Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2006 - Στρασβούργο

7. Αιτιολογήσεις ψήφου

- Κατάσταση στη Γάζα (RC-B6-0588/2006)

  Proinsias De Rossa (PSE), γραπτώς. (EN) Στηρίζοντας αυτό το κοινό ψήφισμα, θα ήθελα να τονίσω την απαίτηση από την ΕΕ να χρησιμοποιήσει τώρα όλα τα μέσα που διαθέτει, συμπεριλαμβανόμενης της συμφωνίας σύνδεσης με το Ισραήλ, για τον τερματισμό της βίας στη Γάζα που έχει καταδικάσει τους Παλαιστινίους σε αργό θάνατο και σε κινδύνους που βάζουν φωτιά σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ, ως δημοκρατικό κράτος, πρέπει να αναρωτηθεί για ορισμένα πράγματα. Δεν πρέπει να επιτραπεί στην ανομία να αποτελεί απάντηση στην ανομία. Η κυβέρνηση του Ισραήλ πρέπει να τερματίσει τον αποκλεισμό της Γάζας και να υπάρξει άμεση επανάληψη της χορήγησης βοήθειας προς την Παλαιστίνη και υποστήριξη της κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Στηρίζω την έκκληση για διεξαγωγή διεθνούς έρευνας σχετικά με την πιθανή χρήση από τις δυνάμεις του Ισραήλ όπλων μαζικής καταστροφής, όπως υπήρξαν υποψίες ότι συνέβη στο Λίβανο. Στηρίζω επίσης την ιδέα μιας διεθνούς ειρηνευτικής διάσκεψης που θα συγκεντρώσει όλους τους πρωταγωνιστές στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανόμενης της Συρίας και του Ιράν. Ζητώ μια διεθνή δύναμη στη Γάζα.

Συμβάλαμε στη δημιουργία της χαώδους κατάστασης που επικρατεί στην Παλαιστίνη και επιτρέψαμε στους Ισραηλινούς να υπερβάλλουν, επικαλούμενοι το νόμιμο δικαίωμά τους να υπερασπίζονται την ασφάλειά τους. Έχουν συμβεί λάθη τα οποία πρέπει τώρα να επανορθώσουμε.

  Vasco Graça Moura (PPE-DE), γραπτώς. – (PT) Θέλω να δηλώσω ότι καταψήφισα το κοινό ψήφισμα για την κατάσταση στη Γάζα.

Αυτό το έκανα όχι επειδή δεν θεωρώ ότι αξίζει να καταδικαστούν οι στρατιωτικές υπερβολές που είχαν στόχο πληθυσμούς αμάχων, αλλά επειδή πιστεύω ότι το συνολικό περιεχόμενο της δήλωσης συμπεριλαμβάνει κάποιους πολύ αρνητικούς όρους για το κράτος του Ισραήλ, που έχει πέσει θύμα συνεχών τρομοκρατικών επιθέσεων. Αυτό δεν δικαιολογείται με κανέναν τρόπο.

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. (PT) Το Ισραήλ κλιμακώνει τις επιθέσεις του εναντίον του Παλαιστινιακού λαού με ατιμωρησία, όπως φαίνεται από τη σφαγή στο Beit Hanun και τον εγκληματικό, απάνθρωπο αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, η οποία έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Με αφορμή τα παραπάνω, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο –αποφεύγοντας το ζήτημα της υποστήριξης της συμμετοχής της ΕΕ στον οικονομικό αποκλεισμό της Παλαιστινιακής Αρχής– καταδικάζει τον ισραηλινό στρατό για τη σφαγή που διέπραξε και για τη δράση του, την οποία χαρακτηρίζει «δυσανάλογη».

Έχοντας τρανταχτές αποδείξεις για τη βάναυση επίθεση του Ισραήλ εις βάρος του παλαιστινιακού λαού, το Κοινοβούλιο απλώς «σημειώνει» το επαίσχυντο βέτο των ΗΠΑ σε ένα σχέδιο ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο αποδοκιμάζει την επίθεση των Ισραηλινών, όταν στην πραγματικότητα θα έπρεπε να αποδοκιμάζει τη συνέργια των ΗΠΑ και την ευθύνη για τις επιθέσεις και τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη Μέση Ανατολή, ειδικά από το Ισραήλ.

Αντί να προτείνεται η παρουσία ξένων στρατευμάτων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, που μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, αυτό που χρειάζεται είναι η καταδίκη του Ισραήλ για την αποικιοκρατική πολιτική του, την κατασκευή του παράνομου τείχους, τη συστηματική καταπίεση του Παλαιστινιακού λαού, την καταστροφή της υποδομής και όλα τα εμπόδια που θέτει για να εμποδίσει τη νόμιμη Παλαιστινιακή Αρχή να εργάζεται και να ανακόψει τη δημιουργία ενός κυρίαρχου, ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, με πρωτεύουσά του την Ιερουσαλήμ.

  Marco Pannella (ALDE), γραπτώς. (IT) Εξ ονόματος του Υπερεθνικού Ριζοσπαστικού Κόμματος ψήφισα χωρίς κανέναν ενδοιασμό κατά του ψηφίσματος για την κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας (όπως θα καταψήφιζα και όλες τις προτάσεις των διαφόρων «Ομάδων»), θεωρώντας όλα τα ψηφίσματα που υποβλήθηκαν ανεπαρκή για την επίλυση των διαρθρωτικών προβλημάτων της Μέσης Ανατολής.

Δεν πιστεύω ότι η κοινή ευρωπαϊκή θέση για την παλαιότερη από τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή μπορεί να συνεχίσει να είναι η απαρχαιωμένη πολιτική των «δύο λαών, δύο κρατών». Όπως επεσήμανε ο ισραηλινός πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, κάθε θύμα μεταξύ των αμάχων που προκαλούν οι ισραηλινές επιθέσεις είναι ένα τραγικό σφάλμα και ως τέτοιο βιώνεται από τη δημοκρατική ισραηλινή κοινωνία, ενώ κάθε Ισραηλινός που δολοφονείται από τους πυραύλους ή από επιθέσεις αυτοκτονίας της Χαμάς και της Χεζμπολάχ προβάλλεται ως επιτυχία κατά του Ισραήλ, το οποίο θεωρείται ως καρκίνωμα που πρέπει να εκριζωθεί από τη Μέση Ανατολή.

Στην πραγματικότητα, κύριε Πρόεδρε, η εφικτή και επείγουσα ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση για την οικοδόμηση της ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστινίων (και στη Μέση Ανατολή) είναι: δύο λαοί, δύο δημοκρατίες! Διότι μόνο προτείνοντας δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και το ευρωπαϊκό αντιεθνικιστικό ομοσπονδιακό πρότυπο σε όλη τη Μεσόγειο εν γένει, θα καταστεί δυνατή η ριζική εξάλειψη των δομικών αιτιών της μεσανατολικής σύγκρουσης, οι οποίες έχουν τόσες ομοιότητες με τις αιτίες όλων των πολέμων που συγκλόνισαν την Ευρώπη, μέχρι να αποφασιστεί η άρνηση της εθνικής κυριαρχίας ως απόλυτη αξία.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Η λύση στη σύρραξη της Μέσης Ανατολής εξαρτάται από τη διατήρηση της ειρήνης και της αμοιβαίας αναγνώρισης και την αποδοκιμασία της βίας, της τρομοκρατίας και της άσκοπης στρατιωτικής δράσης, καθώς και από την αποδοχή του ότι ένα δημοκρατικό κράτος έχει το δικαίωμα να υπάρχει και να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Αυτό το ψήφισμα δεν το κάνει αυτό. Είναι δυσανάλογο όταν θα έπρεπε να είναι λογικό και τυφλό όταν θα έπρεπε να είναι διορατικό.

Δεν μπορούμε να θεωρούμε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ισραήλ ως πράξεις μαχητών και μετά να κατηγορούμε το Ισραήλ για σφαγές. Αυτό το Κοινοβούλιο δεν πρέπει να δίνει διάλεξη σε μια δημοκρατική κυβέρνηση σχετικά με τη σύνθεσή της , όταν απλώς ζητά από εκλεγμένες αλλά σε καμία περίπτωση δημοκρατικές κυβερνήσεις να κάνουν το ελάχιστο δυνατό για να αναγνωρίσουν το Ισραήλ. Αυτή η απαίτηση, παρεμπιπτόντως, ούτε καν αναφέρεται εδώ. Επιπλέον, δεν θα σχετιστώ με ένα ψήφισμα που δείχνει να συμπεραίνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο λόγος για τον οποίο εξακολουθεί η σύρραξη, και το οποίο μάλλον άκομψα απειλεί να αμφισβητήσει τη συμφωνία σύνδεσης με το Ισραήλ όταν θα πλησιάζει η έγκριση της συμφωνίας σύνδεσης με τη Συρία.

Η ειλικρινής αλληλεγγύη που εκφράζεται προς τα θύματα και η άρνηση του να αποδεχτούμε ότι η επίθεση στο Beit Hanun πρέπει να μείνει ατιμώρητη δεν μπορούν να με κάνουν να ξεχάσω την ανάγκη για ισορροπία ή να με κάνουν να υποστηρίξω ένα ψήφισμα που είναι δυσανάλογο και αντιπαραγωγικό.

  Frédérique Ries (ALDE), γραπτώς. – (FR) Καταψήφισα αυτό το ψήφισμα για τη Γάζα.

Δεν εννοώ επ’ ουδενί να μειώσω την τραγωδία του Beit Hanoun, όπου μια λάθος βολή του ισραηλινού πυροβολικού στοίχισε τη ζωή σε 19 Παλαιστινίους. Το λάθος είχε δραματικές επιπτώσεις και είμαστε υποχρεωμένοι να το καταδικάσουμε.

Η τραγωδία αυτή δεν μας επιτρέπει, ωστόσο, να εγκρίνουμε ένα ψήφισμα το οποίο είναι το πιο ανισόρροπο που έχω δει τα επτά χρόνια που είμαι βουλευτής του Κοινοβουλίου. Μου είναι αδύνατον να απαριθμήσω εδώ όλα τα μεροληπτικά και αμφιλεγόμενα σημεία του κειμένου αυτού του σχεδίου.

Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για ένα μονομερές κατηγορώ κατά του Ισραήλ. Στην παράγραφο 4, μόλις και μετά βίας γίνεται αναφορά στο αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα της χώρας στην ασφάλεια. Από την άλλη πλευρά, η βροχή των πυραύλων Qassam που κατακλύζει καθημερινά τις πόλεις του Ισραήλ δεν αξίζει καμία αναφορά. Για τον Gilad Shalit, ο οποίος βρίσκεται στα χέρια απαγωγέων εδώ και τρεις μήνες, δεν αφιερώνονται πάνω από τρεις λέξεις. Αυτή η σύντομη μνεία, επιπλέον, έχει καταχωνιαστεί στο τέλος της παραγράφου 19 χωρίς καμία αναφορά στους συναδέλφους του που απήχθησαν στον Λίβανο. Κάποια σχόλια που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης ήταν, πράγματι, ανεπίτρεπτα, όπως για παράδειγμα η αναφορά σε μια ισραηλινή κοινωνία «υπνωτισμένη από την αγένεια και τον ρατσισμό», ή ο λόγος περί θανάτων Παλαιστινίων που άξιζαν λιγότερο από τους θανάτους Ισραηλινών. Φαίνεται πως όλα επιτρέπονται σήμερα και το όριο μεταξύ αντι-ισραηλινής και αντισημιτικής ρητορικής έχει ξεπεραστεί χωρίς να δείχνει κανείς ίχνος συγκίνησης. Αυτό είναι απαράδεκτο.

  Olle Schmidt (ALDE), γραπτώς. (SV) Στο σημερινό ψήφισμα σχετικά με την κατάσταση στη Γάζα, το οποίο υπερψήφισα, θα ήθελα να είχα δει μια πιο ισορροπημένη συζήτηση των λόγων για τους οποίους το Ισραήλ και ο στρατός του αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν μεθόδους που, εξεταζόμενες μόνες τους, μπορεί να θεωρηθούν παράλογες. Το δικαίωμα μιας χώρας να προστατεύει τους πολίτες της είναι θεμελιώδες, και οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με βάση τη συνολική εικόνα και όχι τα μεμονωμένα γεγονότα.

- Βιολογικά και τοξικά όπλα (RC-B6-0585/2006)

  Gerard Batten, Derek Roland Clark, Roger Knapman και Thomas Wise (IND/DEM), γραπτώς. (EN) Η Βρετανία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της έρευνας στον τομέα της προστασίας από τα βιολογικά και τοξινικά όπλα και πρέπει να εξακολουθήσει να διαθέτει ελευθερία δράσης και ανεξαρτησία όσον αφορά αυτά τα θέματα. Αποδοκιμάζουμε τη χρήση όπλων εναντίον του άμαχου πληθυσμού και στηρίζουμε πλήρως τις ισχύουσες συνθήκες της Γενεύης, συμπεριλαμβανόμενης της Τέταρτης Συνθήκης η οποία παρέχει ήδη νομική προστασία στους αμάχους σε καιρό πολέμου και έχει επικυρωθεί από 194 χώρες.

  Proinsias De Rossa (PSE), γραπτώς. (EN) Στηρίζω το αίτημα ότι θα πρέπει η Έκτη Διάσκεψη Αναθεώρησης της επόμενης εβδομάδας να επαναβεβαιώσει τη δέσμευση και των 155 συμβαλλόμενων κρατών στη σύμβαση για τα βιολογικά και τοξινικά όπλα (BTWC) –την πρώτη πολυμερή συνθήκη αφοπλισμού που απαγορεύει μια ολόκληρη κατηγορία όπλων– και τη δέσμευσή τους για πλήρη απαγόρευση των βιολογικών όπλων.

Πρέπει να υπάρξει ενδελεχής παρακολούθηση της λειτουργίας της BTWB για να προσδιοριστεί, συζητηθεί και αποφασιστεί ο τρόπος της περαιτέρω ενίσχυσης της Σύμβασης και να επιτευχθεί η απαγόρευση των βιολογικών και τοξινικών όπλων που αποτελεί καθολικά δεσμευτικό κανόνα του διεθνούς δικαίου.

Η ΕΕ πρέπει να θέσει αυτό το ζήτημα σε διατλαντικά βήματα διαλόγου, ειδικότερα στο NATO, για να πείσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ να απομακρυνθεί από τη μονομερή θέση της και να συμβάλει στην επανεκκίνηση ενός ενισχυμένου πολυμερούς σχεδίου.

Χαιρετίζω το γεγονός ότι το Πρωτόκολλο V της CCW για τα μη εκραγέντα πυρομαχικά τέθηκε σε ισχύ και ελπίζω ότι ακόμη περισσότερα κράτη θα την υπογράψουν και θα κυρώσουν τα πέντε πρωτόκολλα.

Ζητώ από την ΕΕ και τα κράτη μέλη να καταρτίσουν επειγόντως πρωτόκολλα για τα σχετικά οπλικά συστήματα και να καταρτίσουν ένα πρωτόκολλο για την απερίφραστη απαγόρευση της παραγωγής, αποθήκευσης, μεταφοράς και χρήσης όλων των τύπων βομβών θρυμματισμού (βόμβες διασποράς).

  Richard Howitt (PSE), γραπτώς. (EN) Το Εργατικό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε σήμερα να συμμετάσχει με τους συναδέλφους βουλευτές του ΕΚ στην ψηφοφορία για την υποστήριξη της διεθνούς εκστρατείας για την απαγόρευση της χρήσης βομβών θρυμματισμού. Επιπλέον, εφιστούμε την προσοχή στο γεγονός ότι παρόλο που ο λευκός φώσφορος είναι συμβατικό και όχι χημικό όπλο, η Βρετανία –αλλά όχι η Αμερική– υπέγραψε το Πρωτόκολλο III της Σύμβασης του 1980 για ορισμένα συμβατικά όπλα, που απαγορεύει τη χρήση εμπρηστικών όπλων κατά του άμαχου πληθυσμού. Το Εργατικό Κόμμα αποδέχεται την αξιολόγηση των επιπτώσεων στην υγεία από το απεμπλουτισμένο ουράνιο, η οποία πραγματοποιήθηκε από τη Βασιλική Εταιρεία της Βρετανίας και στηρίζει τη διεξαγωγή περαιτέρω έρευνας από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Τα βρετανικά στρατεύματα διαθέτουν πάντοτε τον καλύτερο διαθέσιμο εξοπλισμό για την προστασία τους, αλλά αναφορές σχετικά με τη χρήση χειροβομβίδων λευκού φωσφόρου στο Ιράκ αποδείχτηκαν λανθασμένες και ούτε η Βρετανία διαθέτει αποθέματα απεμπλουτισμένου ουρανίου στο Ιράκ.

  Geoffrey Van Orden (PPE-DE), γραπτώς. (EN) Η Βρετανική Αντιπροσωπεία των Συντηρητικών στηρίζει απόλυτα τη Σύμβαση για τα Βιολογικά και Τοξινικά όπλα (BTWC) και τις διεθνείς προσπάθειες για την προώθηση της Σύμβασης σε παγκόσμιο επίπεδο και την αποτελεσματική εφαρμογή της.

Είμαστε επίσης διαρκείς και μόνιμοι οπαδοί της απαγόρευσης των χερσαίων ναρκών κατά προσωπικού (APL) παρόλο που δεν πιστεύουμε ότι αποτελεί προτεραιότητα η απομάκρυνσή τους από ακατοίκητες και οικονομικά ανεκμετάλλευτες περιοχές (για παράδειγμα, τμήματα των Νήσων Φώκλαντ) με την προϋπόθεση ότι έχουν υποδειχθεί σωστά οι περιοχές ενδεχόμενου κινδύνου.

Είμαστε επίσης ιδιαίτερα επιφυλακτικοί όσον αφορά τις εκστρατείες για την επέκταση του πεδίου εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων ώστε να περιλαμβάνουν βόμβες θρυμματισμού και άλλα πυρομαχικά. Στηρίζουμε τις κινήσεις για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επακόλουθων των συγκρούσεων, όπως τα μη εκραγέντα πυρομαχικά και την εισαγωγή «έξυπνων» όπλων (αυτοκαταστροφικών, κατευθυνόμενων όπλων ακριβείας κλπ.), όπου χρειάζεται.

Στηρίζουμε την απαγόρευση της χρήσης λευκού φωσφόρου ως όπλου, αλλά έχει άλλες χρήσεις σε πεδία μάχης, για παράδειγμα χρησιμοποιείται ως προπέτασμα καπνού. Ασφαλώς δεν πρόκειται να στηρίξουμε καμιά δράση που θα έθετε το στρατιωτικό προσωπικό της Βρετανίας σε αυξημένο κίνδυνο ή θα στερούσε τις ένοπλες δυνάμεις της Βρετανίας από βασικούς μηχανισμούς. Επομένως, ενώ στηρίζουμε το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου αυτού του ψηφίσματος, δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε την πλήρη απαγόρευση των πυρομαχικών θρυμματισμού σε αυτό το στάδιο, ή μάλιστα της χρήσης λευκού φωσφόρου. Καταψηφίσαμε συνεπώς τις τροπολογίες και απείχαμε συνολικά.

- Έκθεση Stubb (A6-0367/2006)

  Jan Andersson, Anna Hedh, Ewa Hedkvist Petersen και Inger Segelström (PSE), γραπτώς. (SV) Υποστηρίζουμε το έργο του αυτοκινητοδρόμου Via Baltica, με την προϋπόθεση να διεξαχθεί εμπεριστατωμένη περιβαλλοντική μελέτη.

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η Λίστα του Ιουνίου χαιρετίζει τη συμπερίληψη της Βαλτικής Θάλασσας στην πολιτική ημερήσια διάταξη. Υπάρχουν πολλές θετικές πτυχές σε αυτή την έκθεση, μεταξύ αυτών και το γεγονός ότι πρέπει να δοθεί η δέουσα προσοχή στα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής. Είμαστε επίσης πολύ θετικά διατεθειμένοι απέναντι στην παράγραφο 13, η οποία αναφέρει ότι εκείνα τα κράτη μέλη που θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να καθιερώσουν αυστηρότερους περιβαλλοντικούς κανονισμούς από αυτούς που προτείνει η ΕΕ.

Δεν συμφωνούμε, ωστόσο, στο ότι η ΕΕ πρέπει να χρηματοδοτήσει το έργο του αυτοκινητοδρόμου Via Baltica. Προτείνεται επίσης ότι πρέπει να αυξηθεί η συνεργασία με την Ευρωπόλ. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να το στηρίξουμε αυτό, αρκεί να σημαίνει μόνο βελτίωση στην ανταλλαγή πληροφοριών. Δεν πρέπει να οδηγήσει σε ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, ούτε στη δυνατότητα των αστυνομικών αρχών ενός δεδομένου κράτους να αναλάβουν δράση σε ένα άλλο κράτος.

Στηρίξαμε αυτή την έκθεση στο σύνολό της στη σημερινή ψηφοφορία, διότι καταλήξαμε στο ότι τα θετικά στοιχεία της υπερισχύουν των αρνητικών.

  Carl Schlyter (Verts/ALE), γραπτώς. (SV) Πρωταρχικός στόχος αυτής της έκθεσης είναι να τονίσει ότι η Βαλτική είναι ιδιαίτερα ευπαθής θάλασσα υφάλμυρων υδάτων. Η παράγραφος 13, που παραχωρεί στα κράτη μέλη το δικαίωμα για πιο αυστηρή νομοθεσία, με σκοπό την προστασία της Βαλτικής Θάλασσας, και η παράγραφος 11, που απαιτεί τη διενέργεια αξιολογήσεων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων για όλα τα ενεργειακά έργα, είναι κρίσιμες για τη διάσωση της Βαλτικής Θάλασσας. Συνεπώς, υπερψηφίζω την έκθεση, παρά τα αρνητικά σημεία αναφορικά με τους αυξημένους συνοριακούς ελέγχους και τα περισσότερα μη βιώσιμα έργα υποδομής στην περιοχή.

- Έκθεση von Wogau (A6-0366/2006)

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η έκθεση επί της οποίας ψηφίζουμε σήμερα είναι μια λίστα επιθυμιών για τους υποστηρικτές ενός στρατιωτικοποιημένου κράτους της ΕΕ. Ευτυχώς, είναι μόνο μια έκθεση πρωτοβουλίας, αλλά, παρόλα αυτά, αποτελεί σαφή ένδειξη προς τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ σχετικά με την κατεύθυνση που η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου θέλει να ακολουθήσει η ΕΕ.

Η καθιέρωση μόνιμης ναυτικής δύναμης στη Μεσόγειο είναι μία από τις πιο εξωφρενικές ιδέες που έχουν κατατεθεί. Σαν να μην έφτανε αυτό, η πλειοψηφία της επιτροπής υποστηρίζει τη δημιουργία ξεχωριστού προϋπολογισμού για στρατιωτικές επιχειρήσεις, ενώ γίνονται επίσης προσπάθειες να αναβιώσει το νεκρό σχέδιο Συντάγματος. Όπως πάντα όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την ευκαιρία να γνωμοδοτεί, υπάρχει η επιθυμία να δοθεί μεγαλύτερη εξουσία στους βουλευτές αυτού του Σώματος. Εγκρίναμε επίσης μία θέση στην τροπολογία που ζητά ακτοφυλακή υπό την αιγίδα της ΕΕ.

Η εξέλιξη που περιγράφεται στην έκθεση είναι πολύ ενοχλητική και θα πρέπει να είναι μια κλήση αφύπνισης, ακόμα και για τους πλέον αμετανόητους υποστηρικτές ενός κράτους ΕΕ. Δεδομένης της ανασφαλούς κατάστασης την οποία αντιμετωπίζουμε σήμερα ως αποτέλεσμα πολλών συγκρούσεων που είναι σε εξέλιξη ανά τον κόσμο, θα πρέπει αντιθέτως να αναρωτηθούμε κατά πόσο η καθιέρωση ενός στρατού της ΕΕ είναι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα. Το αν ένα εθνικό κράτος πρόκειται να στείλει στρατεύματα είναι κάτι που πρέπει να αποφασίζεται πάντα από τα εθνικά κοινοβούλια και ποτέ από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης που σχηματίζονται από την ΕΕ.

Γι’ αυτό, καταψηφίσαμε αυτή την έκθεση και τις περισσότερες από τις τροπολογίες σε αυτήν που έχουν κατατεθεί.

  Richard Howitt (PSE), γραπτώς. (EN) Το Εργατικό Κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στηρίζει μεγάλο μέρος αυτής της έκθεσης, κυρίως την έμφαση στη διασφάλιση ότι η Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (ΕΠΑΑ) θα καταστεί αποτελεσματικότερη, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για να παρέχει βοήθεια σε ζώνες κρίσεων σε ολόκληρο τον κόσμο. Χαιρετίζουμε επίσης την υποστήριξη για πιο ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, που έχει οικοδομηθεί σε παρελθούσα εμπειρία και την ανάγκη για περαιτέρω ανάπτυξη των δυνατοτήτων.

Ωστόσο, δεν στηρίζουμε τις διατάξεις της παραγράφου 52 σχετικά με την καθιέρωση ενός Ευρωπαίου Υπουργού Άμυνας, ή την καθιέρωση μιας μόνιμης ευρωπαϊκής ναυτικής δύναμης. Επιπλέον, δεν στηρίζουμε την παράγραφο 44, η οποία συνιστά να χρηματοδοτούνται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις σε κεντρικό επίπεδο από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Όσον αφορά την παράγραφο 51, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι διανύουμε επί του παρόντος μια περίοδο προβληματισμού σχετικά με το μέλλον του Συντάγματος και να υπογραμμίσουμε ότι η ΕΠΑΑ δεν αποτελεί την εξέλιξη μιας Ένωσης Ασφάλειας και Άμυνας.

  Fernand Le Rachinel (NI), γραπτώς. – (FR) Ορισμένα σημεία της ανάλυσης του κ. Von Wogau συμπίπτουν με τις απόψεις μας, κυρίως αυτά που αφορούν τις απειλές κατά της ασφάλειας της Ευρώπης, όπως η τρομοκρατία, ο ευάλωτος χαρακτήρας των αποθεμάτων μας σε πετρέλαιο, και η διαπερατότητα των συνόρων μας. Στην πραγματικότητα, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των κυβερνήσεών μας, οι οποίες διέλυσαν τα συστήματα που στο παρελθόν υπερασπίστηκαν τα έθνη μας, ο κόσμος είναι σήμερα πιο επικίνδυνος απ’ ό,τι ήταν πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Οι προτάσεις που περιλαμβάνονται στην έκθεση, βασίζονται ωστόσο σε μια δεύτερη ψευδαίσθηση, την ιδέα δηλαδή ότι τα έθνη μπορούν να βασιστούν σε υπερεθνικά όργανα για την κατοχύρωση της ασφάλειάς τους. Στην πραγματικότητα, στις μεγάλες δυσκολίες, ένα έθνος είναι πάντοτε μόνο του.

Σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες αφιερώνουν το 3,5% του ΑΕγχΠ τους για την άμυνα, συγκριτικά με το 1% που δαπανούν τα 25 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια ευρωπαϊκή εναρμόνιση των αμυντικών εξοπλισμών είναι ασφαλώς απαραίτητη, αλλά ας μην διαλύσουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας δημιουργώντας έναν ευρωστρατό, όπου οι εντολές θα δίνονται σε 21 γλώσσες και ο οποίος, μέσω του ΝΑΤΟ, θα τελεί υπό τη διοίκηση των ΗΠΑ. Ας ενισχύσουμε καλύτερα την άμυνα καθεμιάς από τις χώρες μας ξεχωριστά.

Μόνο τα ανεξάρτητα έθνη, που έχουν συνείδηση της ταυτότητάς τους, θα καταβάλουν αυτή την προσπάθεια. Για αυτόν τον σκοπό, η χωρίς ψυχή και χωρίς σύνορα Ευρώπη των Βρυξελλών πρέπει να αντικατασταθεί από μια Ευρώπη κυρίαρχων εθνών.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. – (PT) Το κείμενο που προτείνεται εδώ κέρδισε την υποστήριξή μου, καθώς είναι αφενός ρεαλιστικό σχετικά με αυτό που είναι επιθυμητό και αφετέρου φιλόδοξο σχετικά με αυτό που είναι εφικτό.

Η ασφάλεια είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα για τους Ευρωπαίους πολίτες, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο απειλών επί ευρωπαϊκού εδάφους, και σε αυτό το θέμα ο εισηγητής όφειλε να είναι ρεαλιστής και να κατανοήσει την αμεσότητα και τη φύση των απειλών και τον πραγματικό κίνδυνο που θέτουν αυτές. Από την άλλη πλευρά, ήταν φιλόδοξος στο ότι ήθελε να δώσει μια σφαιρική προσέγγιση όχι μόνο στον στρατιωτικό τομέα, αλλά και στους τομείς της τεχνολογίας, της ενημέρωσης και της συλλογής πληροφοριών. Πρέπει κι εμείς να είμαστε φιλόδοξοι σε ό,τι αφορά την ανάγκη προώθησης της ειρήνης και της οικονομικής ανάπτυξης σε τρίτες χώρες, δεδομένου ότι αυτό είναι θεμελιώδες για τη δική μας ασφάλεια και για έναν καλύτερο κόσμο, στόχος τον οποίο πρέπει να επιδιώκουμε με πολύ μεγάλη αφοσίωση.

Γι’ αυτό, υπερψήφισα αυτήν τη συμφωνία, καθώς συμφωνώ κατά βάση με τις αναλύσεις και τις ανησυχίες της, παρά το γεγονός ότι ούτε συμμερίζομαι ούτε πιστεύω ότι είναι απαραίτητο να συμμερίζεται κανείς όλα τα αξιώματα και τα συμπεράσματά της.

  Lars Wohlin (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Η κοινή συνεργασία της ΕΕ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας δεν πρέπει να επιτραπεί να γίνει ανταγωνιστής του NATO. Έτσι, είναι ευχάριστο το να βλέπει κανείς ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ της ενίσχυσης του υπερατλαντικού συνδέσμου και ότι τονίζει τη σημασία της στενότερης συνεργασίας με το ΝΑΤΟ.

Η ΕΕ έχει σήμερα μία κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Αυτή η έκθεση, ωστόσο, αποτελεί ένα βήμα προς ένα βαθύτερο επίπεδο συνεργασίας σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, μέσω της οποίας η Σουηδία μπορεί να χάσει τη δυνατότητά της να αποφασίζει για τη δική της εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας. Οι στρατιωτικοί πόροι των ίδιων των κρατών μελών πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν τη βάση αυτής της συνεργασίας στο μέλλον. Είναι λυπηρό το ότι η έκθεση υποστηρίζει το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το οποίο καθιστά δυνατό για τους Σουηδούς πολίτες το να παραδίδονται σε άλλα κράτη της ΕΕ, χωρίς τη δυνατότητα δίκης στη Σουηδία. Η έκθεση περιέχει επίσης εκφράσεις υποστήριξης του Συντάγματος. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι εγώ καταψήφισα την έκθεση στην τελική ψηφοφορία, παρά το γεγονός ότι συμμερίζομαι τους στόχους της σε ό,τι αφορά την ενίσχυση της συνεργασίας της ΕΕ με το ΝΑΤΟ.

- Έκθεση Gargani (A6-0359/2006)

  Charlotte Cederschiöld, Lena Ek, Christofer Fjellner, Gunnar Hökmark και Anna Ibrisagic (PPE-DE), γραπτώς. (SV) Υπερψηφίσαμε την έκθεση για την κληρονομική διαδοχή και διαθήκη (A6-0359/2006), προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι αντικρουόμενοι κανόνες. Παρόλα αυτά, δεδομένου ότι ένας από τους στόχους της έκθεσης είναι η εναρμόνιση της νομοθεσίας για την κληρονομική διαδοχή και διαθήκη, θέλουμε να τονίσουμε κατηγορηματικά την άποψή μας ότι μια εναρμόνιση της θεμελιώδους νομοθεσίας δεν είναι επιθυμητή και ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚ, αυτό το πεδίο πρέπει να είναι, και να παραμείνει οπωσδήποτε, αποκλειστικά εθνική αρμοδιότητα.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Επιδιώκοντας τη διευθέτηση των συγκρούσεων νομοθεσιών και δικαιοδοσίας στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής και διαθήκης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για μία φορά επιτέλους δεν αναμείχθηκε σε τομείς που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των εθνικών κυβερνήσεων.

Περιπτώσεις διαδοχής με διεθνείς διαστάσεις, ο αριθμός των οποίων στην επικράτεια της ΕΕ φθάνει τις 50 000 έως 100 000 ετησίως, δεν δικαιολογούν ουσιαστικά ένα νέο κύμα αναγκαστικής τυποποίησης των διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, αλλά απαιτούν μόνο την εναρμόνιση των κανόνων ιδιωτικού διεθνούς δικαίου και τη δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού κληρονομητηρίου».

Κατά συνέπεια, προσυπογράφουμε τη δεύτερη κοινοβουλευτική σύσταση, η οποία έχει σχεδιαστεί απλώς για την τυποποίηση των κανόνων που διέπουν τη σύγκρουση νομοθεσιών και δικαιοδοσίας. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, είναι η μόνη προσέγγιση που θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να διατηρήσουν τα νομικά τους συστήματα καθώς και τα νομικά τους έθιμα και παραδόσεις.

Μόνο τότε θα είναι δυνατός ο αποτελεσματικός συντονισμός των εθνικών νομικών συστημάτων που σχετίζονται με μια δεδομένη υπόθεση κληρονομικής διαδοχής. Για την αποτροπή τυχόν συγκρούσεων νομοθεσιών στον τομέα της κληρονομίας, πρέπει και αρκεί να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, χωρίς κανένα περιθώριο αμφιβολίας, ποιος νόμος θα εφαρμοστεί.

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Αυτή η έκθεση θα δημιουργούσε νομικό χάος και θα έφερνε ανόμοια εθνικά νομικά πρότυπα και πρακτικές σε σύγκρουση, σε περίπτωση που εφαρμόζονταν οι ιδέες της. Η Λίστα του Ιουνίου είναι ένθερμος αντίπαλος της κοινής αστικής και ποινικής νομοθεσίας σε επίπεδο ΕΕ. Εάν εγκρινόταν αυτή η πρόταση, οι συνέπειες για τους Σουηδούς πολίτες θα συμπεριλάμβαναν απώλεια του ρητού δικαιώματός τους στο διαζύγιο (με την αναγνώριση του κανόνα για μία εξάμηνη περίοδο περισυλλογής).

Ένα σχετικό παράδειγμα είναι το εξής: ένα παντρεμένο ζευγάρι με σουηδική ιθαγένεια εγκαθίσταται στη Μάλτα. Στη συνέχεια ένας από τους συζύγους επιστρέφει στη Σουηδία και υποβάλλει αίτηση διαζυγίου σε σουηδικό δικαστήριο. Σύμφωνα με την ισχύουσα σουηδική νομοθεσία, αυτός ο σύζυγος θα πάρει διαζύγιο σύμφωνα με το σουηδικό δίκαιο. Σύμφωνα με αυτή την πρόταση, ωστόσο, θα εφαρμοζόταν, αντιθέτως, το μαλτέζικο δίκαιο. Αυτό θα σήμαινε απλά ότι δεν θα ήταν δυνατό να βγει το διαζύγιο, καθώς το διαζύγιο απαγορεύεται όχι μόνο στη Μάλτα, αλλά και σε αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό θα σήμαινε επομένως ότι οι Σουηδοί πολίτες θα έχαναν τόσο τη διατροφή για τα παιδιά τους όσο και το δικαίωμα στα μισά περιουσιακά στοιχεία που απέκτησαν από κοινού με τους συζύγους τους. Κατά τη γνώμη της Λίστας του Ιουνίου, αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. Η νομοθεσία σε αυτό το πεδίο αποτελεί έκφραση εθνικών, θρησκευτικών και κοινωνικών αξιών. Δεν πρέπει να επιτραπεί στην ΕΕ να ποδοπατήσει όλες αυτές τις αξίες. Ως συνήθως, ανακαλύπτουμε ότι η επικουρικότητα και ο πλουραλισμός υπάρχουν μόνο στα μεγάλα λόγια, ενώ η πραγματικότητα είναι μια ανελέητη ώθηση προς την εναρμόνιση.

- Έκθεση Gomes (A6-0362/2006)

  Françoise Castex (PSE), γραπτώς. – (FR) Υπερψήφισα την έκθεση Gomes σχετικά με τη θέση των γυναικών στη διεθνή πολιτική.

Η πολιτική βούληση που εκφράσθηκε στη διάσκεψη κορυφής του Πεκίνου το 1995 και οι υπάρχουσες διεθνείς συμβάσεις, επέτρεψαν πράγματι να υπάρξει ευαισθητοποίηση του κοινού και των φορέων λήψης αποφάσεων όσον αφορά το θέμα της ισοτιμίας σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα. Παρόλα αυτά, οι δηλώσεις αυτές δεν εξάλειψαν πρακτικά τα μη νομικά εμπόδια τα οποία εξακολουθούν να εμποδίζουν την πλήρη συμμετοχή των γυναικών στον δημόσιο βίο. Τα κράτη μέλη πρέπει να εγκρίνουν μέτρα που θα αποσκοπούν στον συνδυασμό του κοινωνικού, επαγγελματικού και οικογενειακού βίου, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης και της στρατηγικής της Λισαβόνας.

Υποστηρίζω τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων που αποσκοπεί στην αύξηση των χαμηλών ποσοστών των γυναικών που συμμετέχουν στην πολιτική και στην προώθηση μιας ενισχυμένης εκπροσώπησης των γυναικών στη διεθνή πολιτική.

Είναι, λοιπόν, επιτακτική ανάγκη να ανοίξουμε νέους διαύλους που θα επιτρέψουν στις γυναίκες να εμπλακούν περισσότερο στα θέματα ειρήνης και ασφάλειας, κυρίως μέσω των ισότιμων διορισμών στα Ηνωμένα Έθνη ή στις εξωτερικές αντιπροσωπείες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

  Proinsias De Rossa (PSE), γραπτώς. (EN) Η Στρατηγική της Λισαβόνας έθεσε τις οικονομικές πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου στο επίκεντρο της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα, αλλά η πλήρης συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη οικονομικών πολιτικών που λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου.

Η Διάσκεψη του Πεκίνου το 1995 σηματοδότησε ένα ορόσημο όσον αφορά την προαγωγή του θέματος της ισότητας των φύλων. Ωστόσο, σύμφωνα με τη Διακοινοβουλευτική Ένωση, από τους 43.961 βουλευτές παγκοσμίως, μόνον το 16,4% είναι γυναίκες. Το ποσοστό των εκλεγμένων γυναικών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κυμαίνεται μεταξύ 58% έως και 0%, με μέσο όρο ελαφρώς υψηλότερο του 30%. Το ποσοστό των εκλεγμένων γυναικών στα εθνικά κοινοβούλια των κρατών μελών ποικίλλει από 45% έως 9%.

Αυτό σηματοδοτεί ένα θεμελιώδες δημοκρατικό έλλειμμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στο ευρύτερο διεθνές πλαίσιο.

Καλώ τα κράτη μέλη να αναθεωρήσουν την εθνική νομοθεσία τους για να προωθήσουν την ισοτιμία και τη γνήσια δημοκρατία στην πολιτική, να αναθεωρήσουν το Σύνταγμά τους, τη νομοθεσία και την πρακτική τους, να προβάλουν την ισότητα των φύλων ως μια θεμελιώδη αξία στα Συντάγματά τους και να λάβουν μέτρα που να αποσκοπούν στη συμφιλίωση του κοινωνικού, οικογενειακού και του επαγγελματικού βίου, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης και της στρατηγικής της Λισαβόνας, διαμορφώνοντας έτσι ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την πλήρη συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική.

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Παρότι αυτή η έκθεση έχει να κάνει με τις γυναίκες στη διεθνή πολιτική και διαπιστώνει ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα, όφειλε να μην παρακάμψει τους περιορισμούς που εμποδίζουν τις γυναίκες από το να διαδραματίσουν αποτελεσματικό ρόλο στην πολιτική και κοινωνική ζωή. Το κείμενο δεν περιέχει καμία αναφορά στους οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους για τους οποίους είναι περιορισμένη η συμμετοχή των γυναικών. Για παράδειγμα, αναφέρεται στη διαφορά στις αμοιβές και στην ανάγκη να μοιράζονται οι οικιακές ευθύνες με τους άντρες, αλλά δεν αναφέρει τις πραγματικές δυσκολίες, ιδιαίτερα τις συνθήκες εργασίας, την υπερεκμετάλλευση, τις χαμηλές αποδοχές, την εργασιακή ανασφάλεια, την ημιαπασχόληση και την έλλειψη κοινωνικών υπηρεσιών σε προσιτές τιμές.

Η προσέγγιση που έχει ακολουθηθεί για το θέμα παραβλέπει τις ταξικές διαφορές και συμπεριλαμβάνει μόνο αυτό που συμβαίνει στην κυρίαρχη τάξη. Έτσι, δεν υπάρχει ρητή αναφορά σε οικονομικές, εργασιακές ή κοινωνικές πολιτικές. Ως εκ τούτου, στα μέτρα που προωθεί, η έκθεση συνεχώς προτείνει κάτι που εγώ βρίσκω μη αποδεκτό: ένα υποχρεωτικό σύστημα ποσοστώσεων, με ποινές για τα ενδιαφερόμενα μέρη, αγνοώντας όμως το γεγονός ότι τα προβλήματα και οι περιορισμοί που υπάρχουν συμπεριλαμβάνουν, για παράδειγμα, τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στον κόσμο και στα ίδια τα εκλογικά συστήματα.

Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, το σοσιαλιστικό κόμμα έχει εγκρίνει το σύστημα ποσοστώσεων, αλλά ετοιμάζεται να απορρίψει το τρέχον εκλογικό σύστημα, το οποίο στην πράξη μπορεί να οδηγήσει στην εκλογή λιγότερων γυναικών.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. – (PT) Η συμμετοχή των γυναικών στη διεθνή πολιτική (καθώς και στην εθνική πολιτική, την οικονομία και τις τέχνες) αποτελεί ένδειξη ανεπτυγμένων, ισορροπημένων κοινωνιών. Ένας κόσμος που αποτελείται μόνο από άντρες είναι χειρότερος από έναν κόσμο αντρών και γυναικών. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε φορά που εκλέγεται μια γυναίκα ή κάθε φορά που μια κυβέρνηση αποτελείται από ισάριθμους άντρες και γυναίκες, αυτό θα πρέπει να είναι από μόνος του ένας λόγος για να αισθάνεται κανείς ικανοποιημένος. Οι γυναίκες δεν είναι μόνο γυναίκες, σε αντίθεση με όσα δείχνουν να πιστεύουν ορισμένοι από αυτούς που υποστηρίζουν ίσα ποσοστά και εκπροσώπηση.

Ευτυχώς, η αξία κάθε μίας από αυτές τις γυναίκες έγκειται στο τι πιστεύει, τι κάνει, τι υποστηρίζει και τι εκπροσωπεί η ίδια. Δεν θεωρώ επομένως λογικό απλώς το να χειροκροτούμε την εκλογή μιας γυναίκας, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή. Ομοίως, δεν πιστεύω ότι το επιθυμητό αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί μέσω ποσοστώσεων και επιβολής της ίσης εκπροσώπησης. Η ισορροπία πρέπει να είναι το αποτέλεσμα, όχι η χειρονομία. Μπορώ να μιλήσω αρκετά ελεύθερα για αυτό το θέμα, καθώς το Δημοκρατικό και Κοινωνικό Κέντρο είναι το μοναδικό κόμμα που είχε γυναίκα κοινοβουλευτικό αρχηγό, υπουργό δικαιοσύνης ή γενικό γραμματέα. Αυτές οι γυναίκες αξίζουν την αναγνώρισή μου, όχι όμως για συμβολικούς λόγους, αλλά γιατί το αξίζουν.

  Margie Sudre (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Στη Γερμανία, στη Λιβερία, στη Χιλή και ακόμη πιο πρόσφατα στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, ο διορισμός των γυναικών σε σημαντικές θέσεις επιδοκιμάστηκε ευρέως. Συντάσσομαι ευχαρίστως με αυτές τις επιδοκιμασίες, ελπίζοντας ότι κάποια ημέρα αυτές οι επιτυχίες των γυναικών δεν θα έχουν πλέον συμβολική αξία, αλλά θα αποτελούν ενδεχομένως καθημερινό φαινόμενο.

Δεν αρκεί πλέον για μια γυναίκα πολιτικό να επικεντρώσει τον δημόσιο λόγο της στην πραγματική ή υποτιθέμενη φαλλοκρατία των αντιπάλων της, όπως αποδεικνύει το λυπηρό «παράδειγμα» που δόθηκε κατά την εσωτερική προεκλογική εκστρατεία του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος για το χρίσμα της προεδρίας.

Πρέπει να επιδείξουμε πιο υπεύθυνη και λιγότερο απαιτητική συμπεριφορά, καθώς η ισότιμη εκπροσώπηση των φύλων είναι πλέον η αποδεκτή προσέγγιση. Η αντιπροσωπεία του UMP στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η οποία αποτελείται από εννέα γυναίκες και οκτώ άνδρες, καθιερώνει εν προκειμένω την τάση αυτή.

Εύχομαι να υποστηρίξουμε την επιδίωξη και την επιθυμία για μια νέα γενιά γυναικών που θα συμμετέχουν στην πολιτική. Ωστόσο, από το να συνεχίζουμε να παράγουμε σωρηδόν σχολαστικούς και ορισμένες φορές υπερβολικά ακραίους κανονισμούς για την προώθηση των γυναικών, πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να διεκδικούν και να προβάλλουν τις πεποιθήσεις τους σε όλα τα επίπεδα –τοπικό, εθνικό ή ευρωπαϊκό– ως γυναίκες, ασφαλώς, αλλά και ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι.

- Έκθεση Bauer (A6-0368/2006)

  Patrick Gaubert (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Bauer για αυτήν την εξαιρετικής ποιότητας έκθεση. Η ομόφωνη έγκρισή της από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, αποδεικνύει την ποιότητά της.

Η έκθεση είναι επίκαιρη, καθώς επισημαίνει ότι η εμπορία ανθρώπων σε διεθνές επίπεδο πλήττει κάθε χρόνο από 600 000 έως 800 000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Περίπου το 80% αυτών των θυμάτων είναι γυναίκες και το 50% είναι νέα κορίτσια. Η πλειονότητα των θυμάτων της εμπορίας αυτής αποτελεί αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσης με σκοπό το εμπορικό κέρδος.

Για να αντιμετωπιστεί η αύξηση αυτής της μορφής εμπορίας και ο συνεχώς αυξανόμενος διεθνής χαρακτήρας της, η έκθεση προτείνει τη λήψη μιας σειράς ολοκληρωμένων μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα οποία πιστεύω πως ανταποκρίνονται στις προκλήσεις που συνδέονται με αυτή τη μάστιγα. Πάνω απ’ όλα, υπογραμμίζει τη βούληση της ΕΕ να ακολουθήσει μια προσέγγιση επικεντρωμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα και στα θύματα, η οποία είναι, κατά τη γνώμη μου, καθοριστική.

Γι’ αυτούς τους λόγους και επειδή η μάχη για τη διατήρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας χρήζει της πλήρους υποστήριξής μας, ψήφισα υπέρ αυτού του κειμένου που προτείνει την έγκριση μιας σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Παραδόξως, αυτή η έκθεση πασχίζει να κάνει μια σαφή διάκριση μεταξύ της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης μετανάστευσης. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, παρουσιάζουν αδιαμφισβήτητες ομοιότητες, καθώς η παράνομη μετανάστευση έχει καταστεί αναπόσπαστο μέρος μιας πραγματικής εμπορίας ανθρώπων, της οποίας η πιο φρικτή μορφή αποσκοπεί στη σεξουαλική εκμετάλλευση.

Ποιοι είναι, όμως, οι πραγματικοί υπαίτιοι; Χωρίς αμφιβολία, είναι οι λαθρέμποροι, οι διακινητές ναρκωτικών, οι μαστροποί και άλλοι δουλέμποροι που εκμεταλλεύονται ένα ευρωπαϊκό έδαφος που δεν διαθέτει εσωτερικά σύνορα και είναι απολύτως ανοικτό στα μεταναστευτικά ρεύματα. Ακόμη, είναι και οι εθνικοί και ευρωπαίοι ηγέτες, οι οποίοι δεν έχουν λάβει κανένα σοβαρό μέτρο για την καταπολέμηση της εισόδου λαθρομεταναστών, της μαζικής μετανάστευσης, των εικονικών γάμων – ή, ακόμη χειρότερα, για την εφαρμογή μιας πολιτικής που ευνοεί σαφώς τη μετανάστευση.

Η επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων στους λαθρεμπόρους, η εξάρθρωση των εγκληματικών κυκλωμάτων και η προετοιμασία του εδάφους για περαιτέρω συνεργασία μεταξύ των κρατών αποτελούν αναμφίβολα στόχους που πρέπει να επιτευχθούν. Η αυθυποβολή, ωστόσο, δεν θα διαρκέσει για πολύ καιρό, γιατί η πραγματική δυσκολία –η απουσία ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης– εξακολουθεί να υφίσταται. Αν δεν αντιμετωπίσουμε την ελεύθερη κυκλοφορία των μη κοινοτικών υπηκόων, αυτό το πραγματικό δόγμα που προάγουν οι Βρυξέλλες, η παράνομη μετανάστευση θα συνεχίσει να αναπτύσσεται ανεξέλεγκτα.

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. – (SV) Η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την ανάληψη δράσης κατά της εμπορίας ανθρώπων έχει ήδη υπογραφεί από 30 χώρες. Η Σύμβαση επικυρώθηκε μεταξύ άλλων από τη Μολδαβία και τη Ρουμανία και το έργο για την επικύρωσή της έχει δρομολογηθεί στη Σουηδία. Η Σύμβαση ισχύει για όλες τις μορφές εμπορίας ανθρώπων ανεξάρτητα με το αν πρόκειται για εθνική, διεθνή ή συνδέεται με το οργανωμένο έγκλημα. Η Σύμβαση συμπληρώνει με αυτόν τον τρόπο τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών κατά του διακρατικού οργανωμένου εγκλήματος.

Η Λίστα του Ιουνίου πιστεύει πως η ΕΕ πρέπει να σεβαστεί τις εθνικές και διεθνείς συμφωνίες που έχουν ήδη υπογραφεί από τα κράτη μέλη της. Κατά τη γνώμη μας, πρέπει τα δημοκρατικά εκλεγμένα εθνικά κοινοβούλια των αντίστοιχων χωρών να εμπλακούν σε νομικά δεσμευτικές συνθήκες. Υποστηρίζουμε τη μάχη για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και συγχαίρουμε τις κυβερνήσεις της Ρουμανίας και της Μολδαβίας για το θάρρος που επέδειξαν επικυρώνοντας αυτή την εξαιρετικά σημαντική Σύμβαση. Επομένως δεν κρίνουμε αναγκαίο να απαιτηθεί η επικύρωση από την ΕΕ. Τα κυρίαρχα έθνη της Ευρώπης έχουν ήδη ξεκινήσει τη μάχη στο εσωτερικό τους, χωρίς την παρέμβαση υπερεθνικών οργάνων.

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Χαιρετίζουμε συνολικά την έκθεση, παρόλο που εκφράζουμε τη λύπη μας για το γεγονός ότι εγκρίθηκαν ορισμένες προτεινόμενες τροπολογίες, οι οποίες δεν συμβάλλουν στο να καταστεί περισσότερο αποτελεσματική η καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και κυρίως των γυναικών.

Είμαστε δυσαρεστημένοι με την απόσυρση των παραγράφων που αναφέρονταν στην ανάγκη «ποινικοποίησης της αγοράς του σώματος άλλου ατόμου για σεξουαλική χρήση» με σκοπό τη μείωση της εμπορίας για σεξουαλικούς σκοπούς. Σύμφωνα με πολλές έρευνες, η κατάργηση της εκμετάλλευσης της πορνείας μειώνει ουσιαστικά το οργανωμένο έγκλημα και την εμπορία ανθρώπων, κυρίως των γυναικών και των παιδιών.

Η έκθεση έχει ωστόσο διατηρήσει αρκετά θετικά σημεία, όπως για παράδειγμα την ανάγκη επιβολής εξαιρετικά αυστηρών κυρώσεων σε εταιρείες που χρησιμοποιούν φθηνό εργατικό δυναμικό που παρέχεται μέσω της εμπορίας ανθρώπων, ή την ανάγκη για τα κράτη μέλη να αναλάβουν την ευθύνη για τα θύματα της εμπορίας ανθρώπων εκτός από την αποτελεσματική καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων που προέρχονται από την εμπορία ανθρώπων.

Παρόλ’ αυτά, η έκθεση θα μπορούσε να προχωρήσει ακόμη περισσότερο όσον αφορά την καταπολέμηση του προβλήματος στην πηγή του, μέσω μιας πολιτικής συνεργασίας με τις χώρες προέλευσης, συμπεριλαμβανόμενης της ενίσχυσης των συγκεκριμένων σχεδίων οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, μειώνοντας έτσι τις κύριες αιτίες της εμπορίας ανθρώπων, όπως είναι η φτώχεια, η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός.

  Carl Lang (NI), γραπτώς. – (FR) Η έκθεση αυτή πραγματοποιεί το εντυπωσιακό επίτευγμα να καθιερώσει μια απατηλή διάκριση μεταξύ της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης μετανάστευσης. Γεγονός είναι ότι, από τις καταστροφικές συμφωνίες Σένγκεν του 1985, οι οποίες κατάργησαν τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτά τα δύο φαινόμενα –για τα οποία δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένα– αναπτύχθηκαν με ραγδαίους ρυθμούς.

Από τη στιγμή που η Ευρώπη ανέλαβε, εξ ονόματος των κρατών μελών, να καθιερώσει «έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης», οι εγκληματικές σπείρες, οι μαστροποί και οι οργανωμένοι κύκλοι λαθρεμπόρων, απέκτησαν κέρδη που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν καταφέρει να αποκτήσουν. Αυτά τα δίκτυα πολλαπλασιάζονται και ευημερούν, εκμεταλλευόμενα ολοένα και περισσότερο τους ανθρώπους.

Σε μια προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για αυτές τις ανθρώπινες τραγωδίες, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο προτείνουν να οργανωθούν πολιτικές συζητήσεις μεταξύ των κρατών και να θεσπιστούν ακόμα περισσότερα προγράμματα και σχέδια συνεργασίας. Ποια είναι η χρησιμότητα όλων αυτών; Είναι πλέον καιρός να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές αιτίες της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης μετανάστευσης: την απουσία ασφαλών, προστατευμένων συνόρων στην Ευρώπη. Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι είναι αδύνατο για τους ευρωκράτες μας να αμφισβητήσουν τον ιερό και απαραβίαστο κανόνα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων!

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. (PT) Η εμπορία ανθρώπων αποτελεί μια σύγχρονη μορφή δουλεμπορίου, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι χειρότερη. Σε αυτή την περίπτωση, η απόγνωση αναγκάζει τα θύματα να πληρώσουν για να καταστούν αντικείμενα εμπορίας και οι αρχές, έχοντας συνήθως τις άριστες ανθρωπιστικές προθέσεις, μπορεί να εγκρίνουν πολιτικές που ενθαρρύνουν την εμπορία ανθρώπων και βοηθούν τους διακινητές να ασκούν τη δραστηριότητά τους.

Σε αυτόν τον τομέα, όπως συμβαίνει συνήθως, πρέπει να είμαστε σκληροί για το καλό μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε αυστηροί με αυτούς που προσφέρουν εργασία, αυστηροί με αυτούς που εισρέουν, αυστηροί με αυτούς που παραμένουν και πάνω από όλα, αυστηροί και άτεγκτοι με την τήρηση των νόμων. Κλείνοντας τα μάτια μας στην παράνομη μετανάστευση, σημαίνει πως ενισχύουμε και ενθαρρύνουμε την εμπορία ανθρώπων.

Πιστεύω επομένως πως πρέπει να αναγνωρίσουμε ανεπιφύλακτα τα οφέλη της νόμιμης μετανάστευσης και εφόσον η έλλειψη αποφασιστικής καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης ενθαρρύνει απλώς τα δίκτυα εμπορίας ανθρώπων, πρέπει να παραμείνουμε σταθεροί όσον αφορά την τήρηση της νομιμότητας. Δεν αρκεί, ωστόσο, να επικεντρωθούμε στη μεταναστευτική νομοθεσία. Για μια αποτελεσματική –και ανθρώπινη– προσέγγιση, πρέπει να προσπαθήσουμε να προωθήσουμε την οικονομική επιτυχία και ανάπτυξη που απολαμβάνουμε, στις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Αυτή είναι η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να κινηθούμε όλοι μαζί.

  Lydia Schenardi (NI), γραπτώς. – (FR) Τα αριθμητικά στοιχεία και οι εκτιμήσεις σχετικά με την εμπορία ανθρώπων είναι τρομακτικά. Η έκθεση της κ. Bauer κάνει λόγο για 600 000 με 800 000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά που αποτελούν αντικείμενο διεθνούς εμπορίας κάθε χρόνο. Πρόκειται για μια μορφή εκμετάλλευσης που περιλαμβάνει, τουλάχιστον, όχι μόνο την πορνεία, αλλά και την καταναγκαστική εργασία ή τις υπηρεσίες, τη δουλεία ή ακόμα και την αφαίρεση οργάνων.

Ωστόσο, αυτό που δεν αναφέρει η έκθεση είναι ότι υπάρχουν ολοένα και περισσότερες παρόμοιες ανθρώπινες τραγωδίες από τη στιγμή της σύναψης των καταστροφικών συμφωνιών Σένγκεν που υπογράφηκαν το 1985 και κατήργησαν τους ελέγχους των εσωτερικών συνόρων.

Ο ευρωπαϊκός «παράδεισος», ο καθολικά αναμενόμενος και πολυπόθητος «χώρος ασφάλειας, ελευθερίας και δικαιοσύνης», αποδεικνύεται ανύπαρκτος στα κράτη μέλη και, ακόμη χειρότερα, αποδεικνύεται επικίνδυνος και ευνοϊκός για την ανάπτυξη όλων των μορφών συμμοριών και οργανωμένου εγκλήματος.

Όσο οι εθνικοί και ευρωπαίοι δημοτικοί προύχοντες αρνούνται να δουν ότι η αύξηση της διεθνούς εμπορίας ανθρώπων οφείλεται στα ανοικτά σύνορα και ότι όλες οι πολιτικές για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης μετανάστευσης εξαρτώνται από την άμεση επαναφορά των συνοριακών ελέγχων στην Ευρώπη, τα προγράμματα και τα σχέδια που θα διαδέχονται το ένα το άλλο θα είναι κάτι περισσότερο από άχρηστα.

- Έκθεση Herrero-Tejedor (A6-0365/2006)

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Αυτή η έκθεση για την άκρως αντιφατική ανακοίνωση της Επιτροπής, κατέληξε να ενισχύσει μερικές από τις πιο αρνητικές πτυχές των μεθόδων, κυρίως της προπαγάνδας, οι οποίες αναπτύσσονται προκειμένου να επαναφέρουν τη συζήτηση του σχεδίου για το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.

Μετά την ήττα την οποία υπέστη η άρχουσα ελίτ της Ευρώπης όσον αφορά τα δημοψηφίσματα σχετικά με το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, επιθυμεί τώρα να συνεχίσει όπως πριν χωρίς περαιτέρω αποτυχίες, επενδύοντας όσο το δυνατόν περισσότερο σε μια εκστρατεία προπαγάνδας, μετατρέποντας την αναγκαία δημοκρατική πολιτική επικοινωνίας σε μια πραγματική εκστρατεία προπαγάνδας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης.

Παρόλο που η έκθεση καλύπτει επίσης άλλα, λιγότερο αμφιλεγόμενα θέματα, όπως τα τομεακά προγράμματα που στοχεύουν στα νεαρά άτομα στην εκπαίδευση και την έκκληση για την εντατικοποίηση των κοινοβουλευτικών και άλλων συζητήσεων, η αλήθεια είναι ότι η συνολική κυρίαρχη γραμμή είναι η προπαγάνδα, κυρίως όσον αφορά το ποιοτικό βήμα που θέλουν να επιτύχουν με το λεγόμενο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Εξ ου και η θετική μας ψήφος.

  Bruno Gollnisch (NI), γραπτώς. – (FR) Ο στόχος της ευρωπαϊκής πολιτικής επικοινωνίας είναι φαινομενικά να «αντισταθμίσει το αποτέλεσμα που προέκυψε από την απόρριψη της Συνταγματικής Συνθήκης […] και να αναχαιτίσει τη γενικότερη αύξηση του ευρωσκεπτικισμού».

Τι διακυβεύεται, κατά τη γνώμη σας; Η ενημέρωση για την Ευρώπη, την οποία ακρωτηριάζουν, παραποιούν και εκμεταλλεύονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι εθνικές πολιτικές τάξεις. Ποια είναι η λύση; Μια εκστρατεία για την προβολή των οφελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει οργανωθεί από μια «Propaganda Staffel» των Βρυξελλών. Ποιος είναι ο στόχος; Οι πολίτες της Ευρώπης, των οποίων ο ευρωσκεπτικισμός είναι ευθέως ανάλογος προς την άγνοιά τους για τον παράδεισο που δημιούργησαν για αυτούς οι Βρυξέλλες και ο οποίος πρέπει να μετατραπεί σε έναν τυφλό θαυμασμό και σε μια άνευ όρων υποστήριξη.

Ποιον προσπαθείτε να κοροϊδέψετε; Δεν ακούσατε και δεν καταλάβατε τίποτα. Η μαζική απόρριψη του Συντάγματος από τους πολίτες της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι ήταν ενημερωμένοι και ότι η πληροφόρησή τους προερχόταν από την ίδια την πηγή, την ανάγνωση του κειμένου. Είναι ευρωσκεπτικιστές επειδή ακριβώς βιώνουν καθημερινά τις οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές της πολιτικής σας. Επειδή ακριβώς, για μια φορά, ζητήθηκε άμεσα η άποψή τους, ενδιαφέρθηκαν για την Ευρώπη.

Και ακριβώς επειδή τρέφετε έναν βαθιά ριζωμένο φόβο απέναντι στον λαό, προτιμάτε την πλύση εγκεφάλου από την άμεση διαβούλευση με τους πολίτες, τους οποίους, κατά βάθος, θεωρείτε ανόητους. Και εκείνοι αισθάνονται ακριβώς το ίδιο για εσάς.

  Hélène Goudin και Nils Lundgren (IND/DEM), γραπτώς. (SV) Η επικοινωνιακή πολιτική της ΕΕ δεν πρέπει να αποτελέσει προσπάθεια προώθησης ενός τύπου Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης στους πολίτες. Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει απλώς να υποβάλλουν ακριβείς και πραγματικές εκθέσεις χρηματοδότησης και άλλες εκθέσεις σχετικά με τις δραστηριότητές τους και διαφορετικά να παράσχουν ενημέρωση σχετικά με θέματα όπως τα προγράμματα ανταλλαγών που προσφέρονται στην ανώτατη εκπαίδευση.

Δεν ισχύει, όπως κάποιοι υποθέτουν, η άποψη ότι όση περισσότερη γνώση διαθέτει ένας συγκεκριμένος ψηφοφόρος, τόσο περισσότερο καθίσταται υποστηριχτής της οικοδόμησης ενός υπερκράτους της ΕΕ. Οι απόψεις των πολιτών σχετικά με τη διακυβερνητική συνεργασία ή τον υπερεθνικισμό ως μορφών συνεργασίας εντός της ΕΕ βασίζονται σε αξίες και όχι σε πραγματική γνώση.

Επιπλέον δεν πιστεύουμε πως οι Βρυξέλλες πρέπει να μεριμνήσουν για πρωτοβουλίες εκ των άνω προς τα κάτω και χρηματοδότηση προκειμένου να διευκολύνουν τα κόμματα της ΕΕ να ξεκινήσουν διάλογο με τις εκλογικές τους περιφέρειες για ζητήματα της ΕΕ. Το πολιτικό ενδιαφέρον για ζητήματα της ΕΕ πρέπει να οικοδομηθεί από κάτω προς τα επάνω μέσω των πολιτικών κομμάτων και των οργανισμών.

Επισημαίνεται επίσης στην έκθεση ότι η επικοινωνία πρέπει να στηρίζεται σε πρωτοβουλίες βασισμένες σε φορείς επικοινωνίας για το «ευρύ κοινό» όπως τα πολιτιστικά προγράμματα (φιλολογικά ή κινηματογραφικά βραβεία), οι αθλητικές εκδηλώσεις, κλπ. Θα εκφράσουμε και πάλι την άποψη ότι παρόμοιες μέθοδοι προώθησης της ΕΕ αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση από τους Ευρωπαίους. Δεν είναι αυτός ο τρόπος με τον οποίο η ΕΕ πρέπει να ενημερώνει τους πολίτες για την ύπαρξή της και για τη δράση της.

  Luís Queiró (PPE-DE), γραπτώς. – (PT) Ενώ συμφωνώ επί της ουσίας με τις θέσεις και τις ανησυχίες της Επιτροπής σχετικά με την πολιτική επικοινωνίας, κυρίως με την ανάγκη διαφάνειας και συνεργασίας με τους πολίτες, εξακολουθώ να αισθάνομαι ότι πρέπει να καταστεί απολύτως σαφές το γεγονός ότι η πολιτική επικοινωνίας δεν αποτελεί από μόνη της τον στόχο, αλλά το μέσο. Έτσι πρέπει να την αντιλαμβανόμαστε. Η ψευδαίσθηση ότι τα πάντα είναι επικοινωνία και ότι η επικοινωνία είναι τα πάντα μπορεί να μας οδηγήσει σε μια ανούσια κοινωνία, στην οποία έχει σημασία μόνο η ύπαρξη του μηνύματος και όσον αφορά το περιεχόμενό του, η σημασία που αποδίδεται είναι ελάχιστη.

Αυτό σημαίνει κατά τη γνώμη μου, ότι η λύση για μια επιτυχή πολιτική επικοινωνίας της ΕΕ έγκειται στην ικανότητα της Ένωσης να θεωρείται χρήσιμη για τους πολίτες των κρατών μελών. Τονίζω πως πρέπει να είναι και να θεωρείται χρήσιμη. Σε αυτό το σημείο εμπλέκονται τα δύο ζητήματα – η ουσία και η επικοινωνία. Η ΕΕ οφείλει να προωθήσει μια πολιτική μεταρρύθμιση που ενθαρρύνει την οικονομική ανάπτυξη, την ασφάλεια, τη διεθνή τάξη και την ελπίδα. Αυτή είναι η ουσία. Όσον αφορά την επικοινωνία, αν η ουσία είναι καλή, είναι μια τέχνη, αλλά αποτελεί απλώς ένα μέρος της υπόθεσης και όχι το πιο σημαντικό της κομμάτι. Επιπλέον, επί του παρόντος, δεν πρέπει να συγχέεται με την προπαγάνδα. Συμφωνώ με το προηγούμενο, αλλά όχι με το τελευταίο.