Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2007 - Στρασβούργο

14. Αναθεώρηση της οδηγίας-πλαίσιο για τα απόβλητα – Θεματική στρατηγική για την ανακύκλωση των αποβλήτων (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την κοινή συζήτηση των ακόλουθων εκθέσεων:

– A6-0466/2006 της κ. Jackson, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα απόβλητα (COM(2005)0667 – C6-0009/2006 – 2005/0281(COD)),

– A6-0438/2006 του κ. Blokland, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, σχετικά με τη «Θεματική Στρατηγική για την ανακύκλωση των αποβλήτων» (2006/2175(INI).

  Σταύρος Δήμας, Μέλος της Επιτροπής. Κυρία Πρόεδρε, κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ιδιαιτέρως τους εισηγητές, την κυρία Jackson και τον κύριο Blokland, για τις εξαιρετικές τους εκθέσεις, καθώς και την Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων. Επίσης, την κ. Gutiérrez και την Επιτροπή Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας για τη γνώμη που διετύπωσαν κατά την πρώτη ανάγνωση.

Οι πολιτικές για τα απόβλητα παίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την χρήση φυσικών πόρων. Η θεματική στρατηγική και το σχέδιο οδηγίας έχουν, κατ’ αρχή, σκοπό την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων και, στο μέτρο που αυτή δεν μπορεί να αποφευχθεί, την ελαχιστοποίηση των συνεπειών για το περιβάλλον και την υγεία.

Κατά την παρελθούσα τριακονταετία η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέπτυξε σημαντική πολιτική και νομοθεσία για τα απόβλητα με σκοπό την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος.

Με την πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για τα απόβλητα, η Επιτροπή επιδιώκει να προσαρμόσει το νομοθετικό πλαίσιο στις σημερινές περιβαλλοντικές προκλήσεις. Ο εκσυγχρονισμός της πολιτικής αυτής λαμβάνει υπόψη την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της οικολογικής καινοτομίας και στηρίζεται στις τελευταίες γνώσεις μας σχετικά με την αειφόρο χρήση των φυσικών πόρων. Η προτεινόμενη δέσμη μέτρων αποβλέπει:

- πρώτον, στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των αποβλήτων κατά τη διάρκεια ολόκληρου του κύκλου ζωής.

- Δεύτερον, στο να καταστεί προτεραιότητα η πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων. Στην προσπάθεια αυτή απαιτείται δράση σε εθνικό, σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν πολιτικές πρόληψης παραγωγής αποβλήτων μέσω υποχρεωτικών εθνικών προγραμμάτων. Αναμένεται ότι αυτό θα συμβάλει στην αναστροφή της τάσης αύξησης των ποσοτήτων αποβλήτων που παρατηρείται σήμερα. Επίσης, στόχοι σε εθνικό επίπεδο θα συμβάλουν στη μείωση των ποσοτήτων αποβλήτων σε κοινοτικό επίπεδο.

- Τρίτον, στην προώθηση της ανακύκλωσης μέσω του καθορισμού προτύπων που εξασφαλίζουν την ποιότητα των ανακυκλωμένων υλικών. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται εμπιστοσύνη στα ανακυκλωμένα υλικά και αυξάνεται η ζήτησή τους εντός της εσωτερικής αγοράς. Προτείνουμε αυτό να πραγματοποιηθεί μέσω των κριτηρίων αποχαρακτηρισμού των αποβλήτων.

- Τέταρτον, τα προτεινόμενα μέτρα αποβλέπουν ακόμη στον εκσυγχρονισμό και στην απλούστευση της νομοθεσίας για τα απόβλητα. Αποσαφηνίζονται αρκετοί ορισμοί οι οποίοι κατά το παρελθόν απετέλεσαν πηγή δυσχερειών και αντιφατικών ερμηνειών. Ο στόχος της στρατηγικής και της οδηγίας είναι η επίτευξη ισορροπίας. Να διατηρηθεί ό,τι έχει αποδεδειγμένα λειτουργήσει κατά τα τελευταία 30 χρόνια και, ταυτόχρονα, να εκσυγχρονιστεί το νομοθετικό πλαίσιο για τις επόμενες δεκαετίες.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω δύο σημαντικές παρατηρήσεις για την οδηγία πλαίσιο σχετικά με τα απόβλητα:

- Πρώτον, είναι απαραίτητο το κείμενο που θα προκύψει από τη διαδικασία συναπόφασης, να είναι σαφές και να παρέχει ασφάλεια δικαίου. Ορισμένες από τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί δεν εξασφαλίζουν αυτήν τη νομική σαφήνεια, ιδιαιτέρως όσες αφορούν τη διάκριση μεταξύ ανάκτησης και διάθεσης.

- Δεύτερον, για να είναι η εν λόγω νομοθετική πράξη περιβαλλοντικώς αποτελεσματική πρέπει να διατηρήσει το χαρακτήρα της ως οδηγίας πλαισίου. Δηλαδή, πρέπει να αποτελεί ένα σταθερό και σαφές νομικό πλαίσιο το οποίο, ταυτόχρονα, θα παρέχει επαρκή ευελιξία, έτσι ώστε να προσαρμόζεται στις μεταβλητές ανάγκες των καιρών.

  Caroline Jackson (PPE-DE), εισηγήτρια. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, είναι ευχάριστο να σας έχουμε στην Προεδρία! Η παρούσα οδηγία αποτελεί έναν πολύ σημαντικό διάδοχο της πρώτης οδηγίας πλαίσιο και προδίδει την ηλικία μου επειδή μπορώ να θυμηθώ την ψήφιση από το Κοινοβούλιο της οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα το 1975. Οι άνθρωποι είχαν τότε εκπλαγεί που η Ευρώπη έστω ασχολούνταν με τα απόβλητα.

Λόγω της ενδεχόμενης μακροβιότητας ενός τέτοιου μέτρου, είναι σημαντικό να το πράξουμε με σωστό τρόπο. Δεν θέλουμε μια επανάληψη, όπως έχει πει ο Επίτροπος, αυτού που συνέβη πρόσφατα όταν η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για αποσαφήνιση οδήγησε σε ορισμένες περιπτώσεις σε αποφάσεις οι οποίες προκαλούν σύγχυση, είναι αντιφατικές και απλώς παράδοξες. Οι νομοθέτες πρέπει να θεσπίζουν τους νόμους και όχι οι δικαστές.

Πρώτα από όλα, πρόκειται για μια οδηγία η οποία είναι πολύ σημαντική για την αποσαφήνιση των όρων. Η Επιτροπή έχει παράσχει αρκετούς ορισμούς, τους οποίους έχουμε τροποποιήσει και συμπληρώσει. Πολλές από αυτές τις αλλαγές αποτέλεσαν το θέμα γενικής συμφωνίας στην επιτροπή σε συμβιβαστικές τροπολογίες. Δεν απολογούμαι επειδή πιστεύω ότι αυτό το στάδιο στην Ολομέλεια μας παρέχει την ευκαιρία να συντονίσουμε αυτές τις προτάσεις, όπως έχουμε πράξει εγώ και άλλοι. Για παράδειγμα, στην επιτροπή αποτύχαμε να εξεύρουμε έναν ορισμό για τα παραπροϊόντα, το οποίο είναι θέμα ζωτικής σημασίας. Πιστεύω ότι το Κοινοβούλιο θα έπρεπε να είχε μια πρόταση προς ψήφιση και, επομένως, υπέβαλα μια τροπολογία για ένα νέο άρθρο 3α το οποίο δίνει τον ορισμό των παραπροϊόντων. Το ίδιο είδος κενού αφορά και το ζήτημα των βιοαποβλήτων.

Δεύτερον, έχουμε αναλώσει πολύ χρόνο στην ιεράρχηση των αποβλήτων. Γίνεται πολύ συχνά λόγος για αυτό, αλλά έως τώρα δεν έχει καθοριστεί σε κανένα νομικό κείμενο της ΕΕ. Η επιτροπή προτίμησε την ιεράρχηση πέντε κλιμακίων των αποβλήτων αντί την μάλλον συγκεχυμένη, εξωραϊσμένη εκδοχή της Επιτροπής. Το πρόβλημα είναι πώς θα καθιερωθεί ότι η ιεράρχηση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως αυστηρή απαίτηση, αλλά θα πρέπει να θεωρείται ως ελαστική αλλά γενική αρχή. Η επιτροπή επέλεξε την αξιολόγηση του κύκλου ζωής και τις αναλύσεις κόστους-οφέλους ως το απαραίτητο υπόβαθρο οποιασδήποτε παρέκκλισης από την ιεράρχηση. Πιστεύω ότι αυτό είναι υπερβολικά γραφειοκρατικό, και μια τροπολογία της Ομάδας τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς (Χριστιαvoδημoκράτες) και των Ευρωπαίωv Δημoκρατώv προτείνει μια ρεαλιστικότερη, αλλά εξίσου απαιτητική, εναλλακτική λύση.

Τρίτον, ασχοληθήκαμε με το θέμα του πώς ορίζεται πότε ένα απόβλητο παύει να συνιστά απόβλητο. Αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να υποδείξουμε μέσω αυτής της οδηγίας σε ποια θέματα θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα από την Επιτροπή, καταρτίζοντας εν ανάγκη προδιαγραφές για τον καθορισμό του πότε παύουν να αποτελούν απόβλητα. Προτείναμε επτά είδη, αλλά δεν υποστηρίξαμε την πρόταση ότι τα στερεά ανακτηθέντα καύσιμα θα πρέπει να περιληφθούν στον κατάλογο. Κατά την άποψη της επιτροπής, αυτά εξακολουθούν να συνιστούν απόβλητα.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα των κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης τα οποία, εάν πληρούνται από μια συγκεκριμένη μορφή ενέργειας από μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων, θα επιτρέψουν σε αυτήν τη μονάδα να χαρακτηριστεί ως ενέργεια ανάκτησης και όχι ως επιχείρηση διάθεσης. Αυτό μου φαίνεται ως κατ’ εξοχήν συνετή ιδέα. Ένας τέτοιος χαρακτηρισμός έχει περιβαλλοντικά και εμπορικά πλεονεκτήματα. Τα κριτήρια χαρακτηρισμού ως επιχείρηση ανάκτησης πρέπει να είναι αρκετά υψηλά ούτως ώστε να αποτελούν κάτι σαν χρυσό κανόνα ο οποίος, εάν εγκριθεί, θα σημαίνει ότι οποιοσδήποτε εξετάζει το ενδεχόμενο να αγοράσει ή να κατασκευάσει έναν νέο αποτεφρωτήρα θα πρέπει να ανταποκρίνεται σε αυτόν τον κανόνα.

Η επιτροπή ενέκρινε μια τροπολογία η οποία αποδέχεται την αρχή ότι η ενέργεια από απόβλητα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανάκτηση, αλλά μετακίνησαν τον ορισμό από το παράρτημα στο άρθρο 19. Η εν λόγω αλλαγή θέσης δημιουργεί προβλήματα. Θα σημάνει ότι η συμμόρφωση με τον τύπο κατέστη μόνιμη απαίτηση, η οποία οδηγεί πιθανώς στην άμεση υποχρεωτική διακοπή λειτουργίας όλων των μη σύμμορφων μονάδων, εξέλιξη που θα ήταν παράλογη. Κατόπιν των ανωτέρω, η Ομάδα τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς (Χριστιαvoδημoκράτες) και των Ευρωπαίωv Δημoκρατώv και άλλες Ομάδες υπέβαλαν τροπολογίες για την επιστροφή του τύπου εκεί που ανήκει, στο παράρτημα.

Παρόλο που αυτή είναι κυρίως μια διευκρινιστική οδηγία όσον αφορά τους όρους, θεωρήσαμε ότι έπρεπε να επιληφθεί του θέματος της πρόληψης των αποβλήτων. Δεν είναι καλό η ΕΕ να ηγείται παγκοσμίως στην ορολογία όσον αφορά τα απόβλητα εάν εξακολουθεί να ηγείται παγκοσμίως της παραγωγής αποβλήτων. Είμαι ,ως εκ τούτου, περήφανη επειδή, κατόπιν πρότασής μου, οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου περιέχουν για πρώτη φορά μια πρόταση για δέσμευση της ΕΕ να σταθεροποιήσει τη συνολική παραγωγή αποβλήτων έως το 2012 στα επίπεδα που θα φτάσει το 2008. Λόγω του ότι ο όγκος των αποβλήτων που παράγει η ΕΕ αυξάνεται κάθε χρόνο, αυτό είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα, και ελπίζω ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα το στηρίξουν.

Έχω δύο παρατηρήσεις για τροπολογίες συναδέλφων. Παρατηρώ ότι ορισμένοι συνάδελφοι επιθυμούν στόχους ανακύκλωσης για ολόκληρη την ΕΕ. Πιστεύω ότι αυτό είναι λάθος. Η ανακύκλωση είναι μια σημαντική πρακτική την οποία κάθε χώρα πρέπει να χειριστεί με τον δικό της τρόπο στο πλαίσιο της γενικής επιταγής της οδηγίας για την υγειονομική ταφή των αποβλήτων και των στόχων της για τη μείωσή τους. Πέρα από κάθε άλλο πρέπει να διαπιστώσουμε την απόδοση της ανακύκλωσης όσον αφορά τον άνθρακα προτού την προωθήσουμε ως τη βέλτιστη απάντηση στα προβλήματά μας σχετικά με τα απόβλητα. Παρατηρώ ότι ορισμένα κράτη μέλη θέλουν να περιορίσουν αυτό το οποίο μπορεί να ταφεί υγειονομικά βάσει του γεγονότος ότι αυτό λειτουργεί στη δική τους χώρα και τους επιτρέπει να έχουν καλά ποσοστά ανακύκλωσης και χαμηλά ποσοστά υγειονομικής ταφής. Πρέπει, λοιπόν, να μιλήσουν στους ανατολικοευρωπαίους γείτονές τους. Διαμαρτύρονται τώρα ότι δέχονται τεράστιες ποσότητες γερμανικών αποβλήτων. Οτιδήποτε άλλο και να σημαίνει, ανακύκλωση δεν σημαίνει την απόρριψη των αποβλήτων εκτός των εθνικών συνόρων ελπίζοντας για το καλύτερο.

Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε σύντομα να σημειώσουμε πρόοδο σχετικά με αυτήν την οδηγία με το Συμβούλιο, αλλά η πρόσφατη ιστορία των οδηγιών για τα απόβλητα μας διδάσκει ότι είναι καλύτερο να το πράξουμε ορθά παρά να σπεύσουμε σε πρόωρη έγκριση.

  Johannes Blokland (IND/DEM), εισηγητής. – (NL) Κυρία Πρόεδρε, με ευγνωμοσύνη αναλαμβάνω το καθήκον ανάλυσης της έκθεσης σχετικά με τη στρατηγική για τα απόβλητα, η οποία έτυχε ομόφωνης υποστήριξης στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων. Προτού όμως το πράξω, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους βουλευτές για την καλή συνεργασία τους και την ομόφωνη στήριξη που μόλις ανέφερα. Δικαιολογημένα θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι τα απόβλητα δεν αποτελούν αμφιλεγόμενο ζήτημα στο παρόν Κοινοβούλιο. Ο στόχος του ψηφίσματος που εγκρίθηκε από την Επιτροπή Περιβάλλοντος είναι να δώσει σαφή κατεύθυνση στη μελλοντική πολιτική για τα απόβλητα, βασικός σκοπός της οποίας είναι η προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας. Η Επιτροπή Περιβάλλοντος συμφωνεί σε μεγάλο βαθμό με τις κατευθυντήριες αρχές εν προκειμένω, ήτοι την αρχή της πρόληψης, την αρχή ο «ρυπαίνων πληρώνει», την αυτάρκεια, την εγγύτητα και την ευθύνη των παραγωγών.

Δυστυχώς, πρέπει να πω, ωστόσο, ότι αυτές οι αρχές αγνοήθηκαν σε γενικές γραμμές κατά την περαιτέρω εκπόνηση της έκθεσης. Επιτρέψτε μου να το αποδείξω αυτό με ένα παράδειγμα. Υπάρχει ευρεία συμφωνία για την ιεράρχηση πέντε σταδίων για τα απόβλητα η οποία περιλαμβάνει την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση, την ανάκτηση και, ως ύστατη λύση, τη διάθεση. Αυτή η ιεράρχηση των αποβλήτων περιλαμβάνεται τόσο στην έκθεση της κ. Jackson όσο και στη δική μου. Εντούτοις, έχουν υποβληθεί τροπολογίες οι οποίες σημαίνουν ότι η ιεράρχηση των αποβλήτων έχει καταστεί τόσο ευέλικτη που θα μπορούσε κανείς να την παρακάμψει πλήρως. Θα υποστήριζα την αυστηρή τήρηση της παραγράφου 16 του ψηφίσματος, ήτοι ότι η ιεράρχηση των αποβλήτων μπορεί να παρακαμφθεί μόνο εάν μια πιστοποιημένη ανάλυση κύκλου ζωής αποδείξει σαφώς ότι αυτή προστατεύει το περιβάλλον αποτελεσματικότερα.

Ένα άλλο θέμα είναι η αλλαγή των ορισμών. Ο κύριος λόγος για την αλλαγή ενός ορισμού είναι η αλλαγή προς το καλύτερο της διατύπωσής του ή προς χάριν του περιβάλλοντος. Η αλλαγή των ορισμών δεν αποσκοπεί στο να καταστήσει ευκολότερη την επίτευξη των στόχων, να βελτιώσει την εικόνα κάποιου ή να μπορέσει να καθορίσει την κατάσταση. Θα ήθελα να παραθέσω δύο σημαντικά παραδείγματα αυτού, δηλαδή τα παραπροϊόντα και τη διαφορά μεταξύ ανάκτησης και διάθεσης.

Εστιάζοντας πρώτον στα παραπροϊόντα, σύμφωνα με την παράγραφο 10 του ψηφίσματος, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για τον αποχαρακτηρισμό των αποβλήτων. Εάν κάτι δεν είναι πλέον απόβλητο, δεν εμπίπτει πλέον στην νομοθεσία για τα απόβλητα που σέβεται το περιβάλλον, περίπτωση στην οποία τα απόβλητα μπορούν να μεταφερθούν οπουδήποτε. Η δημιουργία μιας νέας κατηγορίας των αποκαλούμενων παραπροϊόντων αποτελεί πρόσθετο κίνδυνο. Δεν είναι σαφές σε ποιο καθεστώς εμπίπτει αυτή και η χρήση, ή κατάχρηση, της εν λόγω κατηγορίας πρόκειται να αυξηθεί αστρονομικά.

Δεύτερον, σε σχέση με τη διάθεση έναντι της ανάκτησης, η συζήτηση για τη διαφορά μεταξύ ανάκτησης και διάθεσης συνεχίζεται επί χρόνια. Η συζήτηση περιστρέφεται κυρίως γύρω από το ζήτημα του κατά πόσον η αποτέφρωση κυρίως οικιακών αποβλήτων μπορεί να θεωρηθεί ανάκτηση. Η πρόθεση ήταν πάντα η επίτευξη σαφούς διάκρισης. Η γνώμη της Επιτροπής Περιβάλλοντος περιλαμβάνεται στις παραγράφους 12 έως 14 του ψηφίσματος. Απόβλητα τα οποία προορίζονται για ενεργειακή ανάκτηση ή αποτέφρωση πρέπει εν πάση περιπτώσει να ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές εκπομπών της οδηγίας για την αποτέφρωση των αποβλήτων. Η Επιτροπή Περιβάλλοντος είναι επίσης της γνώμης ότι τα ίδια περιβαλλοντικά πρότυπα πρέπει να ισχύουν στην αποτέφρωση και τη συναποτέφρωση των αποβλήτων, άλλως ειπείν, ίσες προδιαγραφές εκπομπών και ίσα κριτήρια ενεργειακής απόδοσης. Επιπλέον, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είναι πάντα καλύτερο να θεωρείται η αποτέφρωση των αποβλήτων ως διάθεση. Ο στόχος της αποτέφρωσης αποβλήτων είναι πάντα η διάθεση. Έτσι επιτυγχάνεται η απαραίτητη σαφήνεια και τηρούνται οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το τελευταίο θέμα, όπως διατυπώνεται στην παράγραφο 31 του ψηφίσματος, είναι η απαγόρευση της απόρριψης αποβλήτων που μπορούν να αποτεφρωθούν και αποβλήτων που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και να ανακυκλωθούν.

Τέλος, θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να λάβει σοβαρά υπόψη την παράγραφο 30 του ψηφίσματος. Πρόκειται για τις επί μακρόν αναμενόμενες προτάσεις οδηγιών για τα οργανικά απόβλητα, τα απόβλητα οικοδομών και κατεδάφισης και την ιλύ αποβλήτων. Αυτό υπήρχε στο Έκτο Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Δράσης από το 2002, και είναι πλέον καιρός η Επιτροπή να ξεκινήσει αυτές τις προτάσεις ούτως ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια καλά ελεγχόμενη κοινωνία ανακύκλωσης.

  Cristina Gutiérrez-Cortines (PPE-DE), συντάκτρια γνωμοδότησης της Επιτροπής Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας. – (ES) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Jackson όχι μόνο για την καλή εργασία της, όπως είθισται να λέμε εδώ, αλλά επειδή, σε ένα τόσο σύνθετο και περίπλοκο θέμα, πιστεύω ότι έχει κάνει δύο πράγματα που είναι ιδανικά για έναν καλό βουλευτή.

Αφενός, άκουσε τους πάντες και όλες τις χώρες, άκουσε τη βιομηχανία, αλλά άκουσε επίσης τους πιο άμεσα ενδιαφερόμενους, και, αφετέρου, προσπάθησε να υιοθετήσει μια ευέλικτη και ανοιχτή προσέγγιση, ούτως ώστε η οδηγία σχετικά με τα απόβλητα να μην γίνει πρόβλημα, αλλά αντίθετα να επιλύσει τα προβλήματα που υπάρχουν.

Η προηγούμενη νομοθεσία επίλυσε σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα, αλλά δημιούργησε επίσης προβλήματα που οδήγησαν το Δικαστήριο στο να εκδώσει περισσότερες αποφάσεις στον τομέα των αποβλήτων από οποιονδήποτε άλλο τομέα. Δημιούργησε επίσης ένα τεράστιο πρόβλημα για τους δήμους, οι οποίοι, σε τελική ανάλυση, πρέπει να εφαρμόσουν τους κανονισμούς, οι οποίοι είναι μικροί, οι οποίοι διαφέρουν πολύ σε όλη την Ευρώπη και οι οποίοι ανέρχονται σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες.

Κατά συνέπεια, χαιρετίζω την ευελιξία σας και σας υποστηρίζω απόλυτα. Υποστηρίζω επίσης και χαιρετίζω την τροπολογία 112, σχετικά με τα βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα, διότι προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία στην οποία προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε τη χρήση πόρων και, ταυτόχρονα, να εκμεταλλευτούμε στο μέγιστο δυνατό αυτούς που χρησιμοποιούμε μέσω της ανακύκλωσης και της ανάκτησης.

Το λίπασμα, δηλαδή, αυτό που στα ισπανικά αποκαλούμε «abono», από τα απόβλητα, είναι μία από τις αρχαιότερες μορφές ανακύκλωσης στη Γη. Είναι επίσης μία από τις μορφές αποβλήτων που είναι σημαντικές, διότι είναι ο μόνος «οικολογικός» τρόπος λίπανσης του εδάφους, εμπλουτισμού ενός εδάφους που είναι φτωχό σε οργανικά υλικά.

Είμαι η εισηγήτρια της οδηγίας σχετικά με τα απόβλητα και είμαι υπέρ αυτής της τροπολογίας ειδικά, διότι, μέχρι να υπάρξει μια συγκεκριμένη οδηγία, και πρέπει να υπάρξει μια οδηγία, για τα βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα, μέχρι να εκπονηθεί μια οδηγία σχετικά με το λίπασμα, η οποία μέχρι στιγμής δεν προβλέπεται ούτε αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής —η οποία την έχει αφήσει στην άκρη σε αυτήν την πολιτική της λιγότερης νομοθεσίας— αυτό το θέμα πρέπει να ενταχθεί σε ένα πλαίσιο προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη πειθαρχία στον καθαρισμό αποβλήτων και, επίσης, προκειμένου να μπορέσουν οι αγρότες να χρησιμοποιήσουν αυτούς τους πόρους με απόλυτη εμπιστοσύνη.

Σας ευχαριστώ πολύ και πιστεύω ότι η ευελιξία είναι κάτι που μπορούμε να έχουμε μόνο όπου υπάρχει βιωσιμότητα.

  Frieda Brepoels, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (NL) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα και εγώ επίσης να ευχαριστήσω και τους δύο εισηγητές επειδή συνεργάστηκαν με τόση εντιμότητα. Πιστεύω ότι το ενδιαφέρον που έδειξαν τόσοι πολλοί άνθρωποι και οργανώσεις κατά τη διάρκεια αυτής της πρώτης ανάγνωσης από την άποψη τόσο της στρατηγικής όσο και της αναθεώρησης της οδηγίας δείχνει ότι τα απόβλητα προσφέρουν πολλές δυνατότητες. Αν και τα απόβλητα θεωρούνται ολοένα και περισσότερο ως πολύτιμη πηγή πρώτων υλών, παραμένουν επίσης πρόβλημα. Όπως ακούσαμε σήμερα, η συνολική ποσότητα σημειώνει αύξηση· πολύ λίγα απόβλητα επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται· η υφιστάμενη νομοθεσία συχνά εφαρμόζεται αναποτελεσματικά και υπάρχουν επίσης σημαντικές αποκλίσεις στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των αποβλήτων στα διάφορα κράτη μέλη. Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενώ η παρούσα αναθεώρηση περιέχει θετικά μέτρα προς τη μείωση των επιβλαβών επιπτώσεων της επεξεργασίας των αποβλήτων στο περιβάλλον και την υγεία –όπως, επί παραδείγματι, η ιεράρχηση των πέντε σταδίων, τα προγράμματα πρόληψης αποβλήτων για τα κράτη μέλη, ο καλύτερος ορισμός αρκετών εννοιών και κριτηρίων για τη διάκριση των προϊόντων από τα απόβλητα, η εισαγωγή της αρχής της εγγύτητας, η απαγόρευση της ανάμιξης των αποβλήτων με στόχο τη διάλυση τους και, προφανώς, μια διαδικασία αποσαφήνισης για το πότε τα απόβλητα παύουν να είναι απόβλητα– παραμένουν πολλά εμπόδια. Κύριε Επίτροπε, μου έρχεται για παράδειγμα στο νου η τροπολογία 85, η οποία δηλώνει ότι η υγειονομική ταφή κατά την οποία εξάγεται φυσικό αέριο δύναται να θεωρηθεί ανάκτηση. Αυτό είναι, κατά την άποψή μου, εκ διαμέτρου αντίθετο με την πολιτική σταδιακής κατάργησης της απόρριψης των βιοαποικοδομήσιμων αποβλήτων. Είμαι επίσης της άποψης ότι οι τροπολογίες 81 και 82 δεν πρέπει να προβλέπουν την απόρριψη, ακριβώς επειδή η τροπολογία 39 αναφέρεται στην απαγόρευση της αποτέφρωσης στη θάλασσα. Η τροπολογία 26, όπου γίνεται αναφορά στον ορισμό της «ανάκτησης της ενέργειας» πρέπει να διαγραφεί, κατά την άποψη μου, καθώς, διαφορετικά, πολλές εγκαταστάσεις αποτέφρωσης θα εμπέσουν στην εμβέλεια της ανάκτησης και θα δημιουργηθεί μια ελεύθερη αγορά για την αποτέφρωση αποβλήτων. Αυτό θα είναι σε πλήρη διάσταση με την αρχή της εγγύτητας, η οποία είναι, με τη σειρά της, επίσης πολύ σημαντική εάν επιθυμούμε να επιτύχουμε υψηλό επίπεδο ανακύκλωσης. Τέλος, δεν πιστεύω ότι υπάρχει εδώ περιθώριο για την εισαγωγή κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης. Αυτό θα πρέπει, αντίθετα, να εξεταστεί σε συνδυασμό με μια αναθεώρηση της οδηγίας για την αποτέφρωση των αποβλήτων. Δεν έχει διενεργηθεί επίσης διεξοδική μελέτη αντικτύπου.

Τέλος, πρέπει ασφαλώς να μεριμνήσουμε ώστε ορισμένες διατάξεις να μην έχουν ως αποτέλεσμα να περικοπούν επιτεύγματα τα οποία έχουν επιτευχθεί σε ορισμένα κράτη μέλη ή να καταργηθούν οι προσπάθειες της παρούσας πολιτικής. Η Φλάνδρα, η περιοχή από την οποία προέρχομαι, είναι πρωτοπόρος στην Ευρώπη όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση, και θα επηρεαστεί από αυτό. Αυτά τα υψηλά αριθμητικά στοιχεία είναι πιθανά μόνο εάν συμμετέχουν οι τοπικές αρχές και, επίσης, εάν λαμβάνονται αρκετά συνοδευτικά μέτρα, όπως άρσεις και απαγορεύσεις των απορρίψεων. Ο φλαμανδικός κανονισμός για τη μεταφορά εδάφους, για παράδειγμα, είναι επίσης πιθανόν να πληγεί αποκλείοντας από την οδηγία το μη ρυπανθέν έδαφος εκσκαφής. Διάφορα κράτη μέλη, εν πάση περιπτώσει, καταλήγουν σε διαφορετικές ερμηνείες όσον αφορά τις διασυνοριακές μεταφορές. Θα ήθελα να ακούσω τι έχει να πει ο Επίτροπος εν προκειμένω.

  Guido Sacconi, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θέλω και εγώ με τη σειρά μου να εκφράσω τις πιο θερμές μου ευχαριστίες στην κ. Jackson και στον κ. Blokland για την εργασία που πραγματοποίησαν. Μας πήραν από το χέρι, που λέει ο λόγος, ώστε να επιτευχθεί μια συναίνεση η οποία έλαβε την υποστήριξη μιας πολύ μεγάλης πλειοψηφίας στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, και να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα που δεν ήταν καθόλου δεδομένο εξαρχής: να βελτιωθεί δηλαδή η συνεκτικότητα των δύο εγγράφων, το ένα σχετικά με τη στρατηγική για την ανακύκλωση και το άλλο σχετικά με την προτεινομένη αναθεώρηση της οδηγίας πλαίσιο για τα απόβλητα, και έτσι τώρα τα δύο έγγραφα είναι πιο συνεκτικά και από τα αρχικά έγγραφα της Επιτροπής.

Συγκεκριμένα, εκτίμησα ιδιαιτέρως τον τρόπο με τον οποίο η κ. Jackson διεξήγαγε τις συζητήσεις με εμάς, τους σκιώδεις εισηγητές, γεγονός που μας επέτρεψε να επιλύσουμε συναινετικά σχεδόν όλα τα προβλήματα. Για τον λόγο αυτόν, κυρία Jackson, ένιωσα έκπληξη και επίσης θλίψη, όταν είδα ότι είχατε υποβάλει εξ ονόματος της Ομάδας σας ορισμένες τροπολογίες, οι οποίες έθεταν υπό αμφισβήτηση τις εν λόγω συμφωνίες όσον αφορά ένα συγκεκριμένο σημείο. Το γεγονός αυτό μας φέρνει σε δύσκολη ή, επιτρέψτε μου να πω, σε αμήχανη θέση.

Ας ρίξουμε μια ματιά στις προτεραιότητες. Καταρχάς, ένα πολύ θετικό σημείο είναι ότι θέσαμε ως προτεραιότητα την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων πολύ περισσότερο από ό,τι η Επιτροπή: την καθορίσαμε καλύτερα και θέσαμε ως στόχο τη σταθεροποίησή της έως το 2012, σε συνδυασμό με μια ολόκληρη σειρά πρακτικών μέτρων παρακολούθησης. Δεύτερον, υπάρχει ένα σημείο για το οποίο, κυρία Jackson, πρόκειται να αγωνιστώ μέχρις εσχάτων. Καθορίσαμε και ορίσαμε με συγκεκριμένο τρόπο μια ιεραρχία πέντε κλιμακίων. Όπως ακριβώς σε μια ιεραρχία, πρώτα κάνεις ένα πράγμα και μόνο στη συνέχεια κάνεις το δεύτερο, το τρίτο και ούτω καθεξής, δηλαδή πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, ανάκτηση και, τέλος, διάθεση. Δεν αποκλείσαμε το ενδεχόμενο να αποκλίνουμε από αυτήν την ιεραρχία, αλλά δεσμεύσαμε το ενδεχόμενο αυτό με αυστηρά κριτήρια αξιολόγησης, ξεκινώντας από την ανάλυση κόστους-οφέλους καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των καταναλωτικών αγαθών. Για τον λόγο αυτόν, έχω μείνει κατά κάποιον τρόπο κατάπληκτος για το γεγονός ότι τώρα αποκαλείτε τη λύση αυτή γραφειοκρατική.

Τρίτον, υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν επιλύσαμε με τους συμβιβασμούς μας και που πρέπει τώρα να το επιλύσουμε, υποβάλλοντάς το σε ψηφοφορία σε αυτήν την Αίθουσα, αν και η Επιτροπή Περιβάλλοντος βρήκε μια καλή, κατά την άποψή μου, λύση: δεν μπορούμε να υπονομεύουμε την ιεραρχία, θεωρώντας ότι η ανάκτηση ενέργειας αποτελεί ανάκτηση, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για διάθεση. Με αυτόν τον τρόπο, θα υπονομεύαμε ευθέως την ιεραρχία και θα υπήρχε ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένας άσκοπος ανταγωνισμός με τις ανανεώσιμες ενέργειες. Επιτρέψτε μου να γίνω περισσότερο σαφής: δεν πρόκειται για μια ιδεολογική απόρριψη της αποτέφρωσης και της ανάκτησης ενέργειας, αλλά και εγώ συμφωνώ απόλυτα με την κ. Brepoels ότι το να βρεθεί ένας ορισμός σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα είναι κάτι που πρέπει να ανατεθεί σε ένα πιο κατάλληλο φόρουμ.

Έχει σχεδιαστεί κάποια αναθεώρηση της οδηγίας για την αποτέφρωση; Λοιπόν, εγώ νομίζω ότι αυτός θα ήταν ο καταλληλότερος τρόπος προκειμένου να ορίσουμε το ζήτημα της ανάκτησης της ενέργειας και, για τον λόγο αυτόν, έχω καταθέσει σχετικά την τροπολογία 136, την οποία θεωρώ ιδιαίτερα εύλογη. Δεν θα πρέπει να γεμίσουμε αυτήν την οδηγία με πολλά προβλήματα, γι’ αυτό ας εξετάσουμε το ζήτημα με περισσότερη ψυχραιμία και με εμπεριστατωμένη τεχνική βοήθεια.

Τέλος, θέλω και εγώ με τη σειρά μου να λάβω θέση αναφορικά με το θέμα των βιολογικών αποβλήτων. Το θέμα της λιπασματοποίησης αναβάλλεται εδώ και πολύ καιρό, ωστόσο αποτελεί στρατηγικό στοιχείο σε μια κοινωνία ανακύκλωσης, και δεν βλέπω για ποιον λόγο να μην δώσουμε τουλάχιστον μια ευκαιρία στην επιλογή αυτή, για την οποία είμαστε σύμφωνοι εδώ και καιρό.

  Mojca Drčar Murko, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (SL) Η Ομάδα της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη επιδοκιμάζει τη βασική αρχή της Επιτροπής για την αναθεώρηση του πλαισίου οδηγίας όσον αφορά τα απόβλητα ως πιθανό πόρο. Αποσκοπούμε σε μια ισορροπημένη προσέγγιση, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τόσο τις συνέπειες της αύξησης στη δημιουργία αποβλήτων, δηλαδή τους παράγοντες κινδύνου της σε σχέση με το περιβάλλον και την υγεία των ανθρώπων, όσο και τις απαιτήσεις της αναπτυσσόμενης αγοράς σε νέες τεχνολογίες διαχείρισης αποβλήτων.

Σε σχέση με την ιεράρχηση των αποβλήτων, υποστηρίζουμε καταρχήν τη χωριστή συλλογή των αποβλήτων και την ανακύκλωση σε όλα τα μέρη όπου είναι οικονομικά και περιβαλλοντικά αποδοτικό. Ωστόσο, υποστηρίζουμε επίσης την αποτελεσματική διαχείριση άλλων τύπων αποβλήτων που δεν μπορούν να ανακτηθούν ή να ανακυκλωθούν.

Διαπιστώσαμε ότι τα κράτη μέλη τα οποία σημειώνουν μεγαλύτερη επιτυχία στη μείωση της εξάρτησής τους από τους χώρους υγειονομικής ταφής αποβλήτων έχουν επιτύχει αυτόν τον στόχο μέσω του συνδυασμού της ανακύκλωσης, της επεξεργασίας των βιολογικών αποβλήτων –δηλαδή της λιπασματοποίησης– και της ενεργειακής ανάκτησης, με την επιφύλαξη ότι οι εξειδικευμένες μονάδες πρέπει να συμμορφώνονται με απαιτητικά κριτήρια όσον αφορά τις εκπομπές αέριων ρύπων. Εάν ανταποκρίνονται σε αυτά τα κριτήρια, θα πρέπει να τους δίνεται η ευκαιρία να αναγνωριστούν ως μονάδες ενεργειακής ανάκτησης, αντί να καταλήξουν στην κατώτατη θέση της ιεράρχησης της διαχείρισης αποβλήτων, στο ίδιο επίπεδο με τους χώρους υγειονομικής ταφής.

Η δυνατότητα επίτευξης καθεστώτος R1 θα παρακινήσει αυτές τις μονάδες να καταστούν ενεργειακά αποδοτικές, κάτι το οποίο συνάδει επίσης με το ευρωπαϊκό σχέδιο για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 20 τοις εκατό. Η πρότασή μας για την τροπολογία 133 προβλέπει μια συμβιβαστική λύση η οποία συμπληρώνει τον αρχικό τύπο της Επιτροπής με τα συμπεράσματα της συζήτησης στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων.

Συνδέουμε την ιεράρχηση με τα κριτήρια του κύκλου ζωής των προϊόντων. Η εισαγωγή αυτής της σειράς σκέψης θα συντελούσε στη βιωσιμότητα των πόρων και των πρώτων υλών. Αυτή είναι μια προσέγγιση η οποία όχι μόνο έχει επίγνωση των επιβλαβών επιπτώσεων και κινδύνων που προκαλούνται στο περιβάλλον από τα απόβλητα, αλλά επίσης της πιθανής διατήρησης των φυσικών πόρων. Εντούτοις, οι εκτιμήσεις του κύκλου ζωής θα πρέπει να συνοδεύονται από μια ανάλυση κόστους-οφέλους η οποία θα καθοδηγεί τους φορείς εκμετάλλευσης κατά την επιλογή κατάλληλων οδών δράσης.

Τέλος, επιτρέψτε μου να πω ότι μεγάλη πρόοδος έχει επιτευχθεί στη διαχείριση των αποβλήτων τα τελευταία χρόνια, τις τελευταίες δεκαετίες θα μπορούσαμε να πούμε. Η τεχνολογία βελτιώνεται και το κόστος μειώνεται σταδιακά, συνεπώς δεν υπάρχει λογική στις διαδικασίες διάλυσης που έχουν δοκιμαστεί και ελεγχθεί. Αυτό οδήγησε την Ομάδας μας να προετοιμάσει σχέδια τροπολογιών για τον ορισμό της ανακύκλωσης και για τις δύο οδηγίες για τα χρησιμοποιημένα έλαια και τα επικίνδυνα απόβλητα τα οποία δεν θα ισχύουν πλέον. Μπορώ να πω ότι θα υποστηρίξουμε επίσης πλήρως τις ιδέες που εκφράσθηκαν σήμερα από τον Επίτροπο Δήμα σχετικά με την ανάγκη νομικής σαφήνειας, επειδή και αυτό επίσης είναι ένας από τους στόχους μας.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είναι πράγματι ένας πολύ σημαντικός θεσμός· εντούτοις, ο στόχος μας πρέπει να είναι να αναλάβουμε το νομοθετικό έργο και να επιτρέψουμε στο Δικαστήριο να αποφαίνεται μόνο σε οριακές περιπτώσεις που προκύπτουν σε αυτόν τον τομέα.

Θα ήθελα και εγώ επίσης να συγχαρώ και τους δύο εισηγητές, την κ. Jackson και τον κ. Blockland, για την προσεκτική εργασία και συνεργασία τους.

  Liam Aylward, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, χαιρετίζω θερμά τη στρατηγική της Επιτροπής και την αναθεωρημένη οδηγία πλαίσιο για τα απόβλητα.

Διαμαρτυρόμαστε διαρκώς για την έλλειψη δέσμευσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτών της. Μέσω αυτής της νομοθετικής πρότασης, η ΕΕ επιδεικνύει τον ηγετικό της ρόλο και τη βοήθειά της προς τα κράτη μέλη, αντιμετωπίζοντας το διογκούμενο πρόβλημα των αποβλήτων και τον αντίκτυπό του στο περιβάλλον και την υγεία, προωθώντας παράλληλα έναν τομέα ο οποίος παρέχει ήδη περισσότερες από δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Καθώς οι οικονομίες μας εκσυγχρονίζονται στις αντίστοιχες χώρες μας εντός της Ένωσης, παράγουμε ταυτόχρονα 1,3 δισεκατομμύρια τόνους αποβλήτων ετησίως, εκ των οποίων περίπου 40 εκατομμύρια τόνοι είναι επικίνδυνα απόβλητα. Η αποδέσμευση της παραγωγής αποβλήτων από την οικονομική ανάπτυξη είναι ζωτικής σημασίας, ειδάλλως, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, αντιμετωπίζουμε, με το τρέχον ποσοστό μας, την παραγωγή 45% περισσότερων αποβλήτων σε σύγκριση με το 1995. Η πρόληψη είναι το κλειδί, και για να επιτύχουμε σε αυτό πρέπει να συμπεριλάβουμε όλους τους ενδιαφερόμενους, παραγωγούς και καταναλωτές.

Τα κράτη μέλη θα υποχρεωθούν τώρα να εκπονήσουν σχέδια διαχείρισης και πρόληψης των αποβλήτων, στρέφοντας την προσοχή των ιθυνόντων σε κοινοτικό, εθνικό και τοπικό επίπεδο στην πρόληψη, πυροδοτώντας έτσι μια αύξηση στις πολιτικές πρόληψης των αποβλήτων.

Επικροτώ τις τροπολογίες της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων με τις οποίες ζητείται η επιβολή δεσμευτικών στόχων για τη σταθεροποίηση της παραγωγής αποβλήτων στα προβλεπόμενα επίπεδα του 2008 έως το 2012 και μεγαλύτερη επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση για τη μείωση της πίεσης στους χώρους υγειονομικής ταφής.

Πρέπει να συμμετέχουμε με τους πολίτες – παραγωγοί και καταναλωτές είναι εξίσου σημαντικοί. Πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε οι πολίτες να συνειδητοποιήσουν τις τρέχουσες και ενδεχόμενες μελλοντικές επιπτώσεις στη μείωση, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση των αποβλήτων. Οι κοινοτικές και τοπικές εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πρέπει να χωροθετηθούν πρακτικά και να καταστούν προσβάσιμες για μέγιστο αντίκτυπο. Οι πολίτες αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη περιβαλλοντική συνείδηση και εναπόκειται σε εμάς, τους πολιτικούς, να τους καθοδηγήσουμε. Η επιτυχία του τέλους της πλαστικής σακούλας στην Ιρλανδία αποτελεί προφανές παράδειγμα. Πρέπει τώρα να συνεργαστούμε για να επιτύχει η πρόληψη.

  Jill Evans, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τους εισηγητές, την κ. Jackson και τον κ. Blokland, για τη συνολική δουλειά τους σχετικά με αυτό το θέμα, επειδή η Ομάδα τωv Πρασίvωv/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία απογοητεύτηκε πολύ από την πρόταση της Επιτροπής. Αντί να προχωρήσουμε περαιτέρω και να επικεντρωθούμε στην πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση, σημειώσαμε στην πραγματικότητα ένα βήμα προς τα πίσω: ένας ανησυχητικός συνδυασμός ανυπαρξίας δράσης ή στόχων για την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση, πληθώρα νομικών κενών για ασυνείδητους επιτήδειους και προώθηση της αποτέφρωσης, εκπέμποντας εντελώς λανθασμένο μήνυμα.

Είχαμε πολύ καλή συνεργασία μεταξύ των σκιωδών εισηγητών η οποία οδήγησε στην ψηφοφορία της επιτροπής και συμφωνήσαμε σε πολλές συμβιβαστικές τροπολογίες, και, παρόλο που δεν προχώρησε όσο θα θέλαμε, προώθησε σε τέτοιο βαθμό την πρόταση ώστε η Ομάδα τωv Πρασίvωv/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία απέσυρε την τροπολογία μας που απέρριπτε ολόκληρη την πρόταση της Επιτροπής. Η Ομάδα μας θα μπορούσε να υπερψηφίσει την έκθεση αύριο, εάν το παρόν Κοινοβούλιο υποστηρίξει τη θέση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, αλλά φοβούμαι ότι δεν θα συμβεί αυτό.

Η βάση της συνολικής στρατηγικής για τα απόβλητα πρέπει να είναι η δεσμευτική ιεράρχηση των πέντε σταδίων για τα απόβλητα, της πρόληψης, της επαναχρησιμοποίησης, της ανακύκλωσης, της ανάκτησης και της διάθεσης. Η ύπαρξη εθνικών προγραμμάτων πρόληψης με πανευρωπαϊκά μέτρα και στόχους είναι ζωτικής σημασίας. Η πρόληψη έχει συζητηθεί πάρα πολύ από την πρώτη οδηγία το 1975, αλλά έχουν αναληφθεί ελάχιστη δράση και έχουμε ακούσει πολλές δικαιολογίες για αυτό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χαιρετίζουμε τον στόχο της σταθεροποίησης των αποβλήτων έως το 2012. Δεν προχώρησε όσο θα θέλαμε · είναι ασθενέστερη από την αρχική μας πρόταση· αλλά θα την δεχτούμε, προκειμένου να διασφαλίσουμε την προώθηση προγραμμάτων πρόληψης με δεσμευτικούς στόχους.

Υποστηρίζουμε επίσης στόχους ανακύκλωσης για ολόκληρη την ΕΕ. Ένα επίπεδο ανακύκλωσης της τάξης του 50% για τα δημοτικά απόβλητα και 70% για απόβλητα δομικών έργων, κατεδαφίσεων, βιομηχανικών και βιοτεχνικών αποβλήτων έως το 2020 είναι απολύτως εφικτός και ρεαλιστικός. Και καθώς δεν μπορούν και δεν πρέπει να συμπεριληφθούν τα πάντα σε αυτήν την οδηγία πλαίσιο, επιθυμούμε επίσης η Επιτροπή να προωθήσει προτάσεις για συγκεκριμένες ροές αποβλήτων πριν από τα τέλη του 2008, και, στην περίπτωση των βιοαποικοδομήσιμων αποβλήτων, έως τα τέλη του 2007.

Αλλά το βασικό θέμα για εμάς σε αυτήν την οδηγία είναι η αποτέφρωση. Ο επαναχαρακτηρισμός της αποτέφρωσης αποβλήτων ως ενεργειακή ανάκτηση θα υπονομεύσει πλήρως τα μέτρα πρόληψης και ανακύκλωσης. Ναι, πρέπει να απομακρυνθούμε από την υγειονομική ταφή, αυτό αποτελεί ήδη νομική υποχρέωση. Η αποτέφρωση δεν είναι, όμως, η απάντηση. Είναι σκανδαλωδώς αντιφατικό να επικυρωθεί μια ιεράρχηση πέντε σταδίων και, εν συνεχεία, να αναβαθμιστεί και να δοθούν κίνητρα στο χαμηλότερο επίπεδο αυτής της ιεραρχίας. Πρόσφατη έκθεση έδειξε ότι η αποτέφρωση δεν είναι πράσινη ενέργεια ή ασφαλής διάθεση απορριμμάτων. Δεν πρέπει να συμμετέχουμε στην ανάδειξη της αποτέφρωσης σε πράσινη ενέργεια.

  Bairbre de Brún, thar ceann an Ghrúpa GUE/NGL. – A Uachtaráin, caithfidh mé m'iontas agus mo dhíomá a chur in iúl faoin dóigh ar chuir an rapóirtéir Bean Jackson a oiread sin leasuithe ar bord a athraíonn agus a thagann salach ar na leasuithe comhréiteacha a ndearna sí féin idirbheartaíocht orthu linn uilig mar scáth-thuairisceoir agus scáthrapóirtéir. Bhain comhthoil mhór le gach leasú comhréitigh ag an vóta ar an Choiste um Chomhshaol, um Shláinte Phoiblí agus um Shábháilteacht Bia. Le vóta deiridh an Choiste ar théacs thuarascáil Bhean Jackson, bhí 48 i bhfabhar, 6 in éadan agus dhá staonadh. Tá sé doiligh le tuiscint mar sin, conas is féidir le Bean Jackson a oiread sin leasuithe a chur ar bord don seisiún iomlánach, rud a bhriseann an chomhthoil seo. Tá sé doiligh le tuiscint cad é an cineál údaráis atá sí ag iarraidh dá hobair leis na hinstitiúidí eile sna seachtainí atá romhainn.

Chuir mo ghrúpa GUE/NGL leasuithe chun tosaigh maidir le hathchúrsáil ar 50% ar a laghad de dhramháil in-bhith-dhíghrádaithe, úsáid a bhaint as an dlíeolaíocht atá ann anois chun dul i ngleic le hiarrachtaí an Choimisiúin loisceoirí cathrach a athbhrandáil mar athghabháil, ag cinntiú nach dtéann ábhar in-athúsáidte nó in-athchúrsáilte i líonadh talún nó isteach i loisceoir, athchúrsáil agus córas bailiúcháin scartha a chur chun cinn agus comhfhiosrú a dhéanamh ar an mhéid dramhaíola a dhéantar sa chéad dul síos. Ba mhaith linne béim a fheiceáil go príomha ar chosc dramhaíola agus ansin ar athúsáid agus athchúrsáil. Tá sé tábhachtach nach féidir loisceoirí cathrach a athbhrandáil mar athghabháil. Chun sin a stopadh, iarraim ar fheisirí vótáil go háirithe ar son leasuithe 83, 156, 166 agus 179.

Gan spriocanna, ar leibhéal an Aontais Eorpaigh d'athchúrsáil, tá an chontúirt ann go mbeidh brú ar Bhallstáit gabháil chuig loscadh amháin agus neamhaird a dhéanamh de chliarlathas an chúig chéim is fearr. Tá contúirt ann go háirithe go mbeadh drochthaifead athchúrsála ag Ballstáit a bheidh ag iarraidh an riachtanas don treoir líonta talún a chomhlíonadh. Ní leor an cliarlathas dramhaíola amháin chun cosc a chur air seo. Iarraim ar fheisirí vótáil ar son spriocanna éifeachtacha athchúrsála fosta. Mar fhocal scoir, ba mhaith liom fáilte a chur roimh Thuarascáil Blokland maidir le Straitéis Théamach ar Athchúrsáil Dramhaíola agus buíochas a ghabháil leis an rapóirtéir as a chuid oibre.

  Kathy Sinnott, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, ό,τι και να πει η ιρλανδική κυβέρνηση, οι Ιρλανδοί δεν θέλουν να αποτεφρώνουν τα απορρίμματά τους. Είμαστε πρόθυμοι να μειώσουμε, να επαναχρησιμοποιήσουμε και να ανακυκλώσουμε. Στο παρελθόν η Ιρλανδία στηριζόταν στην υγειονομική ταφή ως τη μοναδική επιλογή της. Αυτό αλλάζει, αλλά ακόμη και τώρα οι διατάξεις για την ανακύκλωση είναι αποσπασματικές και ανεπαρκείς στους περισσότερους τομείς.

Με εξαίρεση τις μικρές εσωτερικές μονάδες, δεν διαθέτουμε αποτεφρωτήρες στην Ιρλανδία και, συνεπώς, τα επίπεδα διοξινών μας είναι μεταξύ των χαμηλότερων στην Ευρώπη. Τώρα, όμως, σημαντικές εταιρείες αποτέφρωσης πετούν πάνω από την Ιρλανδία σαν όρνεα. Δεν θα βοηθήσει εάν νομιμοποιήσουμε την αποτέφρωση αλλάζοντας τον ορισμό μας για την ανάκτηση. Εάν δεν παραμείνουμε σαφείς ότι η αποτέφρωση αποτελεί το χειρότερο είδος διάθεσης και ότι δεν αποτελεί βιώσιμη λύση, η χώρα μου, η Ιρλανδία, θα ακολουθήσει την εύκολη διέξοδο, έχοντας ως αποτέλεσμα μακροπρόθεσμη βλάβη. Απορρίπτω, ως εκ τούτου, κάθε τροπολογία που θέλει να αλλάξει ορισμούς και θέλω να συγχαρώ τον κ. Blokland επειδή υιοθέτησε μια πολύ θετική και ισχυρή στρατηγική για την ανακύκλωση.

  Irena Belohorská (NI). – (SK) Και εγώ επίσης θα ήθελα να αρχίσω, φυσικά, ευχαριστώντας τους δύο εισηγητές για το πολύ σημαντικό νομοθετικό έγγραφο το οποίο αποσκοπεί στην απλούστευση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου που καλύπτει τον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πλέον πολυσυζητημένο θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είναι η περιβαλλοντική νομοθεσία, σημαντικό τμήμα της οποίας αφορά τη διαχείριση.

Αφενός, στηρίζω την εισηγήτρια στις προσπάθειές της να αποτρέψει την εκτεταμένη επιτροπολογία. Αφετέρου, η οδηγία πλαίσιο είναι τόσο σημαντική για την Ένωση, ώστε για όλα τα άρθρα που αναφέρονται, ήτοι τα άρθρα 5, 11 και 21, είναι απαραίτητο να επιμείνουμε στη διαδικασία συναπόφασης. Θα ήταν επιθυμητό να επαναχαρακτηρίσουμε την αποτέφρωση αποβλήτων ως μορφή ανακύκλωσης, αντί μορφή διάθεσης, όπως χαρακτηρίζεται επί του παρόντος. Η ανακύκλωση μειώνει επίσης την εξάρτησή μας από τις πρωτογενείς πρώτες ύλες.

Είναι απαραίτητο να βελτιωθούν οι συνοριακοί έλεγχοι, ούτως ώστε ορισμένα κράτη μέλη να μην καταστούν οι υγειονομικοί χώροι ταφής για άλλα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για πολλούς ανθρώπους η διαχείριση αποβλήτων προσφέρει το δέλεαρ πολύ επικερδών αλλά παράνομων επιχειρηματικών ευκαιριών. Εντούτοις, έχω μια επιφύλαξη όσον αφορά την τροπολογία 70, η οποία τροποποιεί το άρθρο 30 της οδηγίας, με στόχο την άρση ειδικών ποιοτικών και, ιδίως, ποσοτικών δεικτών από τα προγράμματα διαχείρισης αποβλήτων των κρατών μελών.

Εάν θέλουμε πραγματικά να μειώσουμε τον όγκο των αποβλήτων, είναι απαραίτητοι οι ποσοτικοί δείκτες. Μια μείωση του όγκου δεν σημαίνει αυτόματα ότι τα πιο επικίνδυνα απόβλητα θα εξαλειφθούν. Η υπερβολική ευελιξία στα προγράμματα, ή ανακριβείς και ασαφώς καθορισμένοι στόχοι, δεν θα έχουν ως αποτέλεσμα την επιθυμητή έκβαση, και ασφαλώς θα αποτελέσουν αντικείμενο κατάχρησης από τα κράτη μέλη. Αυτό είναι βέβαιο ότι θα συμβεί, καθώς η οδηγία εναποθέτει την επίτευξη αποτελεσμάτων στα κράτη μέλη. Τα προγράμματα διαχείρισης αποβλήτων πρέπει να περιλαμβάνουν επίσης ποσοτικούς δείκτες· ειδάλλως, τα προγράμματα δεν θα είναι αρκετά φιλόδοξα. Ταυτόχρονα, συμφωνώ με την εισηγήτρια ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν έτοιμα τα προγράμματά τους εντός 18 μηνών από την έναρξη ισχύος της οδηγίας. Μου φαίνεται ότι τα τρία χρόνια, που προτείνει η Επιτροπή, είναι μεγάλο διάστημα.

  Avril Doyle (PPE-DE). – (EN) Κυρία Πρόεδρε, συμφωνώ με την κ. Jackson ότι η ιεράρχηση των πέντε σταδίων της για τα απόβλητα στέλνει σαφή μηνύματα στα κράτη μέλη για τη νομοθεσία σχετικά με την πρόληψη και τη διαχείριση των αποβλήτων, και ότι παραχώρησε αρκετό περιθώριο ελιγμών, ώστε το περιβάλλον να είναι πάντα ο νικητής στην πολιτική για τα απόβλητα και τα κράτη μέλη να λαμβάνουν πλήρως υπόψη τις αρχές της προληπτικής προσέγγισης και της βιωσιμότητας, καθώς και άλλα κριτήρια που καλύπτουν τις οικολογικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, κατά την εφαρμογή της ιεράρχησης πέντε σταδίων των αποβλήτων με αποδοτικό τρόπο ως προς τον άνθρακα.

Πιστεύω ότι η ανάκτηση πρέπει να καθοριστεί χωρίς αμφισημίες, παρόλο που ενδέχεται να χρειαστεί περαιτέρω συντονισμός μετά την αυριανή ψηφοφορία, και ότι τα κριτήρια για την ενεργειακή απόδοση (τα οποία πρέπει να βρίσκονται στο παράρτημα), προκειμένου να καθοριστεί εάν οι δημοτικοί αποτεφρωτήρες απορριμμάτων πρέπει να χαρακτηριστούν ως ενέργειες ανάκτησης ή διάθεσης, αποτελούν μια ουσιαστική και λογική συνεισφορά στις προκλήσεις της Ευρώπης για τα απόβλητα και την ενέργεια.

Συμφωνώ ότι είναι ζωτικής σημασίας για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία οι δημοτικοί αποτεφρωτήρες αποβλήτων να συμμορφώνονται με τους χρυσούς κανόνες και να χρησιμοποιούν τη βέλτιστη διαθέσιμη τεχνολογία. Η συζήτηση συνεχίζεται σχετικά με το εάν τα κριτήρια απόδοσης θα πρέπει να συμπεριληφθούν ή όχι, και σε τι επίπεδα πρέπει να καθοριστούν. Τα απορρίμματα αποτελούν πόρο και πηγή ενέργειας, και δεν πρέπει να αποκλείουμε τρόπους τέτοιας χρήσης τους μετά την ιεράρχηση των πέντε σταδίων.

Η διατύπωση του κειμένου της Επιτροπής και της τελευταίας τροπολογίας της Ομάδας τoυ Ευρωπαϊκoύ Λαϊκoύ Κόμματoς (Χριστιαvoδημoκράτες) και των Ευρωπαίωv Δημoκρατώv χαρακτήρισε τα κριτήρια ενεργειακής απόδοσης ως «ίσα ή ανώτερα» των ορισθέντων επιπέδων. Αυτή η τροπολογία θα διασφαλίσει ότι δεν θα παραβλέψουμε πρόσθετη ή επακόλουθη νομοθεσία, όπως μια πιθανή οδηγία για την αποτέφρωση των απορριμμάτων, καθιστώντας τα κριτήρια ακόμη αυστηρότερα εάν χρειαστεί. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κ. Jackson και τον κ. Blokland.

  Anne Ferreira (PSE). – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, ενόψει της συνεχούς αύξησης των αποβλήτων που παράγουμε και της ανάγκης για αναθεώρηση του κειμένου του 1975, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε, πέρυσι, την τροποποίηση της ισχύουσας οδηγίας πλαισίου. Η πρόθεση υπήρξε καλή, αλλά η νομοθετική πρόταση δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και υπολείπεται κατά πολύ των στόχων που πρέπει να επιτευχθούν.

Τα προτεινόμενα μέτρα για την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων και, κατά συνέπεια, τη μείωση της ποσότητας των παραγόμενων αποβλήτων δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικά και σε καμία περίπτωση δεσμευτικά. Επίσης, εκφράζω τη λύπη μου για την απουσία ποσοτικοποιημένων στόχων για την ανακύκλωση.

Επιπλέον, οι προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα επικίνδυνα απόβλητα είναι ανεπαρκείς συγκριτικά με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία. Ο στόχος της συγχώνευσης των κειμένων με σκοπό την απλούστευσή τους και τη βελτίωση της εφαρμογή τους δεν πρέπει να συνεπάγεται αποδυνάμωση των διατάξεων που αφορούν την επεξεργασία επικίνδυνων αποβλήτων. Όσον αφορά τα απόβλητα, καμία υπαναχώρηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή, πόσο μάλλον σε περιπτώσεις επικίνδυνων αποβλήτων. Τα πρόσφατα γεγονότα μάς προτρέπουν να βρισκόμαστε σε επαγρύπνηση.

Όταν επικίνδυνα απόβλητα αναμειγνύονται με άλλα απόβλητα, δεν καθίστανται λιγότερο επικίνδυνα. Ομοίως, δεν μπορούμε να στηρίξουμε μια ενδεχόμενη εισαγωγή παρεκκλίσεων από την υποχρέωση κατοχής άδειας λειτουργίας όταν έχουμε να κάνουμε με επικίνδυνα απόβλητα.

Όσον αφορά την έννοια της χρήσης των αποβλήτων ως πηγή ενέργειας, αντιλαμβάνομαι τον σκοπό, αλλά είναι επικίνδυνο να συγχέουμε την ενεργειακή εκμετάλλευση με την ενεργειακή ανάκτηση. Τίποτα δεν μας εμποδίζει να ανακτήσουμε την ενέργεια που παράγεται από δραστηριότητες αποτέφρωσης, ακόμη και αν η τελευταία έχει χαρακτηριστεί ως εργασία διάθεσης των αποβλήτων. Πρόκειται για ένα σημείο το οποίο πρέπει να αποσαφηνιστεί. Προτάσεις, σαν και αυτήν, που επιτρέπουν τον χαρακτηρισμό της αποτέφρωσης ως εργασία ανάκτησης, και όχι πλέον ως εργασία διάθεσης, τοποθετούν στην ίδια βάση την ανάκτηση αποβλήτων και την ανάκτηση ενέργειας. Κυρίως, όμως, έρχονται σε αντίθεση με την ιεραρχία πέντε σταδίων που ενέκρινε η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων και, κατ’ επέκταση, με τον στόχο της πρόληψης και της μείωσης της παραγωγής αποβλήτων. Ο στόχος αυτός υποστηρίζεται από την έκθεση της κ. Jackson, η οποία βελτιώνει σημαντικά την πρόταση της Επιτροπής.

Το ζήτημα των αποβλήτων αποτελεί σημαντική πρόκληση για την κοινωνία, μια πρόκληση που χρήζει φιλόδοξης νομοθεσίας. Από ολοένα και περισσότερες έρευνες καταδεικνύεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών επιθυμεί προϊόντα φιλικότερα προς το περιβάλλον και επιζητεί καλύτερη ενημέρωση όσον αφορά τη φύση και την ποιότητα αυτών των προϊόντων. Οφείλουμε να τους ακούσουμε.

  Holger Krahmer (ALDE). – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω τους δύο εισηγητές, και κυρίως την κ. Jackson, η οποία, αναζητώντας συμβιβασμούς σε ένα εξαιρετικά σύνθετο ρυθμιστικό πλαίσιο, προσπαθεί προφανώς να αντεπεξέλθει σε ένα τιτάνιο έργο. Ωστόσο, πρέπει να επισημάνω ότι η εντύπωση που αποκόμισα από την έκβαση της πρώτης ανάγνωσης ήταν ότι αυτό το Σώμα είναι έτοιμο να πράξει το αντίθετο από αυτό που επιδιώκαμε αρχικά να επιτύχουμε με την τροποποίηση της παρούσας νομοθεσίας, δηλαδή την απλοποίηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τα απόβλητα και την ελαχιστοποίηση της γραφειοκρατίας. Αυτό που χρειαζόμαστε κατά την εφαρμογή της ιεράρχησης των αποβλήτων είναι ελαστικότητα, μια ελαστικότητα που είναι απαραίτητη, προκειμένου τα οικονομικά και οικολογικά χρήσιμα ρεύματα αποβλήτων να αποτελέσουν μια εφικτή πρακτική. Αυτό που θα ήθελα να επισημάνω στον κ. Sacconi, ο οποίος δυστυχώς εγκαταλείπει αυτήν τη στιγμή την Αίθουσα, είναι ότι οι αναλύσεις του κύκλου ζωής είναι μια γραφειοκρατική διαδικασία και, αντί να διασφαλίζουν στην πράξη την ευέλικτη διαχείριση της ιεραρχίας, θα επιφέρουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Σε αντίθεση με το στόχο μας, που είναι η πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων, αυτές παράγουν περιττό χαρτί.

Αντιλαμβάνομαι ότι ο κόσμος διατηρεί πολύ μεγάλες επιφυλάξεις σχετικά με την ευέλικτη ιεραρχία αποβλήτων, εάν όμως ρίχναμε μια ματιά στον τρόπο εφαρμογής της σύγχρονης διαχείρισης αποβλήτων, αυτό θα βοηθούσε να τις μειώσουμε· οι νέες τεχνικές διαδικασίες συνοδεύτηκαν από νέες λύσεις, και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιήσουμε την αναθεώρηση του νόμου για να καταστήσουμε παράνομες ελεγμένες και δοκιμασμένες πρακτικές. Δεν υπάρχει πλέον κανένας λόγος να μην αντιμετωπίζεται η ανακύκλωση και η χρήση των αποβλήτων ως μια πηγή ενέργειας ισότιμης αξίας. Εάν πραγματικά επιθυμείτε την καλύτερη αξιοποίηση των πόρων και τη διαχείριση των κύκλων ζωής, πρέπει να παραμερίσετε τις ιδεολογικές σας παρωπίδες.

Επιτρέψτε μου απλά να προσθέσω κάτι σε σχέση με την αυτάρκεια. Καταρχήν, στη νομοθεσία για το περιβάλλον δεν υπάρχει θέση για κανονισμούς της αγοράς, οι οποίοι, από οικολογική αλλά και οικονομική άποψη, είναι αντιπαραγωγικοί ως προς τα αποτελέσματά τους. Είναι λυπηρό ότι, όσον αφορά τη νομοθεσία για το περιβάλλον, χρησιμοποιούμε ή όχι την εσωτερική αγορά κατά το δοκούν. Σκοπός δεν είναι η παρεμπόδιση της μεταφοράς αποβλήτων, αλλά η αναζήτηση, μέσω του πανευρωπαϊκού ανταγωνισμού, των λύσεων εκείνων που έχουν βέλτιστα αποτελέσματα τόσο οικονομικά όσο και οικολογικά. Είναι θλιβερό και προφανές το γεγονός ότι, στην παρούσα συζήτηση για την αρχή της αυτάρκειας, τα εθνικά και περιφερειακά συμφέροντα έχουν προτεραιότητα πέρα από οτιδήποτε άλλο.

  Wiesław Stefan Kuc (UEN). – (PL) Κυρία Πρόεδρε, ο ορισμός των αποβλήτων είναι ευρέους φάσματος. Ωστόσο, φαίνεται όντως ότι θα πρέπει να καθορίσουμε σαφώς τα «απόβλητα» ως τα κατάλοιπα διαδικασιών παραγωγής τα οποία δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ως πρώτες ύλες ή ως συστατικά σε άλλες διαδικασίες παραγωγής στο υφιστάμενο στάδιο τεχνολογικής ανάπτυξης. Αν και πολύ μεγάλο μέρος των αποβλήτων μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, υπάρχει δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος το οποίο δεν μπορεί. Αυτό περιλαμβάνει τον όγκο των αποβλήτων από χημικές διαδικασίες, σε δύο παραδείγματα εκ των οποίων θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας.

Το πρώτο αφορά τα χλωρίδια, τα οποία παράγονται κατά την παρασκευή λιπασμάτων με βάση τον φώσφορο. Υπάρχουν ολόκληρα βουνά χλωριδίων, τα οποία διασκορπίζει ο άνεμος και τα οποία προκαλούν όξινη βροχή σε μέρη όπως η Σκανδιναβία. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο τέτοιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην Πολωνία, κοντά στο Szczecin και το Gdańsk. Και πόσες υπάρχουν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ουκρανία και τη Ρωσία;

Το δεύτερο αφορά τα «καυτά σημεία», από τα οποία υπάρχουν αρκετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένου ενός στη Jaworznia κοντά στην Κρακοβία. Περισσότεροι από 150 000 τόνοι αποβλήτων δημιουργούνται από ένα κοντινό εργοστάσιο, το οποίο παρασκευάζει φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Κάποια στιγμή παρασκεύαζε επίσης κυκλώνιο B. Οι χημικές ενώσεις συμπαρασύρονται με το νερό, και τα λύματα έχουν δηλητηριάσει τον κοντινό ποταμό και το έδαφος σε βάθος δέκα μέτρων. Δεν γνωρίζουμε πώς να το διαθέσουμε αυτό και άλλα απόβλητα, ή τι να κάνουμε με αυτό.

Ζητώ από τον Οργανισμό Προστασίας Περιβάλλοντος και τα ερευνητικά ιδρύματα να συμμετάσχουν περισσότερο στην ανάπτυξη μεθόδων εξάλειψης των χημικών αποβλήτων.

  Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE). – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, καθημερινά παράγουμε οικιακά και βιομηχανικά απόβλητα, καθώς και απόβλητα εξορύξεως, τα οποία είναι δύσκολο να καταστρέψουμε. Η διαχείριση των αποβλήτων είναι σύνθετο ζήτημα και θέτει –έμμεσα, όπως είναι φυσικό– το ερώτημα του κατά πόσον είμαστε ικανοί να σεβαστούμε όχι μόνο το περιβάλλον και την υγεία των πολιτών αλλά και τις ευρωπαϊκές μας πολιτικές.

Από το 1976, η κοινή νομοθεσία που αναπτύσσουμε είναι σαφώς αναποτελεσματική. Αυτή η δεύτερη οδηγία, που αποτελεί αναθεώρηση της οδηγίας για τα απόβλητα, δεν μπορεί να κρυφθεί πίσω από τις υφιστάμενες διατάξεις, που μόλις απλουστεύθηκαν. Τα αριθμητικά στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Οι ποσότητες αποβλήτων εξακολουθούν να αυξάνονται: 3,5 τόνοι παράγονται ανά κάτοικο ετησίως, γεγονός το οποίο ισοδυναμεί σε αύξηση της τάξης των 460 χλγρ. σε διάστημα δέκα ετών.

Πέρα και πάνω από κάθε νομοθεσία που μπορεί να μετατραπεί σε μελλοντικές διατάξεις, αυτό που έχει σημασία είναι να δώσουμε στους ευρωπαίους πολίτες μια συνολική άποψη της διαδρομής που ακολουθούν οι κάδοι απορριμμάτων μας. Η ευρωπαϊκή ιεραρχία, η οποία βασίζεται σε πέντε βασικές αρχές –πρόληψη, διαλογή, ανακύκλωση, αποτέφρωση και διάθεση– δεν πρέπει να υπονομεύεται από προσπάθειες προώθησης της αποτέφρωσης. Με ανησυχεί και εμένα, όπως και πολλούς πολίτες που ζουν κοντά σε μονάδες αποτέφρωσης, το γεγονός ότι η Ένωση δεν φαίνεται να αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων και στην ανακύκλωση, με τη δημιουργία για παράδειγμα πραγματικών τομέων ανακύκλωσης. Πρέπει να μειώσουμε δραστικά τη χρήση της αποτέφρωσης και να μην επιτρέψουμε τον χαρακτηρισμό της ως διαδικασίας ανάκτησης ενέργειας.

Αντιθέτως, αυτό που έχει σημασία είναι να αξιοποιήσουμε την ανακύκλωση, ούτως ώστε να επιτύχουμε τη διαχείριση του 50% των αποβλήτων από τις τοπικές αρχές και την ανακύκλωση του 60% άλλων αποβλήτων έως το 2020, μειώνοντας σταδιακά την ταφή και την αποτέφρωση όλων των υλικών που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν, να ανακυκλωθούν ή να λιπασματοποιηθούν.

Θα ήθελα επίσης να επιστήσω την προσοχή σας, κυρία Πρόεδρε, στη συμπερίληψη της οδηγίας για τα επικίνδυνα απόβλητα στη νέα νομοθεσία. Τα επικίνδυνα απόβλητα πρέπει να ελέγχονται αυστηρά· πρέπει να υπόκεινται σε ένα σύστημα ανιχνευσιμότητας και σε ένα εξαιρετικά αυστηρό σύστημα αδειοδότησης. Συμφωνούμε με την ανάγκη να αποφευχθούν και να μειωθούν οι επιπτώσεις των αποβλήτων, κύριε Επίτροπε, αλλά θα ήταν απαράδεκτο να υποκύψουμε στην εύκολη επιλογή της αποτέφρωσης.

  Δημήτριος Παπαδημούλης (GUE/NGL). – Κύρια Πρόεδρε, η αναθεώρηση της πολιτικής για τα απορρίμματα καλείται να ενισχύσει τους στόχους μας για λιγότερα απορρίμματα και περισσότερη ανακύκλωση.

Η ιεράρχηση των πέντε βημάτων, αν και δεν αποτελεί την άριστη λύση, είναι ένα βήμα. Και γι’ αυτό θα ήταν λάθος να υπονομευθεί η πρόοδος και η συναίνεση που έχουμε πετύχει στην Επιτροπή Περιβάλλοντος με τροπολογίες οι οποίες διαταράσσουν αυτήν την ιεράρχηση και προτάσσουν την αποτέφρωση ως βέλτιστη λύση, παρόλο που αυτή η μέθοδος επιβαρύνει σημαντικά το περιβάλλον.

Η νομοθετική πρόταση της Επιτροπής είναι ανεπαρκής: χρειαζόμαστε πιο φιλόδοξους στόχους σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση, χρειαζόμαστε επιπλέον κίνητρα στις εθνικές και τοπικές αρχές για την ανάπτυξη των απαραίτητων υποδομών για να μην οδηγηθούμε ντε φάκτο στην προώθηση της αποτέφρωσης, χρειαζόμαστε πιο αυστηρή πολιτική απέναντι στα επικίνδυνα απόβλητα. Κυρίως όμως, απαιτούνται μέτρα για την ενίσχυση της πρόληψης.

Η ενίσχυση της συνείδησης των πολιτών σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση δεν αρκεί. Οφείλουμε να υποστηρίξουμε την ανάπτυξη νέων μέτρων πολιτικής για να μειωθούν σταδιακά τα απορρίμματα, να ενισχυθεί η έρευνα για προϊόντα τα οποία θα είναι ευκολότερο να επαναχρησιμοποιηθούν, να ανακυκλωθούν και να χρησιμοποιηθούν για άλλους λόγους.

  Urszula Krupa (IND/DEM). – (PL) Κυρία Πρόεδρε, ο τρόπος ζωής των ευρωπαίων καταναλωτών έχει δημιουργήσει αυξανόμενες ποσότητες αποβλήτων, και για αυτόν τον λόγο οι προτάσεις ανακύκλωσης αποτελούν σημαντικό προληπτικό στοιχείο. Εντούτοις, η εφαρμογή της σύνθετης νομοθεσίας, για διάφορες κατηγορίες αποβλήτων και διάφορες μορφές ανακύκλωσης που περιέχονται στην οδηγία, θα είναι δύσκολο καθήκον, ειδικά για τοπικά συμβούλια και μικρές επιχειρήσεις. Ούτε η υποβολή τεράστιου αριθμού εκθέσεων δεν θα επιλύσει το πρόβλημα. Τα φτωχότερα τοπικά συμβούλια στα νέα κράτη μέλη, τα οποία στερούνται εμπειρίας στον διαχωρισμό των αποβλήτων και χρηματοδότησης, ενδεχομένως να μην το κατορθώσουν, και τα γενικευμένα πρόστιμα που επιβάλλονται στα κράτη μέλη για τη μη συμμόρφωση με τις διατάξεις της οδηγίας θα καταστήσουν ακόμη φτωχότερες τις τοπικές κυβερνήσεις και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, γεγονός το οποίο θα σημάνει τελικά την ύπαρξη ακόμη λιγότερων χρημάτων για την υλοποίηση των περιβαλλοντικών στόχων.

  Karl-Heinz Florenz (PPE-DE). – (DE) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρία Jackson, κύριε Blokland, τις θερμές μου ευχαριστίες για την εξαίρετη εργασία σας· πιστεύω ότι η Επιτροπή εκπόνησε μια καλή έκθεση, πρόθεση της οποίας είναι να καταστεί σαφής η ανάγκη του να μετατραπεί η πολιτική μας για τα απόβλητα, στο μέλλον, σε μια πολιτική πόρων, διότι αν δεν εξετάσουμε αυτό το θέμα υπό αυτό το πρίσμα, θα έλθει κάποια ημέρα που τα παιδιά μας θα μας θέσουν πολύ άβολες ερωτήσεις για το πώς διαχειριστήκαμε τους πόρους αυτού του αιώνα. Για τον λόγο αυτόν, ορθώς η Επιτροπή επικεντρώνεται με πολύ έντονο τρόπο στον προσδιορισμό αόριστων νομικών εννοιών στην παλαιότερη οδηγία, καθώς και στον καθορισμό άπαξ και διά παντός ενός σαφούς ορισμού του τι εννοούμε με τον όρο διάθεση αποβλήτων. Χαίρομαι που υπήρξε δέσμευση για να επιτευχθούν υψηλά επίπεδα ενεργειακής απόδοσης κατά την ανάκτηση αποβλήτων για χρήση ως πηγή ενέργειας, καθώς ό,τι απαιτούμε από τα αυτοκίνητα, τα ψυγεία και πολλά άλλα πράγματα, οφείλουμε επίσης να το απαιτήσουμε και από τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης. Αυτό, βεβαίως, είναι ένα παράδειγμα της αρχής «καλύτερης νομοθεσίας».

Θεωρώ την ιεραρχία, όπως αυτή εγκρίθηκε από την επιτροπή, ως μια καλή εξέλιξη· ενδεχομένως θα μπορούσα να επισημάνω στους καλούς μας φίλους στο κόμμα των Πρασίνων ότι πρόκειται για μια πενταεπίπεδη ιεραρχία – όχι μια ιεραρχία όμως που ορίζεται συγκεκριμένα, αλλά μια ιεραρχία που επιτρέπει επίσης την αμοιβαία ευελιξία, διότι ακόμα και το χαρτί, όταν ανακυκλωθεί επτά ή οκτώ φορές, πρέπει κάποια στιγμή να καταλήξει στην κατάλληλη εγκατάσταση επανεπεξεργασίας ή αποτέφρωσης.

Θεωρώ αυτήν τη συζήτηση για την αυτάρκεια όντως εξαιρετικά ανησυχητική· η χρησιμοποίηση της αυτάρκειας ως μέσου για την προστασία των δημοτικών επιχειρήσεων στην Ευρώπη είναι της μόδας, εντούτοις χρειαζόμαστε εξίσου τόσο τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις όσο και τις δημοτικές επιχειρήσεις ως ανταγωνιστές στην ίδια αγορά. Εάν αυτό το κατορθώσουμε, θα είναι καλό. Κύριε Επίτροπε, σας είμαι εξαιρετικά υπόχρεος που μας υποσχεθήκατε ότι θα αναλάβετε ενεργό δράση ενάντια στις παράνομες εξαγωγές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να συνεχιστεί.

Επιτρέψτε μου να πω ως επίλογο –απευθυνόμενος στην κ. Jackson– ότι λυπούμαι για την αδυναμία μας να εξεύρουμε έναν κοινό παρονομαστή όσον αφορά το ζήτημα του τέλους της απαγόρευσης των χώρων υγειονομικής ταφής· το καλύτερο μάλλον θα ήταν εάν οι χώροι υγειονομικής ταφής έκλειναν, διότι τότε θα υπήρχαν όντως ρεύματα ανακύκλωσης.

  Edite Estrela (PSE). – (PT) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα επίσης να αρχίσω συγχαίροντας τους εισηγητές κ. Jackson και κ. Blokland για την εξαιρετική δουλειά τους.

Το 49% των αστικών αποβλήτων στην ΕΕ εναποτίθεται σε χώρους υγειονομικής ταφής. Το 18% αποτεφρώνεται και μόνο το 33% συλλέγεται για ανακύκλωση ή λιπασματοποίηση. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος προβλέπει ότι θα υπάρξουν περίπου 40% περισσότερα απόβλητα σε χαρτί, γυαλί και πλαστικό έως το 2020. Σε αυτό το πλαίσιο, η αναθεωρημένη οδηγία πλαίσιο για τα απόβλητα θα πρέπει να συντελέσει στη μείωση των περιβαλλοντικών και κοινωνικο-οικονομικών επιπτώσεων της διαχείρισης αποβλήτων, λαμβάνοντας υπόψη τον συνολικό κύκλο ζωής των προϊόντων και των υλικών και δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία της ανθρώπινης υγείας.

Η μείωση, η πρόληψη, η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση των αποβλήτων θα πρέπει να αποτελούν θέματα προτεραιότητας. Η Επιτροπή θα πρέπει να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην κατάρτιση ενός σχεδίου δράσης για την πρόληψη των αποβλήτων, η οποία θα μπορούσε να δράσει ως πηγή πληροφοριών για τα κράτη μέλη κατά την κατάρτιση των προγραμμάτων τους για την πρόληψη. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για τη σταθεροποίηση της παραγωγής αποβλήτων έως το 2012. Προκειμένου να συμβεί αυτό, βιομήχανοι και εισαγωγείς πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τα απόβλητα που προκαλούνται όταν τα προϊόντα τους διατίθενται στην αγορά, σύμφωνα με την αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει.

Η θεματική στρατηγική παραπέμπει στην ανάγκη αποσαφήνισης των εννοιών. Για αυτόν τον σκοπό, υπέβαλα δύο τροπολογίες, στις οποίες επεδίωξα να αποσαφηνίσω τους ορισμούς της ανάκτησης και εξάλειψης των αποβλήτων και τις οποίες πιστεύω ότι θα εγκρίνει το Κοινοβούλιο. Όσον αφορά τα επικίνδυνα απόβλητα, το Κοινοβούλιο ενέκρινε πρόσφατα το REACH. Εναπόκειται πλέον στα κράτη μέλη να υιοθετήσουν τα απαραίτητα μέτρα για τη συλλογή, παραγωγή και μεταφορά επικίνδυνων αποβλήτων, και για τη διασφάλιση ότι τα απόβλητα αποθηκεύονται και υφίστανται επεξεργασία υπό τους καλύτερους δυνατούς όρους από την άποψη της ασφάλειας, της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και της προστασίας της δημόσιας υγείας.

  Μάριος Ματσάκης (ALDE). – (EN) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, τα συγχαρητήριά μου στην κ. Jackson για μια εξαιρετική, αν και από ορισμένες απόψεις αμφιλεγόμενη, έκθεση, καθώς και στον κ. Florenz και τον κ. Blokland. Τα απόβλητα, όπως γνωρίζουμε όλοι, αποτελούν μείζον πρόβλημα της σύγχρονης ζωής, το οποίο επιδεινώνεται σημαντικά από την παγκόσμια κοινωνία όπου ζούμε η οποία βασίζεται στον υπερκαταναλωτισμό. Συνεπώς, το σημαντικότερο έργο δεν είναι να ανακαλύψουμε πώς να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τα απόβλητα τα οποία παράγουμε, αλλά να προσπαθήσουμε να μειώσουμε τα απόβλητα που παράγουμε ευθύς εξ αρχής. Ωστόσο, όπως έχουν τα πράγματα, είμαστε υποχρεωμένοι να επιληφθούμε μιας αποτελεσματικής οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα.

Οι χρονικοί περιορισμοί αποκλείουν τη διεξαγωγή μιας εκτεταμένης χωριστής συζήτησης. Θα ήθελα απλά να αναφέρω δύο θέματα. Το πρώτο είναι το πολυσυζητημένο άρθρο 3, και θα δηλώσω αμέσως ότι προτίθεμαι να υποστηρίξω την τροπολογία της κ. Jackson και του κ. Florenz σχετικά με τον ορισμό της ανακύκλωσης, όχι επειδή εγκρίνω την αποτέφρωση αυτή καθαυτή, αλλά επειδή πιστεύω ότι είναι ζωτικής σημασίας να σημειώνεται ένα μόνο βήμα κάθε φορά, και είναι σημαντικό να διατηρηθεί η υφιστάμενη βιομηχανία ανακύκλωσης ζωντανή και σε λειτουργία.

Το δεύτερο θέμα μου αφορά την εφαρμογή και την παρακολούθηση. Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλές οδηγίες είναι αρκετά ολοκληρωμένες αλλά, σε μεγάλο βαθμό, παραμένουν καλές μόνο στα χαρτιά. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η εφαρμογή αυτής της οδηγίας για τα απόβλητα θα παρακολουθείται αποτελεσματικά και θα εφαρμόζεται ορθά στην πράξη. Ας θυμόμαστε ότι μια καλή νομοθετική ρύθμιση του Κοινοβουλίου μας, εάν δεν εφαρμοστεί ορθά επί τόπου, αποτελεί κακή νομοθετική ρύθμιση για τους πολίτες μας.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. MOSCOVICI
Αντιπροέδρου

  Leopold Józef Rutowicz (UEN). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, οι εκθέσεις της κ. Jackson και του κ. Blokland για την ανακύκλωση είναι πολύ σημαντικές για εμάς και για την προστασία του περιβάλλοντος. Δυστυχώς, μελέτες για τα απόβλητα από την επαναχρησιμοποίηση βιολογικών λυμάτων σε μη βιομηχανικές ορεινές περιοχές έδειξαν ότι περιέχουν βαρέα μέταλλα. Αυτό τα αποκλείει από τη χρήση ως λιπάσματα και αποδεικνύει επίσης ότι η διαδικασία περιβαλλοντικής μόλυνσης είναι συνεχής. Ιδίως στην Ανατολική Ευρώπη, υπάρχουν χώροι όπου έχουν αποθηκευτεί χρησιμοποιημένα φυτοφάρμακα. Αυτά τα απόβλητα προέκυψαν από επιχειρήσεις που τέθηκαν σε εκκαθάριση, και τα εναπομείναντα κτίρια και η έκταση καταστράφηκαν.

Η σωστά οργανωμένη ανακύκλωση θα συντελέσει σε κάποιο βαθμό στην επίλυση αυτών των προβλημάτων. Δυστυχώς, ακόμη και οι καλύτερες ρυθμίσεις δεν θα τα επιλύσουν όλα. Η αποτελεσματικότητα οποιασδήποτε δράσης ληφθεί εν προκειμένω θα παρεμποδιστεί από την άγνοια του κινδύνου των αποβλήτων και της επαναχρησιμοποίησής τους (θα πρέπει να παρέχεται συνεχής πληροφόρηση σε σχολεία και μέσα ενημέρωσης σχετικά με αυτό), ελλείψει χρηματοδότησης για τη διαχείριση αποβλήτων, ιδίως σε φτωχούς δήμους (τέτοιοι δήμοι θα πρέπει να δικαιούνται εθνική και κοινοτική χρηματοδότηση), καθώς και ανεπαρκούς ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών στον τομέα.

  Hiltrud Breyer (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζουμε, το καλύτερο είναι η πρόληψη των απορριμμάτων, όταν όμως παράγονται, εκείνο που προέχει είναι η επαναχρησιμοποίηση ή η ανακύκλωσή τους· μόνον όταν εξαντληθούν όλες οι άλλες δυνατότητες επιτρέπεται η διάθεση των αποβλήτων. Φοβούμαι παρόλα αυτά ότι σήμερα, όσον αφορά την πολιτική για τα απόβλητα, κάνουμε ένα βήμα προς τα πίσω, με σκοπό να ενθαρρύνουμε την αποτέφρωση των αποβλήτων αντί την ιεραρχική προσέγγιση για την ανακύκλωση των αποβλήτων. Θα είναι πράγματι ένας κακός οιωνός, εάν δεν καταστήσουμε σαφή την επιθυμία μας να γίνουμε μια κοινωνία που θα προλαμβάνει και θα ανακυκλώνει τα απόβλητα και αντ’ αυτού συμβιβαστούμε και κάνουμε κοινωνικά αποδεκτή την αποτέφρωση των αποβλήτων· αυτό θα ήταν επίσης μια κάκιστη υπηρεσία για την προστασία του κλίματος, για το οποίο γνωρίζουμε ότι αυτή η πρακτική θα ήταν επιβλαβής.

Επομένως, κατόπιν αυτών χρειαζόμαστε μια σαφή διόρθωση, όταν έλθει η ώρα να ψηφίσουμε· όχι μόνο πρέπει η αποτέφρωση των αποβλήτων να μην μεθερμηνευτεί ως παραγωγή ενέργειας, αλλά επίσης η Ευρώπη έχει αναμφίβολα ανάγκη τη δική της πολιτική σε σχέση με το ρεύμα υλικών και προϊόντων. Ελπίζω επίσης ότι θα καταφέρουμε να καθορίσουμε ξεκάθαρους στόχους για την πρόληψη και την ανακύκλωση αποβλήτων, διότι μόνο χάρη σε αυτούς θα είμαστε σε θέση να καταστήσουμε σαφές ότι πασχίζουμε να χαράξουμε νέες κατευθύνσεις, να επιτύχουμε νέους στόχους σε σχέση με την πολιτική για τα απόβλητα.

  Kartika Tamara Liotard (GUE/NGL). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριοι εισηγητές, τα απόβλητα αποτελούν ένα αυξανόμενο πρόβλημα εντός και εκτός της Ευρώπης. Διατρέχουμε τον κίνδυνο να πνιγούμε αργά στα ίδια μας τα απόβλητα. Είναι, συνεπώς, καιρός να λάβουμε πλέον σκληρότερα μέτρα για αυτό, προτού χωθούμε ως τον λαιμό σε αυτά. Εν προκειμένω, είναι σημαντικό να διατηρούμε κατά νου ότι τα απόβλητα έχουν τώρα καταστεί ανταλλάξιμα προϊόντα με τις δικές τους δυσμενείς επιπτώσεις επιπλέον. Σύμφωνα με τους υλικούς ελέγχους, το ένα τρίτο των εξαιρετικά επικερδών μεταφορών αποβλήτων είναι παράνομες. Απαιτείται λοιπόν νέα, σκληρή πολιτική, αλλά πρέπει να επιλέξουμε τις κατάλληλες μεθόδους. Ο περιορισμός, η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση αποβλήτων αποτελούν όλες βιώσιμες επιλογές, ενώ η διάθεση σημαντικών επενδύσεων σε κλίβανους καύσης, όπως προτείνει η κ. Jackson, ακολουθεί εντελώς λανθασμένη οδό, τόσο από την άποψη του θέματος της αλλαγής του κλίματος όσο και από την άποψη της διατήρησης των φυσικών πόρων. Η κατάλληλη πολιτική αποβλήτων πρέπει να επιλύει προβλήματα και, ασφαλώς, να μην δημιουργεί καινούρια.

  Johannes Blokland (IND/DEM). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, όταν, προ ενός λεπτού, εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, παρουσίασα την έκθεσή μου σχετικά με τη στρατηγική για τα απόβλητα, επεσήμανα ότι είναι σημαντικό να τηρήσουμε αυστηρά τις κατευθυντήριες αρχές του ψηφίσματος κατά την αναθεώρηση της οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα. Αυτό το οποίο εννοούσα ήταν ότι δεν θα πρέπει να χαρακτηρίσουμε πολύ εύκολα την αποτέφρωση αποβλήτων ως ανάκτηση. Περιττό να πω ότι η αναγκαστική και άμεση διακοπή λειτουργίας όλων των ειδών κλιβάνων καύσης ως αποτέλεσμα της τροπολογίας 57 δεν είναι αυτό που έχω κατά νου. Πιστεύω όντως, εντούτοις, ότι η ιδέα της τροπολογίας 57, δηλαδή η συμπερίληψη κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης σε μια άδεια, μπορεί να αποδειχθεί πολύ επωφελής τόσο για το περιβάλλον όσο και για το κλίμα. Θα υποστήριζα, συνεπώς, την έγκριση της ιδέας, ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί και να βελτιωθεί περαιτέρω.

Τέλος, υποστηρίζω θερμά τις προτάσεις για τις απαγορεύσεις απορρίψεων, για επαναχρησιμοποιήσιμα και ανακυκλώσιμα απόβλητα, καθώς και τις προτάσεις για την προώθηση της λιπασματοποίησης των οργανικών αποβλήτων.

  Jim Allister (NI). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το έγγραφο θεματικής στρατηγικής της Επιτροπής είναι εύστοχο όσον αφορά τον προσδιορισμό των προβλημάτων: οι όγκοι αποβλήτων εξακολουθούν να αυξάνονται, με τις δυνατότητες πρόληψης των αποβλήτων και ανακύκλωσης να μην αξιοποιούνται πλήρως, τις παράνομες διασυνοριακές μεταφορές αποβλήτων να αυξάνονται και ούτω καθεξής. Όμως, όπως πάντοτε, η απάντηση από τις Βρυξέλλες φαίνεται να είναι περισσότερη νομοθεσία. Δεν θα ήταν μήπως πιο συνετό να αναθεωρηθούν οι ισχύοντες νόμοι και να καταστούν λειτουργικοί πριν προστεθούν νέες στρώσεις νομοθεσίας; Εάν η νομοθεσία εφαρμόζεται πλημμελώς, εάν υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις για την επίλυση του προβλήματος των αποβλήτων, εάν η ισχύουσα διατύπωση προκαλεί αποκλίνουσες ερμηνείες, ποια θα ήταν η σκοπιμότητα του να θεσπιστούν νέοι νόμοι χωρίς πρώτα να εκσυγχρονιστεί και να εξασφαλιστεί η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας; Πολλά λέγονται στο παρόν Κοινοβούλιο και στην Επιτροπή για την απλοποίηση των νομοθετικών ρυθμίσεων αλλά, ειλικρινά, έως τώρα δεν έχει συμβεί κάτι ουσιαστικό.

Ομοίως, σχετικά με τις παράνομες διασυνοριακές μεταφορές αποβλήτων, είναι ζωτικής σημασίας να προσδιορίζεται η πηγή των αποβλήτων και να επιβάλλεται αυστηρά η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Στην εκλογική μου περιφέρεια στη Βόρεια Ιρλανδία, ταλανιζόμαστε από παράνομες απορρίψεις απορριμμάτων από τη γείτονά μας, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Μπορεί και πρέπει να πράξει περισσότερα για να σταματήσει αυτές τις παράνομες μεταφορές και πρέπει να πληρώσει τη ζημιά που έχει γίνει.

Τέλος, η εξαγωγή αποβλήτων από την ΕΕ στις αναπτυσσόμενες χώρες για επεξεργασία η οποία περιλαμβάνει μεθόδους πολύ λιγότερο βιώσιμες από ό,τι εντός της ΕΕ είναι κάτι το οποίο πιστεύω ότι πρέπει πράγματι να αντιμετωπίσουμε. Πέραν αυτού, το ίχνος άνθρακα των εν λόγω εξαγωγών την καθιστά μια πρακτική η οποία θα πρέπει να ανατραπεί.

  Françoise Grossetête (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ θερμά τη συνάδελφό μας, κ. Jackson, για το εξαιρετικό έργο της, το οποίο αντανακλά την ποιότητα της εμπειρογνωμοσύνης της όσον αφορά το ευαίσθητο ζήτημα της διαχείρισης των αποβλήτων.

Εκφράζω τη μεγάλη ικανοποίησή μου για την αποσαφήνιση που επετεύχθη με την ιεραρχία πέντε σταδίων. Το σημαντικότερο όλων είναι η πρόληψη, που συνίσταται στη μείωση της ποσότητας των αποβλήτων μας και απαιτεί ουσιαστικές προσπάθειες, καθώς και η ανακύκλωση. Ωστόσο, όλα τα υλικά δεν είναι ανακυκλώσιμα. Η αναγκαία αγορά εξακολουθεί να μην υπάρχει. Η ανάκτηση είναι επομένως απαραίτητη, ελλείψει άλλων λύσεων, ωστόσο πρέπει να συνδυαστεί με την υψηλή ενεργειακή απόδοση.

Η ιεραρχία αυτή πρέπει να αποτελέσει κατευθυντήρια αρχή, η οποία όμως θα ενσωματώνει πολλές παραμέτρους, κυρίως τοπικές παραμέτρους, καθώς είναι σημαντικό να υπάρξει ένας βαθμός ευελιξίας με τη μεταβολή, όπου χρειάζεται, των προτεραιοτήτων ανάλογα με πρακτικές πτυχές και με την αναγκαία συμπληρωματικότητα των μεθόδων διαχείρισης.

Στο σημείο αυτό, εκφράζω επίσης την ικανοποίησή μου για τη συμπερίληψη στην έκθεση της αρχής περί ευθύνης των παραγωγών, αφενός, και των απαιτήσεων ελέγχου και ανιχνευσιμότητας που επιβάλλονται για τα επικίνδυνα απόβλητα, αφετέρου, οι οποίες καλύπτουν επίσης τις διατάξεις που διέπουν τη χορήγηση των απαραίτητων αδειών στις μονάδες επεξεργασίας και τους ελέγχους στη μεταφορά των αποβλήτων.

Τέλος, όσον αφορά τις τροπολογίες σχετικά με τα υποπροϊόντα, είμαι εντελώς αντίθετη με έναν ορισμό που θα εξαιρούσε ορισμένους τύπους αποβλήτων από περιβαλλοντικές υποχρεώσεις· ο ορισμός αυτός θα επέτρεπε σε είδη αποβλήτων που θεωρούνται υποπροϊόντα να εξαιρεθούν από τη νομοθεσία για τα απόβλητα και να μην υπόκεινται στις απαιτήσεις ανιχνευσιμότητας και αδειοδότησης της μεταφοράς τους ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, στη νομοθεσία REACH που ισχύει για τα προϊόντα.

Έχουμε, συνεπώς, λόγους να φοβόμαστε ότι ορισμένα είδη καύσιμων αποβλήτων από τις κατασκευαστικές και χημικές βιομηχανίες, όπως για παράδειγμα τα υποκατάστατα καυσίμου, τα οποία θεωρούνται σήμερα επικίνδυνα απόβλητα, θα συμμορφωθούν εύκολα με τους ορισμούς που προτείνονται για τα υποπροϊόντα, οι οποίοι δεν αποδυναμώνονται, όπως φαίνεται, από άλλα κριτήρια. Αυτό μου φαίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνο, δεδομένου ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος ενός γενικού αποχαρακτηρισμού όλων των ροών αποβλήτων που πληρούν τα συγκεκριμένα κριτήρια.

  Dorette Corbey (PSE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, πρώτα από όλα, θα ήθελα να ευχαριστήσω και τους δύο εισηγητές. Έκαναν και οι δύο εξαιρετική δουλειά όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτού του σύνθετου θέματος.

Το βουνό αποβλήτων μας εξακολουθεί να μεγαλώνει, και αυτό αποτελεί ασφαλώς μια τάση η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί, επειδή πρέπει να μεταβούμε σε έναν κόσμο χωρίς απόβλητα, έναν κόσμο όπου όλα τα χρησιμοποιημένα προϊόντα και υλικά συσκευασιών θα αποτελούν τις πρώτες ύλες για νέα προϊόντα, όπου οι πρώτες ύλες δεν θα χάνουν την αξία τους και όπου η ανακύκλωση δεν θα ισοδυναμεί με ανακύκλωση σε υλικά κατώτερης ποιότητας. Η νέα οδηγία πλαίσιο κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Σύμφωνα με την ιεράρχηση των αποβλήτων, πρέπει, πρώτον, να προλάβουμε τη δημιουργία αποβλήτων κα εάν δημιουργηθούν απόβλητα, πρέπει να επικεντρωθούμε στην επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση, με αυτήν την σειρά. Επί του παρόντος, το 34% των αποβλήτων ανακυκλώνεται, και αυτό το μερίδιο πρέπει, και πράγματι μπορεί, να αυξηθεί.

Υπάρχουν δύο πράγματα τα οποία θεωρώ σημαντικά. Πρώτα από όλα, είναι η ευθύνη των παραγωγών. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη ευθύνη για την πρόληψη και την επεξεργασία αποβλήτων. Θα πρέπει να αφοσιωθούμε στην επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση. Αυτή η ευθύνη των παραγωγών πρέπει να αναπτυχθεί περαιτέρω και μπορεί, επί παραδείγματι, να προσλάβει τη μορφή καθήκοντος για την επιστροφή των συσκευασιών.

Δεύτερον, ένας κόσμος χωρίς απόβλητα εξακολουθεί, δυστυχώς, να είναι μακρινός. Τα απόβλητα συνεχίζουν να δημιουργούνται, παρά την ανακύκλωση και την πρόληψη, και πρέπει να τα χρησιμοποιούμε όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερα. Το ατυχές γεγονός είναι ότι το 50% των αποβλήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξακολουθούν να απορρίπτονται, παρόλο που η απόρριψη είναι σταθερά μη αποτελεσματική. Αυτό πρέπει πραγματικά να σταματήσει. Η αποτέφρωση είναι εν πάση περιπτώσει ένας αποτελεσματικότερος τρόπος διάθεσης των αποβλήτων από ό,τι η απόρριψη. Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις αποτέφρωσης αποβλήτων μπορούν να ανακτήσουν τα απόβλητα αντλώντας από αυτά ενέργεια. Η επιλογή δεν είναι, συνεπώς, μεταξύ της ανακύκλωσης ή της αποτέφρωσης. Πρέπει να υποστηρίξουμε πλήρως την ανακύκλωση. Τα επόμενα χρόνια, ωστόσο, θα είναι αδύνατον να ανακυκλώσουμε 100%, και η επιλογή θα είναι, συνεπώς, μεταξύ της απόρριψης και της αποτέφρωσης, περίπτωση στην οποία είναι καλύτερο να προτιμήσουμε την αποτέφρωση σε συνδυασμό με την ανάκτηση ενέργειας. Εάν αυτό γίνει με πολύ αποτελεσματικό τρόπο, θα μπορέσουμε, εν πάση περιπτώσει, να μειώσουμε σημαντικά το CO2.

  Marian Harkin (ALDE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, στο ένα λεπτό το οποίο μου διατίθεται θα ήθελα να θίξω εν συντομία τέσσερα θέματα.

Πρώτον, υποστηρίζω την ιεράρχηση πέντε σταδίων των αποβλήτων, η ευελιξία όμως θα έπρεπε να ισχύει μόνο ανά περίπτωση, διαφορετικά διατρέχουμε τον κίνδυνο αυτή η προσέγγιση να σημαίνει τα πάντα και ταυτόχρονα τίποτα.

Δεύτερον, συμφωνώ με την εισηγήτρια ότι θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τη διαδικασία της επιτροπολογίας μόνο για τεχνικούς λόγους και ότι θα πρέπει να μεταβούμε σε διαδικασίες συναπόφασης στα άρθρα 5, 11 και 21.

Τρίτον, πιστεύω ότι η αποτέφρωση αποβλήτων δεν πρέπει να επαναταξινομηθεί ως ενέργεια ανάκτησης, αλλά να παραμείνει ως ενέργεια διάθεσης. Το αντίθετο θα υπονόμευε την αρχή της πρόληψης, της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης. Αυτό δεν θα πρέπει, ωστόσο, να μας εμποδίζει να δούμε το γεγονός ότι οι διοξίνες παράγονται από πολλές άλλες πηγές, από ψησταριές έως πυροτεχνήματα και ανοιχτές φωτιές.

Τέλος, σε σχέση με την παράνομη απόρριψη σκουπιδιών στην Ιρλανδία, από φόβο μην παραπλανηθεί κάποιος στο Κοινοβούλιο, επιτρέψτε μου να πω στον συνάδελφό μου, κ. Allister, ότι είναι αμφίδρομη. Η παράνομη απόρριψη αποβλήτων δεν γνωρίζει σύνορα και, ασφαλώς, δεν είναι μονόδρομος· χρειάζεται μεγαλύτερη επαγρύπνηση εκατέρωθεν των συνόρων.

  Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, Επίτροπε Δήμα, εδώ σε αυτό το Σώμα, όλες οι Ομάδες προσέρχονται από κοινού για να θίξουν ένα μικρό αλλά σημαντικό πρόβλημα, που είναι η ανακύκλωση των αποβλήτων επισιτισμού. Στη Γερμανία διαθέτουμε ένα σύστημα το οποίο, χάρη στην αποστείρωση στους 133 βαθμούς, καθίσταται απρόσβλητο απέναντι σε νόσους και τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών και επίσης καθιστά δυνατή τη χρησιμοποίησή τους ως ζωοτροφή.

Το 2002, όταν εγκρίθηκε ο κανονισμός 1774, πέντε από εμάς ψήφισαν κατά της αποδοχής μιας μακροπρόθεσμης λύσης για το πρόβλημα της διατροφής των ζώων υπό αυτές τις συνθήκες. Παρόλα αυτά, η Επιτροπή όρισε μια μεταβατική προθεσμία τεσσάρων ετών, και σε αυτό το χρονικό διάστημα θα έπρεπε να παρουσιαστεί κάποια πρόταση. Αυτό απέτυχε να το πράξει.

Στο μεταξύ, η Επιτροπή επανεξέτασε το σύστημα. Κανείς από εσάς δεν εξέφρασε κάποια αντίρρηση· το σύστημα θεωρείται ασφαλές και, ως εκ τούτου, είμαστε της άποψης ότι συνάδει με την ιδέα της ανακύκλωσης στην παρούσα οδηγία. Καλούμε, λοιπόν, την Επιτροπή να αντιμετωπίσει αυτήν την τροποποίηση θετικά και να μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε τη διαδικασία επανεπεξεργασίας των αποβλήτων επισιτισμού στην Γερμανία και σε άλλες χώρες, όπου έχει κατά κάποιο τρόπο αναπτυχθεί ένα παρόμοιο σύστημα, προς όφελος των ζώων και του περιβάλλοντος.

  Jacky Henin (GUE/NGL). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εκφράζουμε την ικανοποίησή μας που το Κοινοβούλιο διατυπώνει πιο τολμηρές προτάσεις από την Επιτροπή όσον αφορά την ανακύκλωση των αποβλήτων.

Τι θα μπορούσαμε, όμως, να περιμένουμε από μια Επιτροπή της οποίας η πολιτική συνίσταται στο να θυσιάζει συστηματικά το γενικό συμφέρον των Ευρωπαίων προς όφελος των ατομικών συμφερόντων των μετόχων των πολυεθνικών;

Το περιβαλλοντικό ντάμπινγκ όσον αφορά τα απόβλητα πρέπει να καταπολεμηθεί εντός και εκτός της Ένωσης. Το εν λόγω ζήτημα πρέπει να αποτελέσει, συν τοις άλλοις, μία από τις βασικές πτυχές της διαπραγματευτικής εντολής του κ. Mandelson στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Εδώ δεν διακυβεύεται μόνον η προστασία του πλανήτη αλλά και ο αγώνας κατά των μετεγκαταστάσεων που οφείλονται στην καταστρατήγηση βασικών περιβαλλοντικών κανόνων. Η επεξεργασία όλων των αποβλήτων που παράγονται εντός της Ένωσης, συμπεριλαμβανόμενων των αποβλήτων σκαφών που ναυλώνονται από ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, πρέπει να πραγματοποιείται σε ευρωπαϊκό έδαφος από βιομηχανικές μονάδες που δημιουργούν θέσεις εργασίας, υπ’ ευθύνη των εθνικών αρχών.

Η Αφρική, η Ινδία και η Ασία δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζονται ως οι κάδοι απορριμμάτων της Ευρώπης. Οι τοπικές αρχές κατόρθωσαν να προβλέψουν, να δώσουν το παράδειγμα και να καινοτομήσουν. Απόδειξη αυτού αποτελεί το «πρότυπο» εργοστάσιο μεθανιοποίησης και η πολυτομεακή διαδικασία ανάκτησης των αποβλήτων που καθιερώθηκε από την αρχή στην οποία υπάγεται η πόλη μου.

Δυστυχώς, αυτά τα υποδειγματικά επιτεύγματα εντός της Ένωσης οφείλονται εξ ολοκλήρου στους τοπικούς φορολογούμενους και ελάχιστα ή έως και καθόλου στην Ένωση και στους κατασκευαστές. Θα ήταν χρήσιμο να το λάβουμε αυτό υπόψη μας και να ενισχύσουμε εκείνους που έχουν λιγότερες δυνατότητες από ορισμένους άλλους.

  Thomas Wise (IND/DEM). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, εδώ βλέπουμε μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις στις οποίες ζητείται από το παρόν Κοινοβούλιο ουσιαστική νομοθετική συνεισφορά ως μέρος της διαδικασίας συναπόφασης. Η κ. Jackson έχει συντάξει επιμελώς την έκθεση, το Κοινοβούλιο όμως, όντας μη ικανοποιημένο από αυτήν, προσθέτει και την έκθεση του κ. Blokland, μια έκθεση πρωτοβουλίας χωρίς νομοθετικό ενδιαφέρον, και το θέμα – απόβλητα!

Πόσο χαρτί δαπανήθηκε για να τυπωθεί αυτή η έκθεση; Ωστόσο, μου δίνει έστω την ευκαιρία να επισημάνω τη διαφορά μεταξύ του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) και των βρετανών Συντηρητικών. Ως βουλευτής του UKIP, μπορώ να υπερασπιστώ τη χώρα μου ακόμη και όταν οφείλω να διαφωνήσω με συνάδελφο της Ομάδας μου για να το πράξω. Πιστεύω ότι η χώρα μου είναι ικανή και υπεύθυνη σε θέματα αποβλήτων και θα πρέπει να είναι ελεύθερη να επιβάλλει τη δική της νομοθεσία. Οι βρετανοί Tories δεν είναι ελεύθεροι να επικρίνουν θιασώτες της ΕΕ στο εσωτερικό της ίδιας τους της Ομάδας, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος – της Ομάδας ο ηγέτης της οποίας υποσχέθηκε να αποχωρήσει. Αυτό είναι αρκετά κακό. Αλλά, ακόμη χειρότερο, τους γράφουν ακόμη και τις φιλοευρωπαϊκές εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Μάρτυρας η κ. Jackson όταν λέει ότι πρέπει να αντισταθείτε απολύτως στα κράτη μέλη και την Επιτροπή στις προσπάθειές τους να διατηρήσουν κλειστή τη διαδικασία της επιτροπολογίας. Φυσικά, συμφωνώ μαζί της όσον αφορά την Επιτροπή, αλλά τα κράτη μέλη; Μια βρετανίδα Tory να μιλά για αποφασιστική αντίσταση ενάντια στα κράτη μέλη; Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο των βρετανών Συντηρητικών. Ο σύζυγος της κ. Jackson τους εγκατέλειψε παταγωδώς για το Εργατικό Κόμμα. Αυτήν την εποχή ακόμη και ο ίδιος τους θεωρεί υπερβολικά φιλοευρωπαϊστές.

  Eija-Riitta Korhola (PPE-DE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, κατά τη γνώμη μου η κ. Jackson αξίζει επαίνους για το δύσκολο έργο. Το θέμα των αποβλήτων δείχνει καλά ότι η συμβατότητα με το περιβάλλον μπορεί ορισμένες φορές να διαφέρει κατά πολύ στη θεωρία και στην πράξη.

Είναι πλέον καιρός να αποσαφηνίσουμε, να απλουστεύσουμε, να εναρμονίσουμε την κοινοτική νομοθεσία για τα απόβλητα. Πολύ συχνά έχουμε καταστεί μάρτυρες καταστάσεων όπου το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει τελικά ορίσει σε τι συνίστανται τα απόβλητα ή πώς πρέπει να γίνεται η διαχείρισή τους. Χρειαζόμαστε τώρα σαφή και λειτουργικά κριτήρια και κατευθυντήριες γραμμές, ώστε η νομοθεσία μας για τα απόβλητα να μπορεί να στηρίξει επίσης τον στόχο που συμφωνήσαμε στη Λισαβόνα, ο οποίος ταυτόχρονα θα εγγυηθεί στους φορείς εκμετάλλευσης το είδος του εργασιακού περιβάλλοντος που μπορεί να προβλεφθεί.

Πρέπει να υπάρχει τόσο ποιοτική όσο και ποσοτική πρόληψη των αποβλήτων. Πρέπει να είμαστε σε θέση να ορίσουμε τι συνιστά παραπροϊόν και να δηλώσουμε πότε τα απόβλητα παύουν να είναι απόβλητα προκειμένου να περικόψουμε τη χρήση παρθένων υλικών όσο το δυνατόν περισσότερο. Ταυτόχρονα, πρέπει να αυξήσουμε τις δυνατότητες χρησιμοποίησης υλικών που θεωρούνται απόβλητα, προκειμένου να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο η ποσότητα αποβλήτων που πρέπει να καταστραφεί.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ανησυχώ εξαιρετικά, επειδή η έκθεση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, η οποία κάνει νύξη για συμβιβασμό, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους καθορισμένους στόχους. Επί παραδείγματι, η αιτιολογική σκέψη, η οποία ορίζει ότι όλα τα παραπροϊόντα θα θεωρούνται βασικά ως απόβλητα όταν δεν υπάρχουν σαφή και ειδικά ανά περίπτωση κριτήρια στη νομοθεσία, θα αποτελέσει καταστροφή για την Κοινότητά μας. Στην πράξη, όσο ζωτικής σημασίας και χρήσιμη και αν είναι μια ουσία ή ένα υλικό που παράγεται ως παραπροϊόν, επί παραδείγματι στη συμπληρωματική παραγωγή ή την επαναχρησιμοποίηση, θα θεωρείται πάντα ως απόβλητο προκειμένου να ανήκει στην ασφαλή πλευρά ή να συμπεριληφθεί στο πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας για τα απόβλητα. Η αλήθεια είναι, ωστόσο, ότι υπάρχουν τεράστιοι όγκοι υλικών που παράγονται στη βιομηχανία η ακριβής σύνθεση των οποίων είναι γνωστή, και η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ξεχωριστό τμήμα από την υπόλοιπη κατηγορία αποβλήτων στην πηγή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εκμετάλλευσή τους θα ήταν εύκολη, οι κίνδυνοι θα ήταν υπό πλήρη έλεγχο και θα εξοικονομείτο ενέργεια.

Ομοίως, μια αυστηρή ιεράρχηση αποβλήτων, η οποία τώρα μπορεί να αποφευχθεί μόνο κατόπιν μιας ανά περίπτωση εκτίμησης κύκλου ζωής και ανάλυσης κόστους-οφέλους, θα αποτελούσε νομοθεσία την οποία δεν θα μπορούσαμε κατ’ ουδένα τρόπο να δικαιολογήσουμε από την άποψη της σκοπιμότητας και της ανταγωνιστικότητας των διαδικασιών διαχείρισης των αποβλήτων μας. Αυτή η επιλογή θα καθυστερήσει μόνο τη διαδικασία και θα συμπαρασύρει έναν τεράστιο όγκο περιττής γραφειοκρατίας. Πρέπει τώρα να αποφύγουμε σφάλματα όπως τα δύο παραδείγματα τα οποία παρέθεσα. Είμαι βέβαιη ότι οι τροπολογίες που υπέβαλε ο κ. Florenz και εμείς οι υπόλοιποι θα βοηθήσουν το Κοινοβούλιο να επιλύσει τα προβλήματα που έχουν συνοδεύσει αυτές τις συμβιβαστικές λύσεις.

  Riitta Myller (PSE). – (FI) Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων έχει επιτύχει ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα όσον αφορά τη νομοθεσία για τα απόβλητα μέσω συμβιβαστικής λύσης, και ελπίζω ότι το έργο το οποίο έχει επιτελεστεί στην επιτροπή θα τύχει υποστήριξης στην Αίθουσα.

Η μεγάλη πλειοψηφία στην επιτροπή τάχθηκε υπέρ του να παραμείνει η ιεράρχηση πέντε σταδίων των αποβλήτων ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινοτικής πολιτικής για τα απόβλητα στο μέλλον. Το πιο σημαντικό τμήμα της ιεράρχησης είναι η μείωση των όγκων αποβλήτων. Προκειμένου να επιτευχθεί ο εν λόγω στόχος χρειαζόμαστε σαφείς στόχους οι οποίοι θα δεσμεύουν τα κράτη μέλη σε κοινοτικό επίπεδο να μειώσουν τους όγκους αποβλήτων και να αυξήσουν την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση.

Πρέπει επίσης να επαναξιολογήσουμε τον τρόπο ζωής μας. Οι συνήθειές μας όσον αφορά την παραγωγή και την κατανάλωση πρέπει να κινηθούν περισσότερο προς την κατεύθυνση της βιωσιμότητας αντί της παρούσας νοοτροπίας αναλωσιμότητας. Έχει ειπωθεί εδώ ότι οι όγκοι αποβλήτων αυξάνονται συνεχώς ολοένα και περισσότερο. Όντως αυξάνονται, όμως στη Φινλανδία, επί παραδείγματι, έχουμε ήδη επιτύχει να ελέγξουμε τους όγκους των οικιακών αποβλήτων. Πρέπει, ωστόσο, τώρα να εργαστούμε πράγματι σκληρά προκειμένου να μειώσουμε δραστικά τους όγκους αποβλήτων.

Η ιεράρχηση των αποβλήτων είναι ζωτικής σημασίας για εμάς, αλλά όταν σαφή περιβαλλοντικά κριτήρια που βασίζονται στη συλλογιστική του κύκλου ζωής μάς επιτρέπουν να δείξουμε ότι είναι εύλογη η λήψη εναλλακτικών μέτρων, μπορεί να υπάρχει ευελιξία σε αυτήν. Η καύση των αποβλήτων δεν μπορεί να αποτελέσει επιλογή παρά μόνο για χώρους υγειονομικής ταφής, και ακόμη και τότε, ασφαλώς, πρέπει να ισχύουν τα κριτήρια εκπομπών.

  Šarūnas Birutis (ALDE). – (LT) Κυρίες και κύριοι, όσο περισσότερο αστικοποιείται μια κοινωνία, τόσο περισσότερο μεγαλώνει ο όγκος των αποβλήτων, και τόσο περισσότερο μεγαλώνουν τα προβλήματα που συνδέονται με τη διάθεσή τους. Η ποσότητα των εν λόγω αποβλήτων είναι τεράστια· ως εκ τούτου, αυτή η πραγματικότητα καταδεικνύει την επικαιρότητα της νομικής ρύθμισης των αποβλήτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και την αναγκαιότητα αύξησης της ευαισθητοποίησης των ανθρώπων σε σχέση με την αντιμετώπιση της διάθεσης των αποβλήτων. Υποστηρίζω την πρωτοβουλία της Επιτροπής για την αναθεώρηση της γενικής οδηγίας για τη διάθεση των αποβλήτων, καθιστώντας την λιγότερο σύνθετη και πολύ σαφέστερη.

Τα τμήματα 29–31 της οδηγίας ορίζουν νέες απαιτήσεις για να ρυθμίσουν οι χώρες μέλη εθνικά προγράμματα ελαχιστοποίησης των αποβλήτων. Είναι πολύ σημαντικό να δοθεί περισσότερη προσοχή στο θέμα των αποβλήτων, όχι μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά επίσης σε εθνικό επίπεδο. Εντούτοις, η απαίτηση ρύθμισης ενός γενικού προγράμματος ελαχιστοποίησης όλων των τύπων αποβλήτων είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, καθώς υπάρχουν συγκεκριμένες κατηγορίες αποβλήτων και διαφορετικές δυνατότητες για την επιβολή προληπτικών μέτρων. Θα ήταν περισσότερο επωφελής η εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών για τη ρύθμιση εθνικών προγραμμάτων ελαχιστοποίησης των αποβλήτων και η εστίαση σε ορισμένους τύπους αποβλήτων για ανάληψη δράσης προτεραιότητας, αφήνοντας παράλληλα στις χώρες μέλη το δικαίωμα να αποφασίσουν οι ίδιες σε ποιους άλλους τύπους αποβλήτων πρέπει να εστιάσουν τα προαναφερθέντα προγράμματα.

  Umberto Guidoni (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει επιτέλους να προικιστεί με νέα μέσα, προκειμένου να περιορίσει την παραγωγή αποβλήτων, προωθώντας την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση και την ανάκτηση, έτσι ώστε να μειωθούν οι αρνητικές επιπτώσεις των αποβλήτων στο περιβάλλον. Χωρίς συγκεκριμένους, πανευρωπαϊκούς στόχους για την ανακύκλωση, τα κράτη μέλη που δεν έχουν αναπτύξει τεχνολογίες ανακύκλωσης θα προσπαθήσουν να επιτύχουν τους στόχους της μείωσης της υγειονομικής ταφής, προωθώντας τις μονάδες αποτέφρωσης και αγνοώντας τα φιλικότερα από περιβαλλοντικής πλευράς μέτρα.

Από μόνη της η αρχή της ιεραρχίας πέντε κλιμακίων δεν θα είναι σε θέση να αποτρέψει κάτι τέτοιο και, επομένως, πρέπει να θέσουμε ως στόχο την ανακύκλωση τουλάχιστον του 50% των βιοαποικοδομήσιμων αποβλήτων, προωθώντας τα συστήματα ξεχωριστής συλλογής και ανακύκλωσης και διασφαλίζοντας ότι τα επαναχρησιμοποιήσιμα ή ανακυκλώσιμα υλικά δεν θα διατίθενται σε χώρους υγειονομικής ταφής ή σε μονάδες αποτέφρωσης.

Οι τροπολογίες της κ. Jackson, στις οποίες οι μονάδες αποτέφρωσης αστικών αποβλήτων μπορούν να χαρακτηριστούν ως εγκαταστάσεις ανάκτησης αντί για εγκαταστάσεις διάθεσης, στην πραγματικότητα υπονομεύουν την εφαρμογή των πέντε επιπέδων προτεραιότητας και ανοίγουν τον δρόμο στις ιδιωτικές επιχειρήσεις αποτέφρωσης. Αν πραγματικά θέλουμε να καταστεί η Ευρώπη η κοινωνία ανακύκλωσης του μέλλοντος, πρέπει να στοχεύσουμε προπάντων στην πρόληψη, μειώνοντας την παραγωγή αποβλήτων και, στη συνέχεια, ενθαρρύνοντας την επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση.

  Péter Olajos (PPE-DE). – (HU) Ο κύριος στόχος της νέας μεταρρύθμισης της Ευρώπης όσον αφορά τη διαχείριση αποβλήτων είναι η σημαντική μείωση του όγκου των αποβλήτων που εναποτίθενται στους χώρους υγειονομικής ταφής. Σε σχέση με τα διάφορα στοιχεία της μεταρρύθμισης, θα ήθελα τώρα να πω λίγα λόγια για την επιλεκτική συλλογή.

Κοιτώντας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, διαπιστώνουμε μια σημαντικά διαφορετική εικόνα. Μια Ευρώπη η οποία είναι ενωμένη από τόσες πολλές απόψεις έχει διχαστεί όσον αφορά το θέμα της επιλεκτικής συλλογής. Μεταξύ αυτών που ηγούνται του τομέα είναι η Δανία, οι Κάτω Χώρες και η Γερμανία, όπου το ποσοστό των δημοτικών αποβλήτων που συλλέγονται επιλεκτικά ανέρχεται περίπου στο 50%, ενώ όσοι βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις μόλις και μετά βίας υπερβαίνουν το 2%. Ομοίως, μεγάλες διαφορές μπορούν να διαπιστωθούν σε σχέση με την επιλεκτική συλλογή των βιομηχανικών αποβλήτων. Υπάρχουν χώρες, η Ιταλία και οι Κάτω Χώρες, όπου αυτή ανέρχεται στο 80-90%, ενώ σε άλλες μόλις που φτάνει το 10%.

Η χώρα μου, η Ουγγαρία, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα αυτών των δύο όψεων. Λιγότερο από το 2,5% των δημοτικών αποβλήτων ανακυκλώνονται, ποσοστό το οποίο είναι από τα χαμηλότερα μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Στην περίπτωση των βιομηχανικών αποβλήτων, εξάλλου, αυτό το ποσοστό ανέρχεται στο 70%, το οποίο μας τοποθετεί σε κατηγορία υψηλότερης απόδοσης.

Για ποιον λόγο αυτές οι δύο όψεις; Λοιπόν, στην Ουγγαρία η επιλεκτική συλλογή αποβλήτων κατέστη υποχρεωτική για τη βιομηχανία πριν από ορισμένα χρόνια. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα του 70%. Σε αντίθεση, οι αρχές επιθυμούν να εισαγάγουν την επιλεκτική συλλογή δημοτικών αποβλήτων σε εκούσια βάση, δημιουργώντας νησίδες συλλογής αποβλήτων. Το αποτέλεσμα μιλάει από μόνο του: μόνο το 2% όλων των οικιακών αποβλήτων συλλέγονται επιλεκτικά.

Πιστεύω ότι αυτό το παράδειγμα αποτελεί σημαντική ένδειξη του πόσο σημαντικό είναι να θεσπίσουμε ενιαίους, δεσμευτικούς ελάχιστους στόχους επιλεκτικής συλλογής για όλα τα κράτη μέλη, τόσο για τα βιομηχανικά όσο και για τα οικιακά απόβλητα. Τέλος, κυρίες και κύριοι, παρακαλώ πιστέψτε με ότι δεν θα είμαστε υποχρεωμένοι να αναλώσουμε πολύ χρόνο συζητώντας την αποτέφρωση εάν επιτύχουμε να επιλύσουμε το ζήτημα της επιλεκτικής συλλογής.

  Karin Scheele (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, η αύξηση της ποσότητας των αποβλήτων είναι ανησυχητική, και επ’ ουδενί δεν έχουν αξιοποιηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό οι δυνατότητες για την πρόληψη και την ανακύκλωσή τους. Για αυτόν τον λόγο, η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων τάσσεται υπέρ της ύπαρξης δεσμευτικών στόχων για τη μείωση και την πρόληψη αποβλήτων και, επίσης, υπέρ οποιασδήποτε μελλοντικής ευρωπαϊκής πολιτικής για τα απόβλητα που θα βασίζεται στην πενταεπίπεδη ιεραρχία των αποβλήτων. Ελπίζω ότι οι εκθέσεις που εγκρίθηκαν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος θα τύχουν επίσης μεγάλης πλειοψηφίας στην Ολομέλεια, διότι αυτό θα βελτιώσει σημαντικά την πρόταση της Επιτροπής.

Είναι τεράστιας σημασίας να συνεχίσει να υφίσταται η διάκριση ανάμεσα στη διάθεση και την επανεπεξεργασία των αποβλήτων· η πρόταση της Επιτροπής δεν θεωρεί πλέον τη θερμική επεξεργασία των οικιακών αποβλήτων και παρόμοιων αποβλήτων ως διάθεση, αλλά μάλλον ως επανεπεξεργασία, υπό την προϋπόθεση ότι οι εγκαταστάσεις αποτέφρωσης θα πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια που προβλέπονται σε σχέση με την ενεργειακή απόδοση. Αυτή η προσέγγιση θα είχε καταστροφικές συνέπειες, με τη μορφή οικολογικού ντάμπινγκ, σε ολόκληρη την Ευρώπη και θα συνεπαγόταν μια σημαντική αύξηση στη μεταφορά αποβλήτων.

Στο μέλλον, τίποτα δεν θα είναι προβληματικό και παράνομο όσον αφορά τη μεταφορά αποβλήτων κατά μήκος της Ευρώπης, καθώς και με την αποτέφρωσή τους οπουδήποτε είναι φθηνότερα και πιο επιβλαβές για το περιβάλλον. Είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να μπορούν να επικαλεστούν την αρχή της εγγύτητας, η οποία προβλέπεται σήμερα από το κοινοτικό δίκαιο.

Ειπώθηκε σήμερα ότι θα πρέπει να αναζητήσουμε μια προσέγγιση που θα συνεπάγεται όσο το δυνατόν λιγότερη γραφειοκρατία· επομένως, πιστεύω ότι αυτή η προσέγγιση, αυτή η λύση, του να καταστούν οι δήμοι στο μέλλον υπεύθυνοι για τη φροντίδα των δημοτικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και να μπορούν να αποφασίζουν για το πώς θα εκπληρώσουν τις απαιτήσεις της νέας πολιτικής για τα απόβλητα, όχι μόνο θα ελαχιστοποιήσει τη γραφειοκρατία, αλλά επίσης θα μεγιστοποιήσει τη δημοκρατία.

  Bogusław Sonik (PPE-DE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η ευρωπαϊκή οικονομία δημιουργεί τεράστιες ποσότητες βιομηχανικών αποβλήτων και αυξάνει τις ποσότητες οικιακών αποβλήτων. Κατά μέσο όρο, κάθε άτομο ευθύνεται για περίπου μισό τόνο αποβλήτων ετησίως.

Η πιο αποτελεσματική και μακροπρόθεσμη μέθοδος επίλυσης του προβλήματος των αποβλήτων είναι να μην τα δημιουργούμε ευθύς εξαρχής. Οι αλόγιστες και αναποτελεσματικές μέθοδοι εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων έχουν τεράστιο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Μπορούμε, ωστόσο, να τον αντισταθμίσουμε αποτελεσματικά λαμβάνοντας προληπτικά μέτρα: μειώνοντας την ποσότητα των αποβλήτων, επαναχρησιμοποιώντας τα προϊόντα και υποβάλλοντας σε επανεπεξεργασία τα απόβλητα για την παραγωγή δευτερογενών πρώτων υλών, άλλως ειπείν, ανακυκλώνοντας.

Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή πρόταση στην έκθεση την οποία ψηφίζουμε. Η πρόταση αφορά τον αναχαρακτηρισμό των εγκαταστάσεων που εξουδετερώνουν τα θερμικά απόβλητα ως εγκαταστάσεις ανάκτησης αποβλήτων. Ο αναχαρακτηρισμός των αποτεφρωτήρων αποβλήτων θα σημάνει ότι ενώπιον του νόμου η μεταφορά των αποβλήτων για αποτέφρωση μεταξύ των κρατών μελών θα καταστεί νόμιμη, καθώς είναι νόμιμη η μεταφορά αποβλήτων που υπόκειται σε ανάκτηση. Αυτό θα οδηγήσει σε μια σημαντική συρροή αποβλήτων προς τα νέα κράτη μέλη από τα πλουσιότερα, όπου η αποτέφρωση των αποβλήτων είναι σημαντικά δαπανηρότερη. Εννιά νέοι αποτεφρωτήρες αποβλήτων, επί του παρόντος σε στάδιο σχεδιασμού, μπορεί να ιδρυθούν με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό θα αποτελούσε τη χρήση κοινοτικών κονδυλίων κατά τρόπο ο οποίος είναι υπερβολικά επιβλαβής στο περιβάλλον και την κοινωνία.

Δεν μπορούμε να έχουμε μια κατάσταση κατά την οποία αρκετά φτωχότερα κράτη καθίστανται μια πυρά καύσης αποβλήτων από ολόκληρη την Ευρώπη, εκπέμποντας τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα κατά τη διαδικασία. Αλλά αυτή είναι ακριβώς η κατάσταση που προβλέπεται από τις τροπολογίες 116, 133 και 135. Η αποτέφρωση αποβλήτων συμβάλλει στην αλλαγή του κλίματος και ρυπαίνει το περιβάλλον. Αυξάνει επίσης την εξάρτησή μας από την εισαγωγή πολύτιμων πρώτων υλών που θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν από την ανακύκλωση. Παρόμοια θέση υιοθετήθηκε από τέσσερις υπουργούς Περιβάλλοντος της ομάδας Vyšehrad τον Μάιο του 2006. Για αυτόν τον λόγο, απευθύνω έκκληση σε όλους τους βουλευτές του παρόντος Κοινοβουλίου να λάβουν υπόψη τις εν λόγω επιφυλάξεις και να μην ψηφίσουν για την αλλαγή της ιεράρχησης των αποβλήτων.

  Dan Jørgensen (PSE). – (DA) Κύριε Πρόεδρε, παράγουμε επί του παρόντος πάρα πολλά απόβλητα στην Ευρώπη, και η ποσότητα αυξάνεται δυστυχώς μέρα με τη μέρα. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό με το οποίο αυξάνονται είναι υψηλότερο από ό,τι αυτό με το οποίο αυξάνεται ο πλούτος μας και επίσης το ΑΕχγΠ μας. Είμαστε πλέον σε μια κατάσταση όπου ο κάθε Ευρωπαίος παράγει κατά μέσο όρο 500 χιλιόγραμμα αποβλήτων ετησίως. Αυτό ισοδυναμεί με μισό μετρικό τόνο έκαστος, κυρίες και κύριοι. Πρόκειται, φυσικά, για τεράστιες ποσότητες, και κάτι πρέπει να γίνει για αυτήν την κατάσταση. Ο πρωταρχικός στόχος της εν λόγω νομοθεσίας πρέπει, συνεπώς, να είναι η μείωση της ποσότητας αποβλήτων. Είναι ειρωνικό, πιστεύω, ότι είμαστε όλοι απολύτως σύμφωνοι όσον αφορά τους στόχους, αλλά αυτό δεν είναι ιδιαίτερα σαφές από την πρόταση της Επιτροπής. Τασσόμαστε, ως εκ τούτου, υπέρ της ύπαρξης δεσμευτικών στόχων τόσο ποιοτικού όσο και ποσοτικού χαρακτήρα για τη μείωση των αποβλήτων στην Ευρώπη.

Τούτου λεχθέντος, υπάρχουν δυστυχώς και άλλα επίσης μειονεκτήματα στην πρόταση της Επιτροπής. Μια ανάγνωση της πρότασης αποκαλύπτει, πρώτον, ότι δεν γίνεται μεγάλη διάκριση μεταξύ της ανακύκλωσης και της αποτέφρωσης αποβλήτων εφόσον, εάν αποτεφρωθούν, τα απόβλητα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία ενέργειας. Αυτό, είναι κατηγορηματικά εσφαλμένο. Αμφότερες οι διαδικασίες αναφέρονται ως ανάκτηση, αλλά τα φαινόμενα απατούν στην προκειμένη περίπτωση, καθώς, από περιβαλλοντικής άποψης, πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ανακτάται μέσω της μίας διαδικασίας από ό,τι μέσω της άλλης. Επί παραδείγματι, η πλύση και εν συνεχεία η ανακύκλωση μιας πλαστικής φιάλης είναι προφανώς πολύ περισσότερο επωφελής στο περιβάλλον από την αποτέφρωσή της.

Υπάρχει επίσης ένα ακόμη πρόβλημα με τον τρόπο με τον οποίο έχει οργανώσει τα πράγματα η Επιτροπή, επειδή αυτό που χρειαζόμαστε είναι ειδικές απαιτήσεις σε αυτές τις περιπτώσεις στις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να αποτεφρώνουμε τα απόβλητα. Τόσο προφανές είναι. Σε αυτές τις περιπτώσεις, πρέπει να απαιτούμε να γίνεται χρήση της καλύτερης τεχνολογίας τόσο από την άποψη της ενεργειακής απόδοσης όσο επίσης και από την άποψη, φυσικά, της πρόληψης των ενδεχομένως επιβλαβών περιβαλλοντικών επιπτώσεων της αποτέφρωσης των αποβλήτων.

Επιθυμούμε επίσης να αποτρέψουμε τη διασυνοριακή περιβαλλοντική μεταφορά ή τον περιβαλλοντικό τουρισμό, αλλά αυτό θα έχουμε εάν θεωρήσουμε τα απόβλητα ως προϊόν.

Συνοψίζοντας, πρέπει να μειώσουμε την ποσότητα των αποβλήτων και πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε να υπάρχει ιεράρχηση των λύσεων, στην οποία η ανακύκλωση θα υπερέχει σημαντικά της αποτέφρωσης.

  Horst Schnellhardt (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, τα θερμά μου συγχαρητήρια στους εισηγητές· η κ. Jackson προέβη σε καθοριστικές βελτιώσεις στην αρχική πρόταση της Επιτροπής. Θα ήθελα να εξετάσω ειδικά την προταθείσα ιεραρχία της επεξεργασίας των αποβλήτων υπό το πρίσμα της εξοικονόμησης πόρων· για τον λόγο αυτόν, πρέπει η συγκεκριμένη οδηγία να εξεταστεί επίσης σε σχέση με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, που στην παρούσα φάση είναι το φλέγον ζήτημα της επικαιρότητας στην Ευρώπη. Η εξάρτηση της Ευρώπης από παροχές ενέργειας διαφόρων τρίτων χωρών θέτει το ζήτημα της ανεπάρκειας των πόρων και της προστασίας τους στο επίκεντρο σχεδόν κάθε πολιτικής συζήτησης. Επομένως, προκειμένου να σταθεροποιηθεί ο ενεργειακός εφοδιασμός θα πρέπει να δοθεί σημαντική προτεραιότητα στην επανεπεξεργασία των αποβλήτων. Αυτό, ασφαλώς, μπορεί να μην εγγυάται την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, αλλά θα είναι μια μικρή συμβολή προς αυτήν την κατεύθυνση. Επιτρέψτε μου να αναφέρω γι’ αυτό ως παράδειγμα το πετρέλαιο. Επειδή η γενική εκτίμηση είναι ότι τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου θα έχουν εξαντληθεί έως το 2050, θεωρώ ανεύθυνο για εμάς στην Ευρώπη να συνεχίσουμε να αποτεφρώνουμε τα απόβλητα έλαια σε τόσο μεγάλες ποσότητες, όταν σε ολόκληρη την Ευρώπη χρησιμοποιούνται για την παραγωγή σχεδόν του ενός τρίτου όλων των λιπαντικών – πρόκειται για ένα παράδειγμα καλής τεχνολογίας του είδους που θα πρέπει να προωθηθεί στο μέλλον.

Ναι, σαφώς και η ευελιξία είναι ζωτικής σημασίας· σε τελική ανάλυση, το χαρτί δεν μπορεί να ανακτάται και να επανεπεξεργάζεται αμέτρητες φορές και, για τον λόγο αυτόν, θεωρώ ότι η τροπολογία που κατατέθηκε σχετικά με την ευελιξία είναι εξαιρετικά σημαντική και σχετική. Για να διαφυλαχθεί η ασφάλεια δικαίου, μολονότι –κυρίως όσον αφορά την επανεπεξεργασία– είναι εξαιρετικά σημαντικό, όταν μεταφέρεται η οδηγία, να καθορίζεται επακριβώς πότε μια ουσία εξακολουθεί να θεωρείται ακόμη απόβλητο και πότε είναι πλέον προϊόν. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν γκρίζες περιοχές στην προκειμένη περίπτωση, διότι το μόνο αποτέλεσμα που θα έχουν θα είναι η απάτη και η αβεβαιότητα, κάτι που δεν μπορούμε να ανεχθούμε.

Επιτρέψτε μου να κλείσω την ομιλία μου αναφέροντας κάτι σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας για τους χώρους υγειονομικής ταφής. Είναι όντως σωστό ότι η διάθεση αποβλήτων σε χώρους υγειονομικής ταφής πρέπει να περιοριστεί, αλλά η επιχειρηματολογία που βασίζεται στην υποτιθέμενη διαφυγή μεθανίου από αυτούς και η οποία βλάπτει το περιβάλλον, μας έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Η τεχνολογία για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση υπάρχει, ενώ ακόμα και σήμερα το αέριο συλλέγεται και μετατρέπεται σε βιοαέριο. Αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να το λάβουμε υπόψη μας. Εκτός όλων αυτών, υποστηρίζω την πρόταση του κ. Graefe zu Baringdorf σχετικά με την επανεπεξεργασία των ζωοτροφών και προτείνω, κύριε Επίτροπε, να επανεξετάσετε το συγκεκριμένο θέμα.

  Justas Vincas Paleckis (PSE). – (LT) Συγχαίρω τον εισηγητή, ιδιαίτερα για τη φιλόδοξη δέσμευσή του να επιβραδύνει την επικίνδυνη αύξηση του βουνού αποβλήτων. Εάν δεν επιτευχθεί πλήρης μεταστροφή, δεν θα υπάρχουν πλέον άνθρωποι που θάβουν τα σκουπίδια, αλλά αυτά θα θάψουν εμάς. Έχει έρθει ο καιρός να μάθουμε να ζούμε διαφορετικά, επειδή, όπως και με την αλλαγή του κλίματος, οι επιπτώσεις θα είναι ενδεχομένως δύσκολο να εξαλειφθούν, εάν όχι μοιραίες.

Στη Λιθουανία, όπως στα περισσότερα νέα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διάθεση των αποβλήτων σε χωματερές εξακολουθεί να είναι η ευρύτερα διαδεδομένη μέθοδος αντιμετώπισής τους. Τα δημοτικά συμβούλια στερούνται ειδικών και κονδυλίων που θα ήταν απαραίτητα για την ελαχιστοποίηση των αποβλήτων, τη διαλογή και την ανακύκλωση. Η πλειονότητα των ανθρώπων εξακολουθούν να μην είναι προετοιμασμένοι να υποστηρίξουν προοδευτικές μεθόδους αντιμετώπισης των αποβλήτων, και υπάρχει έλλειψη νομικού ελέγχου. Βιομήχανοι και εισαγωγείς προσπαθούν να αποφύγουν την ευθύνη αντιμετώπισης των αποβλήτων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύει με συνέπεια μεγάλα ποσά χρημάτων για τη βελτίωση της κατάστασης. Θα ήθελα να παροτρύνω τα παλαιά κράτη μέλη να μεταβιβάσουν ενεργά στους νεοαφιχθέντες την εμπειρία τους στην τόνωση των ιδιωτικών επενδύσεων στη διαχείριση αποβλήτων, στη βελτίωση του νομικού ελέγχου, και στο να καθιστούν κατανοητή στους ανθρώπους την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και να μην πριονίσουν το κλαδί στο οποίο καθόμαστε όλοι.

  Ambroise Guellec (PPE-DE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω και εγώ, όπως και όλοι σαφώς οι συνάδελφοι βουλευτές σε αυτό το Σώμα, ότι χρειαζόμαστε ένα σαφές ευρωπαϊκό πλαίσιο για να αντιμετωπίσουμε τη σοβαρή πρόκληση της υπεύθυνης διαχείρισης των αποβλήτων.

Πιστεύω επίσης πως όλοι μας συμμεριζόμαστε την άποψη ότι η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για τα απόβλητα πρέπει να καταδείξει ότι τα απόβλητα, σε όλες τις μορφές τους, δεν αποτελούν απλώς μια πηγή μόλυνσης που πρέπει να μειωθεί αλλά και μια δυνητική πηγή εκμετάλλευσης. Για τον λόγο αυτόν, στηρίζω ανεπιφύλακτα την προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη, και χαιρετίζω το αξιοσημείωτο έργο του εισηγητή μας όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό των νομοθεσιών που έχουν τα τελευταία 30 χρόνια συσσωρευτεί για το ζήτημα αυτό.

Είναι λοιπόν σημαντικό, όπως τόνισαν επίσης αρκετοί βουλευτές, να επαναφέρουμε σαφώς την ιεραρχία πέντε σταδίων με φθίνουσα σειρά προτεραιότητας: πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση, ανάκτηση, διάθεση . Αυτό θα επιτευχθεί με τη διατήρηση ενός ελάχιστου επιπέδου ευελιξίας, λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις οικονομικές πτυχές που επηρεάζουν τους τομείς. Επίσης, έχει γίνει σαφές ποιο θα είναι το κόστος στην περίπτωση επιδίωξης εξαιρέσεων από αυτού του είδους τους περιορισμούς, οι οποίοι είναι επιτακτικοί.

Θα ήθελα επίσης να επαναλάβω ότι στηρίζω πλήρως τις τροπολογίες που αποσκοπούν στην ενοποίηση των ορισμών, και δη όσων σχετίζονται με το τέλος του κύκλου ζωής των αποβλήτων, την ευθύνη του παραγωγού και την πρόληψη . Τέλος, πιστεύω και εγώ, όπως τόνισαν και πολλοί συνάδελφοι βουλευτές, ότι είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τη νομοθεσία για τα επικίνδυνα απόβλητα, επιβάλλοντας κυρίως την απαίτηση για την ξεχωριστή συλλογή των εν λόγω αποβλήτων και τον αξιόπιστο τρόπο εντοπισμού τους.

  Marie-Noëlle Lienemann (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να επισημάνω τρία σημεία, προκειμένου το Κοινοβούλιο να επιφέρει βελτιώσεις σε αυτήν την οδηγία.

Πρώτον, χρειαζόμαστε ποσοτικοποιημένους στόχους, κυρίως για τη μείωση των αποβλήτων, την οποία η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων ορθώς έθεσε ως μακροπρόθεσμο στόχο. Αυτό είναι σημαντικό όχι μόνο για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και για να καταστούμε οι ίδιοι λιγότερο ευάλωτοι στον τομέα του εφοδιασμού σε πρώτες ύλες, για τις οποίες γνωρίζουμε πως υφίστανται μεγάλες διαμάχες σε όλο τον κόσμο.

Δεύτερον, εάν δεν είναι δυνατόν να απαγορευθεί η αποτέφρωση, τότε πρέπει να επιβληθούν σε αυτήν οι μέγιστοι δυνατοί περιορισμοί. Πρόκειται για ένα είδος διάθεσης και όχι ανάκτησης. Ασφαλώς, η παραγωγή ενέργειας είναι προτιμότερη από τη διάθεση, αλλά ας μην δημιουργούμε συγχύσεις : η αποτέφρωση είναι ένα είδος διάθεσης.

Τρίτον, πρέπει να ενισχύσουμε τις αρχές της εγγύτητας και της αυτονομίας όσον αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων, ιδίως για τα διάφορα είδη διάθεσης και αποτέφρωσης, ειδάλλως θα δούμε να αναπτύσσεται ένα σχεδόν ανεξέλεγκτο φαινόμενο γύρω από τη μεταφορά των αποβλήτων, με αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και των κινδύνων περιβαλλοντικού ντάμπινγκ. Γεγονός είναι ότι οι βέλτιστες πρακτικές δεν είναι πάντα οι φθηνότερες .

Η αποδυνάμωση της αρχής της εγγύτητας με σκοπό τη δημιουργία μιας μεγάλης αγοράς αποβλήτων θα ωφελούσε τις ενεχόμενες μεγάλες οικονομικές ομάδες και όχι το περιβάλλον. Μια τέτοια πράξη είναι, συνεπώς, απαράδεκτη.

  Thomas Ulmer (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ευχαριστώ την κ. Jackson και τον κ. Blokland για την καλή εργασία που πραγματοποίησαν. Τα απόβλητα –από τα οποία τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ παράγουν 1,3 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως– είναι μάλλον ένα κεντρικό και όχι ένα περιθωριακό ζήτημα.

Κατά την άποψή μου, οι στόχοι είναι εύκολο να καθοριστούν, αλλά δύσκολο να επιτευχθούν. Η πρόληψη των αποβλήτων πρέπει να είναι απόλυτης προτεραιότητας και, προκειμένου η ποσότητα αποβλήτων που παράγεται να παραμείνει σταθερή έως το 2012 και να μειωθεί μετά, πρέπει να υπάρξουν κάποια βήματα, μεταξύ άλλων μια οδηγία για τον οικολογικό σχεδιασμό των προϊόντων, μεγαλύτερη ευθύνη εκ μέρους των κατασκευαστών, ιχνηλασιμότητα των επικίνδυνων ουσιών και ένα σωστά οργανωμένο σύστημα ανακύκλωσης. Πιο σημαντική είναι η ανακύκλωση των αποβλήτων παρά η επανεπεξεργασία τους, όπως ακριβώς στην ιατρική, όπου είναι πιο σημαντικό να αποκαθιστάται η υγεία των ανθρώπων από το να τους χορηγείται σύνταξη αναπηρίας. Αυτά τα πράγματα συνδέονται απόλυτα μεταξύ τους.

Οι διενέξεις για το θέμα αυτό είναι σκληρές. Στη χώρα μου, η ένωση των δημοτικών φορέων παροχής υπηρεσιών έχουν τζίρο άνω των 60 δισεκατομμυρίων ευρώ και δεν συμπαθούν ιδιαίτερα τον ανοιχτό ανταγωνισμό, τον οποίο προσωπικά θεωρώ θετικό, καθώς ωφελεί τόσο τους πελάτες όσο και το περιβάλλον. Το μόνο που χρειάζεται είναι να καθορίσουμε τους κανόνες του παιχνιδιού για αυτόν τον ανταγωνισμό, όχι τις λεπτομέρειές του. Αυτό που πρέπει να ρυθμιστεί είναι η φορητότητα των αποβλήτων σε σχέση με τα υλικά και τους κινδύνους που συνεπάγεται, και όχι το ζήτημα του ποιος θα τα μεταφέρει.

Οι σκέψεις μου για το θέμα αυτό περιστρέφονται γύρω από τους μελλοντικούς στόχους της ανακύκλωσης και του σχεδιασμού των προϊόντων, διότι στο σημείο αυτό διαβλέπω ότι η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να οικοδομήσει ένα μέλλον με βάση την τεχνολογία και την προστασία του περιβάλλοντος.

Τάσσομαι αναφανδόν υπέρ μιας ανοικτής εσωτερικής αγοράς, όπως αυτήν που συμφωνήσαμε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος· είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι όλο και περισσότερα νέα και περιοριστικά μέτρα θα βοηθήσουν την Ευρώπη να ακολουθήσει την πορεία που χάραξε η στρατηγική της Λισαβόνας. Εξάλλου, πιστεύω ότι οι δημοτικοί φορείς παροχής υπηρεσιών έχουν καλύτερες ευκαιρίες όταν ανταγωνίζονται σε μια αναπτυσσόμενη αγορά.

  Νικόλαος Σηφουνάκης (PSE). – Κύριε Επίτροπε, κατ’ αρχάς σας συγχαίρω για τη θέση που εκφράσατε στην Επιτροπή σε ό,τι αφορά τα αυτοκίνητα.

Αν και τα τελευταία χρόνια έχει επιτευχθεί πρόοδος στη διαχείριση των αποβλήτων, υπάρχουν ακόμη τεράστιες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών τόσο σε ό,τι αφορά τον όγκο των απορριμμάτων που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται, όσο και σε ό,τι αφορά τον τρόπο διάθεσής τους.

Στη χώρα μου, για παράδειγμα, αλλά ίσως, σε μικρότερο βαθμό, και σε άλλες χώρες, ένα πολύ μεγάλο μέρος των αποβλήτων καταλήγει σε χώρους ανεξέλεγκτης διάθεσης, ενώ η επαναχρησιμοποίηση ή ανακύκλωση είναι ελάχιστα ανεπτυγμένες.

Σήμερα, όπως είπε πριν και ο συνάδελφος κύριος Sonik, στον μέσο ευρωπαίο πολίτη αναλογεί περίπου ενάμισης τόνος αποβλήτων τον χρόνο, τα περισσότερα εκ των οποίων καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής και όχι σε χώρους υγιεινής ταφής υπολειμμάτων.

Η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωση βρίσκονται σε υπερβολικά χαμηλά επίπεδα, ενώ δεν κάναμε πολλά για τη μείωση ή, έστω, τη σταθεροποίηση της συνολικής παραγωγής τους.

Οι ζοφερές συνέπειες θα αντιμετωπισθούν μόνο εφόσον προτάξουμε, μέσω της δημιουργίας εθνικών προγραμμάτων, την πρόληψη, δηλαδή τη μείωση, κατ’ αρχάς των αποβλήτων. Λάβετε υπόψη σας ότι στην Ελλάδα το 2000 παράγονταν 4,5 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων και το 2006 τα απόβλητα έφθασαν τα 6 εκατομμύρια τόνους.

Πρέπει λοιπόν να δρομολογήσουμε μια ιεράρχηση στόχων δίνοντας προτεραιότητα στη μείωση του όγκου, στην επαναχρησιμοποίηση, στην ανακύκλωση, στην ανάκτηση, προσδιορίζοντας συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, κοινό για όλα τα κράτη.

  András Gyürk (PPE-DE). – (HU) Από την οπτική της Ουγγαρίας, η σημερινή συζήτηση για την αναθεώρηση της οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα έχει καταστεί αναπάντεχα σημαντική. Τις τελευταίες εβδομάδες η ουγγρική αστυνομία έχει κινήσει νομικές διαδικασίες για επανειλημμένες παραβιάσεις των ρυθμίσεων για τη διαχείριση των αποβλήτων μέσω της παράνομης μεταφοράς και απόρριψης μεγάλης ποσότητας αποβλήτων από τη Γερμανία στην Ουγγαρία. Μια τέτοια ενέργεια συνιστά, ασφαλώς, παραβίαση των υφιστάμενων κανόνων, αλλά ταυτόχρονα υπογραμμίζει την ανάγκη αποτελεσματικών και πανευρωπαϊκών ρυθμίσεων. Οι εν λόγω ρυθμίσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, εκτός των δεσμευτικών στόχων ανακύκλωσης, τις διάφορες ικανότητες και τους πόρους των κρατών μελών και των περιφερειών.

Βάσει αυτού, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας σε τρία θέματα της παρούσας συζήτησης. Πρώτον, εκτός της ιεράρχησης των αποβλήτων, πρέπει να εξετάσουμε το κοινωνικό κόστος της επεξεργασίας δεδομένων αποβλήτων σε συγκεκριμένα επίπεδα της ιεράρχησης. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η εφαρμογή της ιεράρχησης των αποβλήτων δεν θα μπορέσει μόνο να ωφελήσει το περιβάλλον, αλλά θα μπορέσει επίσης να συμβάλει στην αποτελεσματική χρήση φυσικών πόρων, καθώς και στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης.

Δεύτερον, πρέπει να υπογραμμίζονται οι αρχές της εγγύτητας και της αυτάρκειας, δεδομένου ότι η μεταφορά αποβλήτων, και ειδικά ο αυξανόμενος όγκος των επικίνδυνων αποβλήτων, έχουν ως αποτέλεσμα σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα.

Τρίτον, θα ήταν σκόπιμο να δημιουργηθούν προοπτικές για μέσα συμβατά με την αγορά στη ρύθμιση της διαχείρισης των αποβλήτων. Παρόλο που οι τεχνικές προδιαγραφές, για παράδειγμα οι οριακές τιμές, είναι αναπόφευκτες σε πολλές περιπτώσεις, θα μπορούσαμε να αναθέσουμε μεγαλύτερο ρόλο στα εξωτερικά τέλη για την παραγωγή αποβλήτων που εσωτερικοποιούν το οικονομικό κόστος τους.

Ευελπιστώ ότι η προς διατύπωση οδηγία θα λάβει επίσης υπόψη τα ανωτέρω θέματα και, συνεπώς, οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να ανησυχούν ότι η γειτονιά τους θα καταντήσει χωματερή, όπως συνέβη πρόσφατα, δυστυχώς, στην Ουγγαρία.

  Adam Gierek (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, η οδηγία ορίζει ότι η εναρμόνιση της ορολογίας και του ορισμού των αποβλήτων θα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της διαχείρισης των αποβλήτων στην Κοινότητα. Ωστόσο, στο παρόν σχέδιο, η χαλαρή ορολογία έχει αυξήσει τα προβλήματα ερμηνείας.

Επί παραδείγματι, περιέχει έναν ορισμό της ανακύκλωσης των υλικών ο οποίος την ορίζει ως «ανάκτηση αποβλήτων για τη χρήση σε προϊόντα, υλικά ή ουσίες για τον ίδιο με τον αρχικό ή για άλλον σκοπό», χωρίς να καθορίζει ποιος είναι αυτός ο «άλλος σκοπός». Ούτε γίνεται διάκριση μεταξύ ενός προϊόντος που μπορεί να καταστεί απόβλητο από ένα υλικό και μια ουσία. Κατά τη διατύπωσή της, επί παραδείγματι, θραύσματα που παράγονται κατά την εκτέλεση μεταλλικών κατασκευών θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως απόβλητο που παρακάμπτει πλήρως τον κύκλο ανακύκλωσης προς το εργοστάσιο μέσω της αγοράς, και δύναται να καταστεί στοιχείο κατάχρησης.

Θα ήθελα να σας επιστήσω επίσης την προσοχή σε ένα ακόμη θέμα που τέθηκε ήδη από τους συναδέλφους μου εδώ, σύμφωνα με το οποίο η ελαχιστοποίηση του κόστους, συμπεριλαμβανομένου του κοινωνικού κόστους, του κόστους εφαρμογής της οδηγίας, εξαρτάται ως επί το πλείστον από μια περισσότερο ισορροπημένη αντιμετώπιση της ανακύκλωσης και των άλλων μορφών επαναχρησιμοποίησης των υλικών, και μια ορισμένη ελευθέρωση της ιεράρχησης των αποβλήτων για αυτές τις χώρες που δεν είναι ακόμη έτοιμες για δαπανηρή ανακύκλωση. Ωστόσο, πρέπει να αναπτύξουμε αποτελεσματικά συστήματα συλλογής, διαχωρισμού και αποσυναρμολόγησης προκειμένου να παροτρύνουμε τους μέσους πολίτες της ΕΕ να συλλέγουν και να ανακυκλώνουν τα υλικά, αντί να τα αποτεφρώνουν. Δυστυχώς, δεν βλέπω τίποτα από αυτά στην οδηγία.

  Zsolt László Becsey (PPE-DE). – (HU) Πρώτα από όλα, θα ήθελα να συγχαρώ τους δύο εισηγητές. Πιστεύω ότι επιτέλεσαν ένα σημαντικό καθήκον και –μαζί με αυτούς που μίλησαν πριν από εμένα– πρέπει να εκφράσω την εκτίμησή μου για τον τρόπο με τον οποίο, σε σχέση με την έκθεση, θεσπίζουμε τώρα την ιεράρχηση και δίνουμε πρωταρχική σημασία στην πρόληψη.

Ο λόγος για τον οποίο ζήτησα να μιλήσω άπτεται, στην πράξη, δύο θεμάτων. Θα ήθελα να αναφέρω τις δύο αγαπημένες μου ρήσεις. Πρώτον: δεν μπορούμε να λαμβάνουμε φάρμακα και να πίνουμε αλκοόλ ταυτόχρονα· άλλως ειπείν, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη ότι μέσω της διεύρυνσης, διαπιστώσαμε την έλευση μιας περιφέρειας η οποία είναι σημαντικά διαφοροποιημένη αλλά επίσης ακόμη πιο ευάλωτη. Δεύτερον, δεν μπορούμε να λέμε ότι όλες οι επεμβάσεις πέτυχαν, αλλά δυστυχώς ο ασθενής απεβίωσε.

Γιατί το λέω αυτό; Όπως δήλωσε προηγουμένως ο συνάδελφός μου κ. Gyürk, και εγώ επίσης διαπιστώνω στη δική μου εκλογική περιφέρεια ότι μια τεράστια ποσότητα σκουπιδιών και οικιακών αποβλήτων φθάνει στην Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη. Ο λόγος για αυτό είναι ότι στη Γερμανία είναι σαφώς πολύ φτηνότερο να απαλλαγεί κανείς από τα απόβλητα –ακόμη και παράνομα, σε συνδυασμό με ορισμένες ανήθικες μεθόδους– από το να υποβληθούν τοπικά σε διαλογή και να ανακυκλωθούν μέσω μιας εξαιρετικά γραφειοκρατικής διαδικασίας.

Για αυτόν τον λόγο, το πρώτο μήνυμα είναι ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τη γραφειοκρατικοποίηση και να προσπαθήσουμε να διασφαλίσουμε ότι τα απόβλητα ανακυκλώνονται όντως στην πηγή. Το δεύτερο είναι ότι πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε τα απόβλητα να διατίθενται πάντοτε επιτυχώς και να εντοπίζονται, καθώς διαφορετικά είναι αδύνατον να επιτευχθούν αποτελέσματα. Επίσης, πιστεύω ότι θα πρέπει σύντομα να θεσπίσουμε κατηγορίες σχετικών ποινικών κυρώσεων , εάν η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» δεν φαίνεται να λειτουργεί.

Θεωρώ απαράδεκτο ότι εμείς ως θύματα θα πρέπει να είμαστε αυτοί που υποχρεούνται να αποδείξουν από πού προέρχονται τα απόβλητα και θα πρέπει να φέρουμε το κόστος της διάθεσής τους. Στην πράξη, αυτό αντιβαίνει σε κάθε ευρωπαϊκή φιλοσοφική και νομική αρχή, και χρειάζεται να λάβουμε μέτρα για να θέσουμε ένα τέρμα σε αυτήν την κατάσταση.

  Joseph Muscat (PSE). – (MT) Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να επικεντρωθούμε όσο περισσότερο δυνάμεθα στην περιβαλλοντική ρύθμιση. Εντούτοις, πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε επίσης περισσότερη προσοχή στην τοπική εφαρμογή των εν λόγω ρυθμίσεων. Κύριε Επίτροπε, γνωρίζετε καλά ό,τι συμβαίνει στη Μάλτα επί του παρόντος, όπου ελήφθη η απόφαση, ενάντια σε κάθε λογική, για την κατασκευή μιας γιγαντιαίας μονάδας ανακύκλωσης αντί της προτίμησης μιας περιφερειακής λύσης. Η δράση αυτή απέδειξε, αναμφίβολα, ότι ο τρόπος με τον οποίο ελήφθη αυτή η απόφαση αντιβαίνει σε κάθε υφιστάμενο κανόνα όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων για την έγκριση κατάλληλων και διαφανών διαδικασιών διαβούλευσης. Αρκεί να λεχθεί ότι, όταν καταρτίστηκε ο υποτιθέμενος κατάλογος εναλλακτικών τοποθεσιών, καμία από τις αναφερθείσες τοποθεσίες δεν ήταν αρκετά μεγάλη ώστε να στεγάσει αυτήν τη μονάδα ανακύκλωσης και, ως εκ τούτου, πολύ βολικά, ο τύπος της επιλεχθείσας μονάδας ήταν αυτός που προτιμήθηκε από την κυβέρνηση. Οι ρυθμίσεις σχεδιασμού οι οποίες επιβάλλονται με μεγάλο ζήλο όταν εμπλέκονται αδύναμοι ιδιώτες αγνοήθηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη και ο μαλτέζος συνήγορος του πολίτη αναγκάστηκε να παρέμβει. Αμέσως μετά τη συνάντησή σας με τους ντόπιους κατοίκους, κύριε Επίτροπε, οι αρχές επιτάχυναν όσο το δυνατόν περισσότερο τη διαδικασία προκειμένου να επιχειρήσουν να κλείσουν το εν λόγω κεφάλαιο. Αναγνωρίζουμε ότι η Επιτροπή διερευνά την υπόθεση· εντούτοις, πρέπει τώρα να ενεργήσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα και, πράττοντάς το, να αποδείξουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ικανή να μεριμνήσει για την καλύτερη δυνατή εφαρμογή των γραπτών νόμων της σε τοπικό επίπεδο. Σας ευχαριστώ.

  Richard Seeber (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να ευχαριστήσω την κ. Jackson και τον κ. Blokland για την εξαιρετική εργασία τους, θα ήθελα όμως να ζητήσω από την Επιτροπή να μας υποστηρίξει σε δύο σημεία που είναι ιδιαίτερης σημασίας για την πατρίδα μου –την Αυστρία– αλλά και για τη Γερμανία. Το ένα αφορά τα απόβλητα εστίασης, τα οποία αποστειρώνονται με μια συγκεκριμένη διαδικασία επεξεργασίας, κατά την οποία θερμαίνονται σε περισσότερους από 130° και έτσι μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν στη χοιροτροφία. Αυτό είναι κάτι που θεωρούμε ότι έχει τεράστια σημασία και, επίσης, αντικατοπτρίζει για την ιδέα της ανακύκλωσης σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων, διότι τα απόβλητα που δεν τα χρειάζονται οι άνθρωποι μπορούν να βγουν από τη διατροφική αλυσίδα, να αποστειρωθούν και μετά να αξιοποιηθούν με χρήσιμο τρόπο για την εκτροφή ζώων.

Υπάρχει επίσης το θέμα των βιολογικών αποβλήτων· και εδώ θα ήθελα να ζητήσω από την Επιτροπή να ακολουθήσει τα παραδείγματα ορισμένων κρατών μελών που διαθέτουν συστήματα για την αντιμετώπιση των βιολογικών αποβλήτων, τα οποία είναι πολύ καλά διαρθρωμένα και λειτουργούν ήδη πολύ καλά, και να καταθέσει μια πρόταση, πέραν αυτής που έχουμε ήδη, μολονότι πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει θετικά τις τροπολογίες που κατατέθηκαν κυρίως από την Ομάδα μας.

Γενικά, στο συγκεκριμένο σημείο προσεγγίζουμε ένα κομβικό ζήτημα που αφορά την ευημερούσα κοινωνία μας· πρέπει επιτέλους να καταφέρουμε να διαχωρίσουμε την ανάπτυξη της οικονομίας –που είναι επιθυμητή από όλους– από την ανάπτυξη του όγκου των αποβλήτων με σχετικούς και απόλυτους όρους. Δεν είναι αποδεκτό να αυξάνεται διαρκώς ο όγκος των απορριμμάτων και εμείς να πιστεύουμε ότι έτσι γινόμαστε πλουσιότεροι. Σύμφωνα με τις προβλέψεις, αυτή η κατάσταση πρέπει να σταθεροποιηθεί το αργότερο έως το 2012.

Μολονότι θεωρώ ότι τα προτεινόμενα μέτρα –συμπεριλαμβανομένης μιας δεσμευτικής ιεραρχίας με τη δυνατότητα απόκλισης από αυτήν μόνο όταν αυτό δικαιολογείται ξεκάθαρα από τις αναλύσεις του κύκλου ζωής– κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, παρόλα αυτά πιστεύω ότι τα κράτη μέλη πρέπει να τα μεταφέρουν σωστά, με την Επιτροπή να παρακολουθεί όπως πρέπει τη διαδικασία, ούτως ώστε να αποφευχθούν οι καταχρήσεις που περιγράφηκαν από μερικούς συναδέλφους.

  Proinsias De Rossa (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, αντιτίθεμαι στην πρόταση επαναταξινόμησης της αποτέφρωσης ως ανάκτησης αντί διάθεσης: μια τέτοια κίνηση θα ενθαρρύνει την αποτέφρωση αντί τη μείωση, την ανάκτηση και την επαναχρησιμοποίηση.

Επικροτώ την ιδέα ότι θα πρέπει να σταθεροποιήσουμε την παραγωγή αποβλήτων έως το 2012 στα επίπεδα του 2008. Αυτό θα είναι δύσκολο για ορισμένα κράτη μέλη, τουλάχιστον για το δικό μου, όπου τα απόβλητα –ιδιαίτερα τα οικιακά απόβλητα – έχουν αυξηθεί κατά 44% τα τελευταία 10 χρόνια. Η υπηρεσία περιβαλλοντικής προστασίας στην Ιρλανδία έχει επισημάνει ότι περίπου το 25% των οικιακών αποβλήτων στην Ιρλανδία είναι αδικαιολόγητο, και γνωρίζουμε ότι η Επιτροπή διερευνά ήδη ορισμένες παράνομες χωματερές στην Ιρλανδία όπου καταλήγουν αυτά τα οικιακά απόβλητα – καθώς επίσης και ορισμένα βιομηχανικά απόβλητα. Υπάρχει σοβαρή ανάγκη αστυνόμευσης των κανονισμών που θεσπίζουμε: δεν είναι αρκετό να θεσπίζουμε νόμους, πρέπει και να τους αστυνομεύουμε και να εξασφαλίζουμε ότι οι κυρώσεις αρκούν για να αποθαρρύνουν απορρίψεις αυτού του είδους.

  Σταύρος Δήμας, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, πρώτα από όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους ομιλητές στη σημερινή συζήτηση για τις πολύ εποικοδομητικές θέσεις τους. Θα ήθελα να υπογραμμίσω την άποψη της Επιτροπής για ορισμένα βασικά θέματα που έθιξε το Κοινοβούλιο. Θα αρχίσω με τις πτυχές της θεματικής στρατηγικής που δεν καλύπτονται από την οδηγία.

Χαιρετίζω την υποστήριξη που δόθηκε στην έκθεση για την ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών ελάχιστων προτύπων. Το επόμενο βήμα θα είναι μια νέα πρόταση για τη ρύθμιση ορισμένων πρόσθετων δραστηριοτήτων επεξεργασίας αποβλήτων σύμφωνα με την οδηγία σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης. Συμφωνώ επίσης με την έμφαση που έχει δοθεί στην πρόληψη των αποβλήτων και κυρίως στον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει εν προκειμένω η πολιτική για τις χημικές ουσίες και ο οικολογικός σχεδιασμός. Τέλος, το ψήφισμα το οποίο εγκρίνατε προτείνει ορισμένα πρόσθετα μέτρα για την αύξηση της ανακύκλωσης και της ανάκτησης των αποβλήτων. Η Επιτροπή θα το λάβει αυτό υπόψη κατά την ανάπτυξη περαιτέρω μέτρων για την εφαρμογή της στρατηγικής.

Επιτρέψτε μου τώρα να στραφώ στην οδηγία για τα απόβλητα. Πολλές από τις τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέχουν χρήσιμες διευκρινίσεις για την πρόταση και μπορούν να γίνουν δεκτές. Άλλες θα είχαν ανεπιθύμητες επιπτώσεις . Θα ήθελα πρώτα από όλα να διατυπώσω παρατηρήσεις για ορισμένα από τα θέματα τα οποία εθίγησαν στην αποψινή συζήτηση και για ορισμένες βασικές τροπολογίες που η Επιτροπή μπορεί να δεχτεί πλήρως, καταρχήν, ή εν μέρει.

Η Επιτροπή μπορεί να δεχτεί την αυστηρότερη και σαφέστερη αναφορά στην ιεράρχηση πέντε σταδίων των αποβλήτων. Εντούτοις, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι η ιεράρχηση πρέπει να εφαρμοστεί προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη περιβαλλοντική επιλογή. Υπερβολικές διαδικαστικές απαιτήσεις όπως αυτές οι οποίες ορίζονται στο δεύτερο μέρος της τροπολογίας δεν θα συντελέσουν στην επίτευξή της.

Η Επιτροπή μπορεί επίσης να δεχτεί ορισμένες χρήσιμες διευκρινίσεις σε σχέση με κάποιους σημαντικούς ορισμούς οι οποίοι περιλαμβάνουν την πρόληψη και την ανακύκλωση των αποβλήτων. Επιπλέον, στοιχεία όπως η προώθηση της επαναχρησιμοποίησης και η ευθύνη του παραγωγού μπορούν να υποστηριχθούν καταρχήν. Η Επιτροπή επικροτεί και την αναφορά στην ερμηνευτική ανακοίνωση για τα παραπροϊόντα, η οποία ελπίζω ότι θα ικανοποιήσει την ανάγκη σαφήνειας στον εν λόγω τομέα όταν εγκριθεί πολύ σύντομα. Εντούτοις, υπάρχουν επίσης ορισμένες τροπολογίες τις οποίες δεν μπορεί να υποστηρίξει η Επιτροπή.

Πρώτον, η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να συμπεριλάβει σαφείς και χωρίς αμφισημίες ορισμούς των βασικών όρων σε αυτήν την οδηγία. Όπως δήλωσα προηγουμένως, οι προτεινόμενες τροπολογίες σχετικά με την επαναχρησιμοποίηση και την ανάκτηση δεν ανταποκρίνονται σε αυτήν τη δοκιμασία. Η διάκριση μεταξύ ανάκτησης και διάθεσης αποτελεί βασική προϋπόθεση πλαίσιο για τη λειτουργία της ευρωπαϊκής αγοράς ανακύκλωσης. Πρέπει να εφαρμοστεί από τις αρχές για τη διεκπεραίωση των αποφάσεων σχετικά με τη μεταφορά αποβλήτων, και ο ορισμός της ανάκτησης στην οδηγία πρέπει να είναι επαρκώς σαφής και ισχυρός προκειμένου αυτό να καταστεί δυνατό να συμβεί. Σε διαφορετική περίπτωση, θα υπάρξουν συχνές και περιττές παραπομπές στο Δικαστήριο και αυτό θα επηρεάσει δυσμενώς τις δραστηριότητες ανακύκλωσης και το περιβαλλοντικό όφελος που μπορούν να αποφέρουν.

Δεύτερον, είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε τις ασάφειες στον ορισμό της ανάκτησης της ενέργειας όσον αφορά την ταξινόμηση των δημοτικών αποτεφρωτήρων, όπου οι τροπολογίες που προτείνονται δεν ασχολούνται με το θέμα και εξασθενίζουν το επίπεδο της περιβαλλοντικής προστασίας. Αυτό το πρόβλημα ανάγεται στην προηγούμενη δεκαετία και πρέπει να εξεύρουμε μια συμβιβαστική λύση τώρα προκειμένου να το αντιμετωπίσουμε σαφώς στην παρούσα αναθεώρηση.

Το να καταστεί το κριτήριο απόδοσης από την πρόταση της Επιτροπής υποχρεωτικό για τους δημοτικούς αποτεφρωτήρες και το να επεκταθεί και στις εγκαταστάσεις συναποτέφρωσης δεν αποτελεί απάντηση στο ζήτημα. Δεν θα είναι ούτε τεχνικώς εφικτό ούτε περιβαλλοντικά χρήσιμο.

Τρίτον, ορισμένες τροπολογίες είτε αποτελούν περιττές αναφορές, επαναλαμβάνοντας άλλα στοιχεία της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή προσθέτουν ένα περιττό διοικητικό φόρτο στους ενδιαφερόμενους ή τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι αξιοσημείωτο ότι αρκετές τροπολογίες που σχετίζονται με τα επικίνδυνα απόβλητα τιμωρούν επιχειρήσεις που διαχειρίζονται τέτοια απόβλητα χωρίς προφανές περιβαλλοντικό όφελος και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι τεχνικά ανέφικτο να εφαρμοστούν.

Για παράδειγμα, δεν είναι καλή για το περιβάλλον η πλήρης απαγόρευση της ανάμιξης επικίνδυνων αποβλήτων με άλλα απόβλητα: θα μπορούσε να οδηγήσει σε μειωμένης ασφάλειας επεξεργασία ορισμένων ειδών επικίνδυνων αποβλήτων. Γενικότερα, είναι απαραίτητο να καταστεί δυνατή η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων στο έργο ανάπτυξης κοινών προτύπων για την αγορά ανακύκλωσης, όπως τα κριτήρια αποχαρακτηρισμού. Αυτά τα πρότυπα είναι αναγκαστικά τεχνικής φύσης και πρέπει να προσαρμόζονται στις βελτιώσεις της περιβαλλοντικής απόδοσης, ώστε να μην αποτελούν εμπόδιο στην οικολογική καινοτομία. Ο χρόνος που απαιτείται για την προετοιμασία και τις διαδικασίες συναπόφασης σημαίνει ότι αυτή είναι μια απρόσφορη οδός για ένα τέτοιο τεχνικό έργο και ότι είναι απαραίτητη κάποια επιτροπολογία .

Τέλος, ήθελα να διατυπώσω παρατηρήσεις για τις τροπολογίες που αφορούν την πρόληψη αποβλήτων. Η πρόληψη αποβλήτων, όπως προείπα, αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της παρούσας αναθεώρησης. Χαιρετίζω τη στήριξη των προγραμμάτων πρόληψης αποβλήτων στην έκθεση. Κατανοώ επίσης την προσέγγιση την οποία υποκρύπτει η συμπερίληψη του στόχου της πρόληψης των αποβλήτων. Εντούτοις, ο στόχος, όπως παρουσιάζεται στις σχετικές τροπολογίες, είναι υπερβολικά ήπιος. Θα έχει ανισοβαρείς επιπτώσεις στα διάφορα κράτη μέλη – υπερβολικά δύσκολος για ορισμένα, όχι αρκετά φιλόδοξος για άλλα– και θα είναι δύσκολο να ερμηνευτεί και να επιβληθεί. Δεν μπορώ, συνεπώς, να δεχτώ τις εν λόγω τροπολογίες.

Όπως εξήγησα ήδη, πρόκειται για μια οδηγία πλαίσιο, ο ρόλος της οποίας δεν μπορεί να συνίσταται στη ρύθμιση ειδικών στόχων ανακύκλωσης. Τέτοιοι στόχοι θα εκπονηθούν και θα προταθούν από την Επιτροπή στο εγγύς μέλλον.

Πολλοί ομιλητές έχουν ζητήσει ειδική νομοθεσία, για παράδειγμα σε τομείς όπως τα βιοαπόβλητα. Η Επιτροπή εξετάζει τρόπους εκπόνησης νομοθετικών προτάσεων στον εν λόγω τομέα.

Πολλοί άλλοι ομιλητές ήγειραν θέματα τα οποία δεν πραγματεύεται η παρούσα οδηγία, όπως οι παράνομες διασυνοριακές μεταφορές αποβλήτων, για τις οποίες διαθέτουμε ειδική νομοθεσία. Τα δημοτικά απόβλητα δεν μπορούν να μεταφέρονται πέραν των συνόρων για αποτέφρωση, ακόμη και αν ο δημοτικός αποτεφρωτήρας στην άλλη πλευρά των συνόρων ταξινομείται ως ανάκτηση. Ένα κράτος μέλος δύναται να αντιτεθεί σε μια τέτοια μεταφορά.

Έχουμε μια απαγόρευση για την απόρριψη αποβλήτων στον αναπτυσσόμενο κόσμο τόσο στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στο διεθνές δίκαιο: την απαγόρευση της Βασιλείας. Πριν από λίγες ημέρες, προτάθηκε μια οδηγία για την τιμωρία των περιβαλλοντικών εγκλημάτων.

Η ρύπανση του εδάφους από την παράνομη υγειονομική ταφή καλύπτεται από την οδηγία για τους χώρους υγειονομικής ταφής και τη θεματική στρατηγική για το έδαφος. Το συμπέρασμα πρέπει να είναι ότι ο ρόλος της οδηγίας πλαίσιο για τα απόβλητα δεν είναι η αντιμετώπιση ειδικών δυσλειτουργιών.

Στρέφομαι τώρα στις 92 τροπολογίες που κατατέθηκαν στην Ολομέλεια. Χαιρετίζουμε ορισμένες από τις προτάσεις, όπως η διατήρηση του τύπου ενεργειακής απόδοσης ως βάσης για τη διάκριση μεταξύ ανάκτησης και διάθεσης για τους δημοτικούς αποτεφρωτήρες, αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε ορισμένες άλλες τροπολογίες.

Εντούτοις, δεδομένου του όγκου και του χρόνου κατάθεσης των εν λόγω τροπολογιών, θα πρέπει να επιφυλαχθώ για τη θέση της Επιτροπής.

Συνοψίζοντας, είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι η Επιτροπή μπορεί να κάνει δεκτές 42 από τις τροπολογίες που υποβλήθηκαν από την Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων – 15 πλήρως και 27 επί της αρχής ή εν μέρει. Θα παραδώσω πλήρη κατάλογο της θέσης της Επιτροπής επί των τροπολογιών στη Γραμματεία του Κοινοβουλίου.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τους εισηγητές ακόμη μία φορά για τις προσπάθειές τους και την εξαιρετική δουλειά τους. Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.

  Πρόεδρος . – Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 12.00.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)

  Gyula Hegyi (PSE), γραπτώς. – (HU) Τον τελευταίο καιρό στην Ουγγαρία, αρκετά σκάνδαλα έχουν προσελκύσει την προσοχή στο πόσο εύκολο είναι να ηττηθούν οι πολιτικές διάθεσης αποβλήτων. Έχουν εκτελεσθεί παράνομες μεταφορές αποβλήτων χύδην από τη Δυτική Ευρώπη προς την Ουγγαρία και τη Δημοκρατία της Τσεχίας.

Εάν θέλουμε να αποτρέψουμε την απόρριψη των σκουπιδιών της Δυτικής Ευρώπης στα νέα κράτη μέλη, χρειαζόμαστε μια νέα οδηγία πλαίσιο που δεν αφήνει κενά, ενώ παράλληλα δίνει μεγάλη έμφαση στην πρόληψη των αποβλήτων. Η αυτοαξιολόγηση των εταιρειών είναι ανεπαρκής – χρειάζονται επίσης επίσημοι έλεγχοι.

Επιπλέον, είναι σημαντικό να επαναχρησιμοποιούμε και να ανακυκλώνουμε τα παραγόμενα προϊόντα, σύμφωνα με την ιεράρχηση πέντε σταδίων των αποβλήτων που περιέχεται στην οδηγία πλαίσιο, ελαχιστοποιώντας μέσω αυτής την ποσότητα των αποβλήτων που καταλήγει σε χώρους απόρριψης. Θα πρότεινα επίσης, όταν θεσπίζονται νέες ρυθμίσεις όσον αφορά τα προβλήματα αποβλήτων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενσωματώνει σε αυτές μια κεντρική ταξινόμηση των μεταφορών αποβλήτων, η οποία θα συντελούσε σε ευκολότερη επαλήθευση. Θα ήταν επίσης χρήσιμη η ενιαία, υποχρεωτική σήμανση στο εξωτερικό των οχημάτων που χρησιμοποιούνται για μεταφορά αποβλήτων. Αναμένω την ανάληψη δράσης εκ μέρους της Επιτροπής για αυτό το θέμα το συντομότερο δυνατόν.

  Jules Maaten (ALDE). – (NL) Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε στην οδηγία για τα απόβλητα ότι η ποσότητα των αποβλήτων πρέπει να σταθεροποιηθεί μεταξύ του 2008 και του 2012 και ότι η ποσότητα των αποβλήτων που παράγει η Ευρώπη πρέπει να μειωθεί σημαντικά έως το 2020. Ενώ προσυπογράφω τα συμπεράσματα, θα ήθελα επίσης να απευθύνω επείγουσα έκκληση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αποτελέσει το καλό παράδειγμα. Όλοι οι πολίτες πρέπει να επωμιστούν εν προκειμένω το μερίδιο ευθύνης τους, και οι βουλευτές του ΕΚ δεν αποτελούν εξαίρεση.

Πρώτα από όλα, θα ήταν ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός εάν περιορίζαμε τον αριθμό των γλωσσών εργασίας από 23 σε 2 ή 3, επειδή, παρά το σύνολο των τεχνολογιών που έχουμε στη διάθεσή μας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξακολουθεί να παράγει τεράστια ποσότητα χαρτιού, το 99% της οποίας προορίζεται για τον κάλαθο των αχρήστων.

Δεύτερον, είναι τώρα περισσότερο λογικό από ποτέ να οριστούν οι Βρυξέλλες ως η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η μηνιαία μετακίνηση των βουλευτών του ΕΚ και του προσωπικού στο Στρασβούργο δεν αποτελεί μόνο σπατάλη χρημάτων, αλλά συντελεί επίσης στις εκπομπές CO2.

Τρίτον, τα επίσημα αυτοκίνητα του Κοινοβουλίου πρέπει να αντικατασταθούν. Οι πρόεδροι των Ομάδων κυκλοφορούν επί του παρόντος με Mercedes και Audi, παρόλο που υπάρχουν στην αγορά αυτοκίνητα που είναι κατά πολύ οικονομικότερα. Προτείνω τη διάθεση αυτών των αυτοκινήτων που ρυπαίνουν και την αντικατάστασή τους με τα οικονομικά, αντίστοιχα υποκατάστατά τους. Ευελπιστώ ότι αυτό θα λειτουργήσει επίσης ως κίνητρο για τους γερμανούς κατασκευαστές αυτοκινήτων, ώστε να αρχίσουν να συμμορφώνονται προς τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Παράρτημα – Θέση της Επιτροπής

- Εκθέσεις Jackson (A6-0466/2006) και Blokland (A6-0438/2006)

Η Επιτροπή είναι σε θέση να κάνει δεκτές πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής 42 τροπολογίες .

Κάνει δεκτές πλήρως 15 τροπολογίες : 23, 27, 28, 31, 34, 44, 47, 49, 62, 78, 90, 92, 94, 95 και 97.

Κάνει δεκτές 27 τροπολογίες επί της αρχής ή εν μέρει : 1, 6, 7, 8, 11, 14, 18, 19, 20, 21, 25, 30, 33, 35, 38, 40, 45, 56, 57, 63, 64, 66, 69, 74, 75, 77 και 96.

Δεν μπορεί να κάνει δεκτές 55 τροπολογίες : 2, 3, 4, 5, 9, 10, 12, 13, 15, 16, 17, 22, 24, 26, 29, 32, 36, 37, 39, 41, 42, 43, 46, 48, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 58, 59, 60, 61, 65, 67, 68, 70, 71, 72, 73, 76, 79 – 89 , 91 και 93.

Επιφυλάσσεται για τις τροπολογίες από την 98η και μετά, λόγω του αριθμού τους και του σύντομου χρονικού διαστήματος που διαθέτει η Επιτροπή για να προετοιμάσει τη θέση της.