Volledig verslag van de vergaderingen

Woensdag 28 november 2007 - Brussel

20. Spreektijd van één minuut over kwesties van politiek belang

  De Voorzitter. −Aan de orde is de spreektijd van één minuut over kwesties van politiek belang.

  Vytautas Landsbergis (PPE-DE). – (EN) Mijnheer de Voorzitter, het Europees Parlement heeft onlangs een wijze resolutie aangenomen over de betrekkingen met een van zijn buurlanden. Ik zou u een aantal actuele citaten willen voorlezen. Luistert u alstublieft zorgvuldig en zonder enige schroom: “overwegende dat de bevolking” van Rusland “onvoldoende is geïnformeerd over de ernst van de misdaden die in de” Tweede Wereldoorlog “zijn gepleegd, in het bijzonder in” Finland, de Baltische staten, Katyń en de regio Königsberg; het Parlement “is van mening dat de burgers” van Rusland “recht hebben op de waarheid over de politiek van oorlog en genocide die … in hun naam werd gevoerd en het recht hebben om de namen te weten van degenen die oorlogsmisdaden hebben gepleegd”; het Parlement “gelooft dat” Rusland “zich oprecht met zijn” Sovjet-“verleden moet confronteren om zich verder te kunnen ontwikkelen en dat het leren leven met het verleden een integraal onderdeel is van de weg naar verzoening met de buren” van Rusland.

Dit was eigenlijk een door ons Parlement aan Servië gerichte boodschap, een land dat onze suggesties naar waarde wist te schatten, maar aangezien wij er hier in het Parlement geen dubbele standaarden op na houden, dienen soortgelijke vormen van aanmoediging ook te worden gebezigd in onze stukken met betrekking tot Rusland.

  Lívia Járóka (PPE-DE). – (HU) Dank u wel, mijnheer de Voorzitter. Dames en heren, mijnheer de Voorzitter, ik wil enkele woorden tot u richten over de situatie van de Europese Roma, naar aanleiding van ons advies dat is aangenomen tijdens de laatste plenaire zitting. Ik acht het van essentieel belang dat de Europese Commissie en het Parlement zij aan zij gaan werken en de verantwoordelijkheid voor deze minderheid opnemen, door een veel emfatischer rol te spelen dan ze tot nog toe hebben gedaan, en programma’s voor de insluiting van maatschappelijke groepen die zijn uitgesloten en gemarginaliseerd op te stellen, in te voeren en te monitoren. In dit verband zou het zeer belangrijk zijn dat de leden van het Europees Parlement zij aan zij werken met de commissarissen die direct of indirect instaan voor minderheden en hun integratie en insluiting, en dat zij, als groep van deskundigen, gezamenlijk een allesomvattende, grensoverschrijdende Roma-strategie met doeltreffend toezicht uitwerken, die de mensen die leven in de meeste achtergestelde gebieden alsook de meest kansarme groepen de kans zou bieden toegang te hebben tot de ontwikkelingsprogramma’s van de EU. Daartoe moet er een gemeenschappelijke Europese crisiskaart worden opgesteld die het gemakkelijker maakt de gebieden te beoordelen die worden geteisterd door troosteloze armoede. De Europese Volkspartij was twee jaar geleden de eerste in dit Parlement die een Roma-strategie heeft goedgekeurd. Ik zou willen dat de andere partijen zich hierbij aansloten. Ik acht het heel belangrijk dat wij samen, zij aan zij, verschijnen op de Roma-zitting op 14 februari en opkomen voor deze minderheid. Het is heel belangrijk dat er iets gebeurt. Dank u.

  Hans-Peter Martin (NI). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, ooggetuigen maken melding van een bijna niet te geloven snelheidsovertreding waarbij Harald Rømer, de secretaris-generaal van het Europees Parlement, betrokken was. Hij zou op 14 november van dit jaar omstreeks 15.00 uur in een CD-voertuig met Luxemburgs kenteken onderweg zijn geweest van het Europees Parlement naar het centrum van Straatsburg. Mussen werden verpletterd onder zijn wielen terwijl hij over de Allée de la Robertsau raasde, voertuigen in verkeersfiles voorbijrijdend tegen snelheden van meer dan 100 km/uur. Geschrokken voetgangers moesten van het zebrapad springen om zich in veiligheid te brengen.

Ik wil daarom enkele vragen stellen aan de heer Rømer: Was u op dat tijdstip in dit voertuig onderweg? Wie zat er achter het stuur? Welke instructies had u - of had u niet - gegeven aan de bestuurder? Waarom werd er zo roekeloos gereden met het voertuig in kwestie? Waarom werd de snelheidsbeperking zo drastisch overschreden? Denkt u dat de verkeersvoorschriften voor u niet gelden? Vindt u niet dat u, als hoogste ambtenaar van het Europees Parlement, een bijzondere voorkomendheid jegens anderen zou moeten tonen en u aan de verkeersregels zou moeten houden? Is dit hoe u zich in de toekomst wilt gedragen en moeten alle weggebruikers nu op de vlucht slaan als ze u zien komen?

  Monica Maria Iacob-Ridzi (PPE-DE). – (RO) Vorige zondag hebben de Roemenen voor de eerste keer hun vertegenwoordigers in het Europees Parlement verkozen. Roemenië doet mee met de Europese traditie van rechtstreekse verkiezingen voor het Parlement, waarmee een aanvang is genomen in 1979.

De verkiezing in Roemenië heeft ons aangetoond dat wij een grote verantwoordelijkheid dragen ten opzichte van de Roemeense burgers, tegen wie we meer moeten spreken over de Europese Unie en aan wie we de voor- en nadelen van de familie waartoe we behoren, moeten uitleggen. Hoewel Roemenië het tweede land is dat voor de Europese Unie stemt, was de opkomst voor deze verkiezing relatief laag: 29,4 procent. Niettemin was de verkiezing een daverend succes voor de Europese Volkspartij. Dit forum telt nu nagenoeg drie keer meer vertegenwoordigers van de Democratische Partij in Roemenië en na onze overwinning is het gewicht van de PPE-DE-Fractie in het Europees Parlement gestegen met nagenoeg 4 procent.

Ik dank de Roemenen voor hun vertrouwen en ik dank jullie voor de positieve boodschappen die jullie hebben overgebracht aan de Roemeense kiezers.

  Pierre Pribetich (PSE). – (FR) Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, het zand in de Kosovaarse zandloper loopt aanhoudend verder en 10 december staat voor de deur. Helaas duren het dovemansgesprek tussen een bijzonder autonoom Kosovo binnen de grenzen van Servië en onafhankelijkheid onder toezicht voort. De parlementsverkiezingen van 18 november hebben de politieke ambities alleen versterkt, met een overwinning voor de voorstanders van onafhankelijkheid in een stemming die gekenmerkt werd door een recordaantal onthoudingen.

De EU moet daarom een andere strategie voorstellen dan onafhankelijkheid en zo het Europees buitenlands beleid bevestigen. Alleen al het woord “onafhankelijkheid” is een valstrik en betekent evenveel als chaos voor ons Europa. Door dit proces te aanvaarden, openen we de doos van Pandora met alle nationalismen, regionalismen en lokalismen die dat inhoudt op ons eigen grondgebied.

In een gemondialiseerde wereld is onafhankelijkheid een illusie. Alle partijen moeten worden opgeroepen om een regionale gemeenschap te bouwen met vredige uitwisselingen die de democratische beginselen eerbiedigen zoals het hoort. Door afscheiding en onafhankelijkheid te steunen, zullen we het nationalisme versterken. Laten we de toespraak van president François Mitterrand voor het Parlement niet vergeten: nationalisme is oorlog en oorlog is niet alleen het verleden, maar kan ook onze toekomst zijn.

  Marian Harkin (ALDE). – (EN) Mijnheer de Voorzitter, het is zeer waarschijnlijk dat Ierland het enige Europese land zijn zal dat een referendum houdt over het Lissabonverdrag. Ikzelf ben pro-Europees en heb altijd bij elk referendum over een EU-Verdrag vóór gestemd. Nu zit ik echter met een probleem en zou ik de Raad willen vragen het uit de wereld te helpen.

Er is een geconsolideerde versie van het Verdrag nodig alvorens wij aan onze burgers kunnen vragen om een geïnformeerde stem uit te brengen. Op pagina 51 van het Verdrag vindt u een goed voorbeeld waarom. Daar vindt u een sectie met de titel “Non-discriminatie en burgerschap”, een sectie die elke burger allicht graag zou willen lezen en begrijpen. In punt 32 van die sectie staat: “Artikel 17 zal worden vervangen door de tekst van artikel 12” en in punt 33 staat: “Een artikel 17a wordt ingevoegd met de tekst van artikel 13; in lid 2 “Wanneer de Raad … vaststelt” vervangen door “het Europees Parlement en de Raad kunnen, volgens de gewone wetgevingsprocedure, … de basisbeginselen vaststellen” en wordt “neemt hij … een besluit volgens de procedure van artikel 251” geschrapt.”

Mijnheer de Voorzitter, ik geloof niet dat ik nog meer hoef op te lezen. Ik denk dat het wel duidelijk is.

  Roberta Alma Anastase (PPE-DE). – (RO) Mijnheer de Voorzitter, ik ben blij u te zien vandaag, drie dagen na een bijzonder belangrijk moment voor Roemenië.

Overeenkomstig het Verdrag betreffende de toetreding tot de Europese Unie heeft Roemenië deze zondag, zes maanden na de aanvankelijk bepaalde datum, verkiezingen voor het Europees Parlement gehouden. Bijgevolg waren de burgers van Roemenië, Europese burgers, in staat direct te kiezen wie hen zou vertegenwoordigen in de meest democratische instelling van de Europese Unie. Ook al lag de opkomst voor de verkiezingen bij het Europese gemiddelde, wat niet zeer hoog is, ik ben ervan overtuigd dat door de betrokkenheid van onze nieuwe collega’s in Roemenië, de Roemeense burgers zich steeds meer bewust zullen worden van de invloed van de werkzaamheden van het Europees Parlement op hun dagelijkse leven. Het feit dat extremistische partijen niet het vereiste aantal stemmen haalden om te mogen zetelen in het Europees Parlement, bewijst dat de Roemeense burgers over Europese rijpheid en verantwoordelijkheid beschikken.

Ik wil deze gelegenheid benutten om iedereen te feliciteren die door de burgers van Roemenië zijn verkozen om hen te vertegenwoordigen in het Europees Parlement en ik hoop dat we kunnen samenwerken voor het welzijn van de Roemenen, ongeacht van welke politieke partij ze lid zijn.

  Bogusław Rogalski (UEN). – (PL) Mijnheer de Voorzitter, Poolse vissers hebben gisteren gedemonstreerd voor de zetel van de Europese Commissie in Brussel. Ze protesteerden tegen de oneerlijke en discriminatoire maatregelen van de Commissie tegen de Poolse visserijsector.

Het probleem houdt verband met het verbod op kabeljauwvisserij in de Oostzee. Kabeljauw is de belangrijkste bron van inkomsten voor Poolse vissers. Het visserijverbod is opgelegd door de Commissie als straf voor het overschrijden van het jaarlijks quotum voor kabeljauwvangst. Bovendien heeft de Commissie ermee gedreigd voor 2008 helemaal geen vangstquotum aan Polen toe te kennen of het quotum te verlagen. Dat zou zeker het bankroet betekenen van de Poolse visserijsector. De toegekende quota zijn zeer beperkend en zijn gebaseerd op onvolledige en vertekende gegevens betreffende het kabeljauwbestand in de Oostzee.

Tegen deze achtergrond rijst de vraag waarom Polen het enige land was dat onderworpen werd aan controle, terwijl mijn land verzocht had om een gedetailleerde controle van de visserij in alle landen. Duitse, Zweedse en Deense vissers overschrijden de quota ook. Zijn Poolse vissers het offerlam van commissaris Borg? Of is het misschien een poging om concurrenten uit te sluiten door een beroep te doen op de Europese Commissie? De Unie heeft zich het begrip “gelijkheid” duidelijk niet eigen gemaakt, en daarom steun ik dit protest.

  Maciej Marian Giertych (NI). – (PL) Mijnheer de Voorzitter, ik zou willen dat wij de zaak van een Egyptische vrouw genaamd Shadia Nagui Ibrahim ter hand nemen. Deze vrouw is veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar omdat ze bij haar huwelijk leugenachtig zou hebben beweerd dat ze een christen is. In feite heeft ze de waarheid verteld, want ze is een christen. Ze is lid van de koptische Kerk en wist niet dat haar vader, ook een koptisch christen, zich even bekeerd had tot de islam en daarna weer voor het koptische geloof had gekozen.

Volgens de Egyptische wet is Shadia Nagui Ibrahim een moslim, omdat haar vader ooit een moslim was. Iemands geloof kan niet worden bepaald door het standpunt van nationale of wettelijke autoriteiten. Het is een kwestie van persoonlijke overtuiging. Indien Egypte wil worden beschouwd als een beschaafd land, moet het zijn intolerante antichristelijke wetgeving veranderen.

  Antonio Tajani (PPE-DE). – (IT) Mijnheer de Voorzitter, commissaris, dames en heren, ik wil mij richten tot de commissaris betreffende het misleidende gebruik van de structuurfondsen, helaas een verschijnsel dat steeds meer voorkomt in de Europese Unie.

Wat er in Hongarije is gebeurd met het LEADER-programma is eerder schokkend. De plaatselijke actiegroepen van LEADER, die plaatselijke overheden en gemeenten moeten samenbrengen om het LEADER-programma op het Hongaarse grondgebied te benutten en te ontwikkelen, zijn uitsluitend samengesteld uit overheden die tot één politieke partij behoren, namelijk de partij van de nationale regering; plaatselijke overheden waarin niet-gouvernementele partijen zetelen, worden hiervan uitgesloten.

Dit is een absoluut schandaal en ik vind dat de Europese Commissie actie moet ondernemen tegen de Hongaarse regering, mogelijk door een inbreukprocedure in te leiden wegens verkeerd gebruik van de structuurfondsen. Plaatselijke mensen vallen uit de boot gewoon omdat hun overheid niet op één lijn staat met de regering.

VOORZITTER: ADAM BIELAN
Ondervoorzitter

  Kyriacos Triantaphyllides (GUE/NGL). – (EL) Mijnheer de Voorzitter, de conferentie van Annapolis over het Midden-Oosten eindigde met gemengde resultaten voor de Europese Unie. In de voorbije maanden hebben zowel commissaris Waldner en de heer Hoge Vertegenwoordiger Solana ons in de plenaire vergadering gerustgesteld dat de Europese Unie een actieve rol speelt in de vorming van het Midden-Oostenbeleid. Ik heb vandaag de toespraak van president Bush gelezen en vind daar geen teken van terug. Integendeel, ik heb gelezen dat de partijen zijn overeengekomen dat er een mechanisme voor de implementatie van het stappenplan wordt in het leven geroepen, dat zal worden geleid door de VS. Het aangekondigde vredesverdrag zal ook worden geïmplementeerd op basis van het stappenplan, met de VS als scheidsrechter in laatste instantie. Waar blijft de Europese Unie? Welke hoopvolle boodschap kunnen we geven voor de toekomst, wanneer we alleen maar vanaf de zijlijn toekijken?

  Laima Liucija Andrikienė (PPE-DE). – (LT) Mijnheer de Voorzitter, vorige zaterdag zijn in Rusland - in Moskou en Sint-Petersburg - vredige en volledig wettelijke pogingen van Russische burgers om blijk te geven aan hun afkeuring van het beleid van de huidige Russische regering hardhandig onderdrukt. Er werd geweld gebruikt tegen de leider van de oppositiepartij Een Ander Rusland, Garri Kasparov, de leiders van de Unie van Rechtse Krachten, Nikita Belych en Boris Nemtsov, en andere aanhangers. Ze werden ook gearresteerd door de Militsya. Gary Kasparov werd zelfs veroordeeld tot vijf dagen gevangenschap.

Dit incident bewijst nog maar eens dat de mensen in Rusland geen vrijheid van meningsuiting hebben en in constant gevaar leven, waarbij leden van de oppositie constant moeten vrezen voor de veiligheid van hun familieleden.

Mijnheer de Voorzitter, ik ben er absoluut zeker van dat wij, het Europees Parlement, het ons niet kunnen veroorloven deze gebeurtenissen zomaar te laten voorbijgaan. We kunnen geen andere, lagere standaarden inzake moraliteit, democratie en mensenrechten toepassen ten aanzien van Rusland dan ten aanzien van Birma en Pakistan. Mijnheer de Voorzitter, ik verzoek u met klem iets te ondernemen om de rechten van vrijheid van meningsuiting en van vergadering in Rusland te verdedigen. Het speelt geen rol in welk land mensen vechten voor vrijheid - ze vechten ook voor onze vrijheid. Daarom, overal waar een vrije persoon aan banden wordt gelegd...

(De spreker wordt door de Voorzitter onderbroken)

  De Voorzitter. - Dank u wel, mevrouw Andrikienë. Helaas kunnen we niet meer tijd aan dit agendapunt besteden.

  Marios Matsakis (ALDE). – (EN) Mijnheer de Voorzitter, ik heb een motie van orde: een aantal van ons zit hier al vanaf zeven uur te wachten - op dit moment is het al tien over half tien - om één minuutje het woord kunnen voeren. Nu beperkt u het geheel tot minder dan vijftien minuten. Dat is niet eerlijk voor de parlementsleden die hier al de hele avond hebben zitten wachten. Ik denk dat we eerder gewaarschuwd hadden moeten worden, zodat we hier niet nodeloos al die uren hadden zitten wachten.

  De Voorzitter. - Ik begrijp uw ergernis. Ik ben pas twee minuten geleden tot voorzitter gemaakt. Er is mij echter meegedeeld dat we helaas nog maar zeer weinig tijd hebben. We moeten ons debat om middernacht sluiten en we moeten nog veel agendapunten behandelen. Het spijt me zeer.