Πληρη πρακτικα των συζητησεων

Τρίτη 22 Μαΐου 2007 - Στρασβούργο

12. Συζήτηση σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης με τη συμμετοχή του Ιταλού Πρωθυπουργού, μέλους του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου (συζήτηση)

  Πρόεδρος. Με μεγάλη μας χαρά υποδεχόμαστε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον ιταλό πρωθυπουργό, τον αγαπητό Ρομάνο Πρόντι, για να συζητήσουμε μαζί για το μέλλον της Ευρώπης.

Η Ιταλία, ως ένα από τα ιδρυτικά κράτη μέλη, βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της διαδικασίας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, και η Ιταλία διαδραματίζει έναν καθοριστικό ρόλο στην τρέχουσα χρονική περίοδο, κατά την οποία αναζητούμε μια κοινά αποδεκτή λύση στο αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης,.

Θα ήθελα, ειδικότερα, να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας, κ. Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο, για την καρποφόρο συνεργασία που συνάψαμε με σκοπό την επιτυχή μεταρρύθμιση των Συνθηκών. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου γνωρίζει ότι όταν μιλά δεν έχει μόνον την υποστήριξη του Σώματος, αλλά και της Ιταλίας, πράγμα που ενισχύει πολύ τη θέση του.

Κύριε πρωθυπουργέ, αγαπητέ κύριε Πρόντι, στην πρωτεύουσα της χώρας σας, τη Ρώμη, πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2007 μια σειρά εορταστικών εκδηλώσεων για τα 50 χρόνια των Συνθηκών της Ρώμης. Έτσι, είχαμε την ευκαιρία να αναπολήσουμε με μεγάλη χαρά 50 χρόνια ειρήνης, σταθερότητας, ευημερίας και προόδου για τους πολίτες μας. Τώρα, όμως, είναι επίσης καιρός να ατενίσουμε μαζί το μέλλον. Σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις και για να τις ξεπεράσει πρέπει να επιδείξει τη θέληση να κάνει τα απαραίτητα βήματα και μεταρρυθμίσεις προκειμένου να βαδίσουμε προς ένα ασφαλές μέλλον.

Κύριε Πρόντι, ως πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής συμμετείχατε στη διαμόρφωση της ιστορίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια σημαντική περίοδο. Υπό την ηγεσία σας, η Επιτροπή, εκπροσωπούμενη στη Συνέλευση από τους Επιτρόπους Vittorino και Barnier, συμμετείχε ενεργά στις εργασίες για το μέλλον της ΕΕ και παρακολούθησε τη γέννηση της Συνταγματικής Συνθήκης μέχρι τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Αυτό το διάστημα η γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου εργάζεται εντατικά για να βρεθεί μια λύση γενικής αποδοχής και για τις χώρες που απέρριψαν τη Συνθήκη, αλλά και για τα 18 κράτη μέλη που επικύρωσαν ήδη τη Συνθήκη και αποτελούν ήδη την πλειοψηφία του πληθυσμού της ΕΕ. Σε αυτήν τη διαδικασία, το Κοινοβούλιο υποστηρίζει ανεπιφύλακτα το περιεχόμενο της Συνθήκης, κυρίως επειδή είναι αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού που επιτεύχθηκε με μακρόχρονες διαπραγματεύσεις.

Ωστόσο, παραδεχόμαστε ότι πρέπει να εργαστούμε όλοι με ζήλο για να βρούμε μια λύση. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε θερμά τις προσπάθειες της γερμανικής Προεδρίας του Συμβουλίου, και ιδίως της καγκελαρίου Ανκέλα Μέρκελ, για μια νέα συναίνεση μεταξύ των 27 κρατών μελών. Εάν, όμως, η απάντησή μας έχει τελικά ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της δημοκρατίας στην ΕΕ, της δυνατότητας λήψης αποφάσεων και της διαφάνειας της ΕΕ, αυτό θα συνιστά παρερμηνεία της βούλησης των πολιτών που εξέφρασαν τους ενδοιασμούς τους στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών. Γι’ αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν θα ικανοποιηθεί με ένα αποτέλεσμα που δεν θα είναι προς το συμφέρον της ΕΕ και των πολιτών της. Κύριε πρωθυπουργέ, είμαι πεπεισμένος ότι με καλή θέληση δεν είναι δυνατή μόνο η αμοιβαία προσέγγιση αλλά και η επίτευξη ενός αποτελέσματος.

Τον λόγο έχει ο πρωθυπουργός της Ιταλίας.

  Romano Prodi, Πρωθυπουργός της Ιταλίας. (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή για το μέλλον της Ευρώπης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης· με αυτήν την επίγνωση και αρκετή συγκίνηση απευθύνομαι σήμερα στο Σώμα. Για την ευκαιρία αυτή θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο Hans Gert Poettering.

Το μέλλον της Ευρώπης θα κριθεί στην περίοδο που θα διανύσουμε από σήμερα έως τις εκλογές του 2009. Σε έναν μήνα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα αποφασίσει την έναρξη μιας Διακυβερνητικής Διάσκεψης, στο τέλος της οποίας θα πρέπει να είμαστε σε θέση να πούμε ότι σταθήκαμε στο ύψος των υποχρεώσεων που αναλάβαμε από κοινού στις 25 Μαρτίου στο Βερολίνο.

Πρέπει να αποφασίσουμε τι χρειάζεται η Ευρώπη και τι έχουμε ανάγκη όλοι μας, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που μας θέτει η παγκόσμια κοινότητα. Μοιάζει με ένα αόριστο ζήτημα, αλλά πρόκειται για κάτι πολύ συγκεκριμένο. Θα πρέπει πλέον να έχουμε καταλάβει ότι η ικανότητα που έχουμε ως Ευρωπαίοι να ερμηνεύουμε τον παγκοσμιοποημένο κόσμο και να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες που προσφέρει εξαρτάται από το πώς θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη λειτουργία των κοινών μας οργάνων.

Επιτρέψτε μου να δηλώσω εξαρχής με απόλυτη ειλικρίνεια ότι δεν συμφωνώ με όσους εξακολουθούν να αντιτάσσουν την ανάγκη παραγωγής αποτελεσμάτων με την ανάγκη ενίσχυσης των ευρωπαϊκών οργάνων. Ο λόγος για τον οποίο ελπίζω και μάχομαι ανέκαθεν για πιο ισχυρά και αποτελεσματικά κοινά όργανα, είναι ακριβώς για να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα.

Αυτήν τη φορά δεν ξεκινάμε από μηδενική βάση. Δεν πρέπει, εν ολίγοις, να εκπονήσουμε από την αρχή κάτι νέο. Τον Οκτώβριο του 2004 οι ευρωπαϊκές χώρες υπέγραψαν μια συνθήκη και 18 μάλιστα από αυτές την επικύρωσαν. Τα τελευταία δύο χρόνια ακούσθηκαν κυρίως τα επιχειρήματα όσων διστάζουν. Ήλθε τώρα η στιγμή να ακουστούν και όσοι επικύρωσαν τη Συνθήκη του 2004, όσοι εργάστηκαν σκληρά, συμπεριλαμβανομένων των πολιτών τους, για να μείνουν σε αυτόν τον δρόμο.

Μια διαδικασία που ξεκίνησε λίγα χρόνια νωρίτερα στο Λάκεν και εξελίχθηκε έχοντας ως αφετηρία μια θεμελιώδη και αναμφισβήτητη θέση: ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να επιτύχει φιλόδοξα αποτελέσματα, χωρίς εξίσου φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις.

Λοιπόν, είμαι πεπεισμένος ότι η θέση αυτή εξακολουθεί να ισχύει. Θα πρέπει, συνεπώς, να έχουμε ως αφετηρία τον Οκτώβριο του 2004, αφήνοντας κατά μέρος τις προσπάθειες και τα διαλείμματα περισυλλογής των τελευταίων δύο ετών και προγραμματίζοντας με σοβαρότητα και υπευθυνότητα το μέλλον των συμπολιτών μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Δεν αρκεί να συμφωνήσουμε απλώς για τους νέους κανόνες που χρειαζόμαστε. Υπάρχουν και άλλες εξίσου σημαντικές απαιτήσεις, χωρίς τις οποίες η Ευρώπη δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει. Μεταξύ αυτών ένας προϋπολογισμός αντάξιος αυτού του ονόματος και πραγματικές πολιτικές για τις μεγάλες προκλήσεις που προβάλλουν στον σύγχρονο κόσμο: ενέργεια, αλλαγή του κλίματος, διαφορές Βορρά-Νότου κλπ. Ας ξεκινήσουμε, όμως, σήμερα από το πλέον επείγον ζήτημα που είναι η εξεύρεση μιας λύσης στο συνταγματικό αδιέξοδο και η μεταρρύθμιση των οργάνων.

Για να τα καταφέρουμε θα πρέπει να μείνουμε πιστοί σε μια αρχή που αποτελεί τη βάση της ύπαρξής μας ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια αρχή τόσο θεμελιώδης που καθορίζει την ίδια την ηθική της συνύπαρξής μας.

Πρόκειται για την αρχή βάσει της οποίας, για την εξέλιξη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να καταβάλουμε πάντοτε μια προσπάθεια για να κατανοούμε και να αποδεχόμαστε κατά κάποιον τρόπο τα επιχειρήματα και των άλλων. Εμείς αυτήν την προσπάθεια την καταβάλαμε πάντα και θα εξακολουθήσουμε να πράττουμε το ίδιο.

Περιμένουμε, όμως, και από τους «άλλους» την ίδια κατανόηση. Περιμένουμε από αυτούς να αποδεχθούν και εκείνοι τις δικές μας φιλοδοξίες, οι οποίες, όπως όλοι γνωρίζετε, είναι σε αυτήν την περίπτωση οι φιλοδοξίες όσων επιθυμούν μια διαρκώς πιο στενή ένωση.

Έχοντας κατά νου αυτήν την αρχή, θα καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να συνδράμουμε τη γερμανική και την πορτογαλική Προεδρία, προκειμένου να διαφυλάξουν όσο το δυνατόν καλύτερα την επιθυμία μας για ένωση, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη και τα επιχειρήματα των άλλων.

Τούτου λεχθέντος, θα ήθελα τώρα να πω τι κατά την άποψή μου δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου και στη Διακυβερνητική Διάσκεψη που θα ακολουθήσει.

Καταρχάς, δεν πρέπει να λησμονούμε ότι, αυτήν τη φορά, η τήρηση των προθεσμιών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα ζήτημα δημοκρατίας. Το 2009, οι ευρωπαίοι εκλογείς θα πρέπει να γνωρίζουν για ποιον τύπο Ευρώπης καλούνται να αποφανθούν. Ποιος θα είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; Ποιες οι αρμοδιότητές του; Θα υπάρχει μια μόνιμη Προεδρία του Συμβουλίου και ένας Ευρωπαίος Υπουργός Εξωτερικών; Πώς θα σχηματίζεται η Επιτροπή, κ.ο.κ.…

Η εντολή προς τη Διακυβερνητική Διάσκεψη θα πρέπει, συνεπώς, να είναι ακριβής και επιλεκτική, υποδεικνύοντας με ακρίβεια τα λίγα σημαντικά διαπραγματευτικά προβλήματα και, προπαντός, τον τρόπο για την επίλυσή τους. Μόνον έτσι θα κατορθώσουμε να τιμήσουμε την υπόσχεσή μας για θέσπιση των νέων κανόνων έως το 2009.

Με μια ανοικτή εντολή, η Διάσκεψη δύσκολα θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εντός του 2007, και οι χρόνοι για την επικύρωση σε εθνικό επίπεδο της νέας συμφωνίας δεν θα επέτρεπαν το κλείσιμο της διαδικασίας στους πρώτους μήνες του 2009. Το αδιέξοδο θα ήταν, εν ολίγοις, αναπόφευκτο.

Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να εκθέσω ορισμένες ιδέες. Μια σκέψη που μου γεννάται αυθόρμητα μελετώντας εκ νέου τις τελευταίες ημέρες τη Συνταγματική Συνθήκη του 2004 είναι ότι θα ήθελα να καλέσω τους πάντες να την μελετήσουν από την αρχή, τώρα που παρήλθε ο χρόνος και μπορούμε να δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα.

Λοιπόν, το κείμενο του 2004 είναι ένα ωραίο κείμενο, πραγματικά ωραίο, με έντονο ευρωπαϊκό πνεύμα. Πάνω από όλα, στο πρώτο μέρος του διατυπώνεται με σαφή και κατανοητό τρόπο το νόημα και το όραμα του μεγάλου κοινού εγχειρήματος που έχουμε αναλάβει.

Ας το σκεφθούμε, λοιπόν, καλύτερα πριν το παραγκωνίσουμε και επιλέξουμε τον δρόμο των ολικών ή μερικών αποσπασματικών τροποποιήσεων των υφιστάμενων συνθηκών. Θα χάσουμε κυρίως έναν πλούτο απλότητας και σαφήνειας, καθιστώντας το ευρωπαϊκό σχέδιο δυσνόητο για τους πολίτες, με συνέπεια να απολέσουμε την υποστήριξή τους για το ευρωπαϊκό σχέδιο.

Προπαντός, όμως, θα χάσουμε ένα κείμενο που διαμορφώνει μια συνεκτική αντίληψη της Ευρώπης, ένα κείμενο που κατορθώνει να συνδυάσει τις ιδανικές φιλοδοξίες πολλών από εμάς με την πρακτική και κοινά κατανοητή από όλους ανάγκη να αποκτήσει η Ένωση πιο σταθερούς κανόνες και τα κατάλληλα μέσα για να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις.

Η πορεία των διαπραγματεύσεων μέχρι σήμερα με κάνει, δυστυχώς, να πιστεύω ότι θα επέμβουμε και πάλι στο κείμενο του 2004. Θα ήθελα, ωστόσο, να επαναλάβω ενώπιον όλων σας σήμερα την πεποίθησή μου ότι με αυτόν τον τρόπο θα χάσουμε κάτι πολύ σημαντικό. Πράγμα που θα αποτελέσει, για εμάς που πιστεύουμε στο ευρωπαϊκό σχέδιο, μια τεράστια θυσία και ένα πολύ υψηλό τίμημα που θα κληθούν να καταβάλουν όσοι το έχουν επικυρώσει και έχουν επενδύσει δημοκρατικά σε αυτήν την επικύρωση. Είναι κάτι που δεν πρέπει να λησμονούμε.

Για τον λόγο αυτόν, δεν θα μπορέσουμε να αποδεχθούμε τη διαστρέβλωση του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου. Η ενίσχυση της κοινής εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας με τη θέσπιση του Υπουργού Εξωτερικών, η μόνιμη Προεδρία του Συμβουλίου, η επέκταση της ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία, η κατάργηση της δομής των τριών πυλώνων και η νομική προσωπικότητα της Ένωσης αποτελούν για εμάς ένα σύνολο θεμελιωδών πτυχών που πρέπει να διασφαλίσουμε.

Θα ήθελα εδώ να επιστήσω την προσοχή όλων σε ορισμένες εκκλήσεις «ρεαλισμού» που απευθύνονται συνήθως τις παραμονές ενός σημαντικού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και αποβλέπουν πάντοτε στην επίτευξη πιο διαλλακτικών συμβιβασμών. Θα ήθελα, αντιθέτως, να παρατηρήσω ότι, εάν αληθεύει ότι οι μεγάλες παγκόσμιες προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τότε οι μόνοι πραγματικά ρεαλιστές είναι εκείνοι που αποβλέπουν σε μια Ευρώπη αντάξια αυτών των προκλήσεων, και όχι όσοι επιθυμούν το αντίθετο.

Στον εσωτερικό τομέα, θα αναφέρω την προάσπιση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και την υλοποίηση ενός πραγματικού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Πώς είναι δυνατόν να μην αντιλαμβανόμαστε ότι αποτελεί ένα απαραίτητο συμπλήρωμα για μια ευρωπαϊκή ιθαγένεια που δεν θα περιορίζεται μόνο στην οικονομική διάσταση;

Στον εξωτερικό τομέα, θα αναφέρω τους πολέμους, την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, και τις παγκόσμιες προκλήσεις της ενέργειας και της αλλαγής του κλίματος (υδρογόνο). Πώς μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι ο μόνος τρόπος για να επικρατήσουν στη διεθνή σκηνή οι επιλογές μας και οι αξίες μας είναι να μπορέσουμε να εκφράσουμε μια εξωτερική πολιτική αντάξια αυτού του ονόματος, επικοινωνώντας με τον υπόλοιπο κόσμο με μία φωνή;

Όσον αφορά τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν πρέπει να πιστεύετε ότι αποτελεί ένα θεωρητικό μόνο ζήτημα. Η περιπλοκότητα της Ένωσης αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες της απόστασης που την χωρίζει από τους πολίτες. Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, να μην διακρίνουμε τα πλεονεκτήματα από την κατάργηση της δομής των πυλώνων, προπαντός από άποψη σαφήνειας και κατανόησης εκ μέρους των πολιτών;

Στα ζητήματα αυτά η Συνταγματική Συνθήκη του 2004 παρέχει πειστικές απαντήσεις. Θέλουμε πράγματι να τις θυσιάσουμε στον βωμό μιας συμβιβαστικής προσέγγισης και μιας αναζήτησης του ελάχιστου κοινού παρονομαστή; Θα διακινδυνεύσουμε πράγματι ενισχύοντας την περιπλοκότητα του συστήματος, εγκαταλείποντας την προσπάθεια μιας εις βάθος μεταρρύθμισης και περιοριζόμενοι σε μερικές επιφανειακές αλλαγές; Για να χρησιμοποιήσω μια φράση του κ. Ντελόρ, θέλουμε πράγματι να συνεχίσουμε με μια «μάσκα στο πρόσωπο», φοβούμενοι να εμφανίσουμε την πραγματική Ευρώπη στους πολίτες μας;

Συνεπώς, κυρίες και κύριοι βουλευτές, εκπρόσωποι των ευρωπαίων πολιτών, ας προσπαθήσουμε να μην ενισχύουμε την αρνητική ρητορική για την Ευρώπη. Ας πάψουμε να την κρύβουμε από τους συμπολίτες μας.

Αντίθετα, ας εμφανίσουμε με παρρησία την πραγματική Ευρώπη. Ας δείξουμε σε όλους τι μπορέσαμε να κατακτήσουμε στους τομείς της ειρήνης και της ευημερίας και ας εξηγήσουμε πόσο θεμελιώδης είναι για τις ανάγκες μας. Ας δηλώσουμε άπαξ διά παντός στους συμπολίτες μας ότι σε έναν κόσμο που αποτελεί πλέον ένα σύστημα ηπείρων δεν έχει νόημα για ένα κράτος και για τους πολίτες του να ζουν εκτός μιας πολιτικής και οικονομικής οντότητας που θα είναι ισχυρή στο εσωτερικό της και αξιόπιστη εκτός συνόρων.

Η Ιταλία θα εργασθεί, συνεπώς, σε αυτές τις διαπραγματεύσεις για την επίτευξη ενός ποιοτικού συμβιβασμού. Είμαι πεπεισμένος ότι είναι εφικτός και ότι οφείλουμε να τα καταφέρουμε όλοι μαζί.

Εάν, βεβαίως, αποδειχθεί αδύνατη η επίτευξη μιας συμφωνίας μεταξύ των 27 χωρών, τότε θα πρέπει να αναρωτηθούμε πώς θα συνεχίσουμε. Το δίλημμα αυτό θα μπορούσε να βρει λύση μόνον εφαρμόζοντας τη θεμελιώδη εκείνη αρχή στην οποία αναφέρθηκα στην αρχή της ομιλίας μου: η ηθική της Ένωσης δεν επιτρέπει σε κανέναν να καταπιέζει υπερβολικά και για μεγάλο χρονικό διάστημα τις φιλοδοξίες των άλλων.

Για τον λόγο αυτόν, η Ιταλία –χώρα με βαθιά εδραιωμένη πίστη στην Ευρώπη– πιστεύει ότι έχει σήμερα ένα επιπλέον καθήκον: το καθήκον να σχεδιάσει, ή να αρχίσει να σχεδιάζει, τον τρόπο για να επιτρέψει στις χώρες που το επιθυμούν να προχωρήσουν πραγματικά στην οικοδόμηση της ενότητας της Ευρώπης.

Πιστεύω πως δεν είναι αναγκαίο να προχωρήσουν όλες οι χώρες, με τον ίδιο ρυθμό. Εύχομαι και θα προσπαθήσω να γίνει πραγματικότητα. Κατανοώ, ωστόσο, ότι δεν είναι πάντοτε εφικτό. Εξάλλου, ακόμη και σήμερα ορισμένες από τις σημαντικότερες πολιτικές αποφάσεις της Ευρώπης, όπως το ευρώ και η δημιουργία του χώρου Σένγκεν, υλοποιήθηκαν από ορισμένα μόνο κράτη μέλη. Όχι εις βάρος κάποιου κράτους, χωρίς να αποκλείονται οι άλλοι και αφήνοντας πάντα την πόρτα ανοικτή. Επιπλέον, αυτές οι αποφάσεις έγιναν σεβαστές τότε από όλους όσοι δεν ένοιωθαν ακόμη έτοιμοι να βαδίσουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Εύχομαι, λοιπόν, να ισχύσει και στο μέλλον αυτή η εποικοδομητική προσέγγιση και να υπερισχύσει κάθε τάσης για βέτο.

Ξέρετε καλά ότι η Ιταλία πίστευε ανέκαθεν ότι ο καλύτερος τρόπος για να είμαστε διορατικοί είναι να είμαστε ευρωπαϊστές.

Σήμερα, όμως, διορατικότητα δεν σημαίνει μόνο σχεδιασμό φιλόδοξων σεναρίων για το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σημαίνει επίσης εξεύρεση λύσεων, οι οποίες θα επιτρέψουν στους λαούς που το επιθυμούν να υλοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους για ένωση με τον καταλληλότερο για αυτούς χρόνο και τρόπο.

Εάν κανείς δεν αναλάβει την πρωτοβουλία να προτείνει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, υπάρχει ο κίνδυνος να τελματώσει το ευρωπαϊκό σχέδιο και να απογοητευθούν οι ελπίδες όσων πίστευαν ειλικρινά σε εμάς μέχρι σήμερα. Ακόμη και χώρες όπως η Ιταλία, οι οποίες επενδύουν ανεπιφύλακτα επί 50 χρόνια στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, θα μπορούσαν στο τέλος να εξαντλήσουν τον ενθουσιασμό τους.

Θα ήθελα, λοιπόν, να κλείσω με ένα διπλό μήνυμα.

Η Ιταλία θα παράσχει την αμέριστη υποστήριξή της στη γερμανική και, εν συνεχεία, στην πορτογαλική Προεδρία, ούτως ώστε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης και 22ας Ιουνίου και η Διακυβερνητική Διάσκεψη που θα ακολουθήσει να στεφθούν με επιτυχία που θα αναγνωρίσουν όλα τα κράτη μέλη.

Παράλληλα, η Ιταλία γνωρίζει καλά ότι ο συμβιβασμός δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Εάν, λοιπόν, ένας τέτοιος συμβιβασμός δεν μας πείσει, εμείς δεν θα τον προσυπογράψουμε. Στην περίπτωση αυτή, μια ομάδα πρωτοπόρων χωρών θα μπορούσε να αποτελέσει τον καλύτερο τρόπο για τη συνέχιση της πορείας προς μια διαρκώς στενότερη Ένωση, αρκεί να παραμένει πάντοτε ανοικτή η πόρτα σε όσες χώρες θελήσουν να ενταχθούν αργότερα.

Επιτρέψτε μου, τέλος, να απευθύνω θερμή έκκληση προς τους βουλευτές του Κοινοβουλίου που αποτελούν τους άμεσους εκπροσώπους των πολιτών. Απευθύνομαι, κυρίως, στους βουλευτές του ΕΚ που εκπροσωπούν τον ευρωπαϊκό λαό. Ο ρόλος σας είναι αναντικατάστατος για να κατανοήσουν οι πολίτες ποιο είναι το διακύβευμα.

Μόνον εάν το έργο των κυβερνήσεων έχει και τη δική σας συνδρομή θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για την επιτυχία των συνταγματικών διαπραγματεύσεων.

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι δεν μπορούμε να αποτύχουμε, εάν θέλουμε να αποφύγουμε την παρακμή: την παρακμή μιας σύγχρονης ιδέας για την Ευρώπη, μιας Ευρώπης που θα μπορεί να πρωταγωνιστεί στον κόσμο χάρη στις αξίες της που αποτελούν τα θεμέλιά της. Κινδυνεύουμε, εν ολίγοις, να καταλήξουμε και πάλι ένα μικρό δυτικό παράρτημα της ασιατικής ηπείρου, θέση στην οποία θα μας καταδίκαζε όχι μόνον η γεωγραφία αλλά και η μελλοντική Ιστορία. Ευχαριστώ.

  Πρόεδρος. Κύριε Πρόντι, σας ευχαριστούμε θερμά για αυτήν την πειστική ευρωπαϊκή παρέμβαση που ελπίζω ότι την άκουσαν όλοι.

  Joseph Daul, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Gloser, κυρία Ferrero-Waldner, κύριε Πρόντι, κυρίες και κύριοι, είμαστε μάρτυρες της επιτάχυνσης της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, είτε πρόκειται για τη θεσμική επανεκκίνηση, είτε για τη νέα δυναμική την οποία εμφυσά η Ανκέλα Μέρκελ για την αλλαγή του κλίματος, την ενέργεια, είτε για τη δημιουργία μιας κοινής πολιτικής για τη μετανάστευση. Η Ευρώπη προοδεύει. Η Ευρώπη δείχνει ότι συνιστά αναγκαίο, αποτελεσματικό, αλλά και νομιμοποιημένο επίπεδο λήψης αποφάσεων. Κύριε Πρόντι, μας παρουσιάσατε το όραμά σας, την αντίληψή σας για τα ευρωπαϊκά πράγματα. Μέσω υμών, θέλω να επικροτήσω την ιστορική την, πλέον επίκαιρη από κάθε άλλη φορά, δέσμευση του ιταλικού λαού υπέρ του ευρωπαϊκού εγχειρήματος ολοκλήρωσης.

Μετά από μια μακρά φάση αβεβαιότητας, αποσαφηνίζεται η θεσμική επανεκκίνηση. Η γερμανική Προεδρία ορθώς την έχει συμπεριλάβει στις προτεραιότητές της. Αν η Ευρώπη είναι σε θέση να αποφασίσει κατά τρόπο αποτελεσματικό και δημοκρατικό, θα μπορέσουμε να αποφασίσουμε κατά τρόπο χρήσιμο για τις κοινές πολιτικές. Πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα και να επιτρέψουμε στην Ευρώπη να σημειώσει πρόοδο, αυτό δεσμεύτηκε να πράξει ο υποψήφιος της Ένωσης για το Λαϊκό Κίνημα (UMP), Νικολά Σαρκοζί, και αυτήν την εντολή έδωσε ο γαλλικός λαός στο νέον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Αυτή η δυναμική, την οποία προσέδωσε ένα κράτος μέλος που είπε «όχι» στο σχέδιο συνθήκης, υποστηρίζεται ήδη από αρκετά κράτη μέλη της Ένωσης και πρέπει να την εκμεταλλευτούμε για να σημειώσουμε πρόοδο. Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για ερωτήματα. Αυτό που πρέπει να κάνουμε στην τρέχουσα φάση είναι να αναλάβουμε δράση και να επιδείξουμε ευελιξία. Τέσσερις εβδομάδες μόνο μας χωρίζουν από το κρίσιμο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 21ης και 22ας Ιουνίου, το οποίο αναμένεται να καταλήξει στη σύνταξη, μέχρι τα τέλη του έτους, μιας νέας Συνθήκης. Η επικύρωσή της από τους είκοσι επτά θα μπορέσει να γίνει πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009. Η δράση συμβαδίζει με την ευελιξία, αφού πρέπει να ρίξουμε τις γέφυρες, όπως είπατε, ανάμεσα στις δεκαοκτώ χώρες οι οποίες είπαν «ναι», στις δύο που είπαν «όχι» και σε αυτές που δεν αποφάνθηκαν ακόμη. Η κάθε χώρα πρέπει να καταβάλει προσπάθειες δημιουργίας δεσμών με τις υπόλοιπες και παιδαγωγικής προσέγγισης της κοινής γνώμης της. Δεν θα υπάρξει επιτυχία παρά μόνο αν πάψουμε να στηριζόμαστε σε εννοιολογικά ερωτήματα για να επικεντρωθούμε στο ουσιώδες: ψηφοφορία με διπλή πλειοψηφία, επέκταση των πεδίων που θα ψηφίζονται με ειδική πλειοψηφία, αρχή της επικουρικότητας και ανακατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ Ένωσης και κρατών μελών, μόνιμη Προεδρία, κοινή εκπροσώπηση στη διεθνή σκηνή, αλλά και Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Κατά τους ευρωπαίους βουλευτές της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και των Ευρωπαίων Δημοκρατών, αυτό που έχει ανάγκη η Ευρώπη είναι να αποτελέσει μια πολιτική δύναμη και να καταστεί αυτόνομος παράγοντας σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Ευρώπη έχει ανάγκη μιας ταυτότητας σε οικονομικό και εμπορικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλίσει ότι οι εταίροι μας τηρούν τους ίδιους κανόνες με εμάς, στον φορολογικό, περιβαλλοντικό ή κοινωνικό τομέα. Η Ευρώπη πρέπει να μεριμνήσει ούτως ώστε, ακόμη και στο εσωτερικό της, να μην υφίσταται αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των κρατών μελών, ιδίως στον φορολογικό τομέα.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, είμαστε σε καλό δρόμο· αυτό που πρέπει να κατισχύσει είναι η έννοια της ευθύνης και του γενικού συμφέροντος εκ μέρους των πολιτικών ηγετών και της κοινής γνώμης. Ακόμη και αν παραμείνουμε πιστοί στα ιδεώδη και στις αρχές μας, αυτά θα τα υπηρετήσουμε καλά μόνο εφόσον ο πραγματισμός κατισχύσει του δογματισμού και αν η καλή πίστη είναι ισχυρότερη της κακής πίστης και της χαλαρής αντιμετώπισης.

Κύριε Πρόεδρε, θέλω να αναφερθώ εν συντομία εδώ στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ρωσίας στη Σαμάρα. Πολλοί σχολιαστές την θεώρησαν αποτυχία για την Ευρώπη. Τουναντίον, κατά την άποψη της Ομάδας μου, η Ευρώπη βγήκε κερδισμένη από τη σύνοδο αυτή. Κερδισμένη όχι σε βάρος της Ρωσίας, η οποία είναι εταίρος, τον οποίο σεβόμαστε, αλλά κερδισμένη έχοντας επιβεβαιώσει τις πεποιθήσεις και τα ιδεώδη μας. Είμαστε ικανοποιημένοι, αφού για το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, την ενέργεια, αλλά και το ζήτημα της κυριαρχίας της Εσθονίας, οι ηγέτες μας ύψωσαν την ευρωπαϊκή σημαία και εκφράστηκαν με δυνατή και εύληπτη φωνή.

Κύριε Πρόντι, συνοψίζω τα λόγια μου επισημαίνοντας πόσο κεφαλαιώδους σημασίας είναι η ευρωμεσογειακή διάσταση κατά την άποψη της κοινοβουλευτικής μας ομάδας. Στη Μεσόγειο θα κριθεί η επιτυχία ή η αποτυχία της ευρωπαϊκής μας περιπέτειας. Τίποτε άλλο δεν έχει για εμάς τους Ευρωπαίους τόση μεγάλη στρατηγική σημασία όσο η επένδυση στις σχέσεις μας με τη Λεκάνη της Μεσογείου, η έμφαση στην ανάπτυξη μιας περιοχής με τόσο σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό, και η ανάληψη πρωτοβουλιών για την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή.

  Πρόεδρος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Daul, κυρίως μεγάλη ακρίβεια ως προς την τήρηση του χρόνου ομιλίας.

  Martin Schulz, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, κύριε Πρόντι, ευχαριστώ πολύ για την ενθαρρυντική ομιλία σας, στην οποία δεν έχω κάτι να προσθέσω ως πρόεδρος της Ομάδας μου. Αυτά που είπατε είναι και η άποψη της Ομάδας μου, και σας ευχαριστούμε για τη σαφήνεια των λόγων σας.

Εάν δείξετε την ίδια σαφήνεια και στις διαπραγματεύσεις, δεν ανησυχούμε, και ο λόγος είναι ότι θα έχουμε τουλάχιστον έναν αρχηγό κυβέρνησης σε αυτήν τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, ο οποίος δεν είναι διατεθειμένος για έναν συμβιβασμό με οποιοδήποτε τίμημα. Ένας συμβιβασμός που θα θυσίαζε την ουσία του περιεχομένου του Συντάγματος δεν θα ήταν συμβιβασμός αλλά ήττα για το έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Γι’ αυτό, σας ευχαριστώ για τη σαφή σας τοποθέτηση.

(Χειροκροτήματα)

Ο συνάδελφός μου κ. Nyrup Rasmussen ήταν παρών στη Νίκαια και συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις της Συνθήκης της Νίκαιας. Έχω συχνά την ευκαιρία να το συζητώ αυτό μαζί του. Όταν οι 15 αρχηγοί κυβερνήσεων εγκατέλειψαν την αίθουσα στη Νίκαια, είπαν όλοι ότι αυτό το αποτέλεσμα δεν ήταν αρκετό, γιατί ήταν ένας από εκείνους τους ελάχιστους συμβιβασμούς που επιτυγχάνονται προκειμένου να μην αποκοιμηθούν ακόμα περισσότεροι αρχηγοί κυβερνήσεων.

Ο λόγος σύγκλησης της Συνέλευσης ήταν ότι εκείνοι που συμμετείχαν στη Νίκαια είπαν πως δεν ήταν αρκετή για τη διεύρυνση που θα ακολουθούσε. Όμως, η διεύρυνση έρχεται, και αν θέλουμε να την επιτύχουμε, χρειαζόμαστε μια άλλη συμβατική βάση. Έτσι, δέχτηκαν απρόθυμα το αίτημά μας για συνέλευση, επειδή ήξεραν ότι αυτά που είχαν διαπραγματευτεί δεν έφταναν για 27 κράτη μέλη. Στη Συνέλευση εγκρίθηκε ένα σύνταγμα και είπαν ότι το κείμενο είναι εντάξει και ότι θα το εγκρίνουν. Ήταν ένα καλό σύνταγμα, όμως απορρίφθηκε και τώρα αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε στη Συνθήκη της Νίκαιας. Ερωτώ λοιπόν: αυτό που ήταν σωστό το 2000, ότι δηλαδή η Νίκαια δεν φθάνει για τη διεύρυνση, είναι λάθος το 2007; Όχι, η Νίκαια δεν φθάνει για τη διεύρυνση, αλλά εμείς κάναμε ήδη διεύρυνση με βάση μια ανεπαρκή συνθήκη.

Όποιος θέλει να αφήσει σε αυτήν την κατάσταση την Ευρωπαϊκή Ένωση, θέλει να την καταστρέψει. Αυτή είναι η επιθυμία εκείνων που δεν θέλουν σε καμία περίπτωση μια καινούργια συνθήκη, και δεν πρέπει να τους δώσουμε περιθώρια για αυτό.

(Χειροκροτήματα)

Υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι, μολονότι η Νίκαια δεν αρκεί, και πάλι είναι υπερβολική για αυτούς. Σήμερα άκουσα έναν αρχηγό κυβερνήσεως να λέει ότι δεν μπορεί να γίνει συμβιβασμός με αυτούς τους ανθρώπους. Όποιος θέλει να πάμε πιο πίσω από τη Νίκαια, καλύτερα να μην πάει καν στη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Τώρα είναι πια καιρός να μιλήσουμε ξεκάθαρα. Δεκαοκτώ από τα κράτη μέλη της ΕΕ επικύρωσαν ήδη αυτήν τη Συνταγματική Συνθήκη, δύο από αυτά –η Ισπανία και το Λουξεμβούργο– με δημοψήφισμα. Γιατί επιτρέπουμε, λοιπόν, να γίνεται πάντα λόγος μόνο για τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες; Γιατί δεν λέμε ότι στην Ευρώπη ενέκριναν τη Συνθήκη δύο λαοί; Άλλωστε, επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι οι Ευρωπαίοι που είπαν «ναι» στη Συνθήκη είναι περισσότεροι από αυτούς που είπαν «όχι». Είναι και αυτό μια αλήθεια της ευρωπαϊκής δημοκρατίας που θα έπρεπε να ειπωθεί στο σημείο αυτό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα επιτυχημένο πρότυπο εσωτερικής ειρήνης, κοινωνικής σταθερότητας, συνδυασμού οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής σταθερότητας και εξαγωγής αξιών ως βάσης της διεθνούς πολιτικής της. Για τη διατήρηση αυτού του επιτυχημένου προτύπου, πρέπει να αλλάξουν πολλά στις υφιστάμενες βάσεις των συνθηκών. Στο μυθιστόρημα του ιταλού συγγραφέα Tomasi di Lampedusa «Η Λεοπάρδαλη», ο Tancredi, ανιψιός του πρίγκιπα της Salina, λέει με θαυμάσια λόγια ότι «όλα πρέπει να αλλάξουν προκειμένου να μείνουν όλα όπως είναι». Αν η Ευρώπη θέλει να παραμείνει τόσο επιτυχημένη όσο είναι, πρέπει να αλλάξει τα συνταγματικά της θεμέλια, και αν αγωνιστείτε σαν λεοπάρδαλη, θα αγωνιστούμε μαζί σας.

(Χειροκροτήματα)

  Graham Watson, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, εξ ονόματος της Ομάδας μου θέλω να καλωσορίσω τον κ. Πρόντι και πάλι στο Κοινοβούλιο.

Κύριε πρωθυπουργέ, 50 χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, φέρατε και πάλι την Ιταλία στη δικαιωματική θέση της στην καρδιά της Ευρώπης και στην καρδιά του ευρωπαϊκού σχεδίου. Με τον πρόεδρο Ναπολιτάνο μετατρέψατε το osservato speciale σε partner speciale. Το υπουργικό σας συμβούλιο, με ονόματα όπως Bonino, Amato και Padoa-Schioppa, γεννά σε εμένα και τους συναδέλφους μου αισθήματα εμπιστοσύνης.

Ακούμε ορισμένες επικρίσεις για το πρώτο έτος σας στην κυβέρνηση, αλλά θυμόμαστε τους μικρόψυχους που έκαναν παρόμοια απαξιωτικά σχόλια για το πρώτο έτος σας στην Επιτροπή. Αποδείχθηκε ότι είχαν άδικο. Η διεύρυνση, το ευρώ: αυτά είναι τα κοσμήματα στο στέμμα της Ευρώπης, συνεπώς θα κρίνουμε μια κυβέρνηση από τα αποτελέσματά της, όχι από τις πρώτες εντυπώσεις. Η Ιταλία ήταν εκείνη που, όταν οι άλλοι δίσταζαν, ανέλαβε την ηγεσία της δύναμης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Λίβανο και η Ιταλία πίεσε για ένα παγκόσμιο δικαιοστάσιο για τη θανατική ποινή. Δείξατε στον κόσμο ότι η Ευρώπη μπορεί να έχει το όραμα και την ικανότητα να ενεργεί με ενότητα για το καλό όλων.

Πρέπει να αδράξουμε αυτό το όραμα, διότι η μελλοντική δύναμη της Ευρώπης δεν βρίσκεται στην απομόνωσή της από τις αδικίες, αλλά στην αντιμετώπιση των δυνάμεων του πόνου και της καταστροφής στον κόσμο έξω από τα σύνορά μας. Στη δική μας ήπειρο έχουμε θεραπεύσει τις πληγές των εθνών. Το συμφέρον μας τώρα, ίσως μάλιστα και η επιβίωσή μας, εξαρτάται από την εξαγωγή τα προσεχή 50 χρόνια των εσωτερικών επιτευγμάτων των εθνών μας. Οι παγκόσμιες προκλήσεις όπως η αλλαγή του κλίματος, η αύξηση του πληθυσμού και η διάδοση των πυρηνικών τονίζουν αυτό που αποκαλέσατε «την ανεπάρκεια της μονομέρειας». Ο κόσμος χρειάζεται παγκόσμιους μηχανισμούς για τη δημιουργία συναίνεσης σε αυτά τα θέματα.

Και ποιο θα ήταν το μοντέλο; Κανένα δεν είναι καλύτερο από τη μέθοδο της Κοινότητάς μας, η οποία έχει δοκιμαστεί για πάνω από 50 χρόνια. Ωστόσο, ακόμα και καθώς η Ευρώπη ενηλικιώνεται στη διεθνή σκηνή, κάποιοι προσπαθούν να μας διχάσουν από το εσωτερικό. Τι θα λέγαμε στους ευρωσκεπτικιστές που λένε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι πλέον αξιόμαχη ή ότι το ευρωπαϊκό όνειρο απειλείται από την παγκοσμιοποίηση ή ότι η ολοκλήρωση απειλεί την εθνική ταυτότητα; Ακούν, αλλά δεν προσέχουν. Κύριε Πρόντι, σοφά ακολουθήσατε τη συμβουλή του Cavour που μας είπε ότι βρήκε τρόπο να ξεγελά τους διπλωμάτες. Είπε: «Τους λέω την αλήθεια και αυτοί δεν με πιστεύουν».

Όπως μας είπατε στο Βερολίνο στην 50η επέτειο της Ευρώπης:

«Για να δημιουργήσουμε έχουμε ανάγκη από κοινή λογική, υπομονή, πίστη, αλλά και έναν κόκκο τρέλας».

(EN) Ένας κόκκος τρέλας, αυτοπεποίθησης, καθώς και τόλμη και αποφασιστικότητα απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί το μέλλον. Διότι τώρα δεν είναι ώρα για απάθεια ή εγωκεντρισμό. Οι ηγέτες μας πρέπει να είναι τολμηροί: περισσότερη Ευρώπη, όχι λιγότερη, είναι το κλειδί για την ανταγωνιστικότητα· περισσότερη Ευρώπη, όχι λιγότερη, είναι το κλειδί για την ασφάλεια· περισσότερη Ευρώπη, όχι λιγότερη, είναι το κλειδί για έναν δίκαιο κόσμο. Γι’ αυτό, είναι σημαντικό να επιτευχθεί μια θεσμική συμφωνία στη Διακυβερνητική Διάσκεψη του προσεχούς μήνα. Μόνο οι ισχυρότεροι θεσμοί μπορούν να οικοδομήσουν μια ισχυρότερη Ευρώπη.

Κύριε Πρόντι, ο συμπατριώτης σας, Λεονάρντο ντα Βίντσι, ήταν εκείνος που μας δίδαξε ότι:

«Μένει στάσιμος όποιος κοιτά σταθερά ένα αστέρι».

(EN) Σας ευχαριστώ που μείνατε πιστός στο όραμά σας.

(Χειροκροτήματα)

  Cristiana Muscardini, εξ ονόματος της Ομάδας UEN. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, αυτό που επείγει είναι να εγκριθεί η νέα Συνθήκη. Μια επείγουσα ανάγκη που συμβαδίζει με την ανάγκη απλοποίησης για να καταστεί η Ένωση πιο κατανοητή στους πολίτες. Ωστόσο, αυτό δεν θα επιτευχθεί με την υποτίμηση των δυσκολιών που υπάρχουν και αποτελούν την αιτία των αμφιβολιών οι οποίες δεν επέτρεψαν μέχρι σήμερα την επίτευξη μιας συμφωνίας.

Ο ιταλός πρωθυπουργός και πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής δεν μπορεί να αγνοεί ότι σε αόριστες και γενικόλογες προτάσεις αντιστοιχούν αόριστες και ατελέσφορες απαντήσεις, ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από αυτό που επιθυμούν οι πολίτες. Ο ποσιμπιλισμός ανοίγει χίλιους δρόμους, αλλά δεν οδηγεί στο τέρμα κανενός, ιδίως όταν οι δρόμοι αυτοί είναι οι ίδιοι που επί δέκα χρόνια μας προτείνουν για να εγκαταλείψουν στη συνέχεια.

Η κρίση είναι προφανής και καθόλου απλή και απαιτεί, συνεπώς, κατάλληλες λύσεις για τους ολοένα και πιο πιεστικούς χρόνους. Για τον λόγο αυτόν, οι προσπάθειες της γερμανίδας καγκελάριου και οι δηλώσεις του προέδρου Σαρκοζί αναπτέρωσαν τις ελπίδες όλων των ευρωπαϊστών. Εμείς επιζητούμε αυτό που είναι εφικτό και όχι το αδύνατο! Πιστεύουμε ότι ο ποιοτικός και τίμιος συμβιβασμός αποτελεί τη βάση της πολιτικής. Λέμε «όχι στους συμβιβασμούς» όταν έχουν ήδη γίνει μικρής σημασίας και χαμηλής ηθικής αξίας συμβιβασμοί.

Εάν η κρίση είναι προφανής, οφείλουμε να εγκαταλείψουμε τα ανέφικτα βραχυπρόθεσμα σχέδια και να εδραιώσουμε όσα βρίσκουν άμεση συναίνεση: μεγαλύτερη ευελιξία των οργάνων μας· ευρύτερη εφαρμογή της επικουρικότητας· κοινή πολιτική των συνόρων· τρομοκρατία· ανάκαμψη της οικονομίας και της ανταγωνιστικότητας με την άμεση υλοποίηση των αναγκαίων υποδομών, προπαντός στον τομέα της κινητικότητας· κοινή ενεργειακή πολιτική· υπεράσπιση του κοινωνικού συμβολαίου· σαφείς κανόνες που εμποδίζουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό με ενίσχυση της θέσης της Ένωσης στον ΠΟΕ· και εναρμόνιση της ποινικής νομοθεσίας όσον αφορά τα εγκλήματα βίας κατά των παιδιών.

Οι πολίτες δεν μπορούν να εμπιστευθούν τους αρχηγούς των κυβερνήσεων που σκιαγραφούν από το Στρασβούργο μια Ευρώπη με απλά λόγια και, εν συνεχεία, δεν υλοποιούν στη χώρα τους τα σχέδια που έχει εγκρίνει η Ευρώπη. Το Στρασβούργο ζητά μια κοινή εξωτερική πολιτική, και όχι τον κατακερματισμό που επιδείξαμε στο Αφγανιστάν. Η έλλειψη ασφάλειας στα σύνορα εξαιτίας της αντιφατικής πολιτικής για τη μετανάστευση μειώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Οι πρώτοι που υφίστανται τις συνέπειες είναι οι νόμιμοι μετανάστες. Το σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας έχει εγκριθεί από όλα τα κοινοτικά όργανα και παραμένει στάσιμο λόγω διαφωνιών στο εσωτερικό της ιταλικής κυβέρνησης, ενώ εξίσου στάσιμη παραμένει η ανάπτυξη.

Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι όταν μας απευθύνεστε αναφέροντας «τον σημαντικό ρόλο των βουλευτών του ΕΚ» θα πρέπει σε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας, να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι σήμερα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Συνέλευσης, τα μέλη από την Ιταλία, δεν εκλήθησαν ποτέ για μια ανταλλαγή ιδεών και για να συμβάλουν στη διαδικασία. Έχει και αυτό τη σημασία του. Λιγότερα λόγια και περισσότερα έργα!!

  Monica Frassoni, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία καλωσορίζει τον πρωθυπουργό Πρόντι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς τελευταία σπανίζουν δυστυχώς οι παρεμβάσεις που τάσσονται ανεπιφύλακτα υπέρ μιας εκ των άνω λύσης της συνταγματικής κρίσης. Φοβούμαστε, για παράδειγμα, ότι η αυριανή παρέμβαση του ολλανδού πρωθυπουργού θα έχει τελείως διαφορετική προσέγγιση.

Καλό είναι βεβαίως να κατανοούμε τα επιχειρήματα των άλλων, αλλά η εμπειρία μας διδάσκει ότι συνήθως επικρατούν τα επιχειρήματα αυτών που αντιτίθενται. Γνωρίσουμε ότι τελικά ακόμη και οι πιο φιλοευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως η δική σας, αναγκάσθηκαν σταδιακά να αποδεχθούν τα επιχειρήματα όσων θεωρούν ως πραγματική διάσταση της ευρωπαϊκής κυβέρνησης τη διακυβερνητική διάσταση και τις σχέσεις ισχύος μεταξύ κρατών. Αυτό συνέβη στο Μάαστριχτ, στο Άμστερνταμ και στη Νίκαια. Είπατε ότι η κυβέρνησή σας δεν θα αποδεχθεί συμβιβασμούς προς τα κάτω. Το ελπίζουμε, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα παραδείγματα που παρελθόντος δεν ήταν ακριβώς εντυπωσιακά.

Στους Πράσινους δεν αρέσουν οι εκβιασμοί, οι συγκρούσεις και οι ρήξεις. Θα θέλαμε πολύ μια αρμονική, καινοτομική και πραγματικά αειφόρο και ενωμένη Ευρώπη, καθώς η Ευρώπη των 27 είναι ένα μεγαλειώδες αποτέλεσμα. Είμαστε όμως σαφείς: τους εκβιασμούς χρησιμοποίησαν έως τώρα μόνον όσοι θέλησαν να παρεμποδίσουν την επίλυση της συνταγματικής κρίσης, και αυτή είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αποσιωπήσουμε. Ακόμη και η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου απέφυγε τους τελευταίους μήνες και τα τελευταία χρόνια να υποβάλει οποιαδήποτε ελαφρώς τολμηρή πρόταση αναμένοντας μια πρωτοβουλία των κυβερνήσεων.

Κύριε Πρόντι, πιστεύουμε πως υπάρχουν δύο ή τρεις προϋποθέσεις που θα μας επιτρέψουν να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο, και ελπίζουμε ειλικρινά ότι η ιταλική κυβέρνηση να συνταχθεί ανεπιφύλακτα με το μέρος μας. Θα πρέπει να συναφθεί μια ισχυρή συμμαχία μεταξύ των 18 κρατών που επικύρωσαν το Σύνταγμα, του Κοινοβουλίου, της Επιτροπής και ορισμένων εθνικών κοινοβουλίων για να αντισταθούν στην τάση διάλυσης της Συνταγματικής Συνθήκης.

Παρουσιάσατε έναν κατάλογο ορισμένων ζητημάτων, στον οποίο θα ήθελα να προσθέσω τουλάχιστον δύο: το πρώτο είναι το ζήτημα του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το δεύτερο η μεταρρύθμιση της ρήτρας αναθεώρησης. Δεν είναι πλέον δυνατόν να συνεχίσουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο, με μια συνθήκη που έχει εγκριθεί ομόφωνα αφήνοντας εκτός το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι ότι θα πρέπει εσείς οι κυβερνήσεις να επιδείξετε την απαραίτητη τόλμη και να ενημερώσετε την κοινή γνώμη για τις αναγκαίες επιλογές, για τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ σας όσον αφορά το μέλλον της Ευρώπης, επιδιώκοντας την υποστήριξή της. Πάψτε να κρύβεστε σε απρόσιτες μυστικές διαπραγματεύσεις. Μην αφήσετε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκτός των μεταρρυθμίσεων για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα στην προσεχή Διακυβερνητική Διάσκεψη, καθώς μάλιστα η εμπειρία αποδεικνύει ότι στις μυστικές διακυβερνητικές διαπραγματεύσεις κερδίζουν οι άλλοι.

Εμείς, και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, δεν φοβόμαστε τη συζήτηση για τον βασικό πυρήνα, έστω και εάν δεν μας αρέσει. Πιστεύουμε, μάλιστα, ότι μόνο θέτοντας ορισμένες κυβερνήσεις και ορισμένους λαούς ενώπιον της επιλογής να μείνουν ή να φύγουν, θα αποφασίσουν να συνταχθούν με το μέρος μας.

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, τρεις σύντομες παρατηρήσεις. Η πρώτη δεν αφορά άμεσα τον κ. Πρόντι, αλλά τις περίφημες δώδεκα ερωτήσεις που έθεσε η Προεδρία του Συμβουλίου στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Μία από αυτές είναι διατυπωμένη ως εξής, διαβάζω: «Τι σκέφτεστε για την πρόταση αλλαγής της ορολογίας, χωρίς ωστόσο να τροποποιηθεί η νομική ουσία, για παράδειγμα, όσον αφορά το όνομα της Συνθήκης;». Πώς θέλετε ο πολίτης που το διαβάζει αυτό να μην σκεφθεί ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες τον περνούν για πανηλίθιο, για να μην πω τίποτε βαρύτερο;

Πιο ουσιαστικό ακόμη, ο κ. Πρόντι μόλις υπογράμμισε ότι οι ευρωπαίοι ψηφοφόροι πρέπει να γνωρίζουν ποιος θα είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αν θα υπάρχει ή όχι μόνιμη Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και Ευρωπαίος Υπουργός Εξωτερικών, και με ποιόν τρόπο θα έχει συσταθεί η Επιτροπή. Όλα αυτά τα ερωτήματα είναι τω όντι σημαντικά. Δεν ακούτε, όμως, να διατυπώνονται γύρω σας και άλλα ερωτήματα, πολύ πιο ισχυρά και πιο μεστά, ερωτήματα στα οποία κανείς σας δεν δίνει ποτέ απάντηση. Για παράδειγμα, ακόμη και φιλελεύθεροι οικονομολόγοι αναρωτιούνται σε ποιο σημείο κινδυνεύει να μας οδηγήσει, στο τρέχον παγκόσμιο πλαίσιο, μια πολιτική ελευθέρων συναλλαγών, χωρίς προσκόμματα, η οποία να συνδέεται με την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, με την απόλυτη ελευθερία μετεγκατάστασης των μέσων παραγωγής και την απόλυτη ελευθερία κινήσεων των ξένων επενδυτών, περιλαμβανομένων των πλέον αρπακτικών. Ποιες αλλαγές προτείνετε σε σχέση με αυτό για το κοινοτικό κεκτημένο;

Άλλες φωνές, εξίσου σημαντικές, υψώνονται ενάντια στον φορολογικό πόλεμο στον οποίο επιδίδονται τα κράτη μέλη, ή υπέρ της αλλαγής του καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή ακόμη υπέρ μιας βουλησιαρχικής βιομηχανικής πολιτικής στους καίριους τομείς της σύγχρονης οικονομίας, έξω από τους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού. Τι είδους ρήξη με την υφιστάμενη κατάσταση θεωρείτε επιθυμητή ή αποδεκτή από αυτήν την άποψη; Η Ευρώπη πρέπει να είναι υπόθεση των αγορών ή υπόθεση πολιτικής έναντι των αγορών; Σε ποιο βαθμό η δημοκρατία σταματά εκεί όπου αρχίζει η οικονομία της ανοικτής αγοράς ή ο ελεύθερος ανταγωνισμός; Αυτά τα ερωτήματα έχουν τεθεί προς συζήτηση. Τι σκέφτεστε επ’ αυτών;

Μια τελευταία λέξη προς τον κ. Barroso, ο οποίος είναι σήμερα απών και ο οποίος εξέφρασε τη χαρά του που, κατά την άποψή του, το «ναι» κατίσχυσε στις γαλλικές εκλογές. Πρόκειται για αυταπάτη. Βεβαίως και ο νέος γάλλος πρόεδρος είναι θιασώτης του «ναι». Γι’ αυτό και φοβόταν, όπως εσείς, ένα νέο δημοψήφισμα. Οι δεσμεύσεις, όμως, που υποχρεώθηκε να αναλάβει για την Ευρώπη, για να εξασφαλίσει την αποδοχή της άρνησής του να ζητήσει εκ νέου τη γνώμη των πολιτών, αποκαλύπτουν πολλά για τις βαθιά ριζωμένες αντιφιλελεύθερες φιλοδοξίες σε αυτήν τη χώρα. Θέλουμε δε να του υπενθυμίσουμε ιδίως την κεντρική ομιλία του επί του θέματος, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου εδώ στο Στρασβούργο, με τίτλο «Θέλω να αλλάξει η Ευρώπη». Το πραγματικό ερώτημα είναι σαφώς το ακόλουθο: πέραν των θεσμικών καινοτομιών, σε τι αλλαγές είστε έτοιμοι να προβείτε;

(Χειροκροτήματα)

  Nigel Farage , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, για άλλη μία φορά σε αυτήν την Αίθουσα και με τον συνήθη ζωηρό τρόπο του, ο κ. Πρόντι επιβεβαίωσε την πίστη του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και το γεγονός ότι πρέπει να μιλούμε με μία φωνή στην παγκόσμια σκηνή. Κύριε Πρόντι, αν και διαφωνώ με αυτές τις απόψεις, οφείλω τουλάχιστον να σας συγχαρώ για την ειλικρίνειά σας να λέτε τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Εκπλήσσομαι που βρήκατε τον χρόνο να έρθετε, δεδομένου ότι στην Ιταλία είχατε 38 πρωθυπουργούς τα τελευταία 60 χρόνια και φαίνεται ότι μπορεί να βρίσκεστε κοντά στον 39ο. Είμαστε πράγματι ιδιαίτερα προνομιούχοι που ήρθατε σήμερα.

Όταν μας λέτε ότι η ασφάλεια είναι τόσο σημαντική –αυτή η «ώθηση προς μια στενότερη συνεργασία» όπως την αποκαλείτε– ειδικά την ημέρα που η βρετανική αστυνομία ανακοίνωσε ότι θα απαγγελθούν κατηγορίες στην υπόθεση του πρώην πράκτορα της KGB, Alexander Litvinenko, ο οποίος δολοφονήθηκε πρόσφατα στο Λονδίνο, αναρωτιέμαι αν θέλουμε πραγματικά το είδος της δικαιοσύνης σας, δεδομένου ότι ο Mario Scaramella, ο οποίος προσπάθησε να προειδοποιήσει τον κ. Litvinenko για το τι θα του συνέβαινε, σαπίζει εδώ και έξι μήνες σε μια ιταλική φυλακή. Οι κατηγορίες εναντίον του διαρκώς αλλάζουν και στην πραγματικότητα δεν έχει προσαχθεί στο δικαστήριο. Αν προτείνετε να εγκαταλείψουμε το εθιμικό δίκαιο και το habeas corpus για ένα ευρωπαϊκό σύστημα αυτού του είδους, η απάντησή μου προς εσάς είναι όχι, ευχαριστούμε πολύ.

Ας διεξαγάγουμε μια πραγματική συζήτηση, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Schulz: 16 χώρες ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, όχι 18, γι’ αυτό ας έχουμε παρακαλώ λίγη αλήθεια, λίγη ειλικρίνεια και λίγη διαφάνεια και ας μην πιέζουμε και αγνοούμε τελείως τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Ο κύριος Πρόντι δεν το ανέφερε καν αυτό στην ομιλία του.

Οι πολίτες είπαν όχι. Δεκάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι λένε «Δώστε σε μας, στους πολίτες, λόγο για το μέλλον μας». Σταματήστε να συμπεριφέρεστε σαν οδοστρωτήρας, σταματήστε να παραγκωνίζετε την κοινή γνώμη. Βεβαίως, μπορείτε να έχετε τη Συνθήκη σας, αλλά αφήστε τους πολίτες να αποφασίσουν για το μέλλον τους. Μην τους το επιβάλλετε.

  Jean-Marie Le Pen, εξ ονόματος της Ομάδας ITS. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρωθυπουργέ, οι ευρωκράτες της Επιτροπής και του Συμβουλίου έβγαλαν έναν τεράστιο αναστεναγμό ανακούφισης το βράδυ της 22ας Απριλίου: για αυτούς, η Ρουαγιάλ ή ο Σαρκοζί, το UMP ή το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ήταν το εχέγγυο ότι θα επαναφέρανε το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το οποίο απερρίφθη μαζικά από δύο λαούς το 2005, στην πορεία που είχε χαραχθεί προκαταβολικά, με πλήρη περιφρόνηση προς τη δημοκρατία. Και η μεν και ο δε ήταν ιδανικοί υποψήφιοι και δυνητικοί Πρόεδροι. Όπως άλλωστε και ο κ. Μπαϊρού.

Ο Σαρκοζί, όπως και η Ρουαγιάλ, προσποιούνται ότι πιστεύουν, όπως και εσείς οι ίδιοι, ότι οι Γάλλοι δεν απέρριψαν παρά μόνο τις πολιτικές των Βρυξελλών, ενώ απέρριψαν εξίσου αυτό το θεσμικό κομμάτι, το οποίο τώρα θέλουν να το επαναφέρουν από την πίσω πόρτα, ήτοι τον Ευρωπαίο Υπουργό Εξωτερικών –αυτόν τον υπουργό που, αν υφίστατο, θα μας είχε εμπλέξει όλους στον πόλεμο του Ιράκ– τον ψευτο-εκλεγμένο Πρόεδρο, την Επιτροπή υποβαθμισμένη σε δημόσιους λειτουργούς προερχόμενους από ορισμένα κράτη, την κοινοτικοποίηση όλων των πολιτικών, η οποία αποστερεί από τα κράτη κάθε δικαίωμα άσκησης αρνησικυρίας, εν ολίγοις, το ευρωπαϊκό υπερκράτος, γραφειοκρατικό και παντοδύναμο.

Κατά τη γνώμη σας, καλύτερα αν εκλεγόταν ο Σαρκοζί, αντί της Ρουαγιάλ, αφού ο πρώτος επιζητεί να επικυρωθεί το Σύνταγμα από το Κοινοβούλιο, ενώ η Ρουαγιάλ διατεινόταν ότι λαμβάνει εν μέρει υπόψη της την έκφραση της λαϊκής βούλησης.

Μετά τον ορισμό σοσιαλιστή υπουργού Εξωτερικών και σοσιαλιστή υφυπουργού αρμόδιου για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις και πριν καλά-καλά ολοκληρωθεί η παράδοση της εξουσίας από τον πρώην στον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο κ. Σαρκοζί έσπευσε στο Βερολίνο να επιβεβαιώσει ότι η επικύρωση θα γίνει μέσω της κοινοβουλευτικής οδού, ότι παραμένει σταθερή η δέσμευσή του στο ευρωπαϊκό υπερκράτος, όπως και η βούλησή του να μην είναι παρά ο κυβερνήτης μιας ευρωπαϊκής επαρχίας. Η γερμανίδα καγκελάριος μπορεί να παραμείνει ήσυχη: χάρη στον κ. Σαρκοζί, η Προεδρία της στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα είναι επιτυχής! Θα μπορεί να υποβάλει τον Ιούνιο έναν οδικό χάρτη επανεκκίνησης της συνταγματικής διαδικασίας και της καταδίκης σε θάνατο των εθνών και της κυριαρχίας των λαών.

Έχοντας εκλεγεί από το 53% των Γάλλων, ο κ. Σαρκοζί προδίδει ήδη τις ελπίδες σημαντικής μερίδας αυτών, ήτοι του 55% των πολιτών, δεξιών και αριστερών, οι οποίοι ψήφισαν «όχι» τον Μάιο του 2005.

(Καθώς διακόπτεται, ο ομιλητής στρέφεται προς τον κ. Schulz: «Τι έχετε, κύριε Schulz, είστε άρρωστος;», κατόπιν δε αυτοδιορθώνεται: «Α ναι, εσείς είστε, κύριε Cohn-Bendit, πηγαίνετε, λοιπόν, να διδάξετε παιδαγωγική στα παιδάκια!»)

  Πρόεδρος. Κύριε Le Pen, στις ψηφοφορίες η έκβαση είναι μια έτσι και μια αλλιώς, και ασφαλώς εσείς το ξέρετε αυτό καλύτερα από όλους.

  Jana Bobošíková (NI). – (CS) Κυρίες και κύριοι, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα υποτίθεται ότι θα ενδυνάμωνε την Ένωση ως παράγοντα στην παγκόσμια σκηνή, αλλά τι συνέβη στην πραγματικότητα; Αυτό που προέκυψε ήταν ένα ακατανόητο έγγραφο, η έγκριση του οποίου δεν ήταν θέμα για τους κοινωνικούς σχεδιαστές που το δημιούργησαν. Οι πολίτες δύο χωρών το αντιμετώπισαν με ένα ηχηρό «όχι». Το έγγραφο είναι επίσης φαύλο και για πολλά χρόνια εκτρέπει την προσοχή των πολιτικών από πιο επείγοντα προβλήματα. Εισάγει μια περιττή σύγκρουση στην Ένωση και επιβεβαιώνει την υποψία ότι η Ένωση είναι ένα ασήμαντο θέμα, όχι από γεωγραφικής άποψης, αλλά από την άποψη των ηγετών της, οι οποίοι είναι ανίκανοι να δεχθούν την αποτυχία αυτού του σχεδίου και να προτείνουν ένα διαφορετικό στους πολίτες. Οι αρχηγοί κρατών γυρνούσαν ακροποδητί γύρω από το θέμα, αντί να ομολογούν ανοιχτά ότι στη Ρώμη πριν από τρία χρόνια υπέγραψαν ένα έγγραφο το οποίο η κοινή γνώμη απορρίπτει από τότε. Αυτό είναι αδιέξοδο και πρέπει να βρούμε έναν διαφορετικό δρόμο για να προχωρήσουμε.

Δεν θα τεθεί σε κίνδυνο το μέλλον της Ευρώπης ως παγκόσμιου παράγοντα από τη μη έγκριση του Συντάγματος. Αυτό που θα τεθεί σε κίνδυνο είναι η απομάκρυνση των πολιτικών από την πραγματική ζωή και οι μάταιες συζητήσεις για ένα νεκρό κείμενο. Οι πολίτες των κρατών μελών κατανοούν όλο και λιγότερο τη γλώσσα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των εκπροσώπων τους. Οι παγκόσμιοι εταίροι μας, επίσης, θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν την έλλειψη ενότητας της ΕΕ και την αλαζονεία των ηγετών της.

Πιστεύω ακράδαντα ότι η ΕΕ πρέπει να μεταρρυθμίσει τα θεσμικά της όργανα και ότι χρειάζεται ένα νέο ενοποιητικό έγγραφο που θα οριοθετεί με σαφήνεια το πεδίο αρμοδιότητας της Ένωσης και των κρατών μελών. Χρειαζόμαστε μια Συνθήκη περιεκτική, κατανοητή και δίκαιη, και συνεπώς αποδεκτή στους πολίτες μας, ενώ ταυτόχρονα θα είναι, κυρίως, μια Συνθήκη που θα είναι διαφορετική από μια απλή τροποποιημένη ή διορθωμένη έκδοση του απορριφθέντος Συντάγματος. Πιστεύω ότι οι πολιτικές για τις συντάξεις, τους φόρους, την υγεία, τα κοινωνικά θέματα, τον πολιτισμό, τη δικαιοσύνη και την πυρηνική ενέργεια πρέπει να παραμείνουν στα χέρια των κρατών μελών. Άλλοι τομείς πολιτικής πρέπει να τεθούν υπό συζήτηση. Κάποιοι από εμάς, τόσο στην πολιτική όσο και στην κανονική ζωή, βίωσαν την αποτυχία και αυτό συνέβη τώρα στους υπέρμαχους του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Πρέπει να ξεπεράσουν το πείσμα τους και να παραδεχθούν την ήττα. Πρέπει επίσης να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για μια νέα Συνθήκη με την πρώτη ευκαιρία. Περιμένω μια ρεαλιστική προσέγγιση αυτού του είδους από τη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου και από τη γερμανική και πορτογαλική Προεδρία. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα αυξήσουμε την εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό σχέδιο, τόσο στους πολίτες της ΕΕ όσο και στην ευρύτερη παγκόσμια οικονομική και πολιτική σκηνή.

  Romano Prodi, Πρωθυπουργός της Ιταλίας. (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ για αυτήν τη συζήτηση, η οποία, όπως όλες οι συζητήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήταν σύντομη, εποικοδομητική και ειλικρινής. Η συζήτηση ανέδειξε θέσεις πολύ διαφορετικές μεταξύ τους όσον αφορά το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακούγοντας ορισμένες από τις τελευταίες παρεμβάσεις, αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν και θέσεις ασυμβίβαστες μεταξύ τους.

Ασφαλώς αυτό το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί, να συζητηθεί και να επιλυθεί με δημοκρατικές και ανοικτές διαδικασίες, όπως συμβαίνει και όπως θα συμβαίνει πάντα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτός ακριβώς ήταν ο σκοπός της αρχικής μου παρέμβασης. Για να μπορέσουμε να συγκεράσουμε αυτές τις μεγάλες διαφορές και αυτήν την ευρύτητα των απόψεων, θα πρέπει να αποκτήσουμε κανόνες οι οποίοι θα μας επιτρέπουν τη διαχείριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημιουργήσαμε όλοι μαζί.

Λησμονούμε τη μακρά πορεία που διανύσαμε για την οργάνωση της Συνταγματικής Συνθήκης, λησμονούμε τους 18 μήνες της Συνέλευσης, τις συζητήσεις και τη συμμετοχή των εθνικών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Λησμονούμε πως δεν ήταν μια κλειστή συζήτηση. Καταλήξαμε όμως σε ένα αποτέλεσμα και, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια της κ. Cristiana Muscardini, «προσοχή, γιατί στην πολιτική πρέπει να καταλήγουμε σε έναν ποιοτικό συμβιβασμό». Λοιπόν, το σχέδιο του Συντάγματος ήταν ήδη ένας συμβιβασμός!

Ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ένοιωσα την έλλειψη ορισμένων ισχυρών ωθήσεων προς τα εμπρός από εκείνη τη Συνθήκη. Θελήσαμε αυτόν τον συμβιβασμό, καθώς, ακριβώς λόγω του πολιτικού ρεαλισμού, κατανοούσαμε ότι δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα! Ότι η ιδέα μας για την Ευρώπη ήταν ακόμη πιο ισχυρή, αλλά οι ιστορικές περιστάσεις επέτρεπαν μόνον αυτό.

Υπογράφηκε από όλες τις χώρες της Ένωσης, ακόμη και από το Ηνωμένο Βασίλειο, με την ευθύνη των κυβερνήσεων της Ένωσης. Τώρα κάποιοι υποστηρίζουν ότι η Συνθήκη αυτή προέκυψε έτσι, από ένα κλειστό δωμάτιο και παρά τη θέληση των λαών. Προέκυψε όμως από τους εκπροσώπους του λαού! Υπογράφηκε από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις του! Αυτή είναι η αλήθεια! Ασφαλώς μπορούμε να αναζητήσουμε ακόμη έναν συμβιβασμό, καθώς στη ζωή μας πάντα αυτόν αναζητούσαμε, αλλά δεν μπορούμε με τον συμβιβασμό αυτό να εγκαταλείψουμε και να ακυρώσουμε το ευρωπαϊκό σχέδιο.

Αυτό είναι το απαράβατο όριο που θέσαμε, και για αυτόν ακριβώς τον λόγο σκιαγράφησα στην παρέμβασή μου τις θεμελιώδεις θέσεις από τις οποίες δεν μπορούμε να υποχωρήσουμε: είναι οι θέσεις της λαϊκής βούλησης, το ζήτημα των πυλώνων, το ζήτημα του Υπουργού Εξωτερικών! Πώς είναι δυνατόν να ντρεπόμαστε να αποκαλέσουμε Υπουργό Εξωτερικών αυτόν που μας αντιπροσωπεύει; Χρησιμοποιήστε εάν προτιμάτε την αγγλοσαξονική ορολογία. Αλλά τι έχουμε να φοβηθούμε; Δεν κατανοούμε πόσο μας κόστισε τα τελευταία χρόνια η απουσία ενός Υπουργού Εξωτερικών; Δεν αντιλαμβανόμαστε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει στη Μέση Ανατολή και στις γύρω περιοχές; Πώς αφήσαμε την πολιτική κατάσταση να επιδεινωθεί εξαιτίας της διάσπασης μας;

Με αυτήν την ανευθυνότητα θα βαδίσουμε προς το μέλλον; Θέλω να επισημάνω ότι τις ημέρες αυτές κρίνεται η τελευταία αυτή πτυχή της πολιτικής μας ενότητας, το ζήτημα της ικανότητάς μας να εκπροσωπούμε την Ευρώπη στον κόσμο. Εάν δεν το καταλάβουμε τώρα, πότε θα το καταλάβουμε; Άφησα αυτά τα έδρανα της Επιτροπής πρόσφατα, πριν από δύο περίπου χρόνια! Έτσι, λόγω των σχέσεων ισχύος στον κόσμο Κίνα, Ινδία, Ασία παρέμεινε το πρόβλημα μιας Ευρώπης που δεν στάθηκε ικανή να συνομιλήσει με αυτούς τους μεγάλους λαούς, ή να μιλήσει σαν ίσος προς ίσο και να πείσει τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής!

Αυτό δεν αρκεί για να επιβαρύνει το μέλλον μας; Θα παραμείνουμε ασήμαντοι για όλη την επόμενη γενιά; Αυτήν την ερώτηση θέλω να θέσω στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δεν θέτω άλλα ζητήματα. Με απασχολεί το αίσθημα ευθύνης της Ευρώπης απέναντι στην Ιστορία, απέναντι στη ζωή μας και στη ζωή των παιδιών μας.

  Πρόεδρος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόντι. Τα χειροκροτήματα εκφράζουν αυτό που σκέφτεται το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μετά από πολλούς μήνες δυσκολιών, η πρωτοβουλία της κ. Μέρκελ και η εκλογή του Νικολά Σαρκοζί στην προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας αναπτέρωσαν τις ελπίδες της Ευρώπης. Παρά τις νέες αντιστάσεις, τώρα πλέον υπάρχει πραγματικά η δυνατότητα εκπόνησης μιας νέας Συνθήκης που θα θεσπίζει τους κανόνες ενός πρωτοποριακού οργάνου όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι, δυστυχώς, προφανές ότι το κείμενο που προήλθε από το καλά συντονισμένο έργο της ιταλικής Προεδρίας υπό την καθοδήγηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το οποίο υπεγράφη στη Ρώμη δεν θα μπορέσει να τεθεί σε ισχύ.

Εάν, ωστόσο, θέλουμε μια Ευρώπη που θα αναλάβει τον ρόλο που της αρμόζει στη διεθνή σκηνή, θα πρέπει να διασώσουμε την ουσία της Συνθήκης. Αναφέρομαι στην αρχή των αποφάσεων που λαμβάνονται με πλειοψηφία σε ορισμένα σημαντικά ζητήματα, στην κοινή εξωτερική πολιτική και στη διάρκεια της Προεδρίας. Η έγκριση ενός μειωμένου κειμένου αντιπροσωπεύει απλώς ένα πρώτο βήμα προόδου. Το άριστο είναι βεβαίως εχθρός του καλού, ωστόσο είναι σημαντικό να συνεχίσουμε στην πορεία που ξεκινήσαμε και να αποφασίσουμε πριν τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009. Ελπίζω, αναλογιζόμενος το μέλλον, ότι κατά τη νέα κοινοβουλευτική περίοδο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αναλάβει και συνταγματικό ρόλο, όπως πρότειναν πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων κ. Gargani και ο κ. Brunetta.

Ωστόσο, η Ευρώπη των 27 δεν έχει μόνον ανάγκη από θεσμικούς κανόνες για να λειτουργήσει καλύτερα. Έχει ανάγκη να ταυτιστεί με τις αξίες που αποτελούν την πραγματική βάση της και τα θεμέλια για την οικοδόμηση μιας Ένωσης η οποία στο μέλλον δεν θα καταρρέει απέναντι στις δυσκολίες. Θα ήταν σφάλμα να μην αποτελέσουν η ελευθερία, η αλληλεγγύη, η επικουρικότητα και ο κεντρικός ρόλος του ατόμου τα θεμέλια των κοινοτικών οργάνων. Θα ήταν ένα πολύ σοβαρό σφάλμα να απαρνηθούμε την ταυτότητά μας και τις ιουδαϊκές και χριστιανικές μας ρίζες, καθώς και ένα κοινωνικό μοντέλο βασισμένο στην οικογένεια που αποτελείται από πατέρα, μητέρα και παιδιά.

  Gianni Pittella (PSE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο κ. Tajani θέτει ζητήματα που δεν έχουν καμία σχέση με το σημερινό, ενώ αντιθέτως ακούσαμε από τον πρωθυπουργό Πρόντι σαφείς, σημαντικές και αποφασιστικές θέσεις, με τις οποίες η Ιταλία αναλαμβάνει την καθοδήγηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ενισχύεται ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που βρέθηκε πάντοτε στην πρώτη γραμμή για τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις της Ένωσης.

Ήταν λόγια σαφή σε ένα νευραλγικό σημείο: πρέπει να έχουμε ως αφετηρία το σχέδιο Συντάγματος που επικύρωσαν τα 18 κράτη μέλη και όχι τη Νίκαια. Η Διακυβερνητική Διάσκεψη πρέπει να έχει κλειστή και όχι ανοικτή εντολή. Δεν μπορούμε να θεωρούμε νεκρό ένα σχέδιο Συντάγματος που έγινε δεκτό από την τεράστια πλειοψηφία των πολιτών και παρέχει συγκεκριμένες και όχι αόριστες απαντήσεις, κυρία Muscardini! Τις απαντήσεις αυτές εξέθεσε ο κ. Πρόντι στην ομιλία του και στη δευτερολογία του.

Χωρίς Σύνταγμα, αγαπητέ κύριε Wurtz, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ασθενέστερη, ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος να μετατραπεί απλώς σε μια περιοχή ελευθέρων συναλλαγών. Να γιατί δεν κατανοώ πολλές φορές κάποιες θέσεις της Αριστεράς! Μετά την ομιλία του πρωθυπουργού Πρόντι το Κοινοβούλιο, όλοι εμείς νοιώθουμε πιο ήσυχοι και ισχυροί και θα αντιμετωπίσουμε τη νέα φάση με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και επιμονή.

  Bronisław Geremek (ALDE). – (PL) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας πόσο χαίρομαι που ο πρωθυπουργός Πρόντι είναι ένα άτομο που δεν έχει κουραστεί από την Ευρώπη. Ένας φιλόσοφος είπε κάποτε ότι η κούραση ήταν η πιο σοβαρή απειλή για την Ευρώπη. Θέλω να υπενθυμίσω ότι όταν ο κ. Πρόντι ήταν Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανέλαβε το δύσκολο έργο της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πραγματοποίησε τη διεύρυνση παρά τις αρνητικές απόψεις που εκφράζονταν συχνά από τα μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη ή τουλάχιστον από ορισμένους τομείς της κοινής γνώμης. Ο κ. Πρόντι πέτυχε διότι πίστευε στο μέλλον της Ευρώπης.

Θα ήθελα αυτή η ίδια πίστη να υπάρχει και στη σκέψη για το μέλλον της Ευρώπης. Υπάρχουν πολλοί σε αυτήν την Αίθουσα που συμμερίζονται την άποψή μου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται τώρα μια σοφή θεσμική μεταρρύθμιση. Τίθεται, ωστόσο, το ζήτημα ως προς τον βαθμό στον οποίο η μέθοδος της Κοινότητας, η οποία αναφέρθηκε από τον κ. Πρόντι ως ο μηχανισμός που ωθεί την Ευρώπη μπροστά, τίθεται σε λειτουργία στις δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Δηλαδή, τι ρόλο διαδραματίζει στις δραστηριότητες των κυβερνητικών εκπροσώπων; Ο κ. Πρόντι κρατούσε μια συγκεκριμένη στάση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά ακολούθησε μια πολύ διαφορετική στάση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Στον εξωτερικό παρατηρητή δίνεται ορισμένες φορές η εντύπωση ότι ο εθνικός εγωισμός είναι το ένα και μοναδικό κριτήριο που χρησιμοποιεί το Συμβούλιο, και όχι ο προβληματισμός βάσει κατηγοριών κοινών συμφερόντων.

Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό θέμα. Το Κοινοβούλιο καταλαβαίνει τι σημαίνει κοινότητα, και αυτό το πνεύμα υπάρχει επίσης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τι μπορεί να γίνει για να διασφαλιστεί ότι και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα καθοδηγείται από το ίδιο πνεύμα;

  Roberta Angelilli (UEN). – (IT) Κύριε Πρόντι, λαμβάνω τον λόγο εξ ονόματος της Ομάδας Έvωση για τηv Ευρώπη τωv Εθvώv, η οποία, θα ήθελα να υπενθυμίσω στον κ. Πρόντι, αντιπροσωπεύει την τέταρτη πολιτική δύναμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θέλω να το επαναλάβω κατηγορηματικά: αγαπούμε την Ευρώπη! Ο πρόεδρος του κόμματος που εκπροσωπώ, ο κ. Fini, ήταν ένα από τα μέλη της Συνέλευσης που συνέβαλαν ενθουσιωδώς στην εκπόνηση του σημερινού σχεδίου Συντάγματος. Γενικά, εμείς οι Ιταλοί έχουμε μια μακρά και συνεχή παράδοση ευρωπαϊσμού και δεν μπορούμε, συνεπώς, να μην συνταχθούμε με την έκκληση που απηύθυνε πριν από λίγους μήνες από αυτό το βήμα ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας κ. Ναπολιτάνο, ο οποίος ζήτησε την ταχύτερη δυνατή έγκριση του Συντάγματος.

Το Σύνταγμα αυτό είναι αναγκαίο και για την κοινή εξωτερική πολιτική. Μια κοινή εξωτερική πολιτική της οποίας, όπως ορθώς επισημάνατε κύριε Πρόντι, νοιώθουμε έντονα την απουσία, κυρίως σε αυτήν την περίοδο της διεθνούς κρίσης.

Επί τη ευκαιρία, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι, όπως οι 8 000 περίπου Ιταλοί, συμμετέχουν σε ειρηνευτικές αποστολές σε όλον τον κόσμο και κυρίως στο Αφγανιστάν, τον Λίβανο και την Παλαιστίνη. Σημαντικές αποστολές που υποστηρίζονται σθεναρά από όλες τις ιταλικές πολιτικές δυνάμεις, ή μάλλον, για να είμαστε ειλικρινείς, κύριε Πρόντι, με κάποιες εξαιρέσεις που προκαλούν αμηχανία στην κυβερνητική πλειοψηφία σας.

Θέλω, όμως, να επανέλθω στο Σύνταγμα για να εκφράσω μια απογοήτευση και μια ελπίδα. Η απογοήτευση αφορά το γεγονός ότι δεν στάθηκε δυνατόν να αναφερθούν στο κείμενο οι χριστιανικές μας ρίζες, ενώ η ελπίδα μου είναι να επιτευχθεί σύντομα ο στόχος μιας ταχείας έγκρισης του Συντάγματος. Είμαι βέβαιη ότι η Ιταλία θα διαδραματίσει τον ρόλο της όπως έκανε ανέκαθεν.

  Johannes Voggenhuber (Verts/ALE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, πού είναι ο Ρομάνο Πρόντι; Αυτήν την ερώτηση την έκανα πολλές φορές στον εαυτό μου τους τελευταίους μήνες. Τι έγιναν οι κυβερνήσεις που υπερασπίζονται το Σύνταγμα; Κύριε πρωθυπουργέ, σήμερα σας ξαναβρήκα! Βρήκα ξανά τον Ρομάνο Πρόντι επί των επάλξεων – άργησα, αλλά τον βρήκα. Τον βρήκα να μιλάει για τη συναίνεση, εγκαταλείποντας τις τάξεις των κυβερνήσεων που ανταλλάσσουν καθημερινά για λίγα ψιλά την ιστορική τους ευθύνη για την Ευρώπη.

Κύριε πρωθυπουργέ, είπατε ότι πρέπει να σεβόμαστε τα επιχειρήματα των άλλων. Θέλω, λοιπόν, να σας ρωτήσω ποιοι είναι οι άλλοι που εννοείτε. Αν είναι οι πολίτες της Ευρώπης, και όσοι είπαν «όχι» στο Σύνταγμα, δεν ανησυχώ. Ξέρουμε τι θέλουν: περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη κοινωνική ευθύνη, μια καλύτερη Ευρώπη, ένα πιο πειστικό Σύνταγμα. Ή μήπως οι άλλοι είναι οι κυβερνήσεις, που καταχρώνται την κρίση της διαδικασίας επικύρωσης για να μας εκμεταλλευτούν προβάλλοντας τα παλιά τους αιτήματα, τις παλιές τους αξιώσεις για εξουσία, όλα αυτά που με κόπο αφαιρέσαμε στη Συνέλευση, εκείνοι που εστιάζουν επίτηδες τη δυσαρέσκεια των πολιτών στην Ευρώπη για να διατηρήσουν την εξουσία τους στην Ευρώπη χωρίς ευρωπαϊκή δημοκρατία, χωρίς κοινωνική διάσταση και χωρίς έναν κοινό ρόλο στον κόσμο – εκείνοι που τους ενδιαφέρουν οι αγώνες των αντιδραστικών για την εξουσία, βάζοντας την Ευρώπη της εξουσίας ενάντια στην Ευρώπη των πολιτών;

Είπατε πως χρειαζόμαστε συμβιβασμούς, και αυτό εγείρει ένα πολύ σχετικό ερώτημα. Ο συμβιβασμός που φαίνεται στα 12 ερωτήματα είναι συμβιβασμός σαν ιστορικό ψεύδος για την Ευρώπη, διότι δεν πρέπει να διατηρήσουμε μόνο το περιεχόμενο, αλλά και το πνεύμα του Συντάγματος, και σας ευχαριστώ θερμά που το καταστήσατε αυτό ορατό, κύριε πρωθυπουργέ. Όταν λέμε ότι οι νόμοι δεν θα αποκαλούνται πια νόμοι αλλά κανονισμοί, τότε στερούμε από τους ανθρώπους το δικαίωμα στην ιστορική δημοκρατική νομιμοποίηση, γιατί από ουσιαστική άποψη παραμένουν νόμοι. Το να απαρνιόμαστε τα πρωτεία του ευρωπαϊκό δικαίου είναι λάθος, γιατί εξακολουθεί να υπάρχει υπογείως και ο Υπουργός Εξωτερικών παραμένει αυτό που θέλαμε. Όχι, ο συμβιβασμός δεν μπορεί να είναι ούτε μπλόφα ούτε ψέμα. Πρέπει να αγωνιστούμε και για το πνεύμα του Συντάγματος.

(Χειροκροτήματα)

  Roberto Musacchio (GUE/NGL). – (IT) Αγαπητέ κύριε Πρόντι, ακριβώς επειδή τρέφω το ίδιο πάθος με εσάς για την Ευρώπη, είμαι πεπεισμένος ότι για την ανάκαμψη της συνταγματικής διαδικασίας είναι αναγκαία μια νέα ώθηση που θα στηρίζεται στη δημοκρατία και στα δικαιώματα. Πείθομαι ολοένα και περισσότερο ότι η διακυβερνητική λογική δεν αποτελεί τη λύση στα προβλήματα, αλλά αποτελεί τμήμα των προβλημάτων και μας εκθέτει στον κίνδυνο μιας μίνι συνθήκης ή ακόμη και της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων.

Οι πολίτες και οι βουλευτές του ΕΚ πρέπει να αναλάβουν την πρωτοβουλία με μια νέα συνταγματική εντολή προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που θα αναλάβει το καθήκον της εκπόνησης ενός νέου κειμένου και της οργάνωσης ενός ευρωπαϊκού δημοψηφίσματος, προκειμένου να αλλάξει το κείμενο και το πλαίσιο.

Θα πρέπει να τεθούν με σαφήνεια στο επίκεντρο τα απαιτητά δικαιώματα που χαρακτηρίζουν την ευρωπαϊκή ιθαγένεια. Δικαίωμα στην εργασία και δικαιώματα στην εργασία με τα οποία θα αναγνωρίζεται ότι για την Ευρώπη το φυσικό είναι μια μόνιμη και ποιοτική εργασία, και όχι η αβεβαιότητα που επεξεργάζονται με την «ευελισφάλεια» στον τομέα της εργασίας!

Χρειαζόμαστε εξασφαλισμένο δικαίωμα στο περιβάλλον, το οποίο απαιτεί καινοτόμες πολιτικές που θα βασίζονται στη συνεργασία και σε πολυμερείς προσεγγίσεις, όπως αυτές που θα οδηγήσουν στην επικύρωση του Κυότο, και όχι μόνο λογικές εμπορικού ανταγωνισμού.

Χρειάζεται το δικαίωμα στην ειρήνη που θα προέρχεται από την αποκήρυξη του πολέμου και από μια πολιτική της Ένωσης που θα βασίζεται σε αυτές τις αρχές και θα τις εφαρμόζει πιστά ως εξωτερική πολιτική της.

Χρειάζεται μια νέα Ευρώπη, είναι η μόνη εφικτή, η οποία γίνεται συνεχώς πιο αναγκαία. Μπορούμε να την οικοδομήσουμε με τον λαό και τους βουλευτές του ΕΚ.

  Paul Marie Coûteaux (IND/DEM). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, πριν από ακριβώς δύο χρόνια παρά κάποιες μέρες, το γαλλικό «όχι» καταδίκαζε σε θάνατο το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Ήλθε, κατόπιν, η επιβεβαίωση από τις Κάτω Χώρες, από το Ηνωμένο Βασίλειο, και έπειτα από την Τσεχική Δημοκρατία και την Πολωνία. Αλλά και οι δύο μόνες χώρες που είπαν το «ναι» στο δημοψήφισμα, το Λουξεμβούργο και η Ισπανία, επέδειξαν ισχνό ενθουσιασμό. Στην Ισπανία, μόνο το 32% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων ενέκρινε το κείμενο. Εν ολίγοις, επήλθε αποτυχία και έπειτα τελμάτωση της συνταγματικής διαδικασίας, αποτυχία για την οποία οφείλουμε κατά βάση υποχρέωση στη Γαλλία.

Έκτοτε, όλα ήταν ξεκάθαρα σε εμάς, τους γάλλους υπέρμαχους της κυριαρχίας, εξ ονόματος των οποίων μιλώ εδώ: έπρεπε να παρακαμφθεί η Γαλλία, να εξαπατηθούν οι Γάλλοι! Επετεύχθη αυτό με ένα τέχνασμα γιγαντιαίων διαστάσεων. Κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών, οι δύο υποψήφιοι προεπιλέγησαν εξ αρχής, ούτως ώστε, μόλις εκλεγεί εις εξ αυτών και είναι ισχυρός χάρη στη νωπή νομιμοποίηση, να πει ναι εκεί που οι Γάλλοι θέλησαν να πουν όχι. Αυτό είναι το νόημα της εξοργιστικής χειρονομίας του κ. Σαρκοζί, καθώς σπεύδει στην κ. Μέρκελ ακριβώς την ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων του.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτό το «ναι» που εκβιάσανε από τη Γαλλία μέσω της προεδρικής παράκαμψης είναι ένα «ναι» το οποίο στερείται νομιμοποίησης. Γνωρίζω πολύ καλά ότι θα τα κανονίσουν μεταξύ τους, στο μικρή, ήσυχη και γεμάτη κινητικότητα γυάλα τους οι ολιγάρχες των Βρυξελλών, για το «μαγείρεμα» ενός νέου κειμένου, το οποίο δεν θα ονομαστεί βέβαια σύνταγμα αλλά θεσμική μεταρρύθμιση, πράγμα που είναι το ίδιο και το αυτό.

Ωστόσο, οι υποστηρικτές του «όχι» δεν πέθαναν. Να μην αυταπατάται ο κ. Barroso , ούτε και εσείς να αυταπατάστε, κύριε Πρόντι: η Γαλλία αργά ή γρήγορα θα ακουστεί και πάλι, διότι η Γαλλία, ενάντια στους πάντες και τα πάντα, μένει προσδεμένη στις ελευθερίες της. Αυτές δε οι ελευθερίες –οι εθνικές ελευθερίες– θα θριαμβεύσουν τελικά, παρά τις αξιοθρήνητες μεθοδεύσεις σας.

  Koenraad Dillen (ITS). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόντι, είστε περισσότερο από κάθε άλλον εξοικειωμένος με τον τρόπο λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Ως πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής, είστε ο κατάλληλος να κατανοήσετε γιατί οι ευρωπαίοι πολίτες γυρίζουν την πλάτη τους στη σημερινή Ευρώπη. Η γραφειοκρατία, οι υπερβολικές ρυθμίσεις, η πλήρης έλλειψη σεβασμού για την αρχή της επικουρικότητας, η πολιτική ορθότητα, η έλλειψη σεβασμού για τη χριστιανική κληρονομιά της Ευρώπης και η υπερβολική επιθυμία να εισαχθεί η ισλαμική Τουρκία στην ΕΕ έχουν ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι Ευρωπαίοι σήμερα να εξισώνουν το ευρωπαϊκό ιδεώδες των ιδρυτών με ένα παρεισφρητικό υπερκράτος που δεν ακούει πλέον αυτά που θέλουν οι πολίτες.

Τα τελευταία χρόνια, είδαμε ορισμένα εντυπωσιακά παραδείγματα της σκόπιμης κώφωσης της επίσημης Ευρώπης. Στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, με δημοκρατικά δημοψηφίσματα, οι πολίτες είπαν «όχι» στο ευρωπαϊκό υπερκράτος. Παρά ταύτα, η γερμανική Προεδρία απλώς συνεχίζει να ακολουθεί την ήδη επιλεγμένη πορεία. Για την Ανκέλα Μέρκελ, και φοβάμαι και για εσάς ως μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η βούληση των ανθρώπων δεν έχει σημασία. Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, μολονότι οι Ευρωπαίοι θέλουν να έχουν φιλικές σχέσεις με τους Τούρκους, δεν θέλουν να προσχωρήσει μια μη ευρωπαϊκή και ισλαμική χώρα στην Ένωσή μας. Και πάλι, ακολουθείται απλώς η προκαθορισμένη πορεία.

Μην τρέφετε αυταπάτες, ωστόσο. Αυτή η άρνηση να ακουστούν οι ανάγκες και τα παράπονα των Ευρωπαίων θα γυρίσει εναντίον μας με την πρώτη ευκαιρία, και η επίσημη Ευρώπη δεν πρέπει να έλθει και να μας παραπονεθεί αν οι πολίτες επιλέξουν πάλι να ψηφίσουν «με λάθος τρόπο» σε κάποιο στάδιο στο μέλλον.

Θέλω να ολοκληρώσω λέγοντας στον κ. Πρόντι ότι η κυβέρνηση της χώρας μου έπληξε την υπόληψή της την περασμένη εβδομάδα αρνούμενη, για εμπορικούς λόγους, να επιτρέψει στον Δαλάι Λάμα να επισκεφθεί το Βέλγιο. Κανείς δεν θέλει να προσβάλει την Κίνα. Είναι πολύ θλιβερό το γεγονός ότι ο κανόνας σε αυτές τις περιπτώσεις φαίνεται πως είναι Erst das Fressen und dann die Moral. Ελπίζω λοιπόν ότι, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, θα υποστηρίξετε την εστίαση στη στάση της κυβέρνησής σας η οποία, αν και της αρέσει να υποστηρίζει θερμά τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν έρχεται η κρίσιμη στιγμή αφήνει τα οικονομικά της συμφέροντα να κυριαρχήσουν, και επίσης θα καταδικάσετε το Βέλγιο σε αυτό το θέμα. Αν η Ευρώπη έχει πάρει στα σοβαρά τον ρόλο της για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πρέπει επίσης να έχει το θάρρος να καταδικάζει την υποκρισία ορισμένων κρατών μελών.

  Πρόεδρος. Κύριε Dillen, απευθυνθήκατε σε εμένα προσωπικά και έτσι θέλω να σας υπενθυμίσω ότι εγώ τοποθετήθηκα ήδη χθες εδώ στην Ολομέλεια. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να εμποδίσει μια συνομιλία μεταξύ του Δαλάι Λάμα και του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έχει σταλεί επιστολή. Περιμένω την απάντηση και θα μιλήσω εκ νέου για αυτό την κατάλληλη ώρα.

  Irena Belohorská (NI). – (SK) Πρωθυπουργέ Πρόντι, επιτρέψτε μου να σας καλωσορίσω εδώ.

Είστε ένας πολιτικός με πλούσια εμπειρία τόσο στη διακυβέρνηση μιας χώρας όσο και στη διακυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπου χρηματίσατε Πρόεδρος. Θα ήθελα να τονίσω ότι, για να επιτύχει η Ευρωπαϊκή Ένωση στο μέλλον, είναι σημαντικό να εγκριθεί μια Συνταγματική Συνθήκη.

Πρόσφατα, γιορτάσαμε την 50η επέτειο της υπογραφής των Συνθηκών της Ρώμης. Αυτή η επέτειος μας θυμίζει ότι έχουν αλλάξει πολλά στα χρόνια που μεσολάβησαν και ότι υπάρχουν συνθήκες που ισχύουν ακόμα και πρέπει να τροποποιηθούν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποτελείτο τότε από έξι χώρες και ήταν κυρίως μια οικονομική ομάδα. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαρτίζεται από 27 κράτη μέλη, τα 12 εκ των οποίων είναι μετακομμουνιστικές χώρες. Η μορφή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης διαφέρει ουσιαστικά από αυτό που είχε το 1957.

Οι Συνθήκες, ηλικίας 50 ετών, δεν είναι διαφανείς, είναι γραμμένες σε πολύπλοκη γλώσσα και θα μπορούσαν να περιγραφούν ως απαρχαιωμένες. Είναι αναγκαίο να εγκριθεί μια νέα Συνταγματική Συνθήκη και νέοι σαφείς κανόνες του παιχνιδιού. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις που προτείνονται στη Συνταγματική Συνθήκη, όπως η νομική προσωπικότητα, η ενσωμάτωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων σε δεσμευτικές διατάξεις, το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα, οι μεταρρυθμίσεις των θεσμικών οργάνων και της νομοθετικής διαδικασίας αποτελούν αλλαγές που μπορούν να οδηγήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση μπροστά. Είναι καιρός να τεθεί τέλος στην περίοδο προβληματισμού και να ξεκινήσει μια περίοδος δράσης.

Πρωθυπουργέ Πρόντι, θέλω να σας ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη που δείξατε στη Σλοβακία σε μια εποχή που ξεκινούσε αυτό που θα περιγράφατε ως μακρύ ταξίδι. Η Σλοβακία είναι ένα νέο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σας εμπιστεύεται με τον ίδιο τρόπο που εμπιστεύεται την Ιταλία και την ΕΕ για την τροποποίηση των κανόνων του παιχνιδιού.

  Timothy Kirkhope (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρωθυπουργέ, σήμερα συζητούμε για άλλη μία φορά για συντάγματα και θεσμούς, ενώ οι πολίτες της Ευρώπης στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται περισσότερο για τις θέσεις εργασίας, την ευημερία, το περιβάλλον και την παγκόσμια φτώχεια.

Είναι μύθος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει κρίση ή ότι έχει παραλύσει και είναι ανίκανη να λάβει αποφάσεις, και αυτή είναι μια πρόφαση που χρησιμοποιούν ορισμένες κυβερνήσεις για να ζητήσουν την επιστροφή του Συντάγματος στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Γνωρίζω ότι και εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, το πιστεύετε αυτό.

Δεν πρόκειται για συνταγματική κρίση. Ακόμα και η βρετανική κυβέρνηση είπε ότι η ΕΕ μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις με βάση της ισχύουσες συνθήκες και η περίοδος προβληματισμού μετά το «όχι» των Γάλλων και των Ολλανδών θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, να είχε χρησιμοποιηθεί για την προσεκτική και λεπτομερή εξέταση των λόγων απόρριψης του Συντάγματος. Αντ’ αυτού, οι συζητήσεις τώρα φαίνεται ότι εστιάζουν αποκλειστικά στο ποια μέρη μπορούν να διατηρηθούν με κάθε κόστος.

Ως άτομο που πιστεύει στην ένταξη της χώρας μου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη δυνατότητα για καλό που έχει η Ευρώπη, θλίβομαι από αυτήν τη συζήτηση. Πάντα πίστευα ότι υπήρχε ανάγκη να απλουστευθούν και να γίνουν πιο διαφανείς οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων και τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης, όπως προέβλεπε η Δήλωση του Λάκεν. Η διεύρυνση της ΕΕ μπορεί πράγματι να απαιτεί ορισμένες τροποποιήσεις στις ισχύουσες συνθήκες ή νέες συνθήκες κατά καιρούς, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτό το Σύνταγμα είναι απαραίτητο, ούτε είναι επιθυμητό επί του παρόντος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο βρετανικός λαός θα απαιτήσει ένα δημοψήφισμα για οποιαδήποτε νέα συνθήκη που θα προτείνει ενδεχομένως πρόσθετες αρμοδιότητες για την ΕΕ και το κόμμα μου θα το υποστηρίξει αυτό. Θα παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον τις κινήσεις της βρετανικής κυβέρνησης τις προσεχείς εβδομάδες. Ο κ. Μπλερ θα συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών την παραμονή της αποχώρησής του και δεν πρέπει να δεσμεύσει τον διάδοχό του εν τη απουσία του. Ο Γκόρντον Μπράουν πρέπει να επιμείνει να συμμετάσχει στη σύνοδο κορυφής μαζί με τον Τόνι Μπλερ και να αναλάβει πλήρη ευθύνη για ό,τι δεσμευτεί η κυβέρνησή του.

Ελπίζω ότι αυτός ο ρεαλισμός θα καθοδηγήσει τις πράξεις του κ. Μπράουν στους δύσκολους καιρούς που έρχονται.

  Πρόεδρος. Σας ευχαριστούμε, κύριε Kirkhope. Οι πληροφορίες μου λένε ότι ο βρετανός πρωθυπουργός βρίσκεται σε στενή επαφή με τον Γκόρντον Μπράουν!

  Hannes Swoboda (PSE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόντι, χαίρομαι πολύ που σας βλέπω εδώ στο Σώμα, όχι μόνο, φυσικά, επειδή είστε πρωθυπουργός, αλλά και επειδή έχετε κάνει τόσο πολλά για την Ευρώπη.

Κύριε Πρόντι, μιλήσατε για την εξωτερική πολιτική και σας ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό. Υπάρχουν πολλοί εδώ στο Σώμα που λένε τώρα ότι χρειάζεται να έχουμε κοινή αντιμετώπιση της Ρωσίας. Από την άλλη, υπάρχουν πολλοί που λένε ότι δεν πρέπει να αφήνουμε την κυριαρχία στην Αμερική. Χρειαζόμαστε μια ισχυρή Ευρώπη. Όλοι λέμε ότι η Ινδία, η Κίνα και η Βραζιλία αποκτούν ολοένα περισσότερη δύναμη και αναρωτιόμαστε αν μπορούμε έτσι να εξασφαλίσουμε εκεί τα συμφέροντά μας. Έχουμε το πρόβλημα της Μέσης Ανατολής για το οποίο θα συζητήσουμε σε λίγο. Η κ. Ferrero-Waldner είναι ήδη εδώ. Πώς να συνεισφέρει εδώ η Ευρώπη αφού δεν έχουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας; Και πώς να έχουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας αν δεν έχουμε μελλοντικά μια σαφή προσωπικότητα που θα μπορεί να εκπροσωπήσει προς τα έξω όλα αυτά τα μελήματα και θα είναι υπεύθυνη για αυτά;

Κύριε πρωθυπουργέ, σας παρακαλώ να μείνετε σταθερός ιδίως σε αυτό το ζήτημα. Έχετε απόλυτο δίκιο να λέτε πως δεν είναι κάθε συνθήκη καλή. Χρειαζόμαστε μια συνθήκη που θα ξεπερνά τις ελάχιστες απαιτήσεις και θα πάει την Ευρώπη πραγματικά μπροστά. Καλή επιτυχία, κύριε πρωθυπουργέ!

  Lapo Pistelli (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το ’68 κυκλοφορούσε ένα σύνθημα που έλεγε «Γίνε ρεαλιστής, ζήτα το αδύνατο». Σήμερα θα έπρεπε να πούμε «Γίνε ρεαλιστής, ζήτα αυτό που είναι αναγκαίο για να μην βυθιστεί αυτό το ευρωπαϊκό σχέδιο, του οποίου είμαστε όλοι οι προσωρινοί θεματοφύλακες». Εάν το 2009 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συγκροτηθεί εκ νέου χωρίς μια πειστική θεσμική απόκριση, η Ευρώπη θα βυθιστεί πλήρως σε μια αδιέξοδη κρίση έλλειψης νομιμότητας, ενώ, αντιθέτως, οι πολίτες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφανθούν σήμερα για ένα σαφές μοντέλο, όπως εσείς το ορίσατε.

Το Κοινοβούλιο εκφράσθηκε πολλές φορές για αυτό το ζήτημα και τον λόγο τώρα έχει το Συμβούλιο. Ο πρωθυπουργός Πρόντι πρέπει να γνωρίζει ότι σήμερα δεν εκπροσωπεί μόνο τη χώρα του, αλλά και όλους τους ευρωπαϊστές που δεν έχουν εγκαταλείψει τη μεγαλύτερη ολοκλήρωση.

Κλείνοντας, θέλω να υπενθυμίσω κάτι: όποιος δεν συμφωνεί σήμερα, μπορεί να αποσυρθεί. Οι υπόλοιποι μπορούν να προσχωρήσουν ελεύθερα. Ας μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη δημιουργήθηκε από μια ομάδα πρωτοπόρων χωρών, αλλά δεν είναι δεδομένο ότι στο μέλλον θα μπορέσει να προχωρήσει με την ίδια μέθοδο.

  Mario Borghezio (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ο πρωθυπουργός Πρόντι εμφανίζεται ενώπιόν μας ως πρώην Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με έναν απόλυτα αρνητικό απολογισμό: διεύρυνση, ευρώ, Κίνα, μεταρρυθμίσεις. Μοιάζει με τον απολογισμό του Ινστιτούτου Βιομηχανικής Ανασυγκρότησης! Για παράδειγμα, μιας και είστε τόσο ενθουσιώδης με το υπερομοσπονδιακό Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, γιατί δεν είχατε σήμερα την τόλμη να αναφερθείτε στις θεσμικές αλλαγές στη χώρα μας; Πότε θα αποφασίσετε να θεσπίσετε την ομοσπονδία που τόσα χρόνια ζητά ο Βορράς; Είναι ζήτημα ελευθερίας, αλλά και πολιτικής συνέπειας!

Ο κ. Schulz σας συνέκρινε με τον Γατόπαρδο. Μοιάζει με γκάφα, αλλά είναι απολύτως εύστοχο. Μόνον ένας μεγάλος Γατόπαρδος όπως εσείς θα μπορούσε να κυβερνά με πολιτικά κόμματα που έχουν στο σήμα τους το σφυροδρέπανο, έχοντας κάνει τη διεύρυνση με τις χώρες που απελευθερώθηκαν από τον κομουνισμό, και να κατορθώνει μάλιστα να κυβερνά ενώ αντιπροσωπεύει μόλις το ένα τρίτο της χώρας μας.

Ο Luigi Sturzo και ο Alcide De Gasperi μας παρακολουθούν από ψηλά και ίσως να ντρέπονται για τους εκπροσώπους στη χώρα μας που λησμόνησαν τις δεσμεύσεις των ιδρυτών για μια Ευρώπη των λαών και των περιφερειών και όχι των λόμπι. Ο πνευματικός ορίζοντάς σας, κύριε Πρόντι, είναι ο ορίζοντας της Goldman Sachs, και όχι των καμπαναριών και των καθεδρικών που επιθυμούμε εμείς.

  Marie Anne Isler Béguin (Verts/ALE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόντι, η φιλοδοξία μας είναι να συνεχίσουμε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Βέβαια, πάθαμε αφλογιστία. Ψηφίζοντας «όχι» στη Συνταγματική Συνθήκη, πολλοί Γάλλοι σκέφτονταν ότι βάζουν φραγμό σε μια φιλελεύθερη Ευρώπη και ήλπιζαν, έτσι, να βοηθήσουν προκειμένου να δώσουν ώθηση σε μια κοινωνική και οικολογική Ευρώπη. Εδώ, ωστόσο, γνωρίζουμε ότι συνέβη το αντίθετο. Τα «όχι» καταδίκασαν τα θεσμικά μας όργανα στην ακινησία, και συμμερίζομαι την άποψη του πρωθυπουργού Πρόντι, όταν ζητά να μην καίμε τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

Η Ευρώπη έχει ανάγκη ένα Σύνταγμα, και πρέπει να επανεξετάσουμε και να βελτιώσουμε τον συμβιβασμό που εξασφαλίστηκε από τη Συνέλευση. Έτσι, αν με μια μίνι συνθήκη, όπως το θέτει ο νέος γάλλος πρόεδρος, εννοούμε τον συνταγματικό συμβιβασμό και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, αυτό θα είναι ναι, ναι σε έναν Υπουργό Εξωτερικών. Όμως, κύριε Πρόντι, τι ειδικό βάρος θα έχει αυτός ο υπουργός χωρίς πραγματική ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική;

Όντως, κύριε Πρόντι, πρέπει να βελτιώσουμε και άλλο τη Συνθήκη. Αν αυτή γινόταν μια συνθήκη τρίτης κατηγορίας που θα κυρωνόταν με δόλιο τρόπο, αυτό θα ήταν απαράδεκτο. Το μέλλον της Ευρώπης είναι υπόθεση όλων των Ευρωπαίων. Συνεπώς, «ναι» σε ένα ευρωπαϊκό δημοψήφισμα, την ίδια στιγμή, στα είκοσι επτά κράτη μέλη και, γιατί όχι, κατά τις ερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές!

Λέω «ναι», για να μπορέσει η Ευρώπη να αντιμετωπίσει τα σημερινά διακυβεύματα –αναφέρομαι στην αλλαγή του κλίματος– τα οποία μετασχηματίζουν ριζικά τις ζωές μας. Είμαι πεπεισμένη ότι οι συμπολίτες μας κατανοούν αυτά τα διακυβεύματα και θα καταφέρουν να προωθήσουν αυτό το υπέροχο ευρωπαϊκό σχέδιο.

  Umberto Guidoni (GUE/NGL). – (IT) Κύριε Πρόντι, κυρίες και κύριοι, η διαδικασία έγκρισης του Ευρωπαϊκού Συντάγματος δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια σειρά τροπολογιών των υφιστάμενων συνθηκών, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει σημαντικές κοινωνικές πτυχές, οι οποίες τώρα απουσιάζουν. Η Ευρώπη πρέπει να είναι ικανή να αντιμετωπίσει τις μεγάλες προκλήσεις που θέτουν σε κίνδυνο τα δικαιώματα των πολιτών, την ποιότητα της ζωής, την υγεία και το ίδιο το μέλλον του λαού.

Τα μεμονωμένα κράτη αδυνατούν να αντιμετωπίσουν φαινόμενα όπως οι μετεγκαταστάσεις, η εξάντληση των υδάτινων πόρων, η έλλειψη ενέργειας και η αλλαγή του κλίματος, ενώ είναι ανίκανα να εκπονήσουν αποτελεσματικές στρατηγικές. Μόνο με μια συντονισμένη δράση σε ηπειρωτικό ή, ακόμη καλύτερα, σε παγκόσμιο επίπεδο μπορούμε να ελπίζουμε στην αναγκαία επιτυχία.

Η Ευρώπη πρέπει να βρεθεί στην παγκόσμια πρωτοπορία τόσο από πολιτική άποψη, ως πόλος αναφοράς κοινωνικών πολιτικών ένταξης και μιας πολιτικής υποδοχής που θα αποτελέσει πρότυπο για τις άλλες περιοχές του κόσμου, όσο και στον τομέα των τεχνολογικών επιλογών και των προτάσεων για το μέλλον, ιδίως στο ζήτημα των αειφόρων πηγών ενέργειας.

Πέντε βουλευτές των βασικών πολιτικών ομάδων που συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπέγραψαν μια γραπτή δήλωση όσον αφορά την ανάγκη να επιλέξει η Ευρώπη έναν νέο δρόμο για την οικονομία που θα βασίζεται στο υδρογόνο: μια πραγματική βιομηχανική, τεχνολογική και κοινωνική επανάσταση που θα είναι βιώσιμη για πολλά χρόνια. Όπως αναφέρατε και εσείς, πιστεύω ότι αυτό αποτελεί μία από τις περιπτώσεις στις οποίες η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.

Εν κατακλείδι, δεν είναι αναγκαίος ένας συμβιβασμός με οποιοδήποτε τίμημα, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα που αφορούν εκατομμύρια πολίτες. Μόνον έτσι το όνειρο μιας ενωμένης Ευρώπης θα μπορέσει να μιλήσει στις καρδιές των Ευρωπαίων.

  Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM). – Κύριε Πρόεδρε, καιρός είναι να σταματήσουμε τη νεκρολογία για το νεκρό ήδη ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Ας βγούμε στην κοινωνία για να δούμε τις ανάγκες της Ευρώπης:

- Εκατό εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας.

- Η εγκληματικότητα καλπάζει σε όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης.

- Οι λαθρομετανάστες κυριαρχούν.

Έχουμε βεβαίως μια μεγάλη δοκιμασία στα ανθρώπινα δικαιώματα από ορατές και αόρατες κάμερες.

Κύριε Prodi, ήσασταν Πρόεδρος της Ευρώπης για πέντε χρόνια. Πείτε μου, ποια είναι τα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης; Εχθές μόλις, δύο υποβρύχια πλήρως εξοπλισμένα ήταν δυτικά της νήσου Σάμου κοντά στη Μύκονο. Τι θα συμβεί αύριο το πρωί; Η σπίθα του πολέμου από την Τουρκία είναι εμφανής.

Πρέπει λοιπόν να πάρετε πρωτοβουλίες για το μέλλον της Ευρώπης. Γιατί, διαφορετικά, αυτή η ενωμένη Ευρώπη θα έχει την τύχη που είχε η Ιερά Συμμαχία πριν από δύο αιώνες.

Δεν είναι το ζητούμενο να στήσουμε ένα υπερκράτος. Το ζητούμενο είναι να μπορέσουμε να διαφυλάξουμε τη Δημοκρατία και να διαφυλάξουμε την ευημερία των λαών η οποία βάλλεται και προσβάλλεται βαναύσως από το κεφάλαιο και από την Κεντρική Τράπεζα. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της Ευρώπης: ο πολίτης και όχι το κεφάλαιο να αυξήσει τη δύναμή του.

  József Szájer (PPE-DE). – (HU) Οι επικριτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης πολύ συχνά κατηγορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι είναι πολύ ισχυρή και ότι επεμβαίνει σε υπερβολικά πολλές υποθέσεις. Πιστεύω ότι ισχύει το εντελώς αντίθετο. Εμείς, που προσχωρήσαμε πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πιστεύουμε ότι απαιτείται μια ισχυρότερη, πιο αποτελεσματική Ευρώπη, μια Ευρώπη που θα έχει στη διάθεσή της τα μέσα για να εκπληρώσει το έργο της. Γι’ αυτόν τον λόγο, χρειαζόμαστε μια κοινή ενεργειακή πολιτική, μια κοινή μεταναστευτική πολιτική, έναν κοινό αγώνα κατά της τρομοκρατίας και εναρμόνιση της περιβαλλοντικής προστασίας.

Τα χρειαζόμαστε όλα αυτά για να προστατεύσουμε τις τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και για να κερδίσουμε την υποστήριξη των πολιτών για όλους αυτούς τους στόχους. Πολλοί αντιμετωπίζουν αυτό το Σύνταγμα σαν αυτοσκοπό. Στην πραγματικότητα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, και η Συνταγματική Συνθήκη δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μέσο για την υλοποίηση αυτών των στόχων.

Θα μπορέσουμε να επανακτήσουμε την υποστήριξη των πολιτών της Ευρώπης για το συνταγματικό σχέδιο αν η Ευρώπη μπορέσει να επιτύχει αυτούς τους κοινούς στόχους. Για να γίνει αυτό, φυσικά, είναι επίσης πολύ σημαντικό να αναγνωρίσουμε ανοιχτά τις κοινές ρίζες της Ευρώπης που βασίζονται στον Χριστιανισμό και να το αναφέρουμε αυτό στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε τις κοινές αξίες της Ευρώπης όσον αφορά τα δικαιώματα και τις ελευθερίες και την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Πρέπει να κερδίσουμε την υποστήριξη των ευρωπαίων πολιτών για αυτήν τη Συνταγματική Συνθήκη, αν και όχι σαν τελικό σκοπό αλλά ως μέσο με το οποίο, από κοινού, μπορούμε να επιτύχουμε στους στόχους που καθορίστηκαν πριν από πενήντα χρόνια.

  Poul Nyrup Rasmussen (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρωθυπουργέ, όποιος άκουσε τον αμερικανό πρόεδρο να λέει στη συνέντευξη Τύπου μετά τη σύνοδο κορυφής με την Ευρωπαϊκή Ένωση «είχαμε μια ωραία συνάντηση με αυτούς τους ανθρώπους από την Ευρωπαϊκή Ένωση» θα αναρωτιόταν αν σκεφτόταν τον κ. Barroso, την καγκελάριο Ανκέλα Μέρκελ, ποιον; Όποιος είδε ή άκουσε τον αμερικανό πρόεδρο δεν θα είχε καμία αμφιβολία ότι χρειαζόμαστε μία φωνή για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και γι’ αυτό σας ευχαριστούμε για τη σαφήνειά σας στη σημερινή ομιλία σας. Όποιος έχει βρεθεί στη Μέση Ανατολή επίσης δεν έχει αμφιβολία ότι χρειαζόμαστε μία φωνή για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γι’ αυτό, πρωθυπουργέ Πρόντι, άλλο είναι να μιλά κανείς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο –όλοι το γνωρίζουμε αυτό, καθώς δεν είναι το πιο δύσκολο μέρος για να υποστηριχθεί μια καλύτερη συνθήκη– και άλλο είναι να μιλά στη ΔΔ, όπου έρχονται τα δύσκολα και η συζήτηση διεξάγεται ενώπιος ενωπίω.

Γνωρίζω ότι είστε ένας δυνατός και σταθερός πρωθυπουργός. Σας σεβόμαστε. Κρατήστε ακλόνητη στάση, κύριε Πρωθυπουργέ, και θα κρατήσουμε και εμείς ακλόνητη στάση μαζί σας, εξ ονόματος των ευρωπαίων Σοσιαλιστών και των προοδευτικών ανά την Ευρώπη. Πιστεύω ότι θα έχετε μια ισχυρή πλειοψηφία δίπλα σας που θα κρατά ακλόνητη στάση μαζί σας προς όφελος των ευρωπαίων πολιτών στο μέλλον.

  Πρόεδρος. Και αυτή ήταν η εμπειρία ενός πρώην πρωθυπουργού που είναι τώρα βουλευτής του ΕΚ.

  Marco Cappato (ALDE). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στις ρίζες της, οι οποίες, για εμάς τους ριζοσπάστες, συνοψίζονται στη διακήρυξη του Βεντοτένε που επισημαίνει την ανάγκη να κατακτηθεί η ειρήνη, η δημοκρατία και η ευημερία ξεπερνώντας τη διάσταση του εθνικού κράτους.

Μεταρρύθμιση της Ευρώπης σήμερα σημαίνει προσφορά αυτού του σχεδίου και στους λαούς της άλλης πλευράς, της άλλης όχθης της Μεσογείου, εδραιώνοντας και το δικό τους ατομικό δικαίωμα στη δημοκρατία με την ένταξη των δημοκρατικών κρατών, αρχής γενομένης από την Τουρκία, αλλά και με την προοπτική για το Ισραήλ, το Μαρόκο και άλλους. Μιλήσατε για πρωτοπορία, αλλά πρωτοπορία για εμάς σημαίνει να μην κλείσουν οι πόρτες της Ευρώπης.

Άλλο ζήτημα: προτείνουμε κάθε μεταρρύθμιση να εγκρίνεται με δημοψήφισμα από τον ευρωπαϊκό λαό. Όχι εθνικά δημοψηφίσματα, αλλά ένα ενιαίο δημοψήφισμα από τους πολίτες της ευρωπαϊκής πατρίδας κατά της νεογκωλικής Ευρώπης των εθνικών κρατών.

Κλείνοντας, θέλουμε να επισημάνουμε ένα παράδειγμα της ισχύος που μπορούμε να έχουμε ως Ένωση, όταν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας: την υποβολή του ψηφίσματος σχετικά με το δικαιοστάσιο για τη θανατική ποινή στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Προσοχή ωστόσο, κύριε Πρόεδρε, στις προσπάθειες υπονόμευσης που επιχειρούν ακόμη μερικοί. Δείτε, για παράδειγμα, την επίσημη ανακοίνωση του ΣΓΥΕΣ και τα τμήματα του Συμβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, μετά το τελευταίο ΣΓΥΕΣ διαπιστώνουμε αυτήν την προσπάθεια υπονόμευσης, την οποία πρέπει να εμποδίσουμε.

  Genowefa Grabowska (PSE). – (PL) Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόντι, κυρίες και κύριοι, ασφαλώς χρειαζόμαστε μια αποτελεσματική και καλά τακτοποιημένη Ευρωπαϊκή Ένωση που να είναι δημοκρατική και κοντά στους πολίτες της. Η Ένωση πρέπει επίσης να είναι εμποτισμένη με ένα πνεύμα αλληλεγγύης και να βασίζεται σε μια Συνταγματική Συνθήκη. Πρέπει να είναι το είδος της Ένωσης που ο κ. Πρόντι μας περιέγραψε σήμερα και του είμαι ευγνώμων γι’ αυτό.

Δράττομαι αυτής της ευκαιρίας για να εκφράσω την εκτίμησή μου για την αλληλεγγύη που επέδειξε η Ευρωπαϊκή Ένωση στη χώρα μου, την Πολωνία, μέσω της εφαρμογής της ανατολικής πολιτικής της. Ο λαός της Πολωνίας το γνωρίζει αυτό και το εκτιμά. Ο λαός της Πολωνίας γνωρίζει ότι πρέπει, φυσικά, να ανταποδώσει και να επιδείξει την ίδια αλληλεγγύη για θέματα σημασίας στην Ευρώπη εν γένει. Και αυτό διότι το 68% των συμπατριωτών μου είναι ικανοποιημένοι με την προσχώρηση στην Ένωση και θέλουν περισσότερη Ευρώπη. Πάνω από το 60% των Πολωνών είναι υπέρ μιας Συνταγματικής Συνθήκης.

Ως εκ τούτου, σας ζητώ, κύριε Πρόντι, να διασφαλίσετε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα ακούσει και τις απόψεις των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην προσεχή σύνοδο κορυφής. Εξάλλου, αυτό το υπέροχο οικοδόμημα που είναι γνωστό ως Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργείται για τους ίδιους τους πολίτες, όχι για τις κυβερνήσεις.

  Πρόεδρος. Ευχαριστούμε τον πρωθυπουργό της Ιταλίας. Είδατε ότι η μεγάλη πλειοψηφία του Σώματος συμμερίζεται τις απόψεις του. Τις επόμενες εβδομάδες το ζητούμενο θα είναι να επιβάλουμε τις απόψεις αυτές στην πράξη. Κύριε Πρωθυπουργέ, σας ευχόμαστε καλή επιτυχία σε αυτό, ιδίως στη σύνοδο κορυφής που θα διεξαχθεί σε έναν μήνα από σήμερα, στις 21 και 22 Ιουνίου στις Βρυξέλλες.

Η συζήτηση έληξε.

(Χειροκροτήματα)

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142)

  Richard Corbett (PSE), γραπτώς. – (EN) Ως εκλεγμένοι πολιτικοί, πρέπει να ακούμε τους πολίτες – όλους τους πολίτες. Κάποιοι, όπως ο κ. Farage, θέλουν να ακούν μόνο κάποιους από τους πολίτες, εκείνους που ψήφισαν «όχι» στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Άλλοι θέλουν να ακούν μόνο εκείνους που είπαν «ναι» στις 18 χώρες που επικύρωσαν τη Συνταγματική Συνθήκη.

Ευτυχώς, μια πλειοψηφία αυτού του Σώματος και των κυβερνήσεων των κρατών μελών θέλουν να τους ακούν όλους, να γεφυρώσουν την απόκλιση απόψεων και να βρουν μια λύση ικανή να εγκριθεί και από τα 27 κράτη μέλη.

Φυσικά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο ενέκρινε τη Συνταγματική Συνθήκη με μεγάλη πλειοψηφία, θέλει να σώσει όσο το δυνατόν περισσότερες από τις μεταρρυθμίσεις που περιέχονται στη Συνταγματική Συνθήκη. Είναι απολύτως φυσικό να θέλει το Κοινοβούλιο να θυσιάσει όσο το δυνατόν μικρότερο μέρος της συνθήκης, αλλά πρέπει επίσης να είναι τόσο όσο απαιτείται για να διασφαλιστεί η συμφωνία από κάθε χώρα.

  Alexandra Dobolyi (PSE), γραπτώς. – (HU) Τι σημαίνει η Ευρώπη για εμάς; Μια κοινότητα χωρίς σύνορα, η οποία στηρίζεται στην ειρήνη, την ελευθερία και τη δημοκρατία, πασχίζει να προωθήσει την ευημερία των πολιτών της και οδηγεί σε αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.

Αντιμετωπίζουμε μεγάλες προκλήσεις! Πρέπει να σκιαγραφήσουμε το κατάλληλο σχέδιο δράσης για την Ευρώπη που θα καθορίσει το πλαίσιο και την πολιτική με την οποία θα λειτουργήσουμε και θα διαμορφώσει την Ευρώπη στην οποία θα θέλουμε να ζούμε και να προοδεύουμε στο μέλλον. Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε και να μεταδώσουμε στις μελλοντικές γενιές την ενότητα που αποκτήσαμε μέσω σταθερής προσπάθειας για την επιτυχία για πολλές δεκαετίες.

Θεωρώ σημαντικό να διατηρήσουμε τη μοναδικότητα και τη διαφορετική κληρονομιά και των 27 μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά πρέπει να τονίσω ότι υπάρχουν αμέτρητοι στόχοι που δεν μπορούμε να επιτύχουμε μεμονωμένα, αλλά μόνο από κοινού.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι καθήκον μας να αφήσουμε στην άκρη τις ιστορικές πληγές μας και να στηρίξουμε την Ένωσή μας σε ανανεωμένα θεμέλια. Το συμφέρον μας είναι να έχουμε μια ισχυρή Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αναλαμβάνει αποτελεσματική δράση απέναντι στις πολλές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουμε σήμερα, όπως η τρομοκρατία, το οργανωμένο έγκλημα, η παράνομη μετανάστευση, η αλλαγή του κλίματος και η ενεργειακή πολιτική. Γι’ αυτόν τον λόγο, είναι απολύτως αναγκαίο να έχουμε ένα θεσμικό σύστημα που λειτουργεί αποτελεσματικά.

Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να επιτύχουμε συναίνεση, ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στην επίτευξη του κοινού μας σκοπού, καθώς χωρίς νέα θεμελιώδη συνθήκη (Σύνταγμα), η ΕΕ δεν μπορεί παρά να γίνει μια παρακμάζουσα δυτική προέκταση της ασιατικής ηπείρου. Έχουμε την ευκαιρία για μια λύση, και ελπίζω ότι θα καταφέρουμε να την εκμεταλλευτούμε.

  Magda Kósáné Kovács (PSE), γραπτώς. – (HU) Δεν μπορούμε να σταματήσουμε τη συνταγματική διαδικασία, διότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή κρίση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην υποτίμηση των ευρωπαϊκών αξιών και στην επιβράδυνση της πορείας της Ευρώπης σε μια παγκόσμια προοπτική.

Το πρόσωπο του Ρομάνο Πρόντι και το πρόσφατο παρελθόν που είχαμε μαζί αποτελούν εγγυήσεις ότι η διατήρηση αυτών των αξιών και η συνεργασία σε μια διευρυμένη Ευρώπη 27 κρατών μελών είναι πράγματι εφικτές.

Προς το παρόν, τα νέα κράτη μέλη στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη θεωρούν αδύνατον να φανταστούν ένα ευρωπαϊκό μέλλον στο οποίο η εθνική ταυτότητα μπορεί να διαλυθεί σε μια κοινή ευρωπαϊκή κρατική υπόσταση. Αυτές οι χώρες μόλις επανέκτησαν τις εθνικές τους ταυτότητες, μέσω ιστορικών βημάτων, από το μεγάλο κόκκινο χωνευτήρι της Σοβιετικής Ένωσης, και γι’ αυτό οι πολίτες τους θέλουν να είναι Ευρωπαίοι με έναν τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο την εθνική τους ταυτότητα ή τους νέους δημοκρατικούς θεσμούς τους.

Επιπλέον, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης χρειάζονται μια ισχυρή Ευρώπη, διότι θεωρούν ότι η περαιτέρω ανάπτυξή τους και η προστασία των εθνικών συμφερόντων τους θα διασφαλιστούν καλύτερα αν είναι μαζί, σε μια ευέλικτη Ευρώπη.

Γι’ αυτό, δεν μπορούμε να δεχθούμε να γίνει η Συνταγματική Συνθήκη ένα πολιτικό και νομικό ζόμπι. Ταυτόχρονα, για να προχωρήσουμε μπροστά, είμαστε απολύτως ανοιχτοί στο να κάνουμε τις απαραίτητες τροποποιήσεις.

ΠΡΟΕΔΡΙΑ: ΡΟΔΗ ΚΡΑΤΣΑ-ΤΣΑΓΚΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Αντιπρόεδρος