Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Συζητήσεις
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2007 - Βρυξέλλες Έκδοση ΕΕ

12. Η συνταγματική διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (συζήτηση)
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης (A6-0197/2007) των κ.κ. Barón Crespo και Elmar Brok, εξ ονόματος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων, σχετικά με τον χάρτη πορείας για τη συνταγματική διαδικασία της Ένωσης (2007/2087(INI)).

 
  
MPphoto
 
 

  Enrique Barón Crespo (PSE), εισηγητής. – (ES) Κύριε Πρόεδρε, θέλω να παρουσιάσω την κοινή έκθεση που εκπονήσαμε ο κ. Brok και εγώ, δύο βουλευτές από διαφορετικές χώρες, που ανήκουμε σε διαφορετικές πολιτικές ομάδες, αλλά εκφράζουμε την επανειλημμένα δεδηλωμένη βούληση αυτού του Κοινοβουλίου να προχωρήσει η Συνταγματική Συνθήκη και να ενισχύσει σημαντικά την Ευρωπαϊκή Ένωση αμέσως μετά τη Δήλωση του Βερολίνου που σηματοδοτεί την 50ή της επέτειο.

Αυτό που λέμε βασικά είναι ότι, για πρώτη φορά, σε μια δημόσια συζήτηση και από κοινού, εκπονήσαμε τη Συνταγματική Συνθήκη που υπεγράφη στη Ρώμη τον Οκτώβριο 2004. Αυτή τη στιγμή, η Συνθήκη έχει επικυρωθεί από τα δύο τρίτα των κρατών –18 κράτη– τέσσερα ακόμη έχουν δηλώσει ότι επιθυμούν να την επικυρώσουν, δύο κράτη διεξήγαγαν δημοψηφίσματα που την απέρριψαν και τρία δεν έχουν αποφανθεί ακόμη σχετικά.

Πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσουμε το έργο μας μετά την περίοδο προβληματισμού. Η πρότασή μας είναι, βασικά, να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες της γερμανικής Προεδρίας για τη σύγκληση μιας Διακυβερνητικής Διάσκεψης στο επόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με σαφή και συγκεκριμένη εντολή, η οποία, βάσει των τρεχουσών Συνθηκών, της Συνταγματικής Συνθήκης, θα μπορέσει να αναζητήσει μια συμφωνία ούτως ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί.

Εμείς, που έχουμε δεσμευτεί από την αρχή, πιστεύουμε ότι η Συνταγματική Συνθήκη αποτελείται από δύο μέρη: ένα μέρος που αποτελείται από τα Μέρη I και II, ή το Μέρος IV, που είναι το αποτέλεσμα του έργου της Συνέλευσης· και το Μέρος III, το οποίο ενσωματώνει και αναδιατυπώνει τις τρέχουσες Συνθήκες και αυξάνει τον αριθμό των νομικών βάσεων για συναπόφαση από τριάντα έξι σε ογδόντα επτά, κάτι που είναι σημαντικό για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Από αυτή την άποψη, πιστεύουμε ότι μπορεί να επιτευχθεί μια μέθοδος που θα μας επιτρέψει να σημειώσουμε πραγματική πρόοδο.

Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περίοδος προβληματισμού ήταν εποικοδομητική και ότι δεν ζούμε σε ένα ερμητικά κλειστό κουτί, αλλά στον αληθινό κόσμο, υπάρχει μια σειρά θεμάτων που είναι επίκαιρα, όπως η κλιματική αλλαγή, η αλληλεγγύη στον τομέα της ενέργειας, η μετανάστευση, η προσαρμογή του κοινωνικού μας μοντέλου στη γήρανση του πληθυσμού και την παγκοσμιοποίηση, η καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, ο διάλογος μεταξύ των πολιτισμών και η ενίσχυση της οικονομικής διακυβέρνησης στην ευρωζώνη, που μπορούν να μας επιτρέψουν να εμπλουτιστούμε και να ανταποκριθούμε στις ανησυχίες των πολιτών.

Αυτό είναι βασικά το μήνυμα που προτείνουμε. Επιπλέον, πιστεύουμε –και αυτό είναι ένα σαφές μήνυμα προς το Συμβούλιο– ότι, μετά τη Συνέλευση, το μέλλον της Ευρώπης δεν μπορεί να συζητείται κεκλεισμένων των θυρών.

Έχουμε ήδη κάνει το βήμα της διεξαγωγής πολιτικού διαλόγου.

(Χειροκροτήματα)

Επομένως, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι –και ελπίζω ότι ο Πρόεδρος θα μας υπερασπιστεί, όπως έκανε πάντα σε αυτό το θέμα– ζητάμε να μας δοθεί η δυνατότητα να συμμετάσχουμε ενεργά στη Διακυβερνητική Διάσκεψη και προτείνουμε μεθόδους για την παροχή συγκεκριμένων πληροφοριών σχετικά με αυτό που προτείνουν και σκέφτονται το Συμβούλιο, η Επιτροπή –που ευελπιστούμε ότι θα είναι πολύ δραστήρια– καθώς και οι κυβερνήσεις προκειμένου να σημειώσουμε πρόοδο. Αυτή τη στιγμή, κύριε Πρόεδρε, πιστεύουμε ότι το σημαντικό δεν είναι μόνο να στείλουμε ένα μήνυμα ελπίδας, αλλά επίσης να δηλώσουμε ότι, όπως λέει μια παλιά παροιμία, «ο δρόμος φτιάχνεται περπατώντας», και ότι πρέπει να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά από κοινού, επειδή αυτό απαιτεί η κοινή μας γνώμη, επειδή αυτό έχουμε συμφωνήσει και επειδή είναι επίσης το καθήκον μας, όχι μόνο για εμάς τους ίδιους, αλλά και για την υπόλοιπη ανθρωπότητα, καθώς εμείς στην Ευρώπη οικοδομούμε σήμερα την πρώτη υπερεθνική δημοκρατία βασισμένη σε κράτη και πολίτες, η οποία έχει προσφέρει σ’ εμάς τους Ευρωπαίους ειρήνη και ευημερία –και το γιορτάσαμε αυτό τον Μάρτιο– αλλά πρέπει επίσης να μας επιτρέψει να είμαστε μία πρωτοπόρα πολιτική οργάνωση από δημοκρατική άποψη, η οποία κοιτάζει προς το μέλλον της ανθρωπότητας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Elmar Brok (PPE-DE), εισηγητής. – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, κυρία Αντιπρόεδρε της Επιτροπής, κυρίες και κύριοι, δεν χρειάζεται να επαναλάβω όσα είπε ο κ. Barón Crespo διότι συμφωνώ απόλυτα με αυτά.

Όπως αναφέρεται και στη δήλωση του Βερολίνου, χάρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρώπη βίωσε –αρχικά στο δυτικό τμήμα της ηπείρου μας– την πιο ειρηνική, ελεύθερη, κοινωνικά και οικονομικά επιτυχημένη περίοδο ολόκληρης της ιστορίας αυτής της ηπείρου. Μετά από τα γεγονότα του 1989 και τη διεύρυνση της ΕΕ το 2004 και το 2007 υπάρχει η μεγάλη ευκαιρία να εξασφαλιστεί αυτό και για την υπόλοιπη ήπειρο. Μέλημα της Συνταγματικής Συνθήκης είναι να εξασφαλίσει ότι θα απολαμβάνει αυτά τα επιτεύγματα και η ΕΕ των 27. Δεν πρέπει να διακυβεύσουμε αυτήν την επιτυχία. Τα 27 κράτη μέλη πρέπει να είναι ικανά για δράση και ισότιμα και πρέπει να αποφύγουμε να διασπαστεί ξανά η Ευρώπη σε διάφορες ομάδες.

Αυτό πρέπει να το εξετάσουμε και υπό το πρίσμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε και που κανένα από τα εθνικά μας κράτη δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο του: την παγκοσμιοποίηση και τις οικονομικές και κοινωνικές της συνέπειες, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και την ανάπτυξη της εξωτερικής μας πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας. Γνωρίζουμε βέβαια ότι η ενέργεια και η ενεργειακή ασφάλεια δεν είναι σήμερα αρμοδιότητα της ΕΕ, γνωρίζουμε όμως επίσης ότι πρόκειται για την ασφάλεια όλων των κρατών μελών και συνεπώς πρέπει να είμαστε ικανοί για δράση στον τομέα αυτόν. Επίσης, πρέπει να θιγεί το θέμα του Υπουργού Εξωτερικών. Χρειαζόμαστε μία οργάνωση της συνθήκης που θα έχει ως αποτέλεσμα να μας δώσει μέσω μίας ενιαίας νομικής προσωπικότητας τη δυνατότητα να δρούμε και προς τα έξω. Γι’ αυτό, τέτοια θέματα που αφορούν την ουσία της Συνταγματικής Συνθήκης είναι αποφασιστικής σημασίας προκειμένου όχι μόνο να μπορούμε όπως παλιότερα να αποτρέψουμε κάθε πόλεμο στην Ευρώπη, αλλά και να αποκτήσουμε, προς το συμφέρον των πολιτών και των εθνών μας, μεγαλύτερη ικανότητα για δράση σε τομείς που δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει καλύτερα μόνο του το κάθε εθνικό κράτος.

Αυτό πρέπει να γίνει με τρόπο διαφανή και δημοκρατικό προκειμένου να έχουμε και νομιμοποίηση από τους πολίτες. Η αποτελεσματικότητα, η διαφάνεια, η δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών είναι αναπόσπαστα στοιχεία της ρύθμισης που θα αποφασιστεί στη σύνοδο κορυφής και στη διακυβερνητική διάσκεψη. Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι η ρύθμιση αυτή πρέπει να επιτυγχάνει μία λογική ισορροπία μεταξύ των θεσμικών οργάνων, και σε σχέση με τα εθνικά κοινοβούλια, τα οποία πρέπει να αναλάβουν σημαντικότερο ρόλο σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Πρέπει επίσης να φροντίσουμε να καταστεί σαφές ότι η ΕΕ δεν είναι ούτε θέλει να γίνει κράτος, αλλά θα δημιουργηθεί η ανάλογη ικανότητα για δράση στα θέματα για τα οποία τα κράτη μέλη πιστεύουν ότι η κοινή δράση είναι καλύτερη.

Σε αυτό συγκαταλέγεται επίσης και το να δεχτούμε και να προαγάγουμε μελλοντικά την ταυτότητα των λαών μας. Η Ευρώπη δεν παίρνει τη θέση των εθνικών κρατών αλλά είναι μία κοινή οργάνωση με σκοπό να ενισχύσει όλα μαζί τα εθνικά κράτη. Αυτή πρέπει να είναι η βάση εκκίνησης και πρέπει επίσης να θεωρήσουμε ως βάση την ισοτιμία μικρών και μεγάλων, πλούσιων και φτωχών σε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι’ αυτό έχει τόση σημασία η διπλή ψήφος – όπου κάθε χώρα, μικρή ή μεγάλη έχει μία ψήφο.

Όμως είναι επίσης αναγκαίο να εξετάσουμε την κατανομή των εξουσιών και των αρμοδιοτήτων και, μαζί με αυτήν, την αρχή της επικουρικότητας και την επέκταση της πλειοψηφικής λήψης αποφάσεων. Δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα αν δεν καθιερωθεί η λήψη αποφάσεων με πλειοψηφία στα αναγκαία πεδία, όπως για παράδειγμα στην εσωτερική πολιτική.

Πιστεύω επίσης ότι η Ευρώπη μας πρέπει να θεμελιώνεται σε αξίες. Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων είναι απολύτως απαραίτητος.

(Χειροκροτήματα )

Όλα αυτά πρέπει να ενσωματωθούν – και γι’ αυτό είναι τόσο σημαντική η ύπαρξη μιας νομικής προσωπικότητας και η κατάργηση των πυλώνων. Η επιτυχία που σημείωσε η ΕΕ έγκειται στο ότι είμαστε ένα κοινό σώμα νομοθεσίας στους τομείς όπου έχουμε εξουσίες και αρμοδιότητες, και στη χρήση της μεθόδου Monnet. Η διακυβερνητική προσέγγιση δεν πέτυχε ποτέ. Η ΕΖΕΣ απέτυχε και η ΕΕ κέρδισε χάρη στη μέθοδο Monnet. Γι’ αυτό δεν θα πρέπει τώρα να επανέλθουμε σε μεθόδους που απέτυχαν στο παρελθόν.

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να υποστηρίξουμε τη γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου. Πρέπει να καταστήσουμε δυνατό να εξασφαλιστεί η απαραίτητη ουσία και να κερδίσουμε τη συναίνεση και των 27 λαών και κρατών μελών για τον στόχο αυτόν προκειμένου αυτή η διακυβερνητική διάσκεψη να έχει μία σαφή και σαφώς καθορισμένη εντολή. Πρέπει να εξασφαλιστεί η ουσία της συνταγματικής συνθήκης προκειμένου οι διαπραγματεύσεις να βασίζονται μόνο σε αυτή τη συνθήκη. Επίσης, η Συνταγματική Συνθήκη πρέπει να έχει τεθεί σε ισχύ μέχρι τις επόμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έτσι ώστε οι πολίτες να μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν τα νέα τους δικαιώματα και, μελλοντικά, να αποφασίσουν οι ίδιοι στις ευρωεκλογές ποιος θα γίνει πρόεδρος της Επιτροπής. Αυτά θα συμβάλει σημαντικά στην ενίσχυση του ρόλου των πολιτών. Θα ήθελα να σας ζητήσω να εγκρίνει το Σώμα αυτή τη στρατηγική που καθορίσαμε με μεγάλη πλειοψηφία στην Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων.

(Χειροκροτήματα )

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ευχαριστώ θερμά τον κ. Barón Crespo και τον κ. Brok. Είναι πολύ ωραίο να βλέπουμε τον νεανικό τους ενθουσιασμό όταν πρόκειται για το κοινό μας μέλλον.

 
  
MPphoto
 
 

  Günter Gloser, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Wallström, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να μην αναφερθώ στην ηλικία των δύο εισηγητών, αλλά στο περιεχόμενο των αγορεύσεών τους. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την Προεδρία και τον κ. Barón Crespo, αλλά και τον κ. Brok για τον χάρτη πορείας στον οποίο παρουσίασαν την περαιτέρω πορεία των συζητήσεων για τη συνταγματική διαδικασία.

Τα συμπεράσματα συνιστούν μία σημαντική ενίσχυση για τις περαιτέρω ενέργειες της Προεδρίας στην περίοδο που προηγείται της συνόδου κορυφής του Ιουνίου. Η υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι επίσης ουσιαστική για την επιτυχία και είναι σημαντικό να συμμετάσχει πλήρως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη συζήτηση για τη μεταρρύθμιση της συνθήκης. Όπως αναφέρατε, γι’ αυτό πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί η ανάλογη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην επικείμενη διακυβερνητική διάσκεψη.

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και πάλι θερμά για την καλή συνεργασία, η οποία αντικατοπτρίζεται και στην έκθεση που παρουσιάστηκε σήμερα, την οποία βρίσκω ισορροπημένη διότι διατηρεί την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ ενός φιλόδοξου αποτελέσματος για την ΕΕ και του απαραίτητου ρεαλισμού σε αυτό το ζήτημα.

Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να αγνοήσουμε την ψήφο των πολιτών στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες· ταυτόχρονα όμως η πλειονότητα των κρατών μελών θέλει να διατηρηθεί η ουσία και το περιεχόμενο της Συνθήκης. Γι’ αυτό, θα ήθελα στο σημείο αυτό να υπογραμμίσω και πάλι τον ιδιαίτερο διαμεσολαβητικό ρόλο της γερμανικής Προεδρίας. Θέλουμε ένα αποτέλεσμα που θα μπορούν να το δεχτούν όλα τα κράτη μέλη, αλλά φυσικά και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν μετά από τα αρνητικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων, όχι μόνο στις Κάτω Χώρες και στη Γαλλία, αλλά και αλλού.

Πρέπει να πάρουμε σοβαρά υπόψη τις ανησυχίες των πολιτών·, ταυτόχρονα όμως –αυτό το έδειξε και η συζήτηση– υπάρχουν πολλοί τομείς στους οποίους οι πολίτες θέλουν περισσότερη Ευρώπη, περισσότερη παρέμβαση εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε συνάρτηση με αυτό συζητούνται τον τελευταίο καιρό πάρα πολύ τα θέματα του κλίματος και της ενέργειας, αλλά και η κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του εγκλήματος.

Θεωρώ πολύ σημαντικό ένα γεγονός που επιβεβαιώνεται από πολλές δημοσκοπήσεις: η πλειοψηφία των Ευρωπαίων δεν είναι κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θέλουν όμως μία Ευρωπαϊκή Ένωση ικανή για δράση και αποτελεσματική, που θα επικεντρώνεται στα ουσιώδη, μία Ευρωπαϊκή Ένωση που θα λύνει πραγματικά τα προβλήματα με τα οποία ασχολείται.

Επίσης, δεν είναι μυστικό ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμα συμφωνία για μια σειρά σημαντικών ζητημάτων. Συζητείται αφενός πώς θα πρέπει να είναι δομημένη η μελλοντική συνθήκη. Άλλωστε δεν προδίδω κανένα μυστικό λέγοντας ότι έχουν γίνει προτάσεις να επιστρέψουμε σε μία κλασική τροποποιητική συνθήκη. Και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε πρόθυμο να εξετάσει την μορφή των μελλοντικών συνθηκών. Ελπίζω ότι θα βρούμε εδώ μία λύση με την οποία θα μπορούν να συμφωνήσουν όλοι οι εταίροι και η οποία θα αποτελεί ταυτόχρονα μία σαφή πρόοδο ως προς το να είναι κατανοητή και διαφανής για τους πολίτες.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τασσόταν ανέκαθεν κατηγορηματικά υπέρ του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, πράγμα που μόλις επανέλαβε και ο κ. Brok. Ως εκ τούτου, η υποστήριξη του Κοινοβουλίου για τη διατήρηση του Χάρτη, και ιδίως του νομικά δεσμευτικού χαρακτήρα του, είναι αποδεκτή από τη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών.

(Χειροκροτήματα )

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με τα 27 πλέον κράτη μέλη της πρέπει να αποκτήσει μεγαλύτερη ικανότητα λήψης αποφάσεων και δράσης για να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Επίσης, ειπώθηκε –και εδώ υπάρχει και πάλι συναίνεση– πως επιθυμούμε μία πιο δημοκρατική και διαφανή Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι’ αυτό, η μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών θέλει να διατηρηθούν τα βασικά στοιχεία και η ουσία της σημερινής Συνταγματικής Συνθήκης. Η άποψη της πλειοψηφίας είναι ότι ειδικά η θεσμική δέσμη δεν μπορεί να ανοίξει, γιατί έτσι θα άνοιγε τρόπον τινά το κουτί της Πανδώρας. Για να προχωρήσουμε χρειάζονται όμως και πρακτικές πολιτικές.

Θέλουμε ένα αποτέλεσμα που θα είναι αποδεκτό από όλα τα κράτη μέλη, γι’ αυτό όμως χρειάζεται και διάθεση συμβιβασμού από όλες τις πλευρές. Βασίζομαι στο ότι υπάρχει η κοινή βούληση να προαγάγουμε μαζί την Ευρώπη. Σε αυτήν την κατάσταση είναι, φυσικά, ιδιαίτερα σημαντική για μας η υποστήριξη εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου των προσπαθειών της γερμανικής Προεδρίας του Συμβουλίου για να επιτευχθεί συμφωνία στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου, στην οποία εστιάζεται η έκθεση.

Επιτρέψτε μου να πω κάποια πράγματα ακόμα για τη διαδικασία και τους στόχους της γερμανικής Προεδρίας. Όπως γνωρίζετε, οι διαβουλεύσεις έχουν μπει στο μεταξύ σε κρίσιμη φάση. Τώρα οι συζητήσεις διεξάγονται κυρίως από την Πρόεδρο του Συμβουλίου κ. Merkel προσωπικά, αλλά και από τον Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας κ. Steinmeier. Αύριο, ο κ. Steinmeier θα σας ενημερώσει εδώ στο Σώμα για την προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου. Επειδή δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαβουλεύσεις ανωτάτου επιπέδου, είναι ακόμα πολύ νωρίς για να παρουσιάσουμε προτάσεις της Προεδρίας με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Κατά τη γνώμη μου, το Συμβούλιο πρόκειται –και μπορεί– να παρουσιάσει τέτοιες προτάσεις αργότερα.

Στόχος μας για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου είναι σαφείς κατευθυντήριες γραμμές ως προς το περιεχόμενο για την προγραμματισμένη διακυβερνητική διάσκεψη και ένα πολύ ακριβές χρονοδιάγραμμα. Η διακυβερνητική διάσκεψη θα ολοκληρωθεί από πολιτική άποψη το 2007 υπό την πορτογαλική Προεδρία. Η Συνθήκη πρέπει να υπογραφεί το αργότερο στις αρχές του 2008. Έτσι θα υπήρχε αρκετός χρόνος για την επικύρωσή της σε όλα τα κράτη μέλη και –πράγμα σημαντικό– φυσικά πριν από τις ευρωεκλογές του 2009. Στις μέχρι τώρα συνομιλίες υπήρξε ευρεία συναίνεση για το χρονοδιάγραμμα αυτό, που το ζητάει και ο χάρτης πορείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Για την υλοποίησή του είναι επίσης σημαντικό να γνωμοδοτήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο βάσει του άρθρου 48 πριν από τις θερινές διακοπές.

Επαναλαμβάνω, ωστόσο, ότι ως Προεδρία έχουμε διαμεσολαβητικό ρόλο. Χρειαζόμαστε ένα αποτέλεσμα που θα μπορούν να το δεχτούν όλοι. Μιλάμε με όλα τα κράτη μέλη, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και με την Επιτροπή. Ξέρω ότι πρέπει να γίνουν ακόμα πολλές προσπάθειες για να πείσουμε και πολλές διαμεσολαβητικές προσπάθειες, είμαι όμως αισιόδοξος. Αν και τα 27 κράτη μέλη μιλούν διαρκώς για τις κοινές προκλήσεις, όπως έγινε και πρόσφατα στη δήλωση του Βερολίνου, υποθέτω πως αυτό σημαίνει ότι και τα 27 επιθυμούν την επιτυχία.

(Χειροκροτήματα )

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, θεωρώ ότι μπορώ να πω εξ ονόματος του Κοινοβουλίου ότι θα δώσουμε σύντομα τη γνωμοδότησή μας εάν ληφθούν επαρκώς υπόψη τα δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε αυτή τη βάση είμαστε πρόθυμοι για στενή συνεργασία, όποτε έχουμε τη δυνατότητα.

 
  
MPphoto
 
 

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, θέλω ξεκινώντας να ευχαριστήσω τους εισηγητές, κ. Barón Crespo και κ. Brok, και την Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων γι’ αυτή την έκθεση και για το έργο σας, το οποίο αποτελεί μια σημαντική συνεισφορά σε αυτή την πολύ κρίσιμη περίοδο που διανύουμε. Η Επιτροπή χαιρετίζει την έκθεσή σας και συμμερίζεται την ουσία της.

Δύο χρόνια μετά την έναρξη της περιόδου προβληματισμού, ο κόσμος αλλάζει διαρκώς και το πολιτικό πλαίσιο συνεχίζει να μεταβάλλεται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να καταλήξει σε νέα συναίνεση για ορισμένους άκρως πολιτικούς φακέλους και θέματα, όπως η συμφωνία για ένα νέο δημοσιονομικό πακέτο για τα προσεχή έτη.

Ωστόσο, οι δυσκολίες τις οποίες πραγματευόταν η Συνταγματική Συνθήκη δεν έχουν κατά βάση επιλυθεί. Η Ένωση εξακολουθεί να μην μπορεί να μιλήσει με μία φωνή στην παγκόσμια αρένα. Ακόμα χρειάζεται να βελτιώσουμε τη δημοκρατία, την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια αυτής της Ένωσης. Πρέπει να διασφαλίσουμε την καλύτερη επίτευξη αποτελεσμάτων σε βασικούς τομείς πολιτικής όπως η μετανάστευση και η αλλαγή του κλίματος. Γι’ αυτό είμαστε βαθιά πεπεισμένοι ότι οι αλλαγές της Συνθήκης εξακολουθούν να είναι απαραίτητες.

Πιστεύουμε επίσης ότι υπάρχει έντονη ανάγκη να επικοινωνήσουμε καλύτερα με τους πολίτες για μια νέα άσκηση αναθεώρησης της Συνθήκης. Αυτή η άσκηση δεν αφορά την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού οικοδομήματος ως αυτοσκοπό, αλλά την αντιμετώπιση του όλο και πιο παγκοσμιοποιημένου πολιτικού περιβάλλοντος και την εφαρμογή πολιτικών που είναι πραγματικά σημαντικές για τους πολίτες μας.

Η πρόοδος προς μια συμφωνία για τη Συνθήκη θα αποτελέσει το βασικό θέμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η γερμανική Προεδρία κατέβαλε τεράστια προσπάθεια τους τελευταίους μήνες να αναπτύξει μια νέα συναίνεση μεταξύ των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Υποστηρίζουμε αυτές τις προσπάθειες και ελπίζουμε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα μπορέσει να συμφωνήσει για τη δρομολόγηση μιας νέας διακυβερνητικής διάσκεψης.

Ωστόσο, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί: η Συνταγματική Συνθήκη είναι ένας συμβιβασμός που σε αυτό το στάδιο είναι δύσκολο να βελτιωθεί αλλά εύκολο να διαλυθεί. Συνεπώς, για να είναι επιτυχείς οι νέες διαπραγματεύσεις, η διακυβερνητική διάσκεψη πρέπει να έχει μια σαφή και αυστηρή εντολή και έναν σαφή στόχο, δηλαδή την εφαρμογή μιας νέας Συνθήκης πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές του 2009.

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην επίτευξη λύσης. Αν ξεκινήσει μια διακυβερνητική διάσκεψη, θα είμαστε έτοιμοι να υποβάλουμε τη γνώμη μας στις αρχές Ιουλίου. Μια νέα λύση θα πρέπει να μπορεί να επιβάλλει μια πραγματική και ανθεκτική συναίνεση. Πρέπει να μπορεί να επιτύχει ισορροπία μεταξύ των φωνών όσων έχουν ήδη επικυρώσει τη Συνταγματική Συνθήκη και όσων δεν το έχουν κάνει.

Ωστόσο, είναι επίσης βασική η διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου φιλοδοξίας. Μια λύση με έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή μπορεί να οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμη ανακούφιση, αλλά θα μπορούσε να επιδεινώσει τα προβλήματα στο μέλλον. Συνεπώς, η απλή καθιέρωση μικρών θεσμικών αλλαγών στη Συνθήκη της Νίκαιας δεν θα είναι επαρκής.

Η Συνταγματική Συνθήκη ήταν ο καρπός λεπτομερούς εξέτασης από τη Συνέλευση· είναι το αποτέλεσμα προσεκτικού συμβιβασμού που συμφωνήθηκε από όλους τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και επικυρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Όσον αφορά την ουσία, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του έργου εξακολουθεί να ισχύει. Οι καινοτομίες που εισήχθησαν από τη Συνταγματική Συνθήκη είναι ακόμα συναφείς και πρέπει να γίνουν πραγματικότητα. Η κοινοτική μέθοδος πρέπει να προστατευθεί, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Η δομή ενιαίου πυλώνα και η ενιαία νομική προσωπικότητα είναι απτά μέσα για την ενίσχυση της ικανότητας της Ένωσης να ενεργεί σε έναν παγκόσμιο κόσμο. Η μετάβαση στη λήψη αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία και, εν γένει, ο ενισχυμένος ρόλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν πρέπει να αμφισβητούνται.

Η Συνταγματική Συνθήκη παρέχει επίσης μια πολύ καλή λύση για το πώς θα επιτευχθεί η συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων και επιτυγχάνει καλή ισορροπία μεταξύ του ρόλου των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η Επιτροπή επίσης παραμένει πιστή στον δεσμευτικό χαρακτήρα του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και στις σημαντικές καινοτομίες που αφορούν τις πολιτικές που καθορίζονται στη Συνταγματική Συνθήκη.

Δεν πρέπει να διαλυθεί η ενιαία αγορά, αλλά είμαστε ανοιχτοί στην εξέταση νέων ιδεών για εξελίξεις σε ορισμένους τομείς πολιτικής προκειμένου να αντιμετωπίσουμε νέες ή ενισχυμένες προκλήσεις πολιτικής, όπως η αειφόρος ανάπτυξη, η μετανάστευση ή η ενέργεια.

Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να συμμετάσχει ενεργά στην προσεχή Διακυβερνητική Διάσκεψη, έχοντας τουλάχιστον την ίδια συμμετοχή που είχε και στην προηγούμενη ΔΔ. Μαζί πρέπει επίσης να συνεχίσουμε εντατικά τις προσπάθειές μας να εντάξουμε τους πολίτες και την κοινωνία των πολιτών σε έναν αποτελεσματικό διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης. Μαζί πρέπει να εξηγήσουμε στους πολίτες τι διακυβεύεται και γιατί είναι αναγκαία μια νέα συμφωνία επί της Συνθήκης ώστε να καταστεί η Ένωση ικανή να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Αυτό θα είναι ακόμα πιο σημαντικό στην καίρια φάση που θα ξεκινήσει με βάση τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και προσβλέπω στη στενή συνεργασία μαζί σας για να γίνει αυτό πραγματικότητα.

(Χειροκροτήματα)

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣ κ. WALLIS
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Íñigo Méndez de Vigo, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE. – (ES) Κυρία Πρόεδρε, σε ένα διήγημα του Χέμινγουεϊ –Ο Γέρος και η Θάλασσα– ο ήρωας παλεύει να φέρει έναν τεράστιο ξιφία πίσω στο λιμάνι. Είναι ένας τιτάνιος αγώνας. Όμως, όταν επιτέλους καταφέρνει να φτάσει στο λιμάνι, το ψάρι δεν είναι πια εκεί, και μόνο ο σκελετός του έχει μείνει. Αυτό το Κοινοβούλιο, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, δεν θέλει να συμβεί το ίδιο με τη Συνταγματική Συνθήκη.

Επικροτούμε τη γερμανική Προεδρία που ήθελε να επιτύχει μια συμφωνία, αλλά θέλουμε να της πούμε ξεκάθαρα ότι, μολονότι επιθυμούμε μια συμφωνία, δεν επιθυμούμε απλά ένα οποιοδήποτε είδος συμφωνίας. Στην έκθεση που εκπονήθηκε από τον κ. Barón Crespo και τον κ. Brok, επομένως, δηλώνουμε σαφώς ποιο πιστεύουμε ότι είναι το βασικό περιεχόμενο της Συνταγματικής Συνθήκης που πρέπει να συμπεριλάβει αυτή η συμφωνία: το δηλώνουμε στην παράγραφο 9.

Δηλώνουμε επίσης ότι πρέπει να ακούσουμε τους πάντες, αλλά δεν πρέπει να ακούσουμε μόνο εκείνους που επιθυμούν λιγότερη Ευρώπη (επειδή υπάρχουν ορισμένοι που θέλουν μόνο λιγότερη Ευρώπη). Μην ακούσετε μόνο εκείνους. Ακούστε επίσης εκείνους που θέλουν να βελτιώσουν τη Συνταγματική Συνθήκη. Διότι το μόνο για το οποίο ακούμε είναι περικοπές, λες και είναι η εποχή των εαρινών εκπτώσεων στα πολυκαταστήματα.

Είναι δυνατό μια Διακυβερνητική Διάσκεψη να βελτιώσει τη Συνταγματική Συνθήκη: για παράδειγμα, ενσωματώνοντας θέματα που δεν ήταν στο τραπέζι πέντε χρόνια πριν, όπως η αλλαγή του κλίματος, η ενέργεια ή η αλληλεγγύη σχετικά με την ενέργεια, ή ο καθορισμός των καθηκόντων του Συντονιστή κατά της Τρομοκρατίας, ένα πολύ σημαντικό θέμα σήμερα, μετά την ανακοίνωση της ETA ότι θα ξαναρχίσει τις δολοφονίες. Αυτές οι προσθήκες είναι δυνατές, και σας παροτρύνουμε, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, να τις συμπεριλάβετε.

Όπως είπε προηγουμένως ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, αυτό που θέλουμε είναι να σας βοηθήσουμε, και θέλουμε επίσης να συμμετάσχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε αυτή τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Δε θέλουμε να σας αντικαταστήσουμε, φυσικά, αλλά στην παράγραφο 12 της έκθεσης προσδιορίζουμε τις μεθόδους για τη συμμετοχή αυτού του Κοινοβουλίου.

Τέλος, κύριε Προεδρεύων του Συμβουλίου, αυτό το Κοινοβούλιο θα κρίνει το αποτέλεσμα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης σε σχέση με τη Συνταγματική Συνθήκη, και το λέμε αυτό στην παράγραφο 11. Δεν θα διστάσουμε να απορρίψουμε συμφωνία που θα επιτευχθεί από τη Διακυβερνητική Διάσκεψη εάν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Jo Leinen, εξ ονόματος της Ομάδας PSE. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, ο Richard Corbett θα μιλήσει σε λίγο πιο συγκεκριμένα για το ζήτημα αυτό εξ ονόματος της Ομάδας μας. Εγώ θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους εισηγητές κυρίους Enrique Barón Crespo και Elmar Brok διότι αυτή η έκθεση ακολουθεί απόλυτα τη γραμμή της συζήτησης που διεξάγουμε μετά από τα δύο «όχι» πριν από δύο χρόνια. Το μήνυμα της έκθεσης είναι σαφές: πρέπει να διατηρηθεί το περιεχόμενο όλων αυτών που αποτέλεσαν τα τελευταία τρία χρόνια αντικείμενο διαπραγμάτευσης, υπογράφηκαν και έγιναν δεκτά, δηλαδή η ουσία της συνθήκης, είναι όμως αδιαμφισβήτητο ότι μπορεί ενδεχομένως να αλλάξει η παρουσίαση της συνθήκης. Αυτό συγκεκριμένα σημαίνει πως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απορρίπτει μία μίνι συνθήκη. Επίσης, δεν θέλουμε να προκύψει μία απλή θεσμική συνθήκη και να γίνουν διαπραγματεύσεις για το πλαίσιο, σαν να είναι ένα λατομείο από το οποίο μπορούμε κατά βούληση να βγάλουμε κάποιες πέτρες. Το Κοινοβούλιο δεν πρόκειται να δεχτεί ένα αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων που θα έφερνε, συγκριτικά με όσα είχαμε εγκρίνει, λιγότερη δημοκρατία, λιγότερη διαφάνεια, λιγότερη αποτελεσματικότητα και λιγότερα δικαιώματα για τους πολίτες.

Η ειρωνεία του θέματος είναι ότι οι πολίτες, και στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες και στις άλλες χώρες, βασικά εγκρίνουν την αλλαγή. Από τις δημοσκοπήσεις του Ευρωβαρομέτρου προκύπτει ότι οι πολίτες θέλουν περισσότερη δημοκρατία και μεγαλύτερη ικανότητα για δράση. Επίσης, θέλουν τους νέους τομείς της πολιτικής: την ενεργειακή πολιτική, την πολιτική για την υγεία, την πρόληψη των καταστροφών και την αμοιβαία συνδρομή σε έκτακτες καταστάσεις. Γι’ αυτό, είναι ακατανόητο κάποιες κυβερνήσεις να αφαιρέσουν τώρα κάτι που επεξεργάστηκαν μαζί τα κοινοβούλια και οι κυβερνήσεις. Αυτό δεν γίνεται και δεν πρόκειται να το δεχτούμε.

Είναι κι αυτό ένα μήνυμα προς τη Διακυβερνητική Διάσκεψη. Δεν μπορείτε να καταλήξετε μόνοι σας, χωρίς συνεννόηση με το Κοινοβούλιο αυτό, αλλά και με τους συναδέλφους μας στα εθνικά κοινοβούλια και με την κοινή γνώμη, σε ένα αποτέλεσμα που θα διαφέρει ουσιαστικά από τη συνθήκη που επεξεργαστήκαμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια. Προτιμούμε μία «συνθήκη +» από μία «συνθήκη -». Ειπώθηκε εδώ ότι τα θέματα αυτά που συζητιούνται εδώ και δύο χρόνια πρέπει να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη. Πρέπει να συζητήσουμε γι’ αυτό.

Μιλάμε διαρκώς για εκείνους που απέρριψαν τη συνθήκη. Πρέπει όμως να μιλήσουμε και για τους πολλούς που την έχουν ήδη εγκρίνει. Το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι να επιτύχουμε ένα αποτέλεσμα με οποιοδήποτε τίμημα. Δεν πρόκειται να συμφωνήσουμε σε αυτό. Πρέπει να είναι ένα αποτέλεσμα υψηλού επιπέδου και ευχόμαστε στη γερμανική Προεδρία να το επιτύχει.

 
  
MPphoto
 
 

  Andrew Duff, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE. (EN) Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα ALDE υποστηρίζει θερμά την έκθεση Brok/Barón Crespo και χαιρετίζει τις σαφείς, ισχυρές δηλώσεις του Συμβουλίου και της Επιτροπής σήμερα το απόγευμα. Προσβλέπουμε στον ρόλο που θα διαδραματίσουμε για την υποστήριξη της Διακυβερνητικής Διάσκεψης που προχωρά ραγδαία στην επαναδιαπραγμάτευση και στην εκ νέου παρουσίαση της Συνταγματικής Συνθήκης με στόχο την ουσιαστική βελτίωσή της.

Ο κ. Sarkozy φέρνει έναν ανανεωτικό ρεαλισμό στη γαλλική ευρωπαϊκή πολιτική και ευελπιστώ ότι ο κ. Brown θα μιμηθεί την απόδοση του κ. Sarkozy όταν γίνει πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Η διάθεση των πολιτών αλλάζει, ειδικά στις Κάτω Χώρες και στην Πολωνία, όπου μπορούμε να δούμε μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι δεν είναι προς όφελος αυτών των χωρών να είναι μέλη μιας Ένωσης που είναι πολύ αδύναμη για να δράσει.

Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι είναι εφικτό να εξάγουμε δύο βασικές σκέψεις από την περίοδο προβληματισμού. Η πρώτη είναι ότι πρέπει να ενισχύσουμε τη δημοκρατία στο εσωτερικό των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων στις Βρυξέλλες και μεταξύ των αρχών εδώ και των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών κυβερνήσεων. Η δεύτερη είναι ότι πρέπει να αναπτύξουμε πιο έξυπνους και ευέλικτους τρόπους για να αλλάξουμε τις Συνθήκες στο μέλλον. Οι χώρες που εξακολουθούν να θέλουν να αρνηθούν το πακέτο μπορεί να έχουν το νομικό βέτο, αλλά δεν θα έχουν την ηθική και πολιτική εξουσία να σταματήσουν την πρόοδο για όλους τους άλλους.

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley, thar ceann an Ghrúpa UEN. – A Uachtaráin, maidir le bunreacht nua a chruthú don Aontas Eorpach, tá sé an-thábhachtach go dtabharfar cluas éisteachta do shaoránaigh uilig an Aontais. Ní hiad muintir na Fraince agus na hÍsiltíre amháin atá buartha faoi bhunreacht an Aontais Eorpaigh - tá go leor tíortha eile buartha freisin. Bhí am againn machnamh a dhéanamh ar an mbunreacht le bliain anuas. Caithfidh ceannairí na mBallstát cinneadh a dhéanamh anois ar bhunreacht nua a bhunú ag an gcéad chruinniú eile den Chomhairle.

(EN) Θέλω να ευχαριστήσω τους δύο εισηγητές, κ. Barón Crespo και κ. Brok, οι οποίοι έχουν τεράστια εμπειρία. Τους ευχαριστώ για το έργο τους σε αυτή την έκθεση πρωτοβουλίας. Έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή κατά την οποία τα μέλη του Συμβουλίου πρέπει να πιεστούν με κάποιον τρόπο. Αυτή η απαίτηση δεν οφείλεται σε αυτά που εμείς εδώ στο Κοινοβούλιο θέλουμε να δούμε ως προς τη μελλοντική ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά στην ανάγκη να διασφαλιστεί ότι οι φωνές των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα εκφράζονται σωστά σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μέλλον.

Αν μη τι άλλο, η επιτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν η μοναδικότητα των θεσμικών οργάνων που βασίζονται στη συναίνεση, στον συμβιβασμό και στην ισότητα, και η ανάγκη να διατηρηθεί αυτή η ισορροπία ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα γίνει μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων, να διασφαλιστεί ότι η ιδέα της παλιάς και νέας Ευρώπη του Ντόναλντ Ράμσφελντ δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ. Αντ’ αυτού, χρειαζόμαστε μια Ευρώπη που θα εργάζεται από κοινού, μαζί, προς όφελος όλων των λαών.

Ωστόσο, η κύρια πηγή μας πρέπει να είναι το συμφωνημένο κείμενο που ήδη έχουμε. Ας δούμε τη μοναδικότητα της Συνέλευσης που δημιούργησε αυτό το κείμενο. Ας διασφαλίσουμε ότι θα διατηρήσουμε τον πυρήνα αυτού του κειμένου κάνοντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες προσαρμογές ώστε να διασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη μέλη θα μπορέσουν να συμφωνήσουν και να το υπογράψουν και ότι κανένα δεν θα αισθάνεται ότι απειλείται από αυτό το κείμενο.

Το έργο μας σήμερα είναι να διασφαλίσουμε ότι θα ακουστεί δυνατά και καθαρά το μήνυμα ότι το Κοινοβούλιο υποστηρίζει τις μελλοντικές εξελίξεις της Ευρωπαϊκής Συνθήκης που θα εκφράζουν ορθά τα νέα κράτη μέλη και θα εκφράζουν ορθά τις ισορροπίες που πρέπει να διατηρηθούν για την επιτυχή λειτουργία μιας Ευρώπης των εθνών και της ισότητας.

 
  
MPphoto
 
 

  Johannes Voggenhuber, εξ ονόματος της Ομάδας Verts/ALE. – (DE) Κυρία Πρόεδρε, η Ομάδα μου εύχεται να τύχει η έκθεση αυτή μεγάλης και πειστικής πλειοψηφίας και ελπίζουμε ότι έτσι θα γίνει. Ευχαριστούμε τους εισηγητές γι’ αυτήν την εξαίρετη πρόταση.

Το ψήφισμα αυτό μπορεί να αποκτήσει μεγάλη σημασία αν το Σώμα επιτύχει να δώσει στις κυβερνήσεις το μήνυμα ότι είναι πραγματικά πρόθυμο να γίνει ο συνήγορος της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, ότι είναι πραγματικά πρόθυμο να υπερασπιστεί την εδραίωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ότι είναι πραγματικά πρόθυμο να αγωνιστεί για την κατάργηση της δομής των πυλώνων και τη διατήρηση της λήψης αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία στη Συνταγματική Συνθήκη, διακινδυνεύοντας να υποχρεωθεί να πει «όχι». Στη διάρκεια πολλών ετών έχω ακούσει πολλά τελεσίγραφα του Σώματος, πολλές μεγαλοπρεπείς χειρονομίες, πολλές φωνές από τις επάλξεις και πολλές υποσχέσεις για αρνητική ψήφο αν η α ή η β απόφαση δεν αντικατοπτρίζει το δημόσιο συμφέρον. Δεν είδα ούτε μια φορά να αγωνίζεται τελικά το Σώμα, να ψηφίζει «όχι» ή να τηρήσει έστω κι ένα από αυτά τα τελεσίγραφα. Αν δεν τηρήσουμε αυτό το τελεσίγραφο, όμως, τότε την ιστορική ευθύνη θα πρέπει να την επωμιστεί το Σώμα.

Ο κατάλογος των αμαρτημάτων των κυβερνήσεων μετά από δύο χρόνια περισυλλογής –ανεξάρτητα από το ποιος έπεσε σε περισυλλογή– είναι μακρύς. Θα μπορούσε ασφαλώς κανείς να μιλήσει για τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα των κυβερνήσεων. Στο μεταξύ έχουν αποκλειστεί εδώ και πολύ καιρό από τη συνταγματική διαδικασία τα κοινοβούλια, περιλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Έχει παραμεριστεί και η κοινή γνώμη. Η συνταγματική διαδικασία γίνεται τώρα κεκλεισμένων των θυρών. Σε πολλά κράτη μέλη εμφανίζεται ένας όλο και πιο θρασύς και κατάφωρος εθνικισμός χωρίς να συναντά καμία πραγματική αντίσταση.

Η συζήτηση για την τροποποίηση της Συνθήκης απέχει πολύ από τα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες, από τα αιτήματα για περισσότερη δημοκρατία, για περισσότερη κοινωνική ευθύνη για την Ευρώπη, για μια απάντηση στην παγκοσμιοποίηση και για μια πιο αποτελεσματική ΕΕ. Κανένα από τα αιτήματα που συζητούνται σήμερα δεν έχει σχέση με αυτά που ζήτησαν οι πολίτες, έχουν όμως μεγάλη σχέση με αυτά που ζητούν εδώ και καιρό επανειλημμένα, ακόμα και στη Συνέλευση, οι κυβερνήσεις: την επιβολή των αξιώσεών τους για εξουσία και την προσβολή και αναίρεση της συναίνεσης που τους αποσπάσαμε στη Συνέλευση. Δεν γίνεται πια λόγος για τα πλεονεκτήματα της Ευρώπης, για περισσότερη κοινωνική ευθύνη και για περισσότερη δημοκρατία.

Οι κυβερνήσεις καταχρώνται τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες. Τα καταχρώνται για να δημιουργήσουν λιγότερη Ευρώπη, τη δική τους Ευρώπη, τη διακυβερνητική, την κοινωνικά ανεύθυνη Ευρώπη. Δεν πρέπει να το δεχτούμε αυτό. Αυτό το σύνταγμα είναι εγγύηση για την ευρωπαϊκή δημοκρατία και συνεπώς και για τη λύση των κοινωνικών θεμάτων του μέλλοντος. Αμφισβητώ ότι η κεντρική αρχή των διαπραγματεύσεων, δηλαδή η αποφυγή δημοψηφισμάτων, είναι αποτελεσματική στρατηγική. Δεν θα ξεπεράσουμε αυτήν την κρίση εμπιστοσύνης στην Ευρώπη παρακάμπτοντας τους πολίτες. Ο μόνος τρόπος για να τη λύσουμε είναι να κερδίσουμε τους πολίτες.

(Χειροκροτήματα)

 
  
MPphoto
 
 

  Francis Wurtz, εξ ονόματος της Ομάδας GUE/NGL. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, στην έκθεση των συναδέλφων μας βουλευτών, κ. Barón Crespo και κ. Brok, διαβάζουμε, στην αιτιολογική σκέψη Η, όσον αφορά τη γαλλική και την ολλανδική απόρριψη του σχεδίου Συνταγματικής Συνθήκης, τα εξής: «πολλές από τις επιφυλάξεις που εκφράστηκαν αφορούσαν περισσότερο το πλαίσιο παρά το περιεχόμενο· και λαμβάνοντας υπόψη ότι τα ζητήματα που προκαλούσαν μεγάλη ανησυχία στην κοινή γνώμη, όπως η οδηγία για τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά και το δημοσιονομικό πλαίσιο, έχουν έκτοτε επιλυθεί». Αυτό λέγεται εφησυχασμός με φθηνά επιχειρήματα. Το συμπέρασμα από μια τέτοια διάγνωση είναι προφανές. Διατυπώνεται στην πρώτη παράγραφο και έχει ως εξής: «επαναλαμβάνει ότι συνυπογράφει το περιεχόμενο της συνταγματικής συνθήκης».

Φυσικά, η έκθεση έχει την πρόθεση να λάβει υπόψη τις δυσκολίες που έχουν ανακύψει σε ορισμένα κράτη μέλη, όμως η παράγραφος 6 καθιστά ολοφάνερη την έκταση των παραχωρήσεων στις οποίες θα μπορούσε να συμφωνήσει όταν επαναλαμβάνει, παραθέτω: «την προσήλωσή του στον στόχο της διευθέτησης της εν εξελίξει συνταγματικής διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα βασίζεται στο περιεχόμενο της συνταγματικής συνθήκης, ενδεχομένως με διαφορετική παρουσίαση». Η ομοιότητα αυτής της προσέγγισης με αυτήν που προτάθηκε σε μία από τις 12 ερωτήσεις που η κ. Merkel απηύθυνε τον περασμένο μήνα στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων είναι εντυπωσιακή. Θυμηθείτε: «τι γνώμη έχετε για την πρόταση να αλλάξει η διατύπωση χωρίς να αλλάξει η ουσία;»

Αυτά τα τρία αποσπάσματα από την έκθεση του κ. Barón Crespo και του κ. Brok συνοψίζουν κατά τον καλύτερο τρόπο τους λόγους διαφωνίας της Ομάδας μου με το κείμενο που μας προτείνεται. Δεν προσφέρουμε υπηρεσία στην Ευρώπη με το να κρυβόμαστε από τα αυξανόμενα προβλήματα που εγείρονται από θεμελιώδες τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου μεταξύ των πολιτών μας, ήτοι, από ορισμένες από τις συνεπαγωγές αυτού που οι Συνθήκες μας ονομάζουν ανοικτή οικονομία της αγοράς όπου ο ανταγωνισμός είναι ελεύθερος.

Σε επίρρωση των ανωτέρω παραθέτω τρία παραδείγματα: στις 22 του περασμένου Μαΐου στο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Trichet, είχε την ευκαιρία να επιβεβαιώσει το αληθές του πράγματος, με κόστος γι’ αυτόν, όταν απορρίφθηκε ομόφωνα το επιχείρημά του για περιορισμό των αμοιβών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας των τιμών σε μια ανοικτή οικονομία. Μερικές ημέρες νωρίτερα, ο Επίτροπος κ. McCreevy, είχε παρόμοια εμπειρία, αυτή τη φορά στο Συμβούλιο, όπου ολοένα και περισσότεροι εκπρόσωποι κυβερνήσεων ζητούσαν την αναβολή της ιδιωτικοποίησης των ταχυδρομικών υπηρεσιών ενόψει της γενικής κατακραυγής του κοινού που προκάλεσε αυτό το σχέδιο οδηγίας. Και εκεί, εκ νέου, μερικές ημέρες ενωρίτερα, 10 ενώσεις βιομηχανιών που είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στον παγκόσμιο ανταγωνισμό κατηγόρησαν τον Επίτροπο κ. Mandelson ότι επιδεικνύει ζήλο για το ελεύθερο εμπόριο, με, παραθέτω, «απαράδεκτες συνέπειες».

Αυτήν, αναμφίβολα, τη χιονοστιβάδα διαμαρτυριών είχε κατά νου ο γερμανός Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Steinbrück, όταν μιλούσε πρόσφατα, για «τον κίνδυνο το ευρωπαϊκό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο να υποστεί κρίση νομιμότητας». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ομάδα μου υποστηρίζει αποφασιστικά, καταρχάς, τη διεξαγωγή μιας ευρύτατης δημόσιας συζήτησης σχετικά με το τι χρειάζεται να αλλάξει στον προσανατολισμό και τις δομές της Ένωσης, και κατόπιν την επικύρωση της μελλοντικής Ευρωπαϊκής Συνθήκης με δημοψήφισμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Bastiaan Belder, εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (NL) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση των κ.κ. Barón Crespo και Brok χαρακτηρίζεται από εσωτερική αντίφαση και αμφισημία. Από τη μια πλευρά, οι εισηγητές αναγνωρίζουν –μολονότι εξαιρετικά απρόθυμα– ότι το Σύνταγμα χρειάζεται τροποποίηση. Σημειώνω με ικανοποίηση, ως εκ τούτου, ότι ακόμη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αρχίζει να αντιλαμβάνεται το γεγονός αυτό.

Από την άλλη πλευρά, απογοητεύτηκα όταν διαπίστωσα ότι στην παράγραφο 6 –όπως ανέφερε ήδη ο κ. Wurtz– είναι προφανές σε ποιον βαθμό, ή καλύτερα σε πόσο μικρό βαθμό, είναι διατεθειμένοι να τροποποιήσουν το Σύνταγμα: δεν πρέπει να θιγεί η ουσία του Συντάγματος, μόνο η παρουσίασή του.

Είμαι ο πρώτος που θα παραδεχθώ ότι τα μέλη του Συμβουλίου (περιλαμβανομένου του πρωθυπουργού της χώρας μου) είναι εκείνα που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι μια αισθητική αλλαγή στο Σύνταγμα θα ήταν αποδεκτή. Παρά ταύτα, θα καλέσω το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αλλάξει τη στρατηγική του. Πράγματι, υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις από την πλευρά του Συμβουλίου ότι στην πραγματικότητα αυτό που θα συζητηθεί είναι η ουσία. Αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί πραγματικά να συμβάλει στην επιτυχία της ΔΔ, όπως ανέφεραν σε αρκετά σημεία της έκθεσης οι εισηγητές, πρέπει να είναι διατεθειμένο να προβεί σε συμβιβασμούς όσον αφορά το περιεχόμενο· διαφορετικά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνεχίσει να διαδραματίζει επουσιώδη ρόλο στην επικείμενη ΔΔ. Αυτό είναι ένα σενάριο που δεν μου αρέσει και δεν θα αρέσει σε κανέναν από τους εισηγητές.

 
  
MPphoto
 
 

  Bruno Gollnisch, εξ ονόματος της Ομάδας ITS. – (FR) Η αλήθεια ελευθερώσει υμάς, λέγει το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο: η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Ποια είναι αυτή η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι θέλετε να δημιουργήσετε ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος, παρά τις διαψεύσεις του κ. Brok. Σε τελική ανάλυση, ένας πολιτικός οργανισμός με διεθνή νομική προσωπικότητα, με προεδρία που δεν θα είναι πλέον προεδρία εκ περιτροπής, με υπουργό εξωτερικών, με ενιαίο νόμισμα, με αόριστη επέκταση αρμοδιοτήτων που δεν θα κατανέμονται πλέον βάσει πυλώνα, και, στο πλαίσιο αυτών των αρμοδιοτήτων, η λήψη αποφάσεων με πλειοψηφία: αυτό ονομάζεται ευρωπαϊκό υπερκράτος!

Κατανοώ απολύτως, κυρίες και κύριοι, ότι υπάρχουν κάποιοι ανάμεσά σας, και αναμφίβολα είναι οι περισσότεροι, που συμφωνούν με αυτή την εξέλιξη. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, θα πρέπει να έχετε την στοιχειώδη ειλικρίνεια και εντιμότητα να το πείτε στους συμπατριώτες μας. Είναι, ωστόσο, γεγονός, αφού το ακούσαμε και πάλι μόλις τώρα στην ομιλία του κ. Brok, ότι είστε αποφασισμένοι να αποκρύψετε αυτή την εξέλιξη και, πιστεύω, ότι μια τέτοια συμπεριφορά δεν είναι έντιμη ή αξιοπρεπής. Αν επιθυμείτε να παραμείνετε μέσα στα πλαίσια ενός διεθνούς οργανισμού, γιατί να μην σας αρκούν οι υφιστάμενες Συνθήκες;

Υπήρξε η Συνθήκη των Παρισίων με την οποία ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ). Στη συνέχεια, υπήρξε η Συνθήκη της Ρώμης με την οποία ιδρύθηκε η Ευρατόμ και η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Αργότερα, μας είπαν ότι χρειάζεται να συγχωνευθούν οι εκτελεστικές εξουσίες αυτών των διεθνών οργανισμών για να τους προσδώσουμε μεγαλύτερη ισχύ. Τις συγχωνεύσαμε! Αργότερα και πάλι, το 1986, μας είπαν ότι χρειαζόμασταν την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη έτσι ώστε η Ευρώπη να μπορεί πράγματι να αποφέρει όλους τους καρπούς της και να εκπληρώσει τις προσδοκίες. Έτσι αποκτήσαμε την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. Μόλις εγκρίθηκε αυτή η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, μας είπαν ότι δεν επαρκούσε, ότι χρειαζόμασταν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ από την οποία θα έρεε μέλι και γάλα. Μετά το Μάαστριχτ, υπήρξε το Άμστερνταμ. Μετά το Άμστερνταμ, υπήρξε η Νίκαια. Συμμετέχετε σε μια διαδικασία η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία αυτού του ευρωπαϊκού υπερκράτους. Αυτή η εξέλιξη αντιβαίνει στο πνεύμα της Ευρώπης, που είναι ο τόπος που ανακάλυψε την ελευθερία και την ανεξαρτησία των εθνών. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είμαστε αποφασιστικά αντίθετοι με μια τέτοια εξέλιξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Jim Allister (NI). – (EN) Κυρία Πρόεδρε, το «όχι» δεν είναι και τόσο δύσκολη λέξη για να γίνει κατανοητή. Η συνεχιζόμενη άρνηση να γίνει αποδεκτή η πολιτική πραγματικότητα της απόρριψης συνοψίζεται στην παράγραφο 3 αυτής της έκθεσης, στην οποία επισημαίνονται οι ανησυχίες που έχει εκφράσει ο λαός της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών. Η Γαλλία και οι Κάτω Χώρες δεν εξέφρασαν ανησυχία, εξέφρασαν απόρριψη. Αυτή η άρνηση να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα έχει ρίξει την ΕΕ σε τέλμα τα τελευταία δύο χρόνια.

Αυτή η έκθεση δεν θα μας βοηθήσει να προχωρήσουμε διότι εξακολουθεί να επιμένει για όλα όσα έχουν απορριφθεί, δηλαδή τον μηχανισμό κρατικής υπόστασης για την ΕΕ και την περαιτέρω υποβάθμιση των εθνικών εξουσιών και βέτο. Εκείνοι που δεν μπορούν να δεχθούν ότι το Σύνταγμα έχει πεθάνει είναι αυτοί που πιέζουν για μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων. Αν αυτό πρέπει να έχετε, τότε επιδιώξτε το. Απλώς αφήστε ήσυχα τα κράτη εκείνα που εξακολουθούν να θέλουν πραγματικό εθνικό έλεγχο και εξουσία. Και, έστω και σαν αντάλλαγμα, αφήστε μας να επαναπατρίσουμε τις πραγματικές αρμοδιότητες, αφήστε μας να τις πάρουμε πίσω από τις Βρυξέλλες. Τότε, όσοι θέλουν περισσότερη Ευρώπη θα μπορούν να την έχουν και όσοι θέλουν λιγότερη Ευρώπη θα μπορούν να έχουν αυτό. Αλλά δεν μπορείτε να επιβάλετε σε όλους μας ένα Σύνταγμα που έχει ήδη απορριφθεί, όσο και αν το μεταμφιέζετε ή το επαναφέρετε με νέα παρουσίαση.

 
  
MPphoto
 
 

  Παναγιώτης Δημητρίου (PPE-DE). – Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ το κ. Brok, και τον κ. Crespo, οι οποίοι κατάφεραν να συνδυάσουν το όραμα με την πραγματικότητα στην έκθεσή τους.

Το όραμα είναι η διατήρηση των βασικών στοιχείων της Συνταγματικής Συνθήκης. Η πραγματικότητα είναι να βρούμε, διαλεγόμενοι και διαπραγματευόμενοι μεταξύ μας, έναν νέο συμβιβασμό. Ένα συμβιβασμό, όμως, ο οποίος να διατηρεί τις αρχές και τις αξίες, πάνω στις οποίες στηριχθήκαμε στη Συνέλευση για το μέλλον της Ευρώπης για να δημιουργήσουμε τη Συνταγματική Συνθήκη.

Έχετε υπογραμμίσει, και πολύ ορθά, ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν μπορούν να λείπουν από αυτό το κείμενο –το όποιο κείμενο θα βρεθεί– και αυτό είναι πολύ σωστό, όπως και τα άλλα στοιχεία που έχετε αναφέρει.

Αυτό το Κοινοβούλιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να πρωτοστατήσει στην προσπάθεια για εξεύρεση λύσης και έξοδο από τη συνταγματική κρίση που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει το βήμα σημειωτόν που κάνει σήμερα. Οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης είναι τέτοιες, που αν δεν προχωρήσει, σύντομα και σωστά, δεν θα μπορέσει να διαδραματίσει το ρόλο που χρειάζεται στη βάση των αρχών και αξιών μας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλούμε για συμβιβασμό. Όταν μιλούμε για συμβιβασμό πρέπει να είμαστε ισορροπημένοι και ρεαλιστές. Δεν μπορούν τα 18 κράτη καθώς και τα 4 κράτη που προτίθενται να επικυρώσουν τη Συνταγματική Σύμβαση όπως είναι, να είναι έτοιμα να κάνουν συμβιβασμό και τα άλλα κράτη καθώς και οι πολίτες των άλλων κρατών να μιλούν για ανένδοτο αγώνα για κάποια σημεία επί των οποίων στηρίζονται. Πρέπει να είμαστε σωστοί και πρέπει να είμαστε και δίκαιοι. Αυτό ισχύει για όλους. Και για εκείνους που έχουν εγκρίνει τη Συνταγματική Συνθήκη και για εκείνους που έχουν κάποιο σκεπτικισμό.

Καταλήγοντας, κυρία Πρόεδρε, πιστεύω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι, αλλά πρέπει να μπει μπροστά, πρέπει να δώσει μέλλον στους πολίτες, πρέπει να δώσει μέλλον σ’ αυτήν την Ένωση, ώστε να προχωρήσει μπροστά.

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Corbett (PSE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Allister μόλις είπε ότι το «όχι» δεν είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό, αλλά ομοίως ούτε και το «ναι» είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση στην οποία μια μεγάλη πλειοψηφία κρατών μελών έχουν πει ναι. Δύο είπαν όχι, κάποια έχουν ορισμένες επιφυλάξεις, αλλά και τα 27 συμφώνησαν να ξεκινήσουν μια προσπάθεια να γεφυρώσουν το χάσμα, μια προσπάθεια να βρεθεί μια λύση ικανή να επικυρωθεί και από τους 27. Αυτή η έκθεση, την οποία επικροτώ και η Ομάδα μου θα υποστηρίξει, στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Πιστεύουμε ότι είναι σωστό να γίνει μια προσπάθεια να γεφυρωθεί το χάσμα και να βρεθεί μια λύση ικανή να επικυρωθεί και από τους 27.

Το Κοινοβούλιο, το οποίο εκλέγεται από τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενέκρινε τη Συνταγματική Συνθήκη υιοθετώντας με συντριπτική πλειοψηφία την έκθεση του κ. Méndez de Vigo και εμού πριν από δύο χρόνια. Συνεπώς, είναι φυσικό να συντασσόμαστε με τα 22 κράτη μέλη που θέλουν να διατηρήσουν το κείμενο όσο το δυνατόν πιο ανέπαφο. Πιστεύω ότι αυτό είναι αρκετά λογικό. Το Κοινοβούλιο θα προτιμούσε αλλαγές στη μορφή αντί να θυσιαστεί το περιεχόμενο. Θα προτιμούσε να εγκαταλείψει τα σύμβολα παρά την ουσία. Αυτό είναι σαφές και αναμφίβολα θα αποτελέσει μέρος της λύσης, αλλά αποκλείεται να είναι αρκετό. Θα πρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις να συζητηθούν τα ζητήματα της ουσίας του Συντάγματος, ίσως για να βελτιωθεί, να επεκταθεί ή να αναθεωρηθεί. Αλλά είναι σημαντικό να προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε αυτές τις πρακτικές μεταρρυθμίσεις στη Συνταγματική Συνθήκη και αποτελεί μια συλλογή πολύ πρακτικών μεταρρυθμίσεων – αυτές οι μεταρρυθμίσεις που καθιστούν την ΕΕ ικανή να λειτουργήσει καθώς συνεχίζει να διευρύνεται και που βελτιώνουν τη δημοκρατική ευθύνη της. Αυτές είναι σημαντικές και πρέπει να διατηρηθούν. Η Συνταγματική Συνθήκη περιέχει μια τέτοια δέσμη μεταρρυθμίσεων. Ας κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες μεταρρυθμίσεις.

 
  
MPphoto
 
 

  Anneli Jäätteenmäki (ALDE). – (FI) Κυρία Πρόεδρε, εύχομαι στην Ομοσπονδιακή Καγκελάριο Angela Merkel κάθε επιτυχία στις προσπάθειές της να βρεθεί μια κοινή αντίληψη όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και το σχέδιο δράσης της ΕΕ. Χρειαζόμαστε όνειρα για μια τέτοια εργασία, αλλά επίσης πρέπει να είμαστε ρεαλιστικοί. Αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να επιτύχει σε αυτό, πιστεύω ότι αυτός είναι η Angela Merkel.

Ελπίζω ότι έχει ήδη λάβει ως κατευθυντήρια αρχή της –και ότι θα εξακολουθήσει να το κάνει– αυτό που πρότεινε η ίδια πριν ξεκινήσει η εργασία για τη Δήλωση του Βερολίνου. Τότε ήλπιζε, και το έθεσε ως προϋπόθεση, ότι η Δήλωση του Βερολίνου θα ήταν κάτι που κάθε Ευρωπαίος θα ήθελε και θα μπορούσε να διαβάσει. Το Σύνταγμα πρέπει να είναι έτσι. Μολαταύτα, θα ήθελα οι προετοιμασίες των κρατών μελών, αλλά και σε επίπεδο ΕΕ, να τηρούσαν τη διαφάνεια. Η ΕΕ δεν αξίζει, δεν μπορεί να έχει και δεν θα έχει ένα σύνταγμα μέχρις ότου αυτό μπορέσει να εκπονηθεί ανοιχτά, και όχι πίσω από τις πλάτες των ανθρώπων.

Η αποσαφήνιση και απλούστευση των Συνθηκών ήταν ένας από τους βασικούς στόχους της αναθεώρησής τους που καθορίστηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας το 2000. Σήμερα, πρέπει να βρούμε το θάρρος να παραδεχθούμε ότι το κείμενο αυτό δεν είναι σαφές: είναι μια αόριστη δέσμη προτάσεων, που προκαλεί σύγχυση, και κανενός είδους προσεκτική ανάγνωση δεν μπορεί να το καταστήσει αρκούντως σαφές.

Κυρία Πρόεδρε, θα ήταν επίσης ενδιαφέρον να μάθουμε πόσα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή μέλη των εθνικών κοινοβουλίων διάβασαν ολόκληρο το κείμενο του Συντάγματος αυτού: τους κανόνες που ορίζουν πώς θα λειτουργεί η ΕΕ, ποιες θα είναι οι πολιτικές της, οι αρμοδιότητές της και ο τρόπος λήψης των αποφάσεων. Υποθέτω ότι είναι λίγα τα μέλη του Σώματος που το έχουν διαβάσει.

 
  
MPphoto
 
 

  Konrad Szymański (UEN). – (PL) Κυρία Πρόεδρε, όπως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή, η επιτυχία της μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαρτάται από την ευελιξία όλων των μερών της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Με αυτό το δεδομένο, πρέπει να πούμε ότι η θέση που παρουσιάζεται εδώ είναι ιδιαίτερα αυστηρή και περιχαρακωμένη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο λειτουργεί σύμφωνα με μια λογική που δεν αφήνει κανένα περιθώριο συμβιβασμού, και πρέπει, ως εκ τούτου, να αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης του για την αποτυχία της διαδικασίας μεταρρύθμισης της Συνθήκης.

Αντί να κάνουμε αυστηρότερους τους όρους, χρειαζόμαστε κινήσεις καλής θέλησης προς τις χώρες που έχουν εκφράσει αμφιβολίες όσον αφορά το προηγούμενο κείμενο της συνθήκης. Για να περατωθεί επιτυχώς η μεταρρύθμιση, πρέπει οι Κάτω Χώρες, η Πολωνία, η Τσεχική Δημοκρατία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία να λάβουν μια νέα προσφορά και μια πιο ευέλικτη διαπραγματευτική εντολή στη διακυβερνητική διάσκεψη όσον αφορά την εκπροσώπηση στον τομέα των εξωτερικών υποθέσεων, την κατανομή των αρμοδιοτήτων καθώς και το σύστημα ψηφοφορίας στο Συμβούλιο. Η άσκηση πίεσης για να αποφευχθεί αυτή η συζήτηση δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά αλλού παρά στην απώλεια περαιτέρω ετών.

Μου άρεσε το βιβλίο του Χέμινγουεϊ που ανέφερε ο κ. Méndez de Vigo, αλλά εγώ το κατάλαβα κάπως διαφορετικά. Αν ο ηλικιωμένος ήρωας του Χέμινγουεϊ είχε επιλέξει ένα μικρότερο ψάρι, ένα ψάρι μεσαίου μεγέθους, θα μπορούσε εύκολα και με ασφάλεια να φτάσει στο λιμάνι και θα είχε κάτι να φάει. Αντίθετα, ο χαρακτήρας αυτός επέλεξε ένα υπερβολικά μεγάλο ψάρι, γύρισε στο λιμάνι με άδεια χέρια και παραλίγο να χάσει τη ζωή του. Θα ήθελα να γλιτώσω την Ευρωπαϊκή Ένωση από παρόμοιες εμπειρίες, και αυτός είναι ο λόγος που δεν θα υποστηρίξω την έκθεση αυτή.

 
  
MPphoto
 
 

  Bernat Joan i Marí (Verts/ALE). – (EN) Κυρία Πρόεδρε, πρέπει να καταστήσουμε την Ευρώπη πιο ισχυρή πολιτικά. Αυτό είναι ένα από τα βασικά καθήκοντα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Για την Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, «περισσότερη» Ευρώπη σημαίνει περισσότερες ευκαιρίες ελευθερίας για τα έθνη χωρίς κράτος, για τις συνταγματικές περιφέρειες και τις εθνικές μειονότητες. Η Ευρώπη είναι το βασικό πεδίο στο οποίο μπορούμε να εργαστούμε μαζί και να συνυπάρξουμε. Γι’ αυτόν τον λόγο, χρειαζόμαστε όχι μόνο μια Συνθήκη, αλλά και ένα Σύνταγμα για την Ευρώπη στο μέλλον. Συνεπώς, πρέπει να υποστηρίξουμε μια μεταρρύθμιση της Συνθήκης προκειμένου να καταστήσουμε την Ευρώπη ισχυρότερη και να κάνουμε την ιδέα της ευρωπαϊκής ιθαγένειας κοινό στόχο για όλους τους Ευρωπαίους. Γι’ αυτόν τον λόγο, στο μέλλον η ΕΕ πρέπει να μιλά με μία φωνή για βασικά θέματα, όπως η μετανάστευση, η ασφάλεια, η αλλαγή του κλίματος και η απασχόληση.

 
  
MPphoto
 
 

  Esko Seppänen (GUE/NGL). – (FI) Κυρία Πρόεδρε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθετεί τώρα μια θέση αναφορικά με την έκθεση πρωτοβουλίας της επιτροπής για ένα θέμα που δεν υπάγεται στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του, ούτε από άποψη περιεχομένου ούτε από άποψη τελικού αποτελέσματος. Συνεπώς, η έκθεση είναι ευρωπροπαγάνδα υπέρ ενός συντάγματος σε μια περιοχή όπου η πολιτική ελίτ έχει χάσει την επαφή της με τους πολίτες. Σύμφωνα με μια σφυγμομέτρηση που καλύπτει το σύνολο της ΕΕ, το 75% των πολιτών της ΕΕ θα επιθυμούσαν ένα δημοψήφισμα για το Σύνταγμα, και σε αυτό το δημοψήφισμα οι πολίτες 11 από τα παλαιά κράτη μέλη θα το απέρριπταν.

Η χώρα μου, η Φινλανδία, επικύρωσε τη νεκρή συμφωνία, και αυτό έγινε ενάντια στη βούληση των πολιτών. Μια νέα σφυγμομέτρηση που παρήγγειλε η ομάδα μας στη Φινλανδία δείχνει ότι οι Φινλανδοί είναι αντίθετοι σε ένα σύνταγμα, στο σύνολο της χώρας: σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, όλα τα επαγγέλματα και όλες τις πολιτικές ομάδες. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάσσεται υπέρ του Συντάγματος, ενάντια στη βούληση του λαού σε πολλές χώρες. Αυτό δεν θα βελτιώσει τη νομιμότητά του, ή τη νομιμότητα του Συντάγματος στα κράτη μέλη. Πρέπει να έχουμε το θάρρος να ζητήσουμε τη γνώμη του λαού.

Το πνεύμα του παιχνιδιού είναι σαφές στον μυστικό κατάλογο των 12 ερωτημάτων που έστειλε η γερμανική Προεδρία στα κράτη μέλη: ας αλλάξουμε την ορολογία, αλλά ας κρατήσουμε το παλιό περιεχόμενο. Η νέα πρόταση για το Σύνταγμα δεν είναι, συνεπώς, τίποτα περισσότερο από ένα ταχυδακτυλουργικό κόλπο.

 
  
MPphoto
 
 

  Vladimír Železný (IND/DEM). – (CS) Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση που έχουμε ενώπιον μας αποτελεί μια προσπάθεια ανάστασης των νεκρών, δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, του Συντάγματος το οποίο δολοφόνησε ο γαλλικός λαός και έθαψε με τόσο ενθουσιασμό ο ολλανδικός λαός.

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι η ελίτ των ευρωκρατών δεν έχει καμία πρόθεση να λάβει υπόψη της το γεγονός αυτό. Έχει ξεκινήσει, συνεπώς, η διαδικασία αποκλεισμού από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων ενός από τα λιγότερα διαχειρίσιμα στοιχεία της, δηλαδή των πολιτών των κρατών μελών. Η ιδέα αυτή εκφράστηκε σε ένα μυστικό ερωτηματολόγιο που απέστειλε η γερμανική Προεδρία στις κυβερνήσεις των κρατών μελών. Ένα σημείο του ερωτηματολογίου περιλαμβάνει ανοικτά την ερώτηση: «τι γνώμη έχετε για την υιοθέτηση ενός εγγράφου με διαφορετικό όνομα, αλλά το ίδιο περιεχόμενο και τον ίδιο νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα με το Σύνταγμα;» Δεν θα μπορούσε να τεθεί πιο απερίφραστα. Επίσης, για να μην ακουστούμε τόσο ωμοί, προσθέτουμε και μια μικρή κινδυνολογία που αφορά το κλίμα, και για τους πιο ισχυρογνώμονες μια ενισχυμένη μορφή αλληλεγγύης αναφορικά με την ενέργεια, για να τους γλυκάνουμε, έτσι ώστε να έχουν κάτι να δείξουν στους συμπατριώτες τους όταν γυρίσουν πίσω. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι αφαιρούμε το δικαίωμα της αρνησικυρίας από τις μικρές χώρες και εξασφαλίζουμε μια νέα πλειοψηφία για τις μεγάλες χώρες. Στη συνέχεια του δίνουμε μια τέτοια ονομασία ώστε να μην χρειάζεται πλέον να διεξάγουμε δημοψήφισμα.

Οι συντάκτες της έκθεσης αυτής προτιμούν να παραβλέπουν το γεγονός ότι η Γερμανία δεν έχει επικυρώσει ακόμη το Σύνταγμα, και αυτό το κάνουν διότι η υπογραφή της Προέδρου θα ήταν αρκετή για να το επικυρώσει. Παραβλέπουν επίσης το γεγονός ότι το Σύνταγμα επικυρώθηκε από 16 μόνο από τα 27 κράτη μέλη, που αντιπροσωπεύουν το 37% μόλις του πληθυσμού της ΕΕ. Επίσης, παραβλέπουν το γεγονός ότι η απαίτηση αυτή τέθηκε σε ένα Σύνταγμα που επιβλήθηκε διά της βίας στα νέα κράτη μέλη στο πλαίσιο των ενταξιακών συμφωνιών τους.

 
  
MPphoto
 
 

  Corien Wortmann-Kool (PPE-DE). – (NL) Κυρία Πρόεδρε, θέλω καταρχάς να ευχαριστήσω και τους δύο συντάκτες για τις προσπάθειές τους.

Η έκθεση είναι αμφίσημη καθώς υποστηρίζει με έμφαση τα βασικά στοιχεία της Συνταγματικής Συνθήκης, ενώ λαμβάνει επίσης υπόψη τις εξελίξεις των τελευταίων ετών, μολονότι αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει σε μεγαλύτερο βαθμό. Σε τελική ανάλυση, το κοινό επικρίνει τη λειτουργία της Ευρώπης, και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στις Κάτω Χώρες και στη Γαλλία. Είναι πολύ σημαντικό το Κοινοβούλιο αυτό να δώσει επίσης τη δέουσα προσοχή σε αυτές τις επικρίσεις. Ευτυχώς, η ιδέα ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν κερδίζει διαρκώς μεγαλύτερη υποστήριξη στην Ευρώπη. Αρκετά με το Σύνταγμα.

Η έκθεση θα μπορέσει να λάβει τη στήριξή μας, μολονότι έχουμε πρόβλημα με κάποιες παραγράφους. Υποστηρίζουμε την έκθεση γιατί υπερασπίζεται τα βασικά στοιχεία της Συνταγματικής Συνθήκης. Ταυτόχρονα –και αυτό είναι κάτι που ορισμένοι το αρνούνται– ανοίγει την πόρτα στην αλλαγή: αποσαφήνιση του όρου «επικουρικότητα», κανένα συνταγματικό γνώρισμα, κανένα ευρωπαϊκό κράτος και, όσον αφορά μια σειρά προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε στη σημερινή εποχή, περισσότερη φιλοδοξία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς επίσης και συμμετοχή του κοινού και ρόλος για τα εθνικά κοινοβούλια. Ο ρόλος αυτός θα πρέπει, ωστόσο, να δείξει τον δέοντα σεβασμό για τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μια Ευρώπη με τους δικούς μας όρους αποκλειστικά δεν μπορεί να υπάρξει. Πρέπει να βγούμε μαζί από αυτή τη διαδικασία, και πρέπει να μπορέσουμε να το επιτύχουμε με γυναικεία καθοδήγηση. Θέλω να ευχηθώ στην Angela Merkel, καθώς και στον δικό μας κ. Poettering και τον Πρόεδρο της Επιτροπής Barroso, καλή επιτυχία, και πρέπει όλοι μας να τους υποστηρίξουμε προκειμένου να οδηγηθεί σε αίσιο πέρας αυτή η κατάσταση.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. POETTERING
Προέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Genowefa Grabowska (PSE). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Brok και ο κ. Barón Crespo εκπόνησαν μια καλή έκθεση που αξίζει την πλήρη υποστήριξή μας. Την προσυπογράφω ολόψυχα και θα την υπερψηφίσω. Με την έκθεση αυτή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει ένα μήνυμα ότι το Σώμα επιθυμεί μια Ένωση όπως αυτή που περιγράφεται στο σημείο 9 της έκθεσης, ήτοι μια πιο αποδοτική Ένωση που θα λειτουργεί καλύτερα και θα φροντίζει για τα δικαιώματα των πολιτών της.

Στέλνουμε ένα μήνυμα στη διακυβερνητική διάσκεψη με το οποίο λέμε ότι υποστηρίζουμε τις 18 χώρες που έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη και συντασσόμαστε μαζί τους. Μολαταύτα, αναγνωρίζουμε επίσης την ανάγκη για αλλαγές που αποτελούν προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ, προκειμένου να προβούν στην επικύρωση οι υπόλοιπες χώρες, και δεν είμαστε προκατειλημμένοι στο θέμα αυτό. Οι αλλαγές περιγράφονται στο σημείο 12 του ψηφίσματος. Με μεγάλη μου χαρά θα σημειώσω ότι το ανωτέρω σημείο περιέχει αναφορά στην αλληλεγγύη στον τομέα της ενέργειας, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη χώρα μου.

Το σημείο 5 της έκθεσης υπενθυμίζει την πολιτική ευθύνη των κρατών μελών που έχουν υπογράψει τη Συνθήκη. Θέλω να προσθέσω ότι οι χώρες αυτές έχουν επίσης νομική ευθύνη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ιδίως σε σχέση με τη Σύμβαση της Βιέννης για το δίκαιο των Συνθηκών. Η χώρα μου, η Πολωνία, δεν έχει επικυρώσει ακόμη το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, αλλά μια μεγάλη πλειοψηφία Πολωνών υποστηρίζουν την Ευρώπη. Ο πολωνικός λαός είναι μεταξύ των πλέον φιλοευρωπαϊκών κοινωνιών που υπάρχουν. Πιστεύω ότι το σύνθημα της γερμανικής Προεδρίας που λέει ότι πρέπει να οικοδομήσουμε την Ευρώπη μαζί θα πρέπει να απευθυνθεί στις κυβερνήσεις, όχι στους πολίτες. Οι τελευταίοι έχουν από καιρό πεισθεί γι’ αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Mario Borghezio (UEN). – (IT) Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρόκειται για μια έκθεση που επιμένει στη λανθασμένη οδό της ανώφελης θεραπευτικής εμμονής για να κρατηθεί στη ζωή ένα Σύνταγμα που απέρριψαν οι λαοί και εξακολουθούν να υποστηρίζουν οι μεγάλοι πατριώτες του φεντεραλισμού, όπως ο ιταλός Πρωθυπουργός κ. Πρόντι, ο οποίος αρνείται στη βόρεια Ιταλία, στην Παδανία, τον εσωτερικό φεντεραλισμό, τον φορολογικό φεντεραλισμό, για να επιβάλει τη δικαιοσύνη από τη «Ρώμη των κλεπτών».

Η έκθεση που εξετάζουμε παρακάμπτει το ζήτημα των κριτηρίων για τον περιορισμό της διεύρυνσης, το οποίο, όπως ορθώς επεσήμανε ο Πρωθυπουργός Balkenende, βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης για την Ευρώπη. Αντί να εμμένει σε αυτά τα νομικά τεχνάσματα, η Ευρώπη οφείλει να επικεντρωθεί στα συγκεκριμένα προβλήματα και να κινητοποιήσει όλες της τις δυνάμεις για να προστατεύσει την παραγωγή, την εργασία και την απασχόληση, απαντώντας με πράξεις, και όχι με την αόριστη γραφειοκρατική γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Επίτροπος Mandelson, στις σοβαρότατες και συγκεκριμένες ανησυχίες των ευρωπαϊκών βιομηχανιών. Οι βιομηχανίες μας ζητούν προστασία από την αναστολή των μέτρων κατά του ντάμπινγκ που επέβαλε από τις αρχές του τρέχοντος έτους ο υπερφιλελεύθερος Επίτροπος Εμπορίου.

Οι επιχειρήσεις μας και η απασχόληση υποφέρουν από αυτές τις λανθασμένες αποφάσεις, οι οποίες μάλιστα εντείνονται από τη σημερινή απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για αύξηση των επιτοκίων δανεισμού. Οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι Βρυξέλλες είναι λανθασμένες γιατί επιβραδύνουν την πορεία μας προς την πρόοδο, την απασχόληση και την ευημερία της Ευρώπης και, συνεπώς, εξακολουθούν να απέχουν πολύ από τα μύχια αισθήματα και από τις απόψεις των ευρωπαίων πολιτών που πληρώνουν τους φόρους τους εν μέρει για να συντηρούν τις Βρυξέλλες.

 
  
MPphoto
 
 

  Sylvia-Yvonne Kaufmann (GUE/NGL). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, στη σύνοδο κορυφής η προεδρία του Συμβουλίου πρέπει να επιτύχει τον τετραγωνισμό του κύκλου. Επειδή πραγματικά η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα επιτύχει μόνο από κοινού, θεωρώ ότι μπορεί να βρεθεί διέξοδος από τη συνταγματική κρίση μόνον εάν η επικείμενη διακυβερνητική διάσκεψη έχει μία σαφώς περιορισμένη εντολή, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και χρονικά.

Σημείο εκκίνησης των διαπραγματεύσεων μπορεί να αποτελέσει μόνο το κείμενο της συνθήκης, που φέρει την υπογραφή και των 27 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Τα δύο τρίτα του συνόλου των κρατών μελών, που αποτελούν ταυτόχρονα την πλειοψηφία του πληθυσμού της Ένωσης, την επικύρωσαν σύμφωνα με τις απαιτήσεις του εκάστοτε συντάγματός τους. Θα ήθελα να υποστηρίξω κατηγορηματικά την παράγραφο 11 της έκθεσης: οποιοδήποτε αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που θα έχει ως αποτέλεσμα λιγότερη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων συγκριτικά με το σύνταγμα, λιγότερη δημοκρατία, διαφάνεια ή αποτελεσματικότητα, θα απορριφθεί. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο όταν πρόκειται να υπονομευθεί το κοινωνικό κράτος. Έτσι, για παράδειγμα, η ρήτρα γενικής εφαρμογής της κοινωνικής πολιτικής του τρίτου μέρους της συνταγματικής συνθήκης πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη. Το ίδιο ισχύει για τις αξίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, στο οποίο η Ένωση ορίζεται ως κοινότητα αξιών. Είναι καλό που το Κοινοβούλιο δείχνει κόκκινη κάρτα σε όλους εκείνους που με προκάλυμμα το «όχι» της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών θέλουν να περιχαρακωθούν στην εθνική τους κυριαρχία.

Οι κυριολεκτικά γελοίες σκιαμαχίες ενάντια στα σύμβολα της ευρωπαϊκής ενοποίησης πρέπει να σταματήσουν. Οι άνθρωποι στην Ευρώπη δεν θέλουν αντιπαράθεση ούτε για τη σημαία ούτε για τον ύμνο, θέλουν θαρραλέες λύσεις που θα φέρουν πρόοδο. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μία λύση «Σύνταγμα +», κυρίως για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Kaufmann. Επιτρέψτε μου μια σύντομη παρατήρηση: όταν επισκέφτηκα την περασμένη εβδομάδα την Κνεσέτ, με υποδέχτηκαν με τον ύμνο της Ευρώπης από μία φιλαρμονική ορχήστρα. Μετά από όλα όσα συμβαίνουν τώρα, θα ήταν ασφαλώς καλό να εξετάσουμε μήπως πρέπει να κάνουμε το ίδιο και εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Witold Tomczak (IND/DEM). – (PL) Κύριε Πρόεδρε, οι υποστηρικτές του Ευρωπαϊκού Συντάγματος κάνουν μια διαρκή προσπάθεια να μετατρέψουν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα ηπειρωτικό υπερκράτος. Αυτή είναι η κύρια δυσκολία με το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι προς τα συμφέρον των εθνών της Ευρώπης. Παρά τις πολλές δημοκρατικές δηλώσεις που έχουν ακουστεί, αυτό θα αποτελέσει το πρώτο βήμα στον επικίνδυνο δρόμο προς την καθιέρωση του ολοκληρωτισμού στην ήπειρο μας.

Η σταδιακή εξάλειψη των πολιτικών λειτουργιών των σύγχρονων εθνικών δομών είναι μια πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Η ανάληψη των πολιτικών λειτουργιών των εθνικών κρατών από υπερεθνικές δομές θα είναι επιζήμια για την πολιτιστική κληρονομιά των μεμονωμένων εθνών. Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, θα οδηγήσει στην εξαφάνιση των κυρίαρχων κρατών. Πρέπει, συνεπώς, να τεθεί τέλος στις αυτοκαταστροφικές διαδικασίες της οικοδόμησης ενός ευρωπαϊκού υπερκράτους. Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και κάθε υποκατάστατό του πρέπει να απορριφθούν. Τα ελεύθερα έθνη της Ευρώπης δεν χρειάζονται το Σύνταγμα για να συνεργαστούν.

Πρέπει να δρομολογηθεί αμέσως μια συζήτηση σχετικά με το πώς θα διασφαλιστούν τα δικαιώματα των εθνών στον σύγχρονο κόσμο, ιδίως στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό των υπερμάχων του Ευρωπαϊκού Συντάγματος ότι αποφεύγουν τη χρήση του όρου κυριαρχία, λες και τους προκαλεί τρόμο. Ως ένδειξη ευσπλαχνίας μας προσφέρουν το δικαίωμα σε μια ταυτότητα, αλλά αυτό μπορεί να το διατηρήσει κανείς ακόμη και όταν στερηθεί την ελευθερία του. Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα ισοδυναμεί με προσβολή της κυριαρχίας. Αποτελεί απειλή για την κυριαρχία των εθνικών κρατών, για την ελευθερία και την αυτοδιάθεσή τους. Καλώ το Σώμα να επιτρέψει στα έθνη να ζουν ελεύθερα. Τα έθνη της Ευρώπης θέλουν να εξακολουθήσουν να έχουν κυρίαρχα κράτη!

 
  
MPphoto
 
 

  Maria da Assunção Esteves (PPE-DE). – (PT) Στην επικείμενη διακυβερνητική διάσκεψη η ΕΕ πρέπει να κοιτάξει προς το μέλλον και πρέπει να διερευνήσει αυτή καθαυτή την ουσία της ύπαρξής της. Εδώ, στην Ευρώπη, ο διαφωτισμός διακήρυξε την ανώτερη αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και συνέστησε τη δημιουργία μιας ένωσης ανθρώπων που θα έδινε σάρκα και οστά σε αυτή την αξία.

Από τον 18ο αιώνα ήδη, ο Καντ έθεσε τις αρχές για την αιώνια ζωή και είπε ότι τα εθνικά συντάγματα των χωρών δεν μπορούν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους χωρίς την κατάλληλη εξωτερική εντολή. Ο μοντερνισμός στηρίζεται σε ανθρωποκεντρική πολιτική, σε ευέλικτους θεσμούς και στις εξουσίες ως αγωγό δικαιοσύνης.

Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα είναι ένα από τα καθήκοντα του μέλλοντός μας που μπορούν να μας δώσουν τη δυνατότητα να επιτύχουμε, στη διάρκεια της ζωής μας, τον μοντερνισμό, λίκνο του οποίου είναι η Ευρώπη. Δεν επιθυμούμε άραγε ένα σχέδιο δικαιοσύνης το οποίο καθίσταται δυνατό μόνο αν στηρίζεται από κοινές πολιτικές δομές; Αν ναι, τότε το Σύνταγμα είναι η απάντηση. Παρέχει τα θεμέλια για δημοκρατία μεγάλης κλίμακας, για την ενίσχυση της εξουσίας του Κοινοβουλίου, για την αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ τους κέντρου και των κρατών μελών, για τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, για πολιτικό έργο στο πλαίσιο ενός δικτύου και για κανόνες σχετικά με τη λήψη αποφάσεων που παραχωρούν ικανότητα διακυβέρνησης και αποτελεσματικότητα, με απώτερο στόχο την επίτευξη μιας ανθρώπινης και ανοικτής Ευρώπης.

Ο κόσμος στον οποίο ζούμε μας φέρνει ολοένα και πιο συχνά αντιμέτωπους με νέες πραγματικότητες. Οι πολιτικές ελίτ έχουν την ευθύνη να οικοδομήσουν νέα πρότυπα και να ορίσουν νέους τρόπους διαβίωσης. Καθώς προχωρούμε σε αυτό το μονοπάτι της συναίνεσης –και σε αυτό το σημείο, θέλω να αποτίσω φόρο τιμής στις προσπάθειες του κ. Barón Crespo και του κ. Brok– με θλίβει η υποτίμηση των συμβόλων της Ευρώπης. Αυτό δεν συμβαίνει ως αντίδραση σε κάποιο πραγματικό λόγο ανησυχίας μεταξύ των πολιτών. Αντιθέτως, αποτελεί απάντηση στα φάσματα που εγείρονται σε διάφορες, εξτρεμιστικές ομιλίες. Η Ευρώπη βρίσκεται στη φάση της εκ νέου θεμελίωσής της και δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να απαλλαγεί από τη συμβολική της διάσταση. Ο Paul Valéry είπε κάποτε ότι η Ευρώπη θα οικοδομείτο μόνο υπό την απειλή της παρακμής.

Ίσως θα μπορούσαμε να απαντήσουμε σε αυτό ότι η Ευρώπη οικοδομείται από την ηθική βούληση και από την ψύχραιμη λογική. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, όσον αφορά αυτή την οδύσσεια: ότι δεν μπορούν να υπάρξουν ημίμετρα.

 
  
MPphoto
 
 

  Carlos Carnero González (PSE). – (ES) Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα δεν είναι το πρόβλημα, αλλά η λύση.

Πιστεύω ότι όσοι από εμάς ήμασταν στη Συνέλευση μπορούμε να δηλώσουμε ότι το Σύνταγμα που εκπονήσαμε εκεί είναι στην πραγματικότητα η καλύτερη δυνατή λύση. Για τρεις λόγους τουλάχιστον: λόγω της συναίνεσης που επιτεύχθηκε, λόγω των σημαντικών προόδων που περιέχει και επίσης επειδή θα μας επιτρέψει να ολοκληρώσουμε την πολιτική ένωση.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα –και αυτός είναι ο στόχος της έκθεσης του κ. Barón και του κ. Brok– είναι να το σώσουμε· όχι να το μπερδέψουμε, να το περιπλέξουμε, να το μετατρέψουμε –για να χρησιμοποιήσω μια λέξη από την ιταλική πολιτική– σε ένα «cosa [πράγμα]». Χρειαζόμαστε ένα σύνταγμα, όχι ένα «cosa» που είναι απροσδιόριστο.

Για τον σκοπό αυτό, πιστεύω ότι πρέπει να έχουμε υπόψη τρεις παράγοντες. Καταρχάς, το μήνυμα. Δεν μου αρέσει η ιδέα να σταματήσουμε να το αποκαλούμε «Σύνταγμα». Δεν μου αρέσει η ιδέα να καταργούμε τα σύμβολα. Δεν μου αρέσει καν η ιδέα να αλλάξει μορφή προκειμένου να γίνει ακατανόητο. Αν δεν έχουμε άλλη επιλογή από αυτό, ωστόσο, πρέπει τουλάχιστον να σώσουμε το περιεχόμενό του. Αυτό το περιεχόμενο περιλαμβάνει κάτι που πολύ συχνά ξεχνάμε να αναφέρουμε: την επέκταση της συναπόφασης και τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη τη διαδικασία, συνειδητοποιούμε σε αυτό το Κοινοβούλιο ότι μιλάμε για μια διαδικασία διάσωσης του Συντάγματος που είναι υπερβολικά μυστική, που είναι υπερβολικά διακυβερνητική; Σε τελική ανάλυση, μιλάμε γι’ αυτό που θέλουμε, αλλά συχνά δεν ξέρουμε για ποιο πράγμα μιλάμε.

Πιστεύω ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να απευθυνθεί με σαφήνεια στις κυβερνήσεις, δηλώνοντας αυτό που λέει αυτή η έκθεση, αλλά πρέπει επίσης να απευθυνθεί στα εθνικά κοινοβούλια.

Αν απορρίψουμε το αποτέλεσμα της ΔΔ, θα καλέσουμε επίσης αυτά τα κοινοβούλια να ενεργήσουν ανάλογα.

Ας είμαστε συνεπείς, αυτή τη φορά τουλάχιστον.

 
  
MPphoto
 
 

  Γεώργιος Καρατζαφέρης (IND/DEM). – Κύριε Πρόεδρε, αυτό το οποίο χρειάζεται περισσότερο η Ευρώπη είναι φως. Περισσότερο φως. Αφήνουμε σκιές. Σκιές σε αποφάσεις, σε μεθοδεύσεις και στο τι τελικά θέλουμε να πετύχουμε. Και βεβαίως, περισσότερο και από το φως χρειαζόμαστε δημοκρατία. Δεν απευθυνόμαστε στο λαό. Δεν ξέρει ούτε ο εργάτης στην Πολωνία, ούτε ο αγρότης στην Ελλάδα, ούτε ο γιατρός στο Βέλγιο τι συμβαίνει επί τέλους μ’ αυτό το Σύνταγμα. Χρειαζόμαστε δημοκρατία. Μη φοβόμαστε το λαό. Να απευθυνθούμε στο λαό για να δούμε ποια είναι η άποψή του. Όλοι, την ίδια ημέρα, με ένα γενικό δημοψήφισμα. Για το λαό αποφασίζουμε. Δεν μπορεί 27 ηγέτες –οι οποίοι σήμερα είναι, αλλά αύριο δεν είναι– να αποφασίζουν για την τύχη των λαών της Ευρώπης μέσα στους αιώνες.

Είμαι από την πόλη που γέννησε τη δημοκρατία, την Αθήνα. Εκεί υπήρχε η Πνύκα. Εκεί παίρνονταν οι αποφάσεις. Κι όποιος αγνοούσε το λαό έπαιρνε το δρόμο της εξορίας. Θα μας εξορίσουν όλους κάποια μέρα οι λαοί της Ευρώπης εάν υπάρξουμε κατώτεροι των προσδοκιών τους για δημοκρατία και δικαιοσύνη.

 
  
MPphoto
 
 

  Gunnar Hökmark (PPE-DE). – (ΕΝ) Κύριε Πρόεδρε, έχω τρεις παρατηρήσεις. Πρώτον, είναι σημαντικό να μην αφήσουμε τα προβλήματα με τη νέα Συνθήκη να επισκιάσουν τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα επιτεύγματά μας. Κατά κάποιον τρόπο, τα επιτεύγματά μας είναι τα καλύτερα επιχειρήματα υπέρ μιας νέας Συνθήκης. Μας δίνουν νέες ευθύνες και τονίζουν την ανάγκη για νέα αρμοδιότητα για λήψη αποφάσεων. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε αποτύχει, κανείς δεν θα στρεφόταν προς εμάς για να αντιμετωπίσουμε την αλλαγή του κλίματος ή να συμβάλουμε στη σταθερότητα στα Βαλκάνια. Δεν θα είχαμε νέες αιτήσεις για προσχώρηση. Ας μην ξεχνάμε ότι τα επιτεύγματα είναι τα κύρια επιχειρήματα υπέρ μιας νέας Συνθήκης.

Δεύτερον, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η νέα Συνθήκη θα προκύψει από πολιτικές προκλήσεις και όχι από διαφορετικά πολιτικά σύμβολα. Πρέπει να είμαστε σε θέση να υποδεχθούμε νέα μέλη και να έχουμε σαφή, δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία όσον αφορά τις κοινές αποφάσεις που λαμβάνουμε. Πρέπει να έχουμε την ευκαιρία να λαμβάνουμε τις απαραίτητες αποφάσεις προκειμένου να καταπολεμήσουμε το έγκλημα, να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις της περιβαλλοντικής και της ενεργειακής πολιτικής και να διασφαλίσουμε τη σταθερότητα στη γειτονιά μας και σε άλλα μέρη του κόσμου όπου αυτή απαιτείται.

Τρίτον, πρέπει να κατανοήσουμε και να βεβαιωθούμε ότι είναι πιο σημαντικό να έχουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική παρά έναν κοινό υπουργό εξωτερικών. Είναι πιο σημαντικό να μπορούμε να λαμβάνουμε καίριες αποφάσεις παρά να έχουμε έναν εκλεγμένο Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Είναι πιο σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να λαμβάνουμε αποφάσεις σε όλους τους τομείς όπου αντιμετωπίζουμε προκλήσεις σήμερα. Αυτό είναι πιο σημαντικό από τα σύμβολα. Χρειαζόμαστε μια Συνθήκη, όχι υποχρεωτικά ακριβώς την υπό συζήτηση Συνθήκη.

 
  
MPphoto
 
 

  Pervenche Berès (PSE). – (FR) Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ότι αν το Κοινοβούλιο θέλει να κάνει κάτι που να αξίζει τον κόπο σε αυτό το στάδιο, τότε αυτό πρέπει να είναι η προάσπιση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, διότι αυτός πιστεύω ότι θα είναι ο ζημιωμένος της έκβασης των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Πιστεύω επίσης ότι η έκθεση που μας παρουσίασαν οι συνάδελφοί μας βουλευτές, ο κ. Enrique Barón Crespo και κ. ο Elmar Brok, ανοίγει, στις παραγράφους 12 και 17, έναν μελλοντικό δρόμο προς τα εμπρός πάνω στον οποίο πρέπει να βασιστούμε. Σε αυτές τις παραγράφους αναφέρεται ότι οι προσδοκίες των πολιτών μας αφορούν θεμελιώδη ζητήματα, όχι θεσμικά θέματα. Η παράγραφος 17 καλεί την Επιτροπή να εκσυγχρονίσει και να προσαρμόσει, με ορισμένες τροποποιήσεις, το κείμενο που έχουμε σήμερα μπροστά μας, λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις προσδοκίες. Αυτό είναι το θέμα που διακυβεύεται.

Το θέμα είναι ότι τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 8ης Μαρτίου πρέπει να ενσωματωθούν στις πολιτικές μας έτσι ώστε η Ένωση να είναι σε θέση να λειτουργεί με τρόπο τέτοιο ώστε να υλοποιεί τις πολιτικές που προσδοκούν οι πολίτες μας. Αυτές οι πολιτικές αφορούν την περιβαλλοντική συνοχή, με τη δυνατότητα ανταπόκρισης στις ενεργειακές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, και τις προσδοκίες που αφορούν τον κοινωνικό τομέα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα των θεμάτων που διακυβεύονται και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτά που μας προτείνουν ο κ. Enrique Barón Crespo και ο κ. Elmar Brok, είναι, κατά τη γνώμη μου, αποδεκτά, στον βαθμό που δεν υποτιμάται η νοημοσύνη του κόσμου. Το να αρκείται κανείς στο να προτείνει στους πολίτες μια αλλαγή στην παρουσίαση του κειμένου, πιστεύοντας ότι μόνον το συγκείμενο είναι αυτό που θα έκανε ορισμένα έθνη να πουν όχι, δεν θα εναρμονιζόταν με την πραγματικότητα της ψήφου αυτών των εθνών. Ελπίζω ότι το Σώμα θα ψηφίσει αύριο προς αυτή την κατεύθυνση.

 
  
MPphoto
 
 

  Simon Busuttil (PPE-DE). – (EN) Κύριε Πρόεδρε, είναι σαφές ότι το σημείο εκκίνησης για οποιαδήποτε αναθεώρηση Συνθήκης πρέπει να είναι το τρέχον κείμενο του Συντάγματος για έναν απλό λόγο: υπεγράφη από όλα τα κράτη μέλη. Βεβαίως αν μια υπογραφή σημαίνει κάτι, πρέπει να δείξουν τη δέσμευσή τους προς αυτό, και επικυρώθηκε επίσης από 18 κράτη μέλη. Από αυτό το σημείο εκκίνησης πρέπει να επιδιώξουμε έναν συμβιβασμό που θα λαμβάνει υπόψη τρεις παράγοντες.

Ο πρώτος είναι οι ανησυχίες των χωρών που το απέρριψαν και οι ανησυχίες των χωρών που δεν το έχουν επικυρώσει ακόμα. Ο δεύτερος είναι ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη ορισμένα λάθη που μπορεί να έχουμε κάνει – και ναι, μπορεί να κάναμε κάποια λάθη στην πορεία. Για παράδειγμα, μπορεί να προχωρήσαμε πολύ γρήγορα και περισσότερο απ’ όσο έπρεπε με την υπογραφή ενός συντάγματος μόλις πέντε μήνες μετά τη σπουδαιότερη και μεγαλύτερη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή όντας υπερβολικά αισιόδοξοι ειδικά με τον χαρακτηρισμό της Συνθήκης ως Σύνταγμα, ενώ αρχικά η εντολή που είχαμε αφορούσε μόνο την απλούστευση.

Τρίτον και τελευταίο, το σημείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι ότι ο συμβιβασμός πρέπει επίσης να συνυπολογίζει τη νέα πραγματικότητα στην οποία ζούμε και τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε και που μπορεί να μην λήφθηκαν επαρκώς υπόψη στο Σύνταγμα. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, σε μια κοινή μεταναστευτική πολιτική και μια κοινή προσέγγιση στην αλλαγή του κλίματος. Ναι, η γερμανική Προεδρία και η πορτογαλική Προεδρία μετά από αυτή, πρέπει να επιτύχουν μια λεπτή ισορροπία και τους ευχόμαστε καλή τύχη. Σίγουρα τη χρειάζονται!

 
  
MPphoto
 
 

  Jan Andersson (PSE). – (SV) Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ξεκινήσω ευχαριστώντας τους εισηγητές που παρουσίασαν μια ισορροπημένη πρόταση σύμφωνα με την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εμμένει στις απόψεις του όσον αφορά τη Συνθήκη αλλά, ταυτόχρονα, διακατέχεται από ρεαλισμό και κατανοεί ότι πρόκειται να συμβούν αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν με τίμημα την υιοθέτηση μόνο μιας μίνι-συνθήκης, η οποία θα περιλαμβάνει αποκλειστικά θεσμικά ζητήματα. Πρέπει να ληφθούν υπόψη όχι μόνο οι δύο χώρες που απέρριψαν τη Συνταγματική Συνθήκη, αλλά και εκείνες οι χώρες που είπαν «ναι». Μια νέα Συνθήκη πρέπει να αντικατοπτρίζει τα ζητήματα που οι πολίτες θεωρούν σημαντικά.

Η κλιματική απειλή πρέπει να περιλαμβάνεται σε αυτήν, όπως επίσης και η κοινωνική Ευρώπη, και είναι σημαντικό –όπως είπαν και άλλοι ομιλητές– να υπάρχει η δυνατότητα πραγματοποίησης διεύρυνσης. Δεν πιστεύω, ωστόσο, ότι η λύση είναι να εισαχθούν στη Συνθήκη τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, αλλά ότι απαιτούνται θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Επίσης, είναι σημαντικό να μην μιλάμε μόνο για τη διαφάνεια στην Ευρώπη. Η διαδικασία η οποία ξεκινά τώρα πρέπει να είναι ανοικτή και να συμπεριλαμβάνει τον διάλογο με τους Ευρωπαίους, έτσι ώστε να μπορέσουμε να διεξάγουμε μια συζήτηση ενόσω η διαδικασία είναι σε εξέλιξη.

Στη συνέχεια, θέλω να πω κάτι στην ακροδεξιά, η οποία δεν παραλείπει να κηρύττει τη διακυβερνητική συνεργασία σε αντιδιαστολή προς τον υπερεθνικισμό. Η ακροδεξιά έχει παρουσιάσει τις πλέον υπερεθνικιστικές προτάσεις και επιθυμεί να εξαναγκάσει τα κράτη μέλη να διεξάγουν δημοψηφίσματα. Γεγονός είναι ότι εναπόκειται στα ίδια τα κράτη μέλη να αποφασίσουν πώς θα χειριστούν αυτή τη Συνταγματική Συνθήκη. Οι δυνάμεις της δεξιάς υπερέβησαν τα όρια στην προκειμένη περίπτωση.

 
  
MPphoto
 
 

  Marian-Jean Marinescu (PPE-DE). – Proiectul Europa a avut succes iar datoria noastră este să-i oferim mijloacele pentru a funcţiona bine şi în viitor. Din acest motiv, proiectul are nevoie de un fundament clar, transparent, solid şi eficient asumat prin consens, prin voinţa şi experienţa politică şi democratică a tuturor membrilor săi, deoarece obiectivul nostru comun este mai presus de orgoliile şi de temerile individuale. Pentru a fi cu adevărat solidari pentru dezvoltare durabilă, cooperare, extindere şi coeziune avem nevoie de instituţii solide şi eficiente care să ne garanteze funcţionarea, avem nevoie de o politică de securitate şi apărare comună, de o politică externă comună. Acceptarea unui acord politic de bază chiar şi într-o formă restrânsă, precum şi continuarea politicii de vecinătate vor face ca Uniunea Europeană să crească şi să se dezvolte nu numai pentru sine, ci şi cu toate statele din jur, oferindu-le astfel nu numai promisiuni, ci şi exemplul elocvent că numai împreună ne putem dezvolta cu adevărat. De aceea consider că iniţiativa raportorilor este extrem de bine venită şi sper că la Consiliul din iunie se va ţine cont de opiniile exprimate în acest raport.

 
  
MPphoto
 
 

  Libor Rouček (PSE). – (CS) Κυρίες και κύριοι, η σημερινή έκθεση παρουσιάστηκε στη διάρκεια της γερμανικής Προεδρίας και θα ήθελα, ως εκ τούτου, να ευχαριστήσω καταρχάς τους γερμανούς φίλους μας για τις σημαντικές προσπάθειές τους να πείσουν το Συμβούλιο στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου να δεσμευτεί για τη σύγκληση διακυβερνητικής διάσκεψης και για την εφαρμογή ενός σχεδίου εργασίας με σαφή στόχο την επίτευξη συμφωνίας μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.

Μετά την ιστορική της διεύρυνση σε 27 κράτη μέλη, η ΕΕ χρειάζεται ένα νέο συνταγματικό έρεισμα. Χρειάζεται μέσα με τα οποία να μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά και δημοκρατικά. Χρειάζεται πόρους με τους οποίους να μπορεί να ικανοποιήσει τις ανησυχίες των πολιτών σε ζητήματα όπως η παγκοσμιοποίηση, η παράνομη μετανάστευση και η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.

Τα μέσα και οι πόροι αυτοί περιέχονται, σε κάποιον βαθμό, στο σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης που επικυρώθηκε από τα δύο τρίτα των κρατών μελών. Τέσσερα άλλα κράτη επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να την επικυρώσουν και να διατηρήσουν τις θεμελιώδεις αρχές και το περιεχόμενο αυτού του εγγράφου. Αυτή η σαφής πλειοψηφία, αυτή η συμμαχία δυνάμεων, θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω διαπραγμάτευση, το αποτέλεσμα της οποίας δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να οδηγήσει σε μειωμένη προστασία για τα ανθρώπινα δικαιώματα ή σε όρια επί της δημοκρατικής και αποτελεσματικής λειτουργίας της Ένωσης.

Τέλος, θέλω να καλέσω τις κυβερνήσεις των τριών χωρών που δεν έχουν επικυρώσει ακόμη το Σύνταγμα, περιλαμβανομένης της δικής μου χώρας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, να τιμήσουν την υπογραφή τους και να υποβάλουν το έγγραφο στους πολίτες τους προς έγκριση. Και αν φοβούνται τους πολίτες τους, τότε θα πρέπει τουλάχιστον να σταματήσουν να θέτουν προσκόμματα σε εκείνους που προσπαθούν να εξασφαλίσουν μια εποικοδομητική, ταχεία και δημοκρατική λύση.

 
  
MPphoto
 
 

  Reinhard Rack (PPE-DE). – (DE) Κύριε Πρόεδρε, κατά τη συζήτηση για το σύνταγμα, τους τελευταίους μήνες, μας έδωσαν πολλές συμβουλές: καλές, καλοπροαίρετες και μερικές που δεν ήταν καν καλοπροαίρετες. Η πιο αλλόκοτη από αυτές τις προτάσεις ήταν ασφαλώς η ιδέα να αφαιρέσουμε από το βασικό κείμενο τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και να τον διατηρήσουμε τεχνητά στη ζωή με μία παραπομπή. Εκ πρώτης όψεως ίσως να μπορούσε κανείς να πει πως η συμβουλή αυτή ήταν καλοπροαίρετη. Σίγουρα η πρόταση αυτή είναι καλή για όποιον θέλει ένα σύντομο και απλό κείμενο που διαβάζεται εύκολα. Υπό το πρίσμα των χαμηλών επιπέδων ανάγνωσης που η μελέτη της Πίζας βεβαιώνει πως υπάρχουν στην κοινή μας Ευρώπη, ίσως να είναι σημαντικό να έχουμε 65 άρθρα λιγότερα. Αν όμως εξετάσει κανείς πιο καλά το ζήτημα, το βλέπει τελείως διαφορετικά.

Ποιο είναι το ζητούμενο ως προς τα θεμελιώδη δικαιώματα; Είναι η προστασία του ατόμου από εκείνους που κατέχουν την εξουσία – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Αυτό ήταν και πρέπει να μείνει και μελλοντικά ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά καθήκοντα κάθε κοινότητας. Ακριβώς γι’ αυτό ενοχλεί τόσο πολύ η πρόταση να μειωθεί η σημασία του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και να γίνει ο χάρτης όσο πιο μικρός και αόρατος γίνεται.

Στην Αυστρία έχουμε εδώ και πολλά χρόνια μία φιλανθρωπική δράση που ονομάζεται Licht ins Dunkel – «Φως στο σκοτάδι». Σκοπός της είναι να βοηθά τους κοινωνικά ασθενέστερους – τα Χριστούγεννα και όχι μόνο. Μια τέτοια δράση χρειαζόμαστε και για το θέμα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και χαίρομαι διότι στη σημερινή συζήτηση, πάρα πολλοί υποστήριξαν πως πρέπει να εμμείνουμε στο θέμα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και να εξασφαλίσουμε ότι θα έχουμε και μελλοντικά μία Συνταγματική Συνθήκη ως ακρογωνιαίο λίθο για το κοινοτικό μας δίκαιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Σας ευχαριστούμε πολύ. Κι όλα αυτά μέχρι τα Χριστούγεννα, κύριε Rack!

 
  
MPphoto
 
 

  Margrietus van den Berg (PSE). – (NL) Κύριε Πρόεδρε, μόνο μια νέα Συνθήκη θα μπορέσει να κάνει την ΕΕ πιο δημοκρατική και πιο αποφασιστική. Το ολλανδικό «όχι» το 2005 δεν ήταν ένα «όχι» στην Ευρώπη: το 72% των Ολλανδών θεωρεί ότι η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι πολύτιμη. Γι’ αυτό θα ήταν καταστροφή για τις Κάτω Χώρες αν εξακολουθούσαμε να εμμένουμε σε ένα «όχι» χωρίς εναλλακτικές, όπως κινδυνεύει να κάνει το ολλανδικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Εξ ου και το σχέδιο μου των πέντε σημείων για μια νέα Συνθήκη που θα τιμήσει το ολλανδικό «όχι» και θα δελεάσει την πλειονότητα των Ολλανδών να επιστρέψουν στο στρατόπεδο του «ναι».

Ένα: μια δημοκρατική Ευρώπη, λιγότερα δικαιώματα αρνησικυρίας, περισσότερη συναπόφαση για το Σώμα αυτό, διαφάνεια της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, αποχαιρετισμός στο Στρασβούργο, βελτιωμένη συνεργασία μεταξύ του ΕΚ και των εθνικών κοινοβουλίων, αλλά όχι μια κόκκινη κάρτα που θα ανακατεύει τις εξουσίες τους.

Δύο: μια πιο κοινωνική Ευρώπη. Να συμπεριλάβουμε μια κοινωνική ρήτρα που θα ορίζει ότι οι δημόσιες και ημι-ιδιωτικές προμήθειες δεν είναι κατώτερες από την αγορά αλλά μπορούν να αναπτυχθούν σύμφωνα με τις ιδέες των εθνικών κρατών μελών και περιφερειών. Να καταστήσουμε τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεσμευτικό.

Τρία: μια Ευρώπη των πολιτών και των περιφερειών χάρη στην αύξηση της αποκέντρωσης και στην ενισχυμένη επικουρικότητα. Να δώσουμε στις μεθοριακές περιοχές και στις περιφέρειες την ευκαιρία να υποβάλουν σε δοκιμασία τα πράγματα. Να δώσουμε στους ευρωπαίους πολίτες το δικαίωμα να προσθέτουν θέματα στην ημερήσια διάταξη μέσω αναφορών.

Τέσσερα: να ενσωματώσουμε στη νέα Συνθήκη αυστηρότερα ενταξιακά κριτήρια προκειμένου να αποφύγουμε την εξαπάτηση. Στην περίπτωση ενδεχόμενης μελλοντικής διεύρυνσης, πρέπει να τακτοποιήσουμε πρώτα τα του οίκου μας στην Ευρώπη.

Πέντε: να μειώσουμε σημαντικά το μέγεθος της νέας Συνθήκης, τοποθετώντας σε παραπομπές όλες τις απλουστεύσεις. Αυτό θα περικόψει τη συνθήκη κατά 322 άρθρα. Επίσης, ας κρατήσουμε τη Συνθήκη με τη μορφή συνθήκης, διότι το Σύνταγμα έδωσε στους Ολλανδούς την εντύπωση ότι θα έχαναν το δικό τους σύνταγμα.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι Κάτω Χώρες μπορούν να ξανακερδίσουν τη θέση τους στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης, εκεί όπου, βάσει των συμφερόντων μας και των ιδανικών μας, ανήκουμε.

 
  
MPphoto
 
 

  Günter Gloser, Προεδρεύων του Συμβουλίου. (DE) Κύριε Πρόεδρε, κυρία Αντιπρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω και πάλι θερμά τους δύο εισηγητές που προσέφεραν τη βάση για τη σημερινή συζήτηση. Επικροτώ επίσης την κατά τη γνώμη μου ευρεία υποστήριξη για το σχέδιο της ευρωπαϊκής συνταγματικής συνθήκης, για το οποίο πρέπει να καταβάλουμε ακόμα αρκετές προσπάθειες.

Ο κ. Méndez de Vigo αναφέρθηκε στην αρχή στον Χέμινγουεϊ, στο παράδειγμα με τον ψαρά και το τεράστιο ψάρι, από το οποίο τελικά δεν έμεινε παρά μόνο ο σκελετός μέχρι να το βγάλει στη στεριά. Ίσως ο ψαράς να μην είχε τα τεχνικά μέσα για να φέρει με ασφάλεια ζωντανό το μεγάλο ψάρι στο λιμάνι. Όμως εμείς, που σήμερα αντιμετωπίζουμε μεγάλες προκλήσεις, έχουμε κάθε δυνατότητα. Καταλάβαμε ότι αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να οργανωθεί διαφορετικά για να βελτιωθεί στο θέμα της ικανότητας λήψης αποφάσεων και στην αντιμετώπιση των επίκαιρων θεμάτων που σήμερα είναι διαφορετικά από ό,τι πριν από 10 ή 15 χρόνια.

Θα ήταν κρίμα να σταματήσει ξαφνικά να είναι αποδεκτή η εργασία που έγινε και εγκρίθηκε τα περασμένα χρόνια. Λέω εντελώς συνειδητά, και ως κάποιος που μέχρι πρόσφατα ήμουν πάντα βουλευτής, ότι είναι λάθος να χρησιμοποιούμε σε μια τέτοια συζήτηση απερίσκεπτα λόγια. Δεν επιβάλλεται τίποτα σε κανέναν. Ήταν απόφαση των μελών του Σώματος να συγκαλέσουν μετά από τις εμπειρίες με τη Νίκαια μία Συνέλευση στην οποία ήθελαν να συμμετάσχουν πολλοί βουλευτές του Κοινοβουλίου για τη δημιουργία μίας νέας συνθήκης.

Εκφράστηκε η ρητή επιθυμία να συμμετάσχουν και βουλευτές χωρών που δεν είχαν γίνει ακόμα μέλη της ΕΕ. Δεν είναι σωστό να αναφέρονται σήμερα παραδείγματα για να καταδειχθεί ότι υπήρξε κάποιος καταναγκασμός. Το γεγονός ότι θελήσαμε να συμπεριλάβουμε αυτές τις χώρες για να μην τους επιβληθεί μια συνθήκη εκφράζει αυτή ακριβώς τη δημοκρατική βούληση που χαρακτηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τις τελευταίες ημέρες ειπώθηκε επανειλημμένα ότι η γερμανική Προεδρία του Συμβουλίου θέλει την επιτυχία. Φυσικά θέλουμε την επιτυχία, όχι όμως για εμάς, αλλά για την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί στις 25 Μαρτίου διαπιστώσαμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, καθώς και ότι χρειαζόμαστε νέα μέσα για την προστασία του κλίματος και τον τομέα της ενέργειας. Και όποιος ζητάει από αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση μεγαλύτερη αλληλεγγύη σχετικά με το κλίμα και την ενέργεια, πρέπει φυσικά και να εξασφαλίσει πως υπάρχουν τα ανάλογα μέσα. Ως εκ τούτου, ευχαριστώ θερμά για την ευρεία υποστήριξη. Όπως είπε και μία συνάδελφος, ελπίζουμε ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων θα λάβουν μία σαφή εντολή με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τη διακυβερνητική διάσκεψη.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Gloser. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στη γερμανική Προεδρία για το καλό της κοινής μας Ευρώπη. Αν επιτύχει η Ευρώπη, θα έχει επιτύχει και η Προεδρία. Αυτό θα ήταν ένα σχεδόν τέλειο αποτέλεσμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Margot Wallström, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής. (EN) Κύριε Πρόεδρε, δύο γυναίκες είναι πάντα παρούσες στις συζητήσεις μας για μια νέα θεσμική συμφωνία και μια νέα συνθήκη: η κ. Μέρκελ, η οποία αντιπροσωπεύει την ελπίδα για πρόοδο, αλλά και η Πανδώρα με το κουτί της, το οποίο ελπίζουμε ότι δεν θα ανοίξει. Θα θυμάστε ότι το μόνο που έμεινε στο Κουτί της Πανδώρας ήταν η ελπίδα. Όταν όλα τα άλλα είχαν βγει από το κουτί, υπήρχε ακόμα η ελπίδα. Πρέπει να ελπίζουμε για μια νέα συμφωνία. Πρέπει επίσης να χρησιμοποιήσουμε το παράθυρο ευκαιρίας που έχουμε τώρα.

Κοίταζα τους επισκέπτες μας, τους προσκεκλημένους μας και τους θεατές, και αναρωτιόμουν τι πιστεύουν γι’ αυτή τη συζήτηση. Πιστεύουν ότι είναι θέμα μέτρησης των αρνητικών ψήφων έναντι των θετικών ψήφων ή ότι προσπαθούμε να εξηγήσουμε γιατί είναι τόσο σημαντικό να διατηρηθεί η πολιτική επένδυση που έγινε στην εξεύρεση ενός τρόπου να λαμβάνονται οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με πιο αποτελεσματικό, ανοιχτό και διαφανή τρόπο; Αυτό ακριβώς δεν θέλει να χάσει κανείς επί του παρόντος. Δεν θέλουμε να χάσουμε πολλά χρόνια συζητήσεων και διαπραγματεύσεων και τον χρόνο που επενδύθηκε στην όλη διαδικασία, διότι θέλουμε να δώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια ισχυρότερη φωνή στην παγκόσμια σκηνή. Θέλουμε να αποφασίζουμε ποιος θα κάνει τι, μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από 15 σε 27 κράτη μέλη μέσα σε λίγα χρόνια, και πρέπει να αποφασίσουμε για τις πολιτικές, τις νέες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στον τομέα της ενέργειας, του κλίματος και της μετανάστευσης.

Έχει να κάνει με τον τρόπο που εργαζόμαστε, λαμβάνουμε αποφάσεις και ενεργούμε από κοινού. Αυτό πρέπει να επιλύσουμε: συζητούμε τα θεσμικά θέματα, διότι είναι αλληλένδετα με το περιεχόμενο πολιτικής.

Έχουμε επενδύσει πάρα πολλά για να τα χάσουμε όλα. Ελπίζουμε ότι η γερμανική Προεδρία θα μας βοηθήσει να βρούμε μια λύση και εμείς στην Επιτροπή είμαστε διατεθειμένοι να βοηθήσουμε. Ελπίζουμε ότι, με τη βοήθεια όλων, οι πολίτες θα αισθάνονται πληροφορημένοι και εμείς θα μπορέσουμε να ακούσουμε και να εξηγήσουμε με σαφήνεια αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Μαζί μπορούμε να το κάνουμε αυτό.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί την Πέμπτη.

Γραπτές δηλώσεις (Άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  John Attard-Montalto (PSE), γραπτώς. (EN) Η διαδικασία για μια Συνταγματική Συνθήκη καθυστέρησε μέσω των δημοψηφισμάτων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Ορισμένα κράτη μέλη συνέχισαν τη διαδικασία επικύρωσης, άλλα όχι. Μπήκαμε σε μια περίοδο προβληματισμού.

Σήμερα η Συνταγματική Συνθήκη κερδίζει και πάλι ώθηση. Ο χάρτης πορείας υποδεικνύει ένα Σύνταγμα μέχρι το 2009, πριν από τις επόμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Όταν απορρίφθηκε το Σύνταγμα, όλοι είχαν τις απόψεις τους. Μια άποψη που ακουγόταν παντού ήταν ότι πολλοί πολίτες της Ευρώπης αισθάνονταν αποξενωμένοι.

Καταρχάς, ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα είναι απαραίτητο για όποιον πιστεύει στην ευρωπαϊκή διαδικασία.

Δεύτερον, οι πολίτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να αισθάνονται ότι ανήκουν στην ΕΕ με τον ίδιο τρόπο που αισθάνονται υπήκοοι των κρατών τους.

Τρίτον, είναι σημαντικό να γνωρίζουν αυτοί οι πολίτες σε τι αφορά το Σύνταγμα.

Απαρίθμησα αυτές τις προτεραιότητες, διότι δεν συμμερίζονται όλα τα ευρωπαϊκά κράτη μέλη τον ίδιο ενθουσιασμό για τη διαδικασία. Πολλοί Ευρωπαίοι δεν αισθάνονται πολίτες της ΕΕ παράλληλα με την εθνικότητά τους. Τέλος, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι δεν γνωρίζουν ακόμα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του Συντάγματος. Αν δεν αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια αυτά τα θέματα εντός δύο ετών, μπορεί να καταλήξουμε στην ίδια θέση που βρισκόμαστε σήμερα.

 
  
MPphoto
 
 

  Jean-Pierre Audy (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Χαιρετίζω την πρόταση ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της οποίας συν-εισηγητές είναι ο κ. Elmar Brok (ΕΛΚ), από τη Γερμανία, και ο κ. Enrique Barón Crespo (ΕΣΚ), από την Ισπανία, σχετικά με τη συνταγματική διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το έγγραφο πολιτικής θα είναι πολύ χρήσιμο για τη γερμανική Προεδρία, της οποίας ο ρόλος, υπό την ώθηση της κ. Angela Merkel, είναι αξιοσημείωτος, για τον προσδιορισμό του χάρτη πορείας της κατά τη διάρκεια του προσεχούς Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 20 και 21 Ιουνίου 2007.

Αυτή η πρόταση αναγνωρίζει, τελικά, ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί και οι αντιπρόσωποί τους που καταλαμβάνουν τα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να συμμετέχουν πιο στενά στη θεσμική διαδικασία. Αν θέλουμε να μετακινηθούμε από μια τεχνοκρατική Ευρώπη προς μια πολιτική Ευρώπη, τότε πρέπει να πάψουμε να έχουμε μια Ευρώπη που επινοείται σε πρεσβευτικά σαλόνια και να περάσουμε έτσι από μια διπλωματική Ευρώπη σε μια δημοκρατική Ευρώπη.

Χαιρετίζω επίσης την οξυδέρκεια του νέου Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, Νικολά Σαρκοζί, που προτείνει μια απλοποιημένη συνταγματική συνθήκη. Αυτός είναι για εμάς ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε και ελπίζω να αλλάξουμε τους θεσμούς μας με την προοπτική να πάμε με νέους κανόνες στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2009. Πρέπει να επινοήσουμε το σχέδιο Β που ουδέποτε υπήρξε και να επικρατήσει η λογική επί του δογματισμού και επί άλλων δημαγωγικών θέσεων. Η Ευρώπη των λαών έχει ξεκινήσει.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexandra Dobolyi (PSE), γραπτώς.(HU) Σύμφωνα με τη Συνταγματική Συνθήκη, ο στόχος της Ένωσης είναι να προάγει την ειρήνη, τις θεμελιώδεις αξίες, και την ευημερία των λαών των κρατών μελών της, καθώς και να δημιουργήσει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα που θα παρέχει ελευθερία και ασφάλεια στους πολίτες του, επιτυγχάνοντας ισόρροπη οικονομική μεγέθυνση και ενισχύοντας την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.

Η «παύση για προβληματισμό» έφτασε στο τέλος της με τη γερμανική Προεδρία. Ανατέθηκε στο Βερολίνο το καθήκον να θέσει τα θεμέλια για τη δημιουργία μιας νέας συνθήκης στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου 2007. Αν η σύνοδος κορυφής του Ιουνίου είναι επιτυχημένη, τα κράτη μέλη θα δώσουν εντολή στην επερχόμενη πορτογαλική Προεδρία να συγκαλέσει μια διακυβερνητική διάσκεψη, η οποία θα πρέπει να ετοιμάσει το τελικό κείμενο της νέας συνθήκης μέχρι το τέλος του έτους.

Στον βαθμό που τα κράτη μέλη θα μπορέσουν να συμφωνήσουν επί της νέας συνθήκης, το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που θα σχηματιστούν το 2009, θα έχουν την ευκαιρία να αρχίσουν να εργάζονται πάνω σε πιο αποτελεσματικά, διαφανή και δημοκρατικά θεμέλια. Αυτό συμπεριλαμβάνει την ταχύτερη λήψη αποφάσεων, τον σαφή καθορισμό των αρμοδιοτήτων των διαφόρων θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών, τον σεβασμό της επικουρικότητας και την ενίσχυση της ισότητας των κρατών μελών. Επίσης, θα πρέπει να βρεθεί μια λύση προκειμένου να μπορέσει επιτέλους να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στα εργαλεία και στις κοινοτικές πολιτικές που είναι αναγκαία για την επίτευξη των κοινών μας στόχων. Η κοινή επιτυχία εξαρτάται πρωτίστως από την πολιτική βούληση να ενεργούμε συντονισμένα.

 
  
MPphoto
 
 

  Ilda Figueiredo (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να τεθεί σε αυτή τη συζήτηση είναι ότι δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι το σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης ναυάγησε όταν απορρίφθηκε στα δημοψηφίσματα που πραγματοποιήθηκαν στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες το 2005. Κάθε τροποποίηση της παρούσας Συνθήκης, ως εκ τούτου, σημαίνει ότι ξαναρχίζει ολόκληρη η διαδικασία, και κάθε πρόταση για μια νέα Συνθήκη θα πρέπει να τεθεί σε δημοψηφίσματα που θα πραγματοποιηθούν σε καθένα από τα κράτη μέλη σε ημερομηνίες που θα αποφασιστούν από τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

Ωστόσο, οι εισηγητές δεν το έκαναν. Επανέλαβαν τη στήριξή τους στο επονομαζόμενο σχέδιο της Συνταγματικής Συνθήκης και προσπαθούν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, να επηρεάσουν την απόφαση που ελήφθη στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 21 και 22 Ιουνίου. Αυτό είναι κάτι που μας βρίσκει κάθετα αντίθετους.

Όσον μας αφορά, επιθυμούμε να δηλώσουμε για μία ακόμη φορά την αντίθεσή μας σε ένα έγγραφο που υποστηρίζει τον νεοφιλελευθερισμό, τη βαθύτερη στρατιωτικοποίηση και την ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση εξουσίας, η οποία θα επιτευχθεί διατηρώντας ένα ανώτερο επίπεδο των σημαντικών εξουσιών της ΕΕ με τίμημα τη μείωση της δημοκρατίας και τον περιορισμό της επιρροής των λαών και των θεσμών των μικρών και μεσαίων κρατών μελών.

Είμαστε υπέρ μιας πιο δημοκρατικής και πιο δίκαιης Ευρώπης, η οποία θα χαρακτηρίζεται από αλληλεγγύη, μιας Ευρώπης που θα προάγει την ειρήνη και τη συνεργασία με ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου, μιας Ευρώπης που θα συμμορφώνεται με την αρχή των κυρίαρχων κρατών με ίσα δικαιώματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Piia-Noora Kauppi (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Όταν συνεδριάσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 21 και 22 Ιουνίου, οι αρχηγοί κρατών της ΕΕ θα έλθουν αντιμέτωποι με μια μεγάλη πρόκληση. Ουσιαστικά, θα πρέπει να διαμορφώσουν έναν σχετικά οριστικό συμβιβασμό για τα βασικά σημεία διαφωνίας όσον αφορά το θεσμικό και συνταγματικό μέλλον της Ευρώπης. Δεν έχουν περιθώριο να αποτύχουν σε αυτό το έργο και, συνεπώς, να υπαναχωρήσουν σε τομείς όπου τα διάφορα εθνικά συμφέροντα υποχρεώθηκαν να υποχωρήσουν.

Αν είναι επιτυχείς και καταφέρουν να συμφωνήσουν στα βασικά πολιτικά σημεία αδιεξόδου, προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για μια σχετικά σύντομη Διακυβερνητική Διάσκεψη που θα διευθετήσει τις λεπτομέρειες, αυτή η στιγμή θα μπορούσε να είναι η σημαντικότερη στιγμή στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μέχρι τώρα. Θα έχει νομιμοποιηθεί πέρα από κάθε αμφιβολία και, μονομιάς, θα αποτινάξει την αδράνεια που χαρακτήριζε την κοινοτική διαδικασία λήψης αποφάσεων σε υψηλό επίπεδο τα τελευταία χρόνια.

Ειλικρινά ελπίζω ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα ανταποκριθούν σε αυτή την πρόκληση. Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει: να διατηρηθεί το μεγαλύτερο μέρος της Συνταγματικής Συνθήκης και να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες που οδήγησαν στα δύο αποτυχημένα δημοψηφίσματα το 2005. Είναι καιρός να κινητοποιήσουμε αυτή τη συναίνεση με την κατάλληλη πολιτική βούληση.

 
  
MPphoto
 
 

  Richard Seeber (PPE-DE), γραπτώς. – (DE) Επ’ ευκαιρία της συζήτησης για τον χάρτη πορείας για τη συνταγματική διαδικασία της ΕΕ επικροτώ την υποστήριξη του περιεχομένου της Συνταγματικής Συνθήκης που εξέφρασε κατηγορηματικά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και επιβεβαιώθηκε ξεκάθαρα στην πρόταση ψηφίσματος. Θα ήθελα να υπογραμμίσω και εγώ ότι τη Συνταγματική Συνθήκη την έχουν ήδη επικυρώσει τα δύο τρίτα των κρατών μελών και ότι εμείς, ως εκπρόσωποι των πολιτών, φέρουμε την πολιτική ευθύνη να ακούμε τη φωνή όλων των κρατών μελών.

Για τον λόγο αυτόν ζητώ να διατηρηθούν όλες οι θεμελιώδεις αρχές που περιλαμβάνει το Μέρος Ι της Συνταγματικής Συνθήκης.

Πιστεύω ότι όλοι θα μου δώσουν δίκιο όταν λέω ότι η Συνταγματική Συνθήκη περιλαμβάνει σημαντικές βελτιώσεις στον τομέα της ενοποίησης των υφισταμένων συνθηκών και της συνένωσης των πυλώνων, της αναγνώρισης των αξιών στις οποίες είναι θεμελιωμένη η Ευρωπαϊκή Ένωση, του νομικά δεσμευτικού χαρακτήρα του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά.

Για τους λόγους αυτούς, υποστηρίζω τις προσπάθειες της γερμανικής Προεδρίας του Συμβουλίου να επιτύχει συμφωνία για την εκπόνηση ενός χάρτη πορείας μέχρι το τέλος του χρόνου και ζητώ, σε συμφωνία με την έκθεση, να ολοκληρωθεί η διαδικασία επικύρωσης της νέας Συνθήκης πριν από το τέλος του 2008.

Σε αυτό το πλαίσιο, καλώ την Επιτροπή αφενός να αναλάβει πλήρως τον ρόλο της στις επικείμενες διαπραγματεύσεις και αφετέρου να συμπεριλάβει σε αυτές το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

 
  
MPphoto
 
 

  Alexander Stubb (PPE-DE), γραπτώς. – (EN) Θέλω να συγχαρώ τους συναδέλφους μου κ. Barón Crespo και κ. Brok γι’ αυτή την έκθεση, η οποία λαμβάνει υπόψη τρεις πτυχές που θέλω να επισημάνω.

Πρώτον, η Συνταγματική Συνθήκη πλέει σε ταραγμένα ύδατα. Έχουμε τους φίλους του Συντάγματος, δηλαδή τους 18 που την επικύρωσαν και άλλους για τους οποίους η επικύρωση δεν θα ήταν πρόβλημα. Ωστόσο, έχουμε επίσης φίλους προβληματισμένους: τη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες. Έχουμε επίσης φίλους σκεπτικιστές, το ΗΒ, την Πολωνία και την Τσεχική Δημοκρατία.

Συνεπώς, χρειαζόμαστε ηγεσία. Ευτυχώς, υπάρχει η Καγκελάριος Μέρκελ, την οποία εμπιστεύομαι ολόψυχα.

Δεύτερον, πρέπει να διαμορφώσουμε μια σαφή εντολή για να οδηγήσει η ΔΔ σε μια λύση πριν από τις εκλογές του 2009. Η έκθεση το αναφέρει αυτό.

Τρίτον, θέλουμε η τελική Συνθήκη να περιλαμβάνει τη βασική ουσία του σχεδίου Συντάγματος. Πρόκειται για τις θεσμικές καινοτομίες, τη νομική προσωπικότητα, τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και την υπηρεσία εξωτερικών υποθέσεων. Δεν με ενδιαφέρουν τόσο τα σύμβολα.

Πρέπει η Συνταγματική Συνθήκη για την ΕΕ να είναι πιο δημοκρατική, πιο διαφανής και πιο αποτελεσματική.

Ως εκ τούτου, δίνω την πλήρη υποστήριξή μου σε αυτή την έκθεση.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου