Ευρετήριο 
 Προηγούμενο 
 Επόμενο 
 Πλήρες κείμενο 
Διαδικασία : 2007/2002(INI)
Διαδρομή στην ολομέλεια
Διαδρομή του εγγράφου : A6-0375/2007

Κείμενα που κατατέθηκαν :

A6-0375/2007

Συζήτηση :

PV 24/10/2007 - 13
CRE 24/10/2007 - 13

Ψηφοφορία :

PV 25/10/2007 - 7.12
CRE 25/10/2007 - 7.12
Αιτιολογήσεις ψήφου

Κείμενα που εγκρίθηκαν :

P6_TA(2007)0483

Συζητήσεις
Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007 - Στρασβούργο Έκδοση ΕΕ

13. Η πρόοδος στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής (συζήτηση
PV
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. – Η ημερήσια διάταξη προβλέπει τη συζήτηση της έκθεσης της κ. Martens εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης, σχετικά με την πρόοδο στις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής [2007/2002(ΙΝΙ)] (Α6-0375/2007).

 
  
MPphoto
 
 

  Maria Martens, εισηγήτρια. (NL) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, συζητούμε την έκθεση σχετικά με την κατάσταση των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής. Αυτό προβάλλει ένα κοινό όραμα από την πλευρά της Αφρικής και της Ευρώπης όσον αφορά τη μελλοντική συνεργασία με σκοπό την προώθηση της ανάπτυξης στην Αφρική και την καταπολέμηση της φτώχειας. Η στρατηγική πρέπει να ισοδυναμεί με κάτι περισσότερο από την απλή υπεράσπιση της τρέχουσας πολιτικής. Πρόκειται για ένα όραμα, βασισμένο σε κοινές αξίες και αρχές, στον αμοιβαίο σεβασμό, που έχει στόχο την ευημερία των ανθρώπων.

Η Αφρική και η Ευρώπη έχουν μια μακρά κοινή ιστορία, οι σχέσεις όμως μεταξύ τους έχουν πραγματικά αλλάξει: δεν μπορούν πια να είναι μονόπλευρες. Σήμερα πρόκειται για μια ισότιμη εταιρική σχέση για την από κοινού αντιμετώπιση προβλημάτων που επηρεάζουν και τις δύο ηπείρους, όπως η ασφάλεια, το εμπόριο, η μετανάστευση και η αλλαγή του κλίματος.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση χάραξε μια ευρωπαϊκή στρατηγική για την Αφρική το 2005. Υπήρξα επίσης εισηγήτρια σε εκείνη την περίπτωση. Κατά τη γνώμη μας αυτή η στρατηγική είχε δύο σημαντικά μειονεκτήματα. Ήταν μια στρατηγική που προοριζόταν υπερβολικά για την Αφρική, αλλά χωρίς να εμπλέκει την Αφρική και το Κοινοβούλιο και η κοινωνία των πολιτών δεν ενεπλάκησαν επαρκώς στην ανάπτυξη αυτής της στρατηγικής. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι μιλάμε τώρα για μια κοινή στρατηγική μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής και ότι το Κοινοβούλιο και η κοινωνία των πολιτών θα εμπλακούν περισσότερο αυτή τη φορά. Η συνεργασία αυτή προμηνύεται εξαιρετική για το μέλλον.

Κυρία Πρόεδρε, αυτή η στρατηγική πρέπει να μας παράσχει τη δομή και την κατεύθυνση για κοινή δράση στο μέλλον. Η καταπολέμηση της φτώχειας και οι αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας πρέπει να αποτελέσουν προτεραιότητα. Παρόλο που τα πιο πρόσφατα στοιχεία σχετικά με τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας επιτρέπουν έναν βαθμό αισιοδοξίας, στην υποσαχάρια Αφρική το 41,1% των ανθρώπων εξακολουθεί να ζει με ένα δολάριο την ημέρα. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να βελτιωθεί μόνο με την αναπτυξιακή βοήθεια. Είναι επίσης απαραίτητο να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη.

Οι συμφωνίες οικονομικής εταιρικής σχέσης που αποτελούν σήμερα αντικείμενο διαπραγμάτευσης θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα καλό εργαλείο για αυτό, εφόσον – και τονίζω αυτό το σημείο – έχουν τη βιώσιμη ανάπτυξη στον πυρήνα τους και εφόσον αποτελούν κάτι περισσότερο από απλές ευρωπαϊκές εμπορικές συμφωνίες. Θα ήθελα να μιλήσει ο Επίτροπος για την κατάσταση όσον αφορά την πιθανή αναβολή της προθεσμίας της 1ης Ιανουαρίου 2008.

Κυρία Πρόεδρε, οι αφρικανικές κυβερνήσεις είναι φυσικά πρωτίστως υπεύθυνες για την ανάπτυξη στις ίδιες τους τις χώρες. Έχουν γίνει περισσότερο ανεξάρτητες, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά. Η ανάπτυξη της Αφρικής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, μεταξύ άλλων και μέσω της εμφάνισης στο προσκήνιο νέων οργανισμών όπως ο NEPAD (Νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη της Αφρικής) και ο Αφρικανικός Μηχανισμός Επιθεώρησης από Ομοτίμους. Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που η Ευρώπη ήταν ο μόνος και αποκλειστικός εταίρος παροχής οικονομικής και πολιτικής ενίσχυσης. Άλλες χώρες αρχίζουν να ασκούν την επιρροή τους στην Αφρική με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο: βλέπουμε την Κίνα, για παράδειγμα. Δεν μπορούμε πια να θεωρούμε δεδομένη τη σχέση μας με την Αφρική.

Κυρία Πρόεδρε, η έκθεση επισημαίνει τρεις τομείς πολιτικής οι οποίοι είναι πρωταρχικής σημασίας: ειρήνη και ασφάλεια, χρηστή διακυβέρνηση και οικονομική ανάπτυξη, καθώς και επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Όσον αφορά τους τομείς της ευρωπαϊκής πολιτικής, η έκθεση εφιστά την προσοχή στη σημασία της μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ των δραστηριοτήτων ανάπτυξης από τη μια πλευρά και άλλων τομέων πολιτικής από την άλλη, όπως το εμπόριο, η γεωργία και η μετανάστευση. Μόνο αν η Ευρώπη κάνει πιο συνεκτική, πιο συντονισμένη χρήση της στήριξής της και βελτιώσει τη χρηματοοικονομική λογιστική της μπορεί η αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης να γίνει πιο αποδοτική και αποτελεσματική.

Η ειρήνη και η ασφάλεια αποτελούν σοβαρά προβλήματα για την Αφρική. Η έκθεση τονίζει τη σημασία μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για την αντιμετώπιση καταστάσεων συγκρούσεων. Η βασική προτεραιότητα σε αυτόν τον τομέα θα είναι η ευθύνη μας να προστατεύσουμε τους ανθρώπους και να συμβάλουμε στην πρόληψη και την παύση των συγκρούσεων, καθώς και στην ανοικοδόμηση. Προφανώς η χρηστή διακυβέρνηση, το λειτουργικό κράτος δικαίου και η σταθερή δημοκρατία αποτελούν προϋποθέσεις για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη. Η ανάπτυξη ικανοτήτων σε αυτούς τους τομείς είναι εξαιρετικά σημαντική. Στηρίζουμε τις φιλοδοξίες της Επιτροπής σε αυτόν τον τομέα.

Κυρία Πρόεδρε, η δεύτερη σύνοδος κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης-Αφρικής πρόκειται να διεξαχθεί τον Δεκέμβριο έπειτα από ένα κενό επτά ετών. Η κοινή στρατηγική ΕΕ-Αφρικής καθώς και το σχέδιο δράσης θα αποφασιστούν εκεί. Διακυβεύονται πολλά και μας συμφέρει όλους να είναι επιτυχής αυτή η σύνοδος. Επιπλέον, παρόλο που η κατάσταση στη Ζιμπάμπουε αποτελεί λόγο σοβαρής ανησυχίας, πρέπει να θυμόμαστε ότι πρόκειται για μια σύνοδο ΕΕ-Αφρικής και όχι μια σύνοδο ΕΕ-Ζιμπάμπουε, ότι πρόκειται για μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση και όχι μια επικεντρωμένη στον πρόεδρο εταιρική σχέση.

Είναι θετικό το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο θα έχουν την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της συνόδου να διατυπώσουν την κοινοβουλευτική άποψη όσον αφορά την κοινή στρατηγική. Οι αντιπροσωπείες από το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο και το Κοινοβούλιό μας συναντήθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα για να ετοιμάσουν μια κοινή δήλωση. Ελπίζω οι Πρόεδροί μας να καταφέρουν να την παρουσιάσουν στους αρχηγούς κυβερνήσεων στη σύνοδο.

Κυρία Πρόεδρε, ασφαλώς υπάρχουν πολλά ακόμα να πω, αλλά βλέπω πως ο χρόνος μου έχει τελειώσει, επομένως θα σταματήσω εδώ, αλλά όχι πριν ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου και την Επιτροπή για την εξαιρετικά εποικοδομητική συνεργασία.

 
  
MPphoto
 
 

  Manuel Lobo Antunes, Προεδρεύων του Συμβουλίου.(PT) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, κυρία εισηγήτρια, η Ευρώπη, η Αφρική και ο κόσμος άλλαξαν αρκετά την τελευταία δεκαετία. Η Ευρώπη αποτελεί σήμερα ένα σύνολο 27 κρατών μελών τα οποία συνδυάζουν κάποιες φορές εξαιρετικά διαφοροποιημένες πρωτοβουλίες και προσεγγίσεις εξωτερικής πολιτικής. Παρόλο που δεν είναι σωστό να λέμε ότι η αφρικανική ήπειρος παραμελήθηκε, δεδομένου του όγκου της δημόσιας αναπτυξιακής βοήθειας που διαθέτει η Ευρώπη σε αυτήν την ήπειρο, μπορούμε, ωστόσο, να μιλήσουμε για ένα κενό στη σχέση μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Τα τελευταία χρόνια οι αρνητικές συνέπειες αυτού του κενού έχουν γίνει πιο εμφανείς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τώρα την ανάγκη να φέρουν τις σχέσεις με την Αφρική σε ένα νέο επίπεδο, με τη δεύτερη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-Αφρικής να αποτελεί τη σωστή στιγμή για να εκφραστεί σαφώς αυτή η επιθυμία.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν αυτή τη νέα αναγνώριση της σημασίας των σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής: η ευρεία συνειδητοποίηση ότι όλες οι παγκόσμιες προκλήσεις όπως η ειρήνη και η ασφάλεια ή το διεθνές εμπόριο απαιτούν συντονισμένη δράση από την πλευρά της διεθνούς κοινότητας, αιτιολογώντας με αυτόν τον τρόπο την εμφάνιση νέων μορφών συνεργασίας· η αναζήτηση απαντήσεων σε προβλήματα που επηρεάζουν τόσο την Ευρώπη όσο και την Αφρική, κυρίως οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής· η διαχείριση των ενεργειακών πόρων ή των μεταναστευτικών ροών· η επιθυμία της Αφρικής να αντιμετωπίσει συνολικά κοινά προβλήματα και η ανάγκη προσαρμογής σε συγκεκριμένες γεωπολιτικές αλλαγές στο διεθνές πλαίσιο.

Αυτή η νέα σχέση μεταξύ ΕΕ και Αφρικής περιγράφεται στα έγγραφα τα οποία ελπίζουμε πως θα εγκριθούν κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου: στην κοινή στρατηγική ΕΕ-Αφρικής, στο πρώτο σχέδιο δράσης και, ευελπιστούμε, στη Δήλωση της Λισαβόνας. Αυτά τα έγγραφα αντικατοπτρίζουν την ειδική φύση της σχέσης μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής. Διατυπώνουν μια προσέγγιση η οποία, από τη μια πλευρά, ενθαρρύνει την ύπαρξη πολυμερών καναλιών και, από την άλλη, αποσκοπεί στην αντιμετώπιση διάφορων πτυχών της σχέσης μας με έναν πιο ολοκληρωμένο τρόπο. Αυτή η προσέγγιση αποτελεί τη διαφορά την οποία μπορεί να τονίσει η ΕΕ, κυρίως σε σχέση με άλλους διεθνείς φορείς. Η αναγνώριση της Αφρικής ως στρατηγικού παγκόσμιου εταίρου αντικατοπτρίζεται επίσης στη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για την προετοιμασία της συνόδου κορυφής και για την έγκριση των εγγράφων. Αν και η στρατηγική ΕΕ-Αφρικής η οποία εγκρίθηκε το 2005 αποτελεί ένα έγγραφο της ΕΕ το οποίο είναι δεσμευτικό μόνο για την Ένωση, η νέα στρατηγική – για πρώτη φορά κοινή στρατηγική – και το σχέδιο δράσης αποτελούν το παράδειγμα της από κοινού εργασίας με τους αφρικανούς εταίρους μας.

Από την αρχή τα έγγραφα της συνόδου κορυφής προετοιμάστηκαν από μια κοινή ομάδα εμπειρογνωμόνων και ελπίζουμε πως θα εγκριθούν κατά τη συνάντηση της τρόικας των υπουργών που θα διεξαχθεί στις 31 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που συμπεριέλαβε επίσης μη κυβερνητικούς φορείς και τις κοινωνίες των πολιτών, τόσο από την Αφρική όσο και από την Ευρώπη. Η κοινή στρατηγική και το πρώτο σχέδιο δράσης αποτελούν έτσι το αποτέλεσμα από κοινού εργασίας. Επομένως, η παρούσα διατύπωσή τους αντικατοπτρίζει και ανταποκρίνεται σε πολλές από τις ανησυχίες και τις συστάσεις που συμπεριλήφθηκαν στην έκθεση της κ. Martens, μια έκθεση η οποία είναι σαφώς εξαιρετικά πλήρης και ολοκληρωμένη.

Οι εταιρικές σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής που επισημάνθηκαν στην κοινή στρατηγική και στο σχέδιο δράσης πρέπει να καλύψουν θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Θεμελιώδες κριτήριό τους θα πρέπει να είναι η προσθήκη αξίας στη συνεργασία και τον πολιτικό διάλογο που υπάρχει επί του παρόντος, η διασφάλιση θετικών συνεπειών στην καθημερινή ζωή των πολιτών της Ευρώπης και της Αφρικής. Οι εταιρικές σχέσεις που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε θα προσπαθήσουν επίσης να διασφαλίσουν μια ισορροπία μεταξύ των δεσμεύσεων και των δύο πλευρών, γεγονός που θα τροποποιήσει τη μονομερή και τη βασισμένη στη βοήθεια λογική της σχέσης μεταξύ της ΕΕ και των χωρών ΑΚΕ (Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού).

Η εμπειρία έχει δείξει επίσης ότι οι πολιτικές δεσμεύσεις απαιτούν μηχανισμούς εφαρμογής και παρακολούθησης ώστε να αποτελέσουν κάτι περισσότερο από απλές καλές προθέσεις. Μεταξύ των συνόδων κορυφής, παράλληλα με τις τακτικές συνεδριάσεις μεταξύ των δύο επιτροπών και της υπουργικής τρόικας, υπάρχει αυτή τη στιγμή η δυνατότητα συμπληρωματικών τομεακών υπουργικών συνεδριάσεων όποτε κριθεί απαραίτητο. Ωστόσο, μια πραγματική αλλαγή στη σχέση μεταξύ της ΕΕ και της Αφρικής μπορεί να προκύψει μόνο αν διάφοροι άλλοι φορείς αναλάβουν αποτελεσματικά τη διαδικασία.

Ως εκ τούτου, επιθυμούμε να συστήσουμε ανεπίσημες κοινές ομάδες εμπειρογνωμόνων, για την εφαρμογή καθεμιάς από τις εταιρικές σχέσεις. Αυτές θα είναι ανοιχτές στη συμμετοχή μεγάλου αριθμού φορέων: Κοινοβούλια Ευρώπης και Αφρικής, τοπικοί φορείς, ευρωπαϊκή και αφρικανική κοινωνία των πολιτών, αφρικανικοί υποπεριφερειακοί οργανισμοί, ερευνητικά ινστιτούτα, διεθνείς οργανισμοί και ινστιτούτα και ο ιδιωτικός τομέας. Την ίδια στιγμή, η συνεργασία και ο διάλογος μεταξύ του Παναφρικανικού κοινοβουλίου και αυτού του Κοινοβουλίου θα ενταθούν και τα όργανα αυτά θα λειτουργήσουν ως κανάλια για την εφαρμογή της κοινής στρατηγικής και του σχεδίου δράσης.

Παρόλο που τέτοιες βαθιές αλλαγές δεν μπορούν να συμβούν στιγμιαία, βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι αλλαγών στις σχέσεις μεταξύ των δύο ηπείρων. Η πρόκληση που αντιμετωπίζουμε είναι το να εκμεταλλευτούμε πλήρως αυτήν την ευκαιρία, ξεκινώντας την εφαρμογή αυτού του νέου στρατηγικού οράματος για τον διάλογο μεταξύ ΕΕ και Αφρικής. Με αυτόν τον σκοπό κατά νου σκοπεύουμε να πραγματοποιήσουμε, με αυτοπεποίθηση και συνειδητοποίηση πως κάνουμε αυτά πρέπει, την επόμενη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Αφρικής στη Λισαβόνα τον Δεκέμβριο.

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα καταρχάς να συγχαρώ και να ευχαριστήσω την κ. Martens για την εξαιρετική της έκθεση η οποία θέτει διάφορα ζητήματα και προσφέρει αρκετές χρήσιμες κατευθυντήριες γραμμές και η οποία ασφαλώς αποτελεί πηγή έμπνευσης ως συμβολή του Κοινοβουλίου σε αυτό που στην πραγματικότητα αποτελεί ένα σημαντικό θέμα και απαιτεί μια νέα προσέγγιση στον τομέα των σχέσεων μεταξύ ΕΕ και Αφρικής.

Όπως όλοι γνωρίζετε, το 2007 θα αποτελέσει ένα ξεχωριστό έτος για το μέλλον των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Πέντε έτη μετά την έκθεση σχετικά με τη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας το 2003 και όχι λιγότερο από επτά έτη μετά την πρώτη σύνοδο κορυφής Αφρικής-Ευρώπης που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο το 2000, μου φαίνεται πως απαιτείται να επαναπροσδιοριστεί αυτή η σχέση σε νέα βάση. Η Αφρική έχει αλλάξει βαθιά τα τελευταία χρόνια και απέκτησε ηπειρωτική θεσμική αρχιτεκτονική που μοιάζει με τη δική μας από πολλές απόψεις. Ο νέος θεσμός, η Αφρική Ένωση πρέπει να ενισχυθεί και να εδραιωθεί. Ο θεσμός αυτός ανέπτυξε φιλόδοξες ηπειρωτικές πολιτικές σε καίριους τομείς, όπως η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη, η ειρήνη και η ασφάλεια και η χρηστή διακυβέρνηση, και όλα αυτά τα στοιχεία αξίζουν σαφώς τη στήριξη και την αναγνώρισή μας.

Η Αφρική έχει αποκτήσει πλέον αναμφίβολα μια διεθνή διάσταση. Σε αυτό το σημείο σκέφτομαι την ποικιλία των σχέσεών της με τη διεθνή κοινότητα, όπως ανέφερε η κ. Martens, και σκέφτομαι τον νέο ρόλο που διαδραματίζει η Κίνα, για παράδειγμα, και την επιρροή της σε επενδυτικά σχέδια σε αυτήν την ήπειρο. Σκέφτομαι επίσης, ασφαλώς, τις παγκόσμιες προκλήσεις που η Αφρική, όπως όλοι οι άλλοι παγκόσμιοι φορείς, πρέπει να αντιμετωπίσει, για παράδειγμα την αλλαγή του κλίματος, τον ενεργειακό εφοδιασμό, τη μεταρρύθμιση των πολυμερών θεσμικών οργάνων, τον κίνδυνο πανδημιών, τη μετανάστευση κ.ο.κ, και είναι προφανές ότι η Αφρική πρέπει να ακουστεί, πρέπει να διαμορφώσει την επιρροή της και πάνω από όλα, πρέπει να διεκδικήσει τα δικαιώματά της. Σε τελική ανάλυση, αυτές οι παγκόσμιες προκλήσεις που μόλις ανέφερα, αφορούν και εμάς. Όλες αυτές οι προκλήσεις και τα ζητήματα είναι κοινά και στις δύο περιπτώσεις και, επιπλέον, χρησιμεύουν στο να τονίσουν την αλληλεξάρτηση που υπάρχει μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής. Γιατί η μοίρα μας είναι κοινή.

Μια κοινή στρατηγική περισσότερο πολιτικής φύσης μπορεί να κάνει τη διαφορά για την Αφρική καθώς και για την Ευρώπη, και πρέπει να γίνει γνωστή και στον υπόλοιπο κόσμο. Οι δύο ήπειροι επομένως πρέπει επειγόντως να καθιερώσουν ένα νέο πλαίσιο και να απαιτήσουν ένα νέο σύνολο μέσων προκειμένου να τοποθετήσουν τον διάλογο μεταξύ ΕΕ-ΑΕ σε πολύ υψηλότερο επίπεδο. Η κοινή στρατηγική ΕΕ-Αφρικής που αναπτύξαμε τους τελευταίους μήνες με τους αφρικανούς εταίρους μας πρέπει να παράσχει αυτό το πλαίσιο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι γυρίζουμε την πλάτη στην παραδοσιακή σχέση αλληλεγγύης. Αντί για αυτό πρέπει να κάνουμε ένα ποιοτικό βήμα που θα οδηγήσει σε μια νέα εποχή τις σχέσεις μεταξύ ΕΕ-Αφρικής, μια εποχή που φέρνει κοντά τους δύο εταίρους με ίδια δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις.

Αυτές είναι οι ανησυχίες που αναφέρθηκαν με εξαιρετικό τρόπο στην έκθεση και μόνο να υποστηρίξω μπορώ τις σημαντικές νέες ιδέες που προώθησε το Κοινοβούλιο για την παρακολούθηση και την υποστήριξη της υλοποίησης αυτής της στρατηγικής και των σχεδίων δράσης που απορρέουν από αυτή. Όσον αφορά αυτό, θεωρώ τη σύσταση μιας κοινής αντιπροσωπείας ΕΚ/PAP (Παναφρικανικού Κοινοβουλίου) ως κρίσιμη για την ολοκλήρωση της θεσμικής αρχιτεκτονικής που θα πρέπει να δημιουργηθεί. Σε αυτό θα ήθελα να προσθέσω τις τακτικές συναντήσεις που θα πρέπει να πραγματοποιούνται μεταξύ των Προέδρων των δύο θεσμικών οργάνων, μαζί με την κοινή οργάνωση ακροάσεων και την προετοιμασία, επίσης σε κοινή βάση, πολιτικών εκθέσεων που θα περιγράφουν με λεπτομέρεια την πρόοδο που έχει επιτευχθεί. Όλα αυτά θα είναι απαραίτητα για να διατηρηθεί η δυναμική της προόδου και για να δοθεί η πολιτική δύναμη που είναι απαραίτητη για την επιτυχία.

Γνωρίζουμε πως αυτή η προσέγγιση απαιτεί τη συγκρότηση αξιόπιστων και σταθερών θεσμικών οργάνων από την Αφρικανική Ένωση, σωμάτων ικανών να ενεργήσουν και να αλληλεπιδράσουν με τα δικά μας. Λαμβάνοντας σαφώς αυτό υπόψη μας, θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε την Αφρικανική Ένωση καθώς θα τροποποιεί και θα ενισχύει τα θεσμικά της όργανα. Ως πρώτη επιβεβαίωση αυτής της δέσμευσης, με χαρά μου σας ανακοινώνω ότι το πρώτο σχέδιο δράσης που προωθήθηκε από το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο θα χρηματοδοτηθεί με ποσό ύψους 275 000 ευρώ από το πρόγραμμα θεσμικής στήριξης, το οποίο χρηματοδοτείται επί του παρόντος από το ένατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης. Αυτή ήταν μια από τις κύριες ανησυχίες που μου εξέφρασε ο Πρόεδρος Borrell.

Ελπίζω πως αυτή η αρχική χρηματοδότηση θα επιτρέψει στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο να συμμετάσχει πλήρως στην πρωτοβουλία που λάβατε όσον αφορά την οργάνωση κοινής κοινοβουλευτικής εκδήλωσης πριν από τη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας τον Δεκέμβριο, καθώς τα αποτελέσματα της εργασίας σας μπορούν μετά να παρουσιαστούν στους αρχηγούς κρατών στη σύνοδο κορυφής.

Τέλος, όπως έχω πει αρκετές φορές, η εμπλοκή και η αφοσίωση του πληθυσμού των δύο ηπείρων μας και των εκλεγμένων συνελεύσεων που τους εκπροσωπούν αποτελούν έναν καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία μιας αποτελεσματικής διαδικασίας διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Ίσως ορισμένες φορές συνηθίζουμε να ξεχνάμε, αλλά μιλάμε εδώ για την κοινή μοίρα 1,5 δισεκατομμυρίου ανθρώπων και πρόκειται για αυτούς που αποτελούν τους πιο σημαντικούς φορείς στην εταιρική σχέση που αναπτύσσουμε αυτή τη στιγμή.

Κυρία Martens, συμφωνώ απολύτως με την ανάγκη συντονισμού· αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείναμε τον κώδικα συμπεριφοράς, ο οποίος θα παράσχει καλύτερο καταμερισμό εργασίας μεταξύ των διάφορων δωρητών, γεγονός που σημαίνει μεγαλύτερη αρμονία. Πιστεύω πως υπήρξαμε πολύ συνεκτικοί όσον αφορά αυτό γιατί, όπως γνωρίζετε, στο δέκατο Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης παρείχαμε ένα ειδικό χρηματοδοτικό κονδύλιο, κάτι που αποτελεί μια από τις πτυχές, και σαφώς εξαιρετικά σημαντική όσον αφορά τον πολιτικό διάλογο που πρέπει να αναπτύξουμε με τους αφρικανούς εταίρους μας. Όσον αφορά τις ΣΟΕΣ (Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης), δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα πρέπει να απαντήσω σε ερωτήσεις όσον αφορά αυτό το ζήτημα μετά τις παρεμβάσεις σας. Θα κρατήσω λοιπόν την απάντησή μου για τις παρεμβάσεις, ώστε να μην πω πολλά για την ώρα και ξοδέψω επομένως περισσότερο χρόνο.

Η τελευταία αναφορά μου αφορά κάτι που επίσης επεσήμανε ο Προεδρεύων του Συμβουλίου: η σημασία της συνόδου κορυφής ΕΕ-Αφρικής είναι αναμφισβήτητη. Είναι η κατάλληλη στιγμή να πραγματοποιηθεί ένα τέτοιο γεγονός γιατί η δυναμική βρίσκεται εκεί και υπάρχει για μια αλλαγή όσον αφορά τους στόχους. Από ορισμένες απόψεις πρόκειται για μια αλλαγή στη φύση των σχέσεων μεταξύ των δύο ηπείρων. Πρέπει να αφήσουμε πίσω την παραδοσιακή – θα μπορούσαμε να πούμε και κοινότοπη – σχέση, αυτήν την απόλυτα αρχαϊκή εταιρική σχέση δικαιούχου και δωρητή, δωρητή και δικαιούχου, και να συνεχίσουμε σε μια πιο πολιτική ένωση που θα εμπλέκει δύο εταίρους με ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι σαφώς πολύ πιο σημαντικό. Αυτά είχα να πω για την ώρα και είμαι πεπεισμένος ότι θα επανέλθω σε ορισμένα από αυτά τα σημεία αφότου θα έχετε την ευκαιρία να μου θέσετε πιο συγκεκριμένα ερωτήματα.

 
  
MPphoto
 
 

  Michel Rocard, συντάκτης γνωμοδότησης της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων την οποία εκπροσωπώ ως συντάκτης γνωμοδότησης, εγκρίνει όλες αυτές τις προσπάθειες. Την απασχολεί η Αφρική και στηρίζει όλα όσα ειπώθηκαν. Θέλει απλώς να γνωρίζει αν είμαστε αρκετά τολμηροί για αυτή τη δουλειά.

Ό,τι δεν μπορούμε να γράψουμε, αν και η έκθεσή μας το προτείνει και πράγματι μπορώ να το πω, είναι ότι, όσον αφορά την Αφρική, υπάρχει έντονη πολιτικά ορθή και ασφυκτική υποκρισία από την οποία πρέπει να απαλλαγούμε πριν καταφέρουμε πραγματικά να επιτύχουμε τους στόχους μας. Όσον αφορά τη διευκόλυνση της Αφρικής να αναπτυχθεί επιτρέποντας την πρόσβαση των προϊόντων της στις αγορές μας, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι ορισμένες χώρες της Αφρικής δεν έχουν τίποτα να εξάγουν. Το σύνθημα αυτό είναι απλώς ανειλικρινές. Καμία χώρα της Αφρικής δεν είναι αυτάρκης όσον αφορά τα τρόφιμα. Πρέπει να εισάγουν τρόφιμα, ενώ εξαγωγές από εδώ και από τη Βραζιλία σκοτώνουν την τοπική γεωργία διαβίωσης. Πρέπει να βοηθήσουμε την Αφρική να προστατεύσει τον εαυτό της. Αυτό είναι το μήνυμα που επαναλάβαμε στην έκθεση.

Ασφαλώς η διαφθορά λειτουργεί ως καταστροφικό πλήγμα για την Αφρική. Κι όμως το πρόβλημα αυτό είναι ενδημικό σε εξαιρετικά φτωχές χώρες. Επομένως πρέπει να ξεκινήσουμε από το μεγάλο ψάρι και να επικεντρωθούμε σε αυτούς. Αυτό σημαίνει τους συνήθεις υπόπτους, είτε πρόκειται για υπουργούς, και αυτούς που είναι με το μέρος μας και εμπλέκονται σε δωροδοκίες. Η διαφθορά μικρής κλίμακας μπορεί να εξαλειφθεί μόνο με οικονομική ανάπτυξη. Ας μην αρχίσουμε να τους κατηγορούμε για τα ίδια πράγματα που κάναμε μερικούς αιώνες πριν, γιατί η επέκταση και η ανάπτυξή μας επίσης βασίστηκαν στη διαφθορά.

Τέλος, μια δικτατορία δεν μπορεί να μετατραπεί σε δημοκρατία, ακόμη και με τη βοήθεια του εμπορίου και της παροχής ξένης βοήθειας. Ωστόσο, μπορεί να μετατραπεί σε πεφωτισμένη δεσποτεία. Το να τεθεί τέλος στα βασανιστήρια και τις απαγωγές, να επιτραπεί η ελευθερία έκφρασης και να εδραιωθεί η ανεξαρτησία των δικαστηρίων και ο έλεγχός τους επί της αστυνομίας πρέπει να λάβουν προτεραιότητα έναντι της διεξαγωγής πλουραλιστικών εκλογών που οργανώνονται απλώς για να ικανοποιήσουν τη Δύση, ενώ την ίδια στιγμή άνθρωποι απάγονται και δημοσιογράφοι και υποψήφιοι δολοφονούνται. Οι συνθήκες που επιβάλλουμε θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη αυτούς τους παράγοντες. Υπάρχουν ακόμη πολλά πράγματα τα οποία πρέπει να ειπωθούν όσον αφορά αυτό το θέμα.

 
  
MPphoto
 
 

  Filip Kaczmarek, εξ ονόματος της ομάδας PPE-DE. – (PL) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, η κ. Martens ετοίμασε μια εξαιρετική έκθεση που εγκρίθηκε ομόφωνα από την Επιτροπή Ανάπτυξης. Για πρώτη φορά η Αφρική και η Ευρώπη ξεκινούν με αργά βήματα να εργάζονται από κοινού για να αναπτύξουν μια κοινή προσέγγιση για την ανάπτυξη της δημοκρατίας, τη στήριξη της ανάπτυξης και την ενίσχυση της ειρήνης και της ασφάλειας σε όλη την αφρικανική ήπειρο. Συμφωνώ με την ελπίδα που εξέφρασαν οι εκπρόσωποί μας του Συμβουλίου και της Επιτροπής ότι αυτή η έκθεση θα αποδειχτεί μια καλή πηγή έμπνευσης κατά την πορεία προς τη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας για τη σχέση ΕΕ-Αφρικής. Πολλές από τις διατάξεις στην έκθεση και ιδιαίτερα η εφαρμογή τους, θα είναι κρίσιμης σημασίας για την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Θα είναι δύσκολο να συντελεστεί πρόοδος στις αμοιβαίες σχέσεις μας χωρίς τη βελτίωση της συνοχής των διάφορων πολιτικών της Ένωσης, όπως το εμπόριο, η ανάπτυξη, η περιβαλλοντική προστασία, η γεωργία και οι μεταναστευτικές πολιτικές.

Είναι επίσης σημαντικό να σεβαστούμε τις αποφάσεις και τις δεσμεύσεις που ελήφθησαν στο παρελθόν. Το 2005 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε ότι τουλάχιστον 50% περισσότεροι πόροι για την αναπτυξιακή βοήθεια θα έπρεπε να χορηγηθούν σε αφρικανικές χώρες. Στη χώρα μου, την Πολωνία, η αναπτυξιακή βοήθεια αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το πρόβλημα είναι ότι το προηγούμενο έτος μόλις το 1,4% του συνόλου της πολωνικής διμερούς ενίσχυσης χορηγήθηκε στην υποσαχάρια Αφρική. Το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη καθυστέρησαν να επικυρώσουν την αναθεωρημένη συμφωνία της Κοτονού και την εσωτερική συμφωνία σχετικά με το 10ο ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης αποτελεί επίσης αιτία ανησυχίας. Όπως είναι τα πράγματα επί του παρόντος, μόνο τα μισά από τα κράτη μέλη της Ένωσης έχουν επικυρώσει τη συμφωνία εταιρικής σχέσης με τις χώρες ΑΚΕ (Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού) που έπρεπε να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2008.

Αν δεν πραγματοποιηθεί πλήρης επικύρωση, θα είναι πολύ δύσκολο να προωθηθούν τα προγράμματα για την Αφρική και τα σχέδια για την υποστήριξη της Αφρικής θα παραμείνουν στα χαρτιά. Επομένως ζητώ από τους βουλευτές του Κοινοβουλίου να ασκήσουν πίεση στα εθνικά τους κοινοβούλια και στις κυβερνήσεις τους προκειμένου να διασφαλίσουν την επικύρωση της αναθεωρημένης συμφωνίας της Κοτονού.

 
  
MPphoto
 
 

  Alain Hutchinson, εξ ονόματος της ομάδας PSE. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Προεδρεύοντα του Συμβουλίου, κύριε Επίτροπε, η σοσιαλιστική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στήριζε πάντα την αρχή ότι οι άνθρωποι οι οποίοι επηρεάζονται άμεσα θα πρέπει να ελέγχουν τις στρατηγικές ανάπτυξης, καθώς αυτό σημαίνει πως οι προτεραιότητές τους λαμβάνονται όντως υπόψη.

Σε αυτήν την έκθεση δώσαμε έμφαση επομένως στο γεγονός ότι εθνικά κοινοβούλια και η κοινωνία των πολιτών πρέπει να εμπλακούν στη νέα στρατηγική ΕΕ-Αφρικής. Η εμπλοκή αυτή έλειψε κατά ένα μεγάλο βαθμό από τις προετοιμασίες που πραγματοποιούνται επί του παρόντος για αυτήν τη νέα στρατηγική, η οποία προσπαθεί να δημιουργήσει μια νέα μορφή στρατηγικής εταιρικής σχέσης. Πρέπει επειγόντως να επιτευχθεί αυτό. Σε αυτό το πλαίσιο, χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία της πορτογαλικής προεδρίας να καλέσει αντιπροσωπείες από το Ευρωπαϊκό και το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο για να συμμετάσχουν στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας τον Δεκέμβριο. Ας ελπίσουμε πως δεν πρόκειται απλώς για μια συμβολική κίνηση.

Επιμείναμε επίσης - και η κ. Martens το ανέφερε μόλις τώρα – πως πρέπει να υπάρξει μια πραγματική συνοχή μεταξύ των διάφορων ευρωπαϊκών πολιτικών. Αυτό σημαίνει πως τα μέτρα που ελήφθησαν ως τμήμα των πολιτικών μας για το εμπόριο, τη γεωργία, την αλιεία και τη μετανάστευση για παράδειγμα, πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις επιπτώσεις που μπορούν να έχουν για την ανάπτυξη στις χώρες του Νότου και της Αφρικής κυρίως.

Θυμηθήκαμε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση υποσχέθηκε να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να επιτύχει τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να εξαλείψει τη φτώχεια. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, επιμένουμε ότι η νέα στρατηγική μεταξύ ΕΕ και Αφρικής πρέπει να εκφράσει σαφώς τις δεσμεύσεις της και να διευκρινίσει τα συγκεκριμένα μέτρα που απαιτούνται για να διασφαλίσει ότι τηρούνται όσον αφορά την Αφρική.

Όσον αφορά τις οικονομικές συμφωνίες εταιρικής σχέσης, η θέση μας είναι αρκετά σαφής: δεν διαφωνούμε σε καμία περίπτωση, είτε ιδεολογικά είτε σε οποιαδήποτε άλλη βάση, με την υπογραφή συμφωνιών κύρωσης των όρων μιας εταιρικής σχέσης που θα ήταν επωφελής για τους Ευρωπαίους και τους πληθυσμούς των χωρών ΑΚΕ (Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού) επίσης. Ωστόσο, θα αντιταχθούμε αποφασιστικά σε οποιαδήποτε συμφωνία η οποία, από τη στιγμή που θα υπογραφεί, θέτει τους λαούς της Αφρικής, κυρίως, σε λιγότερο ευνοϊκή θέση από αυτήν στην οποία βρίσκονται σήμερα. Αυτός είναι ο σκοπός της τροπολογίας που καταθέσαμε.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι, όπως είναι επί του παρόντος τα πράγματα, εξακολουθούμε να μην γνωρίζουμε τη διατύπωση που πρόκειται να προταθεί κατά την επόμενη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας. Μας ενημερώσατε πως το εν λόγω έγγραφο συντάσσεται. Θα προσέξουμε επομένως εξαιρετικά τον τρόπο με τον οποίο οι συστάσεις που πραγματοποιήσαμε στην έκθεσή μας ελήφθησαν υπόψη κατά τη σύνταξη αυτού του εγγράφου και θα διατηρήσουμε το δικαίωμα να αντιδράσουμε αναλόγως αμέσως μόλις μας κοινοποιηθεί το έγγραφο.

 
  
MPphoto
 
 

  Johan Van Hecke, εξ ονόματος της ομάδας ALDE. (NL) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, η έκθεση της Maria Marten περιλαμβάνει αρκετές ενδιαφέρουσες προτάσεις, ωστόσο πρέπει να παραδεχτώ ότι η ομάδα μου αντιμετωπίζει ένα μικρό πρόβλημα με την μάλλον αρνητική αίσθηση που αφήνει η έκθεση και την έλλειψη σαφούς, συνεκτικού οράματος για το μέλλον .

Επτά χρόνια μετά την πρώτη σύνοδο κορυφής στο Κάιρο, η πορτογαλική προεδρία μαζί με την Επιτροπή προσπαθεί να καταρτίσει μια νέα στρατηγική ΕΕ-Αφρικής σε μια – πιστεύω στην πραγματικότητα – ειλικρινή προσπάθεια να απαλλαγεί από το παλαιό μοντέλο δωρητών και δικαιούχων. Το γεγονός ότι πραγματοποιείται αυτή η σύνοδος κορυφής είναι εξαιρετικά σημαντικό, και όχι μόνο για αρνητικούς λόγους, όχι μόνο λόγω μιας ανήσυχης αντίδρασης στην αυξανόμενη επιρροή της Κίνας.

Αντίθετα, η αυξανόμενη συνειδητοποίηση και των δύο πλευρών ότι η Ευρώπη δεν αποτελεί τον αποκλειστικό εταίρο της Αφρικής, δημιουργεί μια μοναδική ευκαιρία για τη δημιουργία μιας εντελώς νέας, πιο ισορροπημένης σχέσης. Με την πρώτη ματιά το χάσμα μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής δεν φαίνεται να είναι τόσο βαθύ. Είναι ουσιαστικό για την Αφρική κάθε νέα εταιρική σχέση να ξεφύγει από την παραδοσιακή εξάρτηση από τη βοήθεια και τη νοοτροπία φιλανθρωπίας και επιβολής όρων. Οι εκκλήσεις για περισσότερη εκβιομηχάνιση, περισσότερη ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και περισσότερες επενδύσεις στην οικονομία της γνώσης είναι όλο και πιο έντονες.

Αναπτύσσεται επίσης ευτυχώς στην Αφρική η συνειδητοποίηση ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι υπεύθυνοι για να λύσουν τα προβλήματά τους σε πρώτο βαθμό. Η Ευρώπη πρέπει να καταστήσει σαφές πια ότι θα στηρίξει αυτές τις πολλά υποσχόμενες εξελίξεις, χωρίς να πέσει στην παγίδα του προστατευτισμού και του παρεμβατισμού. Οποιαδήποτε μελλοντική εταιρική σχέση μεταξύ ΕΕ και Αφρικής θα πρέπει αναπόφευκτα να βασιστεί στην αρχή της αμοιβαίας υποχρέωσης λογοδοσίας. Με αυτήν την έννοια, μια άνευ όρων κατάργηση των γεωργικών επιδοτήσεων θα μπορούσε, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κίνηση, να ενισχύσει την αξιοπιστία της ΕΕ μεταξύ των αφρικανών φίλων της.

 
  
MPphoto
 
 

  Brian Crowley, εξ ονόματος της ομάδας UEN. – (EN) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Προεδρεύοντα και τον Επίτροπο για την παρέμβασή τους αλλά και ιδιαίτερα την εισηγήτριά μας, κ. Martens, για την εργασία της όσον αφορά αυτό το ζήτημα, γιατί η πραγματικότητα είναι ότι αντιμετωπίζουμε μια νέα εταιρική σχέση, μια νέα συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής. Συγχαίρω το Συμβούλιο που πρότεινε τη σύνοδο κορυφής του Δεκεμβρίου και ελπίζω η σύνοδος κορυφής να μη βασιστεί στο εάν θα συμμετέχει ή όχι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο σε αυτή.

Διακυβεύονται τόσα πολλά όσον αφορά τη σχέση μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής για να καθοριστεί από το εάν ο Robert Mugabe θα είναι εκεί. Γνωρίζουμε όλοι και επικρίνουμε τις ενέργειες του Robert Mugabe στη Ζιμπάμπουε. Υπερασπιζόμαστε όλοι τα δικαιώματα των δημοκρατικών θεσμών και των δημοκρατικών κινημάτων στη Ζιμπάμπουε και ζητούμε όλοι την προστασία αυτών των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αυτό ωστόσο δεν θα πρέπει να εμποδίζει τη σωστή ανάπτυξη και τη σωστή δουλειά που πρέπει να πραγματοποιηθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής συνολικά.

Τα ζητήματα όσον αφορά τη διακυβέρνηση, τα ζητήματα όσον αφορά την αναπτυξιακή βοήθεια και, κυρίως, τα ζητήματα όσον αφορά το ελεύθερο εμπόριο, είναι εξαιρετικής σημασίας για τις μελλοντικές εξελίξεις στην Αφρική. Όταν μιλάμε για ανάπτυξη, η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον μεγαλύτερο δωρητή στον κόσμο. Η Ιρλανδία, η χώρα μου, αποτελεί τον έκτο κατά κεφαλήν μεγαλύτερο χορηγό βοήθειας στον κόσμο. Αλλά αυτό δεν θα πρέπει να σημαίνει παροχή βοήθειας με ανταλλάγματα. Θα πρέπει να σημαίνει παροχή ελευθερίας στους ανθρώπους να απελευθερωθούν, να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, να δημιουργήσουν εκπαίδευση, υγεία και υποδομές για να διασφαλίσουν ότι δεν θα βασίζονται ή θα εξαρτώνται από τη βοήθεια στο μέλλον.

Υπάρχουν ζητήματα όσον αφορά την εμπλοκή της Κίνας γιατί η Κίνα δεν αποδίδει την ίδια σημασία στη διακυβέρνηση, την απουσία διαφθοράς, τον ανοιχτό χαρακτήρα και τη διαφάνεια, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Ευρώπης. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την επιρροή που η Κίνα ασκεί σε αυτόν τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε, για την άδειά σας.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Hélène Aubert, εξ ονόματος της ομάδας Verts/ALE. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, παρά τις δεδηλωμένες προθέσεις, δεν μπορούμε πραγματικά να πούμε πως προστέθηκαν νέα στοιχεία στις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν τους τελευταίους μήνες όσον αφορά την εταιρική σχέση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικής. Ασφαλώς η ειρήνη και το κράτος δικαίου πρέπει να αποτελέσουν απόλυτες προτεραιότητες· η ΕΕ διαδραματίζει σημαντικότερο ρόλο όσον αφορά αυτό το ζήτημα και δεν μπορούμε παρά να το χαιρετήσουμε αυτό. Πρέπει επίσης να διασφαλίσουμε ότι η στήριξη που παρέχεται για την οργάνωση των εκλογών για παράδειγμα, γίνεται με πραγματική φροντίδα και αυστηρό έλεγχο ώστε οι εν λόγω κοινότητες να δουν τα πρακτικά οφέλη που η δημοκρατία μπορεί να φέρει στην καθημερινή ζωή τους.

Όσον αφορά τα άλλα μέτρα, θα έλεγα πως σε γενικές γραμμές οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καθαρά τυπικές, προωθώντας τη χρηστή διακυβέρνηση και το ελεύθερο εμπόριο, δίνοντας σημασία στην οικονομική ανάπτυξη και την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ωστόσο, παρόλο που υπάρχουν σοβαρά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν, αυτές οι στρατηγικές ΕΕ-Αφρικής, κατά τη γνώμη μας, δεν καταφέρνουν να αντιμετωπίσουν δύο βασικά ζητήματα. Καταρχάς υπάρχει το ζήτημα της επισιτιστικής ασφάλειας, το οποίο πρέπει να μελετηθεί στο πλαίσιο της αύξησης των τιμών βασικών προϊόντων διατροφής, κυρίως των δημητριακών. και της ξαφνικής αύξησης των βιοκαυσίμων, μαζί με την ανάγκη προστασίας και ανάπτυξης της γεωργίας, παρόλο που το επόμενο ευρωπαϊκό ταμείο ανάπτυξης – όπως οι περισσότερες από τις κυβερνήσεις στην Αφρική – παρείχε μόνο ένα μικρό ποσοστό του προϋπολογισμού του για αυτόν τον σκοπό. Ακόμη και η Παγκόσμια Τράπεζα πρόσφατα τόνισε ότι είναι απαραίτητη η αναθεώρηση σε αυτόν τον τομέα και αυτό πράγματι σημαίνει κάτι. Το πρόβλημα της παροχής τροφής έχει καταστεί σήμερα απόλυτα κρίσιμο, όπως και το μέλλον μικρών καλλιεργητών οι οποίοι συχνά παραμελούνται από πολιτικές αναπτυξιακής βοήθειας.

Η δεύτερη βασική πτυχή είναι ότι η Αφρική, όπως γνωρίζετε, αποτελεί μια τεράστια πηγή φυσικών πόρων από την οποία οι λαοί της Αφρικής, δυστυχώς, δεν έχουν καταφέρει να επωφεληθούν, παρόλο που η τιμή αυτών των αγαθών έχει αυξηθεί εξαιρετικά. Όλες οι κύριες οικονομικές δυνάμεις, σε συνδυασμό με αναδυόμενα κράτη όπως η Κίνα, βιάζονται να εξασφαλίσουν μερίδιο αυτών των πόρων, τα αποθέματα των οποίων μειώνονται. Αυτή η «χρυσοθηρία», η δίψα για υλικά, έχει επί του παρόντος εξαιρετικά έντονες κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις και συνεχίζει να προκαλεί πολέμους και διαφθορά.

Υπό το πρίσμα όλων αυτών, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί θεωρητικούς, ακόμη και αθώους τόνους, τη στιγμή που και η ίδια εκμεταλλεύεται συνεχώς τους φυσικούς πόρους της Αφρικής. Πώς λοιπόν μπορούμε να εκλογικεύσουμε, να διαχειριστούμε και να μοιραστούμε την πρόσβαση σε αυτά τα αποθέματα με τέτοιο τρόπο ώστε οι εν λόγω κοινότητες να ωφεληθούν από αυτά χωρίς να υπάρξει καταστροφή του περιβάλλοντός τους; Αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα, το οποίο η στρατηγική ΕΕ-Αφρικής πρέπει να λάβει υπόψη πιο σοβαρά, εφόσον θα μας επιβληθεί σε κάθε περίπτωση, δεδομένης της ταχύτητας των γεγονότων σε αυτόν τον τομέα.

 
  
MPphoto
 
 

  Luisa Morgantini, εξ ονόματος της ομάδας GUE/NGL. – (IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στην κ. Martens, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο συνεργαστήκαμε στην επιτροπή, για την προσοχή της, ακόμη και για τις αποκλίσεις που προέκυψαν, τις διαφορές μεταξύ μας· πιστεύω όμως πως το τελικό αποτέλεσμα, εκτός από ορισμένα σημεία, είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Οι σχέσεις μεταξύ ΕΕ-Αφρικής εξελίχθηκαν αρκετά από τη δήλωση του Κάιρο το 2000. Πολλά άλλαξαν στην Αφρική, μια ήπειρο στην οποία υπάρχει μεγάλη ποικιλομορφία και η οποία έχει καταστραφεί από τους πολέμους. Έχει συντελεστεί πρόοδος με το σχηματισμό της Αφρικανικής Ένωσης, την πολιτική της ενότητας στην πολυμορφία.

Το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο υιοθέτησε το σύνθημα «μια Αφρική, μια φωνή». Κοινωνικά κινήματα στην Αφρική είναι ζωντανά και ζητούν αυτά στα οποία αναφέρθηκε μόλις ο κ. Öger. Είναι ζωντανά και διαμορφώνουν δίκτυα και είχαν ένα εξαιρετική παρουσία στο Κοινωνικό Φόρουμ του Ναϊρόμπι. Υπήρξε επίσης πραγματική πρόοδος στη διαμόρφωση όχι μιας ευρωπαϊκής πολιτικής για την Αφρική αλλά μιας κοινής αφρικανικής και ευρωπαϊκής πολιτικής εταιρικής σχέσης.

Οι συναντήσεις μεταξύ του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και η παρουσία τους στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας, υλοποιούν ό,τι αναφέραμε πως έλειπε από αυτό το έγγραφο, τον ρόλο δηλαδή του Κοινοβουλίου. Δεν ζητούμε μόνο έναν ρόλο αλλά και να τον ασκήσουμε στην πράξη και νομίζω πως η βοήθεια από τον κ. Louis Michel υπήρξε εξαιρετικά σημαντική, ασφαλώς εκτός από αυτήν της πορτογαλικής προεδρίας. Ωστόσο, η διάσταση των απόψεών μας είναι σαφής.

Οι διάφορες πτυχές της στρατηγικής είναι σημαντικές, αλλά πρέπει να τις προωθήσουμε με συνεκτικές πολιτικές και αναφέρομαι εδώ στην πώληση και εμπορία όπλων. Πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση, γνωρίζοντας πως ο δρόμος είναι γεμάτος εμπόδια.

 
  
MPphoto
 
 

  Kathy Sinnott , εξ ονόματος της Ομάδας IND/DEM. (EN) Κυρία Πρόεδρε, η εκπαίδευση αποτελεί τη γέφυρα που ενώνει τη δυστυχία με την ελπίδα. Πρόκειται για ένα μέσο της καθημερινής ζωής στη σύγχρονη κοινωνία. Πρόκειται για το ανάχωμα προστασίας από τη φτώχεια και βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη. Για τον λόγο αυτόν ο Kofi Annan περιέγραψε τη στρατηγική στους Στόχους της Χιλιετίας, οι οποίοι είναι παρόμοιοι με αυτούς της αναπτυξιακής στρατηγικής της ΕΕ για την Αφρική. Τοποθετεί την εκπαίδευση μαζί με το εμπόριο ως βασικό στοιχείο της ανάπτυξης της ηπείρου.

Παρόλα αυτά, η ΕΕ πρόκειται να ακολουθήσει το παράδειγμα πλούσιων εθνών όπως οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, ο Καναδάς και η Νέα Ζηλανδία, εξάγοντας συστηματικά ικανό και εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό από την Αφρική και την Ασία.

Ο Επίτροπος Frattini ανακοίνωσε τον προηγούμενο μήνα ότι, για να διασφαλίσει η Ευρώπη τους «μετανάστες που χρειάζεται η οικονομία της», τα επόμενα 20 χρόνια η ΕΕ θα πρέπει να εισάγει 20 εκατομμύρια καταρτισμένους εργαζόμενους από αυτές τις ηπείρους μέσω του συστήματος της μπλε κάρτας, που είναι παρόμοιο με το σύστημα της πράσινης κάρτας της Αμερικής. Παρόλο που η σταθερή παροχή εξειδικευμένων εργαζομένων για την κάλυψη των κενών που έχουν δημιουργηθεί από τη γήρανση του εργατικού δυναμικού θα είναι ωφέλιμη για εμάς, αυτού του είδους αφαίμαξη επιστημονικού δυναμικού θα είναι καταστροφική για τις φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες της Αφρικής.

Η Ευρώπη έχει επίσης εμπλακεί στη λεηλασία των περιουσιακών στοιχείων των φτωχών της Αφρικής. Τα παιδιά είναι το μέλλον των χωρών μας, κι όμως, τα αναπτυξιακά κονδύλια της ΕΕ συνδέονται συνήθως με προγράμματα ελέγχου του πληθυσμού που έχουν ως στόχο την εξάλειψη των μελλοντικών Αφρικανών.

Η Πράσινη Βίβλος της ΕΕ για τη δημογραφική εξέλιξη, αναφέρει ρητά ότι, χωρίς αύξηση του πληθυσμού, δεν θα υπάρξει οικονομική ανάπτυξη. Η Αφρική είναι επί του παρόντος η μόνη ήπειρος στον κόσμο με ποσοστό γεννήσεων πάνω από το όριο ανανέωσης των γενεών. Αν διατηρήσουμε τους στόχους της Χιλιετίας και αν κρατήσουμε τις υποσχέσεις μας, η Αφρική θα μετατραπεί τον αιώνα αυτό σε παγκόσμιο ηγέτη.

 
  
MPphoto
 
 

  Koenraad Dillen, εξ ονόματος της ομάδας ITS. – (NL) Κυρία Πρόεδρε, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί πως αυτή η έκθεση περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες τα πολλά προβλήματα της αφρικανικής ηπείρου και τις διάφορες προκλήσεις για την εταιρική σχέση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικής. Ωστόσο, παρόλο που εμπιστεύομαι απολύτως την εμπειρογνωμοσύνη της εισηγήτριας όσον αφορά τον τομέα της αναπτυξιακής πολιτικής, εξακολουθώ να πιστεύω πως η έκθεση αυτή δεν καταφέρνει να δώσει την απαραίτητη έμφαση στη βασική αιτία των προβλημάτων της Αφρικής και δεν παρέχει απαντήσεις σε ορισμένες βασικές προκλήσεις.

Μπορεί να μην είναι πολιτικά ορθό να λέμε κάτι τέτοιο αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται η έκθεση αυτή, η Αφρική και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν κοινό τρόπο σκέψης όσον αφορά τη δημοκρατία, τη χρηστή διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κύρια αιτία της φτώχειας, της πείνας, της απουσίας ασφάλειας και των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων που μαστίζουν την ήπειρο – και τα οποία αναφέρονται σωστά στην έκθεση – είναι στην πραγματικότητα τα άθλια και διεφθαρμένα καθεστώτα τα οποία δεν κάνουν καμία προσπάθεια να εφαρμόσουν τη χρηστή διακυβέρνηση, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Κανείς, για παράδειγμα, δεν αμφισβητεί πια ότι ο Robert Mugabe είναι ένας εγκληματίας ο οποίος γονάτισε τη χώρα και ο οποίος τρομοκρατεί τον ίδιο του τον λαό. Τι έχουν να πουν ωστόσο οι αναπτυσσόμενες χώρες της Νότιας Αφρικής; Ότι οι εκλογές διεξήχθησαν ομαλά και ότι οι δυτικές χώρες θα πρέπει να κοιτάζουν τη δουλειά τους. Διατηρώ πραγματικά τις αμφιβολίες μου όσον αφορά τις υποσχέσεις που έδωσαν αυτοί οι ίδιοι ηγέτες όσον αφορά τη χρηστή διακυβέρνηση.

Η έκθεση αυτή σωστά μελετάει την ειρήνη και την ασφάλεια. Στην Αφρική, με τα αναρίθμητα μη δημοκρατικά καθεστώτα, οι δαπάνες για όπλα υπερβαίνουν κατά πολύ την τεράστια αναπτυξιακή βοήθεια που χορηγείται σε αυτές τις χώρες σύμφωνα με την Oxfam. Όλα αυτά τα προβλήματα επιστρέφουν, ωστόσο, στην ίδια αιτία.

Τέλος, έχω να πω πως δεν συμφωνώ με το τμήμα που αφορά την μετανάστευση, γιατί οποιοσδήποτε πιστεύει πως η έννοια της κυκλικής μετανάστευσης μπορεί να θέσει ένα τέλος στη διαρροή επιστημονικού δυναμικού από την Αφρική και την πίεση της μετανάστευσης στην Ευρώπη, φοβάμαι πως αυταπατάται όσον αφορά αυτό το ζήτημα.

 
  
MPphoto
 
 

  Michael Gahler (PPE-DE).(DE) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτριά μας για τη σωστή και ολοκληρωμένη έκθεση. Υπάρχει ευρεία συναίνεση όσον αφορά τις γενικές αρχές εδώ στο Κοινοβούλιο. Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής στη Λισαβόνα επιτέλους πραγματοποιείται τον Δεκέμβριο. Χαιρετίζω το γεγονός ότι θα υπάρξει συμφωνία όσον αφορά μια κοινή στρατηγική.

Η θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά την ειδική περίπτωση του κ. Mugabe είναι γνωστή για χρόνια. Ωστόσο, αυτός ο κύριος δεν πρέπει να αποτελέσει εμπόδιο στο νέο κεφάλαιο των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Πιστεύω πως υπάρχουν αρκετοί ευρωπαίοι αρχηγοί που έχουν ένα σαφές και κατηγορηματικό μήνυμα για αυτόν τον κύριο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να είναι παρών και να δεχτεί το μήνυμα που θα του αποσταλεί.

Ως Πρόεδρος της αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, θα ήθελα να εκφράσω ορισμένες συγκεκριμένες κοινοβουλευτικές ευχές για τη μελλοντική συνεργασία την οποία συμφωνήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα στο Midrand. Τα κοινοβούλια της Αφρικής υπήρξαν συνήθως παραμελημένα θεσμικά όργανα. Έχουν σημαντικό συνταγματικό ρόλο στα χαρτιά, αλλά οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους αλλά και οι δωρητές, τείνουν να μην τα λαμβάνουν υπόψη τους σοβαρά. Κι όμως με σωστούς πόρους και μετά από επιτυχή και ολοκληρωμένη ανάπτυξη ικανοτήτων για τους βουλευτές και το προσωπικό στις κοινοβουλευτικές διοικήσεις, επιτροπές και ομάδες, τα κοινοβούλια αυτά έχουν τη δυνατότητα να διαδραματίσουν τον πραγματικό τους ρόλο άσκησης σωστού πολιτικού ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας. Η ελκυστικότητα αυτού του σεναρίου έγκειται επίσης στο ότι έτσι θα έχουμε όργανα ελέγχου σε τοπικό επίπεδο με δημοκρατική νομιμότητα και, όταν προκύπτουν προβλήματα, οι κριτικές τους θα γίνονται πιθανώς περισσότερο αποδεκτές σε σχέση με αυτές των ξένων δωρητών.

Ζητώ επομένως από την Επιτροπή να ενσωματώσει την κοινοβουλευτική ανάπτυξη ικανοτήτων σε στοχευόμενη βάση στα προγράμματα χωρών της, ώστε σε μερικά χρόνια, να μπορούμε πραγματικά να αντιληφθούμε ότι η πολιτική της Αφρικής ανταποκρίνεται πολύ καλύτερα, πρακτικά, στις ανάγκες των πολιτών, επίσης χάρη στην εμπλοκή των εθνικών κοινοβουλίων.

 
  
MPphoto
 
 

  Alessandro Battilocchio (PSE).(IT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να εκφράσω το θαυμασμό μου στην κ. Martens για την εργασία της και να αναγνωρίσω την πολιτική θέληση της ΕΕ και της Αφρικανικής Ένωσης για τη δημιουργία μιας κοινής στρατηγικής που αποτελείται από πολλά ζητήματα ενδιαφέροντος και για τις δύο κοινότητες: από την ασφάλεια ως το περιβάλλον, από τη μετανάστευση ως την ανάπτυξη και την προώθηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τη δημοκρατία.

Προκειμένου η στρατηγική αυτή να είναι πραγματικά αποτελεσματική, η ΕΕ πρέπει να οικοδομήσει αυτήν την εταιρική σχέση από τώρα, εμπλέκοντας την κοινωνία των πολιτών και τα τοπικά κοινοβούλια. Η ΕΕ πρέπει να προωθήσει ουσιαστική, διεισδυτική δράση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ελευθερία έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι και την αρχή της δημοκρατίας, ώστε η οικονομική και η κοινωνική ανάπτυξη της Αφρικανικής ηπείρου να είναι πραγματικά βιώσιμη και να αφορά όλα τα στρώματα της αφρικανικής κοινωνίας.

Επιπλέον, θα ήθελα να αναφέρω αυτά που είπαν άλλοι συνάδελφοι, οι οποίοι ζήτησαν την ισχυρότερη δυνατή δέσμευση από την ΕΕ για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, την καταπολέμηση του AIDS – το οποίο αποδεκατίζει τον ενεργό πληθυσμό – και την κατάρτιση ευρωπαϊκών πολιτικών που είναι πραγματικά συνεκτικές με το πνεύμα της αναπτυξιακής συνεργασίας, πάνω από όλα στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου.

 
  
MPphoto
 
 

  Danutė Budreikaitė (ALDE).(LT) Θα ήθελα να συγχαρώ την κ. Martens για την έκθεσή της όσον αφορά την κατάσταση των σχέσεων μεταξύ ΕΕ-Αφρικής και για τα προτεινόμενα μέτρα βελτίωσης αυτών των σχέσεων.

Είναι κρίμα που η Αφρική παραμένει η φτωχότερη ήπειρος στον κόσμο. Παρά τη διεθνή βοήθεια που χορηγήθηκε από την ΕΕ και άλλες χώρες, το επίπεδο της φτώχειας δεν μειώθηκε· στην πραγματικότητα αυξήθηκε. Οι στόχοι της χιλιετίας μένει ακόμη να επιτευχθούν.

Αυτό συμβαίνει στην Αφρική, στην ήπειρο η οποία είναι η πλουσιότερη παγκοσμίως σε φυσικούς πόρους. Ο κύριος λόγος για αυτό είναι ότι οι πρώτες ύλες εξάγονται στις χαμηλότερες τιμές, ενώ υψηλές τιμές επιβάλλονται για τα τελικά προϊόντα. Η κατάσταση θα μπορούσε να τροποποιηθεί μέσω της ανάπτυξης της βιομηχανίας μεταποίησης, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, της εισαγωγής νέων χώρων εργασίας και της ενθάρρυνσης της περιφερειακής συνεργασίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία, όπως τονίστηκε στην έκθεση και επισημάνθηκε πολλές φορές από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ότι η εκπαίδευση παραμένει ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες για την ανάπτυξη της ανεξάρτητης οικονομίας της Αφρικής.

Όσον αφορά το ζήτημα του μέλλοντος της Αφρικής, θα ήθελα να αναφέρω τις στρατιωτικές συγκρούσεις που συνεχίζουν να μαστίζουν ορισμένες περιοχές, όπως το Σουδάν, ασταμάτητα, για πολλά χρόνια. Από τη μια πλευρά, αυτή η κατάσταση προοιωνίζεται ανασφάλεια για τους τοπικούς και ξένους επενδυτές. Από την άλλη, ορισμένες χώρες εκμεταλλεύονται τις συγκρούσεις με σκοπό να αυξήσουν την παραγωγή πρώτων υλών υπό πλεονεκτικές συνθήκες.

Η ΕΕ και η διεθνής κοινότητα πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερες προσπάθειες για την επίλυση των στρατιωτικών συγκρούσεων στην Αφρική. Αυτό θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής του προγράμματος αναπτυξιακής συνεργασίας.

 
  
MPphoto
 
 

  Helmuth Markov (GUE/NGL).(DE) Κυρία Πρόεδρε, ένας εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας της αναπτυξιακής πολιτικής της Αφρικής είναι το εμπόριο, και το εμπόριο, αν χρησιμοποιείται σωστά, μπορεί ασφαλώς να βοηθήσει στη μείωση της φτώχειας και μπορεί επίσης να βοηθήσει στη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης της Αφρικής. Μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της εκπαίδευσης και μπορεί να συμβάλει στην εξάλειψη του αναλφαβητισμού. Ωστόσο, δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η Επιτροπή.

Είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένος που – είτε γιατί επικράτησε η κοινή λογική, είτε γιατί η πίεση από τις χώρες της Αφρικής έγινε εξαιρετικά έντονη – από την προηγούμενη Δευτέρα, η Επιτροπή υιοθετεί μια διαφορετική προσέγγιση όσον αφορά τις συμφωνίες οικονομικής εταιρικής σχέσης (ΣΟΕΣ). Συνεπώς, δεν υπάρχουν παράλογες απαιτήσεις για αμοιβαιότητα στην απελευθέρωση της αγοράς και δεν υπάρχει επιμονή όσον αφορά τη συμπερίληψη των ζητημάτων της Σιγκαπούρης. Υπάρχει επί του παρόντος μια συμφωνία να παραλειφθούν μεμονωμένα θέματα ώστε οι συζητήσεις να επικεντρωθούν μόνο στα προϊόντα, με τη δυνατότητα να μπορούν να συζητηθούν αργότερα άλλα ζητήματα.

Αν έπρεπε να ακολουθήσουμε την ίδια προσέγγιση με τον αναπτυξιακό γύρο της Ντόχα, τότε ίσως θα μπορούσαμε να επιτύχουμε επίσης κάτι, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αποτύχαμε έως τώρα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο ΠΟΕ απέτυχε, όπως και ο αναπτυξιακός γύρος της Ντόχα, γιατί η Επιτροπή επιμένει να στέλνει συνεχώς το ίδιο μήνυμα. Λέει «πρέπει να αντιληφθείτε ότι θέλουμε μόνο το καλό σας, και αν δεν το καταλάβετε αυτό, τότε δεν θα υπάρξει συμφωνία».

Ευτυχώς, αν κοιτάξουμε την έκθεση του Κοινοβουλίου –το οποίο σε αυτήν την περίπτωση ήταν πιο έξυπνο από την Επιτροπή – η οποία συντάχθηκε από τον συνάδελφό μου κ. Sturdy το 2006, είναι σαφές ότι ο Επίτροπος Mandelson θα μπορούσε να αναγνωρίσει πολύ νωρίτερα τις απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να αποδεχτεί τώρα, και ίσως δεν θα είχαμε αφήσει τα πράγματα να προχωρήσουν τόσο πολύ.

Εσείς οι ίδιοι εμφανιστήκατε στην επιτροπή ενώπιόν μας και σας ρωτήσαμε συγκεκριμένα για αυτό. Ποια ήταν η απάντησή σας; Είπατε ότι ο Επίτροπος Mandelson κάνει καταπληκτική δουλειά! Ειλικρινά, το Συμβούλιο είναι επίσης υπεύθυνο σε αυτό το σημείο, λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να υποστηρίξει τη συμφωνία εταιρικής σχέσης στο τέλος της διαδικασίας. Θα μπορούσε να εμπλακεί στις διαπραγματεύσεις κατά διαστήματα, αντί να πει απλώς «θα αφήσουμε τον Επίτροπο να ασχοληθεί με αυτό έως ότου τελικά σκεφτεί κάτι καλύτερο». Όχι, έχετε μερίδιο ευθύνης και κατά τη γνώμη μου, όσον αφορά τις συμφωνίες οικονομικής εταιρικής σχέσης, δεν ανταποκριθήκατε σε αυτή την ευθύνη, κρίνοντας τουλάχιστον από τις δηλώσεις σας στην επιτροπή μας.

 
  
  

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΗΣκ. LUISA MORGANTINI
Αντιπροέδρου

 
  
MPphoto
 
 

  Robert Sturdy (PPE-DE). - (EN) Κυρία Πρόεδρε, εκφράζω την έκπληξή μου για το γεγονός ότι συμφωνώ με έναν συνάδελφο από την άλλη πλευρά του Κοινοβουλίου σε τόσο μεγάλο βαθμό.

Συγχαίρω την κ. Martens για την έκθεσή της. Ειπώθηκαν πολλά καλά λόγια στο Κοινοβούλιο απόψε, αλλά απογοητεύσαμε την Αφρική. Απογοητεύσαμε την Αφρική στο παρελθόν, και ως εισηγητής όσον αφορά τις ΣΟΕΣ, ελπίζω πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα την απογοητεύσει ξανά.

Χθες η Επιτροπή δημοσίευσε μια ανακοίνωση για τις ΣΟΕΣ, η οποία επιτέλους αναγνωρίζει το γεγονός ότι δεν είναι δυνατόν να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις έως το τέλος του 2007, όπως προγραμματίστηκε και αναφέρθηκε προηγουμένως στην έκθεσή μου. Η Επιτροπή όμως συνεχίζει να επιμένει ότι οι χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού πρέπει να δεσμευτούν να συμμετάσχουν πλήρως στις ΣΟΕΣ το 2008 και ότι ορισμένες χώρες της περιοχής πρέπει να συμμετάσχουν στις ΣΟΕΣ ενώ κάποιες άλλες όχι. Αυτό δεν είναι απίστευτα γελοίο!

Πολλά πράγματα είναι ασαφή και ρευστά σε αυτές τις συζητήσεις, με τόσο λίγο χρόνο που απομένει. Η ανακοίνωση είναι εσκεμμένα ασαφής και, ενώ αντιλαμβάνομαι τι είναι, με ανησυχεί: Εγώ δεν υπογράφω ποτέ μια συμφωνία για κάτι το οποίο δεν αντιλαμβάνομαι, και παρόλα αυτά ζητάμε από την Αφρική να κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα.

Επιπλέον, αυτές οι νέες προτάσεις για τη δημιουργία υποπεριφερειακών συμφωνιών εντός περιφερειών με αφρικανικές χώρες οι οποίες επιθυμούν να υπογράψουν, θα δημιουργήσουν ένα τρομερό μπέρδεμα διαφορετικών συμφωνιών σε γειτονικές χώρες.

Η ιδέα ότι άλλες χώρες και περιοχές ΑΚΕ θα πρέπει να συμμετάσχουν αργότερα θα σήμαινε για αυτές να υπογράψουν μια συμφωνία την οποία δεν διαπραγματεύτηκαν. Πώς αυτό θεωρείται καλή ιδέα; Οι ΣΟΕΣ δεν υποτίθεται ότι αφορούν την περιφερειακή ολοκλήρωση;

Ποιος λοιπόν επικεντρώνεται στην εφαρμογή, σε μηχανισμούς παρακολούθησης και εκτιμήσεις επιπτώσεων ενώ τα διαπραγματευόμενα μέρη αγωνίζονται να καταλήξουν σε συμφωνία όσον αφορά αυτά τα μικρότερα πακέτα; Οι χώρες ΑΚΕ δεν θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ εμπορικών συμφωνιών οι οποίες μπορεί να καταστρέψουν τις τοπικές/ περιφερειακές αγορές ή εμπόδια τα οποία παραλύουν τις αγορές εξαγωγών τους. Εξακολουθεί να πρέπει να γίνει μια επιλογή, και αλλαγές πολιτικών την τελευταία στιγμή από την Επιτροπή δεν καταφέρνουν με κανέναν τρόπο να επαναφέρουν την εμπιστοσύνη όσων θα έχουν αποκοπεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Josep Borrell Fontelles (PSE). - (ES) Κύρια Πρόεδρε, κύριοι Επίτροποι, κύριε Υπουργέ, αυτή η συζήτηση θα πρέπει να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε περισσότερο προς τη Λισαβόνα και τη σύνοδο κορυφής, και πρέπει να ευχαριστήσω την πορτογαλική προεδρία που επικεντρώθηκε στις σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής. Ελπίζουμε ότι θα βοηθήσει τους Ευρωπαίους να αντιληφθούν, τελικά, ότι η μοίρα τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτήν της Αφρικής, ότι μπορούμε να αντιληφθούμε πως η ανάπτυξη της Αφρικής αποτελεί προϋπόθεση για την ευημερία μας και ότι δεν θα καταφέρουμε να ελέγξουμε τα μεταναστευτικά ρεύματα ή να έχουμε ασφαλή ενεργειακό εφοδιασμό χωρίς μια ισχυρή εταιρική σχέση με την Αφρική.

Πρέπει να καταστήσουμε σαφές ότι αυτό δεν αφορά βοήθεια προς τους φτωχούς, αλλά ότι συμφέρει εμάς. Πρέπει επίσης να καταστήσουμε σαφές ότι κάποιες φορές οι Αφρικανοί ακούν τις δηλώσεις μας με λίγη εμπιστοσύνη και τις κρίνουν ρητορικές γιατί δεν έχουμε ακόμη ξεπεράσει το αποικιακό παρελθόν για να καθιερώσουμε αυτή τη σταθερή εταιρική σχέση μεταξύ ισότιμων μερών που επιθυμούμε όλοι, την οποία ανακοινώσαμε, αλλά εξακολουθεί να απέχει αρκετά από την πραγματικότητα.

Το έργο του εκσυγχρονισμού της Αφρικής είναι τεράστιο. Οι Αφρικανοί έχουν μεγάλη ευθύνη όσον αφορά αυτό το θέμα, αλλά και εμείς το ίδιο. Χωρίς εμάς - χωρίς τη βοήθειά μας, χωρίς τη συνεργασία μας - δεν θα απομακρυνθούν από την κατάσταση που περιγράφεται στην έκθεση Martens, γιατί δεν χρειάζονται μόνο το εμπόριο, αλλά και βοήθεια και ισότιμες σχέσεις για να διευκολυνθούν να ξεπεράσουν το παρελθόν τους, για το οποίο, σαφώς, είμαστε μερικώς υπεύθυνοι.

 
  
MPphoto
 
 

  Olle Schmidt (ALDE). - (SV) Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Τον Δεκέμβριο, η πρώτη σύνοδος κορυφής εδώ και πολλά χρόνια θα διεξαχθεί μεταξύ της Αφρικανικής Ένωσης και της ΕΕ. Πρόκειται για μια σημαντική συνάντηση για την ΕΕ, η οποία έχει τεράστια ευθύνη για την υποστήριξη της οικονομικής και δημοκρατικής ανάπτυξης στην Αφρική. Αξίζει να ευχαριστήσουμε την πορτογαλική προεδρία για αυτήν την πρωτοβουλία. Η ΕΕ πρέπει να είναι πιο δραστήρια στην Αφρικανική ήπειρο.

Αυτό που με απασχολεί, σε αντίθεση με τον Brian Crowley, είναι ότι ο δικτάτορας της Ζιμπάμπουε Robert Mugabe θα συμμετάσχει πιθανότατα σε αυτή τη σύνοδο. Δεν αξίζει στην Ευρωπαϊκή Ένωση να καθίσει στο ίδιο τραπέζι διαπραγματεύσεων με τον Mugabe. Η κακή διακυβέρνηση και διαφθορά του Mugabe παραλύουν ολόκληρη τη χώρα. Η πολιτική αντιπολίτευση δέχεται παρενοχλήσεις και οδηγείται στις φυλακές, ελευθερία του λόγου δεν υπάρχει, υπάρχει έλλειψη τροφίμων σε μια χώρα η οποία υπήρξε κάποτε ο σιτοβολώνας της Αφρικής και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν στέγη. Η οικονομία καταρρέει, ο πληθωρισμός ανέρχεται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 7 000%, η μέση ηλικία είναι η χαμηλότερη στον κόσμο και ποσοστό 25% του πληθυσμού έχει μολυνθεί από τον ιό του HIV. Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, κύριε Manuel Lobo Antunes, ένας τρόπος να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας έναντι των δικτατορικών πρακτικών του Mugabe είναι να μην αποδεχτεί η ΕΕ την παρουσία του στη σύνοδο κορυφής. Η φοβερή κυριαρχία του Mugabe πρέπει να λήξει. Οι δικτατορίες απαιτούν να εκφραζόμαστε ευθέως για αυτές, φίλοι μου. Σας ευχαριστώ.

 
  
MPphoto
 
 

  Eija-Riitta Korhola (PPE-DE). - (FI) Κυρία Πρόεδρε, κύριε Επίτροπε, θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια κ. Martens, για αυτήν τη σημαντική έκθεση. Από τη μια πλευρά, αποτελεί μια σαφή υπόδειξη προς την Επιτροπή, ότι η κοινοβουλευτική διάσταση πρέπει αυτή τη φορά να διαδραματίσει έναν ρόλο στην κατάρτιση της κοινής στρατηγικής μεταξύ ΕΕ-Αφρικής. Το γεγονός ότι η Επιτροπή αγνόησε όχι μόνο τους ομολόγους της αλλά και το Κοινοβούλιο, όταν ετοίμασε τη στρατηγική της ΕΕ για την Αφρική το 2005, υπήρξε, δυστυχώς μια κοινή πρακτική για την Επιτροπή. Από την άλλη πλευρά, η έκθεση, προς τιμήν της, θέτει πολλά σημαντικά ερωτήματα περιεχομένου τα οποία ζητούν μια απάντηση, καθώς και το θέμα της στρατηγικής που πρέπει να εγκριθεί.

Πρώτον, η ιστορία δείχνει σαφώς ότι τα καθολικά ανθρώπινα δικαιώματα απαιτούν καθολική προστασία προκειμένου να υλοποιηθούν. Για αυτόν τον λόγο είναι σημαντικό οι προτεραιότητες για την ειρήνη και την ασφάλεια στη στρατηγική μεταξύ ΕΕ και Αφρικής να ενσωματώσουν μια άποψη η οποία αναγνωρίζει την έννοια της ευθύνης προστασίας και την προωθεί. Έχουμε ευθύνη προστασίας, και αυτό πρέπει επίσης να αποτελέσει το θέμα μιας συζήτησης εντός της ΕΕ.

Δεύτερον, όπως επισημαίνει προς τιμήν της η έκθεση, η αλλαγή του κλίματος πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα στη στρατηγική. Το νερό, η ποιότητα και η επάρκειά του, θα αποτελέσουν μαζί με την ενέργεια ένα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, και στη συνέχεια η Αφρική θα αποτελέσει το πρώτο θύμα. Θα ήθελα ωστόσο να υπενθυμίσω σε όλους ότι τα πιο σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα της Αφρικής είναι επί του παρόντος η διάβρωση και η υπερβόσκηση. Η αλλαγή του κλίματος επιδεινώνει προφανώς την κατάσταση. Απαιτούνται μέτρα προσαρμογής και στήριξης. Εξάλλου, για την ΕΕ η Αφρική αποτελεί έναν φυσικό εταίρο σε διεθνές πλαίσιο για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος.

Τρίτον, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία των μικρών επιχειρήσεων και της τοπικής επιχειρηματικότητας ως όρο για τη βιώσιμη και πραγματική οικονομική ανάπτυξη στην Αφρική. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η δράση που αναλαμβάνουμε θα την ενισχύσει. Μόνο ο ίδιος ο τοπικός πληθυσμός μπορεί να βοηθήσει την Αφρική να σταθεί στα πόδια της.

 
  
MPphoto
 
 

  Ana Maria Gomes (PSE).(PT) Πρέπει να συγχαρώ την κ. Martens για αυτήν τη σημαντική έκθεση τη στιγμή κατά την οποία η Ευρώπη επαναπροσδιορίζει τη σχέση της με την Αφρική, λόγω κυρίως της εμφάνισης της Κίνας ως παράγοντα σε αυτήν την ήπειρο. Ωστόσο, η σχέση μεταξύ ΕΕ-Αφρικής μπορεί να προωθηθεί μόνο αν η διττού χαρακτήρα προσέγγιση ανάπτυξης και ασφάλειας είναι συνεκτική, κυρίως όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και τη χρηστή διακυβέρνηση.

Δεδομένης της σημασίας της κοινής στρατηγικής και του συνδεόμενου με αυτή σχεδίου δράσης τα οποία πρόκειται να εγκριθούν στη σύνοδο κορυφής, θα ήθελα να ζητήσω από την πορτογαλική προεδρία να ενημερώσει δεόντως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την πρόοδο που έχει συντελεστεί στη διαπραγμάτευση αυτών των εγγράφων και των περιεχομένων τους. Αυτό θα είναι χρήσιμο για τη διασφάλιση ότι τα μέτρα που έχουν καθοριστεί στην κοινή στρατηγική και το σχέδιο δράσης γίνονται πραγματικότητα στη συνέχεια, με τη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και υπό τον έλεγχο των διάφορων χρηματοδοτικών μέσων που ισχύουν.

Εμείς στο Κοινοβούλιο ελπίζουμε ότι η κοινή στρατηγική και το σχέδιο δράσης θα αντικατοπτρίζουν τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνοντας προτεραιότητα στην καταπολέμηση της φτώχειας και στους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας, ιδιαίτερα στην πρόσβαση στη βασική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και την εκπαίδευση. Θέλουμε να συμπεριληφθούν κοινά μέτρα όσον αφορά το έλεγχο της εμπορίας φορητών όπλων και ελαφρού οπλισμού, τα οποία είναι πραγματικά όπλα μαζικής καταστροφής στην Αφρική, και επίσης μέτρα ενδυνάμωσης των γυναικών και των κοινωνιών των πολιτών στις οποίες βασίζεται η δύναμη για αλλαγή, ειρήνη και ανάπτυξη την οποία χρειάζεται σε τόσο απελπιστικό βαθμό η Αφρική.

 
  
MPphoto
 
 

  Zuzana Roithová (PPE-DE).(CS) Η Ευρώπη συνήθιζε να έχει τύψεις όσον αφορά την Αφρική λόγω των αποικιακών πολιτικών του παρελθόντος. Σήμερα προσπαθούμε να βοηθήσουμε τις αναπτυσσόμενες χώρες να ενταχθούν στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το κέντρο βάρους, σε σχέση με αυτές τις χώρες, έχει μεταφερθεί στις παγκόσμιες προκλήσεις. Εκτός από τις ασθένειες, την πείνα και τις ελλείψεις σε πόσιμο νερό, τα ζητήματα αυτά περιλαμβάνουν επίσης την ασφάλεια, το εμπόριο, τη μετανάστευση, τη διαρροή επιστημονικού δυναμικού και την αλλαγή του κλίματος.

Εκτός από τη φιλανθρωπία, στόχος μας είναι να επιβλέπουμε την υπεύθυνη λήψη αποφάσεων η οποία βασίζεται σε δημοκρατικές αρχές από την πλευρά των αφρικανικών θεσμικών οργάνων. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρώ την αναπτυξιακή στρατηγική του Επιτρόπου Mandelson ως επικίνδυνη, καθώς επικεντρώνεται αποκλειστικά στις εμπορικές σχέσεις στον Ειρηνικό.

Κυρίες και κύριοι, πρέπει να επιμείνουμε να επιταχύνει η Επιτροπή την ανάπτυξη των ικανοτήτων στην ατζέντα του τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χωρίς αυτήν, η δημοκρατία στην Αφρική, ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει καμία ελπίδα. Αυτό που με προβληματίζει είναι το πόσο βαθιά είναι η ιδεολογία του πρώην κομμουνιστικού μπλοκ στην Αφρική. Αυτό που είναι επίσης ανησυχητικό είναι η αυξανόμενη επιρροή του απολυταρχικού εμπορικού μοντέλου της Κίνας, το οποίο αντλεί τις πρώτες ύλες της Αφρικής και στερεί θέσεις εργασίας από τους λαούς της Αφρικής.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την εισηγήτρια κ. Martens. Για τον περιεκτικό και ισορροπημένο ορισμό της νέας στρατηγικής, όπως καθορίζεται στην άριστη έκθεσή της. Πρέπει ωστόσο να δούμε το δημοσιονομικό της πλαίσιο και να μάθουμε να διαβάζουμε τα αποτελέσματα από τους κατάλληλους δείκτες.

Μου φαίνεται επίσης ότι η Επιτροπή δεν κοινοποιεί επαρκώς στους ευρωπαίους πολίτες τη σημασία της συνεργασίας της ΕΕ με τον πιο άμεσο γείτονά της, την Αφρική. Ελπίζω η σύνοδος κορυφής του Δεκεμβρίου στη Λισαβόνα να εγκρίνει, βάσει επίσης αυτής της έκθεσης, ένα νέο όραμα των σχέσεων που θα βασίζεται στην ατζέντα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Θα ήθελα να ολοκληρώσω λέγοντας ότι η σύνοδος κορυφής θα είναι καθοριστική για μια αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και Αφρικής, επομένως δεν εγκρίνω το γεγονός ότι η Τσεχική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο προτίθενται να εμποδίσουν την παναφρικανική σύνοδο κορυφής λόγω της συμμετοχής του δικτάτορα από τη Ζιμπάμπουε. Τούτου λεχθέντος, η παρουσία του πρέπει να αμφισβητηθεί και να καταδικαστεί κατηγορηματικά.

 
  
MPphoto
 
 

  Thijs Berman (PSE). (NL) Κυρία Πρόεδρε, οι σχέσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και των χωρών της Αφρικής έχουν καταστεί εξαιρετικά τεταμένες λόγω των διαπραγματεύσεων με τις χώρες της Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού (ΑΚΕ) σχετικά με τις Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης. Αν οι διαπραγματεύσεις αυτές αποτύχουν, τότε η συμφωνία της Κοτονού θα καταλήξει στο κενό για πολλές χώρες από την 1η Ιανουαρίου γιατί οι εμπορικές μας σχέσεις θα μετατραπούν σε ένα κατά πολύ λιγότερο ευνοϊκό Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων.

Θα ήταν ντροπή ωστόσο αν στις φτωχές χώρες επιβληθούν κυρώσεις με αυτόν τον τρόπο, γιατί νιώθουν πως οι χώρες της ΕΕ και οι χώρες ΑΚΕ δεν αποτελούν ίσους εταίρους επί του παρόντος. Πρέπει να δώσουμε στις φτωχές χώρες το δικαίωμα να προστατεύσουν τις αγορές τους σε τομείς οι οποίοι είναι αδύναμοι και οι οποίοι θα κατέρρεαν, χτυπημένοι από το ελεύθερο εμπόριο. Αυτές οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τις σωστές αρχές και τους στόχους της έκθεσης της κ. Martens και συμφωνώ με αυτούς τους στόχους.

Εμείς, ως Σοσιαλιστές, θέλουμε να προσθέσουμε ότι η εμπορική και γεωργική πολιτική της ΕΕ δεν πρέπει να επιτραπεί να εμποδίσει την αναπτυξιακή πολιτική. Χρειαζόμαστε συνοχή και είναι περιττό να πούμε ότι η πολιτική θα πρέπει να εξακολουθήσει να έχει ως στόχο τη χειραφέτηση και τα δικαιώματα των γυναικών. Η Επιτροπή είναι αυτή που μπορεί να μετατρέψει κάτι τέτοιο σε μια ουσιαστική πολιτική. Μετά από αυτό η Επιτροπή θα παρακολουθήσει στενά την αναπτυξιακή συνεργασία.

 
  
MPphoto
 
 

  Zbigniew Zaleski (PPE-DE).(PL) Παρά τα πολλά δισεκατομμύρια ευρώ που χορηγήθηκαν στην Αφρική, η φτώχεια επιδεινώνεται σε αυτήν την ήπειρο όπως επισημαίνεται στη σωστή έκθεση της κ. Martens. Δεν μίλησα με τον κ. Antunes, εκπρόσωπο της πορτογαλικής προεδρίας ή τον κ. Van Hecke, αλλά θα ήθελα να τονίσω ότι η συνεργασία με τις τοπικές αφρικανικές οντότητες αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την αποτελεσματική χρηματοδοτική ενίσχυση.

Η οικονομία χρειάζεται βοήθεια όσον αφορά την εισαγωγή της τεχνολογίας, την αφύπνιση του πνεύματος επιχειρηματικότητας, την ενθάρρυνση της δέσμευσης των πολιτών και τη στήριξη της ατομικής πρωτοβουλίας. Ιεραπόστολοι για παράδειγμα, εμπλέκονται σε τέτοιες δραστηριότητες, παρόλο που δεν διαθέτουν κονδύλια, ενώ η Ένωση δεν εμπλέκεται παρά το γεγονός ότι είναι ικανή να στηριχτεί σε ουσιαστικούς χρηματοοικονομικούς πόρους. Μια από τις κύριες προκλήσεις είναι η εκπαίδευση, δηλαδή η επένδυση σε ανθρώπινο κεφάλαιο, γεγονός που αποφέρει τεράστια οφέλη. Η Αφρική έχει επίσης ωστόσο αναλάβει ορισμένες δεσμεύσεις. Αυτές περιλαμβάνουν την παύση εισαγωγής όπλων και την εισαγωγή ορισμένων νομοθετικών διατάξεων, κυρίως όσον αφορά το δικαίωμα ιδιοκτησίας, το οποίο είναι καθοριστικό για την ανάπτυξη της οικονομίας. Θα ήθελα να ολοκληρώσω λέγοντας ότι ο ρόλος των κυβερνήσεων είναι να υπηρετούν τους πολίτες και όχι να εκμεταλλεύονται την ενίσχυσή μας η οποία εκφράζεται μέσω των πολυτελών αυτοκινήτων που χρησιμοποιούν οι εκπρόσωποι των αφρικανικών αρχών.

 
  
MPphoto
 
 

  Marie-Arlette Carlotti (PSE) . – (FR) Κυρία Πρόεδρε, η Αφρική έχει σήμερα δύο πρόσωπα: πρώτον, έχει αυτό της ακραίας φτώχειας και της ανθρώπινης τραγωδίας, όπως στην περίπτωση του Νταρφούρ και της Σομαλίας, και έπειτα το άλλο πρόσωπο, το οποίο συχνά παραμελείται, μιας ηπείρου που παρά τις αντίξοες συνθήκες, καινοτομεί, γίνεται πιο δημοκρατική, πολύ αργά ωστόσο, και σιγά σιγά επιστρέφει στον δρόμο της ανάπτυξης.

Η νέα στρατηγική ΕΕ-Αφρικής επομένως πρέπει να λάβει υπόψη της αυτή τη διττή πραγματικότητα και να στηρίξει αυτήν την εύθραυστη διαδικασία μέσω μιας πραγματικής πολιτικής εταιρικής σχέσης: μιας σχέσης η οποία βασίζεται στην ενότητα, γιατί η Αφρική στο σύνολό της, μέσω της φωνής της Αφρικανικής Ένωσης, θα πρέπει να αποτελέσει το κύριο σημείο επαφής μας· στην ισότητα, με μια ατζέντα η οποία καταρτίστηκε από κοινού και δεν επιβλήθηκε από το Βορρά· και στην ταπεινότητα, εφόσον η Ευρώπη δεν αποτελεί τον ένα και μοναδικό εταίρο της Αφρικής. Η ΕΕ πρέπει επίσης να στηρίξει τη διαδικασία με τη χρήση των αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας ως χάρτη πορείας, κρατώντας τις υποσχέσεις της και ανταποκρινόμενη στις οικονομικές δεσμεύσεις που ανέλαβε η ίδια καθώς και τα κράτη μέλη και τέλος, αναγνωρίζοντας τον ρόλο που διαδραματίζουν τα αφρικανικά κοινοβούλια. Η έκθεση Martens είναι στην πραγματικότητα το μήνυμα που στέλνουμε σήμερα στην Επιτροπή και το Συμβούλιο και θα είμαστε στη Λισαβόνα τον Δεκέμβριο, για να δούμε αν αυτό το μήνυμα τελικά σταλεί.

 
  
MPphoto
 
 

  Luís Queiró (PPE-DE).(PT) Κυρία Πρόεδρε, όπως αναφέρθηκε στην έκθεση της κ. Martens με την οποία συμφωνώ κατά ένα μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι η σημερινή στρατηγική της ΕΕ για την Αφρική δεν καταρτίστηκε από κοινού με τους λαούς της Αφρικής αποτελεί έναν προφανή περιορισμό της δυναμικής της. Αυτό υπήρξε ένα σφάλμα το οποίο πρέπει και πρόκειται να διορθωθεί στην επόμενη στρατηγική της ΕΕ η οποία πρέπει να ενισχύσει τον ρόλο της Αφρικανικής Ένωσης και να βασιστεί στις έννοιες της εταιρικής σχέσης και της ισότητας. Τα ζητήματα που προκαλούν ανησυχία και πρέπει να καλυφθούν είναι η ειρήνη, το πρόβλημα των εκτοπισθέντων και η καταπολέμηση σοβαρών ασθενειών όπως το AIDS και η ελονοσία.

Στόχος μας πρέπει να είναι η ανάπτυξη και το εμπόριο ένα από τα όπλα της. Για αυτόν τον σκοπό, πρέπει να στηρίξουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να προωθήσουμε το δίκαιο διεθνές εμπόριο. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή θα είναι επιτυχής μόνο αν συμβάλουμε στην ενίσχυση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτήν την ήπειρο.

Κατά την αναδιατύπωση και την ανανέωση της στρατηγικής της ΕΕ για την Αφρική, οι νέες τοπικές και παγκόσμιες συνθήκες πρέπει να ληφθούν υπόψη. Το γεγονός ότι μιλάμε σήμερα με μια Αφρικανική Ένωση είναι σημαντικό ως γεγονός από μόνο του. Από την άλλη πλευρά, η γενικευμένη αύξηση της κατανάλωσης πετρελαίου και τροφίμων συνεπάγεται μια ανάγκη αύξησης της παγκόσμιας παραγωγικής ικανότητας και, όσον αφορά αυτό το θέμα, η Αφρική είναι μια χώρα πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, με τεράστιο όμως επίσης αγροτικό δυναμικό προς εκμετάλλευση.

Τελικά υπάρχει το ζήτημα της συνόδου κορυφής. Δεν υπάρχει λόγος διεξαγωγής μιας συνόδου κορυφής προκειμένου να καθοριστεί μια στρατηγική για την Αφρική. Ωστόσο, καθώς η πορτογαλική προεδρία ακολούθησε αυτόν τον δρόμο, θα ήταν λάθος να μη συνεχίσουμε έως το τέλος, διαφορετικά θα χάσουμε μια ευκαιρία να επηρεάσουμε θετικά τη ζωή των Αφρικανών. Οι ομιλίες δεν μπορούν να αφορούν μόνο την κατάργηση του χρέους καθώς ο μεγαλύτερος πλούτος στον κόσμο μπορεί και πρέπει να αποτελέσει, κυρία Πρόεδρε, μια ευκαιρία για μεγαλύτερο πλούτο στην Αφρική. Ο πλούτος αυτός πρέπει να ωφελήσει τον λαό και όχι μόνο την ελίτ.

Η διεθνής συνεργασία δεν μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί ένα πρόβλημα για την Αφρική, όπως ειπώθηκε προηγουμένως από κάποιον άλλο συνάδελφο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να τη βελτιώσουμε ώστε να μπορεί να διασφαλιστεί η εκπαίδευση, η προώθηση της υγείας, ο εκδημοκρατισμός και η ανάπτυξη.

 
  
MPphoto
 
 

  Luis Yañez-Barnuevo García (PSE).(ES) Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να συγχαρώ την εισηγήτρια και να πω πως συμφωνώ με τον κ. Michel σχετικά με τη δημιουργία ενός νέου τύπου εταιρικής σχέσης και σχέσεων μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον κ. Lobo Antunes για την οργάνωση μιας συνόδου κορυφής Ευρώπης - Αφρικής από την Πορτογαλική προεδρία.

Ωστόσο, ενώ δημιουργείται ένας νέος τύπος σχέσης, η επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια συνεχίζει και θα παραμείνει για μερικά χρόνια ένα πολύ χρήσιμο μέσο για τις σχέσεις της Ευρώπης με την Αφρική, και όχι μόνο της Ευρώπης συνολικά αλλά και των κρατών μελών επίσης.

Πρέπει να προωθήσουμε υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τη βελτίωση της ποσότητας και της ποιότητας της αναπτυξιακής βοήθειας. Η χώρα μου, η Ισπανία, τριπλασίασε την παροχή βοήθειας σε αυτήν την κοινοβουλευτική περίοδο και σε σχέση με την προηγούμενη κυβέρνηση αύξησε τις παροχές της από 200 εκατομμύρια ευρώ το 2004 σε ένα αναμενόμενο ποσό των 850 εκατομμυρίων το 2008. Η Ισπανία αποτελεί σήμερα τον δεύτερο μεγαλύτερο δωρητή αναπτυξιακής βοήθειας στον κόσμο και είναι επίσης η χώρα της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας της οποίας η συμβολή αυξήθηκε περισσότερο τότε.

 
  
MPphoto
 
 

  Manuel Lobo Antunes, Προεδρεύων του Συμβουλίου. − (PT) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πρώτον θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα σχόλιά σας, τις συστάσεις και ακόμη και την κριτική σας για όσα προτείνει η Προεδρία στο πλαίσιο των σχεδίων της για τις σχέσεις ΕΕ-Αφρικής. Έλαβα ασφαλώς υπόψη μου όλες τις συστάσεις, τις παρατηρήσεις και τις κριτικές.

Θα ήθελα να καταστήσω απολύτως σαφές ότι αυτό που προτείνουμε όσον αφορά μια νέα σχέση με την Αφρική έχει δύο πτυχές που θα έλεγα πως είναι καινοτόμες, ή τουλάχιστον ελπίζουμε πως είναι καινοτόμες ή μπορεί να αποδειχτεί πως θα είναι κάτι τέτοιο. Πρώτον, σκοπεύουμε να δημιουργήσουμε μια αποτελεσματική εταιρική σχέση με τους αφρικανούς εταίρους μας· αυτή η εταιρική σχέση πρέπει επίσης να αποδειχτεί αποτελεσματική όσον αφορά την κυριότητα.

Όπως προανέφερα ήδη, η στρατηγική που αναπτύσσουμε για την Αφρική δεν είναι μια μονομερής στρατηγική. Πρόκειται για μια κοινή στρατηγική, με άλλα λόγια μια στρατηγική που έχει σχεδιαστεί, αναλυθεί και συζητηθεί από κοινού, ώστε τα αποτελέσματα και όσα προτείνονται να είναι στην πραγματικότητα όσα οι Αφρικανοί φίλοι μας ελπίζουν και αναμένουν από εμάς και όσα ασφαλώς θα θέλαμε να λάβουμε, με τη θετική έννοια, από τους αφρικανούς εταίρους μας.

Από την άλλη πλευρά, θέλουμε επίσης να αυξήσουμε τον αριθμό των παραγόντων που εμπλέκονται στην στρατηγική ώστε να μην εμπλέκει μόνο κυβερνήσεις όπως συνήθως. Εκτός από τις κυβερνήσεις, θέλουμε άλλα δημόσια θεσμικά όργανα, κοινοβούλια, όπως ήδη ανέφερα, και επίσης μεγάλα τμήματα της κοινωνίας των πολιτών, τους εκπροσώπους τους και τους παράγοντες που πρέπει να συμμετέχουν. Η δεύτερη πτυχή η οποία κατά τη γνώμη μου είναι εξαιρετικά σημαντική είναι το γεγονός ότι θέλουμε να εκσυγχρονίσουμε την ατζέντα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικής. Θέλουμε να ανταποκριθεί στις νέες παγκόσμιες προκλήσεις, να λάβει υπόψη της τις βαθιές αλλαγές που συντελούνται στον κόσμο και κυρίως, να προσφέρει πραγματικά μια ευκαιρία στην Αφρική να ενσωματωθεί πλήρως στη νέα παγκόσμια τάξη.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον πρόκειται να συζητήσουμε και να επιχειρηματολογήσουμε με την Αφρική για νέα και σύγχρονα θέματα όπως είναι το ζήτημα της ενέργειας, της αλλαγής του κλίματος, και ζητήματα που συνδέονται με τη μετανάστευση, την κινητικότητα και την εργασία, προφανώς όμως χωρίς να λησμονήσουμε τα ζητήματα που εξακολουθούν να είναι θεμελιώδη στην παραδοσιακή εταιρική μας σχέση όπως η ειρήνη, η ασφάλεια, η δημοκρατική διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς επίσης και ζητήματα που συνδέονται με την επιστήμη και την κοινωνία της πληροφορίας.

Πιστεύω πως αυτή η ατζέντα είναι περιεκτική, φιλόδοξη και όπως είπα ήδη, απόλυτα σύγχρονη. Πρέπει να εκσυγχρονίσουμε την ατζέντα μας με την Αφρική καθώς αυτή πρέπει να καταφέρει να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις σύγχρονες ανάγκες. Θα ήθελα επίσης να πω πως η πορτογαλική Προεδρία και η Πορτογαλία δεν δίστασαν ποτέ να κατονομάσουν δικτάτορες στην Αφρική ή σε οποιοδήποτε άλλο τμήμα του κόσμου και επομένως να τους καταγγείλουν, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε όπου κρίνεται απαραίτητο.

Τέλος, πρέπει επίσης να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για την εργασία που συντελέστηκε από κοινού με την Επιτροπή κατά τις προετοιμασίες για τη δεύτερη σύνοδο κορυφής ΕΕ-Αφρικής. Λάβαμε από την Επιτροπή και από τους Επιτρόπους που είναι αρμόδιοι σε αυτούς τους τομείς, δηλαδή το εμπόριο, την εξωτερική δράση και την ανθρωπιστική βοήθεια, πολύ υπεύθυνη και υψηλής ποιότητας στήριξη και είμαστε σίγουροι πως εργαζόμαστε προς έναν κοινό στόχο προκειμένου να κάνουμε τη διαφορά στην Αφρική και για την Αφρική.

 
  
MPphoto
 
 

  Louis Michel, Μέλος της Επιτροπής. – (FR) Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να ξεκινήσω ευχαριστώντας το Συμβούλιο το οποίο απάντησε με τόση λεπτομέρεια στις παρεμβάσεις και θα ήθελα να προσθέσω ότι συμφωνώ με τα σημεία που αναφέρθηκαν.

Συμφωνώ με πολλές από τις ανησυχίες που εκφράσθηκαν. Η Επιτροπή προσπαθεί να εφαρμόσει μεγαλύτερη συνοχή στις υπερπόντιες δραστηριότητές της και, στην πραγματικότητα, η φύση του διαλόγου μεταξύ της Ευρώπης και της Αφρικής πρέπει σταδιακά να μας επιτρέψει να εξαλείψουμε ορισμένες από τις αντιφάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που επεσήμανε ο κ. Rocard. Εννοείται πως ορισμένες φορές ακολουθούμε αντιφατικές πολιτικές: σκεφτείτε μόνο τις επιδοτήσεις που χορηγούνται στον αγροτικό τομέα. Πρόκειται για μια αντίφαση. Δυστυχώς, πρέπει να γίνει μια επιλογή μεταξύ αποκλινόντων συμφερόντων και αυτό μερικές φορές πρέπει να το αποδεχτούμε. Βλέπω πως η Ευρώπη είναι πιθανότατα ο μόνος διεθνής παράγοντας που συνεχώς διορθώνει τον εαυτό της και προσπαθεί προφανώς, σε κάθε περίπτωση, να προχωρήσει προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ένα δεύτερο θέμα που τέθηκε είναι αυτό της Ζιμπάμπουε. Δεν θα ήθελα να επιστρέψω σε αυτό το ζήτημα. Η κ. Martens έδωσε την καλύτερη απάντηση σε σχέση με οποιαδήποτε θα μπορούσα να δώσω εγώ. Αυτό που αντιμετωπίζουμε είναι μια σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής, όχι μια σύνοδος κορυφής ΕΕ-Ζιμπάμπουε. Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι γνωρίζω καλά ότι ζητήθηκε να υπάρξουν καταγγελίες κατά του κ. Mugabe. Θα μπορούσα να το κάνω επίσης αλλά δεν θα άλλαζε τίποτα. Η απόφαση να προσκληθεί ο κ. Mugabe δεν εξαρτάται από εμάς. Λυπάμαι αλλά δεν μπορούμε να αντικαταστήσουμε τους αφρικανούς εταίρους μας. Μιλώντας ως Επίτροπος για την Ανάπτυξη και την Ανθρωπιστική Βοήθεια, με ειδικές αρμοδιότητες για τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) και για τις πολιτικές σχέσεις και τον διάλογο με την Αφρική, πρέπει να σας πω – και ζητώ συγγνώμη που πρέπει να το πω αυτό – ότι δεν έχουμε το δικαίωμα του εξαναγκασμού το οποίο θα μας επέτρεπε να πούμε στους αφρικανούς εταίρους μας: «Μπορείτε να καλέσετε οποιονδήποτε εκτός από αυτόν». Διακινδυνεύοντας να είμαι εξαιρετικά ευθύς, θα πω επίσης αυτό: αν πρόκειται να κρίνουμε τα πράγματα από την οπτική των δικτατόρων, ή αυτών τους οποίους θεωρούμε πως είναι ικανοί για αυτόν τον ρόλο, θα έχουμε προβλήματα με πολλούς άλλους εκτός του κ. Mugabe. Επιτρέψτε μου επίσης να πω κάτι επιπλέον όσον αφορά αυτό το ζήτημα: αυτή είναι η πραγματικότητα.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι να διεξαχθεί η σύνοδος κορυφής και αυτό που είναι επίσης σημαντικό είναι να καταφέρουμε κατά τη διάρκεια της συνόδου να συζητήσουμε το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ζιμπάμπουε. Αυτό μου φαίνεται χρήσιμο και σημαντικό και δεν με πειράζει να το πω. Επομένως η σύνοδος κορυφής πρέπει να πραγματοποιηθεί. Περιμέναμε αρκετό καιρό. Υπήρξε ήδη μια σύνοδος κορυφής Αφρικής-Κίνας. Επιπλέον, προετοιμάζεται μια σύνοδος κορυφής Αφρικής-Ιαπωνίας και θα είμαστε εκεί όταν πραγματοποιηθεί, παρόλο που δεν γνωρίζω πότε ακριβώς.

Θα ήθελα επίσης να πω πως επιστρατεύσαμε τη βοήθεια της Νότιας Αφρικής. Αν υπάρχει μια αφρικανική χώρα η οποία έχει καταβάλει σημαντικές προσπάθειες να επιλύσει αυτό το ζήτημα προς όφελος όλων, αυτή είναι η Νότια Αφρική. Επιπλέον, η χώρα αυτή ασχολείται περισσότερο αυτή τη στιγμή με τη δημιουργία, έμπνευση και εργασία όσον αφορά μια εξαιρετικά σημαντική συμφωνία μεταξύ της πλειοψηφίας και της αντιπολίτευσης της Ζιμπάμπουε, και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα διαφανείς και δίκαιες εκλογές τον Μάιο του 2008. Οι συζητήσεις αυτές εξακολουθούν να συνεχίζονται, αλλά σε κάθε περίπτωση η τελευταία συζήτηση που είχα με τον Πρόεδρο Mbeki φάνηκε να προσφέρει πραγματικές ελπίδες επιτυχίας. Ας μην ασκούμε λοιπόν κριτική στη Νότια Αφρική, γιατί καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια και η δουλειά της είναι εξαιρετική.

Όσον αφορά το ποσοστό χρηματοδότησης που χορηγείται στον αγροτικό τομέα, θα ήθελα απλώς να τονίσω ότι, μεταξύ ένατου και δέκατου Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης, το ποσό για αυτόν τον τομέα αυξήθηκε από 663 εκατομμύρια ευρώ, σε 1,1 δισεκατομμύριο. Είναι αλήθεια ότι, παρά την αύξηση των κονδυλίων μεταξύ του ένατου και του δέκατου ΕΤΑ, υπήρξε μια μείωση σε απόλυτους όρους ποσοστών, όσον αφορά όμως τα χρηματικά ποσά, η πραγματική αύξηση δεν υπήρξε ασήμαντη. Επιπλέον, θα πρέπει να αναφέρω ότι με ικανοποίηση άκουσα τον Πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας να ανακοινώνει αρκετές μέρες πριν στην Ουάσιγκτον, σε μια συνεδρίαση την οποία παρακολούθησα, ότι θα δινόταν μεγαλύτερη προσοχή στη γεωργική ανάπτυξη και συμφωνώ απολύτως με τις ανησυχίες που εκφράστηκαν μόλις τώρα.

Όσον αφορά τον ρόλο της κοινωνίας των πολιτών και των κοινοβουλίων, και του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου επίσης, δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να εγκρίνω ολόψυχα την προσέγγιση την οποία υιοθετεί αυτή η έκθεση.

Με δυο λόγια, και για να είμαι σύντομος γιατί ο χρόνος που έχω στη διάθεσή μου είναι ελάχιστος, θα ήθελα επίσης να αναφερθώ και πάλι στην ερώτηση σχετικά με τις συμφωνίες οικονομικής εταιρικής σχέσης ή ΣΟΕΣ, κάτι που εξάλλου υποσχέθηκα να κάνω. Θα σας ενημερώσω για τη θέση μου όσον αφορά αυτές τις συμφωνίες. Αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ένταξη της Αφρικής στην παγκόσμια κοινότητα. Όπως έχει δείξει η εμπειρία από την Ασία, δεν είναι η βοήθεια ο πιο αποφασιστικός παράγοντας για την πρόοδο αλλά η οικονομική ανάπτυξη και η ένταξη στην παγκόσμια αγορά. Προσωπικά πιστεύω πως οι ΣΟΕΣ αποτελούν μια ευκαιρία μέσω της οποίας οι χώρες ΑΚΕ μπορούν να ενσωματωθούν σταδιακά στη διεθνή εμπορική κοινότητα δημιουργώντας πρώτα τις περιφερειακές αγορές τους. Την ίδια στιγμή, θα ήθελα να τονίσω ότι η 1η Ιανουαρίου 2008 δεν θα αποτελέσει προάγγελο της έναρξης μιας ξαφνικής και δραματικής απελευθέρωσης της αγοράς. Τι θα σημαίνει λοιπόν; Στην πραγματικότητα θα σημαίνει το σταδιακό άνοιγμα των αγορών που υπόκεινται σε ποικίλες μεταβατικές περιόδους ανάλογα με τα προϊόντα, με την ενίσχυση των περιφερειακών ταμείων τα οποία θα παράσχουν χρηματοοικονομική βοήθεια και θα συμβάλουν επίσης στην άμβλυνση των καθαρών φορολογικών απωλειών ως αποτέλεσμα της απελευθέρωσης. Ασφαλώς δεν υπάρχει έλλειψη ενδιαφερουσών προτάσεων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε αυτόν τον τομέα.

Επιπλέον, θα καταφέρουμε επίσης να κινητοποιήσουμε αρκετά ουσιαστικούς πόρους σε μια σειρά τομέων που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν βέλτιστες συνθήκες μέσω των οποίων αυτή η διαδικασία απελευθέρωσης θα μπορούσε στην πραγματικότητα να εξελιχθεί και αυτό το σταδιακό άνοιγμα των αγορών να γίνει χρήσιμο, θετικό και παραγωγικό. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά την ανησυχία που ορισμένοι από εσάς εκφράσατε. Ωστόσο, όσον αφορά το αίτημα για παράταση της ημερομηνίας ολοκλήρωσης αυτών των Συμφωνιών Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης, πρέπει να σας πω ότι δεν βλέπω κανένα πλεονέκτημα σε αυτό το σημείο. Ο ΠΟΕ δεν θα μας χορηγήσει εξαίρεση για τις χώρες ΑΚΕ – και είναι πολύ ωραίο να προσποιούμαστε ότι θα μπορούσε – γιατί το σύστημά μας επί του παρόντος βλάπτει άλλες αναπτυσσόμενες χώρες που ζητούν να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως οι πρώην αποικίες.

Η μόνη εναλλακτική είναι επομένως η χρήση του Συστήματος Γενικευμένων Προτιμήσεων. Οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ) θα έχουν πρόσβαση σε όλα εκτός από τα όπλα, αλλά για τις μη ΛΑΧ – και θα ήθελα απλώς να τονίσω πως υπάρχουν 36 τέτοιες χώρες – αυτό θα αποτελούσε μια μείωση του σημερινού επιπέδου πρόσβασής τους. Οι ΣΟΕΣ θα μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε να διασφαλίζουμε αυτήν την προτιμησιακή πρόσβαση στους παραδοσιακούς μας εταίρους, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι θα βοηθήσουν όσον αφορά την ενίσχυση της διαδικασίας της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης. Πιστεύω πως εδώ έγκειται η πραγματική δυναμική για να μπορέσει το εμπόριο να συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη.

Γνωρίζουμε επίσης τα προβλήματα που αυτό θα θέσει στους εταίρους μας, αναγνωρίζουμε την απροθυμία τους και, πρέπει να το παραδεχτούμε, αντιλαμβανόμαστε τους θεμιτούς φόβους τους. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο προτείναμε αρχικά τη σύναψη σταδιακών συμφωνιών που αρχικά θα επιλύσουν το εμπορικό πρόβλημα συμπεριλαμβάνοντας το άνοιγμα της αγοράς σε αμοιβαία βάση που συνάδει με τους κανόνες του ΠΟΕ. Όπως έλεγα πάντα, οι προσφορές πρόσβασης στην αγορά από τους εταίρους μας των ΑΚΕ θα βασίζονται ασφαλώς στις αρχές της ασυμμετρίας. Σας υπενθυμίζω ότι από την πλευρά μας έχουμε ανοίξει απόλυτα τις αγορές μας, σκοπεύουμε να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερο ευέλικτοι και να χρησιμοποιήσουμε όλα τα διαθέσιμα περιθώρια δράσης για να λάβουμε υπόψη τις ανησυχίες σχετικά με την ανάπτυξη, κυρίως την ανάγκη προστασίας του κύριου τμήματος της γεωργικής παραγωγής και των αναδυόμενων βιομηχανιών.

Συνεχίζουμε επί του παρόντος να εργαζόμαστε όσον αφορά αυτό το ζήτημα. Η πραγματική πρόκληση είναι να αποτρέψουμε τις μη ΛΑΧ να αντιμετωπίσουν μια καταστροφική εμπορική κατάσταση την 1η Ιανουαρίου. Οι χώρες αυτές διακινδυνεύουν σαφώς τεράστια εμπορικά συμφέροντα. Αν έως την 1η Ιανουαρίου δεν έχουμε ακόμη επιλύσει το πρόβλημα της πρόσβασης στην αγορά, είναι προφανές ότι θα επιστρέψουν με το Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων, γεγονός που σημαίνει ότι θα περιθωριοποιηθούν και στη συνέχεια θα βρίσκονται σε πραγματικά καταστροφική κατάσταση. Πρέπει επομένως να κινηθούμε γρήγορα προκειμένου να έχουμε συνάψει έστω προσωρινές συμφωνίες. Αυτό αφορά ουσιαστικά τις ΣΟΕΣ.

Τέλος θα ήθελα να πως συμφωνώ απολύτως με τις απόψεις που εξέφρασε με τόσο σαφή τρόπο ο κ. Borrell. Η επικείμενη σύνοδος κορυφής και η στρατηγική ΕΕ-Αφρικής θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στη φύση των σχέσεων μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Ας προσπαθήσουμε επομένως – και θα δανειστώ την έκφρασή του – να δημιουργήσουμε μια ισχυρή εταιρική σχέση μεταξύ των δύο πλευρών που σέβονται η μία την άλλη και έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις και ας αφήσουμε πίσω ό,τι έχουμε επί του παρόντος – δεν θα την ονομάσω κοινότοπη, πρόκειται για κάτι πιο σοβαρό από αυτό – αυτή την παλιομοδίτικη, αρχαϊκή και αντιπαραγωγική σχέση, αυτήν την ταπεινωτική σχέση δωρητή και δικαιούχου.

 
  
MPphoto
 
 

  Πρόεδρος. − Η συζήτηση έληξε.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο, στις 11:30.

Γραπτές δηλώσεις (άρθρο 142 του Κανονισμού)

 
  
MPphoto
 
 

  Pedro Guerreiro (GUE/NGL), γραπτώς. – (PT) Η σύνοδος κορυφής ΕΕ-Αφρικής θα πρέπει να σηματοδοτήσει μια αλλαγή στις πολιτικές της ΕΕ όσον αφορά τον σεβασμό για την κυριαρχία και το δικαίωμα ανάπτυξης των αφρικανικών χωρών και λαών, μέσω της προώθησης ενός πιο δίκαιου, ειρηνικού και ανθρώπινου κόσμου με μεγαλύτερο επίπεδο αλληλεγγύης.

Αυτό απαιτεί για παράδειγμα:

- άμεσα μέτρα αλληλεγγύης για να ανταποκριθούμε στις πιο βασικές ανάγκες εκατομμυρίων ανθρώπων·

- σεβασμό για την εθνική κυριαρχία και την ανεξαρτησία, τη μη παρέμβαση σε εσωτερικές υποθέσεις κάθε χώρας και μια ειρηνική λύση στις διεθνείς συγκρούσεις·

- αποστρατικοποίηση των διεθνών σχέσεων και σταδιακή μείωση των εξοπλισμών και των αμυντικών δαπανών·

- δίκαιες και θεμιτές διεθνείς οικονομικές σχέσεις, άρνηση της επιβολής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και «Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης» για την ελευθέρωση του εμπορίου·

- ακύρωση του εξωτερικού χρέους, το οποίο έχει ήδη εξοφληθεί και με το παραπάνω·

- σωστές πολιτικές συνεργασίας και ενεργή και αμοιβαία συνεργασία για την ανάπτυξη·

- διασφάλιση των δικαιωμάτων των μεταναστών.

Η σχέση αυτή δεν πρέπει να βασίζεται πια σε νέο-αποικιακές φιλοδοξίες ή πατερναλιστικές απόψεις που αποσκοπούσαν στο να αναπληρώσουν το χαμένο έδαφος όταν οι λαοί της Αφρικής κέρδισαν την εθνική τους ανεξαρτησία – αφού καταλήφθηκαν το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα – και να προωθήσουν την παρέμβαση, τη στρατιωτική παρουσία των κυριότερων δυνάμεων της ΕΕ και τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από διακρατικούς παράγοντες.

 
  
MPphoto
 
 

  Tokia Saïfi (PPE-DE), γραπτώς. – (FR) Αν επιθυμούμε να επισημάνουμε τη σημασία της έκθεσης του Κοινοβουλίου όσον αφορά τη σχέση μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αφρικής, δεδομένης της επικείμενης συνόδου κορυφής ΕΕ-Αφρικής τον Δεκέμβριο, πρέπει πάνω από όλα να χαιρετίσουμε τη ρεαλιστική της προσέγγιση.

Η έκθεση ζητεί μια πραγματική εταιρική σχέση μεταξύ της ΕΕ και της Αφρικής, μια δημοκρατική και ρεαλιστική εταιρική σχέση που βασίζεται σε αποτελεσματική και συντονισμένη βοήθεια αλλά και στο εμπόριο.

Θα ήθελα να εκφράσω ιδιαίτερα τη στήριξή μου για τις διαπραγματεύσεις όσον αφορά τις Συμφωνίες Οικονομικής Εταιρικής Σχέσης (ΣΟΕΣ), εφόσον, όπως τονίζει η έκθεση, το διεθνές εμπόριο πρέπει να θεωρείται ως ένα μέσο που οδηγεί στην ανάπτυξη. Η φτώχεια μπορεί να μειωθεί σε μόνιμη βάση μόνο μέσω μιας οικονομικής ανάπτυξης που είναι δίκαιη, βιώσιμη και σωστά ελεγχόμενη, ανάπτυξη που αποτελεί το αποτέλεσμα οικονομικής δραστηριότητας που προκαλείται από την πρόσβαση στην αγορά.

Το ελεύθερο εμπόριο δεν αποτελεί αυτοσκοπό, πρέπει να εξυπηρετεί τις ανάγκες των χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ)· αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ομάδα των χωρών ΑΚΕ πρέπει να εμπλακεί σταδιακά και ασύμμετρα, ώστε να λάβει υπόψη τα τοπικά χαρακτηριστικά.

Δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι παρέχοντας απλώς επιλεκτική βοήθεια, διαφορετικά δεν θα λύσουμε προβλήματα, απλώς θα τα αναβάλλουμε συνεχώς.

Η Αφρική δεν αποτελεί απλώς το χώρο εφαρμογής της ανθρωπιστικής βοήθειας, πρέπει να αποτελέσει έναν παράγοντα στην ίδια της την ανάπτυξη, έχοντας ως εταίρο της την Ευρωπαϊκή Ένωση.

 
Ανακοίνωση νομικού περιεχομένου - Πολιτική απορρήτου