Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2006/2118(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0269/2006

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0269/2006

Συζήτηση :

PV 26/09/2006 - 12
CRE 26/09/2006 - 12

Ψηφοφορία :

PV 27/09/2006 - 5.11
CRE 27/09/2006 - 5.11
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2006)0381

Συζητήσεις
Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 2006 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

12. Πρόοδος της Τουρκίας προς την προσχώρηση (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0269/2006) του Camiel Eurlings, εξ ονόματος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων, σχετικά με την πρόοδο της Τουρκίας προς την προσχώρηση [2006/2118(INI)].

 
  
MPphoto
 
 

  Camiel Eurlings (PPE-DE), εισηγητής. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η χρονική συγκυρία κατά την οποία διεξάγουμε την τελική συζήτηση αυτής της έκθεσης σχετικά με την Τουρκία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η έκθεση αυτή προηγείται της έκθεσης προόδου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, ως εκ τούτου, μας προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να επηρεάσουμε και να εμπλουτίσουμε τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Αυτό δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι χρειάζεται να επηρεάσουμε την Επιτροπή σήμερα, καθόσον η έκθεση, όπως την παρουσίασα στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, αλλά και στη μορφή στην οποία παρουσιάζεται στη σημερινή συνεδρίαση, καταρτίστηκε στο πλαίσιο πολύ καλής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με τον ίδιο τον Επίτροπο Rehn. Έχω κατά νου επίσης τα λόγια του κ. Rehn όταν παρουσίασα την έκθεση στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, καθώς την επιδοκίμασε με πολύ σαφή τρόπο.

Η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων ενέκρινε την έκθεση με μεγάλη πλειοψηφία: 54 ψήφοι υπέρ έναντι 6 κατά. Η έκθεση χαρακτηρίζεται δίκαιη αλλά σκληρή: δίκαιη επειδή στηρίζεται σε δεδομένα και είναι εποικοδομητική· σκληρή επειδή, δυστυχώς, το Κοινοβούλιο έχει βάσιμους λόγους να ασκεί κριτική ή τουλάχιστον έντονη πίεση.

Το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λυπούμαστε για την επιβράδυνση των μεταρρυθμίσεων. Κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων το 2004, όταν λάβαμε τη σχετική απόφαση, αναμέναμε ότι οι εντυπωσιακές μεταρρυθμίσεις της περιόδου 2002-2004 θα συνεχίζονταν. Δυστυχώς, η εφαρμογή τους έχει επιβραδυνθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει σημειωθεί καθόλου πρόοδος. Συγχαίρω τους τούρκους πολιτικούς για την ένατη δέσμη νομοθετικών μεταρρυθμίσεων και τις πολλές προτάσεις που ενέκρινε το τουρκικό κοινοβούλιο. Συγχαίρω επίσης τους τούρκους αξιωματούχους για τον επαγγελματισμό που επέδειξαν κατά τις διαπραγματεύσεις, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα το προσωρινό κλείσιμο του πρώτου κεφαλαίου.

Γιατί λοιπόν ασκείται κριτική; Διότι προσδοκούσαμε ότι θα μπορούσε να έχει σημειωθεί μεγαλύτερη πρόοδος στους βασικούς τομείς προώθησης των πολιτικών μεταρρυθμίσεων. Θα αναφέρω ορισμένους καίριους τομείς. Πρώτον, ως προς την ελευθερία έκφρασης, ως Κοινοβούλιο έχουμε ήδη επικρίνει ορισμένα τμήματα του νέου ποινικού κώδικα. Παρότι συνιστά σημαντική βελτίωση σε σχέση με το παρελθόν, ορισμένα άρθρα δημιούργησαν επιφυλάξεις – κυρίως το άρθρο 301. Ορισμένα άτομα έχουν απελευθερωθεί. Εντούτοις, η επικύρωση της ποινής του κ. Hrant Dink αποδεικνύει, όπως δήλωσε με ιδιαίτερη σαφήνεια ο διάσημος δημοσιογράφος κ. Ali Birand, ότι το άρθρο 301 πρέπει να αλλάξει ή να ακυρωθεί. Καλώ την τουρκική κυβέρνηση και τον τουρκικό λαό να αντιληφθούν τους λόγους για τους οποίους αυτό είναι αναγκαίο. Είναι σημαντικό για την ελευθερία του τουρκικού λαού, αλλά και για την εικόνα της Τουρκίας στην Ευρώπη και στον κόσμο.

Δεύτερον, πρέπει να σημειωθεί σημαντική πρόοδος όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία. Πριν από μερικές εβδομάδες επισκέφθηκα την Τουρκία. Μέχρι πρότινος, τα μοναστήρια και οι εκκλησίες είχαν δημευθεί, και ο προτεινόμενος νέος νόμος περί ιδρυμάτων, όπως δήλωσε ο κ. Επίτροπος, δεν είναι ικανοποιητικός. Αυτή η κατάσταση πρέπει, λοιπόν, να τερματιστεί. Πρέπει να επιστραφούν οι περιουσίες των θρησκευτικών μειονοτήτων και να αναθεωρηθεί η πρόταση νόμου περί ιδρυμάτων έτσι ώστε, αν δεν είναι εφικτή η επιστροφή τους, να δοθούν τουλάχιστον ικανοποιητικές αποζημιώσεις στις μειονοτικές εκκλησίες.

Επίσης, πρέπει να αναγνωριστεί εκ νέου το δικαίωμα εκπαίδευσης των κληρικών. Οι θρησκευτικές σχολές είναι κλειστές από το 1971, και για μια χώρα η οποία επιθυμεί να είναι ευρωπαϊκή, είναι πολύ σημαντικό να είναι εξίσου εύκολη η δημιουργία μιας χριστιανικής εκκλησίας στην Τουρκία όπως και η δημιουργία ενός τουρκικού τεμένους στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δηλώσαμε ότι θέλουμε να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές τις μεταρρυθμίσεις διότι αυτό είναι το ευρωπαϊκό πνεύμα. Το ζητήσαμε ως Κοινοβούλιο και η Τουρκία, υπογράφοντας την αναθεωρημένη εταιρική σχέση προσχώρησης, ανέλαβε τη δέσμευση να επιτύχει τις βραχυπρόθεσμες προτεραιότητες πριν από τα τέλη του 2007, οπότε ως Κοινοβούλιο καλέσαμε την Τουρκία να εφαρμόσει τη συμφωνία.

Ένα τρίτο θέμα που μας ανησυχεί είναι η κατάσταση στο νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας. Καταδικάζουμε ρητώς το PKK και κάθε μορφή τρομοκρατίας. Καταδικάζουμε ρητώς αυτές τις ενέργειες – η τρομοκρατία δεν είναι ποτέ δικαιολογημένη· συγχρόνως, όμως, καλούμε την Τουρκία να αναζητήσει φιλειρηνικούς συνομιλητές, να επιδιώξει πολιτική λύση και να επενδύσει στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της νοτιοανατολικής περιοχής της χώρας.

Ένα τελευταίο σημαντικό ζήτημα: η Κύπρος. Συμφωνήθηκε κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων ότι δεν θα υπήρχε επίσημη τελετή αναγνώρισης της Κύπρου από την Τουρκία, αλλά ότι θα υπογραφόταν ένα Πρωτόκολλο της Άγκυρας ως μέσο εξομάλυνσης των σχέσεων. Το πρωτόκολλο υπογράφηκε, το Συμβούλιο ζήτησε την εφαρμογή του πριν από το τέλος του 2006, και αποτελεί πλέον θέμα αξιοπιστίας της Τουρκίας –αλλά και των θεσμικών μας οργάνων– η εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας και η εφαρμογή του πρωτοκόλλου πριν από το τέλος του 2006. Το Κοινοβούλιο κατέστησε επίσης σαφές ότι επιθυμούμε περισσότερες προσπάθειες στο βόρειο τμήμα του νησιού όσον αφορά τη ρύθμιση των εμπορικών σχέσεων. Επαναλαμβάνω όμως ότι η Τουρκία δεν μπορεί να αρκεστεί σε μια υπογραφή: πρέπει επίσης να υλοποιήσει τις υποσχέσεις της.

Ολοκληρώνω την παρέμβασή μου με μια τελευταία επισήμανση – θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Η βασική γραμμή της έκθεσης υποστηρίχθηκε από τη συντριπτική πλειονότητα των μελών της επιτροπής, και ευχαριστώ τους συναδέλφους μου γι’ αυτό, διότι κατ’ αυτόν τον τρόπο στέλνουμε ένα σημαντικό μήνυμα. Προκλήθηκε αναστάτωση, όμως, ενόψει μιας τροπολογίας σχετικά με τη γενοκτονία των Αρμενίων. Επιτρέψτε μου να διευκρινίσω τη θέση μου με δύο προτάσεις. Στην παράγραφο 50 της έκθεσης, ως εισηγητής προσπάθησα να προτείνω μια θέση η οποία είναι συγχρόνως αυστηρή αλλά και ρεαλιστική. Σύμφωνα με αυτή τη θέση, η ίδια η αναγνώριση δεν συνιστά επίσημο κριτήριο, αλλά μια χώρα σε πορεία ένταξης στην Ευρώπη επιβάλλεται να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και, ως εκ τούτου, ζητούμε την οργάνωση επιτροπών, την πραγματοποίηση ερευνών και τη διεξαγωγή δημοσίου διαλόγου επί του θέματος. Φρονώ ότι η προσέγγιση αυτή είναι αυστηρή, αλλά συγχρόνως δίκαιη και πέραν πάσης κριτικής.

Γνωρίζω ότι, κατόπιν τροπολογίας την οποία κατέθεσε η κ. De Keyser, έχει εγκριθεί και ένα εναλλακτικό κείμενο. Είναι βεβαίως υπόθεση καθενός εκ των βουλευτών του Κοινοβουλίου να ψηφίσει όπως κρίνει καλύτερο, αλλά, κατά τη γνώμη μου, το κείμενο της παραγράφου 50 είναι το βέλτιστο και προσφέρει τις περισσότερες δυνατότητες επίτευξης προόδου.

Μίλησα, όμως, πολύ. Θέλω να ευχαριστήσω και πάλι τους συναδέλφους μου για τη στήριξη που μου έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής και να δηλώσω απλώς ότι ευελπιστώ, ως εισηγητής για την ένταξη της Τουρκίας, ότι αυτό το μήνυμα –ένα αυστηρό αλλά δίκαιο μήνυμα– θα γίνει αντιληπτό από τους τούρκους πολιτικούς και από τον τουρκικό λαό ως μήνυμα ενθάρρυνσης ώστε να ξεκινήσουν και πάλι τη διαδικασία μεταρρυθμίσεων, να στηρίξουν δυναμικά όσους επιδιώκουν τη μεταρρύθμιση, προκειμένου να μπορώ, ως εισηγητής, να είμαι πιο θετικός στην επόμενη έκθεσή μου από ό,τι σήμερα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Paula Lehtomäki, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εξ ονόματος της φινλανδικής Προεδρίας, θέλω να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και ειδικότερα τον Camiel Eurlings, για την εμπεριστατωμένη έκθεσή του σχετικά με την πρόοδο της Τουρκίας στην πορεία προς την ένταξη.

Κάθε συζήτηση μας προσφέρει μια καλή ευκαιρία να εξοικειωθούμε περισσότερο με την πρόοδο της Τουρκίας στην πορεία προς την ένταξη, να ενθαρρύνουμε τους πολίτες των χωρών της ΕΕ και της Τουρκίας να μετάσχουν ενεργά σε αυτή τη διαδικασία, και να στηρίξουμε τους στόχους της τουρκικής κυβέρνησης που σχετίζονται με την ένταξή της. Η Φινλανδία, η χώρα που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου, θα λάβει φυσικά υπόψη τις απόψεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στις αρχές Νοεμβρίου, η Επιτροπή θα δημοσιεύσει την ετήσια έκθεσή της σχετικά με την πρόοδο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα μελετήσει αυτή την έκθεση πολύ προσεκτικά. Στη σημερινή συζήτηση, θέλω να εστιάσω την προσοχή μου σε ορισμένες πτυχές αυτών των διαπραγματεύσεων.

Η Προεδρία συμμερίζεται την ανησυχία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά τη διαδικασία μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία. Η Τουρκία οφείλει να επιταχύνει την υλοποίηση των πολιτικών μεταρρυθμίσεων και της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας εν γένει. Η πλήρης και αποτελεσματική υλοποίηση έχει αποφασιστική σημασία προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι μεταρρυθμίσεις θα είναι μόνιμες και διαρκείς. Απαιτούνται συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Συμμεριζόμαστε την ανησυχία του Κοινοβουλίου σχετικά με τη βραδεία πρόοδο που σημειώνει η Τουρκία στους κρίσιμους τομείς των θεμελιωδών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν και η κατάσταση στην Τουρκία έχει βελτιωθεί αν την συγκρίνουμε με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από μία πενταετία, η χώρα αυτή οφείλει να συνεχίσει την υλοποίηση ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, ιδίως στους τομείς της ελευθερίας έκφρασης, της θρησκευτικής ελευθερίας, των πολιτιστικών δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των γυναικών και της καταπολέμησης των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης. Τα περισσότερα από αυτά τα θέματα έχουν περιγραφεί ως προτεραιότητες στην αναθεωρημένη εταιρική σχέση προσχώρησης, και η Τουρκία οφείλει να υλοποιήσει τα ενδεδειγμένα μέτρα χωρίς καθυστέρηση.

Επί του παρόντος, η Προεδρία αναμένει την έγκριση της ένατης δέσμης μεταρρυθμίσεων σχετικά με την τουρκική νομοθεσία, σκοπός της οποίας είναι να δοθούν λύσεις σε ορισμένα από τα προβλήματα που μόλις ανέφερα. Οι νέοι νόμοι πρέπει να συνάδουν πλήρως με τα πρότυπα της ΕΕ.

Το Συμβούλιο αναμένει από την Τουρκία να αναλάβει αμέσως δράση ως προς το θέμα της ελευθερίας έκφρασης ειδικότερα, προκειμένου να αποφευχθούν στο μέλλον οι δικαστικές διώξεις που ασκήθηκαν εις βάρος ατόμων τα οποία εξέφρασαν μη βίαιες απόψεις. Ως προς τη θρησκευτική ελευθερία, αναμένουμε την ταχεία και πλήρη εφαρμογή νομοθεσίας σχετικά με τα δικαιώματα των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Όπως και το Κοινοβούλιο, μας απασχολεί η κατάσταση στη νοτιοανατολική Τουρκία. Η Προεδρία έχει καταδικάσει τις πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας, και θεωρεί ότι αποτελούν παράλογες τρομοκρατικές ενέργειες. Οι τρομοκρατικές ενέργειες δεν μπορούν ποτέ να δικαιολογηθούν. Το θέμα είναι πολυσύνθετο και το παρακολουθούμε προσεκτικά στο πλαίσιο της διαδικασίας μεταρρυθμίσεων. Η Τουρκία πρέπει να αναπτύξει ταχύτατα μια συνολική προσέγγιση προκειμένου να μειωθούν οι περιφερειακές ανισότητες. Αυτή πρέπει να αποσκοπεί στο να προσφέρει η Τουρκία καλύτερες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες της, περιλαμβανομένων των Κούρδων, και να ενισχυθεί το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό δυναμικό της χώρας.

Εκτός από τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, η πρόοδος της Τουρκίας στην πορεία προς την ένταξη αξιολογείται με βάση τις απαιτήσεις που προβλέπονται από το διαπραγματευτικό πλαίσιο, οι οποίες περιλαμβάνουν την εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη Συμφωνία της Άγκυρας. Η πρόοδος ως προς αυτή την πτυχή είναι αναγκαία για τη συνέχιση των συνομιλιών. Η Τουρκία οφείλει να εφαρμόσει πλήρως το πρωτόκολλο για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να άρει τους φραγμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, περιλαμβανομένων των φραγμών στις μεταφορές. Η έναρξη συνομιλιών σε τομείς άρρηκτα συνδεδεμένους με αυτό το θέμα θα εξαρτηθεί από τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία θα εκπληρώσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της έναντι των κρατών μελών. Εάν τις αμελήσει, αυτό θα έχει συνολικό αντίκτυπο στην πρόοδο των συνομιλιών.

Παρακολουθείται η πρόοδος όσον αφορά το σύνολο των σημαντικών θεμάτων που αναφέρθηκαν στη δήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη.

Προκειμένου να εκπληρωθούν τα πρότυπα και οι απαιτήσεις για την προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να συνεχίσει να επιδεικνύεται τολμηρότητα και αποφασιστικότητα. Αυτή η αποφασιστικότητα δεν απαιτείται μόνο από την υποψήφια χώρα αλλά και από την ίδια την Ένωση. Γι’ αυτό θέλω να δηλώσω με σαφήνεια ότι η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας είναι πολύ σημαντική για εμάς, και η φινλανδική Προεδρία θα καταβάλει το μέγιστο των προσπαθειών της ώστε να εξασφαλιστεί η πρόοδος των διαπραγματεύσεων.

Η Ένωση στηρίζει την ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας, όμως η πρόοδος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων εξαρτάται προφανώς σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις ενέργειες της ίδιας της Τουρκίας. Η ενταξιακή διαδικασία θα συνεχιστεί εφόσον η Τουρκία συνεχίσει να σημειώνει πρόοδο στον τομέα των μεταρρυθμίσεων και σέβεται, όπως οφείλει, τις υποχρεώσεις της.

 
  
MPphoto
 
 

  Olli Rehn, μέλος της Επιτροπής. – (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, καταρχάς ζητώ συγγνώμη αλλά, παρότι δεν το πράττω συχνά, είμαι υποχρεωμένος να αποχωρήσω πριν από την ολοκλήρωση της συζήτησης, καθόσον πρέπει να μετάσχω σε συνέντευξη Τύπου με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Barroso, στις 16.00, σε 10 λεπτά από τώρα. Αμέσως μετά θα αναχωρήσω μαζί του για τη Σόφια, στη Βουλγαρία, και το Βουκουρέστι, στη Ρουμανία, για να μεταφέρω τη σημερινή απόφαση και το περιεχόμενο της συζήτησης του Κοινοβουλίου στα δύο αυτά μελλοντικά κράτη μέλη της ΕΕ. Λυπούμαι που αναγκάζομαι να υπηρετήσω «δυοίν κυρίοιν», αλλά η προηγούμενη συζήτηση διήρκεσε λίγο περισσότερο από το αναμενόμενο και φοβούμαι ότι δεν έχω άλλη επιλογή.

(EN) Κύριε Πρόεδρε, στην προηγούμενη συζήτηση η κ. Lehtomäki προέβη σε μια δήλωση εξ ονόματος του Συμβουλίου σχετικά με το μέλλον της διεύρυνσης. Όπως και ο Πρόεδρος Barroso, χαιρετίζω τη δήλωσή της και επαναλαμβάνω τη δέσμευση της Επιτροπής και την πολιτική μας για ένα ενοποιημένο πρόγραμμα διεύρυνσης, το οποίο θα καλύπτει τη νοτιοανατολική Ευρώπη, εκτός της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Καλύπτει την Τουρκία και την Κροατία, καθώς και τις άλλες χώρες των δυτικών Βαλκανίων. Είμαστε επιφυλακτικοί ως προς την ανάληψη νέων δεσμεύσεων, αλλά εμμένουμε στις ανειλημμένες δεσμεύσεις μας έναντι των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης, βάσει της αρχής του σεβασμού των συμφωνηθέντων. Έχουν τη δυνατότητα ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εφόσον εκπληρώσουν τις συναφείς προϋποθέσεις, όπως υποσχεθήκαμε στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων κατά τη σύνοδο κορυφής της Θεσσαλονίκης το 2003. Ενώ στο εσωτερικό μας προετοιμαζόμαστε για μια νέα συνταγματική συμφωνία, συνεχίζεται η σταδιακή και προσεκτική διαδικασία ένταξης αυτών των χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις ευθύνες μας για την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Αναμένουμε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ θα είναι σε θέση να καταλήξουν σε μια νέα συνταγματική συμφωνία το 2008· συνεπώς, η νέα συνταγματική συμφωνία πρέπει να έχει καταρτιστεί πριν από την πιθανή ημερομηνία ένταξης του επόμενου κράτους μέλους. Αν η Κροατία, η οποία θα είναι κατά πάσα πιθανότητα το επόμενο νέο μέλος, εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις με αυστηρότητα και ικανοποιητικά αποτελέσματα, θα είναι έτοιμη να ενταχθεί στην Ένωση στα τέλη περίπου αυτής της δεκαετίας.

Ευχαριστώ τον κ. Eurlings για την έκθεσή του, η οποία περιλαμβάνει χρήσιμα στοιχεία για την αξιολόγηση της προόδου στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Ευχαριστώ επίσης τους συναδέλφους της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων για τη συμβολή τους.

Η ένταξη της Τουρκίας προκαλεί ατέρμονες συζητήσεις. Είναι αλήθεια ότι η δυναμική των μεταρρυθμίσεων έχει υποχωρήσει στην Τουρκία το τελευταίο δωδεκάμηνο. Ωστόσο, δεν πρέπει να λησμονούμε την πρόοδο που επιτεύχθηκε την τελευταία δεκαετία, ή τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει έναντι της Τουρκίας. Στόχος των διαπραγματεύσεων που ξεκίνησαν στις 3 Οκτωβρίου 2005 είναι η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, διαδικασία εξ αντικειμένου ανοικτή, οπότε δεν ισχύει κανενός είδους αυτοματισμός.

Αυτή η δέσμευση απορρέει από την πλήρη κατανόηση του γεγονότος ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα είναι αμοιβαία επωφελής. Η ύπαρξη μιας δημοκρατικής, σταθερής και όλο και πιο ευημερούσας Τουρκίας είναι προς όφελος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η στρατηγική σημασία της Τουρκίας έγινε αισθητή για μια ακόμη φορά με την απόφασή της να μετάσχει στην αποστολή της Προσωρινής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στο Λίβανο (UNIFIL).

Τους τελευταίους δώδεκα μήνες δεν σημειώθηκε πρόοδος ως προς τις μεταρρυθμίσεις. Είναι σημαντικό να αναληφθούν νέες πρωτοβουλίες και να επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος προτού παρουσιάσει την έκθεσή της η Επιτροπή στις 8 Νοεμβρίου.

Πρώτον, η ελευθερία έκφρασης αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των μεταρρυθμίσεων. Δημοσιογράφοι, συγγραφείς, εκδότες και προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν δικαστικές διώξεις για παραβάσεις του περιβόητου άρθρου 301 του ποινικού κώδικα με την αόριστη κατηγορία της «δυσφήμισης της τουρκικής ταυτότητας». Τον Ιούλιο, η τελική απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση του Hrant Dink παρήγαγε νομολογία επί του εν λόγω περιβόητου άρθρου 301 η οποία καταστρατηγεί τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Συνεπώς, παρά την απαλλαγή της συγγραφέως Elif Shafak την περασμένη εβδομάδα, η ελευθερία έκφρασης στην Τουρκία εξακολουθεί να απειλείται.

Οι δικαστικές διώξεις λειτουργούν αποθαρρυντικά και βλάπτουν το σημαντικό έργο που επιτελούν οι δημοσιογράφοι, οι διανοούμενοι και οι ακτιβιστές. Έχω εκφράσει επανειλημμένα την ανησυχία μου για το θέμα αυτό, όπως την περασμένη εβδομάδα στον Υπουργό Εξωτερικών κ. Γκιουλ. Ειλικρινά, έχω κουραστεί να επαναλαμβάνω διαρκώς τα ίδια πράγματα, αλλά θα συνεχίσω να το πράττω μέχρι τη λήξη της θητείας μου, εκτός εάν διορθωθεί αυτό το πρόβλημα. Θεωρώ αδιανόητο να υπάρχει κάποιο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο δεν θα σέβεται μια τόσο θεμελιώδη αρχή όπως η ελευθερία της έκφρασης. Είναι, λοιπόν, καιρός να τροποποιήσει η Τουρκία τα περιοριστικά άρθρα στον ποινικό της κώδικα και να τα εναρμονίσει πλήρως με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Αυτό έχει σημασία και όσον αφορά τον εσωτερικό διάλογο στην Τουρκία, στον οποίο αναφέρθηκε ο εισηγητής, κ. Eurlings. Στην Τουρκία απαιτείται η διεξαγωγή δημόσιας και εποικοδομητικής ανταλλαγής απόψεων, η οποία θα περιλαμβάνει και τα πιο ευαίσθητα θέματα. Αυτό επιβάλλεται τόσο για τη δημοκρατική διαδικασία στην Τουρκία όσο και για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του μέλλοντος, καθώς και για τη συμφιλίωση της Τουρκίας με τους γείτονές της, όπως η Αρμενία. Η συμφιλίωση είναι μια αρχή η οποία αποτελεί συγχρόνως σημείο έναρξης και αποτέλεσμα της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Καλώ, λοιπόν, την Τουρκία να συνεχίσει να πραγματοποιεί ουσιαστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Δεύτερον, όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία, συμφωνώ πλήρως με τις θέσεις του εισηγητή και του Συμβουλίου για το σημαντικό αυτό θέμα. Ο νόμος περί ιδρυμάτων που συζητείται αυτή την περίοδο στην τουρκική Μεγάλη Εθνοσυνέλευση πρέπει να λύσει τα προβλήματα. Οι περιορισμοί στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, στη διοίκηση των ιδρυμάτων και στην εκπαίδευση των κληρικών πρέπει να αρθούν.

Υπάρχουν επίσης μουσουλμανικές μειονότητες οι οποίες υφίστανται διακρίσεις. Οι Αλεβίτες, μια κοινότητα που αριθμεί 15 έως 20 εκατ. άτομα, αντιμετωπίζει νομικούς περιορισμούς ως προς τη δημιουργία λατρευτικών χώρων και δεν λαμβάνει χρηματοδοτική στήριξη από την αρμόδια για τα θρησκεύματα κρατική αρχή.

Στις νοτιοανατολικές περιοχές, ο φαύλος κύκλος της βίας υπονομεύει τις θετικές εξελίξεις που σημειώθηκαν μετά την άρση του καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης πριν από μερικά χρόνια. Η τρομοκρατία είναι κοινός μας εχθρός. Η Τουρκία και η ΕΕ καταδικάζουν ρητώς το PKK, και εκφράζω τη βαθιά θλίψη μου για την απώλεια αθώων ζωών από τις επιθέσεις που σημειώθηκαν εφέτος στην Τουρκία.

Ωστόσο, μια πολιτική η οποία στηρίζεται αποκλειστικά στην ασφάλεια δεν αρκεί για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στην περιοχή. Οι νοτιοανατολικές περιοχές αντιμετωπίζουν οξυμένα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, εξαιτίας όχι μόνο των απειλών κατά της ασφάλειας αλλά και της αυξημένης ανεργίας και της φτώχειας. Προσδοκούμε ότι η Τουρκία θα υιοθετήσει σύντομα μια λεπτομερή στρατηγική η οποία θα αφορά όλες τις ανάγκες της περιοχής: οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ στις υποχρεώσεις τις οποίες οφείλει να σεβαστεί η Τουρκία. Αναμένουμε από την Τουρκία να εφαρμόσει πλήρως το πρόσθετο πρωτόκολλο της συμφωνίας της Άγκυρας. Αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία οφείλει να άρει τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, περιλαμβανομένων όσων βρίσκονται σε μέσα μεταφοράς, τα οποία παραβιάζουν τη Συμφωνία Σύνδεσης. Συνεπώς, η Τουρκία οφείλει να ανοίξει τους λιμένες της στα πλοία που φέρουν τη σημαία οποιουδήποτε κράτους μέλους της ΕΕ, περιλαμβανομένης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όπως ορίζεται στο πλαίσιο διαπραγμάτευσης, η πρόοδος των διαπραγματεύσεων εξαρτάται, μεταξύ άλλων, από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας. Επαναλαμβάνω δε ότι οι υποχρεώσεις της Τουρκίας δυνάμει του πρωτοκόλλου της Άγκυρας δεν συνδέονται με την άρση της οικονομικής απομόνωσης της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Στο σχέδιο έκθεσης ορθώς καλείται το Συμβούλιο να καταβάλει νέες προσπάθειες με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας για ρυθμιστικές διατάξεις σχετικά με τη διευκόλυνση των εμπορικών συναλλαγών στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Η Επιτροπή στηρίζει πλήρως τις σοβαρές προσπάθειες της φινλανδικής Προεδρίας να υπερβεί το αδιέξοδο όσον αφορά τους εμπορικούς κανονισμούς, επιτρέποντας έτσι στο Συμβούλιο και τα κράτη μέλη της ΕΕ να ανταποκριθούν στις δεσμεύσεις τους. Αξίζει επίσης να υπογραμμιστεί η συνέχιση της εποικοδομητικής προσήλωσης της Τουρκίας στην επίτευξη συνολικής διευθέτησης του κυπριακού ζητήματος, η οποία θα είναι αποδεκτή από τους Ελληνοκυπρίους και από τους Τουρκοκυπρίους, βάσει των θεμελιωδών αρχών της ΕΕ.

Εν κατακλείδι, θα είναι αμοιβαία επωφελής η συνέχιση της πορείας δημοκρατικών, κοινωνικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία με σκοπό την ένταξη στην ΕΕ. Αν η Τουρκία επιτύχει, με τη συνεχή στήριξή μας, θα μπορέσει να αποτελέσει ακόμη πιο ισχυρή γέφυρα μεταξύ πολιτισμών, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και του Ισλάμ αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής μας. Η Τουρκία προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία να δοκιμαστεί αυτή η σχέση, με ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον μας και για το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μας.

Ενώ η Επιτροπή είναι έτοιμη να στηρίξει την Τουρκία σε αυτή τη διαδικασία, η κατάληξή της εξαρτάται εν τέλει από την ίδια την Τουρκία. Η έκτακτη κοινοβουλευτική σύνοδος που συγκλήθηκε την περασμένη εβδομάδα με σκοπό να επιταχυνθεί η έγκριση της ένατης δέσμης μεταρρυθμίσεων αποτελεί ευπρόσδεκτη εξέλιξη προς την ορθή κατεύθυνση. Εντούτοις, απαιτείται μια πιο αποφασιστική διαδικασία μεταρρυθμίσεων προκειμένου να πλησιάσει η Τουρκία τον στόχο της ένταξής της στην ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι –όπως υποστήριξε ο πρωθυπουργός κ. Ερντογάν– τα κριτήρια της Κοπεγχάγης πρέπει να ονομάζονται κριτήρια της Άγκυρας, καθόσον υπάρχουν πρωτίστως προς όφελος των τούρκων πολιτών και των δικαιωμάτων τους, και όχι για να αισθάνεται απλώς ικανοποιημένη η ΕΕ.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Emine Bozkurt (PSE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον κ. Eurlings για τις επίπονες προσπάθειές του· το έργο του δεν ήταν πάντα εύκολο. Δυστυχώς, στην τρέχουσα μορφή της η έκθεση, λόγω των πολέμιων της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, προκαλεί απογοήτευση σε πολλούς από εμάς, περιλαμβανομένων των τούρκων υποστηρικτών των μεταρρυθμίσεων, των Ευρωπαίων που αντιμετωπίζουν ως σύμμαχο την Τουρκία, και βεβαίως των γυναικών στην Τουρκία.

Ως εισηγήτρια για τα δικαιώματα των γυναικών, διαπίστωσα ότι η Τουρκία σημειώνει σαφή πρόοδο στον τομέα των δικαιωμάτων των γυναικών, εν μέρει ως αποτέλεσμα της πίεσης που της ασκεί η ΕΕ γενικότερα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ειδικότερα. Η στρατηγική για τη διεύρυνση ενθαρρύνει αποτελεσματικά τις μεταρρυθμίσεις σε υποψήφιες χώρες, όμως προσφέρει αποτελέσματα μόνον όταν αυτές οι μεταρρυθμίσεις αναγνωρίζονται. Όπως αναφέρει το κόμμα του κ. Eurlings στις Κάτω Χώρες, «μετά από κάτι πικρό θέλουμε κάτι γλυκό», με άλλα λόγια μετά το σκότος πρέπει να έλθει το φως.

Στην έκθεση Eurlings δεν αναγνωρίζονται τα επιτεύγματα της Τουρκίας μέχρι στιγμής. Είναι αρνητική, όχι μόνον επί της ουσίας, αλλά και ως προς το ύφος. Αυτός είναι σίγουρος τρόπος υπονόμευσης των μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία, καθώς υποσκάπτει τη στήριξη των πολιτών και προσφέρει στους τούρκους ευρωσκεπτικιστές ένα ισχυρό όπλο κατά τις επικείμενες εκλογές στην Τουρκία. Αυτό που επιβάλλεται να πράξουμε είναι να μετατρέψουμε αυτή την κριτική σε δράση, καθόσον αυτό θα είναι προς όφελος όλων των πλευρών.

Μπορούμε να αντιστρέψουμε την εικόνα και να αναφέρουμε τις επιτυχείς μεταρρυθμίσεις, να γνωρίσουμε τα πρώτα βήματα που έχει πραγματοποιήσει η Τουρκία προκειμένου να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και να ενθαρρύνουμε τη συνέχισή τους, αλλά σας καλώ να μην θεωρηθεί η αναγνώριση γενοκτονιών προϋπόθεση ένταξης, καθόσον αυτό δεν αποτελεί τμήμα των κριτηρίων της Κοπεγχάγης και, για να είμαστε δίκαιοι, ποτέ δεν είχε τεθεί στα άλλα κράτη μέλη τέτοιο κριτήριο. Όλες οι αναφορές σε προνομιακή σχέση πρέπει να διαγραφούν, καθότι στόχος των διαπραγματεύσεων είναι η ένταξη μιας μεταρρυθμισμένης Τουρκίας στην ΕΕ. Εάν πραγματοποιηθούν αυτές οι αλλαγές, μπορούμε να δεχτούμε την ένταξη των Τούρκων στην Ευρώπη, καλωσορίζοντας αυτό το κοσμικό κράτος με τον μουσουλμανικό του πληθυσμό ως σύμμαχό μας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και του εξτρεμισμού. Διαφορετικά, θα απογοητεύσουμε οικτρά εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες, τους μεταρρυθμιστές της Τουρκίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Elmar Brok, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρία Προεδρεύουσα του Συμβουλίου, δεν ξέρω αν η τελευταία αγόρευση εξέφραζε προσωπική άποψη ή τη γνωμοδότηση της αρμόδιας επιτροπής.

Θα ήθελα να εκφράσω τις θερμότερες ευχαριστίες μου στον κ. Eurlings για την πολύ ισορροπημένη έκθεσή του. Αρκετές από τις επικρίσεις που εξέφρασαν κάποιες Ομάδες σήμερα, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά από μέλη των Ομάδων στην παρούσα έκθεση. Αυτό δεν πρέπει επίσης να το ξεχνάμε, για παράδειγμα σε σχέση με το θέμα των μέσων ενημέρωσης.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη και ότι και οι δύο πλευρές πρέπει να συμβάλουν εποικοδομητικά στη διεξαγωγή τους. Συμφωνούμε ότι η προοπτική ένταξης στην ΕΕ πρέπει να συμπεριλάβει την Τουρκία. Όμως πρέπει να διασαφηνίσουμε –όπως είπε και ο Επίτροπος– ότι ο ρυθμός της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας επιβραδύνθηκε μετά την 3η Οκτωβρίου. Είναι σωστό και αναγκαίο να το υπογραμμίσουμε αυτό, και μάλιστα επί τη βάσει μιας σειράς συγκεκριμένων θεμάτων που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των μειονοτήτων, την ελευθερία έκφρασης και τη θρησκευτική ελευθερία. Επίσης, είναι σημαντικό να διασαφηνίσουμε πως αυτά αποτελούν προϋπόθεση για την πρόοδο.

Σε απόφασή του κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, το Σώμα δήλωσε ότι τα πολιτικά κριτήρια πρέπει να έχουν εκπληρωθεί κατά την έναρξη κι όχι κατά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.

Με ενοχλούν κάποια πράγματα στη συζήτηση –αυτό είναι σχεδόν ένα πρόβλημα νοοτροπίας– για παράδειγμα ότι δεν επιτρέπεται η αναφορά γεγονότων επειδή αυτό εκλαμβάνεται ως κριτική ή παρερμηνεύεται στην Τουρκία. Δεν μπορούν να διεξαχθούν τέτοιες διαπραγματεύσεις εάν δεν γίνεται αναφορά στα γεγονότα. Μόνο έτσι μπορούμε να σημειώσουμε πρόοδο. Άλλωστε, το καθήκον μας είναι να πείσουμε τους πολίτες να μας ακολουθήσουν σε αυτήν την πορεία. Αν δεν εκπληρωθούν οι όροι και αν δεν διατυπώνονται με σαφήνεια τα γεγονότα, τότε έχουμε πρόβλημα.

Στην ΕΕ μπορούν να προσχωρήσουν μόνο όσοι πληρούν όλα τα κριτήρια, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα πολιτικά κριτήρια και οι προϋποθέσεις για τις διαπραγματεύσεις. Αυτό σημαίνει πως το πρωτόκολλο της Άγκυρας πρέπει να τεθεί επιτέλους σε ισχύ, κάτι που απέτυχε ως σήμερα. Το Κυπριακό πρέπει να λυθεί φέτος, όπως προβλέπεται, και δεν μπορεί να αναβληθεί κι άλλο, γιατί αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να μην μας παίρνει πια κανένας στα σοβαρά.

Παρενθετικά πρέπει να πούμε επίσης ότι η δυνατότητα της ΕΕ να αντιμετωπίσει τη διεύρυνση είναι ζωτικής σημασίας. Αυτό σημαίνει επίσης ότι σύμφωνα με την εντολή διαπραγμάτευσης, οι οικονομικές προοπτικές δεν επιτρέπουν διαπραγματεύσεις για τα κεφάλαια που έχουν οικονομικές επιπτώσεις πριν από το 2013. Και αυτό πρέπει να διασαφηνιστεί, γιατί αυτές οι διατάξεις της εντολής διαπραγμάτευσης δείχνουν ότι η ΕΕ δεν διαθέτει σήμερα ενόψει των οικονομικών της δυνατοτήτων τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τη διεύρυνση.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Marinus Wiersma, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, σήμερα συζητούμε ένα θέμα το οποίο μας αφορά όλους, συγκεκριμένα τις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και το μέλλον της Τουρκίας σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία είναι βασικός εταίρος σε μια κρίσιμη περιοχή. Είναι πλέον προφανές, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οφείλουμε να προσδέσουμε την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι πρέπει να στηρίξουμε τους μεταρρυθμιστές στη χώρα αυτή. Η Τουρκία μετέχει αποφασιστικά σε μια επιχείρηση της Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να βοηθήσουμε την Τουρκία να διαδραματίσει θετικό και εποικοδομητικό ρόλο στην περιοχή. Χρειαζόμαστε επειγόντως έναν εταίρο σε αυτή την περιοχή.

Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων είναι ο καλύτερος τρόπος ανάπτυξης καλύτερων και στενότερων σχέσεων με την Τουρκία και, παρότι γνωρίζουμε ότι οι διαπραγματεύσεις θα διαρκέσουν αρκετά, εμμένουμε στην άποψη ότι ο κριτικός, αλλά εποικοδομητικός, διάλογος είναι ο καλύτερος τρόπος για να οδηγηθούμε στην επιτυχή ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας. Συνεπώς, οι εκθέσεις του παρόντος Σώματος πρέπει να είναι ισορροπημένες και δεν πρέπει να παραβλέπουν τον απώτερο στόχο, δηλαδή την προσχώρηση. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε ως βάση περαιτέρω επιτευγμάτων την πρόοδο που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια, αναγνωρίζοντας συγχρόνως ότι οι καθυστερήσεις έχουν εμποδίσει αυτή την πρόοδο.

Η πολιτική μας ομάδα προσπάθησε, με μια σειρά τροπολογιών, να εξισορροπήσει περισσότερο την έκθεση σε διάφορους τομείς και, απαντώντας στο σχόλιο του κ. Brok, η Ομάδα μας δεν είναι, βεβαίως, δυνατόν να αποδέχεται αυτομάτως κάθε κείμενο που εγκρίνεται από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Η διαδικασία δεν προωθείται με εικοτολογίες σχετικά με εναλλακτικές μορφές σύνδεσης· αυτή είναι η βασική αντίρρησή μας όσον αφορά το άρθρο 71 της έκθεσης. Επ’ αυτού δεν πρέπει να έχετε την παραμικρή αμφιβολία.

Οι διαπραγματεύσεις αποβλέπουν στην πλήρη ένταξη στην ΕΕ. Αυτό, ευτυχώς, δηλώνεται ρητώς στην έκθεση Eurlings, επί της οποίας συμφωνούμε, και δεν έχω καμία αμφιβολία για τις προθέσεις του κ. Eurlings. Κάτι που είναι σαφές, ωστόσο –και ως προς αυτό συμφωνώ με την άποψη του κ. Brok– είναι ότι το τρέχον θεσμικό πλαίσιο δεν είναι σε θέση να χειριστεί την ένταξη νέων κρατών μελών μετά την προσχώρηση των δύο κρατών για τα οποία συζητήσαμε σήμερα. Και αυτό, ευτυχώς, δηλώνεται ρητώς στην έκθεση Eurlings: χωρίς τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της θεσμικής διαδικασίας, δεν θα δεχτούμε νέες αποφάσεις σχετικά με τη διεύρυνση.

Στρέφομαι τώρα στις δύο βασικές πτυχές της έκθεσης. Καταρχάς, όσον αφορά τη γενοκτονία των Αρμενίων, συμμερίζομαι την άποψη την οποία έχει διατυπώσει ο κ. Eurlings. Εξάλλου, ο συμβιβασμός στον οποίο καταλήξαμε στις διαπραγματεύσεις είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε. Πρόκειται για μια έκκληση προς την τουρκική κυβέρνηση να αναγνωρίσει αυτή τη γενοκτονία, και να διεξαχθεί υγιής διάλογος στο εσωτερικό της Τουρκίας, χωρίς όμως να το θέτουμε ως όρο ένταξης στην ΕΕ. Ευελπιστώ ότι αύριο θα μπορέσουμε να διαγράψουμε αυτό το τμήμα από την έκθεση. Το όλο θέμα δεν αποτελεί τμήμα των κριτηρίων της Κοπεγχάγης, και έτσι πρέπει να παραμείνει.

Τέλος, όσον αφορά την Κύπρο, συμφωνούμε ως προς το ότι το πρωτόκολλο της Άγκυρας πρέπει να επικυρωθεί. Συγχρόνως, όμως, πιστεύουμε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε περισσότερο τους Τουρκοκυπρίους. Απόψε, η πολιτική μας ομάδα θα συζητήσει και πάλι τον κατάλογο των ψηφοφοριών και, σε αυτή τη βάση και στη βάση της αυριανής ψηφοφορίας, θα λάβουμε τις τελικές μας αποφάσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Andrew Duff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ σαφώς με την κ. Bozkurt και τον κ. Wiersma ως προς το ότι το ψήφισμα στην παρούσα του μορφή δεν είναι επαρκώς ισορροπημένο. Ο ειδικός ρόλος του Κοινοβουλίου στην ενταξιακή διαδικασία είναι βέβαιο ότι θα προαγάγει την ανάπτυξη της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Τουρκία. Η κριτική μας πρέπει να είναι εποικοδομητική, να αποβλέπει στην ενθάρρυνση της πορείας της Τουρκίας προς τον εκσυγχρονισμό και να μην την εμποδίζει.

Ορθώς υπογραμμίζουμε τους υφιστάμενους περιορισμούς της ελευθερίας έκφρασης, αλλά δεν πρέπει να ορθώνουμε παραπειστικούς φραγμούς στη συνέχιση της διαδικασίας την οποία έχουμε ξεκινήσει. Πρέπει να διαβαθμίσουμε τις αντιδράσεις μας, να προσπαθήσουμε να είμαστε συνεπείς και, πάνω από όλα, να είμαστε δίκαιοι, ιδίως έναντι της Κύπρου και της Αρμενίας.

Η υποψηφιότητα της Τουρκίας είναι καθοριστική για την Ένωση. Αν σημειωθεί μια σιδηροδρομική σύγκρουση στην Κύπρο σε αυτή θα εμπλέκονται δύο αμαξοστοιχίες. Η μία εξ αυτών μεταφέρει τις προσπάθειες της Τουρκίας να δημιουργήσει μια βιώσιμη μορφή ευρωπαϊκού Ισλάμ, στο πλαίσιο της οποίας ο Προφήτης συναντά τον Διαφωτισμό. Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας θα απομακρύνει τόσο το Ισλάμ όσο και τον Χριστιανισμό από τους φοβερούς δογματισμούς του 14ου αιώνα. Η δεύτερη αμαξοστοιχία μεταφέρει τις προσπάθειες της Ευρώπης να αναπτύξει μια ισχυρή κοινή εξωτερική πολιτική ασφάλειας και άμυνας, στην επίτευξη της οποίας η συμβολή της Τουρκίας θα είναι εξαιρετικά σημαντική.

Ίσως η συμμετοχή τουρκικών στρατευμάτων υπό γαλλική διοίκηση στον Λίβανο θα αποδειχθεί σημείο καμπής στην ανάπτυξη της ΚΕΠΠΑ και ευχάριστο προανάκρουσμα μελλοντικών εξελίξεων.

Η ένταξη της Τουρκίας θα είναι αμφίδρομη διαδικασία.

 
  
MPphoto
 
 

  Joost Lagendijk, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, έχω μια σοβαρή ένσταση όσον αφορά την έκθεση Eurlings στην παρούσα της μορφή. Δεν αναφέρομαι στις πολλές επικριτικές παραγράφους στις οποίες η τουρκική κυβέρνηση καλείται να καταβάλει μεγαλύτερες προσπάθειες και να υλοποιήσει ταχύτερα τις μεταρρυθμίσεις. Απευθύνεται, πολύ εύλογα, έκκληση στην τουρκική κυβέρνηση να καταργήσει το ταχύτερο δυνατόν το περιβόητο άρθρο 301 του ποινικού κώδικα, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα δεκάδες δίκες με κατηγορουμένους συγγραφείς και δημοσιογράφους.

Η ένστασή μου ως προς την έκθεση είναι οι ελάχιστες παράγραφοι στις οποίες χάνεται κάθε έννοια μέτρου, ιδίως η παράγραφος στην οποία η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων παρουσιάζεται ως ένα είδος προϋπόθεσης για την ένταξη, καθώς και οι παράγραφοι που αφορούν την Κύπρο, στις οποίες η Τουρκία παρουσιάζεται ως ο μόνος ένοχος. Η αρχική έκθεση, στη μορφή στην οποία την κατέθεσε ο εισηγητής, ήταν επικριτική, αλλά δίκαιη, ενώ στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων καταφέραμε να καταλήξουμε σε εύλογες συμφωνίες κατά τις συζητήσεις μας, γεγονός που σημαίνει ότι η έκθεση μπορεί να βελτιωθεί με πολλές τροπολογίες.

Το σφάλμα που διαπράξαμε ήταν ότι, στα τελικά στάδια αυτών των συζητήσεων, προστέθηκαν ρήτρες με τη μορφή διαφόρων προφορικών τροπολογιών, οι οποίες αλλοίωσαν μια ισορροπημένη αρχικά έκθεση. Ενώ αυτό μπορεί να αποτέλεσε τεράστια επιτυχία για μια σειρά ομάδων συμφερόντων, μετέβαλε σημαντικά την έκθεση προς το χειρότερο. Αυτό που επιδιώκουμε, αυτό που η Ομάδα μου επιδιώκει με την κατάθεση μιας σειράς τροπολογιών, είναι να επανέλθουμε ουσιαστικά στην αρχική μορφή της έκθεσης Eurlings, η οποία ήταν, κατά τη γνώμη μας, τόσο επικριτική όσο και δίκαιη.

Με ικανοποίηση, λοιπόν, πληροφορούμαι, μεταξύ άλλων, από τις συνεντεύξεις του εισηγητή στον τουρκικό Τύπο ότι, βάσει του «αμαρτία εξομολογημένη είναι μισοσυγχωρεμένη», είναι διατεθειμένος να στηρίξει τις προσπάθειες αποκατάστασης της έκθεσης στην αρχική της μορφή. Υπολογίζω, συνεπώς, στη στήριξή του κατά την αυριανή ψηφοφορία.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό να είναι η έκθεση επικριτική και, συγχρόνως, δίκαιη; Είναι βαθιά μου επιθυμία να συνεχίσει να συμβάλλει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον διάλογο που διεξάγεται στην Τουρκία σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις στηρίζοντας τις ομάδες και τα άτομα που αγωνίζονται καθημερινά για τους ίδιους στόχους για τους οποίους αγωνιζόμαστε και εμείς. Αυτοί ακριβώς οι άνθρωποι μας πλησίασαν τις τελευταίες εβδομάδες και μας είπαν ότι αυτή η έκθεση, στην παρούσα της μορφή, δεν τους χρησιμεύει καθόλου. Ωφελεί μόνο τους πολέμιους των μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία, και δεν θέλω να βοηθήσει το Κοινοβούλιο όσους δεν επιθυμούν την πρόοδο της Τουρκίας.

Αν αυτή η έκθεση δεν αλλάξει, αν παραμείνει στην τωρινή της μορφή, αυτό θα σημαίνει ότι αποποιούμαστε τον ρόλο μας, καθόσον έτσι όλες οι εύλογες επισημάνσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση δεν θα μπορούν να ληφθούν σοβαρά υπόψη, και δεν πιστεύω ότι αυτός είναι ο ρόλος του Κοινοβουλίου. Γι’ αυτό φρονώ ότι οι αλλαγές είναι αναγκαίες, και υπολογίζω στη στήριξή σας και στη στήριξη του εισηγητή. Ευελπιστώ ειλικρινά ότι η πλειοψηφία των μελών του Σώματος είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει αυτή την τακτική: η έκθεση πρέπει να είναι εποικοδομητική, επικριτική, αλλά δίκαιη, και όχι αδιέξοδη, όπως είναι στην παρούσα της μορφή.

 
  
MPphoto
 
 

  Vittorio Agnoletto, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών ψήφισε υπέρ της έναρξης διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, πιστεύουμε όμως ότι οι εν λόγω διαπραγματεύσεις πρέπει να επικεντρωθούν στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας και ότι ο σεβασμός αυτός πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πολιτική και διπλωματική επίλυση του κουρδικού ζητήματος.

Την προηγούμενη εβδομάδα συμμετείχα στην επίσκεψη που πραγματοποίησε η Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Τουρκία και επέστρεψα έχοντας σχηματίσει μια πολύ διαφορετική εντύπωση από εκείνη που έλπιζα. Συγκεκριμένα, στο τουρκικό Κουρδιστάν συναντήσαμε μια τραγική κατάσταση, δηλαδή επρόκειτο για μια ζώνη πλήρως στρατιωτικοποιημένη. Άλλο πράγμα είναι να καταδικάζουμε όλοι εμείς την τρομοκρατία και άλλο είναι να θεωρείται ένας ολόκληρος λαός τρομοκράτες, να φυλακίζονται ανήλικοι απλώς και μόνο επειδή σχημάτισαν με τα δάχτυλα το σήμα της νίκης, να συνεχίζεται η λογική των βασανιστηρίων και να παραμερίζονται όσοι δικαστές ερευνούν, για παράδειγμα, σχετικά με αστυνομικούς που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι επίθεσης.

Εμείς, ως Κοινοβούλιο, πρέπει να στηρίξουμε το αίτημα του DTP (Κόμμα Δημοκρατικής Τουρκίας) για κατάπαυση του πυρός και πρέπει να καλέσουμε το PKK (Κουρδικό Εργατικό Κόμμα) να ανταποκριθεί θετικά στην έκκληση αυτή. Πρέπει να ζητήσουμε από την τουρκική κυβέρνηση να ξεκινήσει αμέσως συνομιλίες με το DTP με στόχο να βρεθεί μια πολιτική λύση, καθώς δεν υπάρχει άλλη δυνατή εναλλακτική λύση.

Ωστόσο, τα προβλήματα δεν αφορούν μόνο το κουρδικό ζήτημα: όλοι μας μείναμε ικανοποιημένοι με τη λύση που επιτεύχθηκε όσον αφορά την Elif Shafak, όπως κάναμε και νωρίτερα σχετικά με τον Orhan Pamuk, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος οι λύσεις αυτές να αποτελούν δόλωμα για τη Δύση: υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι ογδόντα συγγραφείς και δημοσιογράφοι που δικάζονται σύμφωνα με το άρθρο 301.

Την ίδια στιγμή, το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε στην αρχική του διατύπωση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, παρά την αντίθετη γνώμη που εξέφρασαν τόσο η Ευρώπη όσο και τα Ηνωμένα Έθνη. Επιπλέον, μπορέσαμε να εξακριβώσουμε ότι στην επαρχία Hakkari, που επίσης βρίσκεται στην κουρδική περιοχή, οι 7 000 από τους 250 000 κατοίκους είναι φύλακες, και επομένως υπάρχει μια κατάσταση στην οποία μια αστυνομική δύναμη –τη διάλυση της οποίας ζητεί εδώ και καιρό η Ευρωπαϊκή Ένωση– λογοδοτεί απευθείας στην κυβέρνηση.

Ζητούμε από το Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και το Συμβούλιο να αναλάβουν τη δέσμευση να συνεχίσουν τις συνομιλίες με την Τουρκία, επικεντρώνοντας όμως στα ανθρώπινα δικαιώματα και όχι μόνο σε ιδεολογικές συζητήσεις ή οικονομικά συμφέροντα. Πιστεύουμε ότι στο μέλλον μπορεί να υπάρξει μια πολυεθνική και πολυδογματική Ευρώπη, πάντοτε όμως πρέπει να υπάρχει σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων.

 
  
MPphoto
 
 

  Konrad Szymański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (PL) Κύριε Πρόεδρε, είναι αλήθεια ότι το ύφος της έκθεσης για την Τουρκία είναι σε πολλά σημεία ψυχρό, αλλά αυτό καθιστά το κείμενο έντιμο. Για περισσότερα από 40 χρόνια, η χώρα αυτή, η οποία αιτείται την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τηρεί ανταγωνιστική στάση έναντι των γειτόνων της, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έχουμε επίσης δικαίωμα και υποχρέωση να μην απαιτούμε μόνον εξηγήσεις για αδικίες του παρελθόντος, αλλά να απαιτήσουμε από την Τουρκία να αντιμετωπίσει την επιδεινούμενη κατάσταση όσον αφορά τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της χριστιανικής μειονότητας στην Τουρκία. Η εν λόγω μειονότητα μπορεί να στηριχθεί μόνο στη δική μας προθυμία να την υπερασπιστούμε. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορεί κανείς να μην αναφέρει τις σκανδαλώδεις δηλώσεις εκπροσώπων της τουρκικής κυβέρνησης σχετικά με τη διάλεξη του πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ´ στο Ρέγκενσμπουργκ. Υποθάλποντας τα ακραία στοιχεία της μουσουλμανικής κοινής γνώμης, αυτή η κυβέρνηση έκανε δύο βήματα προς τα πίσω. Παρά ταύτα, δεν πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη μας στην Τουρκία. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι άλλες μορφές συνεργασίας, εκτός της ένταξης στην ΕΕ, μπορούν να προσφέρουν οικονομικά και πολιτικά οφέλη.

Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι εξακολουθούν να υφίστανται σοβαρές ανισορροπίες ως προς τη στάση μας έναντι μελλοντικών διευρύνσεων. Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην πολιτική διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ η διαδικασία που θα οδηγούσε σε ένταξη της Ουκρανίας έχει τεθεί στην αναμονή, παρά το γεγονός ότι η χώρα που χάνει ετησίως 250 υποθέσεις στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν είναι η Ουκρανία. Δεν είναι Ουκρανοί αυτοί που αιτούνται ομαδικά άσυλο στις χώρες μας. Δεν καλλιεργεί η Ουκρανία εντάσεις με τους γείτονές της στο πλαίσιο τρεχουσών και παλαιότερων συγκρούσεων. Όσο συνεχίζεται αυτή η ανισορροπία στις πολιτικές σχέσεις, η Ουκρανία θα παραμένει περιορισμένη στα δεσμά που της επιβλήθηκαν πριν από 60 χρόνια μετά τα διατάγματα που εξέδωσε η κομμουνιστική Ρωσία του Στάλιν.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Bastiaan Belder, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η έκθεση την οποία συνέταξε ο κ. Eurlings είναι κατατοπιστική και εγείρει δύο ερωτήματα προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή, σχετικά με το φαινόμενο του λεγομένου «βαθέος κράτους» (derin devlet) και την πλήρη απουσία θρησκευτικής ελευθερίας στην Τουρκική Δημοκρατία. Οι αντιευρωπαϊκές δυνάμεις στην Τουρκία συγκεντρώνονται σε αδιαφανείς κρατικές δομές, σε εθνικιστικούς κύκλους στον στρατό, στη χωροφυλακή και στις υπηρεσίες ασφαλείας. Σε ποιον βαθμό αυτές οι δυνάμεις, οι οποίες περιγράφονται με τη φράση «βαθύ κράτος», εμποδίζουν τις τρέχουσες ενταξιακές διαπραγματεύσεις;

Εκφράζονται για μεγάλο διάστημα εικασίες σύμφωνα με τις οποίες αυτό ακριβώς το σκοτεινό «βαθύ κράτος» συνδέεται με τη δολοφονία του ιταλού ιερέα Andrea Santoro στην Τραπεζούντα τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, και αυτό μας φέρνει στο ζήτημα της άκρως ταπεινωτικής θέσης της Χριστιανικής Εκκλησίας στην Τουρκία, ο κλήρος και τα λαϊκά μέλη της οποίας θεωρούνται ξένοι. Μάλιστα, η επικοινωνία μεταξύ εκκλησιών και κυβέρνησης πραγματοποιείται μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών. Καλώ το Συμβούλιο και την Επιτροπή να αναλάβουν δράση σε αυτόν τον τομέα. Ή μήπως ο φόβος της κινητοποίησης των ισλαμιστών στην Τουρκία σας κάνει να διστάζετε να επιμείνετε στην πλήρη θρησκευτική ελευθερία στη χώρα του Ατατούρκ;

 
  
MPphoto
 
 

  Andreas Mölzer (NI). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τώρα πληρώνουμε για το γεγονός ότι στην περίπτωση της Τουρκίας, η Επιτροπή έκλεισε όχι το ένα, αλλά πολλές φορές και τα δύο μάτια. Μας αρκεί να υπάρχουν οι μεταρρυθμίσεις της Τουρκίας στα χαρτιά για να πανηγυρίσουμε για μια υποτιθέμενη πρόοδο. Για παράδειγμα, το 2004 εορτάστηκε σαν μεγάλη επιτυχία η εφαρμογή μιας υποχρέωσης υιοθέτησης διεθνών συνθηκών για τα ανθρώπινα δικαιώματα εκ μέρους της Τουρκίας, που απορρέει από την ιδιότητά της ως μέλους τους Συμβουλίου της Ευρώπης και υφίσταται εδώ και παραπάνω από 50 χρόνια. Το 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι τα κριτήρια της Κοπεγχάγης πρέπει να εκπληρωθούν πριν από την έναρξη διαπραγματεύσεων. Επιπροσθέτως, θεσπίστηκαν κι άλλοι πολιτικοί όροι που σχετίζονται με την κρίση που αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο. Σαν να μην ήταν αρκετό το ότι η Επιτροπή φάνηκε ως σήμερα πολύ γενναιόδωρη στην ερμηνεία της σε σχέση με την Τουρκία, τώρα η προθεσμία αναγνώρισης της Κύπρου θα παραταθεί άλλη μια φορά με την αμυδρή ελπίδα ότι μπορεί η Τουρκία τελικά να την τηρήσει.

Η Τουρκία απορρίπτει την απαίτηση που προβλήθηκε τώρα σχετικά με την πραγματική εκπλήρωση των κριτηρίων υποστηρίζοντας ότι έχει πολιτικά κίνητρα και δεν είναι ρεαλιστική, φαίνεται δε να θεωρεί μη δεσμευτική την απόφαση του Κοινοβουλίου. Με τον συνήθη τρόπο της ζητά μάλιστα από τα μέλη του Σώματος να έχουν την καλοσύνη να δείξουν λογική στην πολιτική τους και να συνεχίσουν να συγκαλύπτουν τα προβλήματα. Η πραγματικότητα είναι ωστόσο διαφορετική, δηλαδή η Τουρκία απλά δεν είναι ακόμα έτοιμη να προσχωρήσει στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει πραγματική αναγνώριση της Κύπρου, δεν υπάρχει καμία συναίσθηση της αδικίας σε σχέση με τη γενοκτονία των Αρμενίων ούτε πραγματική προθυμία για σωστή μεταχείριση των Κούρδων. Μόνο μία μπορεί να είναι η απάντηση σε όλα αυτά – που, παρενθετικά, την έδωσαν εδώ και πολύν καιρό οι πολίτες σε ολόκληρη την Ευρώπη: πρέπει να δώσουμε κάθε δυνατή υποστήριξη στις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις στην Τουρκία, αλλά πρέπει και να πούμε ένα ξεκάθαρο «όχι» στην προσχώρηση της Τουρκίας στην ΕΕ.

 
  
MPphoto
 
 

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να αναφερθώ πρωτίστως σε μια πτυχή της έκθεσης του κ. Eurlings: στον διαθρησκευτικό διάλογο. Πρόκειται για ένα θέμα που την περίοδο αυτή βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής ολόκληρου του κόσμου εξαιτίας των πρόσφατων γεγονότων, των έντονων συζητήσεων που προκλήθηκαν, της προσοχής που προσήλκυσαν τα λόγια του Βενέδικτου XVI στη Γερμανία και των αντιδράσεων στον ισλαμικό κόσμο.

Χθες πραγματοποιήθηκε μια πολύ σημαντική συνάντηση, η οποία κατέδειξε πόσο σημαντικός είναι για όλους μας ο εποικοδομητικός και θετικός διάλογος μεταξύ εκπροσώπων διαφορετικών θρησκειών – μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Η συνάντηση βασίστηκε στην αρχή της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με την οποία κάθε πλευρά έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει τις θέσεις της, να υπερασπίζεται τις αξίες της και να μπορεί να εκδηλώνει την πίστη της, και αυτό ισχύει τόσο για τους μουσουλμάνους σε περιοχές που οι χριστιανοί αποτελούν την πλειοψηφία όσο και για τους χριστιανούς σε περιοχές που την πλειοψηφία αποτελούν οι μουσουλμάνοι.

Χθες παρίστατο στο Castel Gandolfo και ο τούρκος πρέσβης για μια συνάντηση με τον Πάπα. Μίλησαν επί μακρόν για τα εν λόγω θέματα και, επομένως, πιστεύω ότι η επικείμενη επίσκεψη του Βενέδικτου XVI στην Τουρκία θα είναι εξαιρετικά σημαντική. Θα είναι ένα σημαντικό ταξίδι επειδή, κατά τη γνώμη μου, θα ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, μεταξύ της μουσουλμανικής πλειοψηφίας και της χριστιανικής μειονότητας –καθολικής, προτεσταντικής ή ορθόδοξης– που κατοικεί στην Τουρκία.

Για αυτόν τον λόγο, καταθέσαμε με τον κ. Eurlings και τον κ. Tannock μια τροπολογία, την οποία παρουσιάζουμε σε ολόκληρο το Σώμα, συμπεριλαμβανομένων και των λοιπών πολιτικών ομάδων. Στόχος της εν λόγω τροπολογίας είναι να ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ, μεταξύ άλλων μέσω ενός ισχυρού μηνύματος εκ μέρους αυτού του Κοινοβουλίου. Ας αφήσουμε στην άκρη τον εξτρεμισμό, ας απομονώσουμε τους φονταμενταλιστές και ας συνομιλήσουμε με όσους πραγματικά θέλουν να οικοδομήσουν την ειρήνη στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική.

Ολοκληρώνοντας, είναι προς το συμφέρον της ίδιας της Τουρκίας να στηρίξει τις μεταρρυθμίσεις και να ενθαρρύνει τον διάλογο μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Η πρόοδος που πραγματοποιεί αυτή η χώρα καθ’ οδόν προς την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να αξιολογηθεί κυρίως από τα αποτελέσματα που θα επιτευχθούν κατά το διαθρησκευτικό διάλογο, τον σεβασμό προς τα δικαιώματα των μειονοτήτων και τα ατομικά δικαιώματα όλων όσων κατοικούν στην Τουρκία.

 
  
MPphoto
 
 

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συμφωνήσω με αυτά που είπε ο κ. Tajani. Ασφαλώς συμφωνούμε μαζί του ότι ο διαθρησκευτικός διάλογος, ειδικά μεταξύ των χριστιανικών θρησκειών και του Ισλάμ, έχει μεγάλη σημασία. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν συμφωνήσαμε με τις δηλώσεις του Πάπα. Ωστόσο, εκτιμώ τόσο την απολογία του για την εν λόγω δήλωση όσο και την πρωτοβουλία που συμφωνήθηκε χθες με τους πρέσβεις των ισλαμικών χωρών για επανάληψη αυτού του διαλόγου. Γι’ αυτόν ειδικά τον λόγο είναι τόσο σημαντικό για εμάς να έχει η Τουρκία την προοπτική της ένταξης –να έχει ένα δρόμο προς την ένταξη στην ΕΕ– καθώς έτσι μπορεί να υποστηριχτεί ο διάλογος αυτός.

Η Τουρκία είναι επίσης σημαντική για εμάς ως στρατηγικός εταίρος στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, η οποία ασφαλώς μπορεί να προαχθεί ανάλογα μέσω της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Παρ’ όλ’ αυτά –κι εδώ συμφωνώ απόλυτα με τον εισηγητή κ. Eurlings, τον οποίο ευχαριστώ για τις προσπάθειές του– πρέπει να ασκείται κριτική όπου χρειάζεται. Πριν από χρόνια ήμουν ο ίδιος εισηγητής του Σώματος. Χαίρομαι διότι η διαδικασία συνεχίστηκε, διότι διαπραγματευόμαστε με την Τουρκία και έχουν γίνει όντως κάποιες αλλαγές στη χώρα αυτήν. Από την άλλη όμως αισθάνομαι απογοήτευση διότι η Τουρκία δεν σημείωσε αρκετή πρόοδο σε αρκετά θέματα. Ένα παράδειγμα είναι η ελευθερία έκφρασης: μολονότι πολλοί συγγραφείς απαλλάχθηκαν, το σκανδαλώδες είναι πρωτίστως ότι διώκονται για τις απόψεις τους. Αυτό είναι απαράδεκτο και πρέπει να εμποδιστεί.

Σχετικά με το Κουρδικό, όπως ήδη ειπώθηκε, κανείς στο Σώμα δεν έχει κατανόηση για την τρομοκρατία, και το PKK πρέπει να δηλώσει επιτέλους τη σταθερή του υποστήριξη προς την ειρηνευτική διαδικασία. Η κυβέρνηση πρέπει όμως να συμβάλει και αυτή στην προαγωγή της ειρήνης – οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά. Πρέπει να απαγκιστρωθεί από τις δυνάμεις εκείνες –τον στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας– που δεν θέλουν τον ειρηνικό διάλογο, ειδικά για το Κουρδικό.

Από αυτήν την άποψη –και μολονότι υπάρχουν κάποια πράγματα ακόμα που θα θέλαμε να αλλάξουν– ο εισηγητής ασφαλώς προσπάθησε να καταστήσει σαφές ότι θέλουμε να πάρει η Τουρκία τον δρόμο προς την ένταξη στην ΕΕ, αλλά γι’ αυτό δεν πρόκειται να παραιτηθούμε από τις δίκαιες αξιώσεις μας –που είναι και προς το συμφέρον της Τουρκίας– διότι αυτή που επωφελείται περισσότερο από τη μεταρρυθμιστική διαδικασία δεν είναι η ΕΕ, αλλά η ίδια η Τουρκία.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ONYSZKIEWICZ
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Louis Bourlanges (ALDE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα μυστήριο περιβάλλει την έκθεση Eurlings. Αυτό το μυστήριο, όμως, δεν είναι αυτό που υποστηρίζουμε. Το ζήτημα δεν είναι η σκληρότητα, ή η σκλήρυνση της έκθεσης. Στην πραγματικότητα, όταν διαβάζουμε αυτή την έκθεση, αντιλαμβανόμαστε ότι επαναλαμβάνεται κάτι που, ορθώς, λέγαμε ανέκαθεν. Αναφέρεται ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου και η ελευθερία της έκφρασης δεν γίνονται σεβαστά με ικανοποιητικό τρόπο στην Τουρκία. Αναφέρεται ότι οι θρησκευτικές μειονότητες δεν έχουν το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, της δημοσίευσης, της διδασκαλίας, όπως συμβαίνει παντού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναφέρεται ότι, όταν εισέρχεται κανείς σε μια λέσχη, το ελάχιστο προαπαιτούμενο είναι να σφίξει το χέρι όλων των μελών και να μην λάβει εχθρικά μέτρα έναντι κάποιου από τα μέλη αυτά. Αναφέρεται, τέλος, ότι υπήρξε μια αρμενική γενοκτονία, ότι δεν θα οικοδομηθεί τίποτα αν δεν αναγνωριστεί αυτή η γενοκτονία, και αυτό δεν είναι κάτι νέο. Το είπαμε το 2004, ζητήσαμε το 2004 την αναγνώριση της γενοκτονίας, ενώ το 2005 είπαμε ότι αυτό έπρεπε να αποτελέσει προϋπόθεση. Αν δεν ψηφίσουμε την παράγραφο 49, αυτό θα συνιστά υποχώρηση για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το πραγματικό, όμως, μυστήριο, το πραγματικό μυστήριο της έκθεσης Eurlings, οφείλεται στη συνέπειά της. Ιδού λοιπόν ένα θεσμικό όργανο που συνεχίζει, αρκετά χρόνια μετά, να λέει αυτό που έλεγε και προηγουμένως. Ωστόσο, στο κλίμα γενικής υποβάθμισης που κατήγγειλε ο Daniel Cohn-Bendit προ ολίγου, είναι παράδοξο. Είναι παράδοξο να λέμε σήμερα ότι αυτό που λέγαμε εχθές πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρο του προβληματισμού. Το μυστήριο της έκθεσης Eurlings είναι ότι διαπιστώνουμε πως, για πρώτη φορά στην ιστορία των διαπραγματεύσεων, έχουμε ένα κράτος που υπαναχωρεί πριν ακόμη προσχωρήσει και όχι κατόπιν, και το οποίο μας εξηγεί ότι με τους δικούς του όρους πρέπει να γίνει η ένταξη και όχι με τους δικούς μας. Το μυστήριο της έκθεσης Eurlings είναι ότι το παρόν θεσμικό όργανο, σε αντιδιαστολή με την Επιτροπή στην έκθεσή της για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, αποφάσισε να πει την αλήθεια, να μιλήσει ειλικρινά, να πει τα πράγματα με το όνομά τους, και ενώ γνωρίζω –ο Guy Béart το είπε προ καιρού– ότι ο πρώτος που λέει την αλήθεια πρέπει να εκτελείται, ελπίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί στην περίπτωση του κ. Eurlings και της έκθεσής του, την οποία θα στηρίξω ολόψυχα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Cem Özdemir (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα αρχικά να ευχαριστήσω τον εισηγητή για την προσπάθειά του να συλλάβει τη διάθεση που επικρατεί στο Σώμα και να τη μετατρέψει σε μια πλειοψηφία. Παρ’ όλ’ αυτά πιστεύω ότι η απόφαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων δεν θα έχει καλό αποτέλεσμα.

Θα το δείξω αυτό χρησιμοποιώντας δύο παραδείγματα. Το πρώτο είναι το σημείο που ο συνάδελφος έθιξε προ ολίγου, στο τέλος της αγόρευσής του: το ζήτημα των Αρμενίων. Συμμετείχα και μίλησα στη διάσκεψη για το ζήτημα αυτό στην Κωνσταντινούπολη, την οποία τώρα πολλοί χαρακτηρίζουν «ιστορική». Ήταν η πρώτη τέτοιου είδους διάσκεψη, κατά την οποία συζητήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη όλα τα ζητήματα που αφορούν το θέμα αυτό – ακόμα και οι σκληρότερες κριτικές. Όλοι όσοι συμμετείχαν στην εν λόγω διάσκεψη, από τον Taner Akçam και τον Halil Berktay ως τον Hrant Dink –που αυτό το διάστημα παλεύει με το άρθρο 301– μου ζήτησαν να πω ξεκάθαρα στο Σώμα ότι όποιος θέλει να υποστηρίξει τον διάλογο στην Τουρκία, δεν θα πρέπει να καθιστά την αναγνώριση της γενοκτονίας προϋπόθεση για την ένταξη στην ΕΕ. Για τον λόγο αυτόν, θα ήθελα να ζητήσω από τους συναδέλφους μου το εξής: όποιος θέλει να βοηθήσει ώστε να συνεχιστεί ο διάλογος, όποιος θέλει να συμβάλει στην αλλαγή στην Τουρκία, πρέπει να ακούει τις φωνές της αντιπολίτευσης στη χώρα. Θα ήθελα μια μέρα τα σύνορα Τουρκίας-Αρμενίας να είναι όπως είναι τα σύνορα Γερμανίας-Γαλλίας, όμως γι’ αυτό χρειάζεται η βοήθειά μας.

Το δεύτερο σημείο μου είναι ότι και σχετικά με το Κυπριακό συμφωνούμε όλοι ότι η Τουρκία πρέπει να εκπληρώσει τις δικές της δεσμεύσεις και να εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας. Όμως υπάρχει και μία πολιτική πτυχή στις υποχρεώσεις και αυτό αφορά το γεγονός ότι οι άνθρωποι στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, οι Τουρκοκύπριοι, περιμένουν από εμάς να κρατήσουμε τις δικές μας υποσχέσεις και να δώσουμε τέλος στην οικονομική και μορφωτική απομόνωση των ανθρώπων που ζουν στο βόρειο τμήμα της νήσου. Η Τουρκία πρέπει να εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας, αλλά κι εμείς πρέπει να βοηθήσουμε ώστε να τερματιστεί η απομόνωση των ατόμων τουρκικής καταγωγής που ζουν στη Βόρεια Κύπρο.

 
  
MPphoto
 
 

  Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, για να προχωρήσει απρόσκοπτα την ενταξιακή της πορεία, η Τουρκία οφείλει να πράξει όσα και οι προηγούμενες υπό ένταξη χώρες και να συμμορφωθεί με τις συμβατικές της υποχρεώσεις, όπως το άνοιγμα λιμένων και αεροδρομίων της σε πλοία και αεροπλάνα της Κύπρου και η άρση του βέτο στη συμμετοχή της Κύπρου σε διεθνείς οργανισμούς και πολυμερείς συνθήκες.

Η συνεχιζόμενη άρνησή της να προχωρήσει στα ανωτέρω συνιστά εξόφθαλμη παραβίαση της συμφωνίας σύνδεσης, της τελωνειακής ένωσης και του συμπληρωματικού πρωτοκόλλου, που αποτελούν συμβατικές υποχρεώσεις της απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως εκ τούτου, λανθασμένα η Τουρκία τα συνδέει με το Κυπριακό.

Παρά ταύτα, κύριε Πρόεδρε, η πρόταση της Κυπριακής Κυβέρνησης για κοινή χρήση του λιμανιού της Αμμοχώστου υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών με ταυτόχρονη επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνδυασμένη με την επιστροφή της περιφραγμένης περιοχής της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, μπορεί να βοηθήσει να ξεπεραστεί το παρόν αδιέξοδο.

Εμείς, ως ΑΚΕΛ, κύριε Πρόεδρε, εργαζόμαστε για τη λύση του κυπριακού προβλήματος, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των Κυπρίων –Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων– και δεν επιδιώκουμε να προβάλλουμε εμπόδια στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Ταυτόχρονα όμως, δεν μπορούμε να συγκατανεύσουμε στην παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Τουρκίας έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε βάρος της Κύπρου, να αποδεχθούμε τον μη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των κατοίκων της Τουρκίας και την μη αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Συμπερασματικά, κύριε Πρόεδρε, αδυνατούμε να κατανοήσουμε τη λογική των τροπολογιών που στοχεύουν σε απαλλαγή της Τουρκίας από τις υποχρεώσεις της. Τέτοιες λογικές είναι αχρείαστες και θα μας οδηγήσουν σε ανεπιθύμητες επιπλοκές.

 
  
MPphoto
 
 

  Mogens N.J. Camre (UEN).(DA) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, η ονομασία είναι «Ευρωπαϊκή Ένωση». Κύριε Ερντογάν, μπορείτε μήπως να συμβουλευτείτε κάποιον χάρτη; Τόσο εύκολη είναι η απάντηση στο ερώτημα εάν η Τουρκία πρέπει να γίνει δεκτή στην ΕΕ. Η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ έχουν υποσχεθεί στην Τουρκία ότι μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να γίνει μέλος της ΕΕ, όμως αυτή τους η απόφαση δεν υποστηρίζεται από τους λαούς τους. Τα δύο τρίτα των ευρωπαίων πολιτών δεν επιθυμούν την ένταξη της Τουρκίας, και οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα υποχρεωθούν εν τέλει να σεβαστούν τις επιθυμίες τους, εάν επιθυμούν να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη του εκλογικού τους σώματος.

Η έκθεση του κ. Eurlings αποτελεί ένα θαυμάσιο παράδειγμα του πώς οι πολίτες της ΕΕ θεμελιώνουν τις απόψεις τους σε γεγονότα και όχι σε συναισθήματα. Συνιστώ την υπερψήφιση της έκθεσης, παρά το γεγονός ότι σε ορισμένα σημεία η διατύπωση του κειμένου μπορεί να ερμηνευθεί ως αποδοχή από μέρους μας του στόχου της ένταξης της Τουρκίας, ο οποίος όμως απέχει ακόμη πολύ από την επίτευξή του. Η κυβέρνηση της Τουρκίας έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι δεν αναγνωρίζει τις ευρωπαϊκές αξίες, ενώ συγχρόνως απαιτεί να σεβαστούμε απαράδεκτες τουρκικές και ισλαμικές αξίες. Αυτό το διαπιστώσαμε στην περίφημη υπόθεση των δανικών γελοιογραφιών του Μωάμεθ στην εφημερίδα Jyllands-Posten, καθώς και στην περίπτωση των διαμαρτυριών στην Τουρκία κατά της ομιλίας του Πάπα Βενέδικτου στο Ρέγκενσμπουργκ. Η Τουρκία κατέχει παρανόμως τη βόρεια Κύπρο και πιστεύει ότι μπορεί να υποχρεώσει την ΕΕ να αποδεχτεί αυτή την κατάσταση. Η Τουρκία επιθυμεί να περιορίσει την ευρωπαϊκή ελευθερία, την ελευθερία του λόγου μας, ενώ τυχόν ένταξη θα σήμαινε τη δημιουργία μιας παράλληλης κοινωνίας, αντίθετης με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Είναι καιρός να πούμε την αλήθεια.

 
  
MPphoto
 
 

  Bogusław Rogalski (IND/DEM).(PL) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρώπη διαθέτει μακρά ιστορία σχέσεων με την Τουρκία. Δυστυχώς, αυτή η ιστορία αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από οδυνηρά γεγονότα και αδικίες. Είναι μια ιστορία διαρκών εισβολών, πολέμων, σφαγών και της κατοχής της κεντρικής και νότιας Ευρώπης. Αυτά τα γεγονότα βίωναν οι Ευρωπαίοι επί αιώνες.

Σήμερα, η κατάσταση έχει μεταβληθεί ελάχιστα, καθώς η Τουρκία εξακολουθεί να απειλεί τους γείτονές της. Η Τουρκία συνεχίζει τον παράνομο αποκλεισμό της Αρμενίας και τις απειλές κατά της Ελλάδας, αμφισβητώντας το δικαίωμα της Ελλάδας να καθορίσει τα όρια των χωρικών της υδάτων. Συνεχίζει τις διακρίσεις εις βάρος των Κούρδων και αρνείται να αναγνωρίσει την πλήρη ανεξαρτησία της Κύπρου, η οποία είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη. Η Τουρκία συνιστά απειλή για τη σταθερότητα σε αυτή την περιοχή και εμείς, εθελοτυφλώντας, καθώς φαίνεται, μπροστά σε αυτό το γεγονός, διεξάγουμε διαπραγματεύσεις με αυτή τη χώρα με σκοπό την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Τουρκία αρνείται επίσης να αναγνωρίσει αξίες τις οποίες εμείς θεωρούμε αναπαλλοτρίωτες. Παραβιάζει και καταστρατηγεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες και περιορίζει την πρόσβαση σε αυτά. Διώκει αντιπολιτευόμενες πολιτικές ομάδες, όπως η οικογένεια της Leyla Zana, η οποία έχει τιμηθεί με το βραβείο Ζαχάρωφ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Τουρκία περιορίζει επίσης τη θρησκευτική ελευθερία, κάτι που οδήγησε στη δολοφονία ενός ιταλού ιεραποστόλου.

Αυτή είναι η αλήθεια για την Τουρκία. Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει ρόλο γέφυρας μεταξύ της Ευρώπης και του μουσουλμανικού κόσμου. Απεναντίας, φρονώ ότι η Τουρκία θα μπορούσε να καταστεί πύλη εισόδου της τρομοκρατίας. Η Τουρκία είναι τμήμα ενός κόσμου ο οποίος μας είναι ξένος όσον αφορά τον πολιτισμό και τις παραδόσεις του. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε αυτό το γεγονός και να θέσουμε το ερώτημα: quo vadis, Europa; Η Ένωση πρέπει να είναι ευρωπαϊκή ή ευρασιατική;

Η αποδοχή της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο το οποίο θα σημάνει το τέλος της Ευρώπης όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία πρέπει να διακοπούν το ταχύτερο δυνατόν.

 
  
MPphoto
 
 

  Francesco Enrico Speroni (NI). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο τούρκος πρωθυπουργός κ. Ερντογάν επέκρινε έντονα την ομιλία του Πάπα στο Πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ, ομιλία που βασίστηκε στη θρησκεία με θεολογικά και όχι με πολιτικά ερείσματα.

Το γεγονός ότι αυτός που επέκρινε τον Πάπα ήταν ο πρωθυπουργός και όχι κάποιος τούρκος θρησκευτικός εκπρόσωπος καταδεικνύει ότι στη χώρα αυτή υπάρχει ακόμη ένα απαράδεκτο σύμφυρμα μεταξύ θρησκευτικού και κοσμικού στοιχείου – πολιτικής και θρησκείας. Η διάκριση την οποία έχουμε συνηθίσει στην Ευρωπαϊκή μας Ένωση δεν υφίσταται εκεί.

Το ανακάτωμα αυτό είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και ο κυριότερος λόγος ο οποίος δεν πρόκειται να εξαλειφθεί ποτέ, είναι ότι η Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη.

 
  
MPphoto
 
 

  Γιώργος Δημητρακόπουλος (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, να συγχαρώ καταρχάς τον κ. Eurlings για την εξαίρετη εργασία του και για την έκθεσή του. Και βέβαια, να εκμεταλλευτώ την ευκαιρία για να επαναλάβω ότι είμαστε υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας.

Στην ουσία, η έκθεση Eurlings δεν αποτελεί μόνο μια προειδοποίηση, ένα μήνυμα προς την Τουρκία για τα βήματα που πρέπει να κάνει και τις υποχρεώσεις που πρέπει να τιμήσει ώστε να συνεχισθεί η ευρωπαϊκή της πορεία. Αλλά αποτελεί ταυτόχρονα και μια επαναβεβαίωση των αρχών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, αρχές από τις οποίες έχουμε υποχρέωση να μην αποκλίνουμε. Διότι όταν ο συνάδελφος Eurlings μιλάει για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων επαναλαμβάνει μια ευρωπαϊκή αρχή. Το ίδιο και όταν μιλάει για θεσμικές μεταρρυθμίσεις, το ίδιο και όταν μιλάει για ειρηνική επίλυση των διαφορών, το ίδιο και όταν ζητεί να τιμηθεί η υπογραφή του πρωτοκόλλου της Άγκυρας και να εφαρμοσθεί το πρωτόκολλο αυτό αμέσως.

Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, όπως γνωρίζετε, κάθε χώρα, κάθε λαός που ξεχνά ή δεν συμβιβάζεται με την ιστορία του, κάποια στιγμή έχει προβλήματα. Έτσι, η παράγραφος 50 που αναφέρεται στην τραγική ιστορία των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Ασσυρίων, κάνει ακριβώς αυτό. Καλεί την Τουρκία να το πράξει. Η παράγραφος αυτή είναι το αποτέλεσμα μιας ευρείας συναίνεσης και πρέπει να μείνει ως έχει. Συνεπώς, δεν πρέπει να αλλοιωθεί προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση με τροπολογίες που έχουν υποβληθεί.

Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θέλω να θυμίσω, σε όσους θεωρούν την έκθεση υπερβολικά αυστηρή, ότι υπάρχουν στην Τουρκία πολίτες δημοκρατικοί οι οποίοι θέλουν μια Τουρκία σύγχρονη, μια Τουρκία αναπτυγμένη, προοδευτική και με ευρωπαϊκό προσανατολισμό και οι οποίοι αγωνίζονται γι’ αυτό ενάντια σε γνωστά σε όλους κατεστημένα. Αυτοί χρειάζονται ένα μήνυμα που θα το δώσουμε ψηφίζοντας την έκθεση Eurlings.

 
  
MPphoto
 
 

  Pasqualina Napoletano (PSE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η αξιολόγηση της προόδου που έχει σημειώσει η Τουρκία κατά τη διαδικασία προσχώρησης στην ΕΕ πρέπει να επικεντρωθεί περισσότερο στο περιεχόμενο των αξιολογήσεων που σχετίζονται ειδικά με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, καθώς και των θεμάτων που αφορούν το κοινοτικό κεκτημένο.

Θα αποφύγω να δημιουργήσω περισπασμούς – νέα κριτήρια που δεν βοηθούν μια διαδικασία η οποία είναι ήδη αφεαυτής δύσκολη και που αξιώνει από εμάς διαφάνεια, συνοχή και αντικειμενικότητα. Από την άποψη αυτή, συμφωνώ με την παράγραφο 50, έτσι όπως προτάθηκε από τον εισηγητή, σχετικά με το ζήτημα της γενοκτονίας των Αρμενίων.

Η χώρα αυτή διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη γεωπολιτική περιοχή που εκτείνεται από το Mashrek έως τη Νοτιοανατολική Ασία και τον Καύκασο. Όλα αυτά μας ωθούν στο να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες όσων εργάζονται για μια δημοκρατική και ειρηνική Τουρκία. Πέραν όμως των ανωτέρω, πρέπει να είμαστε αυστηροί στις εκτιμήσεις μας και να απαιτήσουμε από την τουρκική κυβέρνηση να αναλάβει από κοινού με το σύνολο του κρατικού μηχανισμού και των θεσμών της καθώς και με την τουρκική κοινωνία μια σοβαρή δέσμευση αναφορικά με τους τομείς στους οποίους η πρόοδος πρέπει να είναι περισσότερο σημαντική και διαρκής. Οι τομείς αυτοί περιλαμβάνουν τα ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, την ελευθερία έκφρασης και κυρίως τα δικαιώματα των μειονοτήτων, πρωτίστως τα δικαιώματα της κουρδικής μειονότητας και των γυναικών, οι οποίες στην πραγματικότητα αποτελούν την πλειοψηφία.

Ελπίζουμε στην ισχυρή καταδίκη της τρομοκρατίας και στην εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας μέσα στις συμφωνημένες προθεσμίες.

Ολοκληρώνοντας, ας προσπαθήσουμε να εμμείνουμε στην ουσία και να είμαστε αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί στη συνεχιζόμενη προσπάθειά μας να επηρεάζουμε θετικά τις εσωτερικές εξελίξεις σε αυτήν τη χώρα, καθώς και τον εξωτερικό της ρόλο στην εδραίωση της ειρήνης και της σταθερότητας σε μια εκρηκτική περιοχή, όπου έχουν συγκεντρωθεί οι μεγαλύτερες απειλές για την ειρήνη.

 
  
MPphoto
 
 

  Lapo Pistelli (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, όσοι ψήφισαν υπέρ της έναρξης των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία έχουν ήδη εξηγήσει επανειλημμένα για ποιους λόγους πρέπει να πραγματοποιηθεί η ένταξή της στο εγγύς μέλλον, επομένως δεν είναι ανάγκη να τους επαναλάβω.

Ωστόσο, αυτή η ετήσια συζήτηση σχετικά με την επιτευχθείσα πρόοδο είναι ένα όργανο που καταγράφει με ακρίβεια τις μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί καθώς και τη διάθεση της κοινής γνώμης, και νομίζω ότι όλοι μπορούμε να δούμε ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια αυξανόμενη ψυχρότητα και στα δύο μέτωπα.

Εμείς είμαστε αντίθετοι στους γάμους από συνοικέσιο. Για να παντρευτούμε, πρέπει να γνωριστούμε και να αγαπηθούμε, και αυτό ισχύει και για τον φιλόδοξο στόχο της Τουρκίας. Για αυτόν τον λόγο, η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις της και τη διάδοση του μηνύματος στην κοινωνία της.

Από την άποψη αυτή, η έκθεση είναι πολύ αυστηρή, αλλά είναι σωστό και δίκαιο να είναι και οι ίδιες οι διαπραγματεύσεις αυστηρές και δίκαιες. Ωστόσο, στην Ευρώπη αυξάνεται συνεχώς ο σκεπτικισμός σχετικά με μια περαιτέρω διεύρυνση μετά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, αν δεν αλλάξουν οι κανόνες. Ο σκεπτικισμός αυτός είναι πολύ πιθανό να περιλάβει και τα Δυτικά Βαλκάνια.

Δεν πρέπει, επομένως, να σταματήσουμε τη διεύρυνση αλλά μάλλον να προωθήσουμε τη μεταρρύθμιση των κανόνων. Το ερώτημα σχετικά με την Τουρκία είναι στην πραγματικότητα ένα ερώτημα σχετικά με εμάς τους ίδιους και με αυτό που θέλουμε να είμαστε.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Flautre (Verts/ALE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, την περασμένη εβδομάδα, επισκέφθηκα μαζί με άλλους συναδέλφους της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την επαρχία Akari, στις εσχατιές της Νοτιοανατολικής Τουρκίας, λίγες μόνο βουνοκορφές μακριά από το Ιράκ και το Ιράν. Σε αυτή την περιοχή, συναντήσαμε γονείς, γονείς απελπισμένους και ανίσχυρους, που έβλεπαν να φεύγουν για το βουνό οι νεαροί γιοι τους. Μας λένε ότι περισσότεροι από 200 νέοι προσχώρησαν τις τελευταίες εβδομάδες στις ένοπλες ομάδες του PKK. Συναντήσαμε, επίσης, νέα κορίτσια που αγωνίζονται κατά της οικογενειακής φεουδαρχίας, που αγωνίζονται κατά της οικονομικής και κοινωνικής απομόνωσης και της καθημερινής βίας. Πολλοί συνομιλητές μας μίλησαν για αυτοκτονίες νέων κοριτσιών.

Στο Akari, όπως και αλλού, δεν συναντήσαμε την ελπίδα, πόσο μάλλον τον ενθουσιασμό για το μέλλον. Ακριβέστατα και πολυάριθμα γεγονότα μαρτυρούν τη βιαιότητα των δυνάμεων ασφαλείας, περιλαμβανομένης της βίας κατά χωρικών, αλλά και εξωδικαστικές συλλήψεις, άσκηση βασανιστηρίων εναντίον νέων, όπως εφέτος στο Diyarbakir. Η αναγκαστική παραίτηση του εισαγγελέα του Van επειδή κατέδειξε την ευθύνη μελών του στρατού στη βομβιστική επίθεση του Semdinli είναι επίσης λίαν τραυματική. Πέραν των γεγονότων βρώμικου πολέμου που αποκαλύπτει, η υπονόμευση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης είναι απαράδεκτη.

Όλος ο κόσμος λέει, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι δεν υπάρχει στρατιωτική απάντηση στο κουρδικό ζήτημα· και όμως, μέσω των σημείων ελέγχου, των αρμάτων μάχης, των στρατιωτών, των ενόπλων επιθέσεων, είναι η μόνη που φαντάζει αποτελεσματική. Το PKK καλείται να προβεί σε μονομερή κατάπαυση του πυρός. Αν αυτή η έκκληση εισακουσθεί και τηρηθεί όπως ελπίζουμε, θα πρέπει να ακολουθηθεί από μια βαρύνουσα πολιτική πρόταση. Η προσοχή και η στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν καθοριστική σημασία. Η υποβάθμιση της κατάστασης στα νοτιοανατολικά επηρεάζει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σύνολο της χώρας. Ο αντιτρομοκρατικός νόμος επικρίθηκε ομοφώνως από τους μη κυβερνητικούς συνομιλητές μας. Δεν συνάδει με το διεθνές δίκαιο. Ενδέχεται μάλιστα να ακυρώνει ορισμένα βήματα προόδου που εμπεριέχονται στις τελευταίες νομοθετικές μεταρρυθμίσεις.

Η κατάσταση στα νοτιοανατολικά υποδαυλίζει, άλλωστε, τον εθνικισμό, που εναντιώνεται σαφώς, ενίοτε βίαια, στις δημοκρατικές επιδιώξεις. Η συγγραφέας Magden Perihan μιλά για πυρκαγιά που εξαπλώνεται. Μιλά για χούλιγκαν δικηγόρους. Πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα μέτρα, ιδίως η κατάργηση του άρθρου 301 του ποινικού κώδικα, η συμμόρφωση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας με το διεθνές δίκαιο, η καταπολέμηση της ατιμωρησίας –το 2005 καταδικάστηκαν μόνο 2 κατηγορούμενοι αστυνομικοί επί συνόλου 305 παραπεμφθέντων– η εφαρμογή του νόμου για τις αποζημιώσεις –εκδικάστηκαν 2 000 υποθέσεις επί συνόλου 3 000 στην επαρχία Akari– και, τέλος, η κατάργηση του εθνικού εκλογικού ορίου του 10%, το οποίο εμποδίζει τη δημοκρατική έκφραση του πληθυσμού.

 
  
MPphoto
 
 

  Αθανάσιος Παφίλης (GUE/NGL). – Κύριε Πρόεδρε, οι βουλευτές του ΚΚΕ θα καταψηφίσουμε την έκθεση Eurlings. Πρώτον, γιατί είμαστε αντίθετοι με την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τους ίδιους λόγους που ταχθήκαμε και κατά της ένταξης της Ελλάδας και όχι για πολιτισμικούς λόγους.

Δεύτερον, διότι και αυτή η έκθεση –όπως και άλλες– μοιάζουν με λάστιχο. Προσαρμόζονται κάθε φορά ανάλογα με τις αντιθέσεις που υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοτε εμφανίζονται πιο αυστηρές και άλλοτε πιο ευνοϊκές.

Τρίτον, διότι σε σοβαρά και επίμαχα σημεία που αφορούν τη στάση της Τουρκίας σε θέματα διεθνούς δικαίου η έκθεση εξαντλείται σε ευχολόγιο, επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ευχές, χωρίς να προτείνει όμως κανένα συγκεκριμένο μέτρο, όπως για παράδειγμα, για την ύπαρξη 40.000 τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων στην Κύπρο και το γεγονός ότι η Τουρκία αγνοεί προκλητικά τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ με αποκορύφωμα την άρνηση αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ρωτάμε λοιπόν: από την προηγούμενη έκθεση μέχρι τώρα έχει γίνει κάτι συγκεκριμένο σ’ αυτούς τους τομείς; Όχι! Η Τουρκία εξακολουθεί να αγνοεί προκλητικά όλες αυτές τις αποφάσεις και εσείς συνεχίζετε στην ίδια ακριβώς πορεία.

Τέταρτον, γιατί διαφωνούμε ριζικά με την έμμεση αναφορά στην παράγραφο 51 για συνοριακές διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας καθώς επίσης και με τα συμπεράσματα του Ελσίνκι που τις παραπέμπουν στο Διεθνές Δικαστήριο ...

(Ο ομιλητής διακόπτεται από τον Πρόεδρο)

 
  
MPphoto
 
 

  Seán Ó Neachtain (UEN).(EN) Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να δηλώσω εξαρχής ότι, ως μέλος της Ομάδας Επαφής Υψηλού Επιπέδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις σχέσεις με την τουρκοκυπριακή κοινότητα, γνωρίζω πολύ καλά το αίσθημα απομόνωσης που αισθάνονται οι Τουρκοκύπριοι μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν. Φρονώ μάλιστα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, πρέπει να συνεχίσει να εργάζεται για την οικοδόμηση της ειρήνης και τη συμφιλίωση στο νησί της Κύπρου.

Και η Τουρκία, όμως, έχει σοβαρές υποχρεώσεις. Για παράδειγμα, η Τουρκία πρέπει να ανοίξει τους λιμένες και τα αεροδρόμιά της στα κυπριακά πλοία και αεροσκάφη. Πρόκειται για υποχρέωση την οποία οφείλει να τηρήσει η Τουρκία σύμφωνα με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Θεωρώ επίσης ότι η Τουρκία πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο κατάργησης του άρθρου 301 του ποινικού της κώδικα, το οποίο χρησιμοποιείται για τη δίωξη δεκάδων τούρκων συγγραφέων με την κατηγορία της δυσφήμισης της τουρκικής ταυτότητας.

Είναι σαφές ότι επιβάλλεται να καταβληθούν σοβαρές προσπάθειες στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών στην Τουρκία. Αυτές οι πτυχές είναι πολύ σημαντικές. Εν κατακλείδι, οφείλω να υπογραμμίσω ότι τα εν λόγω θέματα πρέπει να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από την τουρκική κυβέρνηση το ταχύτερο δυνατόν, καθόσον αφορούν πολιτικές οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Gerard Batten (IND/DEM).(EN) Κύριε Πρόεδρε, γιατί άραγε η Τουρκία θέλει να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Ίσως θέλει να γίνει ένα ακόμη από τα πολλά παρασιτικά κράτη τα οποία ζουν ήδη εις βάρος των βρετανών και γερμανών φορολογουμένων. Ίσως θεωρεί ότι της προσφέρει την ευκαιρία να εξαγάγει μέρος των ανέργων και των εγκληματιών της στη Βρετανία. Όμως οι Τούρκοι πρέπει να σκεφτούν επίσης τον αντίκτυπο στη δική τους κοινωνία.

Μόλις εχθές ο αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού, στρατηγός İlker Başbuğ, προειδοποίησε για τους κινδύνους που δημιουργεί η πολιτικοποίηση της θρησκείας από τους ακραίους ισλαμιστές και δεσμεύτηκε ότι ο τουρκικός στρατός θα προστατεύσει τον κοσμικό χαρακτήρα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Στο παρελθόν, όμως, οι Τούρκοι δεν ήταν υποχρεωμένοι να συμμορφωθούν προς τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενδέχεται να ανακαλύψουν ότι οι ακραίοι ισλαμιστές τους μπορούν να εκμεταλλευτούν την κοινοτική νομοθεσία εξάλειψης των διακρίσεων και υπεράσπισης της ισότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προς όφελός τους. Ίσως οι Τούρκοι διδαχθούν με επώδυνο τρόπο ότι η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει απώλεια του ελέγχου των εξελίξεων στη χώρα τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, η έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία ήταν ένα ιστορικό λάθος, διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως υπονοεί και το όνομά της, είναι ένα ευρωπαϊκό σχέδιο. Τώρα πρέπει να παρακολουθήσουμε άσκοπα την εσφαλμένη εξέλιξη της διαδικασίας. Η Τουρκία είναι μια ισλαμική χώρα που έχει μια κυρίως αυταρχική και πατριαρχική νοοτροπία. Το καλύτερο για την ΕΕ θα ήταν να δείξει ποιος είναι το αφεντικό στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, αλλά είναι γεγονός ότι, επί του παρόντος, φαίνεται ότι συμβαίνει το αντίθετο. Η Τουρκία αρνείται να τηρήσει τις υποχρεώσεις της όσον αφορά τον σεβασμό της Κύπρου και φτάνει ακόμη και στο σημείο να τολμά να ζητά από την Ευρώπη να άρει τη λεγόμενη απομόνωση του κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου. Η Τουρκία καθορίζει την πολιτική.

Η Επιτροπή και το Συμβούλιο έκαναν το ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα να πιστέψει ότι οι διαπραγματεύσεις μπορούν να ανασταλούν οποιαδήποτε στιγμή, εάν η Τουρκία δεν συνεργαστεί. Προσπαθούν τώρα με κάθε τρόπο να αποφύγουν τη δράση. Καταρχάς, προσπάθησαν να πείσουν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αποφανθεί σχετικά με το θέμα της Κύπρου· τώρα θέλουν να οργανώσουν τις διαπραγματεύσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε να εξασφαλίσουν ότι τα ευαίσθητα κεφάλαια δεν θα εμφανίζονται έως το τέλος. Όλα αυτά γίνονται ούτως ώστε κερδίσουν χρόνο και να μπορούν να πουν εν συνεχεία ότι δεν υπάρχει επιστροφή. Πού είναι η αξιοπιστία της ΕΕ σε όλα αυτά;

 
  
MPphoto
 
 

  Jacques Toubon (PPE-DE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η έκθεση είναι έξοχη. Την υποστηρίζουμε, καθόσον αποτελεί σημείο καμπής στη συνειδητοποίηση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της πραγματικότητας των σχέσεων μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι η πλέον επικριτική από όλες όσες συντάχθηκαν σε αυτό το Σώμα εδώ και δεκαετίες. Ειδικότερα, εμπεριέχει τρία αποφασιστικά κατά τη γνώμη μας στοιχεία: την αναφορά στην ικανότητα απορρόφησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως κριτηρίου, την αδήριτη ανάγκη εξομάλυνσης των σχέσεων της Τουρκίας με την Κύπρο, η οποία είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων ως προϋπόθεσης για την προσχώρηση. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω στους συναδέλφους γάλλους σοσιαλιστές ότι αυτό αποτελούσε τμήμα του προγράμματός τους στις ευρωπαϊκές εκλογές του 2004.

Η έγκριση αυτής της έκθεσης, την οποία επιδιώκουμε, πρέπει να έχει πολιτικές συνέπειες. Ζητώ, καταρχάς, από την Επιτροπή να μην παίζει άλλο κρυφτό και να υποβάλει, στις 8 Νοεμβρίου, μια ειλικρινή έκθεση και όχι ένα παραμύθι για παιδιά, όπως συνηθίζει σε αυτόν τον τομέα. Ζητώ από το Συμβούλιο Υπουργών να προσεγγίσουν την κατάσταση με διαύγεια και σθένος και να εξετάσουν το ενδεχόμενο διακοπής των διαπραγματεύσεων, τις οποίες αδυνατούν να κατανοήσουν σήμερα οι απλοί πολίτες.

Εκτός από την περίπτωση της Τουρκίας, αμφισβητείται η διαδικασία της διεύρυνσης στο σύνολό της. Δεν πρέπει στο εξής να επιχειρηθεί καμία νέα διεύρυνση για όσο διάστημα δεν προσφέρουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεσματικούς μηχανισμούς λήψης αποφάσεων και επαρκή προϋπολογισμό. Η συνέχιση της πορείας εν μέσω αυταπατών και υποκρισίας θα υπονομεύσει το ευρωπαϊκό εγχείρημα, την ολοκλήρωση δηλαδή της πολιτικής ένωσης, και θα υποσκάψει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ της κοινής λογικής των λαών και της τύφλωσης των ηγετών.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Véronique De Keyser (PSE).(FR) Κύριε Πρόεδρε, ελέχθη ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε στροφή 180 μοιρών όσον αφορά τη θέση του έναντι της Τουρκίας. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω τη θέση μας, η οποία ήταν σαφής εξαρχής. Ο μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι η ένταξη της Τουρκίας, επειδή πιστεύουμε –και αυτός είναι γνήσια πολιτικός στόχος– σε μια Ευρώπη πολυπολιτισμική, με κοσμικό αλλά πολυθρησκευτικό χαρακτήρα, ειρηνική και ανοικτή στον υπόλοιπο κόσμο.

Αν και εμείς, στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, στείλαμε ξεκάθαρα μηνύματα στην Τουρκία όσον αφορά ιδιαιτέρως τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα δικαιώματα των γυναικών, τα μειονοτικά δικαιώματα και την αναγνώριση της Κύπρου, το πράξαμε με το ίδιο εποικοδομητικό πνεύμα. Το πράξαμε προκειμένου να προσδώσουμε συγκεκριμένη έκφραση σε μια εκκολαπτόμενη Ευρώπη, που δεν θα είναι η Ευρώπη που θέλει ο κ. Sarkozy, η κ. Merkel ή ενδεχομένως ο Πάπας. Η πρόκληση είναι τεράστια και ήδη ήλθε αντιμέτωπη με ένα πρόβλημα υπό τη μορφή της έκθεσης Eurlings, το νέο σχέδιο της οποίας δεν είναι ισορροπημένο.

Σε αυτή την έκθεση ορθώς υπογραμμίζεται ότι η δημοκρατική διαδικασία που δρομολογείται στην παρούσα φάση στην Τουρκία δεν προχωρεί όσο γρήγορα ελπίζαμε, παραβλέπονται όμως ορισμένα κρίσιμα βήματα προόδου που έκανε η Τουρκία, ιδίως στο πεδίο των εξωτερικών υποθέσεων. Αναφέρομαι στον ρόλο της στην Προσωρινή Δύναμη των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL) καθώς και στο γεγονός ότι δεν ενεπλάκη στον πόλεμο στο Ιράκ. Ο στόχος των τροπολογιών τις οποίες κατέθεσε η Σοσιαλιστική Ομάδα στο ΕΚ ήταν, επομένως, να γίνουν κάποιες προσαρμογές ή, με άλλα λόγια, να αμβλυνθεί ο τόνος.

Στο θέμα της Αρμενίας, τώρα, ο κ. Eurlings με προκάλεσε μόλις τώρα και θέλω να είμαι ξεκάθαρη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε την αρμενική γενοκτονία και δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει καμία μορφή αναθεωρητισμού εδώ στο Σώμα. Έχουμε καθήκον μνήμης απέναντι στο ενάμισι εκατομμύριο Αρμένιους οι οποίοι σφαγιάστηκαν το 1915, πριν δηλαδή από τη γέννηση της Τουρκικής Δημοκρατίας υπό τον Ατατούρκ. Έχουμε καθήκον μνήμης όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητήσαμε από τον ΟΗΕ να μην καθυστερήσει να αποστείλει μια επιτροπή διεθνών εμπειρογνωμόνων επί του θέματος στην Τουρκία.

Ωστόσο, το να χρησιμοποιήσουμε αυτή την τραγωδία, όπως έπραξαν ορισμένοι, για να αποτρέψουμε την υποψηφιότητα της Τουρκίας, ή να αφήσουμε μισάνοιχτη την πόρτα σε μια εκχυδαϊσμένη μορφή ισλαμοφοβίας, είναι μια παγίδα στην οποία δεν θέλουμε να πέσουμε. Γι’ αυτό και μετά από μερικές πολύ δύσκολες συζητήσεις, μετά από –μπορώ να σας διαβεβαιώσω– ορισμένες λίαν ευαίσθητες διαπραγματεύσεις εντός της Ομάδας μου, υιοθετήσαμε τη θέση που ακούσατε σε διάφορες ευκαιρίες και την οποία προσυπογράφω. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι μια δύσκολη θέση: δεν θα ζητήσουμε την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας ως προαπαιτούμενο· ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρο ότι όταν έλθει η ώρα να επανεξετάσουμε την κατάσταση πριν από την ένταξη, αυτό το ευαίσθητο σημείο θα βαρύνει ιδιαίτερα στη ζυγαριά και η Τουρκία το γνωρίζει. Για την ώρα, αναμένουμε από την Τουρκία να εκπληρώσει αυτό το καθήκον μνήμης, να εδραιώσει τον σταθεροποιητικό της ρόλο στη Μέση Ανατολή και να σημειώσει πρόοδο όσον αφορά…

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 
 

  Μάριος Ματσάκης (ALDE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η Ευρωπαϊκή μας Ένωση υπάρχει διότι εδράζεται στην αυστηρή τήρηση των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών μας. Αυτές οι αρχές και αξίες είναι αδιαπραγμάτευτες και αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν πλήρως όλοι όσοι ανήκουν στην ΕΕ ή επιθυμούν να προσχωρήσουν στην ΕΕ. Η Τουρκία είναι ευπρόσδεκτη στην Ένωσή μας, και ευελπιστώ ειλικρινά ότι θα ενταχθεί, αλλά πρέπει να ενστερνιστεί και να τηρεί τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες μας. Η Τουρκία οφείλει να υλοποιήσει τις αναγκαίες για την ένταξή της αλλαγές, όχι εμείς, και γι’ αυτό πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να καταστήσουμε σαφή τη θέση μας στην Τουρκία. Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να επιτύχουμε την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ με τεχνάσματα. Η Τουρκία πρέπει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση μόνον εφόσον το επιθυμεί πραγματικά και εφόσον αντιλαμβάνεται πλήρως τις απαιτήσεις που αυτό συνεπάγεται. Στην έκθεση Eurlings αυτό καθίσταται σαφές, με αυστηρότητα και ειλικρίνεια.

Η έκθεση Eurlings είναι αποτέλεσμα πολλών συζητήσεων και ανταλλαγών απόψεων, ενώ στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων εγκρίθηκαν πολλές συμβιβαστικές τροπολογίες, επιτυγχάνοντας εν τέλει την πολυπόθητη ισορροπία. Σας παρακαλώ να την στηρίξετε και να αντισταθείτε στις προσπάθειες εισαγωγής τροπολογιών για κρίσιμα θέματα σε αυτό το στάδιο, κάτι που πιθανότατα θα είναι επιζήμιο μάλλον παρά ωφέλιμο. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω σε ορισμένους συναδέλφους μου ότι θα επιτύχουμε την πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία αν πούμε την αλήθεια στον τουρκικό λαό, και όχι αν του την κρύψουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Nils Lundgren (IND/DEM). – (SV) Οι εκπρόσωποι της Λίστας του Ιουνίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταψήφισαν την πρόταση για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Η αρνητική μας ψήφος δεν υποκινήθηκε ούτε από την πεποίθηση ότι η Τουρκία βρίσκεται εκτός της Ευρώπης ούτε από το γεγονός ότι είναι μια μουσουλμανική χώρα. Επισημάναμε ότι η Τουρκία πρέπει να διανύσει πολύ δρόμο ακόμη για να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις που ορίζουμε για την ένταξη στην ΕΕ. Επίσης, εκφράσαμε τους φόβους μας ότι η έναρξη των διαπραγματεύσεων θα μείωνε την πίεση επί της Τουρκίας για τη θέσπιση ενός δημοκρατικού κράτους που θα διέπεται από το κράτος δικαίου, όπου οι γυναίκες, οι Κούρδοι, οι χριστιανοί, οι συνδικαλιστικές ενώσεις και οι συγγραφείς θα έχουν πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα. Αυτό αποδείχθηκε ότι ισχύει. Οι υποσχόμενες εξελίξεις του παρελθόντος έχουν σταματήσει και, σε ορισμένους τομείς, αντικαταστήθηκαν από βήματα οπισθοδρόμησης. Βρισκόμαστε τώρα στην επονείδιστη θέση όπου η ΕΕ αρχίζει να καθορίζει τις απαιτήσεις για τον σχεδιασμό του εκλογικού συστήματος και ενός νέου συντάγματος στο κυρίαρχο κράτος της Τουρκίας. Αυτό δεν είναι δουλειά της ΕΕ. Εξαρτάται από την Τουρκία να επιλέξει τις δικές της λύσεις. Οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις θα πρέπει να ανασταλούν εν αναμονή ικανοποιητικών μεταρρυθμίσεων.

 
  
MPphoto
 
 

  Paweł Bartłomiej Piskorski (NI). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η συζήτησή μας σχετικά με το θέμα της Τουρκίας είναι εμφανώς πάρα πολύ κρίσιμη και, συνεπώς, σημαντικά πιο ανοικτή σε σχέση με το παρελθόν. Ωστόσο, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι οφείλουμε να αναρωτηθούμε ποια είναι τα θεμελιώδη συμφέροντά μας.

Βάσει όλων των θεμελιωδών κριτηρίων για την ένταξη, τα οποία δεν χρειάζεται να επαναλάβω, η Τουρκία δεν είναι κατάλληλη προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναφέρθηκε το θέμα της Κύπρου, των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, της θρησκείας και της αρμενικής κοινότητας. Ωστόσο, θεμελιώδες συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η πιο στενή σχέση της με χώρες όπως η Τουρκία και η Ουκρανία. Από αυτήν την άποψη, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπήρξε εντελώς ειλικρινής. Δεν δηλώσαμε ανοικτά ότι η ένταξη χωρών όπως η Τουρκία θα θέσει, στην πραγματικότητα, τέλος σε ορισμένες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως στις οικονομικές, διαρθρωτικές και γεωργικές πολιτικές της.

Θα πρέπει να δηλώσουμε ανοικτά ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις της ένταξης αυτών των μεγάλων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι αυτή η μικρή ανειλικρίνεια αποδίδει στους εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernd Posselt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η Τουρκία δεν είναι ευρωπαϊκή χώρα. Η προσχώρησή της θα επέκτεινε και θα βάραινε υπερβολικά την ΕΕ, θα την αποδυνάμωνε, ίσως μάλιστα να την έθετε και σε κίνδυνο. Όποιος το λέει αυτό, εκτίθεται στην κατηγορία ότι αρνείται να υποστηρίξει τη μεταρρυθμιστική διαδικασία και να επιβάλει τα κριτήρια. Ωστόσο, ακόμα και για μια προνομιακή εταιρική σχέση είναι απαραίτητη η εκπλήρωση των κριτηρίων της Κοπεγχάγης και η πρόοδος των μεταρρυθμίσεων, ιδίως προς το συμφέρον του ίδιου του τουρκικού λαού.

Πρέπει να θέσουμε στους εαυτούς μας κρίσιμα ερωτήματα. Όσοι θέλουν την πλήρη ένταξη της Τουρκίας, προσβλέπουν ίσως σε μια διαφορετική Τουρκία, αλλά θα βρουν μόνο μια διαφορετική ΕΕ – μια ζώνη ελευθέρου εμπορίου γαρνιρισμένη με πολιτικά στοιχεία. Ως προς την ίδια την Τουρκία, πρέπει να αναρωτηθούμε τα εξής: είναι συμβατός ο διαχωρισμός κράτους και θρησκείας όταν είναι σχέδιο μόνο μιας μειονότητας, μιας ελίτ; Είναι πραγματικά συμβατή η θρησκευτική ελευθερία με ένα Ισλάμ που θα ελέγχεται από το κράτος και θα έχει ως προσωπείο τον διαχωρισμό αυτόν; Είναι πραγματικά συμβατά τα δικαιώματα των μειονοτήτων με τον κεμαλισμό, που είναι ένα είδος τουρκικού ιακωβινισμού; Όλα αυτά είναι σοβαρά και βάσιμα ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε στους εαυτούς μας. Πρέπει να σταματήσουμε να τρέχουμε προς ένα αδιέξοδο που στο τέλος του μπορεί να βρίσκεται η απόρριψη της προσχώρησης της Τουρκίας από τα κράτη μέλη και τους λαούς της ΕΕ, με τρομερές συνέπειες για την εσωτερική σταθερότητα της χώρας αυτής.

Ακριβώς επειδή η Τουρκία είναι ένας σημαντικός εταίρος, της χρωστάμε να φανούμε ειλικρινείς και να επεξεργαστούμε ικανοποιητικά κριτήρια για μια λογική και ταιριαστή εταιρική σχέση που θα συμφωνεί με τα συμφέροντα και της Τουρκίας και της ΕΕ, αντί να ζωγραφίζουμε διαρκώς τη δική μας εικόνα της Τουρκίας που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Για τον λόγο αυτόν, πρέπει να προσέξουμε να μην υποχωρήσουμε πέρα από τη γραμμή της έκθεσης Eurlings, την οποία απέρριψα στην επιτροπή γιατί θεωρώ ότι δεν πηγαίνει αρκετά μακριά. Η γραμμή αυτή, ωστόσο, θα πρέπει να εκφράζει την ομοφωνία μας, γιατί διαφορετικά το μήνυμα που θα σταλεί στην Τουρκία θα είναι καταστροφικό.

 
  
MPphoto
 
 

  Vural Öger (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, τον Δεκέμβριο του 2004, το Σώμα πήρε με 402 ψήφους υπέρ μία σαφή απόφαση για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Αυτό ήταν ένα σαφές μήνυμα. Σήμερα συζητάμε για την έκθεση σχετικά με την πρόοδο της Τουρκίας στην πορεία προς την ένταξη, της οποίας η πρόθεση έπρεπε βασικά να είναι η εποικοδομητική παρακολούθηση των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία και της ενταξιακής διαδικασίας. Έχω, ωστόσο, την εντύπωση ότι η έκθεση Eurlings τείνει να χάσει από τα μάτια της τον στόχο μας – την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Αναρωτιέμαι λοιπόν τι θέλουμε. Θέλουμε να συνεχίσει η Τουρκία τη μεταρρυθμιστική της πορεία, οπότε θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε δίκαια – ή λέμε πως ό,τι και να κάνει, δεν θα γίνει ποτέ μέλος της ΕΕ; Οι τούρκοι εταίροι μας έρχονται αντιμέτωποι με μια ποικιλία κακών παραδειγμάτων. Οι πρόοδοι που σημειώθηκαν και τα καλά παραδείγματα αγνοούνται σχεδόν εντελώς.

Αυτή η αντιμετώπιση δεν είναι δίκαιη. Είναι αλήθεια πως η Τουρκία πρέπει να εργαστεί κι άλλο για τη μεταρρυθμιστική της διαδικασία. Είναι επίσης αλήθεια ότι πρέπει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το πρωτόκολλο της Άγκυρας: τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δημοκρατία και η προστασία των μειονοτήτων είναι προϋποθέσεις για την ένταξή της στην ΕΕ.

Αν η Τουρκία εκπληρώσει τα κριτήρια που έχουν ήδη οριστεί και συνεχίσει να προωθεί τη μεταρρυθμιστική διαδικασία, πρέπει κι εμείς να εμμείνουμε στον στόχο της ένταξής της στην ΕΕ. Αυτό θα πρέπει να το υποστηρίζει η έκθεσή μας. Θα το θεωρούσα ένα πολύ ξεκάθαρο μήνυμα. Αν διαφωνεί ο εισηγητής ή το Σώμα, αυτό πρέπει να δηλώνεται σε μια έκθεση για την Τουρκία, διαφορετικά παρόμοιες μισές αλήθειες θα μειώσουν την αξιοπιστία του Σώματος. Στο Στρασβούργο λάβαμε τον Οκτώβριο του 2005 την απόφαση να ξεκινήσουμε ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και πρέπει να παραμείνουμε σήμερα πιστοί σε αυτό.

Ανέκαθεν έλεγα ότι η Τουρκία δεν είναι ακόμα έτοιμη για ένταξη, είναι όμως έτοιμη για έναρξη διαπραγματεύσεων. Η Ευρώπη πρέπει να δείξει κατανόηση και αλληλεγγύη αναγνωρίζοντάς το και υποστηρίζοντάς το αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Lambsdorff (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, εκπλήσσομαι πραγματικά με αυτήν τη συζήτηση. Ο καθένας θα μπορούσε να πιστέψει πως η έκθεση Eurlings έτυχε μόνο πολύ μικρής πλειοψηφίας στην επιτροπή. Η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε, ωστόσο, την έκθεση. Εγκρίθηκε στην επιτροπή με 54 ψήφους υπέρ. Η ίδια Σοσιαλιστική Ομάδα –η κ. De Keyser, ο κ. Wiersma, μέλη που χαίρουν και τα δύο μεγάλης εκτίμησης– τώρα είναι εντελώς αντίθετη με αυτά που πρόσφατα υποστήριξε στην επιτροπή. Αυτό μου προξενεί μεγάλη έκπληξη. Θα ήθελα να πω στην κ. De Keyser ότι εγώ δεν εννοώ έτσι την «σαφήνεια».

Πρέπει να θέσουμε στους εαυτούς μας ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα, το σημαντικότερο από τα οποία είναι αν έχουμε τη συναίνεση των πολιτών γι’ αυτόν τον γύρο της διεύρυνσης, για τον γύρο των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Η απάντηση είναι ένα ξεκάθαρο «όχι». Οι πολίτες το αντιμετωπίζουν με πολύ κριτικό πνεύμα. Αυτό το λέω επίσης ρητά στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο. Από πού νομίζουμε πως προήλθε αυτή η συζήτηση για τη δυνατότητα της ΕΕ να αντιμετωπίσει τη διεύρυνση; Από πού νομίζουμε ότι προήλθε αυτή η αλλαγή στάσης στο Κοινοβούλιο; Όλοι εδώ συζητάμε αρκετά συχνά με τους πολίτες και αισθανόμαστε τον σκεπτικισμό, την επιφυλακτικότητα και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και μεγάλης κλίμακας απόρριψη της ένταξης της Τουρκίας. Γι’ αυτό, άλλωστε, απευθύνω προειδοποίηση προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή να μην δοθούν νέες υποσχέσεις ούτε νέες προοπτικές μέχρι να γίνει η μεταρρύθμιση της ΕΕ. Όλοι συμφωνούμε ως προς το εξής: χρειαζόμαστε θεσμική πρόοδο. Θα ήθελα να προσθέσω ότι πιστεύω πως αυτή η συζήτηση έπρεπε να γίνει στις Βρυξέλλες και όχι στο Στρασβούργο.

 
  
MPphoto
 
 

  Renate Sommer (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, αν δεν ασχοληθεί κανείς με τα προβλήματα, δεν μπορεί και να τα λύσει. Ποτέ δεν είναι καλό να εξωραΐζονται. Ο κ. Eurlings περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια τις πτυχές που αφορούν την Τουρκία και δεν είναι σύμφωνες με το ευρωπαϊκό πνεύμα. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για την έκθεσή του. Πραγματικά, στην ουσία δεν σημειώθηκε εκεί καμία πρόοδος σε σχεδόν κανέναν από τους τομείς πολιτικής σημασίας, σε μερικές μάλιστα περιπτώσεις η κατάσταση χειροτέρευσε. Μέχρι σήμερα δεν έχει εκπληρωθεί ούτε ένα από τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Ωστόσο, ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις, ενάντια σε όλους τους κανόνες. Οι φόβοι μας του περασμένου χρόνου επαληθεύθηκαν. Με την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων αφήσαμε να χαθεί ένα από τα τελευταία μέσα άσκησης πίεσης για να αναγκάσουμε την Τουρκία να προβεί σε μεταρρυθμίσεις. Η μεταρρυθμιστική διαδικασία έσβησε σιγά-σιγά. Οι κρατικές υπηρεσίες είτε απέτυχαν εντελώς να υλοποιήσουν είτε δεν υλοποίησαν σωστά μεταρρυθμίσεις που είχαν ήδη αποφασιστεί, είτε –όπως συνέβη πρόσφατα– οι μεταρρυθμίσεις αυτές ανακλήθηκαν με κοινοβουλευτικές αποφάσεις. Για παράδειγμα, το τουρκικό κοινοβούλιο ενέκρινε τον νέο αντιτρομοκρατικό νόμο παρά τις έντονες αντιδράσεις της Επιτροπής, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα περαιτέρω περιορισμό της ήδη περιορισμένης ελευθερίας της έκφρασης και του Τύπου.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας χρησιμοποιεί τη διαδικασία της ΕΕ για τους δικούς του σκοπούς και επιχειρεί να εξισλαμίσει με πονηριά τη χώρα. Έτσι όμως διευκολύνει τους εθνικιστές που αντιτίθενται σθεναρά στον εξευρωπαϊσμό. Θέλει τελικά ο πρωθυπουργός Ερντογάν την ένταξη της χώρας στην ΕΕ; Οπωσδήποτε, η άρνησή του να αναγνωρίσει την Κύπρο δίνει έμφαση στο γεγονός ότι δεν δέχεται την ΕΕ. Μπορεί να γίνει αποδεκτή μια τέτοιου είδους υποψήφια χώρα; Η Κύπρος είναι λυδία λίθος. Αν οι τούρκοι πολιτικοί δεν υποχωρήσουν εδώ, οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να διακοπούν. Τώρα η Τουρκία είναι υπόχρεη, χωρίς προϋποθέσεις και αντιρρήσεις και χωρίς να μπορεί να θέσει νέους όρους και απαιτήσεις. Αυτό πρέπει να το κάνει αποστολή της η Επιτροπή και το Συμβούλιο Υπουργών πρέπει επίσης να ζητήσει επιτέλους συμμόρφωση και να επιβάλει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας. Κάθε τι άλλο δεν θα ήταν δίκαιο απέναντι στον λαό της Τουρκίας που ελπίζει σε εμάς. Μόνο η δική μας πίεση μπορεί να επιφέρει αλλαγή. Αν εμείς οι Ευρωπαίοι αποτύχουμε πάλι, θα είμαστε για πάντα περίγελος και κανένας δεν θα μας παίρνει σοβαρά. Τότε δεν θα αλλάξει τίποτα σε αυτήν τη χώρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Παναγιώτης Μπεγλίτης (PSE). – Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, στις ευρω-τουρκικές σχέσεις θα ήταν σοβαρό λάθος, είτε να απαξιώσουμε τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί πλειοδοτώντας τα αρνητικά της Τουρκίας, είτε να δημιουργήσουμε μια ειδυλλιακή εικόνα αποκρύπτοντας την πραγματικότητα. Υπάρχουν δυνάμεις στην Ευρώπη που ακολουθούν τη μια ή την άλλη άποψη για τους δικούς τους λόγους. Όμως, στην κόπωση της διεύρυνσης και τη θεσμική κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν πρέπει να προστεθούν και τα αντιφατικά μηνύματα προς την Τουρκία. Είναι πια καιρός το μήνυμά μας να είναι καθαρό και συμβατό με τις αποφάσεις που έχουν υιοθετηθεί. Θα πρέπει να χαιρετίσουμε ως θετικό στοιχείο το ένατο μεταρρυθμιστικό πακέτο που υιοθέτησε η Τουρκική Κυβέρνηση. Όμως, αν το δούμε στην ουσία του, είναι κατώτερο των ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Πραγματικά, προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό η δήλωση του Αντιπροέδρου της Τουρκικής Κυβέρνησης κ. Μεχμέτ Αλισαχίρ στην Turkish Daily News ότι δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησής του να επιτρέψει τη λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Τα αιτήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Κωνσταντινούπολη καθώς και τα αιτήματα της ελληνικής μειονότητας στην Ίμβρο και την Τένεδο παραμένουν, φοβάμαι, ανεπίλυτα.

Κύριε Πρόεδρε, όπως είπε προηγουμένως και ο Επίτροπος κ. Rehn, η αρχή του διεθνούς δικαίου pacta sunt servanda θα πρέπει να γίνει σεβαστή. Και αυτό αφορά βεβαίως την Τουρκία, αλλά αφορά και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί στην υποστήριξη του στρατηγικού στόχου για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, όμως, η Τουρκία θα πρέπει άμεσα να προχωρήσει στην επικύρωση και την εφαρμογή –μέσα στο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα– του προσθέτου πρωτοκόλλου.

Η ευρωπαϊκή πορεία μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα και την ανάπτυξη της Τουρκίας. Θα πρέπει όμως η Τουρκία να υπερβεί φοβίες και σύνδρομα του παρελθόντος. Το σύνδρομο της Συνθήκης των Σεβρών. Γι' αυτό πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ότι η συμφιλίωση με το ιστορικό παρελθόν δεν μπορεί να είναι πηγή ανασφάλειας και κινδύνων. Είναι δείκτης δημοκρατικής ωριμότητας και αυτοπεποίθησης για μια χώρα. Το αίτημα για την αναγνώριση του ιστορικού τραυματικού παρελθόντος στις συγκρούσεις με τους Αρμενίους και τους Έλληνες της περιοχής του Πόντου δεν θα πρέπει να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά για τα εθνικά στερεότυπα της Τουρκίας.

Με τη συγκεκριμένη τροπολογία που έχουμε καταθέσει δεν βάζουμε νέες προϋποθέσεις στην Τουρκία. Είμαστε αντίθετοι στην αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και των Ποντίων ως πολιτική προϋπόθεση.

 
  
MPphoto
 
 

  Marco Cappato (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η παρούσα έκθεση και αυτή η συζήτηση σηματοδοτούν, κατά την άποψή μου, το γεγονός ότι η Ευρώπη κλείνεται στον εαυτό της. Ορισμένοι βουλευτές έχουν τουλάχιστον το θάρρος να πουν πιο ξεκάθαρα ότι θεωρούν την Ευρώπη μια θρησκευτική οντότητα και περιοχή, πράγμα που σημαίνει ότι η πολιτική Ευρώπη έχει πεθάνει.

Πίστευα, αντιθέτως, ότι αυτό που ονειρευόμασταν –η έμπνευση, η δημιουργία και το όραμα μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης– ήταν ακριβώς να επεκτείνουμε τα γεωγραφικά όρια του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας.

Αυτή τη σημαντική προσφορά πρέπει να κάνουμε και στην Τουρκία, και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία ο ισλαμικός φονταμενταλισμός αυξάνεται σε ολόκληρο τον κόσμο εμείς πρέπει να επιμείνουμε σε αυτήν την προσφορά και να την υλοποιήσουμε σε μια έκθεση ώστε να επιταχύνουμε τη διαδικασία προσχώρησης. Στην περίπτωση αυτή οι επικρίσεις, ακόμη και οι πιο σκληρές, θα μπορούσαν να έχουν νόημα.

Στην πραγματικότητα, παρουσιάζονται προφανώς στο σημείο αυτό διάφορες λύσεις: όχι η πλήρης πολιτική προσχώρηση της Τουρκίας αλλά μάλλον συμφωνίες ενισχυμένης συνεργασίας, πράγματα που δεν διαθέτουν αφ’ εαυτά την ισχύ του πολιτικού μηνύματος ή της πλήρους προσχώρησης.

Αν ακολουθήσουμε το μονοπάτι αυτό –το οποίο δυστυχώς προτάθηκε και από τον πρόεδρο κ. Barroso στη χθεσινή δήλωσή του– θα ευθυνόμαστε όχι μόνο για την απομάκρυνση της Τουρκίας αλλά και για την απομάκρυνση της πολιτικής Ευρώπης.

 
  
MPphoto
 
 

  Charles Tannock (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, η δεδηλωμένη θέση της ΕΕ και του κόμματός μου είναι η στήριξη της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. Κανείς, όμως, δεν μπορεί να υποτιμά τις προκλήσεις που δημιουργούνται ως προς την απορρόφηση της Τουρκίας από την ΕΕ· είναι μια χώρα με τεράστιο πληθυσμό, οπότε θα ασκεί σημαντική πολιτική επιρροή μετά την προσχώρησή της στην ΕΕ, είναι σχετικά φτωχή, οπότε θα επιβαρύνει τα διαρθρωτικά ταμεία, ενώ διαθέτει επίσης διαφορετική και διακριτή πολιτισμική και θρησκευτική ταυτότητα.

Ενόψει της τρέχουσας συζήτησης σχετικά με τη μετανάστευση μεγάλης κλίμακας, και ειδικότερα σχετικά με τις προκλήσεις της ένταξης των υφιστάμενων μουσουλμανικών μειονοτήτων στις χώρες μας, ένα μείζον ζήτημα θα είναι αναπόφευκτα η απεριόριστη ελευθερία κυκλοφορίας των τούρκων εργαζομένων. Η συμμετοχή της Τουρκίας στον Οργανισμό της Ισλαμικής Διάσκεψης θα περιπλέξει οπωσδήποτε την ΚΕΠΠΑ. Πρόσφατες δημοσκοπήσεις του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ στην Τουρκία κατέδειξαν ότι πρόκειται για την πιο αντιαμερικανική και αντιισραηλινή από όλες τις χώρες της ΕΕ και τις υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες· όμως, το πιο ανησυχητικό, κατά τη γνώμη μου, στοιχείο είναι η ευρεία στήριξη που εκφράζεται στην Τουρκία για το θεοκρατικό Ιράν.

Η Τουρκία οφείλει ασφαλώς, πριν από την ένταξή της, να πληροί όλα τα κριτήρια της Κοπεγχάγης στον οικονομικό και πολιτικό τομέα, καθώς και στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ υπάρχουν σαφή παραδείγματα συνέχισης των διακρίσεων εις βάρος των δικαιωμάτων των χριστιανικών μειονοτήτων, περιλαμβανομένων των Ελληνορθοδόξων και των Σύρων, καθώς και φραγμών στην ελεύθερη έκφραση, όπως το άρθρο 301 του ποινικού κώδικα, το οποίο απαγορεύει τη δυσφήμιση της τουρκικής ταυτότητας.

Κατά τη γνώμη μου, η άρνηση της Τουρκίας να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της, όπως η γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 και ο αποκλεισμός της Δημοκρατίας της Αρμενίας, είναι εξαιρετικά λυπηρή. Όμως η μη αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου η Τουρκία εξακολουθεί να διαθέτει στρατεύματα μετά την εισβολή του 1974, καθώς και η άρνηση εφαρμογής της Συμφωνίας της Άγκυρας για τη διεύρυνση της τελωνειακής ένωσης ώστε να επιτραπεί σε κυπριακά πλοία να εισέρχονται σε τουρκικούς λιμένες, αποτελεί επί του παρόντος κρίσιμο ζήτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, δεν είναι αλήθεια ότι έχουν τερματιστεί τελείως τα βασανιστήρια, παρότι έχουν απαγορευθεί από το κράτος· καταγγέλλεται η συνέχιση της χρήσης τους εις βάρος κούρδων αυτονομιστών, κάτι που ακούσαμε επίσης από την κ. Flautre. Μπορούμε, συνεπώς, να είμαστε βέβαιοι ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας θα είναι πολύ μακροχρόνιες, και εγώ τουλάχιστον στηρίζω την έκθεση Eurlings.

 
  
MPphoto
 
 

  Inger Segelström (PSE). – (SV) Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Eurlings για την έκθεσή του. Τα μέλη της σουηδικής Σοσιαλδημοκρατικής ομάδας είμαστε υπέρ της ένταξης της Τουρκίας εφόσον εκπληρωθούν τα κριτήρια που ισχύουν για όλους τους άλλους. Δεν θα πρέπει να θέσουμε υψηλότερες απαιτήσεις για την Τουρκία ή να την υποβάλουμε σε ειδική μεταχείριση, όπως προτάθηκε σήμερα σε αυτήν τη συζήτηση. Αυτήν τη στιγμή, η ΕΕ είναι ο εγγυητής της προόδου στην Τουρκία, όχι μόνο μέσω της ενθάρρυνσης που παρέχουμε, αλλά επίσης μέσω των απαιτήσεών μας σχετικά με θέματα όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ένας πρώην βουλευτής του ΕΚ, ο οποίος είναι τώρα μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του σουηδικού κοινοβουλίου, έστειλε επιστολή στον τούρκο πρέσβη σχετικά με το γεγονός ότι δεν έχουν ακόμη εκτελωνιστεί από το τουρκικό τελωνείο 1 200 παιδικά βιβλία σουηδών συγγραφέων παιδικών βιβλίων, τα οποία χρησιμοποιούνται από τα σουηδικά σχολεία και χρηματοδοτούνται από τo Σουηδικό Γραφείο Διεθνούς Ανάπτυξης (Sida) και το Κέντρο Ούλοφ Πάλμε. Θεωρώ ότι αυτό είναι ακατανόητο και, ως εκ τούτου, κατέθεσα ερώτηση στο Συμβούλιο ως προς αυτό. Στηρίζω τον εκδημοκρατισμό στην Τουρκία και προβλήματα όπως αυτό πρέπει να επιλυθούν. Συμμερίζομαι τις σημαντικές απόψεις επί της έκθεσης που εξέφρασαν οι υπόλοιποι ομιλητές της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ας ενθαρρύνουμε την πρόοδο και ας επιλύσουμε τα προβλήματα, αλλά ας μείνουμε σταθεροί στο γεγονός ότι εμείς στην ΕΕ επιθυμούμε να γίνει η Τουρκία μέλος όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή και όταν θα έχει αποκατασταθεί το δημοκρατικό έλλειμμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Ιωάννης Κασουλίδης (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, σε ομιλία του στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, ο Επίτροπος κ. Rehn δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι η δυναμική των μεταρρυθμίσεων έχει υποχωρήσει, εξακολουθεί να ισχύει ο ποινικός κώδικας βάσει του οποίου τιμωρείται η έκφραση γνώμης, καταγγέλλονται παρεμβάσεις του στρατού στο δικαστικό σύστημα, ισχύουν περιορισμοί στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα μη μουσουλμανικών θρησκευτικών ιδρυμάτων, ενώ η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη νοτιοανατολική Τουρκία έχει επιδεινωθεί. Αυτή είναι η ουσία του ζητήματος και της έκθεσης του κ. Eurlings.

Ορισμένες πολιτικές ομάδες επιθυμούν να καταθέσουν τροπολογίες για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Πώς; Καταθέτοντας μια σειρά τροπολογιών οι οποίες στρέφονται κατά της Κύπρου, βάσει της αντίληψης ότι έτσι αποκαθίσταται η ισορροπία. Βοηθούμε μήπως την Τουρκία αν την ενθαρρύνουμε να μην επεκτείνει το πρωτόκολλο εισάγοντας την έννοια της σύνδεσης υπό όρους; Βοηθούμε την Τουρκία αν διαγράψουμε την παράγραφο στην οποία ζητείται η απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων; Μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν αν η Τουρκία απέσυρε εθελοντικά τμήμα των στρατευμάτων της από την Κύπρο και πόσο θα ωφελούσε μια τέτοια κίνηση την Τουρκία; Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν διαγράφαμε την παράγραφο στην οποία ζητείται από την Τουρκία να μην ασκήσει δικαίωμα αρνησικυρίας όσον αφορά τη συμμετοχή της Κύπρου σε διεθνείς οργανισμούς κ.ο.κ.; Επιπλέον, θέτουμε περιορισμούς στους δύο ηγέτες στην Κύπρο, οι οποίοι έχουν ήδη συμφωνήσει σχετικά με μεθόδους εργασίας για την αναζήτηση λύσης, ορίζοντάς τους τη βάση των συνομιλιών την οποία καμία πλευρά δεν έχει θέσει ως προϋπόθεση. Βοηθά μήπως αυτό την Τουρκία; Δεν το νομίζω.

Τέλος, όσον αφορά το ηθικό καθήκον μας έναντι της αρμενικής κοινότητας στην Ευρώπη, πρέπει να απαιτήσουμε την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων.

 
  
MPphoto
 
 

  Józef Pinior (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η μη ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα επιδεινώσει την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ της Δύσης και του μουσουλμανικού κόσμου, θα ενισχύει τις φονταμενταλιστικές τάσεις και θα αναβιώσει τις προφητείες για την ημέρα της κρίσης που προβλέπουν τη σύγκρουση των πολιτισμών. Η Τουρκία θα πρέπει να πραγματοποιήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και να αντιμετωπίσει το παρελθόν της με τον ίδιο τρόπο που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Ωστόσο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να θέσει κριτήρια ένταξης για την Τουρκία τα οποία θα βασίζονται σε ιστορικούς και ηθικούς παράγοντες, εάν αυτά τα κριτήρια δεν ισχύουν και για τις υπόλοιπες χώρες που υποβάλουν αίτηση για την ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Επιφορτιζόμαστε με μια ιδιαίτερη πολιτική ευθύνη. Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις και έρευνες σχετικά με την άποψη της ευρωπαϊκής ελίτ, οι οποίες διεξήχθησαν από το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ των Ηνωμένων Πολιτειών. Σύμφωνα με αυτές τις δημοσκοπήσεις, «η Τουρκία έχει γίνει ψυχρή απέναντι στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά θερμή απέναντι στο Ιράν». Ταυτόχρονα, «αυτές οι τάσεις δεν αντικατοπτρίζονται στην πιο σημαντική συμπεριφορά της νεότερης γενιάς της Τουρκίας, η οποία έχει την πιο θετική στάση απέναντι και στους δύο». Ας μην σπαταλήσουμε αυτήν τη δυναμική υπέρ της Ευρώπης!

 
  
MPphoto
 
 

  Simon Coveney (PPE-DE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, εχθές το βράδυ βρισκόμουν στην Τουρκία με μέλη της Υποεπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σκοπός της επίσκεψής μας ήταν η αξιολόγηση της προόδου στα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των αποτελεσμάτων των μεταρρυθμίσεων στην πράξη. Σε γενικές γραμμές, ο κ. Eurlings επιτέλεσε εξαιρετικό έργο και εκπόνησε μια σκληρή αλλά δίκαιη έκθεση σχετικά με τη μέχρι στιγμής πορεία της Τουρκίας προς την ένταξη.

Ως προς το αρμενικό ζήτημα, φρονώ ότι πρέπει να αναφέρεται στην έκθεση, αλλά δεν πρέπει να αποτελέσει νέα προϋπόθεση ένταξης, καθόσον οφείλουμε να μείνουμε προσηλωμένοι στα αρχικά κριτήρια αν θέλουμε να διατηρήσουμε την αξιοπιστία μας.

Υποστηρίζω καταρχήν την ένταξη της Τουρκίας, αλλά αναγνωρίζω ότι η πορεία θα είναι μακρά και δύσκολη. Με αυτή την έκθεση, πρέπει να στείλουμε το σαφές μήνυμα ότι, αν και η ένταξη στην ΕΕ είναι εφικτή, θα απαιτήσει σοβαρή και διαρκή προσήλωση στην προσπάθεια μεταρρύθμισης.

Τα δύο ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα οποία θέλω να εστιάσω εν συντομία την προσοχή μου είναι η ελευθερία έκφρασης και το κουρδικό ζήτημα, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη και στο οποίο πρέπει να υιοθετηθεί νέα προσέγγιση. Όσον αφορά την ελευθερία έκφρασης, παρά τις δέσμες μέτρων μεταρρύθμισης –βρισκόμαστε πλέον στην ένατη– οι δημοσιογράφοι και οι συγγραφείς δεν είναι ελεύθεροι να σχολιάζουν ανοικτά και να επικρίνουν την Τουρκία ή τα μέλη της κυβέρνησής της. Εξακολουθεί να ισχύει το άρθρο 301 του ποινικού κώδικα, το οποίο τιμωρεί όσους ευθύνονται για «δημόσια δυσφήμιση της τουρκικής ταυτότητας ή των κρατικών αρχών» και το οποίο επισύρει ποινές φυλάκισης έως και τριών ετών. Εκκρεμούν επί του παρόντος περί τις 60 τέτοιες υποθέσεις κατά συγγραφέων. Παρά την ευρεία δημοσιότητα που έλαβε η υπόθεση της συγγραφέως Elif Shafak, η οποία απαλλάχθηκε την περασμένη εβδομάδα από τις εις βάρος της κατηγορίες, εάν δεν καταργηθεί πλήρως το άρθρο 301, θα συνεχίσει να επιβάλλεται αυτολογοκρισία στον Τύπο.

Όσον αφορά το κουρδικό ζήτημα, στις νοτιοανατολικές περιοχές –μια κουρδική περιοχή της Τουρκίας– συνεχίζεται ένας ανταρτοπόλεμος στον οποίο χρησιμοποιούνται τρομοκρατικές μέθοδοι και ο οποίος πρέπει να καταδικαστεί. Η τρομοκρατική δράση του PKK και η σαρωτική στρατιωτική αντίδραση στις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας προκαλούν πραγματικά δεινά στην περιοχή και στον πληθυσμό της. Απαιτείται μια νέα προσέγγιση η οποία θα χρησιμοποιεί την πολιτική και τη διπλωματία, και όχι τη στρατιωτική ισχύ.

 
  
MPphoto
 
 

  Glenis Willmott (PSE).(EN) Κύριε Πρόεδρε, προ ενός έτους οι βουλευτές των Εργατικών στο ΕΚ χαιρέτισαν θερμά την έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών. Προσβλέπουμε δε στη μελλοντική ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Αντιλαμβανόμαστε ότι, τώρα που έχει ξεκινήσει η ενεργός φάση των διαπραγματεύσεων, το Κοινοβούλιο πρέπει να είναι ειλικρινές στις εκθέσεις του όσον αφορά την πρόοδο. Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα, ιδίως ως προς τη διαφύλαξη της ελευθερίας έκφρασης. Επιβάλλεται η περαιτέρω μεταρρύθμιση των δυνάμεων ασφαλείας και του δικαστικού συστήματος και η επίτευξη μεγαλύτερης προόδου ως προς την εφαρμογή της νέας νομοθεσίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ωστόσο, η κριτική μας πρέπει να είναι πάντα ισορροπημένη, δίκαιη και ειλικρινής, και να αναγνωρίζουμε εξίσου τα επιτεύγματα και τις αδυναμίες.

Η προοπτική της ένταξης στην ΕΕ έχει ήδη προσφέρει τη δύναμη στους εκσυγχρονιστές και τους προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία να ασκήσουν πίεση για την εφαρμογή των αναγκαίων αλλαγών. Πρέπει να τους στηρίξουμε ολόψυχα. Δεν πρέπει να θέσουμε νέες προϋποθέσεις ένταξης οι οποίες δεν ίσχυαν για άλλα υποψήφια μέλη, ενώ πρέπει να εμμείνουμε σαφώς στη θέση ότι οι διαπραγματεύσεις αποβλέπουν σε πλήρη ένταξη και ότι αυτός είναι ο μόνος στόχος μας.

Μια ΕΕ με την Τουρκία ως κράτος μέλος θα κατοχυρώσει τις αξίες της πολυπολιτισμικότητας και της κατανόησης μεταξύ διαφορετικών θρησκειών και, ως εκ τούτου, θα ενισχύσει όλες τις κοινότητες.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. DOS SANTOS
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Ville Itälä (PPE-DE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Camiel Eurlings. Πραγματοποίησε ένα εξαιρετικό έργο και συνέταξε μια πραγματικά αρκετά τολμηρή έκθεση, η οποία με τον τρόπο της υπονοεί ότι η διεύρυνση διεξάγεται με υπερβολικά γρήγορους ρυθμούς. Υπάρχουν ακόμη τόσα πολλά που πρέπει να κάνουμε αναφορικά με την Τουρκία, ώστε δεν μπορούμε καν να εξετάσουμε την ιδέα της ένταξής της σε 10 χρόνια.

Με ενθουσιασμό διάβασα στην πρωινή εφημερίδα ότι ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Barroso δήλωσε ότι ήταν ασύνετη η συνέχιση της διεύρυνσης προτού ασχοληθούμε με το θέμα του Συντάγματος. Συμφωνώ απολύτως μαζί του. Δεν μπορούμε να ασκήσουμε πιέσεις για μια τόσο μεγάλης κλίμακας διεύρυνση όπως με την Τουρκία και, ταυτόχρονα, να εξετάσουμε το θέμα της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης. Θα πρέπει να ακούσουμε πολύ πιο προσεκτικά την κοινή γνώμη και τις ιδέες του κόσμου. Όταν ενθυμούμαστε τι συνέβη στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, θα ήταν καλύτερο να λαμβάνουμε υπόψη τη γνώμη του κόσμου επί του θέματος αυτού.

Θα πρέπει επίσης να σκεφτούμε πόσο μακριά και πόσο γρήγορα μπορεί να διευρυνθεί η ΕΕ. Εάν οι πολίτες μας δεν λάβουν μια απάντηση στο ερώτημα σχετικά με το πόσο γρήγορα μπορεί να πραγματοποιηθεί η διεύρυνση, δεν θα μπορέσουν να εμπιστευθούν τη σημερινή ΕΕ. Είναι κρίμα που έφυγε ο Επίτροπος Rehn. Θα τον ρωτούσα ποιο είναι το σχέδιο Β, εάν πραγματοποιηθεί ταχεία πρόοδος και η Τουρκία είναι έτοιμη να ενταχθεί σε περίπου 10 χρόνια και διεξαχθεί δημοψήφισμα στη Γαλλία, για παράδειγμα. Εάν ο λαός πει «όχι», δεν θα μπορέσουμε να στηρίξουμε την ένταξη της Τουρκίας. Ποιο είναι το σχέδιο και πώς θα πρέπει εν συνεχεία να προχωρήσουμε, ούτως ώστε να μην απογοητεύσουμε τους Τούρκους και να σταματήσουμε την κατάρρευση του σχεδίου εν γένει, διότι και πάλι θα μπορούσε αναπάντεχα να υπάρξει αρνητική ψήφος σε ένα δημοψήφισμα; Ίσως, ωστόσο, θα έχουμε την απάντηση σε αυτό αργότερα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Bogusław Sonik (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις που διεξάγονται με την Τουρκία θα πρέπει να συνεχιστούν. Η Τουρκία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο τρόπο όπως οποιαδήποτε χώρα με την οποία έχουμε διαπραγματευτεί στο παρελθόν. Η διαδικασία εναρμόνισης του τουρκικού και του ευρωπαϊκού δικαίου θα βοηθήσει την Τουρκία να εκσυγχρονίσει και να απελευθερώσει την οικονομία της, καθώς επίσης να έρθει πιο κοντά στις θεμελιώδεις αξίες στις οποίες βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Τουρκία είναι μια χώρα που έχει αναλάβει το εξαιρετικά δύσκολο έργο του διαχωρισμού του Ισλάμ από τις δομές της κυβέρνησης. Ο κοσμικός χαρακτήρας αυτής της μουσουλμανικής χώρας αξίζει να ενισχυθεί και είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να προσφέρουμε ιδιαίτερη στήριξη σε έναν κόσμο όπου το ακραίο και φανατικό πρόσωπο του Ισλάμ εκδηλώνεται με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα. Παρόλα αυτά, η Τουρκία πρέπει να γνωρίζει ότι δεν μπορεί να βασίζεται σε ειδική μεταχείριση. Η Άγκυρα δεν μπορεί να αναμένει από την Ένωση να μειώσει τις προδιαγραφές της ή να μετριάσει τους νόμους και τις απαιτήσεις της βάσει των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Θα ήθελα ιδιαίτερα να επιστήσω την προσοχή σας στο θέμα των πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Δεν αρκεί απλά να αλλάξουν οι νόμοι και οι νομικές διατάξεις. Η δημόσια διοίκηση και η δικαιοσύνη πρέπει να δίνουν συνεχή προσοχή στις πολιτικές ελευθερίες, την ελευθερία του λόγου και τη θρησκευτική ελευθερία. Η πρόοδος σε αυτόν τον τομέα θα κριθεί βάσει αντικειμενικών γεγονότων. Η Άγκυρα πρέπει να το κατανοήσει αυτό και δεν πρέπει να προσβληθεί από το γεγονός ότι θα θέσουμε ερωτήσεις, αξιολογώντας την κατάσταση και ελέγχοντας τον σεβασμό των δικαιωμάτων της κουρδικής μειονότητας και το εάν απολαύουν τα ίδια δικαιώματα με όλες τις άλλες εθνικές μειονότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα δικαιώματα αυτά συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα να έχουν τα δικά τους σχολεία κουρδικής γλώσσας σε όλα τα επίπεδα του εκπαιδευτικού συστήματος, ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί νέα αντιτρομοκρατική νομοθεσία για να περιοριστούν οι πολιτικές ελευθερίες και να γίνονται διακρίσεις εις βάρος των μειονοτήτων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εξετάσει επίσης τις ελευθερίες που απολαύουν οι χριστιανοί, οι οποίοι εξακολουθούν να μην μπορούν να ανοίξουν εκ νέου ένα ιεροδιδασκαλείο που έκλεισε πριν από χρόνια. Εάν δεν επιτραπεί η ελεύθερη λειτουργία των χριστιανικών σχολείων, θα είναι αδύνατον να γίνει η Τουρκία μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, μολονότι συζητούμε για την Τουρκία, ας μην λησμονούμε ότι είναι εξίσου σημαντική για την Ευρώπη η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ουκρανία στο μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Werner Langen (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, καθώς η συζήτηση πλησιάζει στο τέλος της, θα ήθελα να υπενθυμίσω στο Σώμα γι’ άλλη μια φορά ότι ο κ. Eurlings παρουσίασε μια καλή, εποικοδομητική έκθεση, ακόμα κι αν δεν την είδαν έτσι στην Τουρκία, αλλά την επέκριναν.

Το γεγονός ότι το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων είναι ανοιχτό και θα μπορούσαν –και θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου– να καταλήξουν σε εναλλακτικές ως προς την πλήρη ένταξη δεν είναι κάτι καινούργιο, αντίθετα, αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο. Θα ήθελα εδώ να εκφράσω ρητά την αντίθεσή μου με τη δήλωση του Επιτρόπου Rehn στην εναρκτήρια ομιλία του ότι περιμένει την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και την ένταξη μέχρι το τέλος της δεκαετίας, δηλαδή σε λιγότερο από τέσσερα χρόνια.

Κανένας από αυτούς που θέλουν να δουν την Τουρκία πλήρες μέλος της ΕΕ δεν υποστηρίζει πως αυτό μπορεί να γίνει στη σημερινή της κατάσταση – πρέπει να γίνουν θεμελιώδεις αλλαγές. Η Τουρκία πρέπει να αναγνωρίζει και να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη θρησκευτική ελευθερία και τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Πρέπει να λύσει το πρόβλημα των Αρμενίων και να αναγνωρίσει στην πράξη την Κύπρο. Πιστεύει άραγε κανείς στην Τουρκία ότι η χώρα μπορεί να γίνει μέλος της ΕΕ τη στιγμή που δεν αναγνωρίζει ένα άλλο πλήρες μέλος; Ένα άτομο που κατέχει εμπιστευτική θέση είπε πρόσφατα ότι η Κύπρος θα αναγνωριστεί μόνον όταν η Τουρκία γίνει πλήρες μέλος ή διακόψει με δική της πρωτοβουλία τις διαπραγματεύσεις. Εάν το ανεχτεί αυτό η ΕΕ, και η Επιτροπή, αυτό σημαίνει ότι θα εγκαταλείψουμε όλες μας τις δυνατότητες να διατηρήσουμε τη συνοχή της Ευρώπης.

Ως προς το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας, είναι αξιοσημείωτο ότι οι τουρκικές αρχές –ο αντιπρόεδρος του κόμματος, ο ύπατος εκπρόσωπος της θρησκευτικής αρχής, ένας κρατικός αξιωματούχος– είχαν κρίνει την ομιλία του Πάπα πριν ακόμα τη διαβάσουν. Συνέκριναν τον Πάπα Βενέδικτο με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι – ένα εξωφρενικό επεισόδιο που δείχνει και τεκμηριώνει την έλλειψη ανεκτικότητας και τον ισλαμισμό στη σκέψη των ανθρώπων, με τους οποίους διεξάγουμε διαπραγματεύσεις. Ενόψει της άνθησης του εθνικισμού και της αδιάλλακτης στάσης της κυβέρνησης Ερντογάν, έχω σοβαρές αμφιβολίες για την πολιτική βούληση πραγματικής εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας στην ΕΕ.

Για τον λόγο αυτόν, η έκθεση Eurlings είναι σωστή και απαραίτητη. Η Τουρκία θα πρέπει να δει τις συμβουλές και τις απαιτήσεις ως μια ευκαιρία κι όχι ως απειλή.

 
  
MPphoto
 
 

  Paula Lehtomäki, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αυτή η διεξοδική και αξιοσημείωτη συζήτηση έθεσε σαφώς τις προκλήσεις και τα προβλήματα που σχετίζονται με τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας. Ωστόσο, επιπλέον, ο εξαιρετικά σημαντικός στρατηγικός ρόλος της Τουρκίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταστεί σαφής.

Ο ρόλος μας ως χώρας που ασκεί την Προεδρία είναι να προωθήσουμε τις συνομιλίες σχετικά με την ένταξη σύμφωνα με τις γενικές αρχές της διεύρυνσης. Αυτές περιλαμβάνουν την ίση μεταχείριση των χωρών που έχουν υποβάλει αίτηση και την πρόοδο βάσει αποκλειστικά των δικών τους προσπαθειών. Αξίζει να αναφέρουμε για μία ακόμη φορά ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε το καλοκαίρι του 2006 ότι θα εμμείνει στις υπάρχουσες δεσμεύσεις αναφορικά με τη διεύρυνση, και το έργο συνεχίζεται επ’ αυτής της βάσης. Η Τουρκία αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις, αλλά προφανώς οι συνομιλίες σχετικά με την ένταξη στηρίζουν τη συνέχιση της διαδικασίας μεταρρυθμίσεων στην Τουρκία, και αυτό είναι προς το συμφέρον όλων.

Ένα από τα βασικά σημεία είναι ότι η Τουρκία πρέπει να επικυρώσει και να εφαρμόσει το πρόσθετο πρωτόκολλο της Συμφωνίας της Άγκυρας. Επί του παρόντος, εργαζόμαστε σκληρά για να βρούμε μια λύση η οποία, αφενός, θα επέτρεπε τις άμεσες εμπορικές συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βόρειας Κύπρου και, αφετέρου, θα διασφάλιζε επίσης το άνοιγμα των τουρκικών λιμένων στα κυπριακά σκάφη.

Ταυτόχρονα, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις, είναι επίσης σημαντική η εξεύρεση μιας ολοκληρωμένης λύσης στο θέμα της Κύπρου στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ για αυτήν την αξιόλογη, δυναμική συζήτηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω τον εισηγητή για το έργο που επιτέλεσε. Η συμβολή του είναι προφανώς σημαντική. Προσφέρει μια άκρως ενδιαφέρουσα αξιολόγηση, η οποία αναμφίβολα θα λειτουργήσει προς επίρρωση της έκθεσης της Επιτροπής, της 8ης Νοεμβρίου. Μολονότι δεν συμφωνούμε κατ’ ανάγκην με όλα όσα περιλαμβάνονται στην έκθεση, φρονώ ότι είναι σημαντικό το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να εξετάσει αυτό το θέμα και να ξεκαθαρίσει τη δική μας άποψη μέσω της συμβολής του.

Η συζήτηση που διεξήχθη μόλις τώρα πιστεύω ότι φώτισε καίρια τα θέματα που προκύπτουν από την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας, η οποία ξεκίνησε πριν από ένα σχεδόν έτος. Η Επιτροπή, βεβαίως, θα λάβει υπόψη της αυτή τη συζήτηση όταν υποβάλει την έκθεσή της στις 8 Νοεμβρίου. Αυτή η έκθεση, όπως πάντα, θα είναι αυστηρή, αντικειμενική και ασυμβίβαστη. Θα βασιστεί σε ευρύ φάσμα πηγών ενημέρωσης, περιλαμβανομένων τόσο των κυβερνητικών στοιχείων και αναλύσεων όσο και μη κυβερνητικών οργανώσεων ή ακόμη και μεγάλων διεθνών οργανισμών. Θα λάβει επίσης υπόψη της τις εκθέσεις που συνέταξαν οι επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς και την έκθεση Bozkurt.

Θέλω, κύριε Toubon, με όλο τον σεβασμό που τρέφω προς το πρόσωπό σας, να σας καθησυχάσω. Δεν θα πρόκειται για παιδική ιστορία. Η Επιτροπή, επιπλέον, δεν συνηθίζει να κάνει αυτό για το οποίο ξαφνικά την κατηγορείτε. Ούτε είναι στόχος της, ακόμη και αν αυτό σας ευχαριστούσε, να υποβάλει μια έκθεση που είναι μονομερής και χοντροκομμένη ή ατελής.

Επομένως, είναι σημαντικό να έχουμε πάντα κατά νου τα θέματα που ανακύπτουν σε αυτό το σχέδιο. Η απόφαση που ελήφθη στις 3 Οκτωβρίου 2005 αντανακλά, βεβαίως, την επιθυμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών μας, εξυπηρετεί όμως επίσης ένα ισχυρό αμοιβαίο συμφέρον. Άκουσα κάποιον να λέει εδώ στο Σώμα ότι η Τουρκία έχει να κερδίσει εν προκειμένω περισσότερα σε σύγκριση με την Ευρώπη. Δεν είμαι διόλου πεπεισμένος γι’ αυτό. Φρονώ ότι η Τουρκία προφανώς χρειάζεται την Ευρώπη για να συνεχίσει να εκσυγχρονίζεται και να εκδημοκρατίζεται και να στηρίζει την ανάπτυξη της οικονομίας της, πιστεύω όμως ότι η Ευρώπη χρειάζεται επίσης την Τουρκία στο πλευρό της, ως σημείο εστίασης για την ειρήνη, τη σταθερότητα, τη δημοκρατία και την ευημερία.

Τα τρέχοντα γεγονότα, όπως επίσης είπε κάποιος, αρκούν για να καταδείξουν σε καθημερινή βάση τη στρατηγική αξία αυτής της διαδικασίας. Είτε μιλάμε για το Ιράν, είτε για το Ιράκ, είτε εν γένει για τη Μέση Ανατολή, είτε για τον διάλογο των πολιτισμών είτε για την ενεργειακή κρίση, η Τουρκία φαίνεται να αποτελεί πάντα χώρα με καίριο ρόλο, ζωτικό κεφάλαιο για την Ευρώπη. Αυτό, βεβαίως, δεν την εξαιρεί με κανέναν τρόπο από τις υποχρεώσεις τις οποίες πρέπει να εκπληρώνει οποιαδήποτε υποψήφια προς ένταξη χώρα και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα το διασφαλίσει αυτό. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα εμφανιστεί επίσης ως δάσκαλος ο οποίος παραδίδει μαθήματα με τυραννικό τρόπο.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι η Τουρκία ήταν αυτή που προσήλθε ως υποψήφια. Έκανε αυτό το βήμα. Συμφώνησε, επομένως, να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, διότι είδε σε αυτή τη διαδικασία το κλειδί για το δικό της μέλλον και για το μέλλον του λαού της. Με βάση αυτήν ακριβώς την παραδοχή η Τουρκία πρέπει τώρα να παραμείνει σταθερή στην επιδίωξη και ενίσχυση της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας, την οποία ξεκίνησε θαρραλέα. Από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε προφανώς να την ενθαρρύνουμε προς αυτή την κατεύθυνση και δεν θα σταματήσουμε να το πράττουμε. Η Τουρκία επιδιώκει να ενταχθεί στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι πρέπει να της δώσουμε την ευκαιρία μια ευκαιρία που πρέπει να είναι δίκαιη, που να απορρέει από σαφείς και διαφανείς κανόνες, οι οποίοι θεσπίζονται εξαρχής και δεν αλλάζουν ανάλογα με τις εκάστοτε διαθέσεις μας.

Θέλω να προσθέσω κάτι. Έχω συχνά την αίσθηση, και όχι μόνο εδώ στο Σώμα, ότι όταν συζητάμε αυτό το θέμα είναι σαν να αξιολογούμε την Τουρκία για ένταξη σήμερα, όταν αυτό στην πράξη θα συμβεί αύριο. Είναι προφανές ότι η Τουρκία δεν θα ενταχθεί αύριο και ότι η διαδικασία θα διαρκέσει πιθανότατα αρκετό ακόμη διάστημα. Επομένως, πρόκειται για μια ενδιάμεση μόνο αξιολόγηση. Διατυπώνονται κρίσεις σε σχέση με την πρόοδο και τα θετικά βήματα –τα οποία ενίοτε καθυστερούν υπερβολικά– αλλά ακόμη και σε σχέση με τα βήματα οπισθοδρόμησης. Είναι σαφές ότι πρόκειται για μια εξελικτική διαδικασία. Κατά συνέπεια, είναι πολύ άδικο να παίρνουμε ένα στιγμιότυπο και να εστιάζουμε μόνο σε αυτό. Η ένταξη δεν μπορεί να περιορίζεται σε κάτι τέτοιο. Αυτό δεν αντιπροσωπεύει, ας μου επιτραπεί να προσθέσω, καμία ενταξιακή διαδικασία από όσες βιώσαμε στο παρελθόν. Γιατί, λοιπόν, να πρέπει η Τουρκία να τύχει διαφορετικής μεταχείρισης;

Έρχομαι τώρα, προτού ολοκληρώσω σε 20 δευτερόλεπτα, στο ζήτημα της Αρμενίας. Θέλω σε κάθε περίπτωση να επισημάνω –και δίνω όλως ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό το σημείο, όπως και η Ευρώπη, διότι αφορά το καθήκον μνήμης, το οποίο είναι τμήμα της αξιακής μας κληρονομιάς– ότι αυτό το ζήτημα δεν είναι και ούτε υπήρξε ποτέ προϋπόθεση που θέσπισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την έναρξη διαπραγματεύσεων ή για την ίδια την ένταξη, ούτε στην περίπτωση της Τουρκίας ούτε στην περίπτωση οποιασδήποτε άλλης υποψήφιας χώρας. Το να επιβάλουμε αυτή την προϋπόθεση σήμερα θα σήμαινε ότι αλλάζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού, και αυτό θα εκληφθεί πολύ αρνητικά από την Τουρκία, ως εμπαιγμός από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θεσπίζει νέες προϋποθέσεις με στόχο την πάση θυσία αποτροπή της τουρκικής ένταξης.

Από την άλλη μεριά, είναι ζωτικής σημασίας να διασφαλίσουμε ότι η ελευθερία της έκφρασης, μεταξύ άλλων, για ευαίσθητα θέματα τα οποία συνδέονται με το παρελθόν της Τουρκίας, θα γίνεται πλήρως σεβαστή σε αυτή τη χώρα. Η πείρα των δικών μας χωρών καταδεικνύει ότι η συζήτηση για το παρελθόν, όσο οδυνηρό χαρακτήρα και αν διαλαμβάνει, προκύπτει πάντα ως αποτέλεσμα μιας πράξης αυτογνωσίας των κοινωνιών μας και σπανίως, αν όχι ποτέ, ως αποτέλεσμα διαταγής, διατάγματος έξωθεν επιβαλλόμενου. Η όλη συζήτηση συνδέεται με την αρχή της συμφιλίωσης, η οποία είναι μια από τις κινητήριες δυνάμεις του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Η Επιτροπή ανέκαθεν ήταν ξεκάθαρη σε αυτό το θέμα. Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αρμενία πρέπει να βελτιωθούν, αρχίζοντας από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων και το άνοιγμα των χερσαίων συνόρων, που για την ώρα είναι κλειστά. Η προοπτική να ενταχθεί η Τουρκία στην ΕΕ πρέπει να οδηγήσει σε βελτίωση των διμερών σχέσεων και σε συμφιλίωση, μεταξύ άλλων, με το παρελθόν. Αναμένουμε προφανώς από την Τουρκία να χειριστεί αυτό το θέμα ως αναπόσπαστο τμήμα μιας ελεύθερης και ανοικτής συζήτησης, στην οποία θα είναι δυνατόν να ανταλλαγούν όλες οι απόψεις.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, ιδού λοιπόν η απάντηση της Επιτροπής και οι εντυπώσεις μου, αφού παρακολούθησα αυτή την άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση. Θα διαβιβάσω, βεβαίως, τα θέματα στον κ. Rehn, που είναι πιο εξοικειωμένος από εμένα με αυτά τα ζητήματα. Να είστε, πάντως, βέβαιοι ότι η συμβολή σας στην έκθεση της 8ης Νοεμβρίου θα είναι ευπρόσδεκτη.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Philip Claeys (NI). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, ήθελα απλά να διαμαρτυρηθώ για την απουσία του Επιτρόπου Rehn από αυτήν τη σημαντική συζήτηση. Θεωρώ ότι η δικαιολογία που προέβαλε είναι απαράδεκτη. Επίσης, δεν πιστεύω ότι είναι δίκαιο για αυτό το Σώμα. Θα μπορούσε να έχει απαντήσει στα πολυάριθμα σχόλια που έγιναν αναφορικά με την έκθεση Eurlings.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Είμαι σε θέση να σας ενημερώσω ότι ο κ. Rehn είχε άλλες υποχρεώσεις και δεν μπορούσε να παρευρεθεί σε αυτήν τη συνεδρίαση. Κύριε Michel, έχετε και πάλι τον λόγο.

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. (NL) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κ. Claeys ότι ο Επίτροπος Rehn έχει ήδη εξηγήσει λεπτομερώς ότι θα ήταν αδύνατον να παραμείνει. Ενώ αυτό ήταν πράγματι ατυχές για τη συζήτηση, προσπάθησα να τον εκπροσωπήσω αποσαφηνίζοντας επιχειρήματα και απαντώντας σε ερωτήσεις. Βεβαίως, θα δώσω αναφορά στον κ. Rehn, και είμαι πεπεισμένος ότι στις επόμενες συνεδριάσεις πιθανόν να μπορέσει να έρθει και να απαντήσει σε αυτές τις ερωτήσεις αυτοπροσώπως.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη, στις 12.00.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου