής οι αποφάσεις της οποίας έχουν αντίκτυπο σε ολόκληρο τον οικονομικό βίο.

Η έκθεση ορίζει ρητά ότι «η μετάβαση στο ευρώ δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται και να προβάλλεται απλώς ως τεχνική αλλαγή νομίσματος αλλά ως μείζων μετατροπή με σημαντικές οικονομικές, νομισματικές και κοινωνικές επιπτώσεις». Υπογραμμίζει τη μαξιμαλιστική προσέγγιση του Κοινοβουλίου, η οποία είναι ότι ο δημοσιονομικός κύκλος σε εθνικό επίπεδο πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να βασιστεί στα ίδια προνόμια, δηλαδή την απώλεια της νομισματικής, και εν συνεχεία της φορολογικής κυριαρχίας.

Δυστυχώς, στην Πορτογαλία είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτήν την κατάσταση και τις επιπτώσεις της, όπως επιβεβαιώνεται από τις πρόσφατες εαρινές οικονομικές προβλέψεις για το 2006-2007. Η απώλεια νομισματικής κυριαρχίας έχει επιπτώσεις στην πραγματική σύγκλιση των οικονομιών, χρησιμεύοντας στις οικονομικές ομάδες, άμεσα ή έμμεσα.

Ως εκ τούτου, αντιτιθέμεθα σε αυτή την έκθεση.

  Hélène Goudin (IND/DEM). – (SV) Τον Σεπτέμβριο του 2003 διεξήχθη δημοψήφισμα στο οποίο δόθηκε η ευκαιρία στον λαό της Σουηδίας να αποφασίσει κατά πόσον η Σουηδία πρέπει να εισαγάγει το ευρώ ως νόμισμά της. Η ετυμηγορία, όχι παραδόξως, ήταν ένα ηχηρό και σαφές «όχι».

Έχουν παρέλθει δέκα χρόνια από τότε που δέκα νέα κράτη μέλη προσχώρησαν στην ΕΕ. Η κατάσταση γνώμης στις εν λόγω χώρες σε σχέση με το ευρώ διαφέρει από χώρα σε χώρα. Η αντικατάσταση ενός νομίσματος είναι, ωστόσο, ένα αφάνταστα σημαντικό και σοβαρό πράγμα. Δεν είναι απλώς θέμα αλλαγής κερμάτων και χαρτονομισμάτων, αλλά επίσης εκχώρησης ενός μέρους της ανεξαρτησίας σου. Κατ’ επέκταση, χάνεις την ικανότητα να ελέγχεις την ίδια σου την οικονομική ανάπτυξη.

Το κόμμα Λίστα του Ιουνίου πιστεύει ότι πρέπει να ζητείται η γνώμη του λαού όταν πρόκειται να ληφθούν αποφάσεις αυτής της σημασίας, όπως σε σχέση με ένα νέο σχέδιο Συντάγματος ή το ευρώ. Για χάρη της δημοκρατίας, θα ήταν καλύτερο εάν οργανώνονταν δημοψηφίσματα –εάν αυτό επιθυμεί ο λαός– σε αυτές τις χώρες που σκοπεύουν να εισαγάγουν το ευρώ ως νόμιμο χρήμα. Το αποτέλεσμα αυτών των δημοψηφισμάτων πρέπει τότε να τηρείται, όπως ακριβώς το «όχι» του σουηδικού λαού στο ευρώ.

19. Κατάσταση προβλέψεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2007 (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια συζήτηση προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0188/2006) του κ. Grech, εξ ονόματος της Επιτροπής Προϋπολογισμών, σχετικά με την κατάσταση προβλέψεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2007 [2006/2022(BUD)].

  Louis Grech (PSE), εισηγητής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το 2007, το πρώτο έτος των νέων δημοσιονομικών προοπτικών, θα είναι ένα έτος παγίωσης των δαπανών στις δημοσιονομικές προβλέψεις του Κοινοβουλίου για το επόμενο έτος. Μέσω αυτής της αποτίμησης και της διαδικασίας παγίωσης, πρέπει να ενισχύσουμε ό,τι έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικό και να απορρίψουμε, ή τουλάχιστον να μειώσουμε, τις δραστηριότητες που δεν προσδίδουν προστιθέμενη αξία.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, η υλοποίηση της κατάρτισης του προϋπολογισμού με βάση τις δραστηριότητες έχει μεγαλύτερη σημασία. Επιπλέον, η έκθεση τονίζει το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τις πραγματικές δημοσιονομικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτόν, είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί διεξοδικά η διατήρηση ή όχι του αυτοεπιβαλλόμενου ανώτατου ορίου του 20%. Πρέπει να πραγματοποιηθεί μια ανάλυση κόστους-οφέλους, προκειμένου να εξεταστεί τι εξυπηρετεί περισσότερο τα συμφέροντα του Κοινοβουλίου, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής ανεξαρτησίας του τώρα και στο μέλλον, όταν τεθεί σε ισχύ το 2009 το καθεστώς το βουλευτών που θα ανέρχεται σε περίπου 100 εκατ. ευρώ ετησίως.

Αυτή η δημοσιονομική προσέγγιση μεταφράζεται σε πιο αποτελεσματικές, διαφανείς και αναλυτικές προβλέψεις, γεγονός που με οδηγεί σε ένα ακόμη βασικό θέμα της έκθεσης: την αγορά κοινοβουλευτικών κτηρίων. Από αυτήν την άποψη, και λαμβάνοντας υπόψη τα πρόσφατα γεγονότα σχετικά με την αγορά των κτηρίων WIC και SDM στο Στρασβούργο, δεν διστάζουμε να βάλουμε στο αποθεματικό τα 50 εκατ. ευρώ που απαιτούνται για την αγορά αυτών των κτηρίων.

Δεν θα ήταν συνετό να απελευθερωθούν αυτά τα κονδύλια έως ότου αποσαφηνιστούν σε ικανοποιητικό βαθμό τα άλυτα και ασαφή ζητήματα που αφορούν αυτά τα κτήρια. Δεν θέλουμε να υποτιμήσουμε τη θετική οικονομική επίπτωση της πολιτικής που ακολουθούμε όσον αφορά τις αγορές. Έχουμε επανειλημμένως σχολιάσει τη σημαντική εξοικονόμηση στην οποία έχει συμβάλει αυτή η πολιτική με την πάροδο των ετών. Παρόλα αυτά, θα ήταν συνετό να λάβουμε υπόψη το ενδεχόμενο επανεξέτασης της συνολικής πολιτικής για την αγορά κοινοβουλευτικών κτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των γραφείων πληροφοριών στα διάφορα κράτη μέλη.

Η έκθεση ασχολείται επίσης με θέματα που αφορούν το πρόγραμμα των επισκεπτών και την πολιτική για την ενημέρωση. Δυστυχώς, δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση σχετικά με τα 5 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκαν για τη βελτίωση του προγράμματος των επισκεπτών. Αυτή η κατάσταση είναι αβάσιμη και οι βουλευτές αναμένουν από το Προεδρείο να λάβει μια απόφαση πριν από την πρώτη ανάγνωση.

Το 2006, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να επενδύσει σε τρία μεγάλα προγράμματα πληροφόρησης, τα οποία περιελάμβαναν την οικοδόμηση ενός νέου κέντρου επισκεπτών, οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις και διαδικτυακή τηλεόραση. Από αυτήν την άποψη, η διοίκηση μας έχει θέσει προς εξέταση κονδύλια που ανέρχονται σε 25 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση αυτών των προγραμμάτων το 2007. Συμφωνούμε καταρχήν ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για τη βελτίωση της διασύνδεσης μεταξύ των πολιτών και των νέων θεσμικών οργάνων που τους εκπροσωπούν. Ωστόσο, πριν απελευθερωθούν όλα ή ορισμένα από αυτά τα κονδύλια από το αποθεματικό, πρέπει να δοθούν πιο ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την πολιτική εποπτεία, την οργάνωση, τη διάρθρωση του κόστους και το περιεχόμενο του προγράμματος. Λαμβάνοντας υπόψη τους υφιστάμενους δημοσιονομικούς περιορισμούς, δεν έχουμε πεισθεί ακόμη ότι δικαιολογείται το αίτημα για 74 επιπλέον θέσεις, ιδιαίτερα τη στιγμή που συνηγορούμε υπέρ της παγίωσης των δαπανών. Υπό αυτές τις συνθήκες, έχει μπει στο αποθεματικό η αντίστοιχη πίστωση έως ότου υπάρξει πριν από την πρώτη ανάγνωση κάποια λεπτομερής ενημέρωση που να δικαιολογεί αυτό το αίτημα.

Σε άλλο επίπεδο, πρέπει να σημειωθεί ότι χορηγούνται 48 εκατ. ευρώ για την ένταξη της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας. Σε περίπτωση αναβολής, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των περίπου 24 εκατ. ευρώ θα αφαιρεθούν από τον προϋπολογισμό για το 2007.

Ένας ακόμη σημαντικός τομέας στον οποίο εστιάσαμε στην έκθεσή μας είναι αυτός που αφορά την επικουρία και τις διευκολύνσεις στους βουλευτές. Από αυτήν την άποψη, η διοίκηση θα πραγματοποιήσει έναν έλεγχο ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται στους βουλευτές. Είμαστε πεπεισμένοι ότι αποτίμηση σχετικά με το εγχείρημα «Ανεβάζοντας τον πήχη», παράλληλα με τα συμπεράσματα του ελέγχου, θα βελτιώσουν κατά πολύ αυτήν τη σημαντική πτυχή.

Στην έκθεσή μας, αναφερθήκαμε επίσης σε πολλές ακόμη προτεραιότητες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε, όπως η κατάρτιση, η πρόσληψη προσωπικού που σχετίζεται με τη διεύρυνση, το καθεστώς για τους βοηθούς, η ασφάλεια και οι συμβάσεις που αφορούν τις εξωτερικές προμήθειες. Δυστυχώς, δεν έχω τον χρόνο να ασχοληθώ με όλα αυτά τα σημεία, αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να τα αγνοήσουμε.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου, τους σκιώδεις εισηγητές, τους συντονιστές και τα μέλη της Επιτροπής Προϋπολογισμών για τη συνεργασία τους και την εποικοδομητική συμμετοχή τους στη σύνταξη αυτής της έκθεσης με τον κοινό στόχο της βελτίωσης της απόδοσης, της ποιότητας και της απόδοσης λογαριασμού του Κοινοβουλίου.

  Ville Itälä , εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, πρώτον θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή, κ. Grech· έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, και το επίπεδο συνεργασίας ήταν πολύ ικανοποιητικό. Ήταν ευχάριστη εμπειρία η συνεργασία σε αυτό το σχέδιο. Θα ήθελα, ωστόσο, να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις.

Πρώτον, ανέκαθεν λέγεται ότι δαπανούμε 20% περισσότερα από ό,τι τον προηγούμενο χρόνο. Ενδεχομένως να μην υπάρχει κάποια αρχή εδώ. Η αρχή ίσως είναι απλώς ότι δίνουμε πολλή προσοχή στις ανάγκες τις οποίες έχουμε και στον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα των φορολογουμένων με φειδώ.

Εν συνεχεία υπάρχουν οι γραμμές προϋπολογισμού, και ιδιαίτερα της πολιτικής πληροφόρησης. Πέρυσι αποφασίσαμε με σαφή πλειοψηφία ότι θα προσθέταμε πέντε εκατομμύρια ευρώ για τις ομάδες επισκεπτών. Οι βουλευτές του Κοινοβουλίου αναμένουν ότι αυτά τα πέντε εκατομμύρια ευρώ θα χρησιμοποιηθούν, αλλά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί. Αυτό φαίνεται κάπως απογοητευτικό. Για ποιον λόγο το Κοινοβούλιο αποφασίζει εν γένει πράγματα εάν δεν τα υλοποιεί; Ελπίζω ότι ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου θα διασφαλίσει την εκτέλεση της βούλησης του Κοινοβουλίου σε σχέση με αυτό το θέμα και ότι θα δαπανηθούν τα πέντε εκατομμύρια ευρώ.

Στη συνέχεια, εκφράστηκε η επιθυμία δημιουργίας διαδικτυακής τηλεόρασης, παρότι δεν έχουν ληφθεί αποφάσεις για αυτό. Κατά τη γνώμη μου, η επιτροπή έχει πολύ ορθά θέσει έναν όρο ότι πρέπει να υπάρχουν μακροπρόθεσμα χρηματοδοτικά σχέδια για αυτό: μελέτη του τι θα κοστίσει το επόμενο έτος, σε χρονικό διάστημα πέντε ετών και ακόμη και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ούτως ώστε να γνωρίζουμε πού οδεύουμε και πώς θα λειτουργήσει η διαχείριση. Δεν μπορούν να ληφθούν αποφάσεις προτού να συμβεί αυτό.

Θα ήθελα να αναφέρω επίσης μια λεπτομέρεια που συνδέεται με τον παιδικό σταθμό. Το Κοινοβούλιο έχει εγκαταλείψει την ιδέα ενός παιδικού σταθμού εδώ και έχει αγοράσει ένα θαυμάσιο σπίτι: ένα ωραίο περιβάλλον για τα παιδιά, αλλά σε εντελώς λάθος μέρος. Ο παιδικός σταθμός θα έπρεπε να είναι σε αυτό το κτίριο ή κοντά. Είναι σημαντικός ο τρόπος που φερόμαστε ως εργοδότες. Πρέπει να αποτελούμε το παράδειγμα, και είμαι απογοητευμένος από τους σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για οικογένειες με παιδιά. Ψηφίζουμε υπέρ του αθλητικού κέντρου, των χρημάτων για τη διαδικτυακή τηλεόραση και πολλών άλλων ανέσεων, αλλά δεν ενδιαφερόμαστε για οικογένειες με παιδιά. Ελπίζω ότι αυτό το θέμα θα τεθεί εκ νέου.

  Neena Gill, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για το πλήρες έργο του επί της έκθεσης αυτής. Συγχαίρω τον κ. Louis Grech για την έμφαση που έδωσε στη βελτίωση της αποτελεσματικής χρήσης των κονδυλίων. Για τον λόγο αυτόν, στηρίζω σθεναρά την εισαγωγή κατάρτισης του προϋπολογισμού με βάση τις δραστηριότητες. Εδώ και πέντε χρόνια ζητώ την έγκριση αυτού του συστήματος από το Κοινοβούλιο, καθώς δίνει την ευκαιρία να επιδείξουμε μεγαλύτερη διαφάνεια. Ωστόσο, απογοητεύθηκα από την απροθυμία της διοίκησης να εισαγάγει ένα τέτοιο σύστημα και φρονώ ότι είναι καιρός να το κάνουμε. Συνεπώς, καλώ των Γενικό Γραμματέα να εξετάσει πολύ σοβαρά αυτό το θέμα και να δει τι πρόοδο μπορούμε να σημειώσουμε σε αυτό το μέτωπο.

Το δεύτερο ζήτημα που θέλω να θέσω είναι το ετήσιο θέμα των αυτοκινήτων. Δεν συμφωνώ με όσα αναφέρονται στην έκθεση, ήτοι την αύξηση της στήριξης για περαιτέρω κονδύλια προς την κατεύθυνση των οδηγών των βουλευτών. Στηρίζω την τροπολογία που προτείνει η Ομάδα ΠΡΣ/ΕΕΣ, σύμφωνα με την οποία πρέπει να εξετάσουμε την υπηρεσία και να διαπιστώσουμε πώς μπορούμε να την βελτιώσουμε χωρίς να αυξηθούν τα κονδύλια. Δεν χρειάζεται να αρχίσουμε να αυξάνουμε τα κονδύλια, ιδιαίτερα τη στιγμή που ισχύει η επιστροφή στους βουλευτές των εξόδων μεταφοράς με ταξί.

Όσον αφορά την πληροφόρηση και την επικοινωνία, είναι εξαιρετικά μεγάλη η ανάγκη να υπάρξουν αποτελέσματα που να είναι σημαντικά ώστε να συνδεθούμε με τους πολίτες. Στηρίζω πλήρως τις προτάσεις για διαδικτυακή τηλεόραση και ένα βελτιωμένο κέντρο επισκεπτών.

  Anne E. Jensen, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (DA) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον κ. Grech για την εποικοδομητική και επιμελή εργασία του σχετικά με τον προϋπολογισμό του Κοινοβουλίου για το 2007. Εξετάζουμε εδώ έναν προϋπολογισμό μόλις κάτω από 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ, και υπάρχουν τρία θέματα στα οποία θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή. Το πρώτο εξ αυτών είναι ότι σχεδόν το ήμισυ των δαπανών προκαλείται από την γεωγραφική εξάπλωση των δραστηριοτήτων του Κοινοβουλίου και το γεγονός ότι εργαζόμαστε σε πολλές γλώσσες. Αυτές αποτελούν συνθήκες που είναι πολύ ειδικές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά επίσης και συνθήκες τις οποίες, οι ίδιοι, αδυνατούμε να ελέγξουμε.

Δεύτερον, θα ήθελα να τονίσω την ανάγκη να δίνεται διαρκώς εκ νέου προτεραιότητα και μεγαλύτερη αποδοτικότητα, ιδίως σε σχέση με την πολιτική στελέχωσης, όπου απαιτείται αναδιάταξη. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην ανάγκη βελτίωσης των εγκαταστάσεων για τους βουλευτές, ούτως ώστε να είναι σε θέση να εργαστούν αποτελεσματικότερα, και να καταστήσουν την πολιτική πληροφόρησης πιο αποδοτική, σε σχέση με την οποία υπάρχει ανάγκη προσεκτικής αξιολόγησης των συνεισφορών των εθνικών γραφείων πληροφόρησης.

Ένα τρίτο θέμα το οποίο θα ήθελα να θίξω είναι το ζήτημα της αγοράς των κτιρίων στο Στρασβούργο. Υπήρξε σαφώς πολλή δημαγωγία σχετικά με αυτό το θέμα, και θα ήταν απολύτως απαράδεκτο εάν αποδειχτεί ότι η έδρα του Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο αποτέλεσε μηχανή παραγωγής χρημάτων για την πόλη. Είμαστε συνεπώς αναγκασμένοι, επί του παρόντος, να αναβάλουμε την αγορά των κτιρίων. Προσωπικά, θα το προτιμούσα εάν το Κοινοβούλιο ήταν ικανοποιημένο με την έδρα του στις Βρυξέλλες, ούτως ώστε να μπορούσαμε να εργαστούμε αποτελεσματικά και σε αυτό το θέμα επίσης.

  Hans-Peter Martin (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, μιλώ περιμένοντας ότι θα μου δοθεί ο ίδιος χρόνος με τους προηγούμενους ομιλητές, στους οποίους φανήκατε πολύ γενναιόδωρος. Αυτό που μας παρουσιάζετε εδώ, είναι πραγματικά μια πολύ θλιβερή υπόθεση. Η έκθεση δείχνει γι’ άλλη μία φορά ότι ο προϋπολογισμός θα αυξηθεί και πάλι κατά 4,2% και ότι θα δημιουργηθούν άλλες 250 νέες θέσεις. Έτσι, αυτό που κάνετε εδώ είναι και πάλι μια έκφραση οργανωμένης ανευθυνότητας. Είναι φανερό ότι μια ομάδα ανθρώπων κρατά σε ομηρία το ευρωπαϊκό σχέδιο και δυστυχώς είμαι πεπεισμένος ότι εκείνοι που συναινούν για ακόμη μία φορά θα περάσουν στην ιστορία ως τυφλοί και σπάταλοι.

Αν παίρνατε αυτήν την έκθεση, τη μεταφράζατε σε όλες τις επίσημες γλώσσες και τη δίνατε στους πολίτες της Ευρώπης, θα τους γέμιζε φρίκη και θα έλεγαν: «Μα τι νομίζετε; Δεν έχουμε άλλα πια και δεν μπορούμε να το αντέξουμε αυτό οικονομικά! Ακόμα και τα μισά είναι πάρα πολλά.» Αυτό βέβαια το ξέρουν όλοι εδώ, αλλά δεν ενεργούν ανάλογα. Μου θυμίζει πολύ την πρώην Σοβιετική Ένωση, όπου κάθε χρόνο συζητούσαν για νέες εσοδείες-ρεκόρ και νέες μεγιστοποιήσεις και αυξήσεις της απόδοσης. Αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι ντροπή και δεν είναι αντάξιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

20. Ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου (2008) (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0168/2006) της κ. Hennicot-Schoepges, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας, για το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισµικού Διαλόγου (2008) [(COM(2005)0467 C6-0311/2005 2005/0203 (COD)].

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου προς την Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας, και ιδιαίτερα την κ. Hennicot-Schoepges, και προς τις υπόλοιπες εμπλεκόμενες επιτροπές, για τα πολύτιμα σχόλια και τις τροπολογίες επί της πρότασης της Επιτροπής σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου.

Είμαι πολύ χαρούμενος που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής σχετικά με τη σημασία του διαπολιτισμικού διαλόγου και την προτεραιότητα που πρέπει να του δοθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Επιτροπή χαιρετίζει την πλειονότητα των τροπολογιών. Η Επιτροπή έχει ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στην έκκληση για δραστική συνεργασία με την κοινωνία των πολιτών και στην έμφαση που δίνεται στον ρόλο της εκπαίδευσης. Επίσης, επικροτούμε την έμφαση που δίνεται στη συμβολή των διαφορετικών πολιτισμών και εκφράσεων ποικιλομορφίας στην κληρονομιά των κρατών μελών, καθώς και στην ευρωπαϊκή ταυτότητα. Είμαστε υπέρ της διασφάλισης της αδιάλειπτης συνέχειας με το Ευρωπαϊκό Έτος της Ισότητας Ευκαιριών για Όλους το 2007. Η Επιτροπή είναι επίσης υπέρ μιας αναφοράς –κατά προτίμηση σε κάποια αιτιολογική σκέψη– στο γεγονός ότι ο διαπολιτισμικός διάλογος περικλείει διαστάσεις που αφορούν τις θρησκείες και τα πιστεύω.

Ωστόσο, η Επιτροπή θα ήθελε να εκφράσει κάποιες ανησυχίες σχετικά με ορισμένες τροπολογίες. Πρώτον, δεν μπορούμε να προσυπογράψουμε τον περιορισμό των πόρων για την επικοινωνιακή και ενημερωτική εκστρατεία σε 2 εκατ. ευρώ. Η εμπειρία που έχουμε αποκομίσει από προηγούμενα Ευρωπαϊκά Έτη αποδεικνύει ότι αυτές οι εκστρατείες είναι σημαντικές για την επίτευξη της ευαισθητοποίησης, και οι εκθέσεις αξιολόγησης πάντα επισημαίνουν την έλλειψη πόρων ως ένα σημείο που αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Η Επιτροπή θα μπορούσε να επιδείξει κάποια ευελιξία απέναντι στην αρχική της πρόταση για έναν προϋπολογισμό ύψους 4,5 εκατ. ευρώ, αλλά σίγουρα όχι για μια τόσο δραστική περικοπή.

Άλλο ένα οικονομικό θέμα είναι το επίπεδο συγχρηματοδότησης των δράσεων σε εθνικό επίπεδο, την αύξηση του οποίου προτείνει μια τροπολογία έως και 80%. Όπως δηλώνεται ξεκάθαρα, λόγω του περιορισμένου προϋπολογισμού του Έτους, αυτή η αλλαγή θα μείωνε σημαντικά τον αριθμό των διοργανώσεων που θα μπορούσαν να συγχρηματοδοτηθούν, καθώς και τη δέσμευση των γονέων σε εθνικό επίπεδο. Η αρχική πρόταση για 50% συγχρηματοδότηση είναι η συνήθης μορφή που τηρήθηκε όλα τα προηγούμενα Ευρωπαϊκά Έτη.

Πολλές τροπολογίες προκαλούν ασυμφωνία μεταξύ του γεωγραφικού εύρους του Έτους, το οποίο περιορίζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ορισμένων νέων στόχων και δράσεων που θα πραγματοποιηθούν αναφορικά με τρίτες χώρες. Η Επιτροπή πρότεινε τη συγκέντρωση του συγκεκριμένου μέσου στο Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ δεσμεύτηκε να αναπτύξει μια παράλληλη προσπάθεια για τον διάλογο εντός και σε συνεργασία με τρίτες χώρες με βάση μέσα εξωτερικών σχέσεων.

Ορισμένες τροπολογίες περιέχουν προβληματικές αναφορές σε αρκετές πολύ συγκεκριμένες δράσεις. Η Επιτροπή πιστεύει ότι το Έτος θα πρέπει να είναι μια διαδικασία από κάτω προς τα πάνω, όπου τα σχέδια και οι πρωτοβουλίες θα προέρχονται από τους εταίρους μας, ιδιαίτερα από την κοινωνία των πολιτών. Με δεδομένο τον περιορισμένο αριθμό πρωτοβουλιών που μπορούν να υποστηριχθούν, η εισαγωγή αναφορών σε συγκεκριμένες δράσεις στο πλαίσιο της νομικής βάσης θα παρακώλυε τη δημιουργικότητα των εταίρων μας και θα οδηγούσε σε δυσκολίες ως προς την εφαρμογή.

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, η Επιτροπή κατανοεί και εκτιμά τη βούληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να έχει στενή σχέση με τη διαδικασία. Δυστυχώς, δεν μπορεί να στηρίξει την τροπολογία που προτείνει τη συμμετοχή των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Συμβουλευτική Επιτροπή. Η επιτροπολογία είναι ένα ιδιαίτερα κωδικοποιημένο θέμα. Θέλουμε να εμμείνουμε στους υφιστάμενους νόμους. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.

  Erna Hennicot-Schoepges (PPE-DE), εισηγήτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, σας ευχαριστώ που παρουσιάσατε με τόση σαφήνεια τις απόψεις της Επιτροπής. Θα ήθελα αρχικά να ευχαριστήσω τους συναδέλφους που με στήριξαν στα καθήκοντά μου, όλες τις επιτροπές που υπέβαλαν τροπολογίες και όλους όσους μου έδωσαν συμβουλές.

Η αρχική πρόταση της Επιτροπής ήταν, αναμφίβολα, πολύ ευρεία, κάπως ασαφής και πολύπλοκη, αλλά ο στόχος της ήταν να έχει γενικό χαρακτήρα. Το ερώτημα που πρέπει να εξετάσει το Κοινοβούλιο είναι: μπορούμε να εκφράσουμε προσδοκίες και να δρομολογήσουμε μια πρωτοβουλία διαπολιτισμικού διαλόγου χωρίς να επεκτείνουμε εκ των προτέρων το θέμα στα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν πραγματικά, καθώς και χωρίς να συζητάμε για ακανθώδη θέματα όπως ο διαθρησκευτικός διάλογος;

Θελήσαμε να αποσαφηνίσουμε ορισμένα θέματα στο κείμενό μας. Πρώτον, γίνεται αναφορά, στο άρθρο 2, στις κοινές αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υιοθετώντας το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, καθιστούμε αρκετά σαφές ότι η κοινή μας βάση και αυτή που έχουμε όλοι δεχτεί είναι εκείνη που μας εγγυάται την απουσία διακρίσεων μεταξύ των φύλων και την ισότητα ευκαιριών από όλες τις απόψεις. Δεν χρειάζεται να το επαναλαμβάνουμε συνέχεια.

Υπάρχει επίσης το ζήτημα της επέκτασης της δράσης μετά το 2008, και της ενεργοποίησης του διαλόγου σε μια μεγάλη σειρά πρωτοβουλιών που έχουν ήδη ξεκινήσει στα κοινοτικά προγράμματα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η παιδεία θα είναι ζωτικής σημασίας σχετικά, το ίδιο και η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών· η συνεργασία με όλους τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών είναι απαραίτητη. Είναι προφανές ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και θα πρέπει να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία των μεγάλης κλίμακας συγκεντρώσεων και των συμβολικών γεγονότων που έχουν προγραμματιστεί για το 2008 ώστε να καταπολεμήσουμε, ειδικότερα, τη σωματεμπορία και τον εξαναγκασμό σε πορνεία.

Πρέπει επίσης να συμπεριληφθούν και άλλοι διεθνείς οργανισμοί, όπως το Συμβούλιο της Ευρώπης και η Unesco. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ενδο-ευρωπαϊκός διάλογος δεν πρέπει να παραμένει στο προσκήνιο, αλλά απλούστατα ότι πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τις κοινές δράσεις που έχουν ήδη δρομολογηθεί από την Unesco. Σχετικά, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στην ψηφοφορία σχετικά με την πολιτισμική πολυμορφία, όπου οι 25 εκφράστηκαν με μία φωνή.

Ένα άλλο θέμα: θα πρέπει να αναπτυχθεί η δικτυακή πύλη και, εφόσον η Επιτροπή δηλώνει ότι δεν μπορεί να συμφωνήσει σε μειωμένο προϋπολογισμό για την επικοινωνία και την ενημέρωση, θα ρωτήσω τον Επίτροπο μήπως θα μπορούσε να αυξηθεί ο συνολικός προϋπολογισμός. Η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του έχει ήδη τονίσει ότι ένας προϋπολογισμός 10 εκατομμυρίων ευρώ, είναι υπερβολικά χαμηλός για την επίτευξη των στόχων αυτού του έτους. Γνωρίζουμε ότι ο πολιτισμός είναι πάντα ο φτωχός συγγενής όσον αφορά τον προϋπολογισμό. Σε αυτές τις συνθήκες, η παρατήρησή σας ότι θα θέλατε να επιστρέψετε στον αρχικό προϋπολογισμό δεν είναι ικανοποιητική. Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να καταβάλετε μια ακόμη προσπάθεια στο επίπεδο του συνολικού προϋπολογισμού, ώστε να μπορέσουμε να αυξήσουμε το ποσό που διατίθεται για την επικοινωνία και την ενημέρωση.

Όσον αφορά τον διάλογο με τον θρησκευτικό κόσμο, πρέπει να τονίσω στο σημείο αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι μόλις χθες, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου και ο Πρόεδρος της Επιτροπής ξεκίνησαν μια συζήτηση με τους εκπροσώπους των θρησκευτικών κοινοτήτων σχετικά με το θέμα των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του αμοιβαίου σεβασμού. Εντούτοις, το Κοινοβούλιο καλείται να αναφέρει αυτήν την πτυχή μόνο στις αιτιολογικές σκέψεις, ενώ κατά την άποψή μου, το Κοινοβούλιο θα πρέπει επίσης να είναι έτοιμο να συμμετάσχει στον διάλογο αυτό. Δεν μπορούμε πια να διατηρούμε τέτοια ταμπού στην κοινωνία μας. Πρέπει να προωθούμε και να αναλύουμε τα δύσκολα θέματα. Οι θρησκείες και η απόρριψή τους αποτελούν βασικό παράγοντα στη διαδικασία της κοινωνικής ταυτοποίησης, της ένταξης καθώς και του κοινωνικού αποκλεισμού. Θα ήθελα να τονίσω, με την υποστήριξη των συναδέλφων μου, τη σημασία αυτής της πτυχής του διαπολιτισμικού διαλόγου με την ευρύτερη έννοια.

Τέλος, κύριε Πρόεδρε, δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε το γεγονός ότι συγκεκριμένες δράσεις θα είναι αναμφίβολα ένας τρόπος έλξης της προσοχής. Γιατί να μην δημιουργήσουμε ένα βραβείο διαλόγου στο Κοινοβούλιο, όπως το βραβείο Ζαχάρωφ για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Γιατί να μην διοργανώσουμε ένα διαπολιτισμικό φόρουμ στο Κοινοβούλιο για να κλείσουμε τη χρονιά, δίνοντας έτσι στο Κοινοβούλιο την ορατότητα που του αξίζει σχετικά με αυτά τα θέματα;

  Patrick Gaubert (PPE-DE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ως συντάκτης της γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ την εισηγήτρια για την εξαιρετική της εργασία και τη σημασία που έδωσε στη συνεργασία μας.

Το ευρωπαϊκό σχέδιο αντλεί τον πλούτο του από την πολιτισμική πολυμορφία των κρατών μελών της Ένωσης. Έτσι, ο διαπολιτισμικός διάλογος είναι σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, μια διαδικασία που πρέπει να ενθαρρύνεται. Το ευρωπαϊκό έτος διαπολιτισμικού διαλόγου θα είναι η ευκαιρία. Για να επιτευχθεί, σκέπτομαι μια αμφίδρομη επικοινωνία.

Οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να μπορούν να έχουν πρόσβαση στους πολιτισμούς άλλων ευρωπαϊκών και μη ευρωπαϊκών χωρών, κυρίως των γειτονικών τους χωρών. Παράλληλα, πρέπει να αυξηθεί η ενημέρωση του υπόλοιπου κόσμου σχετικά με τους πολιτισμούς και τις αξίες της Ένωσης ώστε να προαχθεί η αμοιβαία κατανόηση. Ομοίως, ο διαπολιτισμικός διάλογος θα πρέπει να αποτελέσει κινητήρια δύναμη για την κοινωνική ένταξη των μεταναστών.

Ως σκιώδης εισηγητής της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων για το Ευρωπαϊκό Έτος το 2007, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της συνοχής και της συνεκτικότητας των δράσεων που θα πραγματοποιηθούν το 2007 για την υποστήριξη της ισότητας των ευκαιριών για όλους, και θα ήθελα επίσης να τονίσω τη σημασία της συνοχής στις δράσεις που αποτελούν μέρος του πολιτισμικού διαλόγου του 2008, καθώς αυτά τα δύο έτη συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Καλώ επίσης την Επιτροπή και τους εμπλεκόμενους φορείς –κυρίως την κοινωνία των πολιτών όπως ανέφερε ο Επίτροπος– να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία των μεγάλων γεγονότων που έχουν προγραμματιστεί για το 2008, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου ή οι Ολυμπιακοί Αγώνες, για να ενημερώσουν περισσότερο το κοινό, και κυρίως την ομάδα στόχο των νέων ανθρώπων, σχετικά με τη σημασία του διαπολιτισμικού διαλόγου.

  Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (PSE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Προϋπολογισμών. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η ιδέα ότι το 2008 πρέπει να ανακηρυχθεί Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου ανέκυψε σε σχέση με τη διεύρυνση της ΕΕ προκειμένου να συμπεριλάβει 10 νέα κράτη μέλη, που έχουν προσθέσει πολιτιστική, γλωσσική και θρησκευτική πολυμορφία στην Κοινότητα. Η εν λόγω πρωτοβουλία είναι απολύτως κατάλληλη για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη, και επιλαμβάνεται πλήρως της ανάγκης πολυεπίπεδου διαλόγου με στόχο την οικοδόμηση αμοιβαίας κατανόησης βάσει του σεβασμού και της ανοχής.

Δυστυχώς, αυτή η ευγενής ιδέα δεν στηρίχθηκε από κατάλληλο προϋπολογισμό. 10 εκατομμύρια ευρώ διαιρεμένα σε 27 χώρες, χωρίς πρόσθετη στήριξη από τα κράτη μέλη, δεν θα καλύψουν μεγαλεπήβολα ή πραγματικά πολύτιμα πολιτιστικά γεγονότα. Πρέπει, ωστόσο, να ελπίζουμε ότι με την κατάλληλη χρήση άλλων προγραμμάτων που αποσκοπούν στη χρηματοδότηση πολιτιστικών δράσεων, και με τη συμμετοχή εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, μη κυβερνητικών και θρησκευτικών οργανώσεων, σχολείων, πανεπιστημίων και ειδικά των μέσων ενημέρωσης, θα είμαστε σε θέση να ενώσουμε τις δυνάμεις μας προκειμένου να επιτύχουμε τους φιλόδοξους στόχους για το 2008 παρά τον μέτριο και συμβολικό προϋπολογισμό. Αυτό θα χρησιμεύσει προκειμένου να καταστεί διάλογος, αντί πολιτιστικός μονόλογος για εξοικονόμηση χρημάτων.

  Ρόδη Κράτσα-Τσαγκαροπούλου (PPE-DE), Εισηγήτρια της γνωμοδότησης της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων. – Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα κατ' αρχάς να ευχαριστήσω την εισηγήτρια και τους συντάκτες γνωμοδότησης, διότι με την εργασία τους ανέδειξαν όλες τις πτυχές και τις δυνατότητες του έτους διαπολιτισμικού διαλόγου.

Η πρωτοβουλία αυτή είναι άμεσα συνδεδεμένη με όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι, η διατήρηση και η ενίσχυση της πολυπολιτισμικότητας της Ευρώπης είναι καθοριστικός παράγοντας για την ολοκλήρωσή της. Παράλληλα ένας διάλογος πολιτισμών και πολιτών από όλον το κόσμο, διότι οι πολίτες είναι οι φορείς των πολιτισμών, είναι απαραίτητος για την ειρήνη και την ισορροπία.

Η παράδοση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και οι αναπτυξιακοί μας στόχοι, επιβάλλουν μια ανοικτή κοινωνία διαλόγου αναζήτησης κοινών αξιών με τους πολίτες άλλων χωρών που βρίσκονται στα κράτη μέλη μας σχετικά με την αλληλοκατανόηση, την αλληλοεκτίμηση και την άμβλυνση των διακρίσεων.

Εκ μέρους της Επιτροπής των Δικαιωμάτων των Γυναικών θα ήθελα να τονίσω τη σημασία που έχει να εργαστούμε στο πλαίσιο αυτό για την αντιμετώπιση των διακρίσεων που υφίστανται οι γυναίκες, αλλά και την ενθάρρυνση της συμμετοχής τους σε όλες τις δραστηριότητες και πρωτοβουλίες του διαπολιτισμικού διαλόγου.

  Doris Pack, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη συνάδελφο κ. Hennicot-Schoepges για την εξαίρετη εργασία της. Χωρίς να θέλω να προσβάλω τον Επίτροπο, θα ήθελα να πω ότι η εισηγήτρια έδωσε πολύ περισσότερη ζωή σε αυτήν την αρχικά μάλλον διοικητικού χαρακτήρα πρόταση. Όμως, οι προτάσεις της Επιτροπής αφήνουν πάντα περιθώρια για βελτιώσεις.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ένα δημοκρατικό βήμα όπου ο πολιτικός διάλογος έχει σχέση με τη ζωή, την καθημερινότητα και τις έννοιες των πολιτών. Στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ανεγέρθηκαν μόνο καθεδρικοί ναοί – υπήρξε και θέατρο της Γαλλικής Επανάστασης και της διακήρυξης των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων, καθώς και κοιτίδα του κράτους δικαίου και του κράτους προνοίας.

Η ΕΕ έχει μια κοινή πολιτιστική κληρονομιά και σέβεται την πολιτισμική πολυμορφία. Γι’ αυτό θα ήθελα να δώσω μεγάλη έμφαση στο γεγονός ότι ο διάλογος μεταξύ των θρησκειών πρέπει να παίζει μείζονα ρόλο στον διαπολιτισμικό διάλογο. Αν θέλουμε να προωθήσουμε τον διάλογο μεταξύ των πολιτισμών –πράγμα που θα έπρεπε να κάνουμε– χωρίς να μνημονεύουμε τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών, τον προδίδουμε. Δεν πρέπει να τον θεωρούμε εμπόδιο παρά πρόκληση ή και μια ευκαιρία για βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης και για μια αρμονική συμβίωση.

Ενόψει της σημερινής αντιπαράθεσης με το Ισλάμ, δεν είναι τώρα η κατάλληλη ώρα για να αγνοήσουμε τις ρίζες μας, να τις αρνηθούμε και να τις αποποιηθούμε. Εδώ βρισκόμαστε σε αμυντική στάση. Πρέπει να μιλάμε με αυτοπεποίθηση, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να ξεκινήσουμε τον διάλογο.

Η παιδεία πρέπει να παίξει επίσης σημαντικό ρόλο στις δράσεις τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Οι δράσεις για την εκπαίδευση των πολιτών και για την προαγωγή της κατανόησης της διαφορετικότητας των άλλων συμβάλλουν σε έναν εποικοδομητικό και αποτελεσματικό διάλογο. Ειδικά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να παίξουν ρόλο σε αυτό το ευρωπαϊκό έτος. Το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου δίνει και την ευκαιρία για διάδοση διδακτικού και εκπαιδευτικού υλικού για τους διάφορους πολιτισμούς.

Ο διαπολιτισμικός διάλογος έχει εξαιρετική πολιτική σημασία. Ωστόσο, έχει σημασία μόνον εφ’ όσον συμπεριλαμβάνει και τον διάλογο μεταξύ των θρησκειών και την παιδεία. Μόνο τότε μπορεί να αποφέρει καρπούς και μόνο έτσι θα έχει ψυχή.

  Maria Badia i Cutchet, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Hennicot-Schoepges για την εργασία της σε αυτή την έκθεση. Αύριο θα εγκρίνουμε την έκθεση σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου (2008), μια πρωτοβουλία που αναμφίβολα θα προωθήσει τον διάλογο μεταξύ όλων των πολιτισμών και των λαών διαφορετικής καταγωγής που διαμένουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το έτος 2008 θα συμβάλει στην ολοκλήρωση και στη συνοχή στο πλαίσιο των κοινωνιών μας, όπως και στην ειρηνική διακυβέρνηση σε όλη τη διεθνή κοινότητα. Ο στόχος είναι να καταστεί δυνατό να μετατραπεί αυτή η ποικιλομορφία σε μια ευκαιρία για όλους. Τα κράτη και όλα τα αρμόδια επίπεδα διοίκησης πρέπει να προωθήσουν εκπαιδευτικές πολιτικές βασισμένες σε αξίες και στον σεβασμό της ποικιλομορφίας και της ισότητας των λαών, εξαλείφοντας τις προκαταλήψεις που είναι συχνά αιτία καχυποψίας και ξενοφοβικών συμπεριφορών. Επομένως, απαιτείται μια σταθερή και υπεύθυνη προσέγγιση, η οποία αποσκοπεί στην προώθηση της γνώσης, της συνεργασίας, του σεβασμού και της αμοιβαίας κατανόησης.

Ωστόσο, αυτός ο διάλογος πρέπει να βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο πολιτισμός αποτελείται από μια ολόκληρη σειρά πολύ διαφορετικών αξιών και παραδόσεων –συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών παραδόσεων– και τον σεβασμό για όλες τις πολιτισμικές ευαισθησίες και όλες τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, και πιστεύω ότι οι τελευταίες αποτελούν προσωπικό θέμα για κάθε άτομο.

Αυτό το πρόγραμμα σαφώς απευθύνεται προς τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά, όπως έχω πει, λόγω της σημασίας του όσον αφορά την παγκόσμια διακυβέρνηση, πρέπει να συμπληρώσει το μοναδικό σχέδιο σε παγκόσμιο επίπεδο για την προώθηση του διαπολιτισμικού διαλόγου που υπάρχει στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών: τη Συμμαχία των Πολιτισμών.

Όπως γνωρίζετε, ήταν πρωτοβουλία του ισπανού πρωθυπουργού, José Luis Rodríguez Zapatero, και του τούρκου πρωθυπουργού, και έχει σήμερα την υποστήριξη του συνόλου των Ηνωμένων Εθνών.

Είμαι πεπεισμένη ότι, όταν εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα, αυτή η συμπληρωματικότητα θα γίνει φανερή, διότι στην πραγματικότητα τα δύο προγράμματα πρέπει να λειτουργήσουν από κοινού.

  Jolanta Dičkutė, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (LT) Η εφαρμογή του προγράμματος για το Ευρωπαϊκό Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου θα συντελέσει στην επίτευξη της θεμελιώδους υποχρέωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης – να δώσει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να ανθήσουν και να υπογραμμίσει την κοινή πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης.

Όσον αφορά τον λιθουανικό πολιτισμό, θα μπορούσα να δώσω πολλά παραδείγματα τα οποία θα ενδιέφεραν κάθε περίεργο Ευρωπαίο. Θα αναφέρω απλώς δύο – την παράδοση της κατασκευής σταυρών και την παράδοση φεστιβάλ τραγουδιού των Βαλτικών Χωρών, τα οποία περιλαμβάνονται και τα δύο στον κατάλογο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Αυτό το σχέδιο είναι επίσης σημαντικό λόγω των δημογραφικών αλλαγών στην Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα της μετανάστευσης, έχουμε ήδη ολόκληρες κοινότητες Λιθουανών στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία και την Ισπανία. Αυτές οι κοινότητες είναι αρκετά κλειστές. Αιτία η έλλειψη πληροφόρησης και ευκαιριών εξοικείωσης με τις παραδόσεις και τις πολιτιστικές διαφορές των εν λόγω χωρών.

Πιστεύω ότι κάθε κράτος πρέπει να δημιουργεί τις συνθήκες προκειμένου να γνωρίσουν οι κάτοικοι την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά ολόκληρης της Ευρώπης και τις κοινές ευρωπαϊκές αξίες. Αυτή η εμπειρία είναι απαραίτητη εάν επιθυμούμε να ενισχύσουμε την ενεργή και ανοιχτή ευρωπαϊκή ιθαγένεια.

  Bernat Joan i Marí, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας την εισηγήτρια, την κ. Hennicot-Schoepges, για το έργο της και για τον τρόπο με τον οποίο το έφερε εις πέρας, διεξάγοντας διάλογο με αρκετούς βουλευτές και εξετάζοντας τις διαφορετικές απόψεις. Υπήρξε μια πολύ καλή εμπειρία από την οποία έχουμε όλοι επωφεληθεί.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε την πολιτιστική ποικιλομορφία στην Ευρώπη –σε κάθε κράτος μέλος, κάθε κοινωνία, κάθε περιφέρεια και κάθε έθνος– προκειμένου να επιτύχουμε την ενότητα στην ποικιλομορφία. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή άποψή μας. Μπορούμε να οικοδομήσουμε την ευρωπαϊκή ιθαγένεια μόνο εάν αναγνωρίσουμε αυτήν την ποικιλομορφία και εάν συμφωνήσουμε όλοι επί του ίδιου κοινού σχεδίου για την Ευρώπη.

Όσον αφορά τη θρησκεία και τον διαπολιτισμικό διάλογο, κατανοούμε ότι η αναγνώριση των θρησκευτικών αξιών μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του διαπολιτισμικού διαλόγου. Η πολιτιστική ποικιλομορφία περιλαμβάνει θρησκευτική ποικιλομορφία, η οποία πρέπει, συνεπώς, να αποτελέσει μέρος του διαλόγου.

  Zdzisław Zbigniew Podkański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, ο διαπολιτισμικός διάλογος είναι δυνατός μόνον όταν η πολιτιστική πολυμορφία προστατεύεται και προωθείται, και όταν θεωρούμε τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ως το σύνολο των διαφορετικών πολιτισμών του, διαφορετικών κρατών και διαφορετικών περιβαλλόντων. Απόπειρες για τη δημιουργία ενός αποκαλούμενου «ευρωπαϊκού πολιτισμού» ως καθολικού και ενιαίου πολιτισμού για όλους θα αποφέρει περισσότερες απώλειες παρά οφέλη.

Η επιθυμία εξάλειψης των γλωσσών των κρατών που είναι μικρότερα και, ως εκ τούτου, ασθενέστερα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον κατάλογο των επίσημων γλωσσών και τη νόμιμη επικοινωνία, περιλαμβανομένης της επιχειρηματικής επικοινωνίας, είναι εξαιρετικά επιζήμια για τον πολιτιστικό διάλογο. Μπορεί να παρατηρηθεί μια ιδιαίτερη αποστροφή προς τις σλαβικές γλώσσες και πολιτισμούς. Ενδείξεις αυτού του γεγονότος μπορούν να διαπιστωθούν στην ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την έκθεση σχετικά με την προώθηση της πολυγλωσσίας και της εκμάθησης γλωσσών.

Συχνά λησμονείται ότι οι γλώσσες και ο παραδοσιακός πολιτισμός αποτελούν τον στυλοβάτη πάνω στον οποίο επιβιώνουν και αναπτύσσονται οι εθνικοί πολιτισμοί. Υπάρχει χρόνια έλλειψη χρηματοδότησης για προστασία του εν λόγω πλούτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, διατίθενται κονδύλια για μεγάλα σχέδια και για επαγγελματικά πολιτιστικά γεγονότα, των οποίων η εμβέλεια συχνά εκτείνεται πέραν της Ευρώπης. Προκειμένου να ξεκινήσουμε έναν διαρκή πολιτιστικό διάλογο, πρέπει να διατηρηθούν οι ίσες ευκαιρίες και η πολιτιστική συνεργασία.

  Nina Škottová (PPE-DE). – (CS) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το Έτος Διαπολιτισμικού Διαλόγου αποσκοπεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της αρμονίας στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες των κρατών μελών της ΕΕ. Θα περίμενα συνεπώς από την πρόταση να δώσει μεγάλη έμφαση στη συμμετοχή των πολιτών στον εν λόγω διάλογο. Ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί, ωστόσο, ο προϋπολογισμός του σχεδίου, δεν δείχνει ότι ισχύει αυτό. Έχει διατεθεί ένα σύνολο 10 εκατομμυρίων ευρώ, και έχει δομηθεί βάσει τριών τύπων δράσης, σύμφωνα με το επίπεδο: τα στοιχεία A) και B) σε κοινοτικό επίπεδο ανέρχονται μαζί σε περίπου 7,5 εκατομμύρια ευρώ, ή 75% του προϋπολογισμού, ενώ το στοιχείο Γ) για δράσεις σε εθνικό επίπεδο, υπό την προϋπόθεση ότι προσφέρουν προστιθέμενη ευρωπαϊκή αξία, θα λάβει μόνο 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Τα ποσά που διατίθενται ανά κράτος ανέρχονται σε 100 000 ευρώ, δηλαδή, μόνον το 1% του προϋπολογισμού του σχεδίου θα δεσμευτεί για κάθε κράτος. Ο τρόπος με τον οποίο έχει δομηθεί ο προϋπολογισμός του εν λόγω σχεδίου υποδεικνύει έντονα ότι ο συχνά εξαγγελθείς και άκρως φιλόδοξος «κύριος στόχος του σχεδίου, για την προώθηση του διαλόγου μεταξύ όλων των πολιτισμών και μεταξύ όσων κατοικούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση», θα είναι δύσκολο εάν όχι αδύνατο να εκπληρωθεί. Ο λόγος για αυτό είναι απλός – έλλειψη χρηματοδοτικών πόρων για τη θέσπιση ευρέους διαλόγου μεταξύ των ανθρώπων σε εθνικό, σε διμερές και πολυμερές διεθνές επίπεδο. Μια τέτοια επαφή θα μπορούσε να συμβάλει κυρίως στην ανάπτυξη αμοιβαίου σεβασμού, κατανόησης και θαυμασμού βάσει της πολιτιστικής κατανόησης.

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για αυτήν τη συζήτηση. Είναι μάλλον αργά, αλλά είναι μια πολύ σημαντική συζήτηση. Πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε για τη σπουδαιότητα του διαπολιτισμικού διαλόγου. Θα συμφωνήσω, όπως πάντα, ότι οι προτάσεις της Επιτροπής έχουν βελτιωθεί με το έργο των εισηγητών και των σκιωδών εισηγητών στο Κοινοβούλιο και μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για αυτό.

Όσον αφορά τον προϋπολογισμό, ακόμη και αν επενδύαμε ολόκληρο τον προϋπολογισμό που διαθέτει η Κοινότητα προς αυτόν τον σκοπό, δεν θα ήταν αρκετό. Το θέμα δεν είναι τα χρήματα αλλά η ιδέα, και θα πρέπει να ασκήσουμε πιέσεις ώστε η χρηματοδότηση να έρθει και από άλλους πόρους. Δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μια τέτοια δράση χρηματοδοτείται μόνο από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Παρέχουμε όσα χρήματα μπορούμε να διαθέσουμε. Συμφωνώ ότι το ποσό θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο, αλλά αυτό είναι το χρηματικό ποσό που έχει αποταμιευθεί για αυτόν τον σκοπό.

Ταυτόχρονα, για μία ακόμη φορά θα ήθελα να υπερασπιστώ τον προϋπολογισμό που διαθέσαμε για την επικοινωνία και την πληροφόρηση. Πρόκειται για ένα σημαντικό στοιχείο. Το πιο σημαντικό δεν είναι η συγχρηματοδότηση, παρά το γεγονός ότι είναι σημαντικό θέμα, αλλά η παροχή πληροφοριών και η καθοδήγηση της διαδικασίας με τα κράτη μέλη που συμμετέχουν.

Ως εκ τούτου, θα ζητήσω την κατανόησή σας αναφορικά με το ποσό που διαθέτουμε. Δεν είναι διότι δεν το εκτιμάμε, αλλά διότι ο προϋπολογισμός είναι περιορισμένος και η Κοινότητα δεν θα πρέπει να χρηματοδοτεί το 100% όλων των δράσεων που προτείνει η Ένωση. Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν και άλλοι πόροι.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

21. Ενεργειακή απόδοση (Πράσινο Βιβλίο) (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0160/2006)του κ. Vidal-Quadras, εξ ονόματος της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, σχετικά µε την ενεργειακή απόδοση ή περισσότερα αποτελέσµατα µε λιγότερα µέσα - Πράσινη Βίβλος [2005/2210(INI)].

  Alejo Vidal-Quadras (PPE-DE), εισηγητής. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, αύριο το Κοινοβούλιο θα ψηφίσει την έκθεση σχετικά με την ενεργειακή απόδοση της οποίας ήμουν εισηγητής. Αυτή έκθεση έρχεται σε μία εξαιρετικά επίκαιρη στιγμή. Μετά την ενεργειακή κρίση του περασμένου Ιανουαρίου, τη συνεχή αύξηση της τιμής του βαρελιού αργού πετρελαίου, μεταξύ άλλων παραγόντων, άνοιξε εκ νέου μια συζήτηση σε βάθος σχετικά με την έλλειψη κοινής ενεργειακής πολιτικής στην Ένωση, την τρωτότητα του συστήματος εφοδιασμού μας, την ανησυχητική αύξηση των τάσεων προστατευτισμού και την ανάγκη για ουσιαστική βελτίωση των συνηθειών μας, όπως και την αποδοτικότητα της κατανάλωσής μας.

Χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε ακραίες καταστάσεις προκειμένου να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες και οι κυβερνήσεις για άλλη μια φορά τη σοβαρότητα της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε. Ας ελπίσουμε ότι τα μέτρα που απαιτούνται για την επίλυση αυτών των προβλημάτων θα ληφθούν μια για πάντα.

Πιστεύω ότι η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών του Κοινοβουλίου συμφωνούν μαζί μου ότι, όσον αφορά τη μείωση της εξάρτησής μας από εξωτερικές πηγές ενέργειας και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, η ενεργειακή απόδοση είναι η πιο γρήγορη και λιγότερο δαπανηρή προσέγγιση και έχει το μεγαλύτερο δυναμικό για τη δημιουργία απασχόλησης και οικονομικής ανάπτυξης.

Επιπλέον, η προώθηση της ενεργειακής απόδοσης ταιριάζει απόλυτα στην Ατζέντα της Λισαβόνας, η οποία χρήζει επίσης αναζωογόνησης.

Αυτή η έκθεση αποσκοπεί επίσης να υπενθυμίσει στα κράτη μέλη ότι, αν τηρούνταν οι διάφορες ισχύουσες οδηγίες, η Ένωση θα επιτύγχανε το 50% των στόχων της εξοικονόμησης ενέργειας, όπως και την πλειοψηφία των δεσμεύσεών της στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κυότο, χωρίς την ανάγκη να ληφθούν νέα μέτρα.

Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να δώσουμε έμφαση σε αυτό το μήνυμα διότι η μεγάλη πλειοψηφία των συμφωνιών μεταξύ των κρατών μελών από το τελευταίο Εαρινό Συμβούλιο αφορά την εκπλήρωση των υφιστάμενων υποχρεώσεων. Συχνά κατηγορούμαστε ότι παράγουμε ατελείωτα νομοθετικά κείμενα που είναι δύσκολο να μεταφερθούν στην εθνική νομοθεσία, αλλά αυτή η άποψη είναι συνήθως μια αδύναμη δικαιολογία των εθνικών κυβερνήσεων που δεν ήταν συνεπείς στη συμμόρφωσή τους με την κοινοτική νομοθεσία.

Η έκθεση που θα εγκρίνουμε αύριο συμπεριλαμβάνει επίσης συστάσεις που αξίζει τον κόπο να επισημανθούν εδώ: την ανάγκη για μαζικές επενδύσεις σε βελτιώσεις στις υποδομές – δεδομένου ότι έχουμε κατά μέσο όρο 12% απώλεια στα δίκτυα μεταφοράς, με απώλειες μέχρι 20% σε ορισμένα κράτη μέλη· την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας· μεγαλύτερες επενδύσεις στην έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία στον τομέα των πιο αποδοτικών τεχνολογιών· την εισαγωγή πιο αυστηρών απαιτήσεων για τις οικιακές συσκευές και πιο αυστηρών ελέγχων των προϊόντων που διατίθενται στην ευρωπαϊκή αγορά τα οποία δεν πληρούν τα ελάχιστα πρότυπα· κριτήρια απόδοσης σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες χώρες· και ενίσχυση του διαλόγου με τις κύριες παραγωγούς χώρες ενέργειας.

Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, αρκετά σημεία του εγγράφου τονίζουν τη σημασία του δημόσιου τομέα, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, δίνοντας ένα θετικό παράδειγμα στην ενσωμάτωση των μέτρων ενεργειακής απόδοσης, μέσω του σχεδιασμού των δημόσιων κτιρίων, την ανανέωση των στόλων οχημάτων και την συμπερίληψη των κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης στις δημόσιες συμβάσεις.

Πιστεύω ότι αυτό το έγγραφο κάνει πολύ χρήσιμες προτάσεις στην Επιτροπή για την εκπόνηση του σχεδίου δράσης. Βασιζόμαστε στον Επίτροπο Piebalgs, ο οποίος ακούει πάντα πολύ προσεκτικά τις απόψεις του Κοινοβουλίου, για να τις ενσωματώσει στην τελική εκδοχή του.

Θα ήθελα να τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώντας τους σκιώδεις εισηγητές για την εξαιρετική συνεργασία τους κατά την εκπόνηση αυτής της έκθεσης, η οποία ελπίζω ότι θα λάβει αύριο μια τόσο μεγάλη υποστήριξη της πλειοψηφίας όπως και στην ψηφοφορία στην επιτροπή. Αυτή είναι η ιδανική στιγμή για να κάνουμε μερικά θαρραλέα βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς έχουμε στο πλευρό μας τόσο την καλή θέληση των κρατών μελών όσο και τη βούληση και το ενδιαφέρον των πολιτών. Δεν πρέπει να χάσουμε αυτή τη σπουδαία ευκαιρία.

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Vidal-Quadras για την εξαιρετική του έκθεση. Η έκθεση αυτή αποδεικνύει γιατί η υψηλή ενεργειακή απόδοση πρέπει να βρίσκεται στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η συνεχής αύξηση των επιπέδων ενεργειακής απόδοσης είναι η πιο σημαντική βιώσιμη μακροπρόθεσμη πολιτική για την επίτευξη μιας αειφόρου, ανταγωνιστικής και ασφαλούς ενεργειακής πολιτικής για την Ευρώπη.

Με χαρά αναφέρω ότι η Επιτροπή είναι ήδη σύμφωνη με τις περισσότερες από τις εκκλήσεις του Κοινοβουλίου. Μάλιστα, θα ενσωματώσουμε τις απόψεις σας στο ερχόμενο Σχέδιο Δράσης για την Ενεργειακή Απόδοση, από κοινού με τα αποτελέσματα της δημόσιας ακρόασης. Αναμένω ότι το σχέδιο δράσης θα εγκριθεί αμέσως μετά τη θερινή διακοπή. Επιπλέον, αυτές οι απόψεις θα αποτελέσουν μέρος του έργου της Επιτροπής σε ευρύτερο πλαίσιο.

Σημειώνω την έκκληση προς την Επιτροπή να είναι συνεπής ως προς την υφιστάμενη νομοθεσία. Συμφωνώ. Το σχέδιο δράσης θα βασιστεί στην υφιστάμενη νομοθεσία και θα εστιάσει σε πρακτικά μέτρα. Συμφωνώ επίσης με το αίτημά σας για τακτικές ενημερώσεις σχετικά με την κατάσταση της εφαρμογής των οδηγιών όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση. Η σωστή εφαρμογή και επιβολή θα καθορίσουν την επιτυχία οποιασδήποτε πολιτικής της ΕΕ. Συνεπώς, αυτή θα είναι η πρώτη προτεραιότητα στο σχέδιο δράσης μας.

Ορθώς επισημαίνετε ότι, την εποχή των υψηλών ενεργειακών τιμών, είναι μάλλον χαμηλός ο στόχος για μείωση της κατανάλωσης κατά 9% εντός εννέα ετών που περιλαμβάνει η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες. Επί του θέματος αυτού, θα ήθελα να αναφέρω τα εξής: η Επιτροπή ξεκινά μια ολοκληρωμένη μελέτη σχετικά με τη δυνατότητα ενεργειακής απόδοσης στα διάφορα κράτη μέλη. Η μελέτη αυτή θα δώσει μια σαφή γενική εικόνα των εθνικών δυνατοτήτων και η Επιτροπή θα την συγκρίνει με τα επίπεδα φιλοδοξίας στα κράτη μέλη. Με αυτόν τον τρόπο, ελπίζουμε ότι θα αυξηθούν τα επίπεδα φιλοδοξίας των κρατών μελών.

Όσον αφορά τα χρηματοδοτικά θέματα, συνεργαζόμαστε με τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς για την ενσωμάτωση της ενεργειακής απόδοσης στη δανειοδοτική στρατηγική τους. Η ανακαίνιση των υφιστάμενων κτηρίων, με έμφαση στην κοινωνική στέγαση, είναι ήδη μέρος του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης στη νέα περίοδο προγραμματισμού. Ωστόσο, έγκειται στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι θα χρησιμοποιήσουν αυτήν τη δυνατότητα.

Συμφωνώ ότι τα φορολογικά μέτρα μπορούν να είναι ένα πολύ αποτελεσματικό μέσο για την περαιτέρω ενεργειακή απόδοση. Όσον αφορά τα χρηματοδοτικά κίνητρα για την επιτάχυνση του μετασχηματισμού των αγορών, η Επιτροπή εξετάζει πολλές επιλογές στην έκθεση εκτίμησης των επιπτώσεων σχετικά με το σχέδιο δράσης.

Συμφωνώ ότι οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να αποτελέσουν το παράδειγμα, ιδιαίτερα μέσω της πολιτικής δημοσίων συμβάσεων. Μπορούν να δημιουργήσουν μια σημαντική διαφορά προς τον μετασχηματισμό των αγορών. Θα παρακολουθήσουμε εκ του σύνεγγυς πώς τα κράτη μέλη ενσωματώνουν τις απαιτήσεις για ενεργειακή απόδοση στις κατευθυντήριες γραμμές για τις δημόσιες συμβάσεις, όπως τους ζητείται να κάνουν στο πλαίσιο των οδηγιών για τις ενεργειακές υπηρεσίες.

Από αυτήν την άποψη, συμφωνώ επίσης με την έκκλησή σας για μεγαλύτερη ενημέρωση και εκπαίδευση του κοινού, και αυτό θα αποτελέσει το τρίτο μέρος του σχεδίου δράσης μας – συμπεριφορικές αλλαγές.

Θα σχολιάσω εν συντομία τα ελάχιστα πρότυπα απόδοσης για τα προϊόντα που καταναλώνουν ενέργεια, καθώς και την επισήμανση. Ο δυναμικός καθορισμός ελάχιστων προτύπων απόδοσης περιλαμβάνεται στην οδηγία για τον οικολογικό σχεδιασμό. Ταυτόχρονα, πρέπει να εξασφαλίσουμε προβλεψιμότητα για τον επενδυτικό σχεδιασμό από τη βιομηχανία. Όσον αφορά την επισήμανση, θα εξεταστεί επίσης στο σχέδιο δράσης αναφορικά με την ευαισθητοποίηση.

Με ενθαρρύνουν οι εκκλήσεις σας προς την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για την ανάπτυξη περισσότερων πρωτοβουλιών με στόχο την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης στις μεταφορές. Όλες οι επιλογές θα πρέπει να εξεταστούν σοβαρά. Η Επιτροπή θα καταλήξει σύντομα σε μια ενδιάμεση αναθεώρηση της πολιτικής μεταφορών, και οι μεταφορές θα είναι επίσης ένας από τους τομείς δράσης στο Σχέδιο Δράσης για την Ενεργειακή Απόδοση.

Όσον αφορά τις εξωτερικές σχέσεις, συμφωνώ ότι η ενεργειακή απόδοση θα πρέπει να είναι –στην πραγματικότητα, ήδη είναι– μέρος των σχέσεών μας τόσο με τους παρόχους ενέργειας όσο και με τις περιφέρειες κατανάλωσης. Διεξάγεται διάλογος επί του θέματος αυτού στη Ρωσία, τον ΟΠΕΚ, τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ιαπωνία και την Ινδία. Ωστόσο, υπάρχει περιθώριο για μεγαλύτερη δράση, προκειμένου να γίνει πλήρης χρήση των ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος που ήδη έχουμε μέσω των υφιστάμενων τεχνολογιών και, επίσης, διότι είναι σημαντική για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος και τη διασφάλιση της ασφάλειας εφοδιασμού.

Θεωρώ ότι υπάρχει πλήρης συμφωνία μεταξύ της έκθεσής σας και του έργου μας, και θα σας ζητήσω να συνεχίσετε τη σθεναρή στήριξή σας προς το έργο μας στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω για μία ακόμη φορά τον εισηγητή και τους σκιώδεις εισηγητές για αυτήν την εξαιρετική έκθεση.

  Elisa Ferreira (PSE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. – (PT) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η εξοικονόμηση ενέργειας βοηθά στη μείωση της εξάρτησης της Ευρώπης από έναν βασικό πόρο, συμβάλει στην αειφόρο ανάπτυξη και, προλαμβάνοντας τη σπατάλη, αυξάνει την ανταγωνιστικότητα.

Αυτοί είναι άκρως σημαντικοί, θεματικοί στόχοι, όπως έχουν επισημάνει τόσο ο εισηγητής όσο και ο Επίτροπος. Δεδομένου ότι φαίνεται να υπάρχει σύγκλιση στόχων, το μεγαλύτερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε είναι πως θα μετατρέψουμε αυτούς τους στόχους σε πράξη και πως θα αλλάξουμε τις σπάταλες πρακτικές και συνήθειές μας. Το κείμενο το οποίο πρόκειται να εγκρίνουμε αποτελεί σημαντικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ως συντάκτρια, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την ποιότητα του έργου του και τη συνεργασία του στην αποδοχή ενός μεγάλου αριθμού τροπολογιών, τρεις εκ των οποίων θα ήθελα να υπογραμμίσω: πρώτον, η ελευθέρωση των αγορών ενέργειας πρέπει να συνδυάζονται με την ποιότητα του κανονισμού. Δεύτερον, η εναρμόνιση των προδιαγραφών πρέπει να πραγματοποιηθεί σε διεθνές επίπεδο. Τρίτον, οι φορολογικές διαφορές είναι σαφές ότι θα οδηγήσουν σε αποδοτικότερες πρακτικές. Τέλος, πιστεύω ότι προκειμένου να διασφαλιστεί συνέπεια πολιτικής, πρέπει να υπάρξει ένας τρόπος εγγύησης ότι τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής θα οδηγήσουν σε ανάκτηση και εξοικονόμηση ενέργειας, ειδικά στις πόλεις, που πρέπει να συνάδουν με την αποκατάσταση και τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων μεταφοράς.

Θα ήθελα να φέρω στο προσκήνιο τις τέσσερις αυτές προτάσεις.

  Péter Olajos (PPE-DE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων. – (HU) Κύριε Πρόεδρε, ως αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών φέτος τον Μάρτιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει πλέον τη δική της ενεργειακή πολιτική. Η έγκριση της κοινής στρατηγικής αποτελεί ορόσημο, επειδή μπορούμε να ελέγξουμε τα αφόρητα ενεργειακά προβλήματά μας με κοινές προσπάθειες.

Ωστόσο, αντί να μεριμνήσουμε για μεγαλύτερη και ακόμη πιο αλόγιστη χρήση, το επίκεντρο της νέας στρατηγικής θα έπρεπε να είναι η οικονομικότερη, αποδοτικότερη και εντατικότερη ενεργειακή χρήση. Αυτό αποτελεί τη βάση της ανταγωνιστικότητάς μας, και υποστηρίζεται επίσης από οικολογικές ανησυχίες και ακόμη και το συμφέρον των καταναλωτών. Ως εκ τούτου, είμαι επίσης ευτυχής για το γεγονός ότι κατόπιν της πρότασης μου, το έγγραφο το οποίο μας υποβλήθηκε περιλαμβάνει επίσης, μεταξύ άλλων βοήθεια για τον εκσυγχρονισμό της χρησιμοποίησης της ενέργειας σε προκατασκευασμένες κατοικίες, ο οποίος συνιστά σημαντικό πρόβλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας.

Πιστεύω ότι η ενθάρρυνση η οποία δίδεται σε εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες σχετικά με την ενεργειακή απόδοση αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα, επειδή αποτελεί μια εναρμονισμένη με την αγορά και καινοτόμα λύση.

Συγχαίρω τον εισηγητή για το εξαιρετικό έργο. Ευχαριστώ επίσης τον εισηγητή επειδή υποστήριξε σχεδόν όλες τις προτάσεις τις οποίες υπέβαλα ως αρμόδιος συντάκτης της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων.

  Marta Vincenzi (PSE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα σε ένα μόνο λεπτό να κάνω δύο σύντομες παρατηρήσεις. Θελήσαμε να τονίσουμε πως πρέπει να είμαστε πιο αποφασιστικοί θέτοντας την αποτελεσματικότητα των μεταφορών στον πυρήνα μιας στρατηγικής για την ολοκλήρωση των πολιτικών ανταγωνιστικότητας, αειφορίας και ασφάλειας στον ενεργειακό εφοδιασμό. Ελπίζω λοιπόν πως εσείς, κύριε Επίτροπε, θα πράξετε όσα υποσχεθήκατε και εμείς θα σας παρακολουθούμε.

Δεύτερον, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι στις οδικές μεταφορές η μέση απόδοση των αλυσίδων μετατροπής είναι εξαιρετικά χαμηλή και ότι είναι αναγκαία μια αλλαγή ταχύτητας. Αυτό αντιπροσωπεύει τεράστια εξοικονόμηση εάν το αναγνωρίσουμε ως κριτήριο προτεραιότητας για τον προσδιορισμό της ποιότητας του προϊόντος και ως προϋπόθεση για τη μελλοντική εισαγωγή μετατροπέων υδρογόνου.

Η έρευνα και η ανάπτυξη αποτελούν, ασφαλώς, την ελπίδα, θα πρέπει ωστόσο να πράξουμε αμέσως ό,τι είναι εφικτό με τις υπάρχουσες δοκιμασμένες τεχνολογίες και τις δυνατότητες ολοκλήρωσης των συστημάτων.

  Giles Chichester, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον συνάδελφό μου, τον εισηγητή κ. Vidal-Quadras για το σκληρό έργο που επιτέλεσε για τη σύνταξη της έκθεσης αυτής. Ωστόσο, θα ήθελα επίσης του εκφράσω τη λύπη μου, διότι ορισμένοι από τους συναδέλφους μας επέδειξαν έλλειψη ικανότητας με άμετρη χρήση του λόγου επιδιώκοντας την επίτευξη των αξιόλογων στόχων αυτής της έκθεσης. Όταν χρησιμοποιούμε πάρα πολλά λόγια, υπάρχει ο κίνδυνος να χάσουμε το επίκεντρο όσων θέλουμε να επιτύχουμε.

Ωστόσο, θα ήθελα να συγχαρώ τον κ. Vidal-Quadras για την εξαιρετική δέσμη τροπολογιών που συνέταξε με τους υπόλοιπους σκιώδεις εισηγητές σε συμβιβασμό. Είναι υπέροχο να βλέπουμε να απαλείφεται ένα τόσο μεγάλο κομμάτι από την έκθεση, και τον στηρίζω σθεναρά.

Χρειαζόμαστε ρεαλισμό στην επιδίωξη των στόχων μας για απόδοση. Η απόδοση είναι σημαντική· το θέμα είναι πώς θα την επιτύχουμε και πόσο σύντομα μπορούμε να την επιτύχουμε.

  Mechtild Rothe, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να ευχαριστήσω τον εισηγητή κ. Vidal-Quadras για την έκθεσή του και για τη στενή συνεργασία. Θα ήθελα να αναφερθώ σε λίγα μόνο σημεία αυτής της διεξοδικής έκθεσης που είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την Ομάδα μου.

Το πρώτο είναι η διαπίστωση ότι ο στόχος εξοικονόμησης ενέργειας της τάξεως του 20% μέχρι το 2020 πρέπει να αυξηθεί. Ο στόχος της Επιτροπής έχει ως βάση μια τιμή πετρελαίου 25-30 δολαρίων το βαρέλι. Δεν είναι ανάγκη να υπογραμμίσω ότι αυτή η υπόθεση απέχει πολύ από κάθε σημερινή και μελλοντική πραγματικότητα. Επομένως, μπορούμε να περιμένουμε ότι τα μέτρα για την ενεργειακή επάρκεια θα έχουν πολύ μεγαλύτερη οικονομική απόδοση.

Εδώ η έκθεση διαπιστώνει επίσης πώς πρέπει να αξιολογείται η σχέση κόστους-απόδοσης. Πρέπει να λαμβάνονται εδώ υπόψη παράγοντες όπως η αύξηση των τιμών της ενέργειας, η μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές ενέργειας, η προστασία του κλίματος και του περιβάλλοντος, η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, η καινοτομία και τα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της εξοικονόμησης ενέργειας.

Παράλληλα με φιλόδοξους στόχους, χρειαζόμαστε και φιλόδοξα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση. Δεν αναφέρομαι μόνο στο ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης της Επιτροπής, αλλά και σε εθνικά σχέδια δράσης. Πρέπει πραγματικά να θέσουμε αυτά τα σχέδια δράσης στο επίκεντρο της απαραίτητης εκστρατείας μας για την ενεργειακή απόδοση, κι αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε καλές και εντατικές δημόσιες σχέσεις, εφαρμόσιμες και αποτελεσματικές προτάσεις και διαφοροποιημένα σενάρια ενεργειακής απόδοσης.

  Fiona Hall, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για μια έκθεση που βρίθει συστάσεων, αλλά θέλω να κάνω μία μόνο παρατήρηση. Δεν πρέπει να έχουμε μικρές φιλοδοξίες όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση. Αντιμετωπίζουμε ένα εξελισσόμενο σύνολο περιστάσεων, και η τεχνολογία αναπτύσσεται τόσο γρήγορα ώστε η κορυφαία συσκευή από άποψη ενεργειακής απόδοσης του περασμένου έτους γίνεται ένα μάλλον μέτριο μοντέλο το επόμενο έτος. Όμως, ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι ο οικονομικός υπολογισμός αλλάζει σχεδόν καθημερινά. Όπως είπε η κ. Rothe, όταν η Επιτροπή δημοσίευσε την Πράσινη Βίβλο της, βάσισε τον στόχο της για 20% εξοικονόμηση ενέργειας έως το 2020 σε τιμή πετρελαίου 30 δολάρια ΗΠΑ το βαρέλι, αλλά έως τη στιγμή που η έκθεση εγκρίθηκε από την Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας, η τιμή του πετρελαίου ανήλθε στα 70 δολάρια ΗΠΑ το βαρέλι.

Σε λίγο καιρό τα κράτη μέλη θα παρουσιάσουν τα εθνικά σχέδια δράσης τους για την ενεργειακή απόδοση. Όπως είπατε κύριε Επίτροπε, το 1% ετησίως φαίνεται τώρα ότι είναι ένας πολύ χαμηλός στόχος. Χαιρετίζω θερμά τα σχόλια που κάνατε για το θέμα.

Ελπίζω ότι η Επιτροπή θα ακολουθήσει σθεναρή στάση και θα εξασφαλίσει ότι αυτά τα εθνικά σχέδια δράσης θα είναι φιλόδοξα ως προς το πεδίο δράσης τους και την εφαρμογή τους, δεδομένων όσων μπορούν τώρα να επιτευχθούν με ρεαλιστικό και βιώσιμο τρόπο.

  Claude Turmes, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αρκετά λόγια είπαμε: είναι καιρός να δράσουμε. Ας αποκτήσουμε υποχρεωτικούς στόχους πάνω από το 20% και ας ενισχύσουμε τη νομοθεσία, κυρίως όσον αφορά τις μεταφορές και επίσης την ηλεκτρική ενέργεια. Ας αδράξουμε την ευκαιρία για να εισαγάγουμε εκ νέου τη συνδυασμένη παραγωγή θερμότητας και ηλεκτρικής ενέργειας – αυτή θα είναι η απάντησή μας στην ενεργειακή ασφάλεια. Ωστόσο, όλα αυτά μπορούν να συμβούν μόνο εάν υπάρξει θεσμική δημιουργία ικανοτήτων. Όσο υπάρχουν περισσότερα άτομα στην Επιτροπή που εργάζονται για την Euratom και την πυρηνική ενέργεια από ό,τι για την ενεργειακή απόδοση, τότε θα υπάρχουν περισσότερα λόγια παρά έργα.

Κύριε Επίτροπε, θα σας κρίνουμε για αυτό. Μας υποσχεθήκατε περισσότερο προσωπικό που θα εργάζεται για την ενεργειακή απόδοση. Δεν πραγματοποιήσατε τις υποσχέσεις σας και δεν θα μπορέσετε να το κάνετε χωρίς περισσότερο προσωπικό. Χρειαζόμαστε αυτό το προσωπικό διότι χρειαζόμαστε υπαλλήλους της Επιτροπής που θα βγουν εκτός των Βρυξελλών και να οικοδομήσουν μια νέα εταιρική σχέση. Η ενεργειακή απόδοση αφορά έναν νέο πολιτισμό και, συνεπώς, πρέπει να πείσουμε τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές κυβερνήσεις, καθώς και τη βιομηχανία, τις ΜΚΟ και τους πολίτες. Πώς μπορείτε να επιτύχετε κάτι τέτοιο έχοντας στη διάθεσή σας λίγους μόνο υπαλλήλους στην Επιτροπή;

  Esko Seppänen, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η Ομάδα μας έχει προφανώς θετική άποψη για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Στην επιτροπή ψηφίσαμε υπέρ των πολυάριθμων τροπολογιών που υποβλήθηκαν στην έκθεση του κ. Vidal-Quadras. Το τελικό αποτέλεσμα είναι αποδεκτό για εμάς, βάσει της αρχής ότι το δάσος είναι πιο σημαντικό από τα δέντρα.

Η Ένωση στερείται πολιτική για την ενεργειακή απόδοση στις μεταφορές. Επικρότησα την υπόσχεση του Επιτρόπου να εκπονήσει ένα έγγραφο για την ενεργειακή απόδοση στις μεταφορές στο εγγύς μέλλον.

Πιθανοί τομείς στους οποίους μπορεί να γίνει εξοικονόμηση έχουν περισσότερο σχέση με διάφορα κτίρια και τις ανάγκες τους σε θέρμανση και κλιματισμό. Η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης στα κτίρια απαιτεί νέες επενδύσεις και νέα τεχνολογία, αλλά δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις σε αυτό.

Όταν η Φιλανδία ήταν τμήμα της Ρωσίας, οι τσαρικές αρχές δίδαξαν στους Φιλανδούς πειθαρχία στέλνοντας τους συμπατριώτες μας στη Σιβηρία. Αυτό λειτούργησε βάσει της αρχής ότι η Σιβηρία σας δίνει ένα μάθημα. Από την άποψη της ενεργειακής απόδοσης, η αύξηση των τιμών ενέργειας είναι η Σιβηρία της ΕΕ.Η ακριβή ενέργεια σας δίνει ένα μάθημα. Τι σας διδάσκει; Σας διδάσκει να εξοικονομείτε ενέργεια. Σε αυτήν την έκθεση αποβλέπουμε σε μεγάλη εξοικονόμηση, και το μήνυμα προς την Επιτροπή είναι μεγάλο, αλλά ξεκάθαρο.

  Adam Gierek (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, το υπό συζήτηση θέμα έχει σχέση με την αποτελεσματική χρήση της ενέργειας η οποία, όταν επιτυγχάνεται από πρωτογενείς πηγές, μπορεί να μετατραπεί σε ωφέλιμο έργο ή σε άλλη μορφή ενέργειας, ή να χρησιμοποιηθεί αναποτελεσματικά σε ανοικτά συστήματα. Παραδείγματα αυτών των χρήσεων αποτελούν οι μεγάλες βιομηχανικές θερμικές εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας, η τελική απόδοση των οποίων είναι στην καλύτερη περίπτωση 30-40%, μείον 10% λόγω απωλειών κατά τη μεταφορά ενέργειας.

Πώς, συνεπώς, μπορεί η ενέργεια να χρησιμοποιηθεί αποδοτικότερα προκειμένου να εξοικονομήσει αυτό το 20-30%; Πρώτον, πρέπει να επενδύσουμε στην αναβάθμιση της θερμομόνωσης των κτιρίων και στον εκσυγχρονισμό του τρόπου παραγωγής και παροχής της θερμότητας σε αυτά, καθώς και σε συστήματα ανάκτησης της απολεσθείσας θερμότητας. Δεύτερον, πρέπει να επενδύσουμε στον παροπλισμό παλαιών, μικρής κλίμακας, παρωχημένων τοπικών μονάδων θέρμανσης και να συνδέσουμε τους οικισμούς, ιδίως στα νέα κράτη μέλη όπου τέτοιες περιοχές υπάρχουν στις μεγάλες πόλεις, σε δίκτυα θέρμανσης που τροφοδοτούνται με ενέργεια από σύγχρονους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς συμπαραγωγής βέλτιστης ισχύος. Αυτό θα επιτρέψει την ταυτόχρονη παραγωγή ηλεκτρισμού για τοπικούς καταναλωτές χωρίς απώλειες μεταφοράς. Προκειμένου, ωστόσο, οι εν λόγω τεχνολογίες να αποφέρουν γρήγορα καρπούς, θα πρέπει να τους παραχωρηθεί πρόσβαση σε κοινοτική χρηματοδότηση για αυτά τα σχέδια, ιδίως στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη.

  Vladimír Remek (GUE/NGL). – (CS) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, αυτή την προχωρημένη ώρα, θα αρχίσω με μια ιστορία για έναν οδηγό που ρωτά την τιμή μιας σταγόνας βενζίνης σε ένα πρατήριο βενζίνης. Ακούγοντας ότι μια σταγόνα βενζίνης δεν κοστίζει τίποτα, ζητά να του γεμίσουν το ντεπόζιτο. Ισχύει πράγματι ότι κάποιος μπορεί να εξοικονομήσει πολλά σταγόνα σταγόνα, ίσως και σε οικονομικούς όρους. Έχουμε ασφαλώς ενώπιόν μας μια σειρά μέτρων και προτάσεων που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να επιτευχθεί μεγαλύτερη ενεργειακή απόδοση. Η παραβολή μου ήταν μια απόπειρα να καταδείξω ότι οι πιθανές λύσεις είναι όλες σχετικές και σαφώς όχι απλές. Κατά τη γνώμη μου, το πιο σημαντικό είναι η ενίσχυση της επιστήμης και της έρευνας. Πιστεύω συνεπώς ότι αν δεν στηρίξουμε τις καλές μας προθέσεις και τις ρητορείες με επαρκή χρηματοδοτικά μέσα για την έρευνα και την ανάπτυξη –και επί του παρόντος αυτό σαφώς δεν ισχύει– ο στόχος μας να αυξήσουμε την ενεργειακή απόδοση δεν θα είναι παρά ευσεβής πόθος. Σχετικό παράδειγμα αποτελεί το πρόγραμμα Galileo. Αν δεν παράσχουμε επαρκή χρηματοδότηση σε αυτό το πρόγραμμα, δεν θα επιτύχουμε υψηλότερη ενεργειακή απόδοση στο μέλλον σε έναν τομέα όπως οι μεταφορές, ο οποίος είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ενέργειας.

  Joan Calabuig Rull (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να αρχίσω συγχαίροντας τον κ. Vidal-Quadras για την ευρεία συναίνεση που επιτεύχθηκε και την ικανότητα που επέδειξε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκπόνησης αυτής της έκθεσης.

Όλοι συμφωνούμε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει τις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, τις αυξανόμενες τιμές του πετρελαίου και την ένταση με τη Ρωσία για τον εφοδιασμό σε φυσικό αέριο. Ωστόσο, η πολιτική απάντηση της Ευρώπης στην ενεργειακή τρωτότητά μας δεν στέκεται ίσως στο ύψος των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε.

Τα τελευταία χρόνια θέταμε ως προτεραιότητα τη δημιουργία της ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει ότι είναι σημαντικό να προχωρήσουμε προς μια κοινή πολιτική ενέργειας και ότι είναι σημαντικό να δεσμευτούν τα κράτη μέλη να προχωρήσουν αποφασιστικά προς τον στόχο αυτό.

Επιπλέον, είναι απαραίτητη μεγαλύτερη οικονομική δέσμευση για έρευνα και ανάπτυξη στον τομέα της ενέργειας, συγκεκριμένα για την αύξηση της απόδοσης, ειδικά σε κτίρια και μεταφορές. Εν πάση περιπτώσει, μία από τις σημαντικές προσεγγίσεις είναι η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξοικονόμηση ενός τεράστιου ποσού ενέργειας στην Ευρώπη. Επιπλέον, οι πολίτες μπορούν να διαδραματίσουν έναν σημαντικό ρόλο σε αυτό στις καθημερινές ζωές τους, αλλά θα χρειαστούμε μια καθολική προσέγγιση, διότι αυτός ο στόχος θα επηρεάσει όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές στο σύνολό τους.

  Andris Piebalgs, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι τον εισηγητή για την εξαιρετική έκθεση.

Ασχοληθήκαμε με το πολύ σημαντικό θέμα που αφορά τον ρόλο της Επιτροπής και το εάν η Επιτροπή επιφέρει αποτελέσματα. Δεν πιστεύω ότι ο ρόλος της Επιτροπής είναι να έχει εκατομμύρια επιθεωρητές για να ελέγχουν εάν όλοι έχουν κλείσει τα φώτα τους! Ο ρόλος της Επιτροπής είναι να δώσει την πολιτική εντολή, να παράσχει τα μέσα στα κράτη μέλη και να αυξήσει την ευαισθητοποίηση των πολιτών, και έχουμε αποτελέσματα ως προς αυτό. Αντιμετωπίζουμε την κατάσταση εξαιρετικά από αυτήν την άποψη, διότι η ενεργειακή απόδοση είναι σίγουρα η πρώτη προτεραιότητα ολόκληρης της ενεργειακής κοινωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε χρόνο βελτιωνόμαστε, αλλά θα θέλαμε να βελτιωθούμε ακόμη περισσότερο. Η αντίληψη που αναφέρθηκε είναι εσφαλμένη, διότι η Επιτροπή έχει εξαιρετικά αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στο θέμα του προσωπικού και στη μετεγκατάσταση προσωπικού. Η Επιτροπή πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της Συνθήκης. Η Επιτροπή είναι ο θεματοφύλακας των Συνθηκών. Οι Συνθήκες θα πρέπει να τηρούνται και, προκειμένου να το κάνει αυτό, η Επιτροπή πρέπει να διαθέτει επαρκές προσωπικό για όλους τους τομείς. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να μετακινηθούν ως εκ θαύματος δημόσιοι υπάλληλοι από τον έναν τομέα στον άλλον.

Όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση, υπάρχουν αλλαγές στη δομή της ΓΔ Ενέργειας και Μεταφορών. Διαθέτουμε μια μονάδα για την ενεργειακή απόδοση και άλλη μία για τις ανανεώσιμες ενέργειες. Ο αριθμός του προσωπικού έχει αυξηθεί και θα αυξηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του ετήσιου προϋπολογισμού. Αυτό είναι μέρος της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού. Δεν μπορώ και δεχτώ αυτό το επιχείρημα. Η Επιτροπή κάνει ό,τι μπορεί και έχει αποτελέσματα επ’ αυτού.

Η έκθεση είναι εξαιρετική και θα μας δώσει καλύτερες ευκαιρίες για να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ίσως θα μπορούσαμε να είμαστε πιο φιλόδοξοι από το 20%, αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε τώρα στην εκπλήρωσή του.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.30.

Γραπτές δηλώσεις (Άρθρο 142 του Κανονισμού)

  John Attard-Montalto (PSE). – (EN) Η εξοικονόμηση ενέργειας συνεπάγεται μείωση της ενέργειας· η ενεργειακή απόδοση σημαίνει περισσότερα αποτελέσματα με λιγότερα μέσα.

Μετά την αφύπνιση του κόσμου λόγω της τεράστιας αύξησης του κόστους του πετρελαίου, η οποία τελικά μεταφράστηκε σε αυξήσεις των δαπανών μας σε πετρέλαιο και βενζίνη και σε αφόρητες υπερχρεώσεις των λογαριασμών του ηλεκτρικού μας ρεύματος –όπως συνέβη στη χώρα μου, τη Μάλτα– αρχίσαμε όλοι να επικεντρωνόμαστε στην εξοικονόμηση ενέργειας –εναλλακτικές ενέργειες όπως συγκροτήματα ανεμογεννητριών στη θάλασσα, όπως προτείνεται στη Μάλτα– και στην ενεργειακή απόδοση.

Η ενεργειακή απόδοση μπορεί να υπάρξει σε διάφορες πτυχές της καθημερινής μας ζωής. Για παράδειγμα: κτήρια – η δυνατότητα απόδοσης στον τομέα των κτηρίων έχει πολύ μεγάλη σημασία· συσκευές – ηλεκτρικές συσκευές όπως φούρνοι, κλιματιστικά, βραστήρες, τοστιέρες κλπ. γίνονται πιο αποδοτικές· μεταφορές – η έρευνα και η ανάπτυξη έχουν κάνει πιο αποδοτικά τα αυτοκίνητα όσον αφορά την κατανάλωση ενέργειας. Όμως, δυστυχώς, όσο πιο αποδοτικά είναι τα αυτοκίνητα από άποψη ενέργειας τόσο πιο ακριβά γίνονται συνήθως.

Συνεπώς, το βασικό πρόβλημα έγκειται στην εφαρμογή αυτής της έκθεσης, εάν εγκριθεί. Πώς θα ενθαρρύνετε τους καταναλωτές να κάνουν επενδύσεις κεφαλαίων, να αλλάξουν ή να αγοράσουν πιο ενεργειακά αποδοτικά οικοδομικά υλικά, αυτοκίνητα ή συσκευές; Ο μόνος τρόπος είναι ένα κίνητρο φορολογικής φύσης όπως οι φορολογικές πιστώσεις, ο μειωμένος ΦΠΑ, η μείωση της καταβολής για έκδοση αδείας κλπ.

  Francesco Musotto (PPE-DE). – (IT) Η πρόσφατη κρίση με αφορμή τη διανομή του ρωσικού φυσικού αερίου έφερε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος την εξάρτηση της Ευρώπης από εισαγόμενες ενεργειακές πηγές, η οποία πρόκειται να αυξηθεί σημαντικά κατά τα ερχόμενα έτη. Ο περιορισμός της ζήτησης ενέργειας στην Ευρώπη θα μπορούσε να συμβάλει εν μέρει στην επίλυση αυτού του προβλήματος. Με τον τρόπο αυτόν μπορεί να επιτευχθεί καλύτερη ενεργειακή απόδοση δημιουργώντας μια θετική τάση στην απασχόληση και συνεισφέροντας στην ενδυνάμωση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, σε πλήρη συμφωνία με τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Εκτός από τους νέους στόχους, πρέπει να λάβουμε υπόψη και την ισχύουσα νομοθεσία: εάν τα κράτη μέλη την είχαν εφαρμόσει πλήρως, ο στόχος της Ένωσης για εξοικονόμηση του 20% της ενέργειας εντός του 2010 θα είχε επιτευχθεί σήμερα κατά το ήμισυ.

Η έκθεση προτείνει την ενσωμάτωση των στόχων της ενεργειακής απόδοσης σε άλλες τομεακές πολιτικές, όπως η φορολογική πολιτική, ή η πολιτική μεταφορών και συνοχής. Πιστεύω ότι οι πόροι της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση διαπεριφερειακών προγραμμάτων επιτρέποντας τη μεταφορά τεχνογνωσίας μεταξύ των κρατών μελών και των περιοχών που υστερούν σε ανάπτυξη προηγμένων τεχνολογιών για την επίτευξη καλύτερης ενεργειακής απόδοσης.

22. Απαγορεύσεις που επιβάλλονται για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος παιδιών (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0068/2006) του κ. Sonik, εξ ονόματος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με τις απαγορεύσεις που επιβάλλονται συνεπεία καταδικαστικών αποφάσεων για σεξουαλικά εγκλήµατα εις βάρος παιδιών [14207/2004 C6-0244/2004 2004/0818(CNS)].

  Bogusław Sonik (PPE-DE), εισηγητής. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η πρωτοβουλία του Βελγίου από το 2004 αποτελεί απάντηση σε μια σειρά από σεξουαλικά αδικήματα που διαπράχθηκαν από τον Michel Fourniret. Η υπόθεση Fourniret έδειξε ότι δεν υπάρχει τίποτα να σταματήσει ένα άτομο που έχει καταδικαστεί σε ένα κράτος μέλος για εγκλήματα αυτού του είδους από το να μετακινηθεί στη συνέχεια σε άλλο κράτος μέλος και να αποκτήσει εργασία σε χώρο όπου έχει συνεχή επαφή με παιδιά.

Η παρούσα απόφαση πλαίσιο σχετικά με την αναγνώριση και την επιβολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση απαγορεύσεων που επιβάλλονται συνεπεία καταδικών για σεξουαλικά εγκλήματα εις βάρος παιδιών, όπως προβλέπεται στην απόφαση πλαίσιο του 2003, αποσκοπεί στην κάλυψη αυτού του κενού. Ο στόχος της πρότασης είναι να διασφαλίσει ότι απαγορεύσεις για εργασία με παιδιά κατόπιν εντολής δικαστηρίου σε σχέση με καταδίκες για σεξουαλικά αδικήματα ή αδικήματα παιδικής πορνογραφίας είναι εφαρμοστέες όχι μόνο στη χώρα όπου επιβάλλονται, αλλά σε οιοδήποτε κράτος μέλος στο οποίο μεταβαίνει το άτομο που καλύπτεται από την απαγόρευση.

Η προταθείσα απόφαση πλαίσιο θα εφαρμόσει τις ακόλουθες λύσεις:

- απαιτεί από τα κράτη μέλη όπου διαμένει ο καταδικασθείς να αναγνωρίσουν την απαγόρευση που εκδίδεται σε άλλο κράτος μέλος και να επιβάλουν την εν λόγω απαγόρευση εντός της επικράτειάς τους·

- θεσπίζει την υποχρέωση να καταχωρούνται όλες οι απαγορεύσεις που επιβάλλονται σε καταδικασθέντες δράστες για σεξουαλικά αδικήματα εις βάρος παιδιών σε μητρώο καταδικασθέντων ατόμων, περιλαμβανομένων των απαγορεύσεων που εκδίδονται σε άλλα κράτη μέλη·

- προβλέπει την υποχρέωση σύμφωνα με την οποία ένα κράτος μέλος πρέπει να ενημερώνεται για μια απαγόρευση όταν διαβιβάζονται καινούριες πληροφορίες από το μητρώο καταδικασθέντων ατόμων σύμφωνα με τους διεθνείς και κοινοτικούς κανονισμούς για δικαστική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις·

- επιβάλλει την υποχρέωση σε κράτος μέλος όταν ζητούνται πληροφορίες από το μητρώο καταδικασθέντων του για το ποινικό μητρώο συγκεκριμένου ατόμου να ζητεί σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις πληροφορίες από το μητρώο καταδικασθέντων ατόμων του κράτους μέλους του οποίου είναι κάτοικος το εν λόγω πρόσωπο.

Οι προταθείσες τροπολογίες του σχεδίου απόφασης πλαισίου θα συμβάλει, συγκεκριμένα, πρώτον στη διεύρυνση του ορισμού απαγόρευσης προκειμένου να συμπεριλάβει απαγορεύσεις οιασδήποτε δραστηριότητας οιουδήποτε χαρακτήρα σε δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς που ασχολούνται με την εποπτεία ή εργάζονται με παιδιά. Ο στόχος είναι να διασφαλιστεί εδώ ότι οι εν λόγω απαγορεύσεις ισχύουν όχι μόνον σε δασκάλους ή επόπτες που εργάζονται με παιδιά, αλλά επίσης με βοηθητικό προσωπικό που εργάζεται στα ίδια ιδρύματα. Δεύτερον, είναι να επεκταθεί η προστασία των πολιτών της ΕΕ υποχρεώνοντας τα κράτη μέλη να εισάγουν απαγορεύσεις που επιβάλλονται σε μη κράτη μέλη της ΕΕ στο μητρώο καταδικασθέντων ατόμων, και να ρυθμίσουν υποθέσεις διπλής ιθαγένειας.

Τέλος, πρέπει να υπογραμμίσω ότι η προταθείσα απόφαση πλαίσιο αποτελεί παράδειγμα της πρακτικής εφαρμογής των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε το 1999, όπου κατοχυρώθηκε ότι η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών για την καταδίκη σε ποινικές υποθέσεις πρέπει να καταστεί ακρογωνιαίος λίθος της δικαστικής συνεργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να φέρουμε κατά νου ότι δεν υπάρχουν ιδανικές λύσεις, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της εν λόγω απόφασης θα συμβάλει τα μέγιστα στην ασφάλεια των παιδιών μας.

Το εν λόγω έγγραφο, ωστόσο, δεν πρέπει να αποτελεί το τέλος του αγώνα κατά της παιδεραστίας. Το κράτος μέλος πρέπει να προχωρήσει περαιτέρω στην εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας σχετικά με τις επαγγελματικές απαγορεύσεις. Κάθε ίδρυμα το οποίο προσλαμβάνει πρέπει, ως εκ τούτου, να θέτει απαιτήσεις εξέτασης κάθε προσώπου για σεξουαλικά αδικήματα εις βάρος παιδιών.

  Franco Frattini, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα θέλω να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τον εισηγητή για το εξαιρετικό του έργο. Μπορώ να σας προαναγγείλω ότι σε γενικές γραμμές η Επιτροπή συμφωνεί με όλες τις πρωτοβουλίες που έχουν ως στόχο την ενίσχυση σε ευρωπαϊκό επίπεδο ενός αποφασιστικού και ακατάπαυστου αγώνα κατά των αποτρόπαιων εγκλημάτων της παιδεραστίας, τα οποία δυστυχώς αυξάνονται μέρα με την ημέρα στην Ευρώπη. Τα μέλη του Κοινοβουλίου θα γνωρίζουν ίσως ότι κάθε εβδομάδα η Europol διεξάγει σημαντικές έρευνες για να εξαρθρώσει δίκτυα παιδόφιλων που δρουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μπορούμε να πούμε ότι το Διαδίκτυο έχει τεράστια συμβολή στη δράση όσων διαπράττουν αυτά τα εγκλήματα κατά των παιδιών. Όπως ίσως θα γνωρίζετε, υπάρχουν περίπου 200 000 –δεν ακούσατε λάθος, 200 000– διαθέσιμοι ιστότοποι με υλικό παιδεραστίας στο Διαδίκτυο. Η έκταση του φαινομένου επιβάλλει την ανταλλαγή των πληροφοριών.

Όπως γνωρίζετε, η Επιτροπή παρουσίασε τον Δεκέμβριο του παρελθόντος έτους μια γενική πρωτοβουλία για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής των πληροφοριών σχετικά με τις ποινικές καταδίκες. Είναι ένα γενικό μέτρο, το οποίο δεν αφορά ειδικά τα περιοριστικά μέτρα απαγόρευσης που εφαρμόζονται σε όσους έχουν καταδικαστεί για σεξουαλικά εγκλήματα κατά των παιδιών και συνεπώς το μέτρο που προτάθηκε από το Βέλγιο και στο οποίο αναφέρθηκε ο εισηγητής, λειτουργεί ως συμπληρωματικό του γενικού μέτρου που αφορά τις ποινικές καταδίκες και είναι ένα κοινά αποδεκτό μέτρο για έναν πολύ συγκεκριμένο τομέα.

Πιστεύω ότι η ισχυρή δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να μειωθούν και να εξαλειφθούν οριστικά τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά των παιδιών πρέπει να βασίζεται σε μια ισχυρή δράση πρόληψης και επιχειρησιακής συνεργασίας. Το γεγονός ότι θα είναι γνωστά και θα εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη τα απαγορευτικά μέτρα που είναι συνέπεια της ποινικής καταδίκης, αποτελεί εγγύηση ότι δεν θα μπορέσουν να επαναληφθούν περιπτώσεις όπως, για παράδειγμα, η περίπτωση Fourniret, ενώ παράλληλα όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να διαπράττουν αυτά τα εγκλήματα δεν θα τιμωρούνται απλώς αυστηρά, αλλά θα τους απαγορεύεται να μετακινούνται και να διαπράττουν με μεγαλύτερη ευκολία τα εγκλήματά τους σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εκφράζω τα συγχαρητήριά μου προς τον εισηγητή και δηλώνω ότι η Επιτροπή θα στηρίξει αυτήν την πρωτοβουλία.

  Aloyzas Sakalas (PSE), συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. – (LT) Πρωτίστως, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Sonik για την καλά προετοιμασμένη έκθεσή του. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων ανέλυσε τη νομική πλευρά της έκθεσής του και, αφού υπέβαλε ορισμένες τροπολογίες, ενέκρινε την έκθεση. Ήταν πράγματι αφύσικο το γεγονός ότι ένας πολίτης ο οποίος καταδικάστηκε για κακοποίηση σε ένα κράτος της ΕΕ, η οποία περιελάμβανε σεξουαλική κακοποίηση παιδιών, μπορούσε να βρει εκ νέου εργασία σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για παιδιά σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, παρά το γεγονός ότι στην απόφασή του το δικαστήριο απαγόρευσε στον πολίτη να το πράξει. Η έκθεση προβλέπει ότι πληροφορίες για τέτοια άτομα, σύμφωνα με υποχρεωτικές διαδικασίες, θα διαβιβάζονται σε άλλα κράτη της ΕΕ, τα οποία θα τις προσθέτουν στο κατάλληλο μητρώο. Συνεπώς, ένας τέτοιος βιαστής παιδιών δεν θα είναι σε θέση να εργάζεται πλέον σε εκπαιδευτικά ιδρύματα για παιδιά και να βλάπτει εκ νέου παιδιά. Θα προτρέψω τους συναδέλφους μου να εγκρίνουν την έκθεση και ευελπιστώ ότι όλα τα κράτη της ΕΕ θα μεριμνήσουν για τη θέσπιση αυτού του νέου κανόνα κατεπειγόντως. Σε τελική ανάλυση, η ευημερία των παιδιών είναι το πιο σημαντικό πράγμα.

  Johannes Blokland, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω «καλημέρα» σε όλους όσοι έμειναν εδώ για τόσο πολύ. Αναμφισβήτητα συμφωνώ πλήρως με όλους τους προηγούμενους ομιλητές όσον αφορά τη δυστυχώς επείγουσα ανάγκη αποκλεισμού από ορισμένα επαγγέλματα των καταδικασθέντων για προσβολή της αιδούς. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ενώ οι συνθήκες που αποτέλεσαν το έναυσμα αυτής της πρότασης είναι θλιβερές, το Βέλγιο αξίζει τα εύσημα για το γεγονός ότι την υπέβαλε ως απόφαση πλαίσιο. Καθώς ο εν λόγω καταδικασθείς μπόρεσε να επιστρέψει σε έμμισθη απασχόληση στο Βέλγιο και επωφελήθηκε της κατάστασης, πρέπει να πράξουμε ό,τι δυνάμεθα προκειμένου να αποφύγουμε να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.

Υπάρχουν, ωστόσο, μείζονες διαφορές μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών στον τομέα της απομάκρυνσης από την απασχόληση, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μέσω του ποινικού δικαίου, του αστικού δικαίου ή διοικητικών ρυθμίσεων. Η πρόταση δεν προβλέπει νέα κονδύλια για την ανταλλαγή πληροφοριών. Είναι τα υφιστάμενα κονδύλια για την ανταλλαγή δεδομένων ποινικών μητρώων επαρκή προκειμένου να επιτρέψουν τη γνωστοποίηση απαγορεύσεων απασχόλησης που επιβάλλονται μέσω διαφορετικής νομικής μορφής;

Αμοιβαία γνωστοποίηση απαγόρευσης απασχόλησης σημαίνει επίσης ότι τα κράτη μέλη θα επιβάλουν απαγόρευση όταν αυτή έχει εκδοθεί σε διαφορετικό κράτος μέλος. Αποτελεί αυτό ένα πρώτο βήμα προς την επίτευξη αμοιβαίας αναγνώρισης στον τομέα των επαγγελματικών απαγορεύσεων; Αυτό το οποίο θα ήθελα να μου πουν είναι εάν αυτή η πρόταση μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς την ανάγκη πρόσθετων κονδυλίων.

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, επειδή η ώρα είναι προχωρημένη, θα κάνω μόνο μερικές σύντομες παρατηρήσεις επί του θέματος. Αναμφίβολα είναι σημαντικό να αποκλειστούν από τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την Ευρώπη όσοι έχουν διαπράξει σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος παιδιών προκειμένου να τους εμποδίσουμε να διαπράξουν κι άλλα εγκλήματα για παράδειγμα στον τομέα της φροντίδας των παιδιών ή της πρόνοιας για τους νέους. Μέχρι σήμερα, όμως, τα θεραπευτικά μέτρα είχαν σχεδόν αποκλειστικά ως στόχο τους ήδη καταδικασμένους εγκληματίες και είχαν παραμεληθεί οι δυνατότητες προληπτικής αγωγής.

Ασφαλώς χρειάζονται επίσης βελτιώσεις ως προς τα αστυνομικά μέτρα πρόληψης που αφορούν γνωστούς δράστες σεξουαλικών εγκλημάτων, όπως μία πιο περιοριστική αντιμετώπιση της πρόωρης αποφυλάκισής τους. Κατά τη γνώμη μου, η αστυνομική συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα αυτόν χρήζει επίσης βελτίωσης, ίσως μάλιστα να έπρεπε να εξετάσουμε την γενικευμένη πρόσβαση σε πληροφορίες που αφορούν τέτοιους εγκληματίες σύμφωνα με το αμερικανικό πρότυπο.

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη στις 11.00.

23. Ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης: βλ. Συνοπτικά Πρακτικά

24. Λήξη της συνεδρίασης

(Η συνεδρίαση λήγει στις 00.10)