Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Πληρη πρακτικα των συζητησεων
Τετάρτη 11 Οκτωβρίου 2006 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

15. Χρησιμοποίηση των δεδομένων επιβατών (PNR) (συζήτηση)
Συνοπτικά πρακτικά
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος . Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της δήλωσης του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη χρησιμοποίηση των δεδομένων επιβατών (PNR).

 
  
MPphoto
 
 

  Paula Lehtomäki, Προεδρεύουσα του Συμβουλίου. (FI) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, οι συζητήσεις για τη διαβίβαση δεδομένων επιβατών στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ολοκληρώθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Η έκβαση των συζητήσεων βοήθησε να αποφευχθεί μια κατάσταση μη συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία είναι πολύ σημαντική.

Η Προεδρία έλαβε μια επιστολή με χθεσινή ημερομηνία από την κ. Sophia in 't Veld, την εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την έκθεση σχετικά με την κατάσταση ονομάτων επιβατών, και θα επανέλθουμε γραπτώς και με περισσότερες λεπτομέρειες στα ερωτήματα που εγείρονται στην επιστολή το συντομότερο δυνατόν.

Στις διαπραγματεύσεις, καταλήξαμε σε μια νέα προσωρινή συμφωνία για την κατάσταση ονομάτων επιβατών. Σκοπός της είναι η αντικατάσταση της προγενέστερης συμφωνίας που επιτεύχθηκε το 2004, την οποία ανέτρεψε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απόφασή του τον περασμένο Μάιο. Οι διαπραγματεύσεις ήταν σκληρές, καθώς η ακύρωση της προγενέστερης συμφωνίας απειλούσε να εξωθήσει την ΕΕ και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια κατάσταση πλήρους ασυμφωνίας. Παρά τις δυσκολίες, η εντολή των διαπραγματεύσεων που δόθηκε από το Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006 τηρήθηκε. Η νέα συμφωνία θα εγγυάται τόσο το επίπεδο προστασίας των προσωπικών δεδομένων δυνάμει της πρώην συμφωνίας όσο και τη συνέχιση των διατλαντικών εναέριων μεταφορών. Η συμφωνία καθιστά συνεπώς δυνατή τη διαβίβαση των δεδομένων επιβατών στις αρχές των ΗΠΑ στο μέλλον, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα επαρκές επίπεδο προστασίας δεδομένων κατά την επεξεργασία των πληροφοριών, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί παλαιότερα από την Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των ΗΠΑ.

Η Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων παρακολούθησε στενά την πρόοδο των συνομιλιών και συζήτησε την έκβαση και το περιεχόμενό τους στις 6 Οκτωβρίου. Η ΕΜΑ τάχθηκε υπέρ της υπογραφής του εγγράφου των διαπραγματεύσεων. Η έκβαση των συνομιλιών γνωστοποιήθηκε στους Υπουργούς Δικαιοσύνης στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, που άρχισε αμέσως μετά την ΕΜΑ.

Η προσωρινή συμφωνία που προέκυψε από τις διαπραγματεύσεις θα ισχύσει μετά την υπογραφή της. Η ΕΜΑ θα την υπογράψει εκ μέρους της ΕΕ αύριο, και ο σκοπός είναι το Συμβούλιο να παραχωρήσει την εξουσία υπογραφής το συντομότερο δυνατόν.

Η προσωρινή συμφωνία θα παραμείνει σε ισχύ έως τα τέλη του Ιουλίου 2007. Καθ’ όλο αυτό το διάστημα, τα συμβαλλόμενα μέρη προτίθενται να συμφωνήσουν σε μια περισσότερο μόνιμη διευθέτηση για τη διαβίβαση δεδομένων επιβατών. Ο στόχος είναι να ξεκινήσουν αυτές οι συνομιλίες το συντομότερο δυνατόν.

Χρειάστηκαν σκληρές διαπραγματεύσεις για την επίτευξη συμφωνίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήθελαν να αλλάξουν την προγενέστερη διευθέτηση ούτως ώστε να εναρμονιστεί καλύτερα με ένα τροποποιημένο οργανωτικό περιβάλλον. Η μεγαλύτερη πρόκληση στις διαπραγματεύσεις ήταν πώς να ανταποκριθεί η συμφωνία στις αλλαγές που έχουν συμβεί από το 2004 στη νομοθεσία των ΗΠΑ και την οργάνωση της διοίκησης διατηρώντας ταυτόχρονα τις αρχές που σχετίζονται με τα πρότυπα προστασίας των δεδομένων για τους Ευρωπαίους.

Εκτός του κειμένου της συμφωνίας αυτού καθαυτού, οι συνομιλίες κάλυψαν επίσης μια επιστολή εκ μέρους των αμερικανών διαπραγματευτών απευθυνόμενη στην Επιτροπή και την Προεδρία η οποία πραγματεύεται την ερμηνεία των ανειλημμένων δεσμεύσεων σχετικά με τη χρησιμοποίηση των δεδομένων επιβατών. Η ΕΕ θα λάβει υπόψη την επιστολή, αλλά δεν θα αποτελέσει τμήμα της συμφωνίας.

Η έκβαση των συνομιλιών είναι επιτυχής για πολλούς λόγους. Πρώτον, η προσωρινή διευθέτηση αποσκοπεί στην εγγύηση της ασφάλειας των επιβατών αερομεταφορών. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας.

Δεύτερον, θέλω να υπογραμμίσω ότι οι δεσμεύσεις για τη χρήση των δεδομένων επιβατών που έχουν αναληφθεί στο παρελθόν από την αμερικανική κυβέρνηση θα συνεχίσουν να ισχύουν. Ο στόχος είναι να διασφαλιστεί το ίδιο επίπεδο προστασίας δεδομένων για τα δεδομένα επιβατών των πολιτών με το προγενέστερο σύστημα. Η συμφωνία περιέχει μια διάταξη η οποία ορίζει ότι θα υπάρξει μέριμνα ώστε το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ να εγγυάται επαρκή προστασία για τα δεδομένα επιβατών που αποστέλλονται από την ΕΕ. Αυτό εξαρτάται ειδικά από την αντίληψη ότι το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας θα συνεχίσει να τηρεί τις δεσμεύσεις του που ανέλαβε το 2004. Λόγω των διαρθρωτικών αλλαγών στην αμερικανική διοίκηση, δυνάμει της νέας συμφωνίας ο αριθμός των αρχών με ηλεκτρονική πρόσβαση σε δεδομένα επιβατών είναι μεγαλύτερος από ό,τι παλαιότερα. Αυτές οι αρχές έχουν, ωστόσο, προσδιοριστεί στη συμφωνία.

Τρίτον, χαίρομαι που η διαβίβαση δεδομένων επιβατών δυνάμει της νέας συμφωνίας απευθύνεται στους ίδιους 34 τομείς δεδομένων όπως και στην παλαιότερη διευθέτηση.

Τέταρτον, η νέα συμφωνία θα εγγυάται την ασφάλεια δικαίου του κοινού και ότι θα συνεχιστούν οι διατλαντικές πτήσεις. Ταυτόχρονα θα μεριμνά για τη βιώσιμη λειτουργία των αερομεταφορέων.

Έχουμε και άλλα καλά νέα για τις αεροπορικές εταιρείες. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν να δοκιμάσουν συστήματα όπου οι αεροπορικές εταιρείες μπορούν οι ίδιες να αποθηκεύουν δεδομένα επιβατών στις βάσεις δεδομένων των αμερικανικών αρχών, αρχής γενομένης από φέτος. Αυτό ήταν ανέκαθεν ένας σημαντικός στόχος για μας.

Συζητήσεις για ένα μονιμότερο σύστημα κατάστασης ονομάτων επιβατών που θα αντικαταστήσει την παρούσα προσωρινή συμφωνία τον Ιούλιο του 2007 πρόκειται να αρχίσουν στο εγγύς μέλλον. Συμφωνήσαμε επίσης ότι ζητήματα που σχετίζονται με την αποθήκευση και την καταστροφή δεδομένων θα πρέπει να επιλύονται μόνον κατά τη διάρκεια των εν λόγω συνομιλιών για το σύστημα κατάστασης ονομάτων επιβατών. Θα επιστρέψουμε συνεπώς σε αυτό το θέμα πολύ σύντομα.

Κύριε Πρόεδρε, λυπάμαι που δεν μπορώ να μείνω εδώ για τη συζήτηση καθώς πρέπει να φύγω στις 6.20 μ.μ. όπως συμφωνήθηκε νωρίτερα με το Κοινοβούλιο, και, δυστυχώς, η πτήση μου δεν θα περιμένει λεπτό παραπάνω.

 
  
MPphoto
 
 

  Franco Frattini, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (IT) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να δηλώσω ότι συμφωνώ απόλυτα με τις θετικές εκτιμήσεις που εξέφρασε η Προεδρία όσον αφορά την ισχύ αυτής της συμφωνίας, η οποία έχει περιορισμένη χρονική διάρκεια –έως τον Ιούλιο του 2007–, έχει όμως το βασικό πλεονέκτημα ότι διασφαλίζει τη νομική συνέχεια σε ένα εξαιρετικά λεπτό ζήτημα και επιτρέπει στις αεροπορικές εταιρείες να εξασφαλίζουν την κατάλληλη χρήση των προσωπικών δεδομένων των πολιτών που ταξιδεύουν προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς να προκληθεί αναστάτωση στην εναέρια κυκλοφορία από και προς τις ΗΠΑ.

Η συμφωνία αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Μπορώ αναμφίβολα να πω ότι, κατά τη διάρκεια των εξαιρετικά περίπλοκων διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν, τόσο τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα –η Προεδρία και η Επιτροπή– όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες, επιβεβαίωσαν την απόφαση να αναλάβουν άμεσα μια κοινή προσπάθεια που θα έχει ένα ευρύτερο πεδίο εφαρμογής και θα εκφράζει συνεπώς την κοινή βούληση Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών να συνεργασθούν ενόψει μιας οριστικής συμφωνίας –της συμφωνίας που θα αντικαταστήσει αυτήν την προσωρινή συμφωνία και θα τεθεί συνεπώς σε εφαρμογή μετά τον Αύγουστο 2007– και να αντιμετωπίσουν από κοινού το ευρύτερο ζήτημα της συνεργασίας κατά της τρομοκρατίας, παράλληλα με την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.

Πρόκειται για μια πολύ ευρύτερη πολιτική προοπτική σε σχέση με την οποία, όπως είχα την ευκαιρία να πω σε πολλές άλλες περιπτώσεις, θεωρώ πολιτικώς αναγκαία τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αν και, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, οι διαδικασίες θα ενταχθούν αναγκαστικά στο πλαίσιο του επονομαζόμενου «τρίτου πυλώνα».

Είναι προφανές ότι το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας πρέπει να εξετασθεί διεξοδικότερα και γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς την έχουν μελετήσει ήδη προσεκτικά. Θα ήθελα να αναπτύξω ορισμένες σύντομες παρατηρήσεις. Κατά πρώτο λόγο, η συμφωνία αυτή δεν επιτρέπει την ανταλλαγή μεγαλύτερου αριθμού δεδομένων. Επιτρέπει τη διαβίβαση δεδομένων και σε άλλες υπηρεσίες οι οποίες είναι αρμόδιες για τα τελωνεία και την προστασία των συνόρων και συνάδει πλήρως με άλλους κανονισμούς για την προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Δεν πρόκειται για αλλαγή της συμφωνίας, καθώς, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, διασαφηνίσαμε τη σημασία των μεμονωμένων δεσμεύσεων. Πράγματι, μετά το 2004, υπήρξε μια αλλαγή στη δομή των υπηρεσιών λόγω της εσωτερικής αμερικανικής νομοθεσίας. Πριν από αυτήν, δηλαδή στις αρχές του 2004, υπήρχε μόνο η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων. Αντιθέτως, σήμερα, υπάρχει, επί παραδείγματι, ένας νέος συνομιλητής, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, το οποίο δεν μπορούσαμε να μην λάβουμε υπόψη στην ερμηνεία, τουλάχιστον, των μεμονωμένων δεσμεύσεων. Οι υπηρεσίες που προανέφερα συμμετέχουν και αυτές στη διαδικασία και κατά συνέπεια ήταν αδύνατον να μην συμμετάσχουν στις συνομιλίες.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό αυτής της ερμηνείας; Αφενός, πρέπει να λάβουμε υπόψη την ύπαρξη διαφορετικών υπηρεσιών· αφετέρου, καθορίζεται ότι η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων διατηρεί τον ίδιο ρόλο που είχε προηγουμένως, καθώς αυτή –και μόνον αυτή– αποτελεί τον άμεσο αποδέκτη των δεδομένων που διαβιβάζονται. Οι άλλες υπηρεσίες μπορούν να λάβουν τα δεδομένα που χρειάζονται από την πρώτη αυτή υπηρεσία μετά από μία κατά περίπτωση εξέταση. Κατά συνέπεια, δεν προβλέπεται καταρχάς η άμεση πρόσβαση άλλων υπηρεσιών στα δεδομένα, αλλά η διαβίβασή τους κατόπιν αιτήσεως.

Ποιες είναι οι αιτήσεις που δικαιολογούν τη διαβίβαση των δεδομένων; Όπως αναφέρθηκε ήδη, πρόκειται για αιτήσεις που εξετάζονται κατά περίπτωση. Διευκρινίσαμε ότι η έννοια «κατά περίπτωση» σημαίνει είτε αναφορά συγκεκριμένης απειλής είτε αναφορά πτήσης, συγκεκριμένης πτήσης ή γραμμής πτήσεων, για την οποία υφίσταται ένδειξη που αιτιολογεί την αίτηση διαβίβασης των δεδομένων. Όπως συνέβαινε παλαιότερα, η αίτηση αυτή δικαιολογείται μόνο για λόγους αντιτρομοκρατικής έρευνας, καθώς τίποτα δεν άλλαξε ούτε σε αυτό το σημείο. Διευκρινίσαμε συνεπώς ότι αμερικανικές ερευνητικές υπηρεσίες, η αποστολή των οποίων δεν έχει σχέση με την αντιτρομοκρατική έρευνα, δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση ακόμη και μετά από έμμεση αίτηση.

Το άλλο σημαντικό, κατά την άποψή μου, στοιχείο είναι, αφενός, η αδυναμία άμεσης πρόσβασης και, αφετέρου, η αλλαγή των τρόπων πρόσβασης στα δεδομένα. Πολλοί βουλευτές υπογράμμιζαν συχνά στο παρελθόν τις δυσλειτουργίες ή την έλλειψη εγγυήσεων του αποκαλούμενου «συστήματος έλξης», του συστήματος δηλαδή που επιτρέπει την απευθείας εξαγωγή πληροφοριών από τις βάσεις δεδομένων. Κατόπιν τούτου, ζητήσαμε και πετύχαμε την αλλαγή του συστήματος και την αντικατάστασή του από το «σύστημα ώθησης», όπως είχαν ζητήσει επανειλημμένα οι κοινοβουλευτικές αρχές. Αυτό επιτεύχθηκε.

Όπως υποδηλώνει σαφώς ο όρος, το σύστημα προώθησης σημαίνει ότι τα δεδομένα δεν εξάγονται απευθείας, αλλά παρέχονται κατόπιν αιτήσεως. Όπως αναφέραμε και στη συνοδευτική επιστολή που θα στείλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, συμφωνήσαμε ότι ο νέος μηχανισμός θα αρχίσει να εφαρμόζεται το αργότερο εντός του Δεκεμβρίου, δηλαδή το πολύ σε ενάμισι μήνα. Ο μηχανισμός θα δοκιμαστεί καταρχάς για να διαπιστωθεί η λειτουργία του, αλλά σε κάθε περίπτωση, επαναλαμβάνω, θα τεθεί σε εφαρμογή εντός του έτους.

Υπενθυμίζοντας μάλιστα το άρθρο 6, εδάφιο 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιβεβαιώθηκε μια συγκεκριμένη υποχρέωση, η υποχρέωση δηλαδή να γίνονται σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου στην επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων. Προσθέσαμε την αναφορά στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση αντικαθιστώντας την αναφορά στην οδηγία για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, καθώς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είχε αποφανθεί ότι σε θέματα ασφαλείας η οδηγία αυτή δεν είναι άμεσα εφαρμόσιμη. Θα απουσίαζε συνεπώς ένα σημαντικό ευρωπαϊκό νομοθετικό σημείο αναφοράς. Το αντικαταστήσαμε με μια γενικότερη και, κατά την άποψή μου, πιο δεσμευτική αναφορά στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου γίνεται αναφορά στα θεμελιώδη δικαιώματα του ατόμου.

Εν κατακλείδι, οι αμερικανικές αρχές και το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεσμεύθηκαν ότι θα συνεχίσουν να εγγυώνται επαρκές επίπεδο προστασίας στην επεξεργασία των δεδομένων και, συνεπώς, τη δυνατότητα αναθεώρησης της εφαρμογής αυτής της συμφωνίας, όπως ορίζει εξάλλου και η προηγούμενη συμφωνία.

Το τελευταίο ζήτημα αφορά την επιβεβαίωση της περιόδου φύλαξης των δεδομένων και είναι ένα θέμα το οποίο δεν θίξαμε. Είναι αλήθεια ότι υπήρχε ένα αίτημα για φύλαξη των δεδομένων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από εκείνο που προέβλεπε η προηγούμενη και η ισχύουσα συμφωνία. Το αίτημα αυτό δεν εξετάσθηκε, αφενός, γιατί η συμφωνία λήγει ούτως ή άλλως τον Ιούλιο του 2007 και, αφετέρου, γιατί θεωρήσαμε ότι ένα τόσο λεπτό ζήτημα, όπως η περίοδος φύλαξης των δεδομένων, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μιας μετέπειτα διαπραγμάτευσης. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι η Επιτροπή προτίθεται να ξεκινήσει αυτές τις διαπραγματεύσεις τον Ιανουάριο του 2007 ώστε στα τέλη του 2007 να έχουν ολοκληρωθεί για να καταλήξουμε σε μια οριστική συμφωνία.

 
  
MPphoto
 
 

  Ewa Klamt, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, μόλις πρόσφατα, ορισμένοι εδώ στο Σώμα πανηγύρισαν για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που χαρακτήρισε άκυρη για τυπικούς λόγους τη συμφωνία ΕΕ-ΗΠΑ για την πρόσβαση των ΗΠΑ σε δεδομένα επιβατών αεροσκαφών. Η προσωρινή συμφωνία που συνήφθη τώρα αφήνει σε μεγάλο μέτρο άθικτη την φύση και το φάσμα των πληροφοριών. Ασφαλώς, οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον αυτόματη πρόσβαση στα δεδομένα, αλλά πρέπει να τα ζητούν από τις αεροπορικές εταιρίες. Αυτό είναι αποτέλεσμα μίας επιτυχούς διαπραγμάτευσης, για την οποία θα ήθελα να εκφράσω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου προς τον Επίτροπο Frattini.

Ωστόσο, η συμφωνία που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χαρακτήρισε άκυρη, καθόριζε ρητά ότι οι αρχές προστασίας των τελωνείων και των συνόρων μπορούν να διαβιβάσουν αυτά τα δεδομένα μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Τώρα, τα δεδομένα των επιβατών των αεροσκαφών μπορούν να διαβιβαστούν, εφόσον είναι ανάγκη, σε όλες τις αμερικανικές αρχές που ασχολούνται με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Ίσως οι επιβάτες να μην αισθάνονται ότι αυτό πλήττει την ασφάλειά τους –μάλλον το αντίθετο ισχύει– αλλά η Ομάδα μου, η Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, έχει σαφώς την αίσθηση ότι ορισμένα μέλη του Σώματος δεν μας προσέφεραν καλή υπηρεσία παραπέμποντας την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, γιατί σήμερα είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχτούμε πως η νέα συμφωνία δεν προσφέρει μεγαλύτερη προστασία των δεδομένων από την παλιά.

Για τον λόγο αυτόν, θεωρώ σωστό να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας για διασφάλιση των υψηλών προδιαγραφών προστασίας των δεδομένων στην Ευρώπη, όπου συμπεριλαμβάνεται και το θέμα διαβίβασης δεδομένων επιβατών. Το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή πρέπει σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις να ασκήσουν επιρροή προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι ένα ανεξάρτητο κράτος όπως οι ΗΠΑ θα συνεχίσει να κάνει χρήση του δικαιώματός του να θεσπίζει νόμους για το ποιος μπορεί να εισέλθει στην επικράτειά του και υπό ποιους όρους.

 
  
MPphoto
 
 

  Martine Roure, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θέλω καταρχάς να δηλώσω, εξ ονόματος της Ομάδας μου, ότι η επίτευξη μιας νέας συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούσε επιτακτική ανάγκη. Πράγματι, δεν ήταν δυνατόν να παραμείνουν οι αεροπορικές εταιρείες στη νομική ασάφεια στην οποία βρίσκονταν από τις 30 Σεπτεμβρίου και υπό την απειλή των αυστηρών κυρώσεων εάν δεν διαβίβαζαν τα απαιτούμενα προσωπικά δεδομένα. Έπρεπε οπωσδήποτε να καταλήξουμε σε μια κοινή συμφωνία στο σύνολο των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα ισοδύναμο επίπεδο προστασίας για όλους.

Ωστόσο, μας προβληματίζει η διευκόλυνση της διαβίβασης των εν λόγω προσωπικών δεδομένων. Η μετέπειτα διαβίβαση δεδομένων σε άλλες υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας δημιουργεί προβλήματα εάν δεν συνοδεύεται από τις κατάλληλες εγγυήσεις. Ζητούμε οι ευρωπαίοι πολίτες να έχουν το δικαίωμα της πραγματικής δικαστικής προσφυγής σε περίπτωση κατάχρησης των εν λόγω προσωπικών δεδομένων. Περιμένουμε από τις αμερικανικές αρχές να εφαρμόσουν τα εχέγγυα προστασίας που ζητούμε και που περιλαμβάνονται στις δηλώσεις δέσμευσης.

Πιστεύουμε επίσης ότι είναι αναγκαία η ανάμειξη των εθνικών κοινοβουλίων. Το άρθρο 24 της Συνθήκης προβλέπει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το συμβαλλόμενο μέρος. Ωστόσο, αυτό δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να καταφύγουν σε διαδικασία επικύρωσης μέσω του Κοινοβουλίου. Ως εκ τούτου, κατά την υπογραφή των συμφωνιών δικαστικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα κράτη μέλη, εκτός από δύο, προέβησαν σε δήλωση σύμφωνα με την οποία δεν θα δεσμεύονταν από τις εν λόγω συμφωνίες μέχρι την επικύρωσή τους από τα εθνικά τους κοινοβούλια. Μπορείτε να επιβεβαιώσετε ότι το ίδιο ισχύει για τη συμφωνία σχετικά με τα δεδομένα των καταστάσεων ονομάτων επιβατών (PNR) και, εάν ναι, πότε θα πραγματοποιηθούν αυτές οι επικυρώσεις; Πρόκειται για μια πολύ σαφή ερώτηση, στην οποία θα θέλαμε να λάβουμε μια απάντηση.

Τέλος, οι διαπραγματεύσεις για τη νέα συμφωνία του 2007 πρέπει να επικεντρωθούν στον καθορισμό ενός γενικού, δεσμευτικού πλαισίου το οποίο θα εγγυάται την προστασία της ασφάλειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. Δεν πρέπει να διστάζουμε να επαναλάβουμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να συμμετέχουν. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να ξεκινήσει μια γενική συζήτηση σχετικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων που αφορούν τους ευρωπαίους πολίτες στο πλαίσιο των διατλαντικών σχέσεων. Πράγματι, μια πρόσφατη ακρόαση σχετικά με την εταιρεία SWIFT μας αποκάλυψε τις πιθανές συγκρούσεις ανάμεσα στο ευρωπαϊκό και το αμερικανικό δίκαιο και οφείλουμε να διευθετήσουμε αυτές τις συγκρούσεις: είναι δική μας αρμοδιότητα.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. EDWARD McMILLAN-SCOTT
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Sophia in 't Veld, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, έχω την αίσθηση ότι έχω καταλήξει σε λάθος θεατρική παράσταση και ότι έχω μπροστά μου λάθος σενάριο. Η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου και ο Επίτροπος μιλούσαν για τη συμφωνία και εσείς αγνοούσατε πλήρως τη συνοδευτική επιστολή από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, η οποία δίνει μια ερμηνεία της συμφωνίας που προχωρεί σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από ό,τι μόλις είπατε. Συνεπώς φοβάμαι ότι δεν είμαι σε θέση να συμμεριστώ τη χαρά που μόλις εξέφρασε η Προεδρία και η Επιτροπή.

Έστειλα μια επιστολή –στην οποία μόλις αναφέρθηκε η Προεδρεύουσα του Συμβουλίου– με ορισμένα ερωτήματα. Θα ήθελα πολύ να λάβω απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, κατά προτίμηση κατά τη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης, ειδάλλως γραπτώς. Για παράδειγμα, είπατε ότι δεν υπάρχει αλλαγή στον αριθμό και τη φύση των δεδομένων και ότι δεν υπάρχει αλλαγή στο επίπεδο προστασίας, πώς εξηγείτε όμως τότε το απόσπασμα της συνοδευτικής επιστολής των Αμερικανών που λέει ότι, εκτός του σκοπού καταπολέμησης της τρομοκρατίας και των συναφών εγκλημάτων, θα συγκεντρώνουμε και τα δεδομένα για την καταπολέμηση μολυσματικών ασθενειών και άλλων κινδύνων; Το ονομάζω αυτό σημαντική διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής. Η ανταλλαγή δεδομένων έχει διευρυνθεί προκειμένου να συμπεριλάβει υπηρεσίες που δεν έχουν όλες προσδιοριστεί. Οι Αμερικανοί λένε τώρα ότι ενδεχομένως δεν θα εφαρμόσουν τις συμφωνηθείσες περιόδους διατήρησης των δεδομένων ακόμη και σε δεδομένα που συγκεντρώθηκαν δυνάμει της παλαιάς συμφωνίας.

Είπατε ότι συμφωνήσαμε να κινηθούμε προς ένα «σύστημα προώθησης»: λυπάμαι, αλλά αυτό δεν είναι αυτό που διάβασα. Διάβασα ότι οι Αμερικανοί θα κινηθούν προς ένα «σύστημα προώθησης» μόλις είναι τεχνικά εφικτό. Συγχαρητήρια λοιπόν! Αυτό ήταν επίσης τμήμα της παλαιάς συμφωνίας. Είναι τεχνικά εφικτό εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο και οι Αμερικανοί αρνούνται απλώς να το πράξουν. Άρα πώς μπορείτε να το παρουσιάζετε έτσι σε μια συνέντευξη Τύπου;

Θα ήθελα επίσης να λάβω μια απάντηση όσον αφορά τον αντίκτυπο στις άλλες κατηγορίες –το προηγούμενο που δημιουργεί αυτή η συμφωνία– για παράδειγμα, τα στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών όπως στην περίπτωση SWIFT, και τα αρχεία των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, στα οποία έχουν επίσης πρόσβαση οι Αμερικανοί. Θα μπορούσε κάποιος παρακαλώ να απαντήσει σε αυτό;

Πιστεύω ότι πρέπει να κοιτάξουμε στο μέλλον, επειδή δυστυχώς χρειαζόμαστε αυτήν τη συμφωνία. Η μόνη άλλη επιλογή θα ήταν η μη επίτευξη συμφωνίας, οπότε τα κράτη μέλη δεν θα είχαν σταθεί μαζί αλληλέγγυα και θα είχαν προχωρήσει περαιτέρω συνάπτοντας διμερείς συμφωνίες με τους Αμερικανούς. Πιστεύω ότι για το μέλλον χρειαζόμαστε μια ισχυρή και σαφή εντολή. Μια τέτοια ισχυρή εντολή απαιτεί την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για λόγους δημοκρατικής νομιμότητας. Αυτή είναι η μόνη βάση πάνω στην οποία μπορεί να συναφθεί μια νέα συμφωνία. Συνεπώς, ελπίζω ότι η ρήτρα «γέφυρας» θα εγκριθεί το συντομότερο δυνατόν. Γνωρίζω ότι είστε σύμμαχός μας τουλάχιστον σε αυτό.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Johannes Voggenhuber (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η κ. in 't Veld δεν βρίσκεται στο λάθος έργο –πρόκειται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πολιτών μας και τον ρόλο του Κοινοβουλίου– αλλά η σκηνοθεσία είναι λίγο κουραστική και οι ρόλοι δεν έχουν μοιραστεί καλά.

Μέχρι την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, το θέμα ήταν η διαβίβαση εξαιρετικά προσωπικών δεδομένων των πολιτών μας σε μία ξένη χώρα. Η απόφαση αποκάλυψε ότι η διαβίβαση δεδομένων ήταν παράνομη – κι όχι μόνο από τυπική άποψη, κυρία Klamt. Διαβιβάζαμε δεδομένα των πολιτών μας χωρίς καμία νομική βάση ή, για να το πω διαφορετικά, παράνομα. Αυτό συνιστά σοβαρή παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων χωρίς καμία νομική βάση. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα τυπικό κι αυτό θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις.

Με τι ασχολούμαστε λοιπόν σήμερα; Με μια συμφωνία που αποτελεί νομική συνέχιση αυτής της παράνομης διαβίβασης στον τρίτο πυλώνα – δηλαδή τη διακυβερνητική συνεργασία χωρίς συμμετοχή του Κοινοβουλίου, χωρίς δημόσια συζήτηση, έξω από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά και χωρίς τη συμμετοχή εθνικών κοινοβουλίων και χωρίς επικύρωση. Αφού η κ. Klamt λέει πως οι ΗΠΑ έχουν δικαίωμα να καθορίζουν σε ποιον επιτρέπουν την είσοδο στην επικράτειά τους και υπό ποιους όρους, θα ήθελα να πω ότι μέχρι τώρα συμφωνούσαμε πως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα θέτουν κάποια όρια σε αυτό.

Εγώ θεωρώ πραγματικά απίστευτα παράλογο να προβάλλει η Επιτροπή το επιχείρημα ότι θα διαβιβάζουμε τα δεδομένα, αλλά θα διατηρηθεί η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών μας διότι οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν να εξασφαλίσουν το ίδιο επίπεδο προστασίας των δεδομένων με αυτό που έχουμε στην Ευρώπη. Δημιουργούμε τώρα λοιπόν ένα υπερκράτος μαζί με τους Αμερικανούς; Δεν μας απαγορεύουν λόγοι ανθρωπίνων δικαιωμάτων να διαβιβάζουμε σε ξένες χώρες τα δεδομένα των πολιτών μας ανεξάρτητα από το εκεί επίπεδο προστασίας των δεδομένων; Δεν απαγορεύουν λόγοι ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις αεροπορικές επιχειρήσεις να διαβιβάζουν δεδομένα ακόμα και στις δικές μας αρχές, εφόσον αυτό θα αποτελούσε προσβολή των δικαιωμάτων αυτών;

Προσωπικά, θεωρώ ότι η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών είναι όντως ένα καλό έργο, αλλά η διανομή ρόλων και η σκηνοθεσία είναι άθλιες.

 
  
MPphoto
 
 

  Sylvia-Yvonne Kaufmann, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, η κ. in ’t Veld έχει δίκιο: η συμφωνία για τις καταστάσεις ονομάτων επιβατών (PNR) που συνήφθη την περασμένη εβδομάδα δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση λόγο για πανηγυρισμούς. Βέβαια, τώρα έχουμε μια συμφωνία, σε αντίθεση με παλιότερα, και με αυτό αποφεύγεται η έλλειψη νομικής ασφάλειας, όμως τίποτα δεν επιτεύχθηκε από άποψη ουσίας, δηλαδή περιεχομένου. Αντίθετα μάλιστα, η νέα συμφωνία υπολείπεται της προηγουμένης.

Αυτή είναι άλλη μια περίπτωση υποταγής της ΕΕ στην Ουάσιγκτον. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ερμηνευθεί το γεγονός ότι δεδομένα PNR θα διαβιβάζονται άμεσα στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ; Βασικά, το σκανδαλώδες είναι ότι μελλοντικά, αυτή η παντοδύναμη αρχή των ΗΠΑ θα μπορεί να διαβιβάζει σαν να είναι κάτι συνηθισμένο τα δεδομένα ευρωπαίων επιβατών σε όλες τις αρχές των ΗΠΑ που ασχολούνται με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας – στις οποίες συγκαταλέγεται και η CIA, που όλοι γνωρίζουμε τι είναι ικανή να κάνει. Θα ήθελα να υπενθυμίσω στους συναδέλφους ότι το Σώμα συνέστησε ειδική επιτροπή διότι η CIA, στο πλαίσιο της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», ανέλαβε την πρωτοβουλία να απαγάγει και να βασανίσει Ευρωπαίους, μεταξύ των οποίων είναι και ο γερμανός πολίτης Khaled El Masri. Ενόψει αυτού, μπορούμε να πιστέψουμε πως αυτή η διαβόητη μυστική υπηρεσία δεν θα κάνει ό,τι της αρέσει με τα δεδομένα επιβατών που αφορούν τους πολίτες μας;

Και η νέα συμφωνία δεν προσφέρει –παρά τα αντίθετα αιτήματα του Κοινοβουλίου– στους πολίτες της ΕΕ ούτε καν την ίδια νομική προστασία που προσφέρεται στους αμερικανούς επιβάτες. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν θα διαθέτουν παρόμοιες δυνατότητες προσφυγής στη δικαιοσύνη για να αντιδράσουν εναντίον της επεξεργασίας εσφαλμένων δεδομένων ή της κατάχρησης των δεδομένων τους. Γιατί δεν ήταν δυνατόν να θεσπιστεί και για τους ευρωπαίους πολίτες η εφαρμογή των διατάξεων που ισχύουν για τους πολίτες των ΗΠΑ, όπως συμβαίνει για παράδειγμα με τη συμφωνία μεταξύ ΕΚ και Καναδά; Η συμφωνία PNR δεν προσφέρει επαρκή προστασία του δικαιώματος των πολιτών της ΕΚ να καθορίζουν οι ίδιοι τι θα γίνεται με τα προσωπικά δεδομένα τους και η Ομάδα μου το θεωρεί αυτό απαράδεκτο.

Η μόνη ελπίδα είναι ίσως η προβλεπόμενη αλλαγή συστήματος από το σύστημα έλξης (pull) στο σύστημα ώθησης (push), όμως ακόμα κι αυτό είναι σχετικό, καθώς δεν υπάρχει πρόθεση άμεσης καθιέρωσης αυτής της αλλαγής, παρότι υπάρχουν σχετικά αιτήματα από τις ΗΠΑ, αλλά μόνο μετά από μία δοκιμαστική περίοδο. Το σύστημα ώθησης χρησιμοποιείται, ωστόσο, στην περίπτωση του Καναδά και είναι απόλυτα υλοποιήσιμο από τεχνική άποψη. Τι έκανε λοιπόν την ΕΕ να σταματήσει να επιμένει να τηρήσουν οι ΗΠΑ άμεσα τη δέσμευση που είχαν αναλάβει εδώ και πολύν καιρό;

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, παρά τον λίγο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου, θα ήθελα να θίξω τρία θέματα.

Καταρχάς, τι περαιτέρω εγγυήσεις έχουν δώσει οι αμερικανικές αρχές σε σχέση με το πώς θα χρησιμοποιούνται τα δεδομένα; Γνωρίζω ότι έχουμε το «σύστημα ώθησης» και το «σύστημα έλξης» και ούτω καθεξής, αλλά τι είδους κριτήρια έχουν θεσπιστεί για τη χρήση των δεδομένων;

Δεύτερον, όταν ακούμε για ενέργειες ανά περίπτωση που θα καθορίζουν εάν υπάρχει απειλή ή εάν μια συγκεκριμένη πτήση ενδέχεται να βρίσκεται υπό απειλή, πόσο χρόνο διαθέτουμε για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στο αίτημα ενημέρωσης, και τι δυσκολία θα υπάρξει όσον αφορά την πρόσβαση στα εν λόγω δεδομένα; Και εννοώ τόσο από την ευρωπαϊκή πλευρά όσο και από την αμερικανική.

Τρίτον, και νομίζω σημαντικότερο, εάν διαπιστώσουμε ότι ορισμένα δεδομένα δεν χρησιμοποιήθηκαν σωστά, τι δυνατότητα αποκατάστασης έχουμε; Τι μηχανισμός υπάρχει προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ένα πρόσωπο ή ομάδες προσώπων τα δεδομένα των οποίων δεν χρησιμοποιήθηκαν σωστά μπορούν να λάβουν κάποιο είδος αποζημίωσης από τις αμερικανικές αρχές;

Αυτές είναι ερωτήσεις που πιστεύω ότι όλοι οι Ευρωπαίοι επιθυμούν να απαντηθούν. Αποδέχομαι τη συμφωνία, θεωρώ ότι πρόκειται γενικά για μια καλή συμφωνία και ότι είναι καλύτερη από την προηγούμενη, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν απαιτήσεις για περαιτέρω σαφήνεια σε αυτή.

 
  
MPphoto
 
 

  Ιωάννης Βαρβιτσιώτης (PPE-DE). – Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τα όσα είπε και η Υπουργός και ο Επίτροπος ο κ. Frattini. Δέχθηκαν και οι δύο ότι η επιτευχθείσα συμφωνία έχει θετικά στοιχεία για την Ευρώπη.

Η άποψή μου είναι ότι οι απόψεις που επεκράτησαν ήταν οι αμερικανικές. Έχω τρεις ειδικότερες παρατηρήσεις γι’ αυτήν την ενδιάμεση συμφωνία. Πρώτον, αναφέρεται στη συμφωνία, και το είπε και ο κ. Frattini, ότι ο αριθμός των μεταβιβαζομένων δεδομένων παραμένει αμετάβλητος, όμως η συμφωνία αυτή αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να περιληφθούν νέα στοιχεία για όσους είναι "freequent flyers". Πιστεύω ότι η αναφορά αυτή επιδέχεται πάρα πολλές εκδοχές. Μήπως μπορεί ο κ. Επίτροπος να εξηγήσει στο Σώμα τι ισχύει;

Δεύτερον, ότι έγινε αποδεκτή η μεταφορά από το σύστημα pull στο σύστημα push, αυτό όμως σημαίνει ότι οι αεροπορικές εταιρείες θα κάνουν αναβάθμιση των δικών τους συστημάτων. Μπορεί ο κ. Επίτροπος να μας πει ποιος θα αναλάβει το κόστος αυτής της μεταφοράς στο νέο σύστημα; Φοβάμαι ότι το κόστος θα μετακυλισθεί τελικά στον επιβάτη και το εισιτήριο.

Τρίτον, με προβληματίζει η διατήρηση του όρου «επαρκής» –adequate– που χρησιμοποιείται για να δηλωθεί ο βαθμός προστασίας των στοιχείων. Αλήθεια, ποιος κρίνει ότι ο βαθμός αυτός είναι επαρκής; Αρκούν οι διαβεβαιώσεις που δίνονται από την αμερικανική πλευρά; Μπορεί ο κ. Επίτροπος να μας πει τι εγγυήσεις έχουμε για την πραγματική προστασία των δεδομένων;

Τέλος, πιστεύω ότι όλα αυτά πρέπει να απασχολήσουν το νέο γύρο διαπραγματεύσεων που θα ξεκινήσει το Γενάρη. Η νέα συμφωνία πρέπει να είναι πιο ισορροπημένη από αυτήν.

 
  
MPphoto
 
 

  Σταύρος Λαμπρινίδης (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η προσωρινή συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατάσταση ονομάτων επιβατών συνεχίζει να αντιμετωπίζει ως μη δεσμευτικές τις μονομερείς υποσχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών για ορθή χρήση και προστασία των προσωπικών δεδομένων υπό τη μορφή πρωτοκόλλου. Γιατί; Και πώς είναι δυνατόν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε αυτήν την περίπτωση να έχει συνάψει μια συμφωνία που φαίνεται περισσότερο ελαστική όσον αφορά τις υποχρεώσεις των ΗΠΑ από τη συμφωνία που μια απλή ιδιωτική εταιρεία, η SWIFT, μπόρεσε προφανώς να διαπραγματευτεί με τις αμερικανικές αρχές για την απαράδεκτη μεταφορά τραπεζικών δεδομένων; Η SWIFT, για παράδειγμα, ισχυρίστηκε ότι μπορεί σε πραγματικό χρόνο να σταματήσει οποιαδήποτε αμερικανική έρευνα εάν παραβιάζει τους λόγους για τους οποίους συμφωνήθηκε.

Οι περιπτώσεις της κατάστασης ονομάτων επιβατών και SWIFT αποκαλύπτουν ένα επικίνδυνο πολιτικό και νομικό κενό στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας. Μια τρίτη χώρα επικαλούμενη αποκλειστικά λόγους δικής της εθνικής ασφάλειας μπορεί προφανώς να επιβάλει στην Ευρώπη, ακόμη και άμεσα σε ιδιωτικές εταιρείες, το επίπεδο πρόσβασης στη χρήση, ακόμη και την προστασία των δεδομένων. Αυτό είναι σαφώς απαράδεκτο και, ενώ η συνολική ευρωπαϊκή δομή των πυλώνων έχει εκ των πραγμάτων καταρρεύσει σε αυτές τις δύο περιπτώσεις, το Συμβούλιο επιμένει να αρνείται στο Κοινοβούλιο τον ρόλο του ισότιμου εταίρου στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αυτό το οποίο είναι τώρα επειγόντως αναγκαίο είναι μια συνεκτική και δημοκρατική ευρωπαϊκή προσέγγιση σε συνεργασία με όλους τους εταίρους μας σε παγκόσμιο επίπεδο για την αντιμετώπιση αυτών των θεμάτων στο μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Marie Cavada (ALDE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των ομιλητών και των παρευρισκομένων στην παρούσα συζήτηση θα προσπαθήσω να μην σας κουράσω περισσότερο. Συμφωνώ κατά ένα μεγάλο μέρος με τα προαναφερθέντα, σχετικά με ένα θέμα πραγματικά πολύ σοβαρό. Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια τον κ. Frattini για τις προσπάθειες πληροφόρησης της επιτροπής μας. Στην πραγματικότητα, θα μιλήσω ως πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων καθώς η κ. in 't Veld μίλησε ήδη εκ μέρους της Ομάδας μου.

Θα κάνω δύο παρατηρήσεις, η πρώτη από τις οποίες αφορά το πολιτικό κλίμα. Θεωρώ ότι, στο πλαίσιο των προσεχών διαπραγματεύσεων, πρέπει να καταβληθεί μεγαλύτερη προσπάθεια όσον αφορά την έννοια της αμοιβαιότητας. Επιθυμώ να μιλήσω για την αμοιβαιότητα των πληροφοριών που δεχόμαστε να παράσχουμε στις αμερικανικές υπηρεσίες: τι μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα πετύχουμε σε αντάλλαγμα; Έχω κάθε λόγο να αναρωτιέμαι διότι, αν και αληθεύει ότι εμείς οι Ευρωπαίοι έχουμε ανάγκη να μπορούμε να προσγειωθούμε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως για επιχειρηματικούς σκοπούς, δεν πρέπει κάποιος να υποτιμά την ίδια ανάγκη από την πλευρά των αμερικανικών εταιρειών, καθώς ένα μεγάλο μέρος των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων διεξάγονται στην Ευρώπη. Επομένως, βρισκόμαστε σε μια σχετικά ισορροπημένη θέση.

Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά το μέλλον. Αυτή η ενδιάμεση συμφωνία παύει να ισχύει τον Ιούλιο του 2007 και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να προετοιμαστεί η συνέχειά της, αναμφίβολα από τα τέλη του επόμενου χειμώνα. Δεδομένων των πολυάριθμων ζητημάτων που δημιουργούν τα ασαφή σημεία στην εν λόγω συμφωνία, ιδιαιτέρως –και αυτό με ανησυχεί λίγο– το ερμηνευτικό σημείωμα στο οποίο αναφέρθηκε η κ. in 't Veld προ ολίγου, θεωρείτε παράλογη, κύριε Αντιπρόεδρε, την ελπίδα επίτευξης κάποιου είδους συμβιβασμού μέχρι την επόμενη διάσκεψη κορυφής μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης, δηλαδή μέχρι τον Απρίλιο του 2007; Μπορεί να ελπίζει κανείς στην επίτευξη ενός είδους διατλαντικής Σένγκεν, βάσει της οποίας οι Ηνωμένες Πολιτείες, από τη μια πλευρά, και η Ευρωπαϊκή Ένωση από την άλλη, θα μπορούσαν να ορίσουν ένα πλαίσιο που θα επέτρεπε την επίλυση τόσο του προβλήματος της απαίτησης για ασφάλεια όσο και εκείνου της προστασίας των πολιτών; Δικαιούμαστε μία νέα πολιτική βάση εφόσον, σε λίγους μήνες, πρόκειται να ξεκινήσουμε τις διαπραγματεύσεις για μια νέα συμφωνία.

 
  
MPphoto
 
 

  Giusto Catania (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πιστεύω πως θα ήταν πολύ πιο τίμιο να πούμε ότι δεχθήκαμε έναν εκβιασμό, εφόσον η Ευρώπη υπέστη δυστυχώς σε αυτό το ζήτημα τον εκβιασμό των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς οι ΗΠΑ είχαν ξεκινήσει ήδη διαπραγματεύσεις με μεμονωμένα κράτη μέλη και αεροπορικές εταιρείες, λόγος για τον οποίο αναγκασθήκαμε ουσιαστικά να συνάψουμε αυτήν τη συμφωνία. Επαναλαμβάνω πως αυτή είναι η πολιτικώς ορθότερη θέση την οποία πρέπει να εκφράσει το Κοινοβούλιο.

Αντιθέτως, εμείς προσπαθούμε να υπερασπισθούμε μια συμφωνία που ουσιαστικά ζημιώνει τους ευρωπαίους πολίτες, καθώς είναι πράγματι αλήθεια ότι δεν άλλαξε τίποτα, αλλά η προηγούμενη συμφωνία που ακύρωσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ήταν ήδη κάκιστη. Θα πρέπει να διαβιβάζουμε στις αμερικανικές αρχές 34 προσωπικά δεδομένα, εκ των οποίων, όπως παραδέχονται οι ίδιες οι ΗΠΑ, χρησιμοποιούνται κανονικά μόνον τα 7 ή τα 8. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να παρέχουμε όλες αυτές τις πληροφορίες και μάλιστα στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες –μια καινοτομία αυτής της συμφωνίας– εκτός εάν κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούμε να εμπιστευόμαστε τη CIA.

Δεν νομίζω πως εκφράζω απλώς προσωπικές απόψεις και θεωρώ μάλιστα ότι το Κοινοβούλιο έχει κάθε λόγο να μην εμπιστεύεται τη CIA. Αυτά που συνέβησαν στην Ευρώπη είναι γνωστά σε όλους. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέστησε μάλιστα και μια ειδική επιτροπή για τη δράση της CIA στην Ευρώπη και συζήτησε αυτό που συνέβη με το SWIFT, ανακαλύπτοντας ότι οι τραπεζικοί μας λογαριασμοί ελέγχονται από τους Αμερικανούς. Διατηρώ, συνεπώς, τις αμφιβολίες μου και εξακολουθώ να πιστεύω ότι δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε τη δράση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.

Πιστεύω πως στις διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία δεν ελήφθη υπόψη η θέληση των ευρωπαίων πολιτών και ασφαλώς όχι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο, όπως υπενθύμισε προ ολίγου η κ. in 't Veld, αγνοήθηκε παντελώς κατά τη συζήτηση. Αντιθέτως, κατά την άποψή μου, είναι αναγκαίο να συμμετάσχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως είναι αναγκαίο να συμμετάσχουν και τα εθνικά κοινοβούλια, προκειμένου να συναφθεί η συμφωνία αυτή με κύριο γνώμονα τα δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών και προπαντός να μην επιτραπεί η παράδοση των προσωπικών μας δεδομένων στα χέρια ανθρώπων που ασφαλώς δεν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουν σωστά.

 
  
MPphoto
 
 

  Michael Cashman (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ τον Επίτροπο. Δεν είναι μια τέλεια συμφωνία. Όταν πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί, οι συμφωνίες δεν είναι ποτέ τέλειες αλλά, όπως είπε η κ. in 't Veld, η επιλογή ήταν είτε αυτή η συμφωνία είτε καμία συμφωνία. Εάν δεν επιτυγχανόταν συμφωνία, θα είχαμε αναρχία δεδομένων και ασφαλώς όχι πανευρωπαϊκή προστασία των πολιτών μας. Θέλω να ταυτιστώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις του κ. Cavada, ο οποίος πιστεύω ότι έχει υιοθετήσει μια πραγματικά εποικοδομητική προσέγγιση.

Πρέπει να εξετάσουμε τι συμβαίνει με την κατάσταση ονομάτων επιβατών και τι συμβαίνει με τη SWIFT –συμπτωματικά, το μνημόνιο συμφωνίας που η SWIFT κατόρθωσε να διαπραγματευτεί αποτελεί μια καλή βάση πάνω στην οποία μπορούν να οικοδομηθούν στο μέλλον οποιεσδήποτε μελλοντικές διαπραγματεύσεις. Μπορούμε να τη θεωρήσουμε όμως και ως μια ευκαιρία για τη δημιουργία του αποκαλούμενου διατλαντικού χώρου Σένγκεν, επειδή θα έρθουμε επανειλημμένα αντιμέτωποι με αυτά τα προβλήματα.

Ωστόσο, θα ήθελα να πω στο παρόν Κοινοβούλιο ότι τίποτα δεν μας επιβάλλεται. Η επιλογή είναι δική μας. Εάν επιθυμούμε να ταξιδέψουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα πρέπει να τηρήσουμε τους όρους που καθορίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Εάν θέλουμε να ιδρύσουμε μια επιχείρηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ισχύει ακριβώς η ίδια αρχή.

Πρέπει να διαπραγματευόμαστε για το κοινό μας καλό και αυτή η προσωρινή συμφωνία αποτελεί βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Συγχαρητήρια Επίτροπε! Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο είναι να πλήξεις κάτι· το δυσκολότερο είναι να το στηρίξεις. Μπράβο.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Alvaro (ALDE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, οφείλω να παραδεχθώ ότι βλέπω ορισμένες πτυχές εντελώς διαφορετικά από τον προηγούμενο ομιλητή, όμως ο κ. Cashman και εγώ έχουμε μια σχέση φιλικής διαφωνίας που βασικά λειτουργεί αρκετά καλά.

Παρ’ όλ’ αυτά, θεωρώ εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι δεν είναι πια εδώ το Συμβούλιο, καθώς όσα λέχθηκαν εξ ονόματός του δείχνουν ότι ούτε παρευρέθηκε στις διαπραγματεύσεις, ούτε ξέρει τι λέει η συμφωνία αυτή. Δεν μπορούμε να μιλάμε για οποιαδήποτε βελτίωση της προστασίας δεδομένων τη στιγμή που στον τομέα αυτόν εγκρίναμε τα ίδια με προηγουμένως – γιατί δύο φορές το τίποτα μας κάνει και πάλι τίποτα. Δεν ξέρουμε πού θα καταλήγουν τελικά τα δεδομένα που ανακτούνται. Δεν ξέρουμε ποια αρχή των ΗΠΑ θα έχει πρόσβαση σε αυτά και, συνεπώς, που θα αποθηκευθούν τελικά, ούτε βέβαια και πού θα διαβιβαστούν. Δεν ξέρουμε πότε θα καταστραφούν. Οι ευρωπαίοι πολίτες δεν έχουν το δικαίωμα να ερευνήσουν πού βρίσκονται αυτά τα δεδομένα, ούτε να ζητήσουν να διορθωθούν. Ως εκ τούτου, δεν είναι αλήθεια πως επιτύχαμε περισσότερα επί της ουσίας.

Δεν κατηγορώ προσωπικά τον κ. Επίτροπο διότι γνωρίζω πόση πίεση άσκησαν οι ΗΠΑ, θα ήθελα όμως να είχαμε προβάλει μεγαλύτερη αντίσταση σε αυτήν την πίεση και να είχαμε υιοθετήσει π.χ. την πρόταση του συναδέλφου μου κ. Cavada, λέγοντας ότι αν οι ΗΠΑ περιμένουν να τους διαβιβάσουμε δεδομένα, θα πρέπει να διαβιβάζουν κι αυτές τα δικά τους.

Ποιος μας λέει πως δεν μπορεί να υπάρξουν απειλές για την ΕΕ από τις ΗΠΑ; Ποιος μας λέει πως δεν έχουμε κι εμείς δικαίωμα να μάθουμε ποιος ταξιδιώτης εισέρχεται στην επικράτειά μας; Πρέπει να μπορούμε εδώ να πληρώσουμε τις ΗΠΑ με το ίδιο νόμισμα κι όχι απλά να υποκύπτουμε στις πιέσεις τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Sarah Ludford (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, η Προεδρία είπε ότι η τελική έκβαση αποτελεί επιτυχία, αλλά εγώ λέω ότι είναι ξεπούλημα. Μας λένε ότι η προστασία δεδομένων θα είναι σε συμμόρφωση με σχετικούς ευρωπαϊκούς κανόνες, αλλά διάβασα στην παράγραφο 3 ότι οι Αμερικανοί θα επεξεργάζονται τα δεδομένα σύμφωνα με τους ισχύοντες αμερικανικούς νόμους, και στην παράγραφο 1 ότι τα δεδομένα θα παραδίδονται όπως απαιτείται από το αμερικανικό Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

Εν συνεχεία έχουμε την αμερικανική συνοδευτική επιστολή όπου αναφέρεται ότι θα ερμηνεύσουν τη συμφωνία όπως προβλέπεται από τα εκτελεστικά διατάγματα του προέδρου Μπους για την ανταλλαγή δεδομένων και την πρόσβαση άλλων υπηρεσιών. Αυτό αποτελεί πλήρη επιβεβαίωση της αμερικανικής δικαιοδοσίας, επομένως θα ήθελα να ζητήσω από τον Επίτροπο Fratini να μας πει εάν αποδέχεται αυτή την αμερικανική συνοδευτική επιστολή ως συστατικό στοιχείο της συμφωνίας.

Η παράγραφος 6 της συμφωνίας ορίζει ότι το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας «θεωρείται» ότι εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο προστασίας των δεδομένων. Τώρα τι στην ευχή σημαίνει αυτό το «θεωρείται»; Η παράγραφος 1 αναφέρει ότι βασιζόμαστε στη συνεχή εφαρμογή εκ μέρους των ΗΠΑ των υποσχέσεων, όπως ερμηνεύονται υπό το πρίσμα των επακόλουθων γεγονότων. Βρισκόμαστε συνεπώς στο έλεος των γεγονότων για να μας πουν εάν οι ΗΠΑ θα σεβαστούν τις υποσχέσεις τους! Επομένως η διαβεβαίωση της Προεδρίας ότι οι παλαιότερες υποσχέσεις εξακολουθούν να ισχύουν είναι αβάσιμη.

Η Επιτροπή και το Συμβούλιο ισχυρίζονται ότι η συμφωνία επιτυγχάνει ασφάλεια δικαίου για τους πολίτες της ΕΕ. Συμφωνώ με αυτό μόνο από μία άποψη: τη βεβαιότητα ότι τα νόμιμα δικαιώματά τους προδόθηκαν, ή καλύτερα ξεπουλήθηκαν. Αυτό δεν είναι θεωρητικό· ακούμε όλον αυτόν τον χρόνο στην Προσωρινή Επιτροπή για την εικαζόμενη χρησιμοποίηση ευρωπαϊκών χωρών από τη CIA για τη μεταφορά και την παράνομη κράτηση προσώπων, σχετικά με άτομα για τα οποία έχουν διαβιβαστεί μη εξακριβωμένες πληροφορίες στις Ηνωμένες Πολιτείες που έχουν μετατραπεί σε εξακριβωμένες πληροφορίες, οδηγώντας στην παράδοση ατόμων σε μέρη όπως η Συρία και τον βασανισμό τους επί μήνες ή χρόνια ή τον εγκλεισμό τους στον Κόλπο του Γκουαντάναμο. Αυτά δεν είναι θεωρίες.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η κ. Lehtomäki έπρεπε να επιστρέψει στη Φινλανδία –χωρίς δεδομένα– επειδή αύριο διεξάγεται η Διάσκεψη Κορυφής με την Ινδία, επομένως δεν θα υπάρξει απάντηση από το Συμβούλιο σε αυτή τη συζήτηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Franco Frattini, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (IT) Κύριε Πρόεδρε, επιβεβαιώνω την προσωπική μου βούληση και την πρόθεση της Επιτροπής να διατηρήσει έναν πολιτικό διάλογο με το Κοινοβούλιο ακόμη και μετά την έναρξη της φάσης των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, και πιστεύω συνεπώς ότι τους προσεχείς μήνες θα διεξαχθεί μια συζήτηση με το Κοινοβούλιο, η οποία, κατά την άποψή μου, πρέπει να προϋποθέτει την αμοιβαία βούληση για κατανόηση που θα βασίζεται με τη σειρά της στην εξοικείωση με τις επίσημες πληροφορίες για το θέμα.

Άκουσα ορισμένους βουλευτές να αναφέρονται στις παρεμβάσεις τους στη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων στη CIA. Είναι κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα! Θα πρέπει να μελετήσουν τα έγγραφα! Από τα επίσημα αυτά έγγραφα προκύπτει ότι ούτε η CIA ούτε καμία άλλη αμερικανική μυστική υπηρεσία θα έχει πρόσβαση στα δεδομένα αυτά. Είναι κάτι που προβλέπεται ρητά από τα επίσημα έγγραφα, τα οποία έχουμε ελέγξει. Ο ισχυρισμός συνεπώς ότι παραδίδουμε ανεξέλεγκτα τα εν λόγω δεδομένα στα χέρια μυστικών υπηρεσιών είναι αναληθής! Δέχομαι συνεπώς να συμμετάσχω σε έναν διάλογο, αλλά στη βάση κοινά αποδεκτών δεδομένων. Εξίσου ψευδής είναι ο ισχυρισμός ότι τα δεδομένα που διαβιβάζονται στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, παραδίδονται στη συνέχεια σε όλες τις υπηρεσίες. Δεν είναι καθόλου έτσι!

Διαβιβάζουμε τα δεδομένα μόνο στις υπηρεσίες, οι οποίες, πρώτον, έχουν ως θεσμικό ρόλο τη διεξαγωγή των ερευνών και, δεύτερον, μόνο για θέματα τρομοκρατίας. Αυτοί είναι οι δύο όροι που περιορίζουν τους αποδέκτες και η αίτηση διαβίβασης προσωπικών δεδομένων υποβάλλεται κατά περίπτωση, ενώ οι μεμονωμένες δεσμεύσεις διευκρινίζουν τι σημαίνει «κατά περίπτωση». Από αυτήν την άποψη συνεπώς η συμφωνία που υπεγράφη, και δεν έχει επικυρωθεί ακόμη, δεν διαφέρει σε τίποτα από την προηγούμενη, η οποία μπορεί να μην σας αρέσει, ωστόσο δεν άλλαξε, ούτε έγινε χειρότερη.

Ορισμένες παρατηρήσεις αφορούσαν την έναρξη ισχύος της συμφωνίας. Η κ. Roure, για παράδειγμα, αναφέρθηκε στο άρθρο 24. Κυρία Roure, γνωρίζετε καλά ότι τα εθνικά κοινοβούλια έχουν το δικαίωμα –και σε ορισμένες περιπτώσεις, την υποχρέωση– να επικυρώσουν τη συμφωνία. Γνωρίζετε, ωστόσο, εξίσου καλά ότι οι διαπραγματεύσεις για την προσωρινή αυτή συμφωνία διεξήχθησαν κάτω από ιδιαίτερα επείγουσες συνθήκες, προκειμένου να αποφευχθεί το χάος, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Cashman. Χάος σημαίνει απουσία κανόνων και προστασίας και δυνατότητα υπογραφής μεμονωμένων συμφωνιών από κάθε αεροπορική εταιρεία. Είναι συνεπώς προφανές ότι θα εφαρμόσουμε το άρθρο 24 της συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος που ορίζει την άμεση έναρξη ισχύος. Εάν περιμέναμε όλες τις επικυρώσεις, η συμφωνία αυτή θα άρχιζε να εφαρμόζεται μετά τον Ιούλιο του 2007, πράγμα που θα είχε ως άμεσο αποτέλεσμα το χάος που θέλουμε να αποφύγουμε. Πρόκειται για κανόνες που προβλέπονται από τις Συνθήκες και όχι για δική μας ερμηνεία.

Όπως επαναλάβαμε, η διατύπωση «διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας των δεδομένων» υπήρχε και προηγουμένως. Ετέθη ένα σοβαρό ερώτημα: με ποιον τρόπο διασφαλίζουμε τον πολίτη ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν δεν διατηρηθεί αυτό το επαρκές επίπεδο προστασίας; Κυρίες και κύριοι, γνωρίζετε ότι οι μεμονωμένες δεσμεύσεις και η συμφωνία προβλέπουν τη δυνατότητα καταγγελίας της συμφωνίας και ενδεχομένως την αναστολή της εφαρμογής της εάν διαπιστωθεί ότι δεν διατηρείται το «επαρκές επίπεδο προστασίας». Υπάρχουν συνεπώς τα κατάλληλα όργανα και, σε περίπτωση προσφυγής στις νόμιμες οδούς, δεν είμαι βεβαίως εγώ αυτός που θα αποφασίσει σε ποια περίπτωση μπορεί να επικαλεσθεί ένας δικαστής τη δικαιοδοσία του.

Ορισμένοι αντιτάσσουν την ύπαρξη μιας συνοδευτικής επιστολής, με την οποία ορίζεται μια συγκεκριμένη δικαιοδοσία, για παράδειγμα αποκλειστικά η αμερικανική. Γνωρίζετε ωστόσο πολύ καλά ότι η επιστολή αυτή είναι μια μονομερής πρωτοβουλία και όχι μέρος της συμφωνίας. Η Επιτροπή δεν έχει αποδεχθεί διατάξεις σχετικά με τη δικαιοδοσία που μπορεί να περιλαμβάνονται σε μονομερή επιστολή του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών. Δεν είναι, συνεπώς, αλήθεια ότι παραχωρούμε το δικαίωμα της δικαιοδοσίας. Οι δικαστές είναι αυτοί που θα αποφασίσουν ποιος μπορεί ή δεν μπορεί να παρέμβει. Δεν είναι ασφαλώς κάτι που καθορίζεται από τη συμφωνία.

Πιστεύω ότι υπάρχει ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα: η πτυχή «έλξη-ώθηση». Η κ. in 't Velt έθεσε συνολικά 17 περίπλοκα ερωτήματα, στα οποία σκοπεύουμε βεβαίως να απαντήσουμε γραπτώς. Πρόκειται για άκρως τεχνικά, αλλά σημαντικά ζητήματα. Υπάρχουν ωστόσο ορισμένα σημεία, επί των οποίων δεν μπορώ να μην απαντήσω τώρα. Δεν αληθεύει βεβαίως ότι, βάσει της συμφωνίας, το νέο σύστημα ώθησης, που ζήτησε το Κοινοβούλιο, θα αρχίσει να εφαρμόζεται όταν το θελήσουν οι Αμερικανοί. Αντιθέτως, η συμφωνία προβλέπει ότι «το σύστημα θα τεθεί σε εφαρμογή το αργότερο εντός του Δεκεμβρίου». Αναφέρεται συνεπώς μια συγκεκριμένη και κοντινή ημερομηνία –η οποία απέχει μόλις ενάμιση μήνα– και, όπως γνωρίζετε καλά, υπάρχει ένα δίκτυο διεθνών αερογραμμών με επικεφαλής την αλυσίδα Amadeus, το οποίο θα μπορούσε να εφαρμόσει το σύστημα ώθησης από αύριο κιόλας. Υπάρχουν, συνεπώς, οι τεχνικές ικανότητες και τώρα υπάρχει και μια νομική βάση, την οποία δεν προέβλεπε η προηγούμενη συμφωνία. Πρόκειται ασφαλώς για βελτίωση, καθώς το σύστημα ώθησης μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή αύριο κιόλας.

Όσον αφορά το ζήτημα του περιορισμού του πλαισίου, κάποιος –νομίζω και πάλι η κ. in 't Velt– ισχυρίσθηκε ότι η διαβίβαση των δεδομένων δεν θα αιτιολογείται πλέον μόνο για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, αλλά και για άλλους σκοπούς. Τα σημεία 3 και 34 των μεμονωμένων δεσμεύσεων, τα οποία δεν τροποποιήθηκαν, προέβλεπαν και προβλέπουν ότι τα προσωπικά δεδομένα μπορούν να ζητηθούν για περιπτώσεις ζωτικού συμφέροντος, ακόμη και όταν δεν αφορά άμεσα την έρευνα για την τρομοκρατία. Αυτό όμως δεν είναι κάτι νέο.

Μια τελευταία παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε, ζητώντας συγνώμη για τη διάρκεια της παρέμβασής μου. Συμφωνώ απόλυτα με όσα είπαν οι κ.κ. Cavada και Cashman: θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε «Διατλαντική Συμφωνία Σένγκεν» –μου αρέσει και ως έκφραση– και το βέβαιο είναι ότι θα χρειαστούν πολιτικές διαπραγματεύσεις ευρείας εμβέλειας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα πρέπει να αποφασίσουμε μια για πάντα –και θα πρέπει να συμμετάσχει στην απόφαση αυτή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο– εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι, όπως πιστεύω, ο στενότερος σύμμαχος της Ευρώπης στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, ή εάν αποτελούν πρόβλημα. Φρονώ πως αποτελούν τον στενότερο σύμμαχό μας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και συνεπώς είναι σαφές ότι, όπως εμείς οι Ευρωπαίοι δημιουργήσαμε τον χώρο ασφαλείας και δικαιωμάτων Σένγκεν, το ίδιο πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε και με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να λησμονήσουμε ότι το πρόβλημα είναι η τρομοκρατία και όχι οι ΗΠΑ.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Επίτροπο και όλους τους συναδέλφους που συμμετείχαν σε αυτή τη σημαντική συζήτηση.

Η συζήτηση έληξε.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου