Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2006/0165(CNS)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0148/2007

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0148/2007

Συζήτηση :

PV 22/05/2007 - 20
CRE 22/05/2007 - 20

Ψηφοφορία :

PV 23/05/2007 - 5.4
CRE 23/05/2007 - 5.4
Αιτιολογήσεις ψήφου
PV 10/07/2007 - 8.36
CRE 10/07/2007 - 8.36
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2007)0324

Πληρη πρακτικα των συζητησεων
Τρίτη 22 Μαΐου 2007 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

20. Προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη (συζήτηση)
Συνοπτικά πρακτικά
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει την έκθεση (A6-0148/2007) της κ. Lulling, εξ ονόματος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά την τροποποίηση της οδηγίας 92/84/ΕΟΚ για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη (COM(2006)0486 C6-0319/2006 2006/0165(CNS)).

 
  
MPphoto
 
 

  László Kovács, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, όπως γνωρίζετε, η υπό συζήτηση πρόταση της Επιτροπής ακολουθεί την έκθεση που υποβλήθηκε από την Επιτροπή τον Μάιο του 2004 και την επακόλουθη έκκληση από το Συμβούλιο στις 12 Απριλίου 2005 για την υποβολή από την Επιτροπή μιας πρότασης για την αύξηση των ελάχιστων συντελεστών των φόρων κατανάλωσης επί της αλκοόλης και των αλκοολούχων ποτών, προκειμένου να αντισταθμιστεί ο πληθωρισμός. Μοναδικός σκοπός της είναι η διατήρηση της πραγματικής αξίας του ελάχιστου συντελεστή. Δεν είναι μια πρόταση που αποσκοπεί στην εναρμόνιση ή στη σύγκλιση των συντελεστών.

Θέλω καταρχάς να ενημερώσω τους αξιότιμους βουλευτές για τις συζητήσεις που διεξήχθησαν στο Συμβούλιο Ecofin τον Νοέμβριο του 2006. Στο Συμβούλιο, υπήρχε έντονη αντίσταση από αρκετά νέα κράτη μέλη, τα οποία ισχυρίζονταν ότι δεν είχαν καμία σχέση με το σημείο έναρξης για τη μέτρηση του πληθωρισμού του 1933, καθώς τότε δεν ήταν μέλη της Κοινότητας. Συμμερίζομαι αυτή την άποψη και γι’ αυτό προώθησα έναν συμβιβασμό, ο οποίος υποβλήθηκε επίσημα από τη φινλανδική Προεδρία, στις συζητήσεις με τα κράτη μέλη.

Αυτός ο συμβιβασμός λαμβάνει την 1η Μαΐου, την ημερομηνία προσχώρησης των 10 νέων κρατών μελών, ως σημείο έναρξης, και έχει ως αποτέλεσμα ένα πολύ χαμηλότερο συντελεστή πληθωρισμού. Αντί για 31 %, η νέα προτεινόμενη αύξηση του συντελεστή είναι μόνο 4,5 %. Δυστυχώς, ένα κράτος μέλος άσκησε βέτο σε αυτή τη συμβιβαστική πρόταση, η Τσεχική Δημοκρατία – η οποία, θα προσέθετα, δεν θα επηρεαζόταν καθόλου από την αύξηση κατά 4,5% καθώς ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που εφαρμόζεται επί του παρόντος είναι υψηλότερος. Ωστόσο, είμαι αισιόδοξος ότι, όταν το θέμα επανέλθει στο Συμβούλιο, η τσεχική θέση θα έχει αλλάξει και ότι θα επιτευχθεί ομοφωνία.

Προφανώς, η επίπτωση μιας αύξησης της τάξεως του 4,5 % είναι ελάχιστη, αλλά, ακόμα και έτσι, θα προβλέπονται μεταβατικές περίοδοι για τα κράτη μέλη που επηρεάζονται. Στην περίπτωση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, οι οποίες προσχώρησαν την 1η Ιανουαρίου 2007, αυτές οι μεταβατικές περίοδοι θα είναι πολύ μεγάλες.

Θέλω να επιστρέψω τώρα στην έκθεση της κ. Lulling, η οποία περιέχει βεβαίως ορισμένες αρκετά ριζοσπαστικές ιδέες. Πρώτον, για να επαναλάβω αυτό που είπα στην αρχή, η πρόταση της Επιτροπής δεν αποσκοπεί στην εναρμόνιση ή στη σύγκλιση των συντελεστών, αλλά απλώς σε μια αύξηση, η οποία, σύμφωνα με τον συμβιβασμό που ανέφερα, θα λαμβάνει ως σημείο έναρξης το 2004. Δεύτερον, η κατάργηση της οδηγίας και των ελάχιστων συντελεστών, όπως προτείνει η κ. Lulling, θα είχε ακραίες συνέπειες. Για παράδειγμα, δεν θα υπήρχε καμία υποχρέωση για τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ειδικούς φόρους κατανάλωσης επί της αλκοόλης και αυτό με τη σειρά του θα δημιουργούσε περισσότερη στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς. Η κατάργηση των ελάχιστων συντελεστών θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε λιγότερη ελευθερία για τους ταξιδιώτες διότι τα κράτη μέλη θα πίεζαν για αυστηρότερους περιορισμούς επί της ποσότητας της αλκοόλης που θα μπορούσαν να πάρουν τα άτομα από ένα κράτος μέλος σε ένα άλλο, προκειμένου να αναχαιτίσουν την αναπόφευκτη διαρροή εσόδων. Είμαι ασφαλώς κατά της επανακαθιέρωσης συνόρων εντός της ΕΕ για τα αλκοολούχα ποτά και, συνεπώς, είμαι επίσης κατά της κατάργησης των ελάχιστων συντελεστών. Θα δημιουργούσε επίσης ένα επικίνδυνο προηγούμενο για τους άλλους ειδικούς φόρους, όπως του καπνού και της ενέργειας, οι οποίοι υπόκεινται επίσης σε ελάχιστους συντελεστές, και για άλλους φόρους όπως ο ΦΠΑ. Τα κράτη μέλη πρέπει να σεβαστούν ορισμένους κανόνες σε σχέση με τους φορολογικούς συντελεστές. Θα μπορούσε επίσης να εγείρει ανησυχίες που σχετίζονται με την υγεία.

Θέλω επίσης να πω κάτι σχετικά με τον προτεινόμενο κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος εισάγει ουσιαστικά έναν θετικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης επί του οίνου. Όπως ξέρετε, ο οίνος υπόκειται επί του παρόντος σε ελάχιστο συντελεστή μηδέν και αυτό εξακολουθεί να ισχύει στην πρόταση της Επιτροπής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον προτεινόμενο κώδικα συμπεριφοράς, τα 15 κράτη μέλη που δεν φορολογούν επί του παρόντος τον οίνο θα πρέπει απλώς να εισαγάγουν έναν θετικό συντελεστή, αλλά στο τέλος θα πρέπει να κατευθύνουν το εμπόριό τους προς τον κοινοτικό μέσο όρο, ο οποίος είναι επί του παρόντος 48 ευρώ ανά εκατόλιτρο. Είμαι βέβαιος ότι η προτεινόμενη αύξηση στον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί του οίνου δεν θα υποστηριχθεί ευρέως από τους πολίτες.

Εν κατακλείδι, ελπίζω ειλικρινά ότι οι αξιότιμοι βουλευτές θα απορρίψουν την πρόταση αυτής της έκθεσης και θα γνωμοδοτήσουν υπέρ των προτάσεων της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκαν, φυσικά, από τον συμβιβασμό του Συμβουλίου σχετικά με την ημερομηνία από την οποία θα ξεκινά η μέτρηση του πληθωρισμού, την 1η Μαΐου 2004, γεγονός που θα οδηγήσει σε μια αύξηση μόλις 4,5% στον ελάχιστο ειδικό φόρο κατανάλωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE), εισηγήτρια. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, στην πολιτική, χρειάζεται ενίοτε να επιδεικνύουμε θάρρος. Αυτό μπορεί να το πράξει το Κοινοβούλιο αύριο υπερψηφίζοντας την έκθεσή μου, με την οποία προτείνεται η κατάργηση των κατώτατων συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για την αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά. Αυτοί οι συντελεστές καθορίστηκαν το 1992 με στόχο την προσέγγιση των συντελεστών οι οποίοι ισχύουν στα διάφορα κράτη. Αυτή η προσέγγιση δεν επιτεύχθηκε, το αντίθετο μάλιστα.

Δεν φταίνε όμως οι κατώτατοι συντελεστές, ακόμη και αν δεν έχουν αναπροσαρμοστεί με βάση τον πληθωρισμό τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Αν τους αυξάναμε κατά 31% –αυτό το οποίο πρότεινε η Επιτροπή τον Σεπτέμβριο του 2006– και πάλι δεν θα υπήρχε καμία ουσιαστική προσέγγιση. Πράγματι, η διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους κατώτατους συντελεστές, ακόμη και αναπροσαρμοσμένους, και τους συντελεστές στο κρασί, στην μπύρα και στα οινοπνευματώδη, οι οποίοι εφαρμόζονται στα βόρεια κράτη μέλη της Ένωσης, θα εξακολουθούσε να είναι τεράστια. Η απόδειξη είναι ότι ο φόρος είναι της τάξης των 0,0936 ευρώ ανά λίτρο μπύρας στην Τσεχική Δημοκρατία και στη Μάλτα, έναντι 1,43 ευρώ ανά λίτρο μπύρας στη Φινλανδία!

Παρά τις πολύμηνες συζητήσεις, το Συμβούλιο δεν κατάφερε να συμφωνήσει για την προσαρμογή αυτών των κατώτατων συντελεστών, όσο κατώτατοι και αν είναι αυτοί. Αποφάσισε απλώς να ζητήσει από την Επιτροπή την εκπόνηση ενδελεχούς μελέτης για τη φορολογία της αλκοόλης και των αλκοολούχων ποτών, κυρίως των τάσεων αναφορικά με τις ανταγωνιστικές θέσεις και τα επίπεδα τιμών.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, κύριε Επίτροπε, πρέπει να βγούμε τώρα από το αδιέξοδο στο οποίο περιήλθαν η Επιτροπή και το Συμβούλιο. Για να γίνει αυτό, δεν υπάρχει παρά μόνο μία εύλογη, λογική και σώφρων λύση: να απαλειφθούν οι κατώτατοι συντελεστές που δεν έχουν πλέον λόγο ύπαρξης και να υπάρξει συμφωνία σε έναν κώδικα πρακτικής, ο οποίος θα βοηθήσει τα κράτη μέλη να επιτύχουν προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης με τήρηση, παράλληλα, της αρχής της επικουρικότητας, την οποία λησμονήσατε στις ομιλίες σας. Αυτό σας προτείνει η Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων στην έκθεσή μου.

Όσον αφορά τις τροπολογίες τις οποίες υπέβαλαν στην Ολομέλεια η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ομάδα των Πρασίνων/Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, προτείνω ξεκάθαρα να τις απορρίψουμε. Οι τροπολογίες των Σοσιαλιστών θα οδηγούσαν σε μπαλώματα σε ό,τι αφορά την αύξηση των συντελεστών και το χρονοδιάγραμμα. Το πιο σοβαρό, όμως, είναι ότι προβλέπουν εφεξής αυτόματες προσαρμογές στον ευρωπαϊκό δείκτη τιμών αν αυτός αυξηθεί κατά 0,5%, χωρίς διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή με το Συμβούλιο. Όταν έχουμε στον νου μας τη μάχη μας σε επίπεδο επιτροπολογίας, μια τέτοια πρόταση καθίσταται γραφική! Με το να προτείνεται μηδενικός συντελεστής, όπως έπραξαν οι Σοσιαλιστές, για τους βούλγαρους κατ’ οίκον ποτοποιούς που καταναλώνουν τη δική τους παραγωγή, αυτό ισοδυναμούσε με κοροϊδία, ήταν σα να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια των βούλγαρων πολιτών πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές στη Βουλγαρία, στις 20 Μαΐου. Αυτό είναι πασίδηλο, αφού οι συντάκτες της εν λόγω τροπολογίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια τέτοια εξαίρεση θα ήταν ανεφάρμοστη και δεν υπήρχε περίπτωση να εγκριθεί ομοφώνως στο Συμβούλιο. Το ίδιο ισχύει για την απόσυρση της έκθεσής μου από την ημερήσια διάταξη της μίνι συνεδρίασης της 9ης Μαΐου, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο να φανερώσουν το αληθινό τους πρόσωπο οι βούλγαροι σοσιαλιστές πριν από τις 20 Μαΐου: αυτό δεν χρησίμευσε και σε τίποτα σπουδαίο, δεδομένων των αποτελεσμάτων των Σοσιαλιστών στη Βουλγαρία, τα οποία, χαίρομαι που το λέω, κάθε άλλο παρά θετικά ήταν.

Όσον αφορά τις τροπολογίες των Πρασίνων, πρέπει καταρχάς να παρατηρήσω ότι αγνοούν πως ευτυχώς δεν είναι η Επιτροπή, αλλά το Συμβούλιο, αυτό που καλείται να αποφασίζει σε θέματα φορολογίας. Το να αγνοείται σε τέτοιον βαθμό η Συνθήκη είναι πολύ σοβαρό για μια Ομάδα η οποία δεν σταματά να δίνει μαθήματα σε όλους εδώ στο Σώμα! Αν οι Πράσινοι δεν είχαν, την τελευταία μόλις στιγμή, αποσύρει τις τροπολογίες τους αριθ. 24 και 26, οι οποίες αναθέτουν στην Επιτροπή το καθήκον καθορισμού ανώτατου συντελεστή, θα τις είχαμε κηρύξει ασύμβατες με τη Συνθήκη.

Το να χαρακτηρίζεται το κρασί υποκατάστατο της μπίρας, όπως το χαρακτηρίζουν οι Πράσινοι στην τροπολογία τους αριθ. 25, είναι τελείως απερίγραπτο και δεικνύει υπανάπτυκτη γαστρονομική γνώση. Οι αμπελουργοί της Γαλλίας, της Γερμανίας και του Λουξεμβούργου δεν θα ξεχάσουν, μέχρι το 2009, ότι οι Πράσινοι βουλευτές τους στο ΕΚ πρότειναν την κατάργηση του μηδενικού συντελεστή για το κρασί, το οποίο είναι πρωταρχικής σημασίας γεωργικό προϊόν. Αυτές οι χώρες, που επέλεξαν να εφαρμόσουν τον μηδενικό συντελεστή, δεν είναι βεβαίως έτοιμες να ψηφίσουν την κατάργησή του από το 2008.

Κύριε Επίτροπε, υπερασπιστήκατε τη θέση σας, η οποία ήδη απεβίωσε μία φορά στο Συμβούλιο. Λυπούμαι που δεν αδράξατε την ευκαιρία που σας σερβίρουμε στο πιάτο για να βγείτε από το αδιέξοδο χωρίς να μείνετε εκτεθειμένοι. Είναι πραγματικά κρίμα! Κύριε Επίτροπε, γνωρίζετε βεβαίως λατινικά: errare humanum est, perseverare diabolicum [το λανθάνειν εστί ανθρώπινον, το εμμένειν εστί σατανικόν].

 
  
MPphoto
 
 

  Piia-Noora Kauppi, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, καταρχάς, αν και συνήθως υποστηρίζω ολόψυχα τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής για τη φορολογία, ειδικά την κοινή ενιαία εταιρική φορολογική βάση για τις επιχειρήσεις, σε αυτό το θέμα υποστηρίζω επίσης την κ. Lulling και αυτή την εξαιρετική έκθεση.

Οποιαδήποτε έκθεση ασχολείται με την αλκοόλη και τη φορολογία διατρέχει τον κίνδυνο να συγκρουστεί με πολλές εθνικές ευαισθησίες και αυτό συνέβη και σε αυτή την έκθεση.

Το 1992 –την τελευταία φορά που συζητήθηκε αυτό το θέμα στο Κοινοβούλιο– η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν διαφορετική. Υπήρχαν μόνο 12 κράτη μέλη, με τα επίπεδα του κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ να είναι σχετικά κοντά μεταξύ τους. Τότε υπήρχε η αντίληψη ότι η επιβολή ελάχιστων συντελεστών ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της αλκοόλης θα οδηγούσε σε σύγκλιση τιμών σε όλα τα κράτη μέλη. Τώρα ξέρουμε ότι, ακόμα και αν συνέβαινε αυτό με τα 12 παλαιά κράτη μέλη –που δεν συνέβη– οι αλλαγές και μόνο στη διάρθρωση της Ένωσής μας θα επέβαλλαν την ανάγκη για αλλαγή. Αυτοί οι συντελεστές δεν είναι πλέον επίκαιροι ή επωφελείς για την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της.

Χαίρομαι που η κ. Lulling κατέληξε στο ριζοσπαστικό συμπέρασμα της κατάργησης όλων των ελάχιστων συντελεστών επί των ειδικών φόρων κατανάλωσης αλκοόλης και προτείνει αντ’ αυτού έναν κώδικα συμπεριφοράς. Αυτό είναι ευεργετικό για πολλούς λόγους: εξαλείφει την ανάγκη για συνεχείς ελέγχους του πληθωρισμού και δίνει στα κράτη μέλη το δικαίωμα να επιλέγουν το επίπεδο των ειδικών φόρων κατανάλωσης που είναι κατάλληλο για τις οικονομικές και πολιτιστικές συνθήκες τους, οι οποίες τώρα διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό στα 27 κράτη μέλη.

Κατανοώ την ανησυχία ως προς το ποια θα μπορούσε να είναι η επόμενη συνέπεια στο Συμβούλιο. Είναι αλήθεια ότι τα κράτη μέλη ενδέχεται να προσπαθήσουν να επιβάλουν νέους φραγμούς, αλλά δεν είμαστε υπέρ αυτού. Θέλουμε να αφήσουμε τα κράτη μέλη ελεύθερα να λαμβάνουν τις δικές τους ανόητες αποφάσεις, αν αυτό θέλουν να κάνουν.

Συνεπώς, θέλω να τονίσω ότι το να είναι κανείς υπέρ της έκθεσης της κ. Lulling δεν έρχεται σε αντίθεση με τη συνέχιση της επιβολής υψηλότερων φόρων επί της αλκοόλης από ορισμένα κράτη μέλη. Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, στις βόρειες χώρες, όπως η Φινλανδία, όπου χρησιμοποιούνται ακόμα υψηλότεροι φόροι για τη χρηματοδότηση, μεταξύ άλλων, ενός ευρέος φάσματος πρωτοβουλιών και εκστρατειών για την υγεία. Υποστηρίζω αυτή την πολιτική στις βόρειες χώρες, διότι δεν είμαστε έτοιμοι για πολύ χαμηλούς συντελεστές στους φόρους αλκοόλης στην Ευρώπη. Ίσως είμαστε λιγότερο γαστρονομική χώρα έτσι, αλλά αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την άποψή μου ότι η έκθεση Lulling πρέπει να εγκριθεί αύριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Pervenche Berès, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, υποψιαζόμουν ότι αυτή η συζήτηση για τους συντελεστές των ειδικών φόρων κατανάλωσης θα ήταν γεμάτη πάθος και πιστεύω ότι έχουμε μια πρόγευση.

Η εισηγήτριά μας, την οποία δεν υποστήριξε η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την ψηφοφορία στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, μας κάλεσε να επιδείξουμε σθένος και, προδήλως, κατ’ αυτήν, το σθένος θα συνίστατο σήμερα στο να διαγράψουμε πλήρως το παρελθόν. Αναγνωρίζω, εν προκειμένω, το λουξεμβούργειο ταλέντο της, όσον αφορά τους συντελεστές των ειδικών φόρων κατανάλωσης στον τομέα των αλκοολούχων, επιτρέψτε μου όμως να μην την ακολουθήσω στον δρόμο που επέλεξε και να μην συμφωνήσω με αυτήν την έκκληση υπέρ του φορολογικού ανταγωνισμού ή της ελεύθερης κυκλοφορίας προϊόντων σε μια εσωτερική αγορά που στην πράξη δεν θα ήταν τέτοια.

Κύριε Επίτροπε, η πρότασή σας είναι, κατά τη γνώμη μου, μια καλή πρόταση. Πιστεύω ότι τα συμβιβαστικά στοιχεία, τα οποία έχουν τεθεί σήμερα επί τάπητος στο Συμβούλιο και τα οποία λαμβάνουν υπόψη την πραγματικότητα της αύξησης των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι θετικά και πρέπει να τα υποστηρίξουμε. Οι τροπολογίες που κατατέθηκαν από την Ομάδα μου κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση και σε καμία περίπτωση δεν είναι μπάλωμα· προδήλως η κ. Lulling, δεν κατάλαβε την πεμπτουσία τους.

Το ζητούμενο είναι να σημειωθεί πρόοδος σε αυτόν τον τομέα. Το να λέμε ότι το καλύτερο θα ήταν να τα παρατήσουμε όλα, με την πρόφαση ότι το καθήκον είναι δύσκολο, δεν το θεωρώ καλή στρατηγική. Σε ό,τι, άλλωστε, αφορά την απεμπόληση κάθε συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, χαίρομαι ιδιαιτέρως που διαπιστώνω ότι η κ. Kaupi αναγνωρίζει ότι αυτοί οι συντελεστές των ειδικών φόρων κατανάλωσης μπορούν να είναι χρήσιμοι, μεταξύ άλλων και από τη σκοπιά της δημόσιας υγείας και ότι καλό θα ήταν να τους διατηρούμε.

Πέραν του ειδικού προβλήματος των βουλγάρων φίλων μας, πιστεύω ότι εδώ, ως νομοθέτες, οφείλουμε με σοβαρότητα και συνέπεια να συνηγορήσουμε υπέρ της διατήρησης των ισχνών, ανεπαρκών εργαλείων τα οποία έχει σήμερα στη διάθεσή της η Επιτροπή, ούτως ώστε η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς να περιλαμβάνει και ορισμένες φορολογικές πτυχές. Κύριε Επίτροπε, γνωρίζετε ότι μπορείτε να υπολογίζετε στην πλήρη στήριξη της Ομάδας μου στον αγώνα σας προς αυτήν την κατεύθυνση.

 
  
MPphoto
 
 

  Olle Schmidt, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (SV) Κυρία Lulling, έχετε πολλές καλές πλευρές, αλλά ορισμένες φορές ξεφεύγετε τελείως, και αυτό κάνετε σε αυτή την έκθεση. Θα προτείνω στην Ομάδα μου να απορρίψει την πρότασή σας στο σύνολό της και να ακολουθήσει επομένως την Επιτροπή.

Σε μια έκθεση για τα επίπεδα των τιμών της αλκοόλης, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σημασία που θα είχε η αύξηση της κατανάλωσης στη δημόσια υγεία. Ωστόσο, η δημόσια υγεία είναι ένα θέμα για το οποίο δεν αναφέρεται τίποτα. Η κατάργηση του φόρου ειδικής κατανάλωσης για την αλκοόλη, συμπεριλαμβανομένης της μπύρας, θα έστελνε ένα τελείως λάθος μήνυμα. Γνωρίζουμε ότι οι επιπτώσεις της αλκοόλης αυξάνονται και γνωρίζουμε ότι όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι στην Ευρώπη πίνουν κυριολεκτικά μέχρι θανάτου, και όχι μόνο στις βόρειες χώρες.

Κάθε μέρα, η μπύρα, ο οίνος και τα αλκοολούχα ποτά –συμπεριλαμβανομένων μισού εκατομμυρίου κουτιών μπύρας και 65 000 φιαλών αλκοολούχων ποτών– κατακλύζουν τη Σουηδία. Αυτό οφείλεται στις μεγάλες διαφορές στη φορολόγηση της αλκοόλης. Οι υψηλότεροι κοινοί ειδικοί φόροι κατανάλωσης στην ΕΕ μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε αυτόν τον τομέα. Το περιθώριο κόστους σημαίνει πολλά σε αυτό το πλαίσιο, διότι οι καταναλωτές για τους οποίους μιλάμε ενδιαφέρονται για την τιμή.

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν πρέπει να γίνει μέσω του αλκοολοτουρισμού. Δεν ζητώ να εισαγάγει η ΕΕ σουηδικού τύπου φόρους –αυτή η ιδέα δεν μου είναι οικεία– αλλά αυτό που ζητώ είναι να ληφθούν υπόψη, και να υπάρχει αλληλεγγύη για, άλλες χώρες και τους κατοίκους τους. Γι’ αυτό πρέπει οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης για την αλκοόλη να αρχίσουν να εναρμονίζονται όλο και περισσότερο.

Εμείς οι Ευρωπαίοι καταναλώνουμε περισσότερη αλκοόλη από όλους στον κόσμο. Πέρυσι, η Επιτροπή παρουσίασε μια στρατηγική για τη μείωση των επιπτώσεων που προκαλεί η αλκοόλη. Αν εμείς σε αυτό το Σώμα θέλουμε να υιοθετήσουμε την προσέγγιση της Επιτροπής, ένα πράγμα έχουμε να κάνουμε και αυτό είναι να απορρίψουμε αυτή την έκθεση.

 
  
MPphoto
 
 

  Zdzisław Zbigniew Podkański, εξ ονόματος της Ομάδας UEN.(PL) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η πρόταση για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη έχει πυροδοτήσει μια ζωντανή συζήτηση και μεγάλη διάσταση απόψεων. Αυτό οφείλεται εν μέρει στις διαφορές των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης που εφαρμόζονται στα μεμονωμένα κράτη μέλη της Ένωσης και εν μέρει σε φόβους ότι εκείνοι που βρίσκονται πίσω από τις αλλαγές αποσκοπούν στο να πάρει σταδιακά η Ένωση την ευθύνη για τους φόρους από τα κράτη μέλη. Εικάζεται ότι ο τελικός στόχος τους είναι ένας ενιαίος φόρος για τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα.

Η συμπερίληψη των προτεινόμενων τροπολογιών στην οδηγία 92/84/ΕΟΚ του Συμβουλίου θα αποδυνάμωνε συνεπώς τον ανταγωνισμό και θα οδηγούσε σε μείωση της ποιότητας των μεμονωμένων προϊόντων, καθώς και σε αύξηση του μονοπωλίου της αγοράς μεγάλων συμφερόντων.

Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα πολύ πιο πολύπλοκο θέμα απ’ όσο νομίζουν αυτοί που προτείνουν τις τροπολογίες. Απαιτεί βαθύτερη ανάλυση, συζήτηση και περαιτέρω διαβούλευση με τα κράτη μέλη.

 
  
MPphoto
 
 

  Carl Schlyter, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. (SV) Όσοι, στο όνομα της επικουρικότητας, θέλουν να καταργηθεί ο ελάχιστος φόρος για την αλκοόλη πρέπει να συμφωνήσουν, επίσης στο όνομα της επικουρικότητας, να επιτραπεί η εφαρμογή ενός ορίου στις ιδιωτικές εισαγωγές αλκοόλης. Διαφορετικά, οι χώρες με υψηλούς ειδικούς φόρους κατανάλωσης θα πλημμυρίσουν με φθηνά αλκοολούχα ποτά ιδιωτικής εισαγωγής και θα πληρώσουν γι’ αυτό με υψηλό κόστος υγειονομικής περίθαλψης. Χωρίς περιορισμούς στις εισαγωγές, η χώρα με τους χαμηλότερους φόρους θα επιβάλλει την πολιτική της για την αλκοόλη σε όλες τις άλλες.

Με ποια λογική είναι δυνατόν να περνούν 200 kg οίνου, μπύρας και αλκοολούχων ποτών από τα σύνορα των χωρών της ΕΕ, αλλά μόνο 15 kg νωπών ψαριών; Επίσης, είναι παράλογο να έχουμε μηδενικό φόρο για τον οίνο, ενώ υπάρχει φόρος για την μπύρα και τα αλκοολούχα ποτά. Είναι ακόμα πιο παράλογο να παραπέμπεται η Σουηδία στο δικαστήριο διότι, σύμφωνα με την Επιτροπή, ευνοεί τον τομέα της μπύρας μέσω των υψηλών φόρων της επί του οίνου. Η ίδια η ΕΕ στρεβλώνει την αγορά μέσω της μη φορολόγησης του οίνου. Η αλκοόλη δεν είναι ένα κανονικό προϊόν. Το να κάνουμε αυτό που κάνει η επιτροπή και να αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα ως θέμα της εσωτερικής αγοράς χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τη δημόσια υγεία είναι ανεύθυνο και οικονομικά επισφαλές.

 
  
MPphoto
 
 

  Gerard Batten, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. – (EN) Κύριε Πρόεδρε, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θέλουν να αυξήσουν τον ελάχιστο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της αλκοόλης, υποτίθεται για να μειώσουν τις στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό και να προωθήσουν την ενιαία αγορά. Η εισηγήτρια δηλώνει ότι ο ελάχιστος συντελεστής που ορίστηκε το 1992 και εφαρμόστηκε από μια μειοψηφία κρατών μελών δεν εμπόδισε άλλα κράτη μέλη να διευρύνουν το χάσμα αυξάνοντας τους συντελεστές τους. Το συμπέρασμα είναι ότι είναι ανώφελο να καθορίζουμε ελάχιστους συντελεστές όταν τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορίσουν υψηλότερους συντελεστές και οι οδηγίες πρέπει να καταργηθούν.

Ωστόσο, η ΕΕ δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψει τον έλεγχο για οτιδήποτε, όσο ανούσιο και αν είναι, και ορισμένες χώρες θα δουν τους συντελεστές τους να αυξάνονται όταν ο ελάχιστος συντελεστής θα αυξάνεται σύμφωνα με τον πληθωρισμό. Αυτό τουλάχιστον θα δώσει στα νέα κράτη μέλη ένα πολύτιμο μάθημα: η ΕΕ θα επεμβαίνει σε ό,τι αγαπούν περισσότερο και αυτό θα τους στοιχίσει χρήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Claude Martinez, εξ ονόματος της Ομάδας ITS. – (FR) Κύριε Πρόεδρε, το 1990 μας εξήγησαν ότι απαιτούνταν συντελεστές σε ζώνη διακύμανσης. Το 1992, μας εξήγησαν ότι απαιτούνταν κατώτατοι συντελεστές. Τώρα, μας εξηγούν ότι απαιτούνται κυμαινόμενοι κατώτατοι συντελεστές και πάντα για την ίδια αιτία: η ευγονική, η υγειονομική νεύρωση της προτεσταντικής Ευρώπης, η οποία θα μας οδηγήσει στην επιβολή εσωτερικών δασμών, στην ανύψωση φορολογικών φραγμών, σχεδόν δύο ευρώ ανά λίτρο κρασί, για παράδειγμα στη Δανία ή στη Μεγάλη Βρετανία. Αν όμως οι άγγλοι, δανοί και σουηδοί φίλοι μας θέλουν να επιβάλουν φόρους, ας το πράξουν! Οι μεσογειακές χώρες, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο, εφαρμόζουν για το κρασί μηδενικούς συντελεστές στον ειδικό φόρο κατανάλωσης.

Ο καθένας είναι ελεύθερος, αν το θέλει, να παίρνει ναρκωτικά αντί να πίνει, σε κάθε όμως περίπτωση, δεν επιλύεται το πρόβλημα των ναρκωτικών μέσω της φορολόγησης. Ούτε δημιουργούμε υγειονομική ασφάλεια, ας μου επιτραπεί η έκφραση, μέσω της φορολογίας. Αφήστε τους να πιουν, αφήστε τους να ζήσουν! Υπάρχουν ατέλειωτοι ανώτατοι συντελεστές: δεν έχουμε ανάγκη από κατώτατους συντελεστές!

 
  
MPphoto
 
 

  Roger Helmer (NI) (EN) Κύριε Πρόεδρε, να’μαστε πάλι – άλλη μια άτολμη, κρυφή προσπάθεια από την Επιτροπή να εισαγάγει τη φορολογική εναρμόνιση με πλάγιο τρόπο.

Σε αυτό το Σώμα, μας αρέσει να μιλάμε για «επιζήμιο φορολογικό ανταγωνισμό», ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν κάτι αμέσως: δεν υπάρχει επιζήμιος φορολογικός ανταγωνισμός. Κάθε φορολογικός ανταγωνισμός είναι καλός. Οποιαδήποτε προσπάθεια εναρμόνισης κρύβει πίσω της ένα καρτέλ κυβερνήσεων κατά των συμφερόντων των πολιτών. Όπως κάθε προσπάθεια εναρμόνισης των φόρων, αυτή η πρόταση θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση των φόρων στις ήδη σοβαρά υπερφορολογημένες οικονομίες μας.

Η πρόταση της Επιτροπής έχει μια περαιτέρω επίπτωση: στην προσπάθεια να εφαρμόσει μια κοινή ποσοστιαία αύξηση σε γενικό πλαίσιο, επιδεινώνει περαιτέρω την υπάρχουσα στρέβλωση μεταξύ των τύπων των ποτών, η οποία κάνει αθέμιτες διακρίσεις υπέρ του οίνου εις βάρος των παραδοσιακών ποτών, όπως το κονιάκ και το ουίσκι. Εδώ πρέπει να δηλώσω συμφέρον: παλιά δούλευα στη βιομηχανία του σκωτσέζικου ουίσκι, καθώς για πολλά χρόνια ήμουν ο κ. Johnny Walker στην Κορέα.

Κάθε λογικό άτομο πρέπει ασφαλώς να συμφωνεί ότι οι σοβαρές διακρίσεις σε σχέση με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης υπέρ του οίνου και κατά της μπύρας και των αλκοολούχων ποτών, που υποστηρίζουν αυτές οι προτάσεις, είναι απολύτως απαράδεκτες. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να προχωρήσει. Επιτρέψτε μου συνεπώς να συγχαρώ την εισηγήτρια, την αξιοθαύμαστη κ. Lulling, για το έργο της. Σπάνια μια έκθεση σε αυτό το Σώμα αποπνέει τόση πολλή κοινή λογική.

Το μέτρο του 1992 για την εναρμόνιση των ειδικών φόρων κατανάλωσης αλκοόλης απέτυχε στους στόχους του. Οι αλλαγές που προτείνει η Επιτροπή θα αποτύχουν επίσης. Το ποσό ειδικού φόρου κατανάλωσης που συλλέγεται είναι μικρό, ορισμένες φορές υπερβολικό μικρό για να δικαιολογήσει τα έξοδα συλλογής. Τα κράτη μέλη πρέπει να είναι ελεύθερα να καθορίσουν συντελεστές κατάλληλους για τους πολίτες τους και τον πολιτισμό τους.

Η τελική σύσταση της κ. Lulling είναι ότι η κοινοτική νομοθεσία σε αυτό το θέμα πρέπει να καταργηθεί. Επιτρέψτε μου να συγχαρώ την εισηγήτρια, κ. Lulling, για ένα καλά διεκπεραιωμένο έργο.

 
  
MPphoto
 
 

  Мартин Димитров (PPE-DE). – Уважаеми г-н председател, уважаеми дами и господа, в аргументите, използвани от социалистите и от уважаемия комисар Kovács, има един голям проблем и той е следният: Те казват: „Когато акцизите се определят от Брюксел централизирано, няма проблеми със здравето. Обаче, когато се даде правото на всяка страна сама да определя своето акцизно облагане, тогава има големи здравни проблеми.“

Това е несъстоятелен аргумент, който е типичен за хората, които имат централизиран начин на мислене. Страните имат повече информация, по-добре познават своите проблеми и могат по-добре да се справят с определянето на акцизните ставки. Защо мислите, че когато Брюксел определя централизирани акцизи, нещата изглеждат по-добре? Тази логика не я разбирам.

Другото много важно нещо: здравните проблеми зависят от образованието, от информационни кампании и много по-малко от данъци. Разликата в доходите между Източна и Западна Европа е много голяма. Как при 10 пъти разлика в доходите да определите минимални акцизи, така че всички да са доволни? Това очевидно не може да стане. В страни като България и Румъния сегашното акцизно облагане представлява около 70 % от крайната цена заедно с ДДС, което създава огромен стимул за „сива икономика“, което означава производство, което не се отчита въобще от държавата. Тази „сива икономика“ ще навлиза и в други страни-членки на Европейския съюз.

Затова въобще не може да се говори и не трябва да се говори за увеличаване на акцизните ставки. Напротив, трябва да се даде право на всяка страна в зависимост от своите традиции, национални особености да определя акцизните ставки. Това е разумното, рационално предложение.

Напълно заставаме цялата българска делегация в Народната партия зад предложението на г-жа Lulling, което е изключително разумно. Това е едно законодателство, което 15 години не дава ефект. Очевидно е, че е излишно и ако имаме доблестта и смелостта, трябва да кажем: „Да, не върши работа.“ И трябва да бъде спряно. Неслучайно започна инициатива на Европейската комисия за премахване на тези директиви, които са излишни. Ето пример за излишна директива. Имате ли смелостта да я прекратите? Това е единственото решение.

 
  
MPphoto
 
 

  Ieke van den Burg (PSE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, συγχωρήστε με που –σε αντίθεση με τον κανόνα απ’ ό,τι φαίνεται εδώ– δεν ξεχειλίζω από συναίσθημα σχετικά με αυτό το θέμα. Καταρχάς, θέλω να ζητήσω συγγνώμη για την απουσία της σκιώδους εισηγήτριάς μας, κ. Gottardi, τη θέση της οποίας θα αναλάβω τώρα.

Πρέπει να πω ότι παρατήρησα με μεγάλη ευχαρίστηση πώς η κ. Lulling, σαν άλλη Marianne, ηγήθηκε αυτής της μάχης, αυτής της ανταρσίας κατά της πρότασης οδηγίας και αυτής της πρότασης για αύξηση των ελάχιστων συντελεστών για την μπύρα και την αλκοόλη σύμφωνα με τον πληθωρισμό. Πρόκειται, πράγματι, απ’ ό,τι φαίνεται, για ένα θέμα που μπορεί να εκτινάξει τη δημοτικότητα κάποιου στα ύψη. Οι φόροι, φυσικά, δεν είναι δημοφιλές θέμα, αλλά η μπύρα και η αλκοόλη είναι πολύ δημοφιλείς. Εν πάση περιπτώσει, εμείς, στην Ομάδα μας, δεν παρασυρθήκαμε σε αυτόν τον βαθμό, διότι αισθανόμαστε υπεύθυνοι, όπως η κ. Berès, για την εσωτερική αγορά και για τον δίκαιο ανταγωνισμό.

Το μόνο αρνητικό σχόλιο που θέλω να κάνω είναι ότι αυτή η οδηγία, όπως συντάχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αποτελεί, φυσικά, πολύ κακή νομοθεσία διότι περιέχει απόλυτα αριθμητικά στοιχεία. Αυτός δεν είναι πολύ καλός τρόπος αντιμετώπισης των πραγμάτων, ειδικά αν το θέμα απαιτεί ομοφωνία στην ψηφοφορία, διότι έτσι καθίσταται κυριολεκτικά αδύνατον να αλλάξουν αυτά τα απόλυτα αριθμητικά στοιχεία αργότερα.

Γι’ αυτό εντυπωσιάστηκα τόσο με την πρόταση, την οποία παρουσίασε ο Επίτροπος Kovács μαζί με τη φινλανδική Προεδρία, να υπάρχει πρόβλεψη για αυτόματη αναπροσαρμογή. Εκτιμώ ότι ήταν μια πολύ θετική κίνηση ότι δεν ξεκίνησαν από το ύψος της αρχικής πρότασης, αλλά έκαναν μια πιο μετριοπαθή αρχή με σκοπό την αύξηση σε μεταγενέστερο στάδιο.

Γι’ αυτό η Σοσιαλιστική Ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέθεσε αυτές τις προτάσεις, οι οποίες είναι επί του παρόντος υπό συζήτηση στο Συμβούλιο, ως τροπολογίες. Νομίζω ότι θα ήταν πολύ σοφό και θα μαρτυρούσε σωστή πολιτική αν η πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο ψήφιζε υπέρ αυτών αύριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Margarita Starkevičiūtė (ALDE). – (LT) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να υποστηρίξω την έκθεσή της Astrid Lulling, διότι πιστεύω ότι είναι καλά ισορροπημένη και σχετίζεται με μια φιλελεύθερη πολιτική φορολόγησης.

Το θέμα εδώ σήμερα δεν είναι ο ίδιος ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, η βαθμιαία αύξηση του οποίου ανά 1% δεν θα αλλάξει τίποτα, όπως θέλει να λέει η Επιτροπή, ενώ η διαφορά στους τελωνειακούς δασμούς μεταξύ, για παράδειγμα, της Λιθουανίας και των σκανδιναβικών χωρών θα παραμένει εξίσου μεγάλη. Το θέμα είναι αν θέλουμε να τυποποιήσουμε και να εναρμονίσουμε τους φορολογικούς δασμούς ή αν πιστεύουμε ότι η πολυμορφία στις χώρες μας πρέπει να αντανακλάται στους διαφορετικούς φορολογικούς δασμούς και στα διαφορετικά συστήματα φορολόγησης. Ναι, πρέπει να ενθαρρύνουμε τις επιχειρήσεις να ασκούν δραστηριότητα σε διάφορες χώρες και πρέπει να δημιουργηθεί μια κοινή εγχώρια αγορά. Ωστόσο, μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό και έχουμε σχέδια (το Κοινοβούλιο έχει ήδη δεχθεί αυτή την έκθεση) για εναρμόνιση της φορολογικής βάσης. Οι τελωνειακοί δασμοί πρέπει να αντανακλούν την πραγματική κατάσταση σε κάθε χώρα και πρέπει να δημιουργούν ευκαιρίες ώστε να επιδείξουν πρωτοβουλία οι επιχειρήσεις. Σε αυτές τις χώρες, όπου αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες δεν υποστηρίζονται από την κατάλληλη υποδομή, όπως στα νέα κράτη μέλη, αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες μπορούν να υποστηριχθούν από ξεχωριστούς φορολογικούς δασμούς. Ο ανταγωνισμός είναι πάντα κάτι υγιές, όποια άποψη και αν υποστηρίζει κανείς. Οι εσωτερικές κοινοτικές διαφωνίες μας για το ποια χώρα είναι η φθηνότερη φαίνονται διασκεδαστικές. Διότι η πραγματικά φθηνή αλκοόλη είναι στη Ρωσία.

 
  
MPphoto
 
 

  Hélène Goudin (IND/DEM). – (SV) Η εκτεταμένη κατανάλωση αλκοόλης έχει σοβαρές κοινωνικές συνέπειες ή τις γνωστές αρνητικές εξωτερικές επιπτώσεις. Για να γίνει πιο εύκολα κατανοητό το πρόβλημα, πρέπει να γίνει ένας παραλληλισμός με τους φόρους που επιβάλλονται στα καύσιμα κίνησης. Αυτά τα καύσιμα φορολογούνται διότι έχουν αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον. Με την επιβολή ενός φόρου, είναι δυνατόν να καταπολεμηθεί η περιβαλλοντική βλάβη που προκαλείται από την καύση. Έτσι το κόστος εσωτερικοποιείται και ο ρυπαίνων πληρώνει.

Η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και στην πώληση της αλκοόλης. Τα συστήματα υγείας των χωρών υφίστανται πίεση λόγω ασθενειών που σχετίζονται με την αλκοόλη. Σε αυτήν την περίπτωση, η φορολόγηση της αλκοόλης έχει δύο συνέπειες. Πρώτον, καταναλώνεται λιγότερο προϊόν αν φορολογείται και, δεύτερον, τα έσοδα από τους φόρους συνεισφέρουν στο δημόσιο ταμείο. Αυτά τα χρήματα μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για την περίθαλψη των ανθρώπων που πάσχουν από ασθένειες σχετιζόμενες με την αλκοόλη.

Όσον αφορά τους ελάχιστους φόρους, πιστεύουμε ότι, όταν υπάρχουν, είναι καλύτερα να διατηρούνται παρά να καταργούνται. Ούτε πρέπει να γίνεται εξαίρεση, όπως συμβαίνει επί του παρόντος, για ορισμένα αλκοολούχα ποτά.

 
  
MPphoto
 
 

  Petre Popeangă (ITS). – Din lipsă de timp, o să mă limitez la a expune doar câteva consideraţii privind efectele pe care le-ar produce în România modificarea directivei pe care o analizăm, consideraţii transmise de către o asociaţie de producători de bere pe care le împărtăşesc şi le susţin. Se apreciază că aplicarea unei asemenea măsuri este, în prezent, dăunătoare industriei berii din România, deoarece va declanşa o competiţie neloială între unităţile producătoare de bere şi cele producătoare de alte băuturi fermentate, determinată de faptul că prin egalizarea propusă se va provoca creşterea accizei la bere, în timp ce la alte băuturi fermentate va rămâne neschimbată. Consecinţa directă şi imediată a acestei modificări este scumpirea produsului, în condiţiile în care în România coeficientul putere de cumpărare pe produs intern brut/locuitor indică faptul că berea este deja cu 200% mai scumpă decât media preţurilor practicate la produsele similare din Europa 15. Creşterea preţului va determina în mod automat şi limitarea producţiei, ca una dintre consecinţele diminuării consumului, ceea ce va provoca şi scăderea numărului de salariaţi din acest sector, cu tot cortegiul de efecte sociale şi financiare ce ar rezulta din acest proces.

În sfârşit, dar fără a epuiza toate consecinţele pe care le-ar genera adoptarea unei astfel de decizii, se semnalează şi faptul că mărirea accizei la bere ar putea avea şi efecte inverse celor scontate, determinând per total o diminuarea a veniturilor bugetare ca urmare a scăderii vânzărilor şi diminuării personalului din acest sector.

 
  
MPphoto
 
 

  Zsolt László Becsey (PPE-DE). (HU) Συγχαίρω την κ. Lulling για την έκθεση που εκπόνησε και ελπίζω ότι αύριο το Κοινοβούλιο θα της παράσχει επίσης μέγιστη υποστήριξη. Πρέπει να αλλάξουμε φιλοσοφία όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, διότι ο καθορισμός ελάχιστων συντελεστών δεν βελτιώνει σε τίποτα το καθεστώς της σύγκλισης – το βλέπουμε αυτό. Με άλλα λόγια, απλώς δεν επιτυγχάνει τον στόχο.

Ουσιαστικά, σε ένα σύστημα που είναι ανοιχτό από την κορυφή, σε ευρώ, δεν θα υπάρξει ασφαλώς σημαντική σύγκλιση. Επιπροσθέτως, μπορεί ακόμα και να προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο, καθώς σε πολλά κράτη μέλη, γενικά στα φτωχότερα, η επιβολή ελέγχων των τιμών, για τους οποίους ακόμα και ο Μαρξ θα ήταν υπερήφανος, σημαίνει επιβολή νέων υποχρεωτικών πληθωριστικών βαρών στα κράτη μέλη που έχουν σε τάξη τα δημόσια οικονομικά τους, περιορίζοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ελευθερία στη φορολογική πολιτική. Ωστόσο, πολλά από αυτά μόλις αύξησαν ή αυξάνουν τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης υποχρεωτικά και, επιπλέον, αυτές οι τιμωρημένες χώρες θα ξεπερνούσαν ακόμα και το μέγιστο ύψος εσόδων – όπως υποδεικνύουν οι οικονομικές αναλύσεις.

Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως νέο πολεμοφόδιο κατά της εισαγωγής του ευρώ σε αυτές τις χώρες –για παράδειγμα στα κράτη της Βαλτικής και των Βαλκανίων– με εύσχημο επιχείρημα τον πληθωρισμό, για να παραμείνουν εκτός της ευρωζώνης. Αλλά πώς μπορούμε να πιστεύουμε ότι στη Βουλγαρία ή στη Ρουμανία, με τους μισθούς των 100-150 ευρώ, αυτό δεν θα οδηγήσει σε μαύρη οικονομία, έγκλημα και παράνομη παρασκευή ζύθου; Εδώ είναι θέμα δημόσιας υγείας! Ή μήπως θα δαπανούν τον μισό μηνιαίο μισθό τους σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης;

Για να μην αναφέρουμε ότι η ευφυής ιδέα προτάθηκε για να υποβληθεί ο ελάχιστος συντελεστής και στον οίνο, ως προϊόν αντικατάστασης της μπύρας, ασκώντας έτσι ακόμα μεγαλύτερο βάρος σε αυτή την αρχαία ευρωπαϊκή κουλτούρα. Αν θέλουμε πραγματική σύγκλιση, και σε αυτό συμφωνούμε όσον αφορά τη στρατηγική, τότε πρέπει να εισαγάγουμε έναν κώδικα συμπεριφοράς –αυτό πρότεινα και η Επιτροπή το δέχθηκε– με τον οποίο τα κράτη μέλη που είναι πάνω ή κάτω από τον μέσο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης θα συμφωνήσουν να κάνουν αλλαγές στον ειδικό φόρο κατανάλωσης μόνο για να συγκλίνουν στον μέσο όρο, εφόσον το επιτρέπουν οι οικονομικές συνθήκες.

Δεν τίθεται θέμα αποκατάστασης των συνόρων, ούτε κατάργησης του ειδικού φόρου κατανάλωσης, αυτή μπορεί να είναι η μόνη λύση όσον αφορά την πολιτική του ειδικού φόρου κατανάλωσης. Διευρύνεται, και τα κράτη μέλη με εξαιρετικά μεγάλες διαφορές στα στάδια ανάπτυξης [η ομιλία διακόπτεται εδώ].

 
  
MPphoto
 
 

  Antolín Sánchez Presedo (PSE). – (ES) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για την αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά, θεσπίζοντας ελάχιστα επίπεδα για τους συντελεστές των ειδικών φόρων κατανάλωσης, είναι μια έγκυρη μέθοδος για τη μείωση των στρεβλώσεων στον ανταγωνισμό και των ανισορροπιών στη λειτουργία της ενιαίας αγοράς και ταυτόχρονα αφήνει περιθώρια για να ασκήσουν τα κράτη μέλη τις φορολογικές αρμοδιότητές τους.

Η αναθεώρηση των συντελεστών, που ήταν αμετάβλητοι από 1992, είναι αναγκαία προκειμένου να αποφευχθεί να γίνει το σύστημα απαρχαιωμένο και να χάσει τον λόγο ύπαρξής του. Είναι πάντα μια περίπλοκη επιχείρηση, καθώς, μολονότι η αρχική προσπάθεια προσέγγισης έχει υποτιμηθεί με τον χρόνο, έχει επίσης επεκταθεί με την ενσωμάτωση, έκτοτε, σε τρία διαδοχικά κύματα, δεκαπέντε κρατών μελών με πολύ διαφορετικές κουλτούρες και συνθήκες.

Η εγκατάλειψη του κοινοτικού κεκτημένου, όπως προτείνεται από τον εισηγητή, είναι ένα βήμα οπισθοδρόμησης που θα μπορούσε να έχει αποσταθεροποιητικό αποτέλεσμα με ανεπιθύμητες συνέπειες. Η διατήρησή του δεν θα εμποδίσει τα κράτη μέλη να εξετάσουν και να προβλέψουν νέα βήματα μέσω ήπιων μεθόδων όπως οι κώδικες συμπεριφοράς.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, η πρόταση της Επιτροπής για την ανάκτηση, από την 1η Ιανουαρίου 2008, του 31% της αύξησης του πληθωρισμού που συνέβη από το 1983 ως το 2005 δεν θα επηρεάσει την πλειοψηφία των κρατών, που έχουν υψηλότερους ελάχιστους συντελεστές, αν και μπορεί να οδηγήσει σε απότομη αύξηση σε άλλα και να έχει αρνητικό αντίκτυπο στους παραγωγούς, στην απασχόληση και στον έλεγχο των τιμών.

Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι, στην αναθεώρηση, το κρασί πρέπει να συνεχίσει να εξαιρείται, ότι οι συντελεστές που προτείνονται πρέπει να μειωθούν, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερη ευαισθησία της μπύρας και των ενδιάμεσων προϊόντων, και ότι πρέπει να δοθεί στα νέα κράτη μέλη η δυνατότητα να προσαρμοστούν σταδιακά, καθώς ξεκινούν από πολύ διαφορετικές θέσεις αφετηρίας.

Πιστεύω ότι πρέπει να διενεργούνται περιοδικές αναθεωρήσεις στο μέλλον, αν και o αυτόματος καθορισμός δεικτών θα μπορούσε να αποσυνδέσει αυτό το φορολογικό μέσο από την οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Ivo Strejček (PPE-DE).(CS) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, καλησπέρα. Κυρία Lulling, δέχεστε επαίνους από ορισμένες πλευρές σήμερα το απόγευμα. Πέρα από το γεγονός ότι σας συγχαίρω για την έκθεσή σας, θα ήθελα να σας πω ότι μου έδωσε μεγάλη χαρά. Και αυτό διότι αναφέρει τουλάχιστον τέσσερα σημεία τα οποία θέλω να επισημάνω εδώ.

Πρώτον, η έκθεσή σας βασίζεται στην ιδέα ότι το διασυνοριακό εμπόριο, με την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Οι καταναλωτές λαμβάνουν τις αποφάσεις τους βάσει της τιμής, δηλαδή, βάσει του σχετικού φορολογικού βάρους επί των αγαθών. Αν ορισμένα κράτη μέλη υπερφορτώνουν τα αγαθά τους με υψηλούς φόρους, πρέπει να αντιδράσουν μέσω της εσωτερικής φορολογικής πολιτικής τους, αντί να περιμένουν τη σωτηρία από την ΕΕ.

Δεύτερον, πιστεύω ότι ένα από τα βασικά σημεία στην έκθεσή σας είναι ότι ο φορολογικός ανταγωνισμός είναι καλός και υγιής. Η δημιουργία της ενιαίας αγοράς αφορολόγητων συνόρων είναι απλώς μια σύγχρονη μορφή προστατευτισμού.

Τρίτον, όπως αναφέρθηκε πολλές φορές, κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ασκεί τη δική του ανεξάρτητη φορολογική πολιτική. Η φορολόγηση και η διαχείριση των εσόδων από τους φόρους βρίσκεται στην καρδιά του πολιτικού ανταγωνισμού. Όπως γνωρίζετε, κυρία Lulling, σε αυτό το Σώμα αντιπροσωπεύω την Τσεχική Δημοκρατία και τα συμφέροντά της και, επειδή η χώρα μου είναι γνωστή παραγωγός και εξαγωγέας μπύρας, θέλω να κάνω ένα τελικό σχόλιο. Δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος για τον οποίο οι τσέχοι ζυθοποιοί και οι τσέχοι καταναλωτές πρέπει να τιμωρηθούν με την εναρμόνιση των φόρων κατανάλωσης.

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Andersson (PSE). – (SV) Πιστεύω πραγματικά ότι η αρχική πρόταση της Επιτροπής με μια προσαρμογή από το 1993 ήταν η καλύτερη, αλλά εκτιμώ ότι, προκειμένου να επιτευχθεί συμβιβασμός στο Συμβούλιο, μια προσαρμογή από το 2004 είναι η μόνη επιλογή. Γιατί είμαι υπέρ της πρότασης της Επιτροπής; Λόγω των επιχειρημάτων που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Θέλω να δω φόρους, δηλαδή ελάχιστους φόρους, για τις δραστηριότητες που βλάπτουν το περιβάλλον διότι θέλω να μειωθούν αυτές οι δραστηριότητες.

Την ίδια άποψη έχω και για την αλκοόλη. Το κόστος της αλκοόλης είναι τεράστιο όσον αφορά τη δημόσια υγεία. Ένας αποτελεσματικός τρόπος να αντιμετωπιστεί αυτό, λοιπόν, θα ήταν η επιβολή ελάχιστων φόρων προκειμένου να μειωθεί η κατανάλωση. Παρουσιάστηκε ένα περίεργο επιχείρημα σε αυτή τη συζήτηση. Αναφέρθηκε ότι η μετριοπαθής αύξηση στους εν λόγω φόρους θα επηρεάσει τον πληθωρισμό. Για να γίνει αυτό σε οποιαδήποτε χώρα, η κατανάλωση αλκοόλης και συνεπώς τα προβλήματα αλκοολισμού θα έπρεπε να ήταν τόσο εξαιρετικά εκτεταμένα, ώστε θα ήταν πράγματι καιρός να αυξηθούν οι φόροι.

 
  
MPphoto
 
 

  László Kovács, Μέλος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ομιλητές που συνέβαλαν στη συζήτηση. Όπως είπα στις εναρκτήριες παρατηρήσεις μου, η κατάργηση της οδηγίας και των ελάχιστων συντελεστών θα είχε ακραίες συνέπειες και θέλω να μιλήσω λίγο ακόμα γι’ αυτό.

Χωρίς ελάχιστους συντελεστές, δεν θα υπάρχει καμία απολύτως υποχρέωση από τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ειδικούς φόρους κατανάλωσης στην αλκοόλη και, μάλιστα, δεδομένης της χαμηλής σημασίας που ορισμένα κράτη μέλη προσδίδουν στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης αλκοόλης λόγω των χαμηλών επιπέδων φόρου κατανάλωσης, αυτό μπορεί να αποτελέσει πραγματική πιθανότητα.

Δεν έχω αμφιβολία ότι, χωρίς ελάχιστους συντελεστές, ορισμένα κράτη μέλη θα πιέσουν για αυστηρότερους περιορισμούς στην ποσότητα αλκοόλης που μπορούν να πάρουν τα άτομα από ένα κράτος μέλος σε ένα άλλο, προκειμένου να σταματήσουν την αναπόφευκτη διαρροή εσόδων και αυτό θα οδηγήσει σε λιγότερη ελευθερία για τους πολίτες. Υπάρχει επίσης η πρόταση ότι οι ελάχιστοι συντελεστές επεμβαίνουν στην κυριαρχία των κρατών μελών. Στην πραγματικότητα συμβαίνει μάλλον το αντίθετο. Υποστηρίζουν την κυριαρχία των κρατών μελών επιτρέποντας στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις δικές τους δημοσιονομικές πολιτικές, χωρίς την απειλή υπονόμευσης αυτών των πολιτικών από άλλα κράτη μέλη και, συγκεκριμένα, από τις διασυνοριακές αγορές και το λαθρεμπόριο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ελάχιστοι συντελεστές έχουν σκοπό να προστατεύσουν τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν υψηλότερη φορολογία. Η αλήθεια είναι ότι οι ελάχιστοι συντελεστές καθορίζονται σε σχετικά χαμηλό επίπεδο και παραμένουν σε χαμηλό επίπεδο ακόμα και όταν η αύξηση του 4,5% αφήνει στα κράτη μέλη αρκετό χώρο για ελιγμούς. Όσοι επιθυμούν να καθορίσουν τους εθνικούς συντελεστές τους σε επίπεδα κοντά στο ελάχιστο δεν εμποδίζονται να το πράξουν. Ομοίως, όσοι θέλουν να καθορίσουν τους συντελεστές τους πάνω από το ελάχιστο είναι ελεύθεροι να το κάνουν, αλλά πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για τις συνέπειες.

Θέλω να επιβεβαιώσω εκ νέου ότι ο σκοπός της πρότασης δεν είναι η εναρμόνιση – ούτε καν η προσέγγιση. Ο σκοπός της πρότασης είναι η αύξηση του συντελεστή. Όσον αφορά την πιθανότητα η αύξηση των ελάχιστων συντελεστών ειδικών φόρων κατανάλωσης να προκάλεσε πληθωρισμό, είναι σίγουρο ότι δεν το έκανε αυτό: αποτελεί αντιστάθμιση για τον πληθωρισμό που έχει ήδη λάβει χώρα.

Στο επιχείρημα ότι μπορεί να αυξήσει τη μαύρη οικονομία, απαντώ ότι η έλλειψη ή η κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης μπορεί να προκαλέσει λαθρεμπόριο και διασυνοριακές αγορές που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τον θεμιτό ανταγωνισμό.

Τέλος, όσον αφορά τις τσεχικές μπυραρίες και τους καταναλωτές, δεν θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα διότι, στην Τσεχική Δημοκρατία, ο τρέχων συντελεστής ειδικού φόρου κατανάλωσης είναι πολύ υψηλότερος από τον νέο κοινό ελάχιστο συντελεστή μετά την αύξηση.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE), εισηγήτρια. – (FR) Θέλω να μιλήσω υπό την ιδιότητά μου ως εισηγήτρια, όπως συμβαίνει στην πλειονότητα των εθνικών κοινοβουλίων. Είμαι επί μια εικοσιπενταετία μέλος ενός κοινοβουλίου όπου οι βουλευτές μπορούν να απαντούν ως εισηγητές. Θέλω να πω, κύριε Επίτροπε, …

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Με συγχωρείτε, κυρία Lulling. Θα σας δώσω ένα λεπτό απλώς για να ολοκληρώσετε και να πείτε ό,τι πιστεύετε ότι είναι πιο σημαντικό, διότι η παρέμβασή σας δεν είναι προγραμματισμένη. Έχετε ένα λεπτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE). – (EN) Μα, δώσατε τόσα πολλά λεπτά στον Επίτροπο και δεν μου επιτρέπετε να απαντήσω. Αυτό δεν είναι συζήτηση! Είμαστε σε Κοινοβούλιο εδώ!

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ναι, είμαστε σε Κοινοβούλιο και γι’ αυτό είμαι υποχρεωμένος να τηρώ μια τάξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Astrid Lulling (PPE-DE). – (FR) Είμαστε σε ένα Κοινοβούλιο, κύριε Πρόεδρε, και δικαιούμαι να απαντήσω στον Επίτροπο και στους ομιλητές. Θέλω να απαντήσω στην κ. Berès, η οποία με κατηγόρησε ότι θέλω να διαγράψω πλήρως το παρελθόν, καταργώντας τους φόρους.

Κύριε Πρόεδρε, η πρότασή μου παρανοήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Θέλω να άρω την παρανόηση, διότι ειπώθηκε ότι καταργούνται οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης. Όχι! Καταργώντας τους κατώτατους συντελεστές, δεν εξαλείφουμε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης: κάθε κράτος μέλος είναι ελεύθερο να τους καθορίζει, και επίσης κάθε κράτος μέλος παραμένει ελεύθερο να τους προσαρμόζει. Ωστόσο, δεν πρέπει να λέμε πράγματα τα οποία μόνο ως αστεϊσμοί μπορούν να εκληφθούν. Εφόσον αναμειγνύουμε τον αλκοολισμό και τον αγώνα κατά του αλκοολισμού με τους συντελεστές των ειδικών δφόρων κατανάλωσης, θέλω να σας επισημάνω ότι ο αλκοολισμός είναι πιο διαδεδομένος στα κράτη μέλη με τους υψηλότερους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Λυπούμαι πολύ, κύριε Πρόεδρε, που δεν μου δίνετε τον χρόνο να απαντήσω, ιδίως στον Επίτροπο, διότι ο Επίτροπος θέλησε να δώσει την εντύπωση ότι η τροπολογία μας για έναν κώδικα δεοντολογίας θα οδηγήσει σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης επί του κρασιού της τάξης των 48 ευρώ ανά εκατόλιτρο …

(Ο Πρόεδρος διακόπτει την ομιλήτρια)

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Τετάρτη 23 Μαΐου.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου